Of bij die laatste methode kan je natuurlijk ook gewoon je schoen en je tanden gebruiken…

No related posts.

De ober van dienst kwam af met de fles waarvan de hals op een vreemde manier gewikkeld was in een stevige servet. Hij draaide zich een halve slag weg van mij en deed, nog steeds met de servet rond de hals, voorzichtig de fles open. Precies alsof hij een geheimpje had. Nou ja, het geheim was al vlug ontmaskerd: een draaistop oftewel screwcap. Ik zei nog dat ik heus geen probleem had met een draaistop en dat hij die fles gerust voor mijn neus mocht opendoen…

Misschien had hij beter eens naar deze video gekeken en me verrast met één van de alternatieve manieren om een draaistop te openen (zou ik alvast veel eleganter hebben gevonden):

No related posts.

Maar, ook in bange dagen is er hoop…zeker als je beschikt over deze lijst van aandoeningen en remedies van De Lokeend. Ze zouden dit hebben opgevist uit één of ander 18de eeuws archief en ik ben ze er zeer, maar dan ook zeer dankbaar voor.

De aanbevolen remedies volgde ik nauwgezet op: inname van 1 fles Champagne sec, 4 glazen Beaujolais (ok, ik heb gezondigd want ik koos een cru Beaujolais en liet de Beaujolais nouveau achterwege). Et voilà, koorts en diarree weg.

Ondertussen was er stevig wat hoest komen opzetten. Geen zorgen, Bourgogne of Bordeaux zouden wel voor soelaas zorgen. Ik beken, ik ben selectief geweest en heb de suiker en kaneel eruit gelaten. Ach ja, bepaalde remedies moet je nu éénmaal wat naar je hand zetten. Daarnaast was ik dan weer wat geconstipeerd geraakt, dus 4 glazen Anjou blanc of Vouvray zouden alles weer vlotjes laten doorlopen. En voor alle zekerheid heb ik ook maar 4 glazen Graves ingenomen. Je weet maar nooit of de oorzaak van mijn verzwakte weerstandsvermogen is anemie. Beter het zekere voor het onzekere nemen, niet.

De hoest houdt nog aan, maar ik blijf mijn dagelijkse dosis medicijn innemen (misschien moet ik toch eens die kaneel en suiker toevoegen).

No related posts.

Die verdraaide V, wat splitsen de Vlaamse Wijnbloggers me nu weer in de maag. Een blogpost over de letter V. Verdomme, verdrie en valnudood.

Viticultuur, vinificatie, Valtellina, Vega Sicilia, VDN, VdP (oeps die is afgeschaft), vegetarisch, V.V., Vinho Verde, Vouvray, Vougeot, Volnay, Vitis Vinifera, Vin Santo, Vandyke Pamela, Vacqueyras, neen ik kon maar niet kiezen…

De ochtendlijke douche bracht echter raad. Terwijl de warme stralen me wakker masseerden, had ik het ineens, simpel als vanille: het V-teken, het teken waarmee Winston Churchill beroemd is geworden. V voor Victory, V voor Vrijheid.

En deze Winston Churchill had ook wel wat met wijn te maken. Zijn lievelingsdrank was Champagne. Eén van zijn beroemde quotes bewijst genoeg: “In success you deserve it, and in defeat you need it.”

Maar zijn bewondering voor deze drank ging verder, een eind verder. Tijdens W.O. I zei hij dan ook het volgende: “Remember gentlemen, it’s not just France we are fighting for, it’s Champagne!”

Een bezoekje van Odette Pol-Roger (“The Champagne Blonde”) in 1944 deed waarschijnlijk zijn hart nog een slag sneller slaan voor deze belletjes. Misschien is het toen dat dit citaat opborrelde: “A single glass of champagne imparts a feeling of exhilaration. The nerves are braced, the imagination is agreeably stirred, the wits become more nimble.”

In ieder geval, deze ontmoeting met de knappe Odette was het begin van een levenslange vriendschap met Odette en haar man Pol Roger. Winston Churchill was zondermeer één van de belangrijkste klanten van dit champagnehuis. De laatste tien jaar van zijn leven zou hij zo maar eventjes 500 kisten Pol Roger Champagne hebben soldaat gemaakt. Dat betekent zo’n 3.000 flessen ofwel 300 flessen per jaar. Sir Churchill was zodoende goed voor ongeveer 1 fles per dag. Knap gemiddelde, niet.

Soms liet Sir Winston Churchill zich wel iets te overdadig in met het alcoholisch goedje, maar ook dat leidde tot onvergetelijke uitlatingen. Zo was er de keer dat hij op een dinnertje naast Bessie Braddock, een gekende socialiste, zat. Winston had een glaasje te veel op en Bessie Braddock kon het niet nalaten te zeggen: “Winston, you are drunk!” Waarop hij antwoordde, “Madame, I may be drunk, but you are ugly, and tomorrow I will be sober.”

Bij zijn dood in 1965 deed Pol Roger als eerbetoon aan Winston Churchill een zwarte rouwband aan de flessen die bestemd waren voor de U.K. In 1975, om de 10 jarige verjaardag van het overlijden van Churchill te vieren, ging het champagnehuis nog een stap verder en creëerde de Cuvée Sir Winston Churchill (wat is een mooier eerbetoon dan een prachtige wijn die je naam draagt). Tot op vandaag is de exacte blend een uiterst goed bewaard geheim, maar volgens kenners zou het een assemblage zijn waarin de pinot noir de hoofdtoon voert. Inderdaad, dit was het type champagne waar Sir Winston Churchill een stevig boontje voor had.

Laat me toe een paar mooie woorden van Odette Pol-Roger aan te halen (afkomstig van de Daily Telegraph in December 2000):

“She spent summers at her chateau in Normandy on the Andelle, one of the best trout rivers in France, to which she often invited friends from Britain. There was little that could distract her from the chance of a fine catch. “The other night,” she told The Daily Telegraph in 1970, “I was in Paris, dining at the Embassy with Christopher Soames, and afterwards I got into my car and drove to Normandy.”

“As the sun was coming up I was thinking of getting a bit of sleep when I looked down from my bedroom window and saw a huge trout in the stream which runs through the property. So I grabbed my rod and rushed down and caught him – still in my dinner gown.”

En nadat ze een dergelijk verhaal had verteld, viel er steeds een korte stilte waarna ze zei: “ -Oh et puis zut! Il faut savoir s’amuser dans la vie.”

Wel, dat amusement daar draait het toch allemaal om bij een goed glas wijn. Een stevige joie de Vivre. V oftewel Vrijheid van genieten, amuseren en glimlachen met een goed glas wijn liefst in het gezelschap van een stevige bende vrienden.

Geniet en tot de Volgende V!

“All I can say is that I have taken more out of alcohol than it has taken out of me.”

– Sir Winston Churchill

Deze post maakt deel uit van de “Vlaamse Wijnblogdagen” waarin een reeks wijnblogs over hetzelfde onderwerp een artikel schrijven.

Vlaamse Wijnblogdagen XIII: De letter V

Voor een lijst van de Vlaamse Wijnbloggers zie de rechterkolom.

Related posts:

1. Angelina Jolie en een royal flush pinot noir Vlaamse Wijnblogdagen XII: Changez Bubbels Het thema van de Vlaamse...

Schrijf in vóór 15 maart en ontvang een aankoopbon van 20 euro!

WineWise Basis wijncursus (WSET® Niv 2 – Intermediate Certificate)

Een ijzersterke basis wijncursus, die de beginselen van wijn, wijnmaken, wijnproeven, etc. op een toegankelijke manier bijbrengt. Geen droge opsomming van feiten, maar een afwisselende opbouw: de belangrijkste druivensoorten en de bijbehorende wijnen beslaan meerdere lessen, daarnaast worden bepaalde landen in hun geheel behandeld.

30.03.10 – 15.06.10

De Basis

Avondcursus – 8 sessies – dinsdag van 19u30 tot 22u
30/03 – 20 en 27/04 – 4, 11 en 18/05 – 8 en 15/06/2010
Lesgever: Bart Van Honsté – WineWise erkend trainer

Examen: vrijblijvend, apart in te schrijven via WineWise

Prijs: € 425 (inclusief 21% BTW)
Betaling via KMO-portefeuille of met opleidingscheques is mogelijk.

Werknemers kunnen opleidingscheques aanvragen tot € 250.
Zelfstandingen kunnen 50% subsidie krijgen via de kmo-portefeuille.

Schrijf in vóór 15 maart en ontvang een aankoopbon van 20 euro!

Artevino (Zoersel)

Related posts:

1. WineWise basis wijncursus 2010 te Mechelen Cursus volzet WineWise Basis wijncursus (WSET® Niv 2 – Intermediate...

Nu ook weer, een groep WineWise-studenten die elkaar terugvinden in het restaurant Broosend Hof. We hadden dan ook onnoemelijk veel geluk dat één van de medestudenten dit restaurant samen met haar man uitbaatte.

De opzet was simpel: een uitgelezen menu, ieder die een aangepaste wijn meebracht en een keitof gezelschap. En dan…ja, dan krijg je genieten, veel genieten. Daar gaat het uiteindelijk toch nog altijd om bij een fles wijn: genieten in gezelschap, lachende gezichten, stoere verhalen en wijn die zijn plaats kent en goed is voor een (kort) moment bezinning (zonder urenlang gepalaver over één fles).

Duizend keer bedankt Sandra en Koen voor de voortreffelijke ontvangst en het overheerlijke genieten en al de rest voor de sappige wijnen.

Degustatie menu

Kort gegaarde zalm “red label” in sojablad en kruidenbuillon.
Rillette van sardine.

Zeebaars in open ravioli met  “minestrone”.
Geprakte bloemkool.

Everzwijn, gebraiseerde kardoen. Kweepeer en mispel.
Jus  met gelee van boskoop appel.

Kempische rijstepap  met geglaceerde sinaas. In panco gefrituurde bittere chocolade.
Vanille wafel.

En wat ik ook zo schitterend vind, is de ontstaansgeschiedenis van zo’n menu (zie foto).

Oh ja, de wijnen. Ik moet toegeven dat ik niet al te ijverig heb genoteerd maar vooral heb genoten:

• Champagne Abel Jobart Brut Sélection Blanc de Noirs
• Georg Breuer Riesling Sauvage 2007
• Een heerlijke witte Graves
• Altair Sideral 2003
• Vietti Barolo Ravera 1999
• Malvirà Roero Superiore Mombeltramo 2003
• Domaine les Bastides, Vin Cuit
• Sandeman Vau Vintage Vintage Port 1997

No related posts.

Het toeval (dat ondoorgrondelijke Ka) wilde dat ook Wine-Itch Kaat (twitter: kaat_daans) de kurketrekker had losgelaten op toch wel net dezelfde fles.

Ze antwitterde:
“i decanted a little bit … not yet compared the 2”

Tja, dit schreeuwde om een wereldwijd web-overschrijdend experiment. En zo gingen we ieder in ons offline stulpje duchtig aan het karafferen. Dezelfde wijn, een gedeelte in een karaf overgegoten en een gedeelte zo uit de fles, geproefd op twee totaal verschillende plekken maar op hetzelfde tijdstip.

Ik was alvast benieuwd naar de resultaten…

Decanteren, karafferen, what’s in a word…

Decanteren, karafferen, het zijn woorden die vlotjes door elkaar worden gebruikt.

Eigenlijk is decanteren het voorzichtig uitschenken in een karaf van een fles oude wijn om zo het zuivere spul van het bezinksel te scheiden. Ja zo’n oude knakker heeft vaak heel wat bezinksel, dépot, restafval of hoe je het ook wilt noemen. En dat oogt niet zo smakelijk in het glas. Zodoende één van de manieren om te zorgen dat dit goedje niet in je glas terechtkomt, is te decanteren.

Karafferen is eerder een jonge wijn in een karaf schenken om deze een zuurstofkuur te geven en zo te zorgen voor een vluggere veroudering. Bedoeling is een gesloten wijn zijn aroma’s te laten vrijgeven en het dikwijls wat stroeve karakter (die tannine toch) te verzachten.

Maar, voor mijn part, gebruik die twee termen gerust door elkaar. Alleen een kniesoor (zoals mezelve) zal zich daar aan ergeren.

De 100 meter decanteren

Ik wil mijn bevindingen van deze vergelijking tussen een gekaraffeerde en niet-gekaraffeerde versie wel op jullie loslaten. Maar eerst moet er me toch iets van het hart.

Ik ben absoluut geen voorstander van decanteren. En karafferen, wel tja, dat doe ik enkel in hoogst uitzonderlijke gevallen.

Waarom niet decanteren? Heel simpel: decanteren staat gelijk aan een 90jarige verplichten de 100 meter in minder dan 12 seconden te lopen. De kans dat deze bejaarde de eindmeet levend haalt is verduivelds klein.

En karafferen dan? Goh, dat vind ik toch nog altijd zoiets als een vijfjarige ineens 35 laten worden. Geen puberteit, geen losbandig studentenleven maar ineens in de harde grote mensenwereld. Dan mis je toch heel wat, vind je niet?

Trouwens laat voor mij de wijn maar wat evolueren in het glas. Nog zo interessant.

Het experiment

Een gedeelte van de Sobredos Aneto 2004 gekaraffeerd en een tijdje in de karaf gelaten en dan kwam het moment daar. Twee glazen broederlijk naast elkaar. Wat viel op: de gekaraffeerde versie swingde uit het glas, was zondermeer heel wat explosiever in de neus. Maar het aroma dat overheerste in mijn neusgaten, ajakkes. Het leek of er een vrachtlading licht gesmolten drop in mijn glas was gekieperd. Echt niet mijn ding.

De niet-gekaraffeerde versie was een eind minder intensief in de neus maar liet zich van heel wat meer kanten zien. Wat rood fruit, een stevige streep zwart fruit met pruim en zwarte bes, wat kruidigheid, bloemetjes en, ja, ook een vleugje drop.

Dan een stevige slok. De versie non-karaffé had stevig wat tannines in zijn mars. De karaffé versie had ook die tannines maar verwonderlijk genoeg kwamen deze niet zachter over maar eerder stroever, bitterder. En al bij al leek deze wijn vlakker in de mond.

Conclusie

Voor deze jongen dient de karaf vooral als ornament in de kast en zal enkel in uitzonderlijke omstandigheden zijn ding mogen doen (zoals voor een twitterexperimentje).

Wat Wine-Itch zoal proefde, lees je hier.

Dit is een post in het kader van een onverwacht twitterexperiment tussen Wine-Itch en Have a nice wine today! Of er nog van die experimentjes volgen, dat zal Ka wel uitmaken…

Foto: FlickrJunkie

No related posts.

Zo gezegd, zo gedaan: de sabel bovengehaald en de fles gesabreerd. Zo had ik toch al een gift gedaan aan mijn bewaarengel met de wijn die rijkelijk vloeide bij de onthoofding…en als het vonkelende spul dan tegensloeg hoefde ik alvast niet te veel meer te drinken…

Trouwens deze champagne werd boven de doopvont gehouden onder de naam Louis Delder en zou een nevenproduct zijn van Champagne Guet uit Buxeuil (ik krijg al de kriebels als ik de term nevenproduct hoor…). De informatie op de fles is ruimschoots aanwezig: pinot noir 70%, pinot meunier 10% en chardonnay 20%.

Ondanks het overvloedig aanbod aan pinot-druiven was dit een eerder bescheiden champagne waarin vooral appels en citrusfruit hun (zurige) best deden. Ook in de mond niet veel soeps. Nope, ook hier miste ik de structuur waarvoor de pinot-druif gekend is. Ok, dit zijn bubbels (of beter “gebroebel“), maar daar is dan ook alles mee gezegd. Wat ik mis is panache (zoals The Orbis of Wine het zo mooi verwoordt) en die verleidelijke gistaroma’s (goh, dan moet ik altijd denken aan de warme bakker in Trento waar we om 5u ’s ochtends brioches gingen oppikken, die broodgeuren die dan je neus prikkelen, yammie).

Conclusie: geef mij maar  een (nog goedkopere) cava, daarvan worden mijn verwachtingen meestal ingevuld.  Hier gaan mijn verwachtingen van de wiederweerga aan diggelen. Het bewijs: meer dan de helft van de fles bleef staan die eerste avond…en, zoals je wel weet, zit de waarheid van de fles in de tweede helft!

En voor de rest, vier ze en drink overheerlijke wijnen op de laatste avond van 2009 en laat 2010 schitterend worden vol van zaaaaalige wijnen (met of zonder schuim)!

Related posts:

1. Angelina Jolie en een royal flush pinot noir Vlaamse Wijnblogdagen XII: Changez Bubbels Het thema van de Vlaamse...

Zie ook: Sabreren

Related posts:

1. Sabreren De feestdagen zijn in aantocht en de schuimwijn zal weer...
2. Champagne & Brood De eerste fles champagne van Etienne Lefèvre is ondertussen...
3. Tarlant Champagne Zero Brut Nature Zero, het klinkt als een commercial voor één of ander...

“…want uit ervaring weet ik dat petnat zowel de kracht van een bronstig paard kan hebben als de fut van een groep tieners na een nachtje zwaar doorzakken.”

– Wijngerd.

“ook bij deze refosco
moet je voorbij die typisch mannelijke stroefheid
lukt het me deze keer, zachtjes walsend doorheen die geslotenheid te raken?”

– Wine-Itch

“Zo vind ik ook mooie zuren essentieel in een wijn, je weet wel die rare snuiters in de wijn die van de aanzet tot de afdronk je mond fris houden en een streep van extase trekken van hier                   tot                     daar. Ik wil ook fijne aroma’s die bij elke glasrotatie naar nieuwe impressie’s evolueren. Ik wil minerailiteit in de neus, maar ook in de mond. Ik wil karakter, ik wil de wijnbouwer in de wijn proeven (niet letterlijk natuurlijk), ik wil klei aan de laarzen, ik wil van alles een beetje, maar niet te veel.”

– St Etienne

No related posts.