Hasan Tayyar Beşik

Adapazarı çok gereksiz bir şehir gibi görünürdü gözüme

noreply@blogger.com (Hasan Tayyar BESIK) — Wed, 25 Jan 2012 22:55:00 +0000

Geçtiğimiz hafta sonlarının birinde Adapazrı'ndaydım. Tam da harıka bır kar yağışına denk geldim. Adapazarı çok gereksiz bir şehir gibi görünürdü gözüme ama kar yagarken gözüme ayrı bir güzel göründü manzara. Bir kac köyünü de gezdim hazır kar yağmışken.
Şu sonuca vardım ki; kar her türlü çirkin yerleşimi, özellikle de şehir merkezlerini güzelleştirebilir çünkü bu çirkin yapılara doğadan bir şeyler katar.

Aslında bolca fotograf çektim ama coğusu banyo öncesi yandı

Ankara Tiyatro Festivali'nde Magapar / The Way ( Barbara Thieme)

noreply@blogger.com (Hasan Tayyar BESIK) — Wed, 23 Nov 2011 08:33:00 +0000

Ankara Tiyatro Festivali'nde gittiğim ikinci oyun Barbara Thieme'nin 'Magapar' (The Way) adlı oyunuydu.

Polonya'lı ekip çok genç ve tecrübesiz görünüyordu. İnsaflı biri olmasam gösteri için söyleyebileceğim tek şey 'berbat' olurdu.

Harketler çok mekanik, tanıtım metninde geçmesine rağmen ışık efektleri ise komikti. Gösteriyle sonuna kadar dikkatlice ilgilendim. Önümde ve arkamda gösteriden çoktan kopmuş insanların bir kısmı horlayarak uyurken bir kısmı da cips yerken ben dikkatimi kaybetmeden odaklamanaya çalıssam da beni bile kendilerine çekemediler.
Gösteri 30 dakika sürdü. Gösteri boyunca kısa müzik parçaları eşlik etti oyuna. Akün sahnesindeki ses düzeneğinin bu kadar düşük ses verdiğini sanmıyorum sanırım ekip sesi bilerek kısmış. Sesin kısık olması daha kötü oldu zira insanlar zaten gösteriden soğumuşlardı.

İşin kötüsü gösteriyi tavsiye ettiğim arkadaşlarla inanılmaz bir menunuyetsilikle hadi ekiple dalga geçerek Akün'den çıktık. Ayıp olmasın diye gösteri hakkında bir 10 dakika yorum yaptık ancak bu kadar oldu.

Işık efektleri güzel kullanan oyun diyince aklıma ilk 'Moskova - Petushki Yolun Sonu' oyunu geliyor. Zira oyunda kullanılan ışık efektleri karakterin ruhsal durumunu görmemize inanılmaz derecede yardımcı oluyordu. Pahalı efektlerden bahsetmiyorum sadece doğru yöntemlerden bahsediyorum. Bu oyunda ise 'Light Music Body' mottosuna layık hiç bir şey göremedim. Belki de oyuncuların gençliğine vermeliyiz. Ancak keşke selamlama kısmını bari düzgün yapsalardı, bunu da heyecana mı versek bilemedim.

Kurutuluş'tan Kolej'e

noreply@blogger.com (Hasan Tayyar BESIK) — Wed, 05 Oct 2011 19:43:00 +0000

Kurutuluş'tan Kolej'e yürüyüm dedim, yine kara bir sis çökmüş en sevdiğimden. Fuel-oil yakan binaların baca dumanları ile karışan egzoz dumanı birazda soğuk hava tabi. Yürüdüğüm de iyi olmuş yol kenarında üç sokak köpeği gördüm. İyi birilerine benziyorlardı. Biraz Eti pop kek alsam da versem dedim sonra baktım ki hemen yandaki binadan, sanırım bir kapıcı, elinde ekmek poşeti çıkageldi köpekler kulaklarını ve kuyruklarını kısarak tıpış tıpış adama gitti. Adam eliyle bir harket yaptı karşıya, Kurtuluş parkına. Oradan da iki köpek yoldan zar zor karşıya geçerek geldiler. Ben de telefonumu aldım elime. Mesaj yazar gibi yaptım, köpek garip karşılamasın, izlediğimi fark etmesinler diye. Hepsi de kenara dökülen kuru ekmekleri bir güzel yedi canım da çekti. Yani iyi oldu Kurutuluş'tan Kolej'e yürüdüğüm.

Özcan Alper ile "Kars Öyküleri" (Tales From Kars) 30 Eylül'de Gösterimde

noreply@blogger.com (Hasan Tayyar BESIK) — Wed, 28 Sep 2011 07:09:00 +0000

Aslında "Kars Öyküleri" Özcan Alper, Ülkü Oktay, Ahu Öztürk, Zehra Derya Koç ve Emre Akay'ın yönettiği bir mozaik, Kars mozaiği. 30 Eylül'de İstanbul'da 14 Ekim'de Ankara gösterime girecek. Mutlaka izleyin.

http://www.sinemalar.com/film/79327/Kars-oykuleri/

Özcan Alper'i takip etmekteyim efendim. tüm çalışmaları özgün ve naif. Özellikle Altın Portakal ödüllerinden sonra daha fazla duyulacağını düşünüyorum.

Gelecek Uzun Sürer Altın Koza'da Beklediğimiz Üzere Ödülleri Aldı

noreply@blogger.com (Hasan Tayyar BESIK) — Mon, 26 Sep 2011 06:26:00 +0000

Özcan Alper'in yönettiği Gelecek Uzun Sürer filmini çekimleri başladığından beridir merakla takip ediyorum.
Devlet Tiyaroların'daki performansı ile sürekli göze çarpan Durukan Ordu ile Gaye Gürsel ve Sarkis Seropyan başrollerde. Özcan Bey'inm önceki filmi kadar leziz bir film.İlk olarak Toronto Film Festivaline katılan film ardından Altın Koza'da gösterildi ve bir çok ödül aldı.

Fragmana bir göz atın :

Cumartesi günü ödüller belli olmuştu. "Gelecek Uzun Sürer" için
En İyi Erkek Oyuncu Ödülü: Durukan Ordu (Gelecek Uzun Sürer)
En İyi Müzik Ödülü: Mustafa Biber (Gelecek Uzun Sürer)
En İyi Görüntü Yönetmeni Ödülü: Feza Çaldıran (Gelecek Uzun Sürer)
SİYAD (Sinema Yazarları Derneği ) En İyi Film Ödülü: Gelecek Uzun Sürer (Yönetmen: Özcan Alper)

Yılmaz Güney Ödülü: Gelecek Uzun Sürer (Yönetmen: Özcan Alper)

Ancak şunu da belirteyim ki, Louis Althusser'in "Gelecek Uzun Sürer" [1] adlı kitabı sahaflarda da bulamadım. Basımı zaten yokmuş. bir yıldır bu kitabı da arıyorum. Bulursanız aklınızda olsun.

1. http://www.kitapyurdu.com/kitap/default.asp?id=14702

İsyan başlatmak ya da başlatmamak

noreply@blogger.com (Hasan Tayyar BESIK) — Tue, 06 Sep 2011 18:46:00 +0000

'İsyan nedir' yazıları yazarmak çok eğlenceli olsa gerek. Oturarak ve muhtemelen de tek başına düşünerek isyan manifestoları yazmak, yazan kişiyi gerçekten de eğlendiriyordur. Oturduğu yerden devrim sloganları hazırlayanlar hatta devrimi hazırlayanlar ve bekleyenler var. Muhtemelen arada bir belki lisede sokakta bir kaç kalem slogan atmıştır ve değişimi slogan atmaktan ibaret sanar.

Yo mirim biliyorum bu tarz insanları. Oturur güzel güzel konuşursunuz. Konuştuklarına hak verirsiniz. Doğru şeylerden bahsederler. Fakat ikiyüzlü bir insan ne kadar doğru söylerse söylesin hiç bir kıymeti yoktur. İki yüzlü çünkü bu tarz insanlar sıkıştıklarında çok güzel bahsettikleri doğrulardan çıkar, devletin otoritesine sığınırlar, hatta onu ararlar. Otoritedinin olmamasından rahatsız olurlar. Vahşice tüketmekten zevk alırlar. Gayet çıkarcı davranırlar. Sonuç olarak 'çok iyi isyan' söyleyicileridirler ama o bekledikleri isyanı hep birisinin yapmasını beklerler.

Efendim net olacaksınız, söylediğinizi yapacaksınız.

Gümüşhacıköy gidiş-dönüş özeti

noreply@blogger.com (Hasan Tayyar BESIK) — Mon, 05 Sep 2011 18:07:00 +0000

Onur'la ne zamandır beraber gidelim diyorduk bayram tatilinde gittik. Özetleyim sonra fotograflarla ve ek hikayelerle detaylandırırım sanırım.

Ankara-Merzifon (dogrudan Amasya'ya gitmek yerine Merzifon'a gitmek daha mantıklı) 5 saat
Merzifon-Gümüşhacıkoy 1 saat
İlçe merkezinde Onur amcasıyla beni harika bir yöresel Amasya yemekleri yiyeceğim Ahmet amcalara götürdü.
Malum keşkek vardır yemekte. Sonra hatırladığım kadarıyla yaprak sarması gibi ama yuvarlak biçimli bir şey de vardı.
Yemekten sonra Ahmet amca ile gerileyen tarım ve güncel meseleler üzerine kısa bir sohbet yaptık.
Sonrasında Onur'un köyü Güplüce köyüne gittik.
Köy epey sessiz ama sevdim. Toprakları epey verimli belli. Onur'un babannesinin kaldığı evin süper bahçesi var. Sebze meyve vs.
Gezdim fotograf çektim.
Akşam köy evinde mangal yaptık. Epey kalabalıktı şenlik oldu iyi oldu.
Mangal öncesinde bir de Şarlayık diye bir mekana gittik. Sevdim gibi. Çay bahçesi gibi yapmasalarmış daha çok severmişim.
Mangal sonrası çaylar geldi. Muhabbet vs.
Sonrasında erken yattım. Geç kalktım.
Tekrar ilçeye gittik. Güzel bi kahvaltı.
Öğleden sonra Amasya'ya gittik. Merkeze. Gidiş hibrit oldu. Yarı otostop yarı otobus.
Amasya'da işte tarihi yerler dışında pek bir yer yok gibi. Yerleşimi çok güzel şehrin. Kral kayalardan aşağı baktık. tam tepesine çıkmadık. Israr ettim ama Onur yorgundu sanirim.
İlçeye döndük. Geceye doğru Merzifon'da epey yürüdük gezdik vs. Sessiz zaten. Sonra gece otobüsle Ankara'ya geri döndük.

Özetle bu. Fotoğrafları Zenit'imle çektiğimden banyo edilmesini bekliyorum edilsin onları da hemen buraya koyarim.

haftasonu

noreply@blogger.com (Hasan Tayyar BESIK) — Sun, 03 Jul 2011 11:21:00 +0000

Cumartesi akşamüstü Ankara'da dağ gezisi yapmak için gidilebilecek en yakın yerdeydik tam olarak şurada

http://maps.google.com/maps?ll=39.898774,32.897025&spn=0.00633,0.014173&t=h&z=17&msa=0&msid=207171693664057302481.0004a72823a8323b2dcdb

Kırkkonaklar'a bir kaç kilometre var aslında arasında. Bisikletle'de gezebilirsiniz. Akşama kalmayın çok kopek var.

Çorak gibi gorunse de yuzlerce cesit cicek gorebilirsiniz.

Yunanistan ve İspanya Dayanışma Eylemi

noreply@blogger.com (Hasan Tayyar BESIK) — Wed, 22 Jun 2011 06:11:00 +0000

19 Haziran 2011

Konsolosluk önüne sıralanmış polislerin önlerine geçilerek basın bildirisi okundu.

Okunan Bildiri:

Kapitalist dünya kuralları burjuvazinin çıkarlarını arttırmak üzere
hazırlanır, devletler ve iktidar sahipleri tarafından korunur ve
devamlılığı sağlanır. Devletler, orduları, polisleri, medyası ile
sistemi, üretenlerden, zenginliği yaratan emekçi sınıflardan korurlar.
Patronlar, komutanlar, önderler, kocalar ya da büyükler, yüzyıllardır
bizim adımıza bizden daha iyi karar verebileceklerine inandırmaya
çalışıp durdular bizleri.
İktidar denen aygıt kimin elindeyse o diğerlerini yalanlarla,
baskılarla ve bu iktidar ilişkisinin gerekliliğine inandırarak
yönetip, kendi kararını insanlara dayatma hakkını kendinde gördü.
Yaşatmak, büyütmek istedikleri bu sistem milyonların mutsuzluğu,
çaresizliği iken onlar için para, konfor ve iktidar anlamına geliyor.
Onlara insanları diledikleri gibi yönetme, savaşlar çıkarma,
soykırımlar yapma, doğayı ve yerkürenin geleceğini mahvetme, bizleri
yalnızlaştırma, birbirimize ve yaşamlarımıza yabancılaştırma gücü
veren paranın düzeni.
...

Buradan Yunanistan'a, İspanya'ya, Suriye'ye, Mısır'a ve her yerde sürdürdükleri direnişle özgürlük bayrağını dalgalandıranlara sesleniyoruz: Yalnız değilsiniz, yalnız değiliz. Sosyal hak gasplarına, geleceksizliğe ve faşist baskılara geçit vermeyeceğiz. IMF'yi, Dünya Bankası'nı, patronları ve kuklası iktidarları hayatlarımızdan söküp atana kadar mücadeleyi sürdüreceğiz. Özgür,eşitlikçi bir dünya için:

Doğrudan eylem, doğrudan demokrasi! Yaşasın emekçi özyönetimi!

Tamamı http://www.emekkonfederasyonu.org/component/content/article/34-haber/133-yunanistan-ve-spanya-dayanma-eylemi.html

Şehir içi bisiklet sürücülerine notlar -4

noreply@blogger.com (Hasan Tayyar BESIK) — Sun, 19 Jun 2011 19:35:00 +0000

Daha önce de bisikletçiler için bir[1] kaç[2] şey[3] yazmıştım. Fark ettikçe de yazarım sanırım.

Uçurtma sezonu bitti, şimdi güneş ilk önceliğiniz olmalı. Haziran neyse ama Temmuz'da öğlen vakti bisikletle uzun yolculuklar yapmamaya gayret edin.

Eğer güneşli ve sıcak bir havada üstelikte öğlen vakti bir dengesizlik yapıp yola çıkmışsanız derhal ilk bakkalda durup iki şişe su ve ayran alın. Bakkalın kapısının önünde oturun ve için. sonra bekleyin ikindiye kadar. Şimdi gidebilirsiniz.

Yok ama çok inatçıysanız, çetin güneşte nasıl bisiklete binilir anlatayım.

Öncelikle kafanızı mutlaka örtmelisiniz. Aslında en güzeli pamuktan bir bez, benim tercihim bu yonde. Evet tıpkı bedevi usulu. Ama şehirde biraz garip olacaktır. Siz çok sıkmayan ve geniş bir şapka takın. Açık renk ve pamuk olsun lütfen. Sırt çantanızda bolca su olsun. Yol boyunca 20 dk da bir bir gölgede durup sırtınızdaki suyla yüzünüzü yılayın. Başınıza dokmeyin. Öğlen güneşi altında başınıza dokeceğiniz su (güneşte yola devam edeceğiniz için) kotu etkilere yol açabilir. Ama yine de kafanızı serinletmek için elinizle biraz ıslatabilirsiniz. çok su tuketmeyin sadece 20 dk da bir durdugunuz golge yerlerde 4-5 yudum yeterli olacaktır. Kendinizi çok yormayın. Çok dikry yerlerde bisikletten inip yuruyerek devam etmeyi gurur meselesi yapmayın.

Vardığınız yerde ne kadar zamandır dışarda olduğunuzu ve ne kadar zamandır güneş altında bisiklet sürdüğünüzü kabaca hesaplayın. Çünkü güneşte çok sık bisiklete binecekseniz kendi dayanma kapasitenizi ogrenmeniz gerekecektir.

Şehir içi bisiklet sürücülerine notlar -3

noreply@blogger.com (Hasan Tayyar BESIK) — Sat, 18 Jun 2011 22:18:00 +0000

Daha önce de sehir içi bisiklet kullanımı hakkında bir kaç laf etmiştim. Ama bu defa daha ciddiyim. Yazın gelmesiyle ulaiım alternatifi diye bilinçsiz kullanılan bisikletler kısa sürede vazgeçilebilen alternatifler haline dönüşüyor. Bisiketi gerçekten şehir içi ulaşımda kullanmak istiyorsanız arabanıza gösterdiğiniz özenin benzerini ona da göstermelisiniz. Üç ana maddeyi unutayın yeter :

1. Gidilecek yer 6 km den fazla ise bisiklet ile gitme kararınızı terkar gözden geçirin.
2. Türkiye'de yaşadığınızı unutmayın ve bisikletiniz park edeceğiniz güzel bir yer hayal etmek yerine nereye koyacağınızı önceden düşünün yoksa şehirde bu temel bir sorun haline gelebilir.
3. Çantanızda her zaman teker patlamalarına karşı önlemler olsun. Pratik yama kitleri var ararsanız bulursunuz. Tabi ufak bir pompanız da olsun mutlaka.

Ek olarak şu siteye de göz atın http://2teker.com/ :)

anarağaç sayı 12 -iki numaralı masa

noreply@blogger.com (Hasan Tayyar BESIK) — Thu, 02 Jun 2011 07:21:00 +0000

anark-Ağaç dergisi için son yazımın ilk kısmı şöyle oldu :
aman meselesi üzerine keskin bir tartışmaya gidecek yazının tamını dergiden taşımaya gönlüm elvermedi. zaten dergnini manifestosuna ters düşerdi.

İki Numaralı Masa

Aslında oturduğum bu kafede masaların numaraları yok. Zaten görebildiğim kadarıyla altı masa var. Hepsi de ikişer kişilik kısa ve plastik masalardan. Ama benim için oturduğum masa iki numaralı masa çünkü masadaki peçetelikte çıkartılmaya çalışılmış ama sonra çıkartmaktan vazgeçilmiş ve üzerinde “2” yazan sarı bir fiyat etiketi var. Diğer tüm masalara baktım hatta tuvalete giderken arkadaki iki masaya da baktım hiç birinde numara yoktu. Evet artık bu masanın adı “iki numaralı masa”.

Uzun bir süre hiç bir şey sipariş etmeden bekledim. İhtiyar garson üçüncü kez “bir istediğiniz var mı efendim?” demek için bana doğru yürümeye başladı bile. İhtiyarın anlamadığı ve anlayamayacağı çok önemli bir şey vardı, bana “efendim” dediği sürece ben asla ondan bir şey istemeyecektim. Elleri boş geri döndü. Önümdeki dünün gazetesini üç kez okudum. Hatta ilanlara dahi baktım. Bu sıralar çocuk bakıcılığı yükselişte bir meslek sanırım. Herkes çocuk bakıcısı arıyor. Önceleri seri ilanlar daha başkaydı. En son 8 yıl önce gazetedeki seri ilanlar sayfasına bakmıştım. Bir de geçen sene nüfüs cuzdanımı kaybettiğimde ilan sayfasından verdiğim ilanı kesip nufus idaresine götürdüğümde biraz göz gezdirmiştim sanki. Gazeteyi tekrar okumak istemiyorum. Yapacak da pek bir şeyim kalmadı. Aslında çantam da devam ettiğim bir kaç kitabım mutlaka olurdu ama çantam da yanımda yok. Epeydir çantasız çıkmıyormuşum ki çok farklı geldi çantasızlık. Telefonumun şarjı bitmiş gene. Bitmemiş olsaydı belki Buket’i arardım. O da ne demek istediğimi anlamaz ve yine saçma bir şekilde “tamam o zaman sonra görüşüz” ile biten bir cümle kurup kapatırdık telefonu. En azından bir 10 dakika da öyle geçmiş olur du. Müzik dinlemek istiyorum ama ne talih ki iPod’um da Buket’de. Müzik dinlemek istediğimde epey düşünürüm. Çevreyi mi dinlemek istiyorum yoksa müziğimi yoksa ikisini de mi, diye. Bu düşünme süreci de 10-15 dakika sürerdi. Oturduğum yerde çevrenin sesi hiç fena değil. Uzaktan şehrin sesi geliyor. Hafifletilmiş şehir sesini severim. Çay içerken de güzel olur. Bu sesin yanında sokaktan geçen insanların sakin tonlarla konuşmalarını eklersen aradığım ve bu kafede bulduğum ses kütüphanesini hayal edebilirsin. Elimde şimdi sadece fotoğraf makinem var. Doğru ya aslında ben sadece fotoğraf çekmek için çıkmıştım. Odağımdan çok sapabiliyorum. Bak yine ne amaçla çıktığımı unutmuşum. Makinem Zenit TTL marka rus yapımı eski bir analog makine. Muhtemelen '80 doğumlu. Yeni yeni heveslendim bu makinelere. Bu şehirde, Ankara’da, sokaktan herhangi bir yetişkini çekemezsiniz. Bir terslik çıkması, kavga olmasa da kötü bir söz çıkması muhtemeldir. Halbuki İzmir’de öyle değil dostum. İstediğimi çekiyorum. Kimisi hususi poz veriyor ama ben onları sevmiyorum. Ben çekerken once bakıp tebessum eder gibi yapan ama sonra doğallığını bozmadan devam eden insanları çekmeyi seviyorum.
İki numaralı masa bahçede ve kaldırıma çok yakın. Gelen geçen çok oluyor sokaktan. Hepside tam aradığım gibi sakin konuşan kişiler. Bir kaç poz sorun çıkmadan çekebildim “yetişkin kişileri”. Sonra çocuklar top oymaya başladılar onları da çektim iyi oldu gibi.
Vakit hala geçmemiş. Sadece yirmi dakika olmuş...

...

fractale la lumière

noreply@blogger.com (Hasan Tayyar BESIK) — Sun, 29 May 2011 15:50:00 +0000

Güzel oldu sevdim. Renkleri güzzel veremedim. Böyle bıraktım

contextfree için kodları şöyle :

startshape kk

tile{s 10}

rule R{SQUARE{}2*{f 45 }R{s.6 1r-45x 2y 1 s .707 h 0.01}}

rule kk~{2 * {s .5 x 9 y 9 b .2}{4*{r 90 }R{}} }

startshape kk

tile{s 10}

rule R{SQUARE{}2*{f 45 }R{s.6 1r-45x 2y 1 s .707 h 0.01}}

rule kk~{2 * {s .5 x 9 y 9 b .2}{4*{r 90 }R{}} }

those analog days

noreply@blogger.com (Hasan Tayyar BESIK) — Wed, 18 May 2011 08:03:00 +0000

Zenit'imden ilk çıkan fotoğraf
Zamana öğrencem artık

Carancho - Ankara Film Festivali Gösterimi

noreply@blogger.com (Hasan Tayyar BESIK) — Mon, 21 Mar 2011 07:58:00 +0000

Dünyanın Her Köşesinden bölümünde gözümüze çarpan iki filmden biriydi. Aslında bu bölümdeki tüm film filmleri izlemek istiyordum. Fakat Revolucin (Devrim) ve Carancho (Akbaba) filmleri daha çok ilgimizi çekti.
http://www.filmfestankara.org.tr/tr/festival/kategori/22/168/Dunyanin-Her-Kosesinden

Akbaba filmine bügün saat 14:30 gibi gittik. Batı sinemasında 10 kişi bile girişte uzun süreli kuyruğa neden oldu. Ancak sorun bu sorunu bekleyenleri biletsiz olarak içeri alarak gidermiş oldular. Bilet konusunda oldukça oturaklı bir organizasyon beklemiyordumzaten. Bizi sadece filmler ilgilendiriyordu. Haftasonu olmasına rağmen koltukların bom boş olması tuhaftı.

Filmde dikkatimi çeken ve çoks evdiğim şey makro çekimlere ağırlık vermesiydi. Ayrıca oldukça temiz bir banttı. Görsel olarak çok kaliteliydi.

Tek sorun ilk 15 dakika filme kendimi verememiştim.

25 Mart'ta tekrar gösterime girecek (Büyülü Fener'de saat 19:15'de) kaçırmayın derim, ama kaçırılmayacak o kadar çok film var ki keşke festival çok uzun bir süreye yayılmış olsaydı.

filmfestankara.org.tr de şöyle özetliyorlar :

Arjantin’in en başarılı yönetmenlerinden biri olan Trapero, 2008 yapımı Leonera’dan sonra Arjantin sokaklarındaki şiddete dikkat çeken yeni filmiyle sahneye dönüş yapıyor. Arjantin’de her yıl sekiz binden fazla insan trafik kazalarında yaşamını kaybetmektedir. Her trajedinin ardında, sigorta şirketlerinin tazminatları ve yasaların zayıflıklarıyla desteklenen bir endüstri bulunmaktadır. Avukat olan Sosa, olası müşteriler arayışında devlet hastanelerinin acil servisleri ile karakollar arasında mekik dokuyan bir carancho, yani akbabadır. Luján ise aynı bölgede çalışan genç bir doktordur. Sokakta karşılaştıkları gece, Sosa ile Luján arasında bir aşk başlar. Lujan, bir adamın yaşamını kurtarmaya çalışırken, Sosa ise aynı adamı “avlamak” için uğraşmaktadır. Yeniden çekim haklarının Hollywood tarafından satın alındığı film, Arjantin’de çoktan kurumsallaşmış bir suç faaliyetinin gerçekçi bir portresini sunuyor.

Fragmanını buradan izleyebilirsiniz : http://www.sinemalar.com/fragman/78374/Carancho/0/kucuk/

Filmin Künyesi
Yönetmen: Pablo Trapero
Senaryo: Alejandro Fadel, Martín Mauregui, Santiago Mitre, Pablo Trapero
Görüntü Yönetmeni: Julián Apezteguia
Kurgu: Ezequiel Borovinsky, Pablo Trapero
Oyuncular: Ricardo Darín, Carlos Weber, José Luis Arias, Loren Acuña, Gabriel Almirón
Yılı: 2010
Süre: 107'
Web Sitesi: http://www.caranchofilm.com/

Linkler
http://www.filmfestankara.org.tr

Revolucin http://www.filmfestankara.org.tr/tr/festival/film/22/815/Revolucin

Carancho http://www.filmfestankara.org.tr/tr/festival/film/22/809/Carancho

Aux marches du palais

noreply@blogger.com (Hasan Tayyar BESIK) — Thu, 17 Mar 2011 07:27:00 +0000

Geçen hafta gittiğim konserin devlet tiyatroları sayfasındaki tanımı şöyleydi :

“Le poème harmonique" Topluluğu Geçmiş zamanların Fransa’sından Romans ve Ağıtlar

Şarkıcılar: Claire Lefilliâtre, Serge Goubioud, Arnaud Marzorati

Müzisyenler: Pierre Hamon, Christophe Tellart, Isabelle Saint-Yves, Joël Grare, Vincent Dumestre

Konu:

Bin yılı aşkın süredir Fransız şarkıları nesilden nesile aktarılıyor. Vincent Dumestre’in ünlü topluluğu « Le poème harmonique » tarafından sergilenen bu gösteri, Fransa’da ve yabancı ülkelerde büyük başarı yakaladı. Güçlü bir dramaturji ve ışıklandırma ustalığı, halen bütün Fransızlar tarafından bilinen bu ünlü repertuarın kendine has tarzını güçlendiriyor.

Kadro fotoğraftaki kadr geniş değildi ancak performans harikaydı.

Tosca operası hakkında

noreply@blogger.com (Hasan Tayyar BESIK) — Wed, 02 Feb 2011 16:13:00 +0000

"Tosca; ..."
Hikayesini çok sevmiştim.
Barok desenler, itici kıyafetler... Gösteriye gitmemem için yeterli nedenler aslında. Ama afişinden etkilenip gittim. Textini önceden okumadım ve ilk perde inanılmaz sıkıcı oldu.
Üçüncü perdeden sonra yani son perdeye kalmadan çıktım.

Excuse me, I saw your shoes

noreply@blogger.com (Hasan Tayyar BESIK) — Mon, 24 Jan 2011 20:01:00 +0000

palyaço pabıclı ceren

engiri güzel çaldı söyledi

noreply@blogger.com (Hasan Tayyar BESIK) — Sat, 08 Jan 2011 20:45:00 +0000

anarkAğaç dergisinde beraber yazdığımız pek kıymetli üc arkadaşımız "engiri" diye bir müzik grubu kurmuşlar bile. dergi gibi offline bir grup. Cuma akşamı ankara-keçiören-şose civarinda eskiden dergiyi yazdığımız depoda bir yirmi dakika dinleyebildim engiri'yi, ben bile sevdim. yaptıkları şeyin müzikle ilgisi yok aslında. Tiyatro gibi. Hatta çok kötü kurgulanmış bir tiyatro gibi. Ama kendine özel olması dinleyenleri hayran bırakıyor. engiri'den bass "kutu" çalan eylül gıcık olsun diye yazıyorum bunları da.

Ben sevdim ama umarim çok kişi sevmez. Çünkü engri'deki eski dostlarımın vahşi müzik piyasasına girmelerini isteme :) amatör ve hobi düzeyinde kalması çok daha güzel.

Moskova - Petushki Yolun Sonu

noreply@blogger.com (Hasan Tayyar BESIK) — Tue, 28 Dec 2010 22:35:00 +0000

Oynun konusu zaten ilgimi hayli çekmişti. Sahne önüne konan perdeye çeşitli efektler yansıtılarak nadiren rastladığım video art tekniği oyunu daha fantastik kılmış. Ancak açık söyleyim sıkılıp çıkan bir kaç kişi oldu :). Herkesin sevebileceği bir oyun olduğunu düşünmüyorum.
Murat Çidamlı aralıksız bir saat boyunca gayet iyi bir oyun sergiledi. Eğlenceli değil, zaman zaman bunaltıcı gelebilir ki sanırım amacıda bunaltıyı hissettirmek :). Oyunun mesaj vermek gibi kaygısı yok, sadece zihni bulanık birinin psikolojisini yansıtmak istemiş ve bence başarmış.

Yazarın şu ifadlerini çok sevdim (zatn oyunda iki farklı yerde bunu tekrarladı, oyun tanıtım metninde de buna yer verilmiş.

Petushki’de kuşlar hep öter gece gündüz demeden. Petushki’de yaseminler hep çiçek açar yaz kış demeden. Ve orada her Cuma günü, saat tam onbirde benim sevgilim , sarı lepiska saçlı, o çılgın kadın, peronda bekler beni. Ve bugün de günlerden Cuma. Bekliyordur sevgilim beni. İstasyonda bekliyordur ve ben trenden indikten sonra uçsuz bucaksız saadet…

Devlet tiyatrolarında hala gösterimde hemen bir bilet alın derim.

"Şair Baba ve Damdakiler" Oyunu Hakkında

noreply@blogger.com (Hasan Tayyar BESIK) — Sat, 25 Dec 2010 14:21:00 +0000

Bir oyunu güzel eleştiremeyebilirim ama geçen hafta gittiğimiz bu oyun kesinlikle oldukça vasat bir oyundu. Tanıtım metnindeki "Bursa Hapishanesi" ve Nazım Hikmet güzel işlenmemiş üstelik bambaşka itici bir oyunculukla sergilenmişti.

Sadece 5-10 dakikalık bir bölümü (tüm mahkumların efektlerle muzik yaptığı bölümü) sevdim.

Yarıda bırakakıp gitmek istedik.
Oyunu ressam Balaban yazmış. Bursa hapishanesinde geçirdiği dönemi kendi gözleriyle aktarmış. Oyun metnini daha sonra iyice okumadım ama bahsettiğim vasatlık oyunun metninde değil oyuncularda!

Devlet Tiyatroları sayfasında oyun şöyle tanıtılıyor:

"Şair Baba ve Damdakiler; Nazım Hikmet ve ressam Balaban’ın Bursa cezaevi yıllarını bu toprakların kültür birikimiyle harmanlayarak sahneye aktaran, Türk tiyatrosunun ulusal söylem biçimine zemin oluşturan bir oyun. "

Sabahat Akkiraz dinledik

noreply@blogger.com (Hasan Tayyar BESIK) — Sun, 19 Dec 2010 12:16:00 +0000

17 Aralık'ta, Cuma akşamı, Sabahat Akkiraz'ı dinlemeye MEB şura salonuna gittik. Belediyelerin kültür hizmetleri de yapması gerektiğini söyleyip 3 saatlik konserine başladı. Konser boyunca türkünün göbeğindeydik. Güçlü bir ses ve ekip. Keşke açık havada bir halk konseri olsaydı (belediye desteği ile).

"Tek Kişilik Şehir" Oyunu Hakkında

noreply@blogger.com (Hasan Tayyar BESIK) — Sun, 19 Dec 2010 12:07:00 +0000

Herkesin severek tavsiye ettiği "Tek Kişilik Şehir" oyununa sonunda bir davetle gitmiş oldum.
Cumartesi akşamı gittiğimiz bu oyunu çok sevdim Başta konusu gereği sevmeyeceğimi düşündüm (çok işlenen bir konu). Ayıca afişini de sevmemiştim. Fakat sonuna kadar zevkle izledim.

Işık efektleri çok güzeldi. 300. gösterimi geride bırakmış. Oyuncular oyunu oldukça tecrubeli oynuyorlardı. Bu da ayrı bir zevkti.

Devlet Tiyatrolarında hala oynanıyor. Derhal bir bilet alın derim.

http://www.devtiyatro.gov.tr/web/oyunlar/oyun0852.html

tekrar yazmaya başlıyorum

noreply@blogger.com (Hasan Tayyar BESIK) — Sat, 13 Nov 2010 14:37:00 +0000

Eskiden anonim olarak bir şeyler yazıp fotokopi ile dolaşımını sağlamak Ankara'da pek sevilen bir kültürdü. Ben de çok severdim.

Tekrar anonim yazmaya başlıyorum. Ama yarı anonim olacak sanrım. Bir kısmını buradan yayınlamadan duramam.

Brenna ve Sumru iyiydi

noreply@blogger.com (Hasan Tayyar BESIK) — Thu, 11 Nov 2010 10:49:00 +0000

Brenna Maccrimmon ve Sumru Ağıryürüyen güzel oldu.
Ankara'ydı güzeldi. Kısa sürdü.

Kamran olsam en sevdiğimdi.