Bir ortası yok hiç yaptıklarımın… Ya hiçbirşey yapmıyorum, ya da böyle lezzetli ve bir o kadar da bol kalorili yiyecekler yapıyorum gecenin bir vakti.

Ama çikolata deyince akan sular duruyor bende. Aklıma düşünce ne saatin önemi kalıyor, ne de kalorilerin.

İşte bu kurabiyeler de Pembe Tatlarda gördüğüm an aklıma düştü ve hayali, yapana kadar bana rahat vermedi

Hele pişerken etrafa yaydığı koku!…

değil benim gibi çikolata fanatiklerini, çikolatayı sevmeyenleri bile kesinlikle baştan çıkarabilir.

Malzemeler

• 1 su bardağı nutella
• 1 adet yumurta
• 100 gr margarin (oda sıcaklığında)
• 1 su bardağı tozşeker
• 2 su bardağı un
• 2 çorba kaşığı kakao

Üzeri İçin: Damla çikolata

Bir kabın içerisinde tüm malzememizi karıştırıyoruz.  Hamurumuzu iyice yoğurup, 30 dakika üzerine nemli bir bez ile örterek dinlendiriyoruz. Hamurumuzdan ceviz büyüklüğünde parçalar kopartıp dilediğimiz şekli vererek yağlı kağıt serdiğimiz fırın tepsisine diziyoruz. Üzerlerini dilerseniz damla çikolata ile süsleyip, önceden 175 C’ye ısıttığımız fırında 20 dakika kadar pişiriyoruz.

ılık olarak servis ediyoruz.

Afiyet olsun

Bunlar da Var!

• 19 Temmuz 2009 — Çikolata ve Karamelli Kurabiye
• 23 Nisan 2009 — Korova Cookies
• 19 Ocak 2009 — Marzipanlı Çikolatalı Bisküvi
• 25 Kasım 2008 — Duble Çikolatalı Kurabiyeler
• 05 Kasım 2008 — Bademli Kurabiye (P.D.Ç.S.E-29)
• 11 Ekim 2008 — Tahinli Kurabiye
• 31 Ağustos 2008 — Tuzlu Simitler & Tatlı Kurabiyecikler
• 01 Ağustos 2009 — Limon Glazür ve Böğürtlenli Kek
• 17 Şubat 2009 — Fındık Rüyası
• 08 Ekim 2008 — Tuzlu Haşhaşlı Krakerler

Ne zaman birkaç gün üst üste yağmur yağsa, aklıma takılır, dilime dolanır hemen bu şiir. Neredeyse bir haftadır aralıksız yağmur yağınca İstanbul’da işte yine geldi yerleşti aklıma…

Henüz dinlemediyseniz ve sizin olduğunuz yerde de yağmur yağıyorsa; sıcak bir kahve alıp camın önüne geçmenizi, bu şiiri ve daha başkalarını Peter Gabriel’in Passion ile Giora Feidman’ın Viva el Klezmer’inden seçilmiş fon müzikleri eşliğinde, Ahmet Telli’nin kendi sesinden dinlemenizi de öneririm.

Burada yağmur yağıyor
Aralıksız yağıyor günlerdir
Ama sen yine de şemsiyeni
Almadan gel ilk otobüsle
Buğulanan camlara usulca
Yüzünü çiziyorum ki yüzün
Bir yağmur damlası olup
Düşüyor yapraklarına gülün
Güller de bozamıyor bu uzun
Karanlık sessizliğini kentin
Anılarını yitiriyor sokaklar
Bezirgânlaşıyor bulvar ışıkları
Tarih de kekemeleşiyor bazen
Ki o zaman aşktır tek bilici
Aşksa yürümek gibi bir şey
Duyabilmek kuşların gelişini
Anısı bizsek eğer bu kentin
Unuttuğu türküler bizsek
Acıyı rehin bırakıp bir güle
Anımsatmalıyız bunları bir bir
Sonra yürümeliyiz seninle
Sokaklara caddelere çıkmalıyız
Belki bir aşktır bu kentin
Belleğini geri getirecek olan
Burada yağmur yağıyor ama sen
Şemsiyeni almadan gel yine de
Özletiyor bu çılgın sağanak seni
Sırılsıklam özletiyor biliyor musun

AHMET TELLİ

Bunlar da Var!

• 03 Kasım 2009 — Sessizliğin ardından…
• 09 Ağustos 2009 — İtalya’da Ne Yemeli? Ne İçmeli?
• 31 Mart 2009 — Sinir Harbi ve Pizzanın Muhteşem-Alakasız Uyumu!
• 12 Mart 2009 — Tembellik… Keyif… ve Jambonlu Sandviç

Uzun zaman oldu sesim sedam çıkmayalı farkındayım. Yine tatilin affına sığınacağım, arkasına saklanacağım sanırım. Benim tatiller böyle oluyor. 3 günlük tatilin konsantrasyon kaybı bir haftamı etkiliyor. Gitmeden 3 gün önceden başlıyor heyecanı, eh dönüştede en az 3 gün adaptasyon süreci. İşte gitti bitti on gün

Küçük bir kaçamak yakalamışken 29 Ekim’de, İzmir’de aldım yine soluğu. İzmir yazın son demlerini yaşarken, yazdan çalma günler yaşadım özlediklerim ile, İstanbul’daki kışa inat. Yavaş yavaş batırdım güneşi, keyifle ve sukunetle, İstanbul’daki kargaşa ve koşuşturmacaya inat.

Hal böyle olunca, yazmak nerede kaldı? unuttum gitti…

Bunlar da Var!

• 04 Kasım 2009 — Özletiyor seni bu yağmurlar…
• 09 Ağustos 2009 — İtalya’da Ne Yemeli? Ne İçmeli?
• 31 Mart 2009 — Sinir Harbi ve Pizzanın Muhteşem-Alakasız Uyumu!
• 18 Mart 2009 — İzmir’i Özledim!
• 12 Mart 2009 — Tembellik… Keyif… ve Jambonlu Sandviç

Biz 2.gün Sabah erkenden Venedik’ten ayrılıp , 2-3 saatlik bir otobüs yolculuğunun sonunda öğlen saatlerinde Floransa’ya vardık. Ve Floransa turumuza, Floransa’ya tepeden bakan, Michelangelo Tepesinden başladık. Tüm şehri ayaklarınızın altına seren bu tepe kesinlikle tura başlamak veya bitirmek için en güzel nokta. Floransa’dan ayrılmadan önce, bir kez de buradan seyredilmeli mutlaka.

Ayrıca burası fotoğraf çekmek için de en güzel noktolardan biri, çünkü uzaktan görünen yapılar o kadar büyük ki, yanına gittiğinizde aynı fotoğraf karesine sığdırmak imkansız

Şehri uzaktan seyredip, şehirle küçük bir tanışmadan sonra şehir merkezine indik ve yürümeye başladık yine daracık tarih kokan sokaklarda.

İtalya denilince herkesin mutlaka duyduğu küçük arabalar ve bol bol motorsiklet kullanıcısıyla karşılaştık sonunda burada. Normal boyutlarda araba yok denilebilir sanırım. Ve takım elbiseleri ile motorsiklet kullananlar garipsenen bir görüntü değil gerçekten bu şehirde.

Daracık ve sanırım neredeyse tamamı arnavut kaldırımı döşeli sokaklarda yürürken, uzaklarda yükselen bir yapı sizi kendisine çekiyor mutlaka. Aşağıdaki fotoğraflarda ve neredeyse Floransa ile ilgili tüm fotoğraflarda rastlayacağınız bu yapı kentin en önemli kilisesi, yapımı 1436 yılında biten Santa Maria del Fiore. Genellikle "Duomo" adıyla bilinen bu katedralin kubbesi çok büyük bir mimarlık harikası olarak biliniyor.

Bembeyaz bir kilise, devasa bir kubbe, yanında çan kulesi ve bu büyük hacimli binanın tüm dış cephesi dantel gibi bezenmiş durumda olan bu yapıya hayran olmamak elde değil.

Klisenin tam karşısında ise beyaz ve yeşil mermer dekorasyonlar kullanılarak inşa edilmiş Vaftizhane yer alıyor. Bu vaftizhanede yer alan kapılar dünyaca meşhurmuş ve en ünlüsü ise Cennet Kapısı olarak adlandırılan altın kaplama kapıymış.

Duomo’ nun sağındaki yol, ünlü markaların mağazalarının yer aldığı şehrin önemli  caddelerinden biri ve bu yol bizi Piazza della Signoria (Signoria Meydanı) götürüyor. Bu meydanın ortasında Neptün Çeşmesi bulunuyor. Neptün Havuzunun ortasında mermerden yapılmış deniz tanrısı Neptün’ün heykeli, mermer atlar ve etrafında deniz kızları ve erkek deniz tanrıları var. Ayrıca aynı meydanda Michelangelo’nun ünlü heykeli David’in bir kopyası bulunuyor. (aslı Accademia müzesinde koruma halindeymiş).

Orta resimde gördüğünüz Palazza Vecchio, mağrur bir şekilde meydana hakim olan 94 m yüksekliğindeki çan-kulesi ile güç sembolü Eski Saraymış. Kale burçları, korkuluk duvarları ve mazgallı siperleri ile birlikte 1299 ve 1314 yılları arasında Arnolfo di Cambio tarafından inşa edilmiş.

Dünyadaki en önemli ve en ünlü sanat müzelerinden biri olan Uffizi’de bu meydanın yakınlarında yer alıyor. Dünya çapında İtalya Rönesansının en nadir örneklerinin sergilendiği bu müze Pazartesi günleri  kapalı olduğu için biz ne yazıkki ziyeret edemedik. Diğer günlerde ise önünde uzun kuyruklar oluştuğunu, ve önceden rezervasyon yaptırmadan girmenin neredeyse imkansız olduğunu duyduk.

Bu meydan da ve yürüdüğünüz tüm sokaklarda, sokak göstericilerine rastlamak mümkün İtalya’da. İnsan heykeller, enstrüman çalanlar, ressamlar… ve daha sanatla ilgili ne ararsanız. Dilenci demiyorum bunlara kesinlikle, çünkü hepsi kendince show’unu gerçekleştirip eğer dilerseniz emeklerine karşılık verdiğiniz paraları kabul ediyor. Kimse sizi para vermeniz için zorlamıyor ve duygu sömürüsü yapmıyor.

Bu müzeye çok yakın bir mesafede bulunan ve mutlaka görülmesi gereken yerlerden biri de Arno nehrinin üzerindeki Floransa’nın en meşhur köprüsü Ponte Vecchio köprüsü.

II.Dünya savaşı sırasında bir köprüler şehri olan Floransa’nın tüm köprüleri Almanlar tarafıdan bombalanarak yıkıldığı halde, bu köprü hasar almadan çıkan tek köprüymüş.

Köprünün üzerinden diğer tarafa geçilen yolun her iki tarafında, 16. yüzyıldan beri burada olan kuyumcu mağazaları bulunmakta ve mağazaların üzerinde bulunan koridor Pitti sarayı ile Uffizi’yi birbirine bağlamaktaymış.

Bu kadar gezdikten sonra, Floransa’da neler yediğimize gelince; Floransa usulü biftek’i denemenizi öneririm. (Bu arada, Floransada menüdeki birçok isimde Floransa usulü adını görebilirsiniz.) Bunu gr ile servis ediyorlar. Siz kaç yüz gr yemek istiyorsanız seçip ona göre ödüyorsunuz. Ama eğer az pişmiş et seviyorsanız bile orta demenizde fayda var. Gerçekten çok az pişiriyorlar etleri. Yanında bu bölgenin ünlü şarabı Chianti şaraplarından da tatmalısınız mutlaka.

Floransa’da balık yemek isterseniz ilk adresiniz; Ponte Vecchio köprüsünde bulunan balık restoranları olmalıymış fakat biz okadar uzun kalamadık ne yazıkki.

Floransa’ya gitmişken tatmadan dönmememiz söylenen son lezzet ise Piazza Della Republica köşesindeki ünlü Cafe Gilli’de Tiramisu idi. Eğer buralara yolunuz düşerse bu pastane’ye öğleden önce uğramanızda fayda var. Çünkü öğleden sonraya Tiramisu kalmıyormuş genelde.

1773’ten beri orada olan bu cafede, nefis tiramisunuzun yanında Cappucino’nuzu yudumlarken Floransa’nın muhteşem geçmişini ve ihtişamını hissediyorsunuz gerçekten.

*** Yazımda yer alan tarihsel bilgilerin bir kısmı Wikipedia’dan alıntıdır.

Bunlar da Var!

• 11 Ekim 2009 — İtalya Anıları-Venedik
• 30 Eylül 2009 — ETS Tur ile İtalya! bir daha asla…
• 09 Ağustos 2009 — İtalya’da Ne Yemeli? Ne İçmeli?
• 10 Ocak 2009 — Kartalkaya-Haftasonu Kaçamağı
• 05 Ekim 2008 — Kıbrıs’ta Yemek…
• 05 Ekim 2008 — Kıbrıs’ta Gezmek…
• 17 Eylül 2008 — Ah istanBuL ahhh…

İstanbul’a kış artık tam anlamıyla geldi denebilir. Havalar yeterince soğumuş olmasada gri bulutlar kapladı yine heryeri. Güneş nadiren gösteriyor belli belirsiz yüzünü bulutların arasından. Eve kapanmadan yada alışveriş merkezlerine mecbur olmadan önce son günler, açık havada boğaza karşı bir bardak çay yada mis gibi bir kahve için.

Dün hava yağıp yağmayacağına karar vermeye çalışırken, bu kararsızlığı fırsat bilip bizde kendimize boğaz manzarasında bir kahve hediye ettik.

Yağmur yağmakta nazlanıp, bizde muhabbete kendimizi kaptırınca döndüğümüzde saat yemek hazırlayıp yemek için geç, ama hiçbirşey yemeden durmak için de çok erkendi.

Durum böyle olunca, evdeki malzemelerden hızlıca hazırlanabiliecek uydurma bir tarif çıktı ortaya.

Malzemeler

• 8-9 adet milföy
• 200-300 gr lor peyniri
• 1 adet domates
• 1 çay bardağı çekirdekleri ayıklanmış, doğranmış zeytin
• 1 yumurta sarısı
• Susam, çörek otu

Milföylerimizi buzluktan çıkarıp yumuşamaları için bekliyoruz.

Bu sırada iç malzememizi hazırlamak için, zeytinlerin çekirdeklerini çıkarıp minik minik doğruyoruz. Domatesin kabuklarını soyup, onu da küp şeklinde doğruyoruz. Zeytin ve domatesimizi peynire ekleyip iyice karıştırıyoruz. Eğer seviyorsanız, ince doğranmış maydanoz yada dereotuda ekleyebilirsiniz. Ben bu sefer eklemedim.

(Milföylü böreklerde, peynire domates eklemek milföyün bana göre kuruluğunu alıp çok farklı bir lezzet katıyor. O yüzden en azından bir kere böyle denemenizi tavsiye ederim.)

Hazırladığımız içi, milföylere paylaştırıp üçgen şekinde katlıyoruz ve kenarlarını bir çatal yardımıyla iyice bastırıyoruz.

Yağlı kağırt serdiğimiz fırın tepsisine milföylerimizi diziyoruz. Üzerlerine yumurta sarısı sürüp, susam ve çörek otu serptikten sonra 180 C’ye ısıttığımız fırında üzerleri hafif kızarana kadar 20-30 dakika kadar pişiriyoruz.

Afiyet olsun.

Bunlar da Var!

• 03 Mart 2009 — Banyolu BÖREK
• 07 Kasım 2008 — Pratik Arnavut Böreği
• 05 Ağustos 2008 — Lor Peynirli ve Domatesli Milföyler
• 16 Mart 2009 — Kıymalı ve Mercimekli Börek
• 15 Kasım 2008 — Sonbahar Böreği
• 25 Aralık 2008 — Pratik Su Böreği
• 11 Eylül 2008 — Kabaklı Börek

Bizim ilk durağımız Venedikti. Gece saat 1-2 civarı Venedik havalimanına inip, şehrin dışında Treviso denen bölgedeki otelimize yerleştik. Sabah kahvaltımızın ardından önce otobüs ile yarım saat ve ardından venedikte bolca bulunan “Vaporetto” denilen tekneler ile 15-20 dakikalık seyahatin ardından Venedik’e vardık.

Gerçekten o kadar değişik bir büyüsü vardı ki, şehir daha henüz siz Adiyatik denizinin suları üstündeyken, karşıdan görünen siluetiyle bile sizi büyülemeye başlıyor. Karaya ayak bastığınızda ise etrafınızdaki kalabalık ve her dilden insan sesleri hem çok eğlenceli hemde yorucu gelebilir. Kendinizi kalabalığın akışına bırakırsanız sahilden ilerleyen yol, sizi San Marco meydanına götürüyor.

San Marco Meydanına vardığınızda Altın Kliseyi, Dükler Sarayını yada görkemli yapısıyla Saat Kulesini görebilirsiniz.  Venedik ile ilgili her türlü kaynakta bunların ayrıntılı bilgilerine ulaşabileceğiniz için uzun uzun bahsetmek istemiyorum bunlardan. Ama bu yapılar ile ilgili hiçbirşey bilmeseniz dahi, bu yapıların görkemleri ve görüntülerinin sizi etkilemeye yeteceğinden emin olabilirsiniz.  Buraya vardığında insan kendini birden yüzyıllar arasında yolculuk yapmış gibi hissediyor aslında. Şehrin tümündeki tarihsel dokununun bozulmadan korunmuş olması ve günümüzde hala aynı bakıma, güzelliğe sahip olması insanı şaşırtıyor.

Meydan bugün, ünlü Murano cam işleri, hediyelik eşyalar, pahalı mücevherler ve zarif danteller satan mağazalarla ve 18. yüzyıldan günümüze kadar kalan kafelerle dolu. Ama dolaşırken karnınız acıkırsa bu meydandaki kafelerde oturmanızı tavsiye etmem. Biz meydanın görkemine kapılıp etrafı keyifle izlemek için bunlardan birine oturunca 4 kahve için 60 Euro ödedik çünkü İtalyanın geneli ve özellikle Venedik oldukça pahalı olmasına rağmen bu İtalya için bile yüksek bir ücretti. Sonradan öğrendik ki, biz burdaki kafelerden en önemli iki tanesinden birinde oturmuşuz. Bu kafelerin özelliği Avusturya İmparatorluğu döneminde düşman kuzey koldaki “Quadri’yi” tercih ederken İtalyan milliyetçilerin karşı taraftaki “Florian’da” toplanmasıymış. Biz bu ayrıntıyı bilmeden Florian’da oturmuşuz ve fiyatının bu kadar yüksek olmasının bir diğer sebebi ise ünlü dört enstrümanlı orkestra için kişi başı 6 euro ücret almalarıymış. Biz tüm bunları siparişimizi verdikten sonra öğrendiğimiz ve ilk günümüz olduğu için hafif bir şok yaşamış olsakta, meydan yine de çok keyifliydi. Her milletten insanı seyretmek ve tarihin için de kaybolmak gerçekten hoştu. Yüksek fiyata rağmen bir akşam üstü Napoliten aşk şarkıları eşliğinde bir kadeh birşey içmenizi öneririm San Marco Meydanında.

Yine yüksek fiyatına rağmen kesinlikle yapmanızı tavsiye edebileceğim bir diğer şey ise Gondol sefası. Gondola binmek gerçekten turistik ve pahalı ama yine de kendinizi bu zevkten mahrum etmeyin derim. Biz tur boyunca tek ekstra tur olarak kişi başı 25 Euro ödeyerek bu Gondol turuna katıldık. 6 kişilik gruplar halinde 30-40 dakika tarihin derinliklerinde kaybolduk denebilir aslında. Ama siz kendiniz pazarlık ederek belki daha ucuza bile bir tur ayarlayabilirsiniz. Mesleklerini babadan öğrendiğini duyduğumuz goldolcular, denizci gömlekleri veya çizgili tişörtleri ile neşeli ve hazır cevaplar. Fakat ne yazık ki tüm ısrarlarımıza rağmen biz, filmlerdeki gibi şarkı söyletemedik gondolcumuza.

Daha sonra, Venedik’te herkesin bildiği tüm turistik kitaplarda yazan yerler bir kenara, eğer vaktiniz varsa orayı görmeliyim burayı görmeliyim demeden, fotoğraf makininız ile daracık sokaklarında kaybolmanızı öneririm aslında. Her köşenin başka bir güzelliğe açıldığı, amatör bile olsanız kartpostal gibi görüntüler yakalayabileceğiniz sokaklarına karışmak çok daha heyecan verici bence.

Sokaklarda kaybolurken, nerdeyse her köşede rastlayacağınız ve Venedik’in sembolü maskeler arasında da kendinizi kaybedebilirsiniz. Hatıra olarak kendinize almayı düşünüyorsanız bu dükkanlardan alabilirsiniz. Gerçekten inanılmaz güzelllikte el yapımı seçenekler var fakat fiyatlar maskelerin büyüklüğü ve süsleri ile doğru orantılı şekilde yüksek.Eğer hediye olarak almayı düşünüyorsanız Rialto Köprüsü civarındaki pazarda daha uygun fiyata fakat dükkanlardaki kadar gösterişli olmayanlarından alabilirsiniz. Mağazalarda maske fiyatları 20-30 eurodan başlarken, burada ise 2-3 euro’ya magnet ve anahtarlıklar bulmak mümkün.

Bu kadar gezmenin sonucunda yorulduğunuz da, kesinlikle tatmanızı tavsiye edeceğim lezzetler var şimdi sırada.  Biz kısacık zamanımıza denemek istediğimiz herşeyi sığdırmaya çalışırken, konuyu biraz abarttık. Kaç öğün yemek yediğimizden ve tatlıların tadına bakabilmek için kaç fincan Cappuccino içtiğimizden emin değilim. Ama yine de şunu hatırlatmakta fayda var ki, ara sokaklardaki küçük restorantlar yemek için çok daha hesaplı ve lezzetli. Çünkü Venedik İtalya’nın en pahalı şehirlerinden biri.

Eğer deniz ürünleri seviyorsanız Venedik tam size göre denebilir. Pizza denemelerinizi Roma’ya bırakıp Venedik’te deniz ürününe doyabilirsiniz. Türkiye’de rastlayamıyacağınız şekilde hazırlanmış “Deniz ürünlü Spagetti (Spaghetti Di Mare)” tatil boyunca bizim favorimizdi. Ayrıca ben çok sevmemiş olsamda, yemekten sonra İtalya’nın ünlü içkisi LimonCello’yu da denemeden dönmeyin siz yinede.

Sonuç olarak Venedik herkes tarafından söylendiği gibi, gerçekten görülmesi gereken, uyanmak istemiyeceğiniz bir rüyalar şehri bence de. Efsanevi güzelliği tatsız gerçeklerini örtecek kadar güçlü.

Eğer bu eşsiz şehre yorulunuz düşerse; görülmesi gerek birçok klise, müze ve anıt olmasına rağmen, sokakların keyfini sürmeyi ve gizli köşeler keşfetmeyi unutmayın derim ben yine de.

Bunlar da Var!

• 25 Ekim 2009 — İtalya Anıları-Floransa
• 30 Eylül 2009 — ETS Tur ile İtalya! bir daha asla…
• 09 Ağustos 2009 — İtalya’da Ne Yemeli? Ne İçmeli?

Zamanla ciddi sorunlarım var bugünlerde! O mu bana yetişemiyor? ben mi ona? emin değilim! Birbirimizi kovalayıp duruyoruz sürekli.

O yüzden hemen konuya girip canınız tatlı birşeyler istediğinizde evdeki malzemelerle hemen hazırlayabileceğiniz ve sanırım kimsenin hayır diyemediği klasik bir lezzet paylaşıyorum bugün.

Tarif annemin tarifi ve ilk kez deniyorsanız bile kesin sonuç alabileceğiniz  harika bir lezzet. Malzemeler ve miktarlar çok kolay, akılda kalıcı.

Tarifte benim ölçü olarak belirtiğim kısımları siz yapmak istediğiniz miktara göre çay bardağı yada su bardağı kullanarak, herşeyi yarı yarıya arttırıp yada iki katına çıkartarak ayarlayabilirsiniz.

Malzemeler

• 1 ölçü sıvı yağ
• 2 ölçü irmik
• 3 ölçü şeker
• 4 ölçü su
• Arzu ettiğiniz kadar fıstık

Şeker ve suyu bir kapta karıştırarak eritiyoruz. (Şerbet soğuk olacak.)

Geniş bir tencerede yağ, irmik ve fıstıkları sürekli karıştırarak orta ateşte kavuruyoruz. Fıstıklarımız hafif pembeleştikten sonra şerbetimizi ekleyip karıştırıyoruz. Ocağımızın altını kısıp tenceremize bir kapak kapatıyoruz ve suyunu çekene kadar pişirmeye devam ediyoruz.

Helvamız şerbetini çektikten sonra, pilav gibi tencerinin üzerine kağıt havlu serip demlenmeye bırakıyoruz.

Hafif ılındıktan sonra ister dondurmayla isterseniz tarçınla servis edebilirsiniz.

Afiyet olsun

Bunlar da Var!

• 29 Ağustos 2009 — Şeftalili PARFE
• 13 Temmuz 2009 — Ballı ve İncirli Grek Puding
• 16 Mart 2009 — Kıymalı ve Mercimekli Börek
• 05 Mart 2009 — Çökelekli Biber
• 24 Şubat 2009 — Kapama
• 18 Aralık 2008 — İç Bakla Salatası
• 01 Kasım 2008 — Pişi

Ama artık yenilenmenin, sil baştan yapmanın vakti geldi sanki. Yeni bir ay, yeni bir mevsim…

Sonbaharın hüznümü acaba üzerimdeki? İstanbul’a çoktan geldi aslında sonbahar. Ama biz İzmirliler alışık değiliz ne de olsa ne İlkbahara, ne de Sonbahara. Bize göre yıl 8 ay yazdır. Bir gün kısa kolluyla gezerken, ertesi gün mont giymeniz gerekir birden. Aaaa kış geldi demeden aynı hızla geçer gider kış. Yine güneş açar, gökyüzüyle birlikte yüreğinizde de.

Belki de burda yüzünü pek göstermeyen ve bana göre İzmir’deki gibi parlamayan güneş yüzünden olabilir mi? bu depresyonum. Bilmiyorum!

Aslında aklımda bir türlü yazamadığım tatili yazmak vardı bugün ama bu kadar depresif başlamışken tatilin de olumsuzluklarından başlayım dedim önce. Turla gitmeyi düşünenlere ve hangi turu seçeceğine karar veremeyenlere faydası olabilir belki diye…

Yorucu geçen uzun bir iş yılının sonunda, yaz sonunda planlamıştık biz tatilimizi. İlk yurt dışı çıkışımız olacağı içinde turla gitmenin daha kolay ve sorunsuz olacağını düşünmüştük. Sadece otel ve uçak ayarlamaya göre turların fiyatlarının inanılmaz avantajlı olmasının da etkisi oldu tabii bu kararımızda. Sonuç olarak büyük olduğu için kaliteli ve özenli olacağını düşündüğümüz ETS tur ile gitmekte karar kıldık.

Ama daha uçakta zorla ekstra tur satmaya çalışan, hatta nerdeyse zorlayan bir rehberle başladık turumuza. Nerde yemek yiyeceğimizden nerde alışveriş yapacağımıza kadar karar veren, işin kötüsü bunu antipatik bir dille sunan neredeyse başka seçenek bırakmayan bir rehber ile.

Tüm turun ektra tur satabilmek adına düzenlenmiş olması ve ekstra turların ekstra pahalı olması çok sıkıcıydı. Bizim tura 4 kişi katılmış olmamız ve sürü psikolojiisini sevmemiz nedeniyle biz mümkün olduğunca kendimiz dolaştık fakat otellerin şehir merkezine uzaklığı belirli noktalarda tura bağımlı hale getirdi bizide. Bu yüzden eğer turla gitmeyi seçicekseniz, bizim düştüğümüz acemiliğe düşmeyip kesinlikle otellerin şehir merkezinde olduğu bir tur seçmenizi öneriyorum öncelikle. Baştan belkide biraz fazla ödemeniz gereken ücret, daha sonra şehre ulaşım ücretlerini düşündüğünüzde kesinlikle çok daha ucuza geliyor. Böylece kendi keyfinize göre kendi istediğiniz saatlerde ve kendi beğendiğiniz yerde dilediğinizce vakit geçirebilirsiniz. Çünkü turla dolaşmanın bir diğer dezavantajı ise kısacık zamanda (kalan zamanları hep ekstra turlara ayırmak istedikleri için) size herşeyi gösterebilmek adına, her yerin sadece dışını gösterip size ancak fotoğraf çekecek kadar zaman tanımaları. Buraya kadar olan kısım belkide her turda yaşanabilecek aksaklıklar ama bizim turumuzun sonu gerçekten eşine az rastlanır bir eziyetti.

Tura 4 kişi katılmamız ve kendi başımıza dolaşma şansımız olması nedeniyle kendimizi bu antipatik olaylardan mümkün olduğunca uzak tutmamız dönüşte yaşanan rezaletten kaçabilmemizi sağlamadı yinede.
Çünkü cumartesi gece 02:15′te kalkması gereken uçağımız tam 21 saat rötarla ertesi gece 23:00 da kalkabildi. Ve bu sürenin 12 saatini 160 ETS yolcusu İtalya havaalanında bekleyerek geçirdik.

Tüm gün gezdikten sonra akşam 23′de alana gelip ertesi gün öğlene kadar o yorgunlukla ve hiçbir açıklama yapılmadan, karşımızda herhangi bir muhatap bulamadan uykusuz ve üşüyerek havaalanında bekletildik.
Gece bizi almaya gelecek uçağın hidrolik sistemlerinin arıza yaptığı ve Ets yada Atlasjet’in 3 kuruş daha az ödeyerek gece teknik servis anlaşması yapmadıkları için servisin ancak sabah 7de geleceği bilinmesine rağmen bize tüm gece 1 saat aralıklarla rötar verip sabaha kadar sürekli az sonra kalkıyoruz diyerek resmen oyalandık.
Aramızda hamilelerin, yaşlıların bulunmasına, alanın klima sisteminin çok soğuk olmasına ve insanların üzerinde tatile uygun ince kıyafetler olmasına rağmen geceyi havaalanı sandalyelerin üzerinde, bavullarımıza ulaşamadan geçirmek zorunda kaldık.
Artık saatler öğlen 12′yi bulduğunda ve insanların sinir sistemi bozulup sabrı taştığında, sesler yükselmeye başlayıp kavgalar çıktığında İtalyan yetkililerin uyarısı ve zoruyla, bu uçağın uçamayacağını ve Türkiye’den yeni bir uçak gelmesinin gerektiğini söyleyerek, geceden yapılması gerekeni yapıp bizi havaalanında bir otele götürmek zorunda kaldılar. Ve uçağımız ancak normal dönüşümüzden sonraki gece saat 23:00 da kalkabildi.
Pazartesi iş başı yapacak herkes işlerinden oldu. İstanbul’dan aktarma yapacak herkes uçaklarını kaçırdı. İstanbul’a varabildiğimizde kimsede tatilden yada İtalya’nın büyüsünden eser kalmamıştı. Herkes yorgunluktan bitmiş, üşütüp hasta olmuş, sinir sistemi bozulmuş bir şekilde evine dönebildi.
Ve en çok sinirlendiğimiz nokta, kimsenin açıklama yapmaması, hatasını üstlenmemesi, insanları cahil yerine koyarak sürekli tüm suçun İtalya havaalanı gibi gösterilmeye çalışılması oldu. Bu yüzden eğer Tur ile İtalya’ya gidicekseniz hatta ETS turu seçicekseniz, kesinlikle 2 kere düşünmenizi tavsiye ediyorum.

Tabiii anlattığım bu kadar olumsuzluğa rağmen tatil kesinlikle bir fiyasko değildi. Tüm bu aksaklıklara rağmen İtalya inanılmaz etkileyiciydi. Ama tatilin ve anıların güzel kısımları, arayı bir daha bukadar uzatmadan sonraki postlarda.

Bunlar da Var!

• 25 Ekim 2009 — İtalya Anıları-Floransa
• 09 Ağustos 2009 — İtalya’da Ne Yemeli? Ne İçmeli?
• 11 Ekim 2009 — İtalya Anıları-Venedik
• 10 Ocak 2009 — Kartalkaya-Haftasonu Kaçamağı
• 05 Ekim 2008 — Kıbrıs’ta Yemek…
• 05 Ekim 2008 — Kıbrıs’ta Gezmek…
• 17 Eylül 2008 — Ah istanBuL ahhh…

Koskoca bir tatil daha geri de kaldı. Tatil diyorum çünkü İzmir’e gitmeyince bu sefer bayram gelemedi bize. Tam kendini gösterip insanı baştan çıkaran güneşe kanarken bayram boyunca yağan yağmurda evden dışarıya çıkmaya izin vermeyince, bu bayram ancak bol bol dinlendiğimiz bir tatil oldu bizim için.

Bayram tatili boyunca aklımda sürekli iki satır yazmak olmasına rağmen, ellerim bir türlü klavyeye varmadı nedense. Yazmak istemekle, yazmamak için bahaneler bulmak arasında gidip geldim sürekli…

Aslında aklımda artık tatili yazmak vardı. Ama istemek ile hissetmek bambaşka yerlerdeler ve yazmayı istemem yetmedi kurmam gereken cümleleri hissetmeme. Kelimeler bir yerler de düğümlendi sanki bende bugünlerde. Bir türlü bulamadım o ilk cümleyi…

O yüzden tatili biraz daha yarına erteliyorum. Ve bayramın son gününde arkadaşımıza kahvaltıya giderken götürmek için yaptığım ekmek tarifini paylaşıyorum.

Malzemeler

• 1 paket instant maya
• 2 tatlı kaşığı şeker
• 1 çay kaşığı tuz
• 4 yemek kaşığı zeytinyağı
• 1 su bardağı sıcak su
• 1/2 su bardağı çekirdekleri çıkartılıp dilimlenmiş zeytin
• 1/2 su bardağı iri dövülmüş ceviz
• 3 - 4 su bardağı un

Bir kaba unun yarısını, şeker, maya, tuz, su ve yağı koyup karıştırıyoruz.  Unu azar azar ekleyerek yoğurmaya devam ediyoruz. Hamur elimize yapışmayacak kıvama geldiğinde un eklemeyi kesiyoruz. Cevizleri ekleyip bir süre daha yoğurmaya devam ediyoruz.

Hamurumuzun üzerini nemli bir bez ile örterek sıcak bir yerde kabarması için 1-1,5 saat mayalandırıyoruz. Daha sonra zeytinleri ekleyip zeytinler hamur içinde dağılana kadar biraz daha yoğuruyoruz.

(Ben ekmeği sabah pişireceğim için bu aşamada hamurumu buzdolabına kaldırdım. Sabah dolaptan çıkarıp yoğurduktan sonra kalıba koydum ve mayalanması için 20-30 dakika kadar bekleyip pişirdim.)

Hemen pişiricekseniz, yağlamış olduğumuz kalıbımıza hamurumuzu koyup 1 saat daha mayalanması için bekliyoruz. Daha sonra 175 dereceye ısıttığımız fırında 40-45 dakika pişiriyoruz.

Ayrıca ekmeği pişiriken fırının en altına 1 kase su koyarsanız, dışı çıtır çıtır çi yumuşacık bir ekmek elde ediyorsunuz.

Afiyet olsun.

*** Ben bu ekmek tarifini Mekanımız Mutfak isimli blogda görüp denedim. Sanırım onlarda Tijen İnaltong’un Mevsimlerle Gelen Lezzetler kitabından almışlar. Bu lezzetli tarif için her ikisinede teşşekür ederim ve denemenizi tavsiye ederim

Bunlar da Var!

• 29 Mart 2009 — Çiçek Ekmek - YE 43 Haydi Ekmek Yapalım
• 04 Mayıs 2009 — Kurutulmuş Domates ve Zeytinli Ekmek
• 14 Ağustos 2008 — Zeytinli ve Dereotlu Ekmekler

Kahkahalar, yeni heyecanlar, bebekler, düğünler, eğlenceler ve tatlı sürprizler olsun…

Tatlılar olsun, kazandibi, tarçınlı kurabiyeler, elmalı kekler, şekerli kahveler….

Görüşmek için telefonlaşmalar olsun. Buluşmalar olsun,kavuşmalar olsun…

"Biz" olsun; "Ben" olmasın. mutluluk parayla, eğlence zoraki olmasın veee bir kere söylensin yeter olsun.

En önemlisi SEVGİ olsun…  AŞKolsun…  daha n’oolsun…

ŞEKER BAYRAMINIZ KUTLU OLSUN

Bunlar da Var!

• Benzer yazı bulunamadı.