چند وقتی هست که بخاطر مشغله کاری و مسائل شخصی چیزی نمی‌نویسم، این خبرفرصتی بود که متن کوتاهی را مجددا دروبلاگ بروز کنم.

—————————————————————-

این مطلب زیر نظر مجوز GFDL منتشر می‌شود. و کلیه حقوق آن برای همگان آزاد است، بدین شرط که به کلیه شرایط موجود در مجوز GFDL ( که یک نسخه از متن انگلیسی مجوز GFDL در این محل و یک ترجمه غیر رسمی (فارسی) از متن مجوز GFDL که در مرداد ۱۳۸۳ توسط کاوه رنجبر تهیه شده است در این محل ) قرار دارد پایبند باشد.

GNU Logo

عنوان مطلب : ویندوز ۷ به طور رسمی به بازار عرضه شد

بخش ثانی : ندارد

تاریخ انتشار : 30/07/1388 مطابق با 22/10/2009

شماره نسخه : نسخه یک

نویسنده : ناصر حاجلو

ای-میل نویسنده : n.hajloo@gmail.com

Copyright (c) 2009 Nasser Hajloo.

Permission is granted to copy, distribute and/or modify this document under the terms of the GNU Free Documentation License, Version 1.2 or any later version published by the Free Software Foundation;

with no Invariant Sections, no Front-Cover Texts, and no Back-Cover Texts. A copy of the license is included in the section entitled “GNU Free Documentation License”.

—————————————————————-

از ماه‌ها قبل شاید از حدودهای سال قبل مشخص بود که ویندوز ۷ قرار است در تاریخ ۲۲ اکتبر (۳۰ مهر) به بازار عرضه شود، مایکروسافت دقیقا در همین روز عرضه عمومی این ویندوز جدید را آغاز کرد.

Windows 7

اما خبر خوب این است که بیشتر کاربرن از زمان ویندوز ایکس-پی سیستمشان را ارتقا ندادند و حاضر نشدند که برای نصب ویستا این هزینه را متقبل شوند، این به دلیل آن بود که بخاطر زمان زیادی که بین عرضه ایکس پی و ویستا سسپری شد، بیشتر کاربران خانگی به ویندوز ایکس-پی وابسته شدند و عملا نتوانستند به ویستا مهاجرت کنند و همی عدم مهاجرت سیلی از شایعات را در بین مردم رواج داد، از طرف دیگر برنامه نویس ها هم برای اینکه برای همین مردم عادی برنامهمی نوشتند، عملا برای آزمایش برنامه ها و سازگار بودن برنامه هایشان با سیستم های مشتری،نتوانستند که به اینویندوز جدید ( ویستا) مهاجرت کنند. اما این بار خیلی ها که اوصاف ویستا را شنیده بودند خودشان را منتظر کردند که سریعا به ویندوز ۷ مهاجرت کنند و بیشتر آنها هم حاضرند سیستم جدیدی برای این منظور خریداری کنند که خود این موضوع باعث فروش بیشترسخت افزار و رنق گرفتن بازار آنها شود. از طرف دیگر برنامه نویس ها و شرکتهای نرم افزاری هم بالاخره می توانند با خیال راحت به ویندوز ۷ مهاجرت کنند.

در مورد سخت افزارها نکته جالب اینجاست که بعضی شرکت ها مثل سونی پیش از عرضه ویندوز ۷ سری جدید لپ تاپ هایشان (سری x و سری b فکر کنم ) را که به ویندوز ۷ مجهز است معرفی کردند و از همان زمان پیش فروش آنها آغازشد و از امروز خزیداران می توانند از طعم شیرین ویندوز ۷ لذت ببرند.

برای سفارش این ویندوز از لینکهای زیر استفاده کنید. این لینکها را از  تویت های فروشگاه مایکروسافت به آدرس http://twitter.com/MicrosoftStore پیدا کردم.

Windows 7 box

UK ( http://bit.ly/48X6Q2)

France ( http://bit.ly/2dPzXK)

Spain ( http://bit.ly/1yRwVz)

Italy ( http://bit.ly/pwMMX)

Germany: http://bit.ly/2I02jV

Netherlands : http://bit.ly/1p5pTg

Official Windows 7 web site : http://www.windows7.com

پیش از نصب مطمئن شوید که سیستم شما برای نصب این ویندوز آمادگی لازم رادارد ( دانلود Windows 7 Upgrade Advisor نسخه ۲ )

آمازون هم اعلام کرده که ویندوز ۷ بیشترین مقدار پیش فروش یک محصول را در تاریخفروش این فروشگاه آن-لاین داشته است. منبع

یک تفاوت عمده این ویندوز با ویندوز ویستا ( در عرضه ) آن است کهویندوز ویستابا افیس ۲۰۰۷ که یکی از مهمترین و حتی پرفروش(تر) از ویندوز ها، به بازار عرضه شد. و یکیاز عواملی که مایکروسافت در فروش ویستا موفق نبود اینبود کهشرکت ها برای خرید هر دو محصول هزینهنمیک ردند، این بار مایکروسافت از گذشته درس گرفته و نسخه بتای آفیس ۲۰۱۰ را ماه آینده عرضه می کند (منبع خبر)

یک خبر مرتبط هم برای بروبچ برنامه نویساینکه دیروز (۲۱ اکتبر ) نسخه بتا ۲ Visual Studio و Framework 4 برای دانلود در سایت مایکروسافت قرار داده شد، و خبر مهم تر اینکه در تاریخ ۲۲مارچ ( یعنی ۱ یا۲ فروردین ۸۹ ) هم قرار است نسخه نهایی آنها بهبازار عرضه شود (منبع خبر)

 و اما نکته آخر اینکه برای من تاریخ عرضه محصولات مایکروسافت واقعا جالب است (مثلا همین ۲۲ اکتبر!!!) و آن بهاین دلیل است که همه این تاریخ ها صرفا برای تقویم شمسی بهینه شده، یعنی آخرین روز یک ماه و یا اولین روز ماه در بعضی موارد هم ۱۵ ماه دیده شده که قابل چشم پوشی است، این که این موارد اتفاقی هست یا نه واقعا برای من سوال شده، شما فکر می کنید چه کسی برنامه ریز معرفی محصولات باشد ؟

چند وقت پیش‌ها یک مشکل برای Visual Studio من پیش آمد که چون می خواستم ویندوز را مجددا نصب کنم، زیاد برای رفع آن کوشش نکردم. اما این بار این مشکل مجددا پیش آمده و نیاز بود که یک راه حل مناسبی برای آن پیدا شود. به همین دلیل جستجوهای متعددی را در سایتهای مختلف انجام دادم و راه حل زیر حاصل این گشت و گذار است.

—————————————————————-

این مطلب زیر نظر مجوز GFDL منتشر می‌شود. و کلیه حقوق آن برای همگان آزاد است، بدین شرط که به کلیه شرایط موجود در مجوز GFDL ( که یک نسخه از متن انگلیسی مجوز GFDL در این محل و یک ترجمه غیر رسمی (فارسی) از متن مجوز GFDL که در مرداد ۱۳۸۳ توسط کاوه رنجبر تهیه شده است در این محل ) قرار دارد پایبند باشد.

GNU Logo

عنوان مطلب : رفع مشکل DNS در سرور Web Dev دات نت

بخش ثانی : ندارد

تاریخ انتشار : 15/07/1388 مطابق با 06/10/2009

شماره نسخه : نسخه یک

نویسنده : ناصر حاجلو

ای-میل نویسنده : n.hajloo@gmail.com

Copyright (c) 2009 Nasser Hajloo.

Permission is granted to copy, distribute and/or modify this document under the terms of the GNU Free Documentation License, Version 1.2 or any later version published by the Free Software Foundation;

with no Invariant Sections, no Front-Cover Texts, and no Back-Cover Texts. A copy of the license is included in the section entitled “GNU Free Documentation License”.

—————————————————————-

صورت مشکل

وقتی که روی یکی از Page ها که در Visual Sudio طرحی شده بود، کلیک راست می‌کنیم و گزینه View In Browser را انتخاب می‌کنیم و یا حتی زمانی که برنامه را با F5 جهت دیباگ اجرا می‌کنیم. زمانی که مرورگر پیش فرض (IE و یا Firefox و …) باز شد . برنامه اجرا نمی شود.

توضیحات مرتبط

این مشکل بخاطر این است که در آدرس بار کلمه Locahost نوشته شده. در واقع مشکل اصلی از DNS است. یک راه حل ساده که خیلی هم راحت است این است که بجای HostName که در اینجا همان localhost است، از IP سیستم مورد نظر که 127.0.0.1 است استفاده کنیم.

این مورد گرچه باعث رفع مشکل بصورت موقتی می‌شود و من سابقا ازهمین روش استفاده می کردم، اما مشکل را بصورت کامل حل نمی‌کند و اگر شما جایی یک popup داشته باشید که یک پنجره جدید باز می کند، قادر نخواهید بود که آن پنجره را ببینید.

راه حل

اما راه حل اصلی برای رفع مشکل نمایش صفحات در DNS ان است که پنجره Command Prompt را با دسترسی Admin باز کنید (پیشنهاد استفاده از کادر run است)

در گام بعدی دستور زیر را در command prompt بنویسید، دقت کنید که پس از کلمه notepad یک فاصله است و سایر قسمتها به هم چسبیده‌اند.

notepad c:\windows\system32\drivers\etc\hosts

حالا برنامه notepad باز شده و یک فایل متنی را به شما نشان می‌دهد. در این فایل یکسری خطوط صرفا برای توضیحات آمده که ابتدای آن خط با حرف # مشخص شده است.

در این فایل کلمه “::1     localhost”  را پیدا کنید (احتمالا آخرین خط است) و آن را بصورت توضیحات در بیاورید یعنی اول خط یک حرف # اضافه کنید.

در گام بعدی یک بار سرور web Dev را ببندید و پس از آن فایل های Temporary را جهت پاک کردن cache پاک کنید. (نکته : از internet option کل فایل های مرور شده توسط IE را حذف کنید و پس از آن به مسیر  C:\Windows\Microsoft.NET\Framework\v2.0.50727\Temporary ASP.NET Files  بروید و هر چه می‌بینید پاک کنید،درصورتی که فایل ها اجازه پاک شدن را به شما نمی دادند یعنی در حال استفاده هستند. پس یکبار log off کنید و سپس برای حذف اقدام کنید.)

در جستجوی استانداردهای مورد نیاز برای تولیدنرم افزارهای ایرانی بودم (مثل اینکه آیا نیاز است از یونیکد پشتیبانی کنند یا خیر و سوالات مشابه) که با استاندارد نماتن برخورد کردم. از آنجا که مستند زیاد روشن و واضحیاز این استاندارد وجود نداشت، سعی کردم یک گرداوری از مطالب مطالعه شده داشته باشم. در نتیجه متنزیر برداشت شخصی و یا یک مطلب جدید نیست و صرفا بریده هایی از مطالبی است که در وب در ارتباط با نماتن جستجو کردم و آنها را که به روشن شدن مفهوم نماتن کمک میکرده، در زیر آورده ام. در آخر نیز لینک همه صفحاتی که برای گردآوری این متن از آنها استفاد کردم، آورده‌ام.

—————————————————————-

این مطلب زیر نظر مجوز GFDL منتشر می‌شود. و کلیه حقوق آن برای همگان آزاد است، بدین شرط که به کلیه شرایط موجود در مجوز GFDL ( که یک نسخه از متن انگلیسی مجوز GFDL در این محل و یک ترجمه غیر رسمی (فارسی) از متن مجوز GFDL که در مرداد ۱۳۸۳ توسط کاوه رنجبر تهیه شده است در این محل ) قرار دارد پایبند باشد.

GNU Logo

عنوان مطلب : نماتن چیست ؟

بخش ثانی : ندارد

تاریخ انتشار : 08/07/1388 مطابق با 30/09/2009

شماره نسخه : نسخه یک

گردآورنده : ناصر حاجلو

منابع : در انتهای مستند اشاره شده است

ای-میل نویسنده : n.hajloo@gmail.com

Copyright (c) 2009 Nasser Hajloo.

Permission is granted to copy, distribute and/or modify this document under the terms of the GNU Free Documentation License, Version 1.2 or any later version published by the Free Software Foundation;

with no Invariant Sections, no Front-Cover Texts, and no Back-Cover Texts. A copy of the license is included in the section entitled “GNU Free Documentation License”.

—————————————————————-

تدوین نظام جامع مهندسی نرم‌افزار در واقع سال 1367 و با پروژه بررسی وضعیت نرم‌افزار در کشور آغاز شد. از میان مهم‌ترین پروژه‌های انجام شده در این زمینه می‌توان به تدوین مقررات پیمان‌نامه‌های نرم‌افزاری (مپنا)، تدوین برنامه صنعت نرم‌افزار، تدوین و مدیریت پروژه‌های انفورماتیکی، نظام مهندسی نرم‌افزار ایران (نمنا) و آخرین پروژه‌ این موضوع یعنی نظام مهندسی و استانداردهای تولید و توسعه نرم‌افزار ایران (نماتن) اشاره کرد.

نماتن، یکی از اصلی‌ترین پروژه‌های شورای عالی انفورماتیک جهت سامان‌دهی بازار نرم‌افزار کشور محسوب می‌شود که در سال 1381 طی سه فاز پیش‌بینی شد. هدف اصلی از تدوین نظام جامع مهندسی و استانداردهای تولید و توسعه نرم‌افزار شامل ضوابط رتبه‌بندی پیمانکاران و مشاوران، ضوابط ارجاع کار، دستیابی به نظام نرم‌افزاری، روش‌های تحویل‌گیری نتایج پروژه‌ها و مسایل حقوقی خاص نظیر مالکیت معنوی است.

کتاب نماتن ۲

پس از تدوین و گردآوری نماتن برای نخستین بار در سال 1383 فاز اول این استانداردها به‌صورت بخشنامه رسمی توسط رییس وقت سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور جهت اجرا به تمامی دستگاه‌های دولتی ابلاغ شد و فاز دوم نیز در سال 1384 و باز هم به‌صورت بخشنامه در اختیار نهادهای ذی‌ربط قرار گرفت.

کارشناسان معتقدند علی‌رغم صرف وقت و هزینه‌های لازم پس از گذشت دو سال هنوز جنبه عملیاتی و کاربردی پیدا نکرده است.

فاز اول نماتن بیشتر به تعریف و نحوه ارجاع پروژه می‌پردازد. بخشنامه فاز یک نماتن شامل شش استاندارد نظیر مشاوره‌های پروژه‌های نرم‌افزاری، تهیه درخواست برای ارایه پیشنهاد (RFP)، نظارت بر پروژه‌های نرم‌افزاری، پیشنهاد (Proposal)، برگزاری مسابقه و ارزیابی پیشنهاد و پیمان‌نامه نرم‌افزاری است.

به‌دنبال انتشار نتایج فاز یک، مهم‌ترین بخش این طرح یعنی نماتن (2) در سال 1383 به مرحله تدوین و گردآوری رسید، با این تفاوت که در این فاز شورای عالی انفورماتیک کارفرما، شرکت مهندسی نرم‌افزاری گلستان مجری و کمیسیون نرم‌افزار انجمن شرکت‌های انفورماتیک به‌عنوان ناظر در این هرم قرار گرفتند. اهم محورهای نماتن (2) شامل استاندارد سند توصیف روش‌شناسی (MDD)، استاندارد طرح مدیریت پروژه (PMP)، استاندارد طرح تضمین کیفیت (GAP)، استاندارد طرح مدیریت پیکربندی (CMP)، استاندارد طرح تصدیق و صحه‌گذاری(VV)، استاندارد طرح آزمون نرم‌افزار، استاندارد طرح انتقال و تحویل نرم‌افزار و استاندارد طرح ضمانت نرم‌افزار است.

فاز (2) نماتن نیز سال 1384 توسط سازمان برنامه و بودجه به دستگاه‌های دولتی جهت اجرا ابلاغ شد. براساس این گزارش فاز نهایی نماتن نیز در سال 1384 به شیوه نماتن (2) به شرکت نرم‌افزاری گلستان واگذار شد. شرح خدمات پیشنهادی نماتن (3) بیشتر حول محورهایی نظیر تدوین طرح جامع نظام مهندسی نرم‌افزار، تهیه و پیاده‌سازی نرم‌افزار مدیریت تغییرات نظام مهندسی، پی‌گیری و اجرای عملی استانداردهای ارجاع کار، بازنگری فاز (1) و (2) و اطلاع‌رسانی پیش‌بینی شده بود که هنوز در اختیار شورای عالی انفورماتیک قرار نگرفته است.

هر کدام از فازهای نماتن بودجه‌ای حدود 18 میلیون تومان را به‌خود اختصاص داده است.

هرچند به‌طور قطعی نمی‌توان گفت به‌کارگیری نماتن در مناقصات دولتی می‌تواند موجب از میان رفتن رانت‌ها شود، اما می‌توان پیش‌بینی کرد ضرورت استفاده از این استاندارد قادر است ضوابط شفافی را هنگام انتخاب پیمانکار در اختیار مناقصه‌گذار قرار دهد و همین قضیه باعث کمرنگ شدن بسیاری از ویژه‌خواری‌ها می‌شود.

یکی از علت‌های اصلی تفاوت‌های عمده قیمت در پیشنهادهای ارجاع پروژه‌های نرم‌افزاری شفاف نبودن نیاز کارفرماست. در صورتی‌ که به‌کارگیری نماتن موجب می‌شود روابط میان کارفرما و مجری به‌طور مشخص تعریف شود.

نماتن، استاندارد جدیدی در حوزه IT است و نمی‌توان انتظار داشت استفاده از این نظام طی مدت کوتاهی همه‌گیر و عمومی می‌شود. نماتن، طرحی است که بستر فرهنگی استفاده از آن در حوزهIT ایجاد نشده است و به اطلاع‌رسانی کافی در این زمینه نیاز دارد.

فازی که مربوط به نتیجه‌گیری و تحویل کار است، هنوز به دستگاه‌ها ابلاغ نشده است. ماهیت فاز (3) نماتن بر خلاف فاز (1) و (2) به‌گونه‌ای است که نیازی به ابلاغ ندارد و در واقع دبیرخانه شورا باید نتیجه کار را تحویل بگیرد. به عبارت دیگر مخاطب فاز (3) بیشتر شورای عالی انفورماتیک و سایر نهادهای دولتی است، زیرا فاز (1) و (2) مجموعه‌ای از استانداردهای نرم‌افزاری را شامل می‌شد که توسط دستگاه‌های دولتی نیازمند اجرا بود. اما فاز (3) به طرح جامع نظام مهندسی و استانداردهای تولید و توسعه نرم‌افزار می‌پردازد.

قابل ذکر است فاز (1) نماتن 180 صفحه، فاز (2) نماتن 350 صفحه و به احتمال زیاد فاز (3) آن که هنوز منتشر نشده 190 صفحه خواهد بود.

خلاصه‌ای از مستندات نگارش دوم نماتن 1

1- استفاده از خدمات مشاور در تعریف پروژه‌ها
در این مستند روش‌ها و قواعد انتخاب یک مشاور برای تعریف پروژه‌ها در سازمان تدوین شده است. بدون شک، انتخاب و استفاده از مشاوران توانمند، با تجربه و متعهد برای انجام خدمات مشاوره‌ای در تعریف پروژه‌های نرم‌افزاری، کمک شایانی را به تعریف درست پروژه و کاهش قابل توجه مخاطرات مرتبط با آن را خواهد داشت که در اینجا بر با توجه به روش انتخاب بر مبنای کیفیت و در مواردی روش ساده، دستگاه‌ها را در این انتخاب یاری می‌نماید.

2- درخواست برای ارائه پیشنهاد (RFP  -  Request For Proposal)
در روند اجرای یک پروژه یا در فرآیند تهیه یک نرم‌افزار، مسلماً انتخاب مشاور و یا پیمانکار واجد شرایط برای انجام آن، از اهمیت به‌سزایی برخوردار است. این انتخاب نیز مستلزم آگاهی هرچه بیشتر مشاور یا پیمانکار، از چارچوب و شرایط تعیین شده برای پروژه توسط کارفرما است. به منظور ارائه اطلاعات و شرایط موردنیاز در ارتباط با انجام یک پروژه یا ایجاد یک سیستم نرم‌افزاری، مستندی تحت عنوان درخواست برای ارائه پیشنهاد، توسط کارفرما ارائه می‌شود. مندرجات درخواست برای ارائه پیشنهاد (RFP) به بیان اهداف، داشته ها، خواسته ها، محدودیت‌ها و شرایط مرتبط با پـروژه یا سیستم مورد تقاضا می‌پردازد و بنابراین از اهمیت ویژه‌یی برخوردار است.

3- نظارت
اطمینان از تامین خواسته‌های کاربران (کارفرما) در یک پروژه نرم‌افزاری و تطبیق مراحل تولید نرم‌افزار از دیدگاه مهندسی با طرح‌ها و برنامه‌های از قبل تعیین شده و انجام پروژه براساس شرایط اختصاصی پیمان و رفع موانعی که در هر صورت موجب اختلال در روند اجرائی پروژه می‌شوند دارای اهمیت فوق‌العاده‌ای می‌باشد.
ناظر پروژه‌نرم‌افزاری از سویی بعنوان امین و نماینده کارفرما برروند اجرای پروژه و فعالیتهای مشاور یا پیمانکار براساس طرح‌های مدیریتی پروژه نظارت داشته و از سوی دیگر شئونات حرفه‌ای وی ایجاب می‌نماید تا بهنگام لزوم، از منابع کارفرما و پیمانکار بطور یکسان و در جهت کاملتر انجام شدن پروژه حمایت نماید.
حساسیت وظایف ناظر در پروژه‌های نرم‌افزاری و ضرورت نظارت بر پروژه‌های مذکور با توجه به این مطلب که روند تکمیل و پیشرفت این پروژه‌ها بصورت فیزیکی قابل لمس و ارزیابی نبوده و تجدید عملیات فنی جهت رفع نارسائی‌های سیستم در انتهای کار مستلزم پرداخت هزینه‌های سنگین کمی و کیفی می‌باشد بیشتر آشکار میگردد. در سند نظارت با بیان اهداف و سازمان انجام کار نظارت به تشریح مسئولیتها و وظایف ناظر پرداخته می‌شود.

4- پیشنهاد (Proposal )
دریافت پیشنهاد به منظور آگاهی کارفرما از دیدگاه‌ها و توانمندیهای اجرایی، فنی و مدیریتی پیشنهاد دهنده در راستای اجرای پروژه یا ایجاد سیستم موردنیاز و همچنین امکان ارزیابی درست و به حداقل رساندن هر گونه تضییع حق مشاوران و پیمانکاران می‌باشد. به منظور جلوگیری از برخورد سلیقه‌ای و تسهیل در امر بررسی و ارزیابی پیشنهادهای دریافتی، لازم است اخذ اطلاعات فوق الذکر توسط یک الگوی یکسان همراه با فرم‌ها یا قالب‌های استاندارد صورت پذیرد. به همین منظور مستند پیشنهاد در راستای ارائه الگویی یکسان و استاندارد برای پیشنهاد تهیه و ارائه شده است.

5- انتخاب مشاور برای انجام پروژه‌های نرم‌افزاری
چنانچه دستگاه تصمیم بر انتخاب مشاور بر مبنای آیین‌نامه اجرایی بند “ه” ماده 29 قانون برگزاری مناقصات داشته باشد، به جای برگزاری مناقصه و انتخاب پیمانکار، می‌تواند نسبت به انتخاب مشاور برای انجام پروژه اقدام نماید. از آنجا که انتخاب این مشاور صرفا برای انجام پروژه‌های نرم‌افزاری انجام‌پذیر است، روش انتخاب بر مبنای کیفیت و قیمت به عنوان روش پیشنهادی انتخاب مشاور بیان شده است.

6- برگزاری مناقصه و ارزیابی پیشنهاد
چنانچه دستگاه کارفرمایی تصمیم به انتخاب پیمانکار بر مبنای مناقصه داشته باشد، برای انجام فرایند مناقصه لازم است مطابق با اصول و روش ارائه شده در این مستند نسبت به انتخاب پیمانکار ذیصلاح اقدام نماید که در این سند چگونگی برگزاری یک مناقصه نرم‌افزاری، ارزیابی پیشنهادهای دریافتی و در نهایت چگونگی انتخاب برنده مناقصه تهیه و تدوین شده است.

7- ارزیابی پیشنهادها برای انتخاب مشاور
چنانچه دستگاه تصمیم بر انتخاب مشاور بر مبنای آیین‌نامه اجرایی بند “ه” ماده 29 قانون برگزاری مناقصات داشته باشد، به جای برگزاری مناقصه و انتخاب پیمانکار، می‌تواند نسبت به انتخاب مشاور برای انجام پروژه اقدام نماید. در این حالت برای انجام فرایند انتخاب مشاور لازم است مطابق با اصول و روش ارائه شده در این مستند نسبت به انتخاب مشاور ذیصلاح اقدام نماید.

8- پیمان
با توجه به اینکه لازم است پس از انتخاب مشاور یا پیمانکار، موافقت‌نامه انجام کار با ایشان تنظیم شود، در این مرحله این موافقتنامه در قالب پیمان تدوین و ارائه شده است.

حرف آخر (از کلام گردآورنده)

با توجه به مطالببالا، ایا می‌توان نماتن را معادل ایرانی ITIL دانست؟ و یا حداقل دربرگیرنده بخشی از آن؟ بخصوص اینکه در فاز سوم در ارتباط با پشتیبانی و مواردی ازاین دست هم بحث کرده و یکسری روش مدیریت IT را ارائه می‌کند ؟ در صورتی که جواب مثبت است چرا رویه استفاده از ITIL بجای نماتن در سازمان های دولتی رو به افزایش است ؟

منابع گردآوری این مطلب

 مرجع اصلی نماتن

مهمترین مطلبی که در وب در ارتباط با نماتن پیدا می‌شود. بیشتر مطالب ازاین مستند آورده شده است.

اخباری در ارتباط با نماتن

پرسش و پاسخ‌هایی درارتباط با نماتن

یک بحث در فوروم برنامه نویس در ارتباط با نماتن

خرید کتاب نظام مهندسی و استانداردهای تولید و توسعه نرم افزار (نماتن) فاز 2

برای ارائه پروژه کارشناسی یکی از بستگان خانوادگی، مجبور شدم کمی راجع به مقاله‌های عملی تحقیق کنم که متن حاضر نتیجه این تحقیقات است.

—————————————————————-

این مطلب زیر نظر مجوز GFDL منتشر می‌شود. و کلیه حقوق آن برای همگان آزاد است، بدین شرط که به کلیه شرایط موجود در مجوز GFDL ( که یک نسخه از متن انگلیسی مجوز GFDL در این محل و یک ترجمه غیر رسمی (فارسی) از متن مجوز GFDL که در مرداد ۱۳۸۳ توسط کاوه رنجبر تهیه شده است در این محل ) قرار دارد پایبند باشد.

GNU Logo

عنوان مطلب : چگونه یک مقاله علمی بنویسیم

بخش ثانی : ندارد

تاریخ انتشار : 02/07/1388 مطابق با 24/09/2009

شماره نسخه : نسخه یک

نویسنده : ناصر حاجلو

ای-میل نویسنده : n.hajloo@gmail.com

Copyright (c) 2009 Nasser Hajloo.

Permission is granted to copy, distribute and/or modify this document under the terms of the GNU Free Documentation License, Version 1.2 or any later version published by the Free Software Foundation;

with no Invariant Sections, no Front-Cover Texts, and no Back-Cover Texts. A copy of the license is included in the section entitled “GNU Free Documentation License”.

—————————————————————-

ELSEVIER Logo

ماقله علمی چیست ؟ یک مقاله علمی (scientific paper) عبارت است از یک تحقیق در ارتباط با یک موضوع ( مشخص و در بسیاری از موارد موضوع‌های جدید ) و بیان مشکلات طرح و ارائه پیشنهاد برای رفع مشکلات موجود در مسئله.

بطور معمول مقاله‌های علمی در هر زمینه‌ای پیدا می‌شود و در کشورهای مختلف یکی از منابعی که باعث بالا رفتن و یا پایین آمدن سطح دانش یک کشور می‌شود همین تعداد ارائه مقالات علمی آن کشور است. ( اگر دقت کرده باشید خیلی وقتها در اخبار گفته می شود که امسال ۳۸۰ مقاله علمی در دنیا ارائه کردیم ).

بخش‌های مختلف یک مقاله علمی

یک مقاله علمی دارای :

یک موضوع است که معمولا انتخاب موضوع بسته به تجربه شخص در مقاله نویسی و نیز دید شخص نسبت به مسائل کاریش می‌تواند متفاوت باشد، خیلی از مواقع حتی اگر کار بر روی مقاله هم بخوبی صورت گرفته باشد اما در انتخاب موضوع ( چیزی که باید بر روی آن تحقیق شود ) دقت نشود، معمولا مقاله مورد قبول واقع نمی‌شود. از طرف دیگر مقاله دارای یک عنوان است ( که بی تردید انتخاب مناسب این عنوان از مهمترین کارهایی است که باید انجام شود ) این عنوان معمولا باعث علاقمند کردن هیئت ژوری برای مطالعه دقیقتر این مقاله می‌شود.

IEEE Logo

یک مقاله همچنین دارای یک مقدمه است . همچنین از بخش‌های مهم دیگر باید به بخش طرح سوال و نیز بدنه اصلی مقاله و همچنین ارایه راه‌کارها و در پایان نتیجه گیری می‌باشد. یک مقاله می تواند دارای بخش‌های جانبی دیگری نیز باشد برای مثال  امضای یک استاد دانشگاه و یا  یک فرد معتبر که با این کار دروقاع آن شخص حقیقی یا حقوقی صحت مطالب و ارزش مقاله شما را تایید کرده است.

چه مراحلی را برای ایجاد یک مقاله علمی باید طی کنیم

معمولا برای نگارش یک مقاله علمی جدای از تحقیقات و نگارش مطلب باید به این موارد دقت بسیار زیادی بشود:

متنی که می‌نویسید بخصوص اگر متن به زبان انگلیسی و برای ارائه در کشورهای خاجری آماده می‌شود باید با لغات آکادمیک نوشته شود و جمله بندی صحیح داشته باشد، چه بسیار مقالات مفیدی که با کلمه Poor English و یا کلمات مشابه روبرو شده و از سد هیئت داوری رد نشده است.

مقاله بخوانید : پیش از نگارش یک مقاله، مقالات مشابهی را مطالعه کنید تا بتوانید دید صحیح از نوشتن یک مقاله بدست بیاورید، بدون شک اگر مقاله ای ندیده باشید ، مقاله خوبی نمی توانید تهیه کنید. توجه داشته باشید که معمولا تهیه یک مقاله علمی کار بسیار سختی است و باید از یک جای معتبر ( که لینک آنها را پایین آورده ام ) یک حساب کاربری داشته باشدی که معمولا قیمت های پاینی هم ندارند. معمولا در دانشگاه های کشور و در شبکه داخلی آنها یک حساب کاربری هست که شما می توانید بصورت رایگان از آن به این سایت ها وصل شده و مقاله مورد نظرتان را دانلود کنید. و یا از کسی که حساب کاربری دارد بخواهید که یک مقاله خاص را برای شما بگیرد.

از جاهای کوچکتر شروع کنید : خیلی وقتها باید برای رسیدن به یک هدف بالا از قدم های کوچکتر آغاز کرد. و نوشتن یک مقاله علمی بی تردید یکی از همان کارهاست که باید پله به پله انجام شود. برای مثال ابتدا در روزنامه ها و مجلات داخلی یک مقاله با زبان فارسی بنویسید.

پیش از ارسال یک مقاله را به یک کنفرانس بفرستید : خیلی وقتها ( بخصوص زمانی که برای یک جای معتبر مقاله می فرستید ) باید خودتان هم شخص معتبری باشید پس با ارسال یک مقاله به یک کنفرانس و بیان آن مطلب در یک کنفرانس عمومی ، از تحقیقات خودتان دفاع کنید و نشان دهید که مطالبی که نوشته‌اید ، صحیح هستند. شرکت در کنفرانس های بین المللی کمی برا ایرانی ها هزینه بر هست و معمولا کاری که انجام می شود این است که یک شخص از یک دانشگاه از طرح چندین و چند نفر در فلان کنفرانس دفاع می کند واین کار هیچ مشکلی ندارد. نهایتا طرح به اسم خود شماست و هیچ چیزی به اسم دفاع کننده تمام نمی شود. شما برای قدردانی می توانید نام او را در انتهای مقاله بیاورید و اگر هم نیاورید هیچ مشکلی نیست. درست مثل این است که شما راجع به نظرات فروید در دانشگاه درس می خوانید و این مطلب نشان نمی دهد که استاد شما در دانشکاه هم همان آقای فروید است و همان قدر برای مقاله زحمت کشیده است.

مقاله را فقط برای یک جا ارسال کنید :

نکته ای که شاید برای شما عجیب باشد این است که یک مقاله را در یک زمان باید فقط برای یک محل ارسال کنید و اگر محلی که برای آن مقاله ارسال کرده اید مطلع شود که مقاله را برای جای دیگری ارسال کرده اید بدون تردید مقاله شما را رد خواهد کرد. معمولا از ارسال تا جواب پذیرش و یا رد یک مقاله علمی چیزی حدود سه تا شش ماه زمان می برد. پس صبور باشید. نهایتا اگر مقاله شما در یک محل رد شد می توانید محل های دیگری را نیز امتحان کنید و حتی اکر پذیرفت هم شد می توانید برای جای دیگری دوباره ارسال کنید. 

Science Direct logo

مقاله را برای کجا بفرستیم

معمولا بسته به رشته فعالیت منابع و مراجع معتبر متفاوت است. اما در زمینه کامپیوتر ، معمولا مراجع زیر از بهترین ها هستند. گرچه هوز در این بخش منابع خوب دیگری هست که من شناسایی نکردم و خواهش می کنم که اگر شما منبع خوب دیگری می شناسید به من هم معرفی کنید.
IEEE  : انجمن برق و الکترونیک آمریکا که در زمینه الکترونیک و کامپیوتر بی تردید در حکم بهترین مراجع است.
Elsevier : که مرجع بسیار مفید و بدرد بخور و معتبری برای مقالات علمی در بسیاری از زمینه های مختلف است
ScienceDirect :  که لیستی از مقالات علمی را در خود دارد و شما می توانید آنها رادانلود کنید.

از آنجا که جدیدا در جستجوی شرکت جدیدی برای کار هستم، دوباره با مسایل کاری مرتبط درگیر شدم و همین ها باعث شده که مطالبی در این ارتباط بنویسم. امروز هم در ارتباط با وضعیت کار برنامه نویس ها در تهران و شهرستان مطالبی می نویسم که صرفا دید شخصی من نسبت به مسایل را نشان می دهد و مرجعی برای استاند نیست.

—————————————————————-

این مطلب زیر نظر مجوز GFDL منتشر می‌شود. و کلیه حقوق آن برای همگان آزاد است، بدین شرط که به کلیه شرایط موجود در مجوز GFDL ( که یک نسخه از متن انگلیسی مجوز GFDL در این محل و یک ترجمه غیر رسمی (فارسی) از متن مجوز GFDL که در مرداد ۱۳۸۳ توسط کاوه رنجبر تهیه شده است در این محل ) قرار دارد پایبند باشد.

GNU Logo

عنوان مطلب : وضعیت کار برنامه نویس‌ها در تهران و شهرستان‌ها

بخش ثانی : ندارد

تاریخ انتشار : 28/06/1388 مطابق با 19/09/2009

شماره نسخه : نسخه یک

نویسنده : ناصر حاجلو

ای-میل نویسنده : n.hajloo@gmail.com

Copyright (c) 2009 Nasser Hajloo.

Permission is granted to copy, distribute and/or modify this document under the terms of the GNU Free Documentation License, Version 1.2 or any later version published by the Free Software Foundation;

with no Invariant Sections, no Front-Cover Texts, and no Back-Cover Texts. A copy of the license is included in the section entitled “GNU Free Documentation License”.

—————————————————————-

پیش از هر چیزی باید در رابطه با زندگی در تهران و شهرستان دید صحیح پیدا کرد. برای نمونه هزینه ای که شما برای زندگی در تهران و شهرستان صرف می کنید در هیچ شرایطی برابری نمی کند. این هزینه ها از کرایه خانه، هزینه رفت و آمد ، زمان تلف شده در ترافیک، هزینه خرید لوازم و کلا هزینه های جاری زندگی در تهران ( به نظر من ) حداقل ( در جموعو بطور میانگین ) بیش از دو سوم شهرستان است. برای مثال اگر کرایه رفت و آمد در یک مسیر در شهرستان ( در شهریور ماه ۱۳۸۸ ) حدود ۳۰۰تومان باشد در تهران همان مسیر حدود ۵۰۰ تومان هزینه می برد. این موارد در خیلی از امور عمومیت دارد و قابل لمس است. خود این مسایل باعث بروز یکسری مسایل جانبی مثل سردرد، استرس و غیره می شود که بر روی کار و زندگی هم تاثیر می گذارد.

از طرف دیگر هزینه های راه اندازی یک شرکت ( نرم افزاری )  هم در تهران و شهرستان قابل مقایسه نیست. حتی میزان نیاز به رانت برای گرفتن پروژه هم بصورت چشم گیری متفاوت است. نکته مهم دیگر آن است که یکسری  نیازمندی ها ( بخاطر پروژه های دولتی ) در تهران هست که در شهرستان ها اصلا وجود ندارد. مثل تحریم شرکت ها(ی مرتبط با دولت و … ) و یا صادرات نرم افزار و همکاری باشرکت های خارجی و …

از طرف دیگر نوع پروژه هایی که در هر طرف گرفتهمی‌شود هم با هم متفاوت است. در تهران اکثرا پروژه ها در سطح کلان ( enterprise ) هستند و در شهرستان بیشتر پروژه های کوچک که بعضا رقم آنها به ۱۰۰ میلیون برسد و بالای این رقم به سختی بتوان پروژه کرفت. از سوی دیگر دولت که مهمترین سرمایه گذار و سفارش دهنده نرم افزار در ایران است به سختی حاضر است سرمایه در گردش را از پایتخت ( تهران ) به شهرستان منتقل کند و خود این جابجایی سرمایه ممکن است باعث بروز تورم و مسایل جانبی شود.

از آن سو برنامه نویس های تهرانی ( مقیم در تهران ) شرکت های تهرانی به میزان تخصص بیشتری نیاز دارند تا پروژه های سطح کلان رابتوانند به نتیجه برسانند. این برنامه نویس ها با وجود زمان کمتری که نسبت به همتایان شهرستانی دارند ( بخاطر اتلاف وقتدرترافی و استرس و .. ) بیشتر باید از دنیای روز مطلع باشند.

این مسایل و سایر مسسایلی که در همین حول و حوش می چرخد را کنار هم بگذارید و حالا خود شما به عنوان یک سفارش دهنده پروژه در سطح کلان، آیا واقعا حاضرید که پروژه را بامبلغ بیش از ۲۰۰میلیون به یک تیم شهرستانی ( که احتمالا تا بحال چنین پروژه ای را تجربه نکرده ) تحویل بدهید ؟ (توجه کنید که گرچه هستند شرکتهای خوبی که توانایی انجام این کارها را دارند، اما بحث من اینجا عمومیت دارد و راجع به چند شرکت صحبت نمی کنم)  آیا واقعا می توانید از آن تیم انتظار دریافت پروژه ای در خور را داشته باشید ؟ آیا این پروژه را با همان مبلغی که به همتای تهرانی او می دادید به شرکت شهرستانی سفارش می دهید ؟

معمولا توجه به این موارد است که باعث کوچک نگه داشته شدن شرکت های شهرستانی می شود. حتی درصورتی که پروژه را به تیم شهرستانی بدهند، بخاطر هزینه های تولید کمتر نرم افزار در شهرستان، مبلغ سفارش را بطور چشمگیری کاهش می دهند  که به نظر شخصی من این امر کاملا عادلانه است. اصولا یک شخص که در شهرستان ( بهر دلیلی ) زندگی می کند هزینه ای بسیار کمتر از همتای تهرانی خود دارد و در نهایت اگر یک برنامه نویس در شهر ایکس مبلغ ۴۰۰ هزار تومان در ماه دریافت کند همان شخص در تهران باید حدود ۶۵۰ تا ۷۰۰ هزار تومان دریافت کند تا ارزش دریافتی پول او به همان میزان شخص شهرستانی باشد. ( البته توجه داشته باشید که شرکتهای شهرستانی که از تهران پروژه می گیرند، معمولا هزینه های زیادی صرف رفت و آمد به تهران می کنند و همین هزینه های اضافه بعضا باعث سودآوری پایینتر هم می شود. این امر بخصوص در پشتیبانی محصولات بطور چشمگیری خودنمایی می کند. )

اصولا من فکر نمی کنم که هزینه های تولید نرم افزار در تهران و شهرستان را بتوان و بشود با هم مقایسه کرد و حتی شاید نتوان سطح کاری آنها را با هم مقایسه کرد، اما چیزی که اهمیت دارد این است که یک برنامه نویس باید بسته به منطقه ای که در آن زندگی می کند، حقوق کافی دریافت کند و دید کامل و جامعی داشته باشد تا احساس امنیت کرده و بتواند خروجی مناسبی به مدیر پروژه اش تحویل بدهد.

دوستی که به تازگی اقدام به راه اندازی یک شرکت نرم افزاری کرده، برای استخدام نیروی جدید در شرکتش از من راجع به میزان حقوق آنها جویا شد که در زیر شرحی بر آنچه به او گفتتم برای شما هم می آورم.

—————————————————————-

این مطلب زیر نظر مجوز GFDL منتشر می‌شود. و کلیه حقوق آن برای همگان آزاد است، بدین شرط که به کلیه شرایط موجود در مجوز GFDL ( که یک نسخه از متن انگلیسی مجوز GFDL در این محل و یک ترجمه غیر رسمی (فارسی) از متن مجوز GFDL که در مرداد ۱۳۸۳ توسط کاوه رنجبر تهیه شده است در این محل ) قرار دارد پایبند باشد.

GNU Logo

عنوان مطلب : میزان حقوق برنامه‌نویس‌ها

بخش ثانی : ندارد

تاریخ انتشار : 21/06/1388 مطابق با 12/09/2009

شماره نسخه : نسخه یک

نویسنده : ناصر حاجلو

ای-میل نویسنده : n.hajloo@gmail.com

Copyright (c) 2009 Nasser Hajloo.

Permission is granted to copy, distribute and/or modify this document under the terms of the GNU Free Documentation License, Version 1.2 or any later version published by the Free Software Foundation;

with no Invariant Sections, no Front-Cover Texts, and no Back-Cover Texts. A copy of the license is included in the section entitled “GNU Free Documentation License”.

—————————————————————-

توجه داشته باشید که این مطالب  سندیتی ندارد و صرفا تجربیات شخصی من از بازار کار نرم افزار و دات نت ایران (تهران) است و ممکن است همین شرایط در دنیای برنامه نویس های جاوا و سایر پلتفرم ها متفاوت باشد. همچنین لازم بذکر است که این مطلب در ۲۱ شهریور ۱۳۸۸ نوشته شده و در آینده نیز مکن است نامعتبر و ناکارآ باشد. از شما هم خواهشمندم با نوشتن نظر، در تکمیل این مطلب به من کمک کنید. با سپاس

معمولا یک برنامه نویس تازه کار ( کسی که در حال تحصیل – معمولا در مقطع لیسانس – و یا تازه فارغ التحصیل شده ) است. برای کار به شرکت های نزدیک ( عرفی شده توسط دوت و یا آشنا ) مراجعه می کند. در آن شرکت ها هم بخاطر اشنا بودن برنامه نویس تازه کار، و شناخت نسبی از این فرد که توسط معرفش بدست آمده، شرکت استخدام کننده، سعی می کند که کمترین میزان حقوق پرداختی را به او بدهد. یکی از این بهانه ها نداشتن دانش  و تجربه کافی برای برنامه نویسی است و خیلی ها ( شرکت ها ) معمولا از این فرد مشتاق بصورت وحشتناک بیگاری می کشند  مشکلات بوجود آمده در پروژه را بخاطر عدم شناخت کافی برنامه نویس تازه کار، به او نسبت می دهند.

استخدام برنامه نویس

یک فرد تازه کار معمولا فردی است که کمتر از دو سال به برنامه نویسی مشغل بوده و معمولا هیچ پروژه رسمی را به پایان نرسانده، این شخص معمولا از معماری ها فقط در حد اسم و توضیحات شنیده و از الگوهای طراحی هم کاملا بی اطلاع است. این دسته از افراد در شرکت ها معمولا به طراحی واسط کاربری گماشته می شوند تا خود پروژه کمتر دچار خطا شود و درگیری آنها با کد هم معمولا کم است. برای چنین فردی معمولا بسته به اینکه در سال اول یا دوم کار است و اینکه چقدر ( خود او ) بازار را درک کرده و اینکه چقدر به کدنویسی تسلط پیدا کرده معمولا به ازای هر ساعت ۱۲۰۰ تا ۲۵۰۰ تومان پرداخت می شود. نکته جالب اینجاست که معمولا این افراد از سایر بچه های تیم از میزان دریافتی شان ( بخاطر عدم اطلاع از بازار و نداشتن تجربه ) راضی هستند.

اما وقتی که یک شخص دو سال کد می نویسد بسته به رفتار شرکتی که در آن کار می کرده، و تجربیاتی که بدست آورده اقدام به تصمیم گیری می کند. معمولا بیشتر آنها ( به نظر من شاید بیش از ۷۰ درصد ) از شرکتی که در آن آغاز به کار کردند به شرکت دیگری می روند تا تجربیات جدید را کسب کنند و چیزهای جدیدتری را بیاموزند. بطور معمولا شرکتهای ایرانی دانش بیشتری برای انتقال به برنامه نویس هایشان ندارند و اگر یک شخص دو سال در یک شرکت کار کند، با بیشتر معماری، الگوهای طراحی، شیوه کدنویسی و … عادت می کند و بعد از روال عادی کارهاست که انجام می شود. درست به همین دلیل هم هست که آنها که شرایط را درک می کنند معمولا بعد از ۲ سال از شرکت اولی به شرکت بعدی می روند.

در شرکت دوم، برنامه نویس تازه کار ، یا به یک برنامه نویس زخم خورده تبدیل شده و یا صرفا اطلاعات کمی در ارتباط با یک شرکت ایرانی و وضع برنامه نویسی پیدا کرده است. اگر حالت اول برای او پیش بیاید معمولا با دلی ناراضی در جستجوی شرکتی است که در همان حدود شرکت اولی به او حقوق بدهد اما در آن شرکت نباشد، این دلیلی می شود برای جستجوی اشتباه برای شرکت دوم و معمولا دریافتی او در شرکت بعدی چیزی بیشتر از ساعتی ۳۲۰۰ تومان نخواهد بود. اما اگر حالت دوم را پیش گرفته باشد با یک دید وسیع تر و بهتر در جستجوی شرکتی خواهد بود که او را برای رسیدن به شرکت سوم ( که در ذهن او هست ) یاری کند. معمولا این دسته از افراد، برنامه نویس های موفق تری خواهند شد. و در این حالت و بسته به یزان مهارتشان در کدنویسی معمولا چیزی بین ساعتی ۳۰۰۰ تا ۳۸۰۰ دریافت می کنند. تازه در این سال سوم است که این دسته از برنامه نویس ها شروع می کنند به یادگیری نوشتن برنامهبه شکل صحیح. معمولا سریعا شروع می کنند به یادگیری معماری برنامه نویسی در شرکت فعلی و سعی می کنند بخوبی به آن تسلط پیدا کنند. بعضی ها معماری های مرتبط دیگر را هم مطالعه می کنند. در همین سال آنها که فعال تر هستند برای خودشان یک وبلاگ درست می کنند و یا در فوروم های مرتبط عضو می شوند و شروع به فعالیت می کنند. مسلما میزان فعالیت  آنها در فوروم ها و وبلاگ نویسی در موفقیت آنها تاثیرگذار خواهد بود. تعداد بسیار کمی را هم دیده ام که به شدت به اخبار دنیای کامپیوتر و تکنولوژی های وابسته علاقمند می شوند و بخشی از وقت خودشان را برای مطالعه اخبار صرف می کنند.

اما در سال چهارم، معمولا میزان مهارت یک برنامه نویس  به سطح قابل قبولی رسیده و پرسش هایی که برای او پیش می آمد به طرز چشمگیری کاهش پیدا کرده و بخوبی به پلتفرمی که برنامه می نویسد مسلط شده است. اینجاست که شرکتهای بسیار زیادی برای  به خدمت گرفتن او می جنگند و درست به همن دلیل است که بیشتر آگهی های استخدام برنامه نویس، برنامه نویسی با حداقل میزان ۳ سال برنامه نویسی احتیاج دارند. شرکت های قبلی معمولا شرکت های کوچک و یا بسیار کوچکی هستند که بزرگ ترین پروژه آنها پروژه های ۱۰ تا ۲۰ میلیونی بوده و برای بقا می جنگند. اما شرکتهای این رده معمولا شرکت های معمولی یا بزرگ هستند که از رانتهای دولتی برخردارند و برای پروژه هایی که با قیمت گزاف از دولت می گیرند به برنامه نویس خوب احتیاج دارد و معمولا حاضرند که هر بهایی برای در اختیار گرفتن این برنامه نویس ها بپردازند ( در صورتی که مطمئن شوند این شخص واقعا برای آنها مفید است ).

در این سال بسته به شرکتی که برنامه نویس جذب آن می شود و میزان مهارت و تاثیرگذاری اش در شرکت و نیز احتمالا شهرتی که از وبلاگ نویسی و یا فوروم ها بدست آورده چیزی حدد ساعتی ۴۰۰۰ تا ۵۰۰۰ می گیرد. به نظر منن دقیقا همین سال چهارم و پنجم برنامه نویسی است که ایده ال ترین سال زندگی یک برنامه نویس است. او گرچه حقوق بالایی ( بسته به همکارانش در خارج از کشور ) نمی گیرد. اما دارای احترام خوبی است و بخاطر تجربیات قبلی از میزان دریافتی راضی است. او با معماری ها آشنا شده و براحتی با الگوهای طراحی مختلف کد می نویسد. او برای یک شرکت کاملا مفید است و از لحظه لحظه وقتش بخوبی استفاده می کند. ( گرچه معمولا در همین سال ها از وقت هایی که از دست داده تاسف می خورد، اما از شرایطش معمولا راضی است).

اما این پایان راه نیست بعد از گذر از سال پنحم برنامه نویسی او تبدیل به یک برنامه نویس ماهر شده که نه حاضر است هرجایی کار کند و نه هرجایی به او نیاز است. معملا پروژه ها آن قدر جدی نیست که به شخصی مثل او برای حل مسائل نیاز باشد و او ناگزیر باید جذب یکی از ۱۰ -۱۲ شرکت برتر نرم افزاری ایران شود و یا اینکه به فکر کار دیگری باشد معمولا کمتر شرکتی است که به چنین شخصی ساعتی ۷۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰ تومان بدهد. در همین باب قبلا یک مطلب با عنوان طول عمر برنامه نویسی یک شخص نوشته بودم که توصیه می کنم آن را هم مطالعه کنید. و در این مورد بیشتر نمی نویسم.

لینکهای مرتبط

نتیجه گزارش پرس و جو از برنامه نویسان و توسعه دهندگان وب در ارتباط با کار و میزان حقوق دریافتی

طول عمر برنامه نویسی یک شخص

خیلی وقتها کدهایی می‌بینیم که دعا می‌کنیم ای کاش هیچ وقت با آنها روبرو نمی‌شدیم. چند روز پیش با یکی از این کدها روبرو شدم و به همین دلیل این مطلب را می‌نویسم، امیدوارم شخص ثالث هم این نوشته را ببیند و در کدنویسی از این روش یا روش‌های بهتر استفاده کند.

—————————————————————-

این مطلب زیر نظر مجوز GFDL منتشر می‌شود. و کلیه حقوق آن برای همگان آزاد است، بدین شرط که به کلیه شرایط موجود در مجوز GFDL ( که یک نسخه از متن انگلیسی مجوز GFDL در این محل و یک ترجمه غیر رسمی (فارسی) از متن مجوز GFDL که در مرداد ۱۳۸۳ توسط کاوه رنجبر تهیه شده است در این محل ) قرار دارد پایبند باشد.

GNU Logo

عنوان مطلب : overload چیست و چگونه Overload بنویسیم

بخش ثانی : ندارد

تاریخ انتشار : 17/06/1388 مطابق با 08/09/2009

شماره نسخه : نسخه یک

نویسنده : ناصر حاجلو

ای-میل نویسنده : n.hajloo@gmail.com

Copyright (c) 2009 Nasser Hajloo.

Permission is granted to copy, distribute and/or modify this document under the terms of the GNU Free Documentation License, Version 1.2 or any later version published by the Free Software Foundation;

with no Invariant Sections, no Front-Cover Texts, and no Back-Cover Texts. A copy of the license is included in the section entitled “GNU Free Documentation License”.

—————————————————————-

 Overload چیست ؟ اورلود، یک متد هم نام با متد اصلی است که پارامترهای متفاوتی از آنچه که متد اصلی دارد، می‌گیرد. از آنجا که این متدها در نام شبیه به هم هستند پس باید در عمل هم کار یکسانی را انجام دهند، اما بسته به اینکه کاربر ( بخوانید برنامه‌نویس سطح بعدی ) چه مقادیری را در دسترس داشته باشد، از اورلودهای مختلف برای انجام عمل دلخواهش استفاده می‌کند.

برای مثال فرض کنید که می‌خواهید یک متد save برای یک آبجکت Person بنویسید. در حالت عادی شما باید یک متد بصورت زیر داشته باشید.

 Public void Save(Person p)
{
 // در این قسمت این ابجکت را در پایگاه داده باید ذخیره کنید
}

اما فرض کنید که کلاس Person حداقل دو صفت نام و نام خانوادگی را برای ایجاد یک آبجکت نیاز دارد پس برای ذخیره کردن این person باید یک overload هم برای ذخیره این دو صفت داشته باشیم برای نمونه فرض کنید.

public void Save(string name, string lastName)
 {
 Person p = new Person(name,lastName);
 Save(p);
}

توجه کنید که متد save در آبجکت person قرار ندارد و در لایه business قرار گرفته از این رو p.save در این مثال وجود ندارد. اما در یک روال پیاده سازی بهتر باید همه متدهای save برای person در کلاس person قرار گرفته باشد ( که بخاطر کوتاهی نگارش مطلب، در اینجا از آن صرف نظر کردم ) اما یک overload مناسب دیگر برای متد save می‌تواند متد زیر باشد.

 public Save(List people)
{
 foreach ( Person p in people)
                  Save(p);
}

همانطور که ملاحظه می‌کنید می‌توان overload های بسیار دیگری را نیز به این کلاس اضافه کرد تا در لایه‌های مختلف عملیات save ( یا هر عملیات دلخواه دیگری ) راحت‌تر و با معناتر انجام شود. هرچه طراح سیستم overload های بیشتری را برای پیاده‌سازی در نظر بگیرد کار با آن کلاس خاص راحت‌تر و با معناتر خواهد بود.
توجه کنید که در مثال‌های بالا همه overload ها فقط و تنها فقط یک متد اجرایی دارند و سایر overload ها برای انجام دادن کار خودشان به نوعی از آن متد استفاده می‌کنند. در این مثال سعی کردم با حداقل میزان کدنویسی نشان دهم که برای overload نویسی باید فقط و تنها فقط از یک نقطه تغییرات را اعمال کنیم تا هم کدنویسی معنایی را حفظ کنیم و هم تغییرات آینده را براحتی و از یک جا کنترل کنیم که این در بهره‌وری و کارآیی و خوانایی کد تاثیر چشم‌گیری دارد.

توجه داشته باشید که در یک طراحی خوب متد save باید در خود کلاس person پیاده‌سازی شود و در اینجا صرفا قصد نشان دادن چگونگی مقداردهی به overload های مختلف را داشتم. اگر شما راه بهتری برای نوشتن overload ها سراغ دارید، لطفا آن را با من در میان بگذارید.

لوگوی آندروید

چند وقتی است که به فکر خرید یک گوشی با سیتم عامل ویندوز موبایل بودم که قیمت بالای این گوشی ها همیشه من را از خرید این نوع تلفن های همراه منصرف کرده، جدیدا به فکر خرد یک گوشی جدید و نصب یک سیتم عامل جدید بر روی آن افتاده ام (در همین راستا یکسری توییت هم در سایت توییتر گذاشته ام که در کنارهمینوبلاگ هم قابل مشاهده است ) و به همین بهانه این مطلب را می نویسم.

—————————————————————-

این مطلب زیر نظر مجوز GFDL منتشر می‌شود. و کلیه حقوق آن برای همگان آزاد است، بدین شرط که به کلیه شرایط موجود در مجوز GFDL ( که یک نسخه از متن انگلیسی مجوز GFDL در این محل و یک ترجمه غیر رسمی (فارسی) از متن مجوز GFDL که در مرداد ۱۳۸۳ توسط کاوه رنجبر تهیه شده است در این محل ) قرار دارد پایبند باشد.

GNU Logo

عنوان مطلب : سیستم عامل گوشی‌های موبایل

بخش ثانی : ندارد

تاریخ انتشار : 10/06/1388 مطابق با 01/09/2009

شماره نسخه : نسخه یک

نویسنده : ناصر حاجلو

ای-میل نویسنده : n.hajloo@gmail.com

Copyright (c) 2009 Nasser Hajloo.

Permission is granted to copy, distribute and/or modify this document under the terms of the GNU Free Documentation License, Version 1.2 or any later version published by the Free Software Foundation;

with no Invariant Sections, no Front-Cover Texts, and no Back-Cover Texts. A copy of the license is included in the section entitled “GNU Free Documentation License”.

—————————————————————-

چند سال پیش یک دستگاه تلفن همراه صرفا وسیله ای جهت برقراری تماس های تلفنی افراد و نیز مدیریت Address book شخص بود. پس از مدتی به وسیله ای جهت بازی تبدیل شد و رفته رفته به جایی رسید که امروز به عنوان کامپیوتر جیبی، دوربین عکاسی و … نیز بکار برده می‌شود.

لوگوی سیمبیان

تلفن‌های همراه بسته به اینکه چه امکاناتی را در اختیار کاربر قرار می‌دهند قیمت‌ها و اشکال متفاوتی دارند. اما مهمترین چیزی که باعث تغییر شکل فیزیکی و نیز بالا یا پایین رفتن قیمت یک تلفن می‌شود، سیستم عامل آن است. همانطور که امروزه سیستم‌های عامل مختلفی برای کامپیوتر وجود دارد، سیستم‌های عامل مختلفی برای تفن همراه وجود دارد که برخی از آنها عبارتند از:

•    Windows Mobile
•    Mac OS X (tiger)
•    Symbian ( series 6 و UIQ )
•    Java
•    Linux ( maemo و … )
•    Palm OS
•    Android
•    بدون نام – مثل گوشی‌های چینی
•    بدون سیستم عامل
•    …

اما چیزی که در این میان واضح است نقشی است که هر کدام از این ها بازی کرده‌اند برای مثال سیستم عامل سیمبیان بیشتر هدف گذاریش برای جلب مخاطبان عمومی بوده و با کاربران خاص ( که بعضا حرفه‌ای هستند ) کاری نداشته البته یک بخشی از کمبودها را در سری UIQ رفع کرده ولی باز هم برای کاربران حرفه‌ای حرفی برای گفتن ندارد.

گوشی‌های جاوایی هم قشر کم درآمد را هدف گرفته و با ارائه خدماتی مثل organizer و بعضا قابلیت مطالعه فایهای Office سعی داشته بعضی از مخاطبین سیمبیان را به خودش جلب کند.

گوشی های لینوکسی برای حرفه‌ای ها(ی خاص) طراحی شده، آنها قادرند با گوشی هایشان اینترنت را و یا هر وسیله دیگری را بخوبی مدیریت کنند. قابلیت مدیریت فایلها، برنامه ها ، و مطالعه مستندات طیف وسیعی ازخواص را به خودش جلب کرده است.

سیستم عامل Mac OS X که نسخه ۱۰.۴ آن با کد نام tiger بر روی iphone نصب شده، با قابلیت های استثنایی و حیرت آورش همگان را برای استفاده وسوسه کرده، این وشی با قیمت بسیا مناسب ۲۰۰ و ۳۰۰ دلاری در قیاس با تمامی کامپیتهای جیبی بی رقیب است و در هر شرایطی شما را شگفت زده می کند. تها عیب این گوشی انحصاری بودن آن در دست شرکت Apple است و اینکه شما باید حتما از یک اپراتور خاص برای استفاده، استفاده کنید. که این دو امر باعث شده فروش این گوشی آن چنان که باید بالا نباشد. ( گرچه رشد بسیار حیرت انگیزی داشته اما در قیاس با سایر سیستم عامل ها هنوز جوان است )

لوگوی ویندوز موبایل

ویندوز موبایل که تقریبا جایگزین Palm OS شد ( البته نه رسمی ) برای کاربران چیزی را جز اندازه کوچک ایکون ها ( که آن هم در نسخه آینده – ۷ رفع شده ) کم نگذاشته و اگر از قیمت بالای این گوشی ها بگذریم چیزی نیست که شما را برای خرید یک گوشی ویندوز موبایلی وسوسه نکند. پیش از اینها دورین هایبی کیفیت این گوشی ها جلوی فروش بالای آنها را می گرفت امابا مرور زمان و جایگزینی دوربین های خوب بر روی این گوشی ها سهم بالای فروش این گوشی ها در بازار بیشترهم شد. معمولا افرادی که بطور خاص در جستجوی یک امکان خاص در گوشی موبایل هستند، این امکان را در گوشی های ویندوز موبایل پیدا می کنند. طیف بسیار گسترده برنامه های مختلف این سیستم عامل به اندازه ایست که تقریبا برای هر نیاز شما یک برنامه در ویندوز موبایل تهیه شده است.

سیستم عامل آندروید هم که این روزها با پشتیبانی گوکل سر و صدای زیادی به راه انداخته با جوایز حیرت انگیز و برنامه نویسان خبره ( گوگلی و غیر گوگلی و جنبش نرم افزار آزاد و کد باز ) سعی در گرفتن سهم بزرگی از بازار تلفن همراه دارد.

یک گوشی باید چه قابلیتهایی داشته باشد

پاسخ به این سوال برای هر شخص متفاوت است اما به نظر من امروزه یک گوشی باید یک سیستم عامل خوب ( مثل آندروی – ویندوز موبایل یا مک ) یک دوربین قابل تحمل ( حداق ۳مگ ) یک GPS – صفحه نمایش حداقل ۳ اینچی با قابلیت تاچ اسکرین – برنامه مدیریت و برنامه ریزی زمان – یک تقویم ( هجری شمسی ) - یک مرورگز اینترنت خوب – قابلیت مطالعه ( و ‌ویرایش) فایلهای آفیس و قابلیت تولید برنامه های شخصی ( درصورت نیاز ) را داشته باشد.

توصیه من به شما

اگر از گوشی انتظار خاصی جز مکالمه ساده ندارید و اصولا کار خاصی با آن انجام نمی دهید، یک گوشی ساده تهیه کنید که در این مورد داشتن سیستم عامل اصلا اهمیت ندارد.

اگر یک کاربر عادی هستید که صرفا با گوشی عکس می اندازد و موسیقی گوش می کند به سراغ گوشی های سیمبیان بروید.

اگر هزینه کافی برای خرید گوشی مور نظرتان در سیمبیان ها ندارید به سراغ جاوایی ها بیایید که تقریبا گوشی معادل سیمبیان را با قیت پایین تر عرضه می کنند.

اگر در جستجوی یک امکان خاص هستید ، از بین آندروید، ویندوز موبایل و مکینتاش یکی را انتخاب کنید.

میزان استفاده از سیستم های عامل موبایل در سپتامبر ۲۰۰۸ ( شهریور ۱۳۸۷ )

توجه داشه باشید که موارد بالا عمومیت دارد و در موارد خاص می تواند تغییر کند. در زر لیستی از مهمترین تولید کننده های گوشی با سیستم عامل های مختلف را می‌آورم.

• Windows Mobile : HTC – HP – Dell – i-Mate
• Mac OS X (tiger)  : Apple
• Symbian ( series 6 و UIQ )  : Nokia – Sony Erricson
• Java   : Samsung – LG
• Linux ( maemo و … )  : Nokia – Samsung
• Palm OS   : palm
• Android  : HTC

لینکهای مرتبط

توضحاتی در ارتباط با سیستم های عامل موبایل در ویکی پدیا

توضیحاتی در ارتباط با ویندوز موبایل در ویکی پدیا

توضیحاتی در ارتباط با آندروید در ویکی پدیا

توضیحاتی در ارتباط با سیستم عامل مک در ویکی پدیا

این چند وقته اتفاقاتی افتاده تا به طول عمر یک برنامه نویس فکر کنم. منظورم این نیست که یک برنامه نویس چند سال زندگی می کند بلکه منظورم تعداد سالهای برنامه نویسی یک شخص است.

—————————————————————-

این مطلب زیر نظر مجوز GFDL منتشر می‌شود. و کلیه حقوق آن برای همگان آزاد است، بدین شرط که به کلیه شرایط موجود در مجوز GFDL ( که یک نسخه از متن انگلیسی مجوز GFDL در این محل و یک ترجمه غیر رسمی (فارسی) از متن مجوز GFDL که در مرداد ۱۳۸۳ توسط کاوه رنجبر تهیه شده است در این محل ) قرار دارد پایبند باشد.

GNU Logo

عنوان مطلب : طول عمر برنامه نویسی یک شخص

بخش ثانی : ندارد

تاریخ انتشار : 05/06/1388 مطابق با 27/08/2009

شماره نسخه : نسخه یک

نویسنده : ناصر حاجلو

ای-میل نویسنده : n.hajloo@gmail.com

Copyright (c) 2009 Nasser Hajloo.

Permission is granted to copy, distribute and/or modify this document under the terms of the GNU Free Documentation License, Version 1.2 or any later version published by the Free Software Foundation;

with no Invariant Sections, no Front-Cover Texts, and no Back-Cover Texts. A copy of the license is included in the section entitled “GNU Free Documentation License”.

—————————————————————-

معمولا در ایران وقتی شرکت ها ثبت می شوند، بطور معمول آن قدر بزرگ نمی شوند که در آنها امکان تغییر و جابجایی شغل بوجود بیاید مثلا شما نمی توانید به عنوان برنامه نویس وارد یک شرکت شده و بعد از طی کردن یک روال خاص تبدیل به یک طراح سیستم بشوید ( چیزی که در خارج از کشور کاملا مرسوم است ). معمولا مدیر پروژه یک پست برای یکی از مدیران شرکت است و شمایی که برنامه نویس هستید، هرچقدر هم از لحاظ فنی از مدیر پروژه بهتر باشید باز هم برنامه نویس خواهید ماند مگر اینکه خودتان از یک زمانی به بعد بجای برنامه نویسی اقدام به طراحی سیستم و چه و چه کنید.

اما اینکه شما چند سال باید برنامه نویس باشید واقعا بحث برانگیز است. شرکتهای ایرانی بخاطر گردش کم مالی و سرمایه و پشتوانه اندک بدنبال فارغ التحصیلان کم قیمت و مشتاق کار هستند و بخاطر اشنایی بیش از اندازه ( بخوانید رانت ) با سفارش دهنده، ترسی از مشکلات بوجود آمده برای مشتری ندارند و مشکلات را در یک قرارداد پشتیبانی رفع می کنند برای همین به یک برنامه نویس فوق العاده نیاز ندارند. همین جاست که این تعداد سالهای برنامه نویسی بیشتر به چشم می‌اید معمولا یک برنامه نویس یکی دو سال اول ( بسته به اینکه چقدر تیزهوش است ) به کسب تجربه پرداخته و سعی می کند موقعیت بازار را درک کند. سال سوم و چهارم معمولا برای جمع کردن رزومه سعی می کند با قیمت پایین تر و یا کمی معقول در یک شرکت خوب اقدام به کسب تجربه کاری کند. و معمولا سال پنجم و ششم برای یک شرکت خیلی خوب برنامه ریزی کرده و سعی می کند برای کار به آن شرکت مراجعه کند تا هم حقوق بالاتری بگیرد و هم موقعیت شغلی خوبی پیدا کند.

با توجه به موارد بالا اگر یک فرد از ۲۲ سالگی اقدام به برنامه نویسی کرده باشد، پس از شش سال ۲۸ سالش شده و حالات موقعی است که باید برای آینده اش برنامه ریزی کرده و موقعیت ثابتی را برای خودش دست و پا کند. این موقعیت شخص را با توجه به میزان تسلطش در برنامه نویسی متفاوت است. اگر شخص تجربه کافی را پیدا نکرده باشد باید دو سال دیگر را جهت کسب دانش لازم کسب کرده باشد و پس از این دو سال او ۳۰ ساله شده ، چیزی که بیشتر شرکتهای ایرانی با تردید به او نگاه می کنند. ( حالا اگر عدد ۲۲ را برای شروع بالا یا پایین کنیم شرایط متفاوت تر هم خواهد شد ) توجه داشته باشید که چنانچه در بالا آمد شرکت های کوچک ایرانی در جستجوی برنامه نویس های ارزان تر و مشتاق تر هستند و افراد ۳۰ ساله با ۷ – ۸ سال سابقه کار و با قیمت های بالا ( بخاطر شرایط زندگی ) را کمتر می پسندند. اینجاست که یک شخص باید از خودش بپرسد که تا چه زمانی باید به برنامه نویسی ادامه بدهد. و اینکه یک شرکت تا چه زمانی حاضر است حقوق ۲ یا چند نفر را به او بدهد. معمولا راه‌های پیش روی این افراد اینهاست:

1.    با توجه به تجربه و لینک‌ها (بخوانید دوستان و بعضا رانت‌ها)یی که پیدا کرده، اقدام به راه اندازی یک شرکت دیگر کند.
2.    کارش را کلا عوض کند.
3.    تغییر پست بدهد مثلا به یک طراح سیستم تبدیل شود ( این مورد نسبت به موارد دیگر خیلی بهتر است یکی از دلایل آن تجربه کافی در برنامه نویسی است و اینکه یک شرکت ( حتی ایرانی ) به یک طراح با تجربه بیشتر از یک طراح تازه کار اعتماد می کند و همین امر باعث درآمدزایی بیشتر می شود )
4.    همین طور برنامه نویس بماند و با همین حقوق سر کند و از این مورد که در آینده احتمال بیشتر نشدن حقوقش وجود داشته باشد نهراسد.
5.    به شرکت های خیلی بزرگ تر مثل خدمات انفورماتیک بپیوندد که امثال خود او در آنجا بیشتر هستند و موقعیت شغلی بهتری پیدا کند.
6.    به ساختار دولتی به عنوان یک کارشناس فنی و یا چیزی شبیه به این ملحق شود.
7.    فکر رفتن به خارج باشد.
8.   تبدیل به یک فری لنسر بشود. به این معنی که پروژه گرفته و شخصا و یا با یک تیم که خودش تعیین می کند انجام بدهد.
9.    با توجه به لینک هایی که پیدا کرده اقدام به دلالی نرم افزار کند.
10.   و مواردی از این دست.

موارد بالا مواردی است که به نظر من می رسد و نظر دیگری هم ندارم. در کل نظر شخصی من این است که علاقه و اشتیاق به برنامه نویسی نباید شخص را از آینده نگری بازبدارد و باعث شود که تصمیم های اشتباه را جایگزین علاقه کند. خود من وقتی به ۳۰ سال برسم مسلما تغییر پست خواهم دادو تا آن موقع سعی در کسب تجربه کافی خواهم کرد و به شما هم توصیه می کنم که موقعیت شغلیتان را برای چند سال آینده بررسی و بازنگری کنید.

رمضان

قبل از آغاز مطلب باید اشاره کنم که این چند وقت واقعا سرم شلوغ بود و وقتی برای نوشتن مطلب جدید نبود و بعد از اون هم شاید اشره به تغییر ظاهر وبلاگ هم ضروری باشه. ظاهر قبلی وبلاگ با اینکه زیاد بد نبود ولی مشکلات چپ و راست زیادی داشت که خوشبختانه توی این نسخه برطرف شده. نکته دیگر اینکه چند نفر به غلط های زیاد املایی اشاره کردن که همین جا جا داره که از همه بابت این مسئله عذر خواهی کنم، سعی می کنم که غلط املایی کمتری از این به بعد بین نوشته ها باشه. یکی از دلایل این تعداد غلط املایی کند بودن textbox سایت وردپرس هست که وقتی من متن رو تایپ می کنم ( چون با سرعت زیادی می نویسم، textbox جا می مونه و حروف رو نصفه نیمه می نویسه ) سعی می کنم ازاین به بعد آرام تر و با دقت بیشتری بنویسم که مشکلی پیش نیاد.

—————————————————————-

این مطلب زیر نظر مجوز GFDL منتشر می‌شود. و کلیه حقوق آن برای همگان آزاد است، بدین شرط که به کلیه شرایط موجود در مجوز GFDL ( که یک نسخه از متن انگلیسی مجوز GFDL در این محل و یک ترجمه غیر رسمی (فارسی) از متن مجوز GFDL که در مرداد ۱۳۸۳ توسط کاوه رنجبر تهیه شده است در این محل ) قرار دارد پایبند باشد.

GNU Logo

عنوان مطلب : ماه رمضان و تاثیر آن بر تولید نرم افزار

بخش ثانی : ندارد

تاریخ انتشار : 01/06/1388 مطابق با 23/08/2009

شماره نسخه : نسخه یک

نویسنده : ناصر حاجلو

ای-میل نویسنده : n.hajloo@gmail.com

Copyright (c) 2009 Nasser Hajloo.

Permission is granted to copy, distribute and/or modify this document under the terms of the GNU Free Documentation License, Version 1.2 or any later version published by the Free Software Foundation;

with no Invariant Sections, no Front-Cover Texts, and no Back-Cover Texts. A copy of the license is included in the section entitled “GNU Free Documentation License”.

—————————————————————-

اما از اونجا که من ر ایران زندگی می کنم و ایران یک کشور با دین رسمی هست وخیلی ها آداب و رسوم این دین رسمی ( اسلام ) رو بجا میارن لازم دیدم که در این خصوص مطلبی بنویسم.

برنامه نویس ها به عنوان نیروهای پیاده سازی یک شرکت نرم افزاری، تاثیر به سزایی در تحویل به موقع ( و با کیفیت ) محصول به مشتری دارن و معمولا شرکت ها(ی درست حسابی) در جذب برنامه نویس های خوب همیشه در رقابت هستن. اما چیزی که بیش از هر چیز دیگری یک برنامه نویس احتیاج داره آرامش و تمرکز برای تفکر هست، در این میان تغذیه مناسب و رعایت بسیاری از موارد دیگر که به سلامت فکر کمک می کند تاثیر به سزایی در میزان بازدهی یک برنامه نویس دارد.

ماه رمضان ماهیست که بیشتر پروژه های نرم افزاری بخاطر خستگی و گرسنگی و از دست رفتن آرامش و نیروی تفکر برنامه نوس ها ، به تعویق می افتد و با مشکل جدی روبرو می شود. معمولا بازدهی برنامه نویس ها به نصف و بضا در اوایل ماه رمضان به زیر نصف می رسد و راهی برای بالا بردن بازدهی وجود ندارد.

یکی از نزدیکان ما که یک شرکت نرم افزای اداره می کند، بیشتر اوقات در جستجوی برنامه نویس ها اقلیت دینی بخاطر مسایل مذهبی و بخصوص ماه رمضان بود. (‌البته در حال حاضر خبری از اوندارم و سه سالی می شود که کلا از او بی خبر هستم) او می گفت بالابردن ی ماه در تحویل برنامه هزینه های زیادی را به شرکت (جدای از هزینه حقوق ماهیانه افراد ) تحمیل می کند.

از موارد بالا که بگذریم تحویل به موقع برنامه به مشتری از مهمترین عوامل موفقیت یک شرکت نرم افزاری بخصوص در ایران است. بعضا هنگام عقد قرارداد اشاره ای به ماه رمضان و تعطیلت اسلامی که نهایتا منجر به تاخیرتحویل برنامه می شود،  نمی شود و شرکت موظف است که از هر راهی که شده این زمان از دست رفته را جبران کند.

تعداد کثیری از برنامه نویس ها از محل ار خودشان فاصله زیادی دارند و بعضا بین یک تا سه ساعت برای رسیدن به شرکت اتلاف وقت و انرژی دارندالبته همین مدت هم برای برگشت صرف می شود و بطور میانگین زمان ۴ ساعته رفت و برگشت ( روزانه )  کار با ساعت بالا ( بیش از ۸ ساعت بطر میانگین ) معمولا جایی برای بازدهی یک برنامه نویس نمی گذارد.

اما مدیران شرکت ها که معمولا با کمبود زمان روبرو هستند فشار بیشری را روی برنامه نویس ها می آورند تا زمان از دست رفته را جبران کنند.

توصیه هایی برای مدیران شرکت ها در ماه رمضان

  ۱ -    معمولا این کمبود زمان ازمدیریت بد پروژه حاصل ی شود چرا که مدیر پروژه هیچ وقت به فکر این زمان ها نیست و به رمضان هم ه چشم سایر ماه‌ها نگاه می کند، توصیه می شود که طوری برنامه ریزی کنید که پیش از رمضان حدود ۱۵روز از برنامه ریزی جلو باشید، تا با پایین رفتن بازدهی و کم شدن خروجی ها از برنامه ریزی عقب نیفتید.

   ۲ -   خیلی از کارها را می توان در منزل انجام اد، مثل طراحی ظاهر برنامه و یا یک بخش از برنامه که زیاد وابستگی به سایر برنامه ندارد، اگر چنین بخش هایی را برای پیاده سازی دارید ونیروی برنامه نویس مورد اطمینان شماست، اجازه بدهید بجای برنامه نویس شما بجای اینکه خودش را برای رساندن ب شرکت ۴ ساعت در راه خسته کند، با راحتی کار ما را درمنزل انجام دهد. البته اگر شرایط برای انجام چنین کاری مهیاست.

   ۳ -   نیروهایتان را پس از سپری کردن هفته اول با یک پاداش ( اضافه کردن حقوق و یا هر مورد دیگری ) خوشحال کنید تا دلبستگی بیشتری به داشته باشد و نیرویش را بیشتر بر روی کار متمرکز کند.

   ۴ -    بجای زیاد کردن ساعت کاری از نیروهایتان بیشتر از ۷ ساعت کار نکشید و (یک یا چند ) ساعت دیگر را به او حقوق بدهید تا شرایط زندگی برنامه نویستان به هم نریزد.

   ۵ -   در صورت امکان خودتان (بخواند مدیر پروژه) ‌از یک پزشک تغذیه برای مشاوره استفاده کنید و یک برنامه غذایی خوب و کافی برای برنامه نویس‌ها تهیه کرده و در اختیار آنها بگذارید تا نیروی کافی برای کار و تفکر داشته باشند.

  ۶ -   محیط کار را شاد نگه داید تا خستگی و سکوت باعث هدر رفتن نیروی افراد نشود.

و مواردی از این قبیل که به علت زیاد شدن مطلب از نوشتن آنها خودداری می کنم. اگر ما مواردی را سراغ دارید که من از قلم انداختم آن را با ما قسمت کنید.

Design Pattern and Practices

خیلی وقت پیش، شاید حدود دو یا سه سال پیش برای اولین بار کلمه Singletone به چشمم خورد و متوجه شدم که چنین چیزی هم وجود دارد: اما بخاطر موارد استفاده‌ای که داشتم تا همین چند وقت پیش فرصتی جهت مطالعه دقیق و درک آن پیدا نکرده بودم. اما حالا کهمتوجه داستان شدم، بهتر دانستم که آن را با شما قسمت کنم.

—————————————————————-

این مطلب زیر نظر مجوز GFDL منتشر می‌شود. و کلیه حقوق آن برای همگان آزاد است، بدین شرط که به کلیه شرایط موجود در مجوز GFDL ( که یک نسخه از متن انگلیسی مجوز GFDL در این محل و یک ترجمه غیر رسمی (فارسی) از متن مجوز GFDL که در مرداد ۱۳۸۳ توسط کاوه رنجبر تهیه شده است در این محل ) قرار دارد پایبند باشد.

GNU Logo

عنوان مطلب : راهنمای پیاده سازی الگوی طراحی Singletone

بخش ثانی : ندارد

تاریخ انتشار : 13/05/1388 مطابق با 04/08/2009

شماره نسخه : نسخه یک

نویسنده : ناصر حاجلو

ای-میل نویسنده : n.hajloo@gmail.com

Copyright (c) 2009 Nasser Hajloo.

Permission is granted to copy, distribute and/or modify this document under the terms of the GNU Free Documentation License, Version 1.2 or any later version published by the Free Software Foundation;

with no Invariant Sections, no Front-Cover Texts, and no Back-Cover Texts. A copy of the license is included in the section entitled “GNU Free Documentation License”.

—————————————————————-

الگوی طراحی یا Design Pattern چیست ؟ شاید در یک جمله بتوان گفت که : برنامه‌نویس‌هایی که تجربیات زیادی در پیاده‌سازی مواردی خاص دارند، و در حل یک مسئله خاص به بهترین راه‌حل دست پیدا کرده‌اند، این تجربیات موفق را در قالب الگوی طراحی یا پیشنهادات به سایر برنامه‌نویس‌ها اعلام می‌کنند.

Singletone یک الگوی طراحی است که برای حصول اطمینان از ایجاد فقط و تنها فقط یک نمونه (instance) از یک class خاص کاربرد پیدا می‌کند.

برای مثال وقتی که شما می‌خواهید به Database یک Connection بزنید و از آن Connection در برنامه استفاده کنید، لزومی ندارد که دائما این Connection را باز کنید و ببندید، سینگلتون به شما این اطمینان را می‌دهد که پس از ایجاد اولین نمونه از کلاسی که حاوی Connection است، هیچ نمونه دیگری از آن ایجاد نشود.

یکی از مزایای Singletone این است که علاوه بر اینکه فقط و تنها فقط یک نمونه از آن ایجاد می‌شود، بدون اینکه نیازی باشد می‌توان از کلاس بدون اینکه از آن کلاس New کنید، استفاده کنید. و به همین خاطر شما می‌توانید در هر کلاسی که مایلید از قابلیت‌های کلاس سینگلتون‌تان استفاده کنید. در زیر با ذگر یک نمونه، توضیحات لازم را می‌آورم.

همانطور که گفته شد، شا نمی‌توانید از کلاس سینگلتون New کنید. به همین خاطر Constructor کلاس سینگلتون شما باید Private باشد.

class Logger
{
                StreamWriter sw;
                private Logger()
                {
                                     sw = new StreamWriter(“Log.txt”);
                 }
}

همانطور که در بالا ملاحظه می‌کنید کلاس Logger که برای Log کردن استفاده می‌شود، دارای یک StreamWriter است که در Constructor کلاس که Privte است و نمی‌تواند از بیرون New بشود، new شده است. سالی که پیش می‌آید این است که اگر این کلاس از بیرون نمی‌تواند new بشود پس چرا آبجکت sw در داخل Constructor کلاس new شد است؟ پاسخ این است که این کلاس (loggr) خودش، خودش را در اولین مرتبه ای که از بیرون صدا زده شود new می‌کند ( به قطعه کد زیر دقت کنید ) همچنین توجه داشته باشید که با توجه به کد زیر این کلاس می‌تواند در بینهایت کلاس دیگر صدا زده شود و استفاده شود. اما در روند کار کاربر با برنامه، در اولین مرتبه‌ای که نیاز باشد که از این کلاس استفاده شود، یک نمونه از این کلاس ایجاد می‌شود و تا آخرین لحظه‌ای که برنامه در حال اجرا است، این آبجکت در حافظه قرار دارد. ( مگر آنکه شما متدی را برای خارج کردن آن از حافظه پیاده‌سازی کنید. )

public static Logger Instance
{
         get
         {
                      private static Logger instance = new Logger();
                      return instance;
         }
}

در کد بالا توجه داشته باشید که بخاطر static بودن instance، این آبجکت همیشه قابل استفاده است. و در روال اجرای برنامه هر کجا که اولین مرتبه نیاز باشد قسمت get یک آبجکت از کلاس می‌سازد و در اختیار می‌گذارد.

حالا شما می‌توانید با آبجکتی که در اختیار دارید هر کاری بکنید. برای نمونه یک متد برای Log کردن ناطلاعات را در زیر آورده‌ام. توجه داشته باشید که ان نمونه صرفا برای آشنایی آوده شده و کاربردی نیست ( گرچه بخوبی کار می‌کند )

public void Write(string s)
{
          sw.WriteLine(s);
          sw.Flush();
}

public void Close()
{
          sw.Close();
}

تا اینجا هر چیزی که لازم بود را در رابطه با Singletone آموختید. نکته دیگری که در رابطه با Singletone وجود دارد این است که این پیاده‌سازی مناسب هر جایی نیست و وقتی که ما سربار زیادی دارید شما را با مشکل اساسی روبرو خواهد کرد. به همین دلیل در بیشتر موارد این الگوی راحی را با یک الگوی طراحی دیگر به نام Lazy ترکیب و استفاده می‌کنند. در مطلب آیده، به ترکیب الگوی طراحی سینگلتون با الگوی طراحی Lazy خواهم پرداخت.

منابعی برای مطالعه

معرفی الگوی طراحی در ویکی پدیا

دسته بندی بر اساس سال‌های معرفی الگوی طراحی  این الگوهای طراحی، بر اساس موارد دیگری مانند متودولوژی و معماری برنامه و … هم در همین صفحه قابل مشاهده است.

در بخش قبلی این موضوع در ارتباط با مزایای جاوا  و دات نت و همچنین قابلیت‌هایی که دارند صحبت کردم. اما امروز قصد دارم به شما پیشنهاد بدهم که از کدام یک از اینها استفاده کنید.

—————————————————————-

این مطلب زیر نظر مجوز GFDL منتشر می‌شود. و کلیه حقوق آن برای همگان آزاد است، بدین شرط که به کلیه شرایط موجود در مجوز GFDL ( که یک نسخه از متن انگلیسی مجوز GFDL در این محل و یک ترجمه غیر رسمی (فارسی) از متن مجوز GFDL که در مرداد ۱۳۸۳ توسط کاوه رنجبر تهیه شده است در این محل ) قرار دارد پایبند باشد.

GNU Logo

عنوان مطلب : جاوا یا دات نت مسئله این است

بخش ثانی : ندارد

تاریخ انتشار : 08/05/1388 مطابق با 30/07/2009

شماره نسخه : نسخه یک

نویسنده : ناصر حاجلو

ای-میل نویسنده : n.hajloo@gmail.com

Copyright (c) 2009 Nasser Hajloo.

Permission is granted to copy, distribute and/or modify this document under the terms of the GNU Free Documentation License, Version 1.2 or any later version published by the Free Software Foundation;

with no Invariant Sections, no Front-Cover Texts, and no Back-Cover Texts. A copy of the license is included in the section entitled “GNU Free Documentation License”.

—————————————————————-

Java

شاید یکی از مهمترین سوالاتی که برای انتخاب بین جاوا و دات نت باید به آن پاسخ دهید ای است که استراتژی درآمدزایی شما چیست و شما روی چه بسترهایی برای درآمد زایی تمرکز کرده‌اید ؟ همانطور که قبلا هم گفتم مبحث کدباز یک Business Plan است که با توجه به آن بحث درآمدزایی به بخش پشتیبانی و موارد خدماتی مشابه دیگر سوق داده شده است. و اصولا همه شرکت ها از ایجاد برنامه نمی خواهند سودی ببرند دیدهای متفاوتی برای ایجاد شرکت  وجود دارد. به همین دلیل بیشت شرکت هایی که می خواهند روی پشتیبانی و خدمات نرم افزار سرمایه گذاری کنند نمی خواهند که بابت ایجاد چیزی ، هزینه ای متقبل شوند و از برنامه ای کدباز استفاده می کنند (‌مثلا IDE کدباز- پایگاه داده کدباز و سایر منابع موجود ) طیف بسیار عظیمی از این دسته ازشرکت ها به جاوا روی آورده‌اند و روز به روز به گسترش آن کمک می‌کنند. شا هم اگر عضوی از جنبش کدباز هستید به شما پیشنهاد می کنم که به جاوا روی بیاورید و کلا بی خیال دات نت و تکنولوژی های وابسته‌اش بشوید. در همینارتباط هم ریچارد استالمن کبیر یک مقاله با عنوان چرا برنامه‌های آزاد نباید به سی شارپ و مونو وابسته باشند نوشته که توصیه می‌کنم حتما مطالعه کنید. ( در صورتی که شما واقعا علاقمندید با دت نت کر کنی،استالن پیشنهاد کرده که با Portable .NET  کار کنید. )

سوال دیگری که پیشمی‌اید این است که با توجه به مطالب بالا اگر با دات نت کار کنم نباید یا نمی توانم کدباز کار کنم ؟ پاسخ به این سوال را بید کمی با دقت داد. شاید بهتر باشد بجای نمی شود یا نمی توان بگوییم بهتر است که با اینها کدباز کار نکنید چون اصولا دات نت پلتفرم بسته‌ای است. گرچه مایکروسافت نسخه Visual Studio Express راکاملا رایگان (‌و نه آزاد ) و همچنین Sql Server Express را ریگان (‌و نه آزاد ) و سایر نیازمندی های نوشتن یک برنامه را بصورت کاملا رایگان در اختیار شما میگذارد اما توجه داشته باشید که «برنامه آزاد به معنی آبجوی رایگان نیست» به همین دلیل هم مونو و .. اصولا با مفهوم برنامه آزاد در تضاد هستند و صرفا رایگان در اختیار شما قرار می گیرند. بنابراین گرچه روی دات نت هم پروژه های کدباز فوق العاده خوبی مثل NHibernate و Ajax ControlToolkit و بسیاری پروژه های عالی دیگر برای کار کردن وجود دارد اما پیشنهاد می شود که برای تولید برنامه های آزاد ، از برنامه های آزاد استفده کنید. تا برای گسترش آن محدودیت وجود نداشته باشد.

سوال دیگری که در انتخاب بین زبان‌ها مطرح می شود این است که شما بری چه بستری می خواهید برنامه بنویسید و چه میزان در‌آمدی را برای آن در نظر گرفته‌اید؟ برا مثال در دنیای موبایل‌ها برنامه‌های جاوا تقریبا روی هر مدل گوشی‌ای نصب و اجرا می‌شوند، این در حالی است که برنامه‌هایی که برا ویندوز موبایل (با دات نت) تولید می‌شوند روی بستر دیگری قابل اجرا نیستند و همچنین میزان قیمتی که هر دستهاز کاربران حاضرند برای یک برنامه بپردازندهم متفاوت اس. خیل از کاربرانی کهاز ویندوز موبایل ها استفاده می کنند حاضرند که قیمت های گزافی را برای یک محصول خاص بپردازند این درحالی است که در دنیای برنامه های جاوایی عموما چنین حکمی صادق نیست. و از طرف دیگر میان گستردگی بازار هدف یک برنامه بر روی محببیت و فروش آن هم اثیر گذار است که اینجا جاوا از دات نت پیش است.

frameworknewlogo

یک نکته مهم دیگر اینکه خیلی از دات نت کارها سالهای زیادی را با دنیای دات نت سپری کردند و سوییچ کرن بر روی جاوا از همردیفانشان در دنیای جاوا بیشتر است. چون دات نتی ها عموما با ابزرهای قوی تری کار کرده اند و حالا کار با ابزارهی سطح پایین تر برای آنها خیلی سخت تر است (‌این در حالی است که جاوایی هایی که به دات نت ری می آورند بخاط اینکه به یک سطح بالاتر ارتقا پیدا می کنند زودترباقضیه کنار می آیند ) گرچه هزینه سوییچ کردن برای هر دو طرف زیاد است اما غالبا دات نتیها باید هزنه بیشتری را تحمل کنند ک همین امر موجب می شود طیف زیادی از آنها ی کلا به جاوا وارد نشوند و یا خیلی دیر و آهسته اقدام به این کار کنند. ( خود من بخاطر زمان یادگیری جاوا و تجربه ایکهروی دات نت دارم روی جاوا سپییچ نمی کنم و فکر نمی کنم که به این زودی ها هم هوای سوییچ کردن به سرم بزند )

در دات نت خیلی از کارها معادل های جاوایی دارد مثل Nhibernate که معادل جاواییش Hibernate است و از این دست معادل ها که بسیار زیادند و تقریبا به ازای ابزارهای محبوب جاوایی همه معادل دات نتی هم دارند. اما این امر در دنیای جاوا زیاد مرسوم نیست و کمترپیش می آی که یک ابزار دات نتی معادل جاوایی هم داشته باشد و اگر هم باشد بخش های بسیارکوچکی را پشتیبانی می کند. ( توصیه ای که در ان میان می توان کرد این است که اگر ازدات نت استفاده می کنید، ز معادلهایجاوایی ابزارها بیشتر استفاده کنید که اگر روزی مجبور و یا راغب به سوییچ کردن به جاوا شدید با هزینه کمتری این جابجایی را انجام بدهید. )

آن طورکه من متوجه شدم نوشتن یک برنامه جاوا به مراتب بسیار پیچیده تر از نوشتن یک برنامه دات نتی است و د یکجا را اندازی ابزرها و نشتن برنامه ها در این دو بستر مختلف را به رانندگی با یک ماشین بنز ( در دات نت ) و رانندگی (خلبانی) با یک هواپیمای جت تشبیه کرده بود. این تمثیلگرچه کمی اغراقآمیز به نظر می رسد اما تا حد بسیار زیادی حقیقت دارد و جاوایی ها برای نوشتن برنامه با دردسر های زیادی روبرو هستند، بخصوص در لایه presentation این امربیشتر به چشم می خورد. البته خیلی ها ب این موضوع خرده نمی گیرند چون Visual Studio یک IDE فوق العاده است که برای آن باید هزینه گزافی پرداخت اما در طرف جاوای ا هزین خبری نست و شما رایگان یک IDE را در اختیار می گیرید. گرچه می توان از Visual Studio Express هم استفاده کرد اما ر یک شرکت که مبنای کار، کارهای تیمی است VS Express قابلیت های کار تیمی را تقریبا پشتیبانی نمی کند. باز هم باید به این نکته اشاره کرد که گرچه Visual Studio تقریبا در دنیای IDE ها بی رقیب است اما همی موضوع یک مشکل بزرگ است، شما در جاوا جایگزین های زیادی دارید و هر کسی در هر سطحی ( مبتدی – معمولیو ی پیشرفته ) می تواند از IDE جداگانه ای استفده کند. اما در دات نت این طور نیست و شما فقط یک IDE در اختیار دارید ( که گرچه کار با آن بسیار ساده و کاربر پسند است اما تک بعدی بودن آن یک امتیازمنفی به شمار می رود ) یک مورد دیگر هم ینکه مایکروسافت اخیرا با عرضه دات نت ۳.۰ و معرفی WPF سعی کرده که این ضعف در تک بعدی بودن IDE را جبران کند و خیلی خوب هم این کار را کرده بسیاری از شرکت های مختلف ( حتی خود مایکروسافت با بسته EXpression Studio و … ) یکسری IDE صرفا برای ایجاد فرم های XAML به بازار ارائه کردند که خیلی هم از آنها استقبال شده، این موضوع این قدر به مایکروسافت کمک کرده که طیف بی شماری از گرافیست ها که تمایل به ایجاد رابط کاربری داشتند، بدون کوچکترین دانش برنامه نویسی، فرمهای برنامه ها را ایجاد می کنند و از کار خود لذت می برند، این موردی است که در دنیای جاوا تحت هیچ شرایطی دیده نمی شود.

بخاطر دراز شدن مطل بحث را همینجا خاتمه می دهم و در یک جمله توصیه می کنم که اگر مایلید در دنیای کدباز و برنامه های آزاد قدم بزنید به سراغ جاوا بروید و اگر می خواهید که برنامه تان را بفروشید و یکسری از هزینه ها را بپذیرید دات نت با آغوش باز پذیرای شما خواهد بود.بنابراین از نظر من وتی برنامه می خواهید بنویسی مهم نیست که به سراغ جاوا می روید یا دات نت چون نهایتا هر دو زبان امکانات خاص خودشان را دارند و در نهایت برنامه شا با کمیتفاوت در زمان و هزینه نوشته خواه ش، اما مسئله این است که شما با توجه به بازارهدف خودتان اقدام به انتخاب یکی از این دو زبان کنید. نظر شما چیست ؟

Java

چند وقتی هست که در یک شرکت که قالب پروژه هایشان را با جاوا می نویسند بصورت نیم وقت کار می کنم و همین امر باعث شد که این مطلب را بنویسم.

—————————————————————-

این مطلب زیر نظر مجوز GFDL منتشر می‌شود. و کلیه حقوق آن برای همگان آزاد است، بدین شرط که به کلیه شرایط موجود در مجوز GFDL ( که یک نسخه از متن انگلیسی مجوز GFDL در این محل و یک ترجمه غیر رسمی (فارسی) از متن مجوز GFDL که در مرداد ۱۳۸۳ توسط کاوه رنجبر تهیه شده است در این محل ) قرار دارد پایبند باشد.

GNU Logo

عنوان مطلب : جاوا یا دات نت مسئله این نیست

بخش ثانی : ندارد

تاریخ انتشار : 06/05/1388 مطابق با 28/07/2009

شماره نسخه : نسخه یک

نویسنده : ناصر حاجلو

ای-میل نویسنده : n.hajloo@gmail.com

Copyright (c) 2009 Nasser Hajloo.

Permission is granted to copy, distribute and/or modify this document under the terms of the GNU Free Documentation License, Version 1.2 or any later version published by the Free Software Foundation;

with no Invariant Sections, no Front-Cover Texts, and no Back-Cover Texts. A copy of the license is included in the section entitled “GNU Free Documentation License”.

—————————————————————-

خیلی وقتها وقتی کسی از من می پرسد که جاوا کار کنم یا دات نت ، باتوجه به شرایط فرد مذکور پاسخ دادن واقعا مشکل است. به همین دلیل در زیر کمی موضوع را باز می کنم ( توجه داشته باشی که موارد زیر برداشت شخصی من است ).

ازآنجا طیف بسار وسیع برنامه نویس های کشور افرادی هستند که به دانشگاه رفته‌اند، بسته به اینکه در دانشگاه به آنها دات نت آموزش داده شده یا جاوا به یکی از این دو زبان بدون اینکه از قابلیت ها و یا فلسفه شان آشنا باشند گرایش پیدا می کنند. و پس از مدتی کار با آن زبان خاص به شدت بر روی آن پلتفرم خاص تعصب پیدا می کنند و هر کسی که با پلتفرم دیگر کار می کند ، رقیب و بضا دشمن و نادان فرض می شود.

این مشکل از طرفی بخاطر ضعف اساتید در دانشگاه ها در شناساندن پلتفرم ها و موضع گیری شدید آنها درقبال زبان های برنامه نویسی است. خیلی وقتها در دانشگاه ها دیده می شود که استیدی که جاوا کار می کنند به دانشجویانی که با دات نت کا می کنند اجحاف می کنند و یا طرف را ر موضعی قرار می دهند که بین زبان های برنامه نویسی کلا تغییر شغل را انتخاب کند. (‌با الفاضی مانند … هم شد زبان برنامه نویسی… فلان چیز بدرد فلان کار می خورد یا نمی خورد…. فلانی ها که اصلا چیزی نمی فهمند و .. ، این نکته کاملا بصورت دوطفه قابل لمس است.)

.netFramework

فارغ التحصیلان دانشگاهی هم از آنجا که در دانشگاه بدون دانش و بدون حق انتخاب یکی از دو پلتفرم را آموخته اند شروع می کنند به کار و توسعه در پلتفرم مخصوص به خودشان بدون اینکه اوقاتی را صرف تحقیق ومطالعه بر روی آموختن قابلیت ها و مزایای پلتفرم ها دیگر بی‌اندازند. و این بی دانشی به حدی زیاداست که معمولا از کوچکترین قابلیت های زبان دیگر هم کوچکترین اطلاعی ندارند ونوشتن یک برنامه ساده در زبان دیگر حکم قصاص برای آنها دارد.

به هر روی و از آنجا که بحث بیش از آنچه که می ادیشیدم به درازا کشید موارد زیر را متذکرم شوم. و از سایر دوستان هم خواهش می کنم که اگر مواردی به ذهنشان می رسد در بخش نظرات آن را با ما قسمت کنند.

Cross Platform : بسته بهاینکهبرنامه شما کجا باید اجرا شود باید اقدام به انتخاب کنید. مهمترین مزایای جاوا این است که کاملا آزاد است و در هر پلتفرمی اجرا می شود. گرچه دات نت هم با راه اندازی مونو قصد دارد به چنین هدفی برسد اما هنوز نمی توان بر موفقیت آن یقین داشت. از طرف دیگر بزرگان برنامه های آزاد برای دات نت کارها بستری با عنوان Portable .net مهیا کردند که مانند جاوا در هر پلتفرمی اجرا می شود اما با کتابخانه‌‌های بسیار کم و محدود.

Open Source : جاوا یک پروژه کدباز است و این مشخص می کند که آینده خوبی دارد ، و از طرفی شرکت SUN دانلود آن را برای داخل ایرانی ها کاملا ممنوع کرده و شما با IP ایرانی قادر به دریافت جاوا از سایت SUN نیستید.  از طرف دیگر مایکروسافت هم پس از دات نت ۳۰ کل فریم ورک خودش ر بصورت کدباز در اختیار عموم قرارداده و سایر کنترلهای الحاقی آن را هم بصورت کدباز پیش می برد که از قافله عقب نماند.

ایده تجاری (business Plan) شرکت : بسته به اینکه شما می خواهید در دنیای Copy Rightی ها و یا Copy Left ی ها زندگی کنید باید اقدام به انتخاب یکی از این دو زبان بکنید. جاوا بای برنامه های آزاد و کدباز و دات نت برای برنامه های تجاری با مجوز مناسب تر هستند.

رابط کاربری و ارتباط با کاربر : عموم برنامه های جاوا دارای فر های ضعیفتری نسبت به همتا های دات نتی خود هستند . جاوای ها مجبورند که زمان بسیار بشتری را برای طراحی رابط کاربری صرف کنند تا دات نتی ها. معمولا یک برنامه جاوایی با رابط کاربری قوی زمان، هزینه و کار بیشتری می برد تا همان رابط کاربری در دات نت. ( توجه کنید که بحث کنترل های الحاقی را در این قسمت داخل نکنید )

برنامه نویسی شی گرا : جاوا از اولین بان های شی گرا بود و خیلی ها به همین دلیل عاضقجاوا هستند در حالی که دات نت اصولا ر آن زمان وجود نداشت و C++ که هنوز هم عاشقان خود را دارد یکه تاز میدان بود. اما با ورود دات نت معادلات قدرت کمی تغییر کرد. زبان هایی مانند پایتون . روبی و سی شارپ به سرعت شی گرایی را در قالب خودشن گسترش دادند و هرکدام نسبت به دیگری در پیاده سازی تفاوت هایی را قایل شدند.

هزینه و مجوز : برنامه های دات نتی با هزیه های گزاف تولید می شوند بر خلاف جاوایی ها. ی بخش از این هزینه صرف تهیه IDE و پایگاه داده وسایر افزونه های مورد نیاز می شود که در دات نت بسیار گران قیت هستند و به همین دلیل برنامه نویس های دات نتی معمولا نسب به جاوایی ها حقوق کمتری می گیرند. چون در دنیای جاوا شما برای هیچ چیزی لازم نیست هزینه بپردازید، تقریبا نسخه رایگان همه چیز در دست است و شما به خوبی م توانید با آن کار کنید. و بههمین دلیل برنامه نویس های جاوا حقوق بیشتری می گیرند چون هزینه تولید نرم افزار در جاوا کمتر است.

IDE و سیستم های گزاش گیری : در دات نت Visual Studio چنان قدرت نمایی می کند که حتی سرسخت ترین هواداران جاوا هم آرزو دارند روزی با چنین IDE یی کار کنند. به همین دلیل به مزایای فوق العاده آن اشاره نمی کنم. از طرفدیگر در دنیای جاوا هنوز یک IDE قدرتمند ظهور نکرده. NetBeans – Intellij Idea – eClipse و سایر آنها هنوز آن قدر قوی نشدند تا رقیب را از صحنه بدر کنند. خیلی ها با توجه به عاداتی که دارند اقدام به انتخاب می کنند. و حرفه‌ای تر ها از eclipse خود این موضوع عدم کاربرپسند بودن IDE های جاوا ر بخوبی نشان میدهد. از طرف دیگ سیستمهای گزارش گیری جاوایی مثل JBoss ( اگر اسمش را صحیح نوشته باشم ) هنوز نیمی از قدرت Reporting Services و یا حتی Crystal Reports را هم ندارند. گرچه در بعضی از موارد برتری هایی به این دو سیستم دارند اما در کل ضعیف تر هستند.

یکپارچگی : برنامه های دات نتی در هر بستری که باشند ( وب – ویندوز – موبایل و …) بصورت وحشتناکی یکپارچه هستند برعکس برنامه های جاوایی.  از طرف دیگر برنامه هی جاوایی بخصوص در زمینه موبایل ( بخاطر Cross Platform بودن ) با دردسر بسیار کمتری اجرا می شوند.

موارد بسیار دیگری هم هست که می توان به آنها اشاره کرد که بخاطر به درازا کشیدن بحث از بیان آنها خودداری می کنم.

لوگوی انجمن برنامه های آزاد

اگر از خوانندگان همیشگی این تارنما باشید، در جریان هستید که چند وقتی هست که بنابه دلایلی بیشتر از قبل به مسایل برنامه‌های آزاد و کدباز و مسایلی ازاین دست علاقمند شدم. که در این میان اطلاع رسانی‌های افشار محبی (‌در وبلاگش) و چند شخص انگلیسی وآمریکایی وهمچنین وب سایت های فوق العاده مشارکتی آنها تاثیرگذار بوده.

—————————————————————-

این مطلب زیر نظر مجوز GFDL منتشر می‌شود. و کلیه حقوق آن برای همگان آزاد است، بدین شرط که به کلیه شرایط موجود در مجوز GFDL ( که یک نسخه از متن انگلیسی مجوز GFDL در این محل و یک ترجمه غیر رسمی (فارسی) از متن مجوز GFDL که در مرداد ۱۳۸۳ توسط کاوه رنجبر تهیه شده است در این محل ) قرار دارد پایبند باشد.

GNU Logo

عنوان مطلب : نخستین تجربه‌های من در دنیای آزاد

بخش ثانی : ندارد

تاریخ انتشار : 25/04/1388 مطابق با 16/07/2009

شماره نسخه : نسخه یک

نویسنده : ناصر حاجلو

ای-میل نویسنده : n.hajloo@gmail.com

Copyright (c) 2009 Nasser Hajloo.

Permission is granted to copy, distribute and/or modify this document under the terms of the GNU Free Documentation License, Version 1.2 or any later version published by the Free Software Foundation;

with no Invariant Sections, no Front-Cover Texts, and no Back-Cover Texts. A copy of the license is included in the section entitled “GNU Free Documentation License”.

—————————————————————-

به همین دلایل این چند وقته سعی کردم که وارد این دنیای آزاد شوم. و اینها گام‌هایی است که من در اولین قدم برداشته‌ام.

1.      بر روی مسائل مرتبط با برنامه های آزاد و کد باز در حال تحقیق هستم ( که حاصل آن را در آینده در یک مطلب برای شما هم گردآوری خواهم کرد )
2.      نصب و کار با Open Office که احتمالا در آینده نزدیک آنرا هم با Neo Office عوض کنم.
3.      ذخیره تمامی مستندات جدید با فرمت ODF ( یک نکته قابل توجه اینکه، شرکت SUN یک plug-in برای MS Word تولید کرده که با آن می‌توانید مستندات را با قابل ODF ذخیره کنید. – لینک محصول.
4.      استفاده از قالب کیبورد استاندارد فارسی ( ماتصا ۹۱۴۷ )
5.      استفاده از فونت‌های یونیکد فارسی ( که قبلا آنها را معرفی کرده بودم، بخصوص فونت‌های فارسی وب و ایرماگ . برای سایر فونتها این مطلب را مطالعه کنید )
6.      درخواست همکاری در پروژه‌های کد باز ( Ajax Control Toolkit و WPF ) که متاسفانه پذیرفه نشد. در هر دوی این پرژه‌ها تقاضای اضافه کردن تقویم هجری شمسی را به کنترل calendar و Datepicker داده بودم که چون بطور پیش فرض در دات نت نسخه ۴.۰ مایکروسافت تقویم شمسی را پیاده سازی کرده با تقاضای من مخالفت شد.
7.      عضو (ویکی) انجمن برنامه‌های آزاد شدم و از شما هم دعوت می کنم که عضو این انجمن بشوید. عضویت رایگان نیست و در واقع شما با عضویت در این انجمن و با پرداخت هزینه‌ای ( مثلا ۱۰۰ دلار و یا مبلغ دلخواه که معمولا بالاتر از ۵۰۰ دلار است) ازاین انجمن پشتیبانی می کنید. تا آنها بر روی برنامه‌های آزاد بیشتری کار کنند و یا همین برنامه ها را توسعه بدهند. ( مثل GNU Linux ))
8.      فایل های resource برنامه SVN را دانلود کردم و در حال ترجمه برنامه SVN هستم. ( البته این مورد زیاد سریع پیش نمی رود، در حال حاضر حدود دو ماه و اندی می شود که در حال ترجمه هستم و هنوز نتیجه خوبی نگرفتم )
9.      در حال همکاری بر روی برنامه کد باز فردیس هستم (‌که البته بخاطر درگیری‌های کاری همکاران آنجا، پروژه خیلی کند پیش می رود). در حال حاضر یک باگ معرفی کردم و برای چند مورد راه حل ارائه کردم و نیز لوگویی را برای پروژه طراحی کردم.
10. در حال تلاش هستم برای برقراری ارتباط با تیم ویندوز هفت که در صورت امکان درخواست اضافه کردن قالب کیبورد ماتصا ۹۱۴۷ را به آنها بدهم .( متاسفانه تا امروز هیچ راه مناسبی پیدا نکرده ام. برای مثال در وبلاگ تیم ویندوز ۷ در بخش نظرات مطلب نوشته‌ام. به چندتن از بزرگان یونیکد ای-میل فرستادم و این مورد را در چند فوروم مطرح کردم که متاسفانه هیچ کدام از آنها نتیجه بخش نبوده، از شما هم درخواست می کنم که اگر راهی را برای ارتباط با تیم محلی‌سازی ویندوز می‌شناسید معرفی کنید (نکته: تا بحال جای مناسبی را در microsoft connect برای این مورد پیدا نکردم )) در ارتباط با همین موضوع هم قبلا یک مطلب نوشتم که اینجا می توانید مطالعه کنید.
11.      مطالبی را که قبلا از ویکی پدیا ترجمه کرده بودم در خود ویکی پدیا و در زبان فارسی اضافه کردم و هنوز کار ویرایش آن (ها) تمام نشده. برای نمونه : کتابخانه زیربنایی فناوری اطلاعات

موارد بالا تعدادی از فعالیت‌های من در دنیای آزاد بود که واقعا از بکار گیری موارد یاد شده خوشحالم و امیدوارم پیگیری این موارد به این زودی‌ها تمام نشود و به این لیست موارد دیگری را هم اضافه کنم.

اما از اینها که بگذریم تجربه نوشتن مطلب در ویکی پدیا واقعا جالب بود. قبل از اضافه کردن مطلب به ویکی پدیا بطور کل یک دید دیگری از نحوه اضافه کردن مطلب داشتم. از طرفی فکر می کردم که یک ویرایشگر خیلی حرفه‌ای باید داشته باشد و از طرف دیگر نشوتن مطلب در ویک پدیا را این قدرها هم ساده نمی دانستم. مثلا فکر می‌کردم که وقتی که یک مطلب نوشته می شود، یک ا دو هفته زمان می برد تا به تایید برسد و یا اینکه ردصلاحیت شود!! اما برخلاف انتظار من، این ویرایشگر مطلب بسیار ساده بود و بیشتر از CustomTag هابرای قالب بندی استفاده کره بود. از طرف دیگر مطلبی که اضافه کردم در کمتر از ۲۴ ساعت به تایید رسید (‌که باتوجه به ساختار ویکی پدیا واقعا برای من جالب بود) نکته قابل توجه دیگر اینکه پس از نگارش طلب در ویکی پدیا برای من یک صفحه شخصی ایجاد کردند که آن را ویرایش کردم و می توانید آنرا اینجا ببینید ( این صفحه را به مرور زمان تکمیل خواهم کرد )

اما ی نکته مهم که در ارتباط با ویکی پدیا باید در نظر گرفت این است که یک مطلب را نباید از دید شخصی در آن نوشت و باید دارای چنین و چند منبع معتبر باشد. ( کاری که من کردم صرفا ترجمه یک مطلب انگلیسی معتبر بود ) و واضح است که تولید یک مطلب در ویکی پدیا به این سادگی ها هم نیست.

یک بخش جالبی که در ویکی پدیا توجه من را به خودش جلب کرد، بخش نظر سنجی بود. یک صفحه را اختصاص داده‌اند به اینکه کاربران حرفه‌ای ویکی پدیا در یک هفته خاص بر روی یک مطلب کار کنند و به ارزش محتوایی یک مطلب اضافه کنند.

نهایتا بخاطر جلوگیری از طولانی شدن این مطلب، همینجا بحث را می بندم و به شما پیشنهاد می کنم به دنیای برنامه های آزاد قدم گذاشته و کمی هوای تازه استشمام کنید. به امید روزی که هم برنامه آزاد داشته باشیم و هم در استفاده از برنامه ها آزادی داشته باشیم.

چنانکه همه می‌دانیم برنامه های ایرانی بر اساس محدودیت تعداد کاربران به فروش می‌رسند که در اینجا نمی‌خواهم در ارتباط با اینکه این موضوع خوب است یا بد صحبت کنم. می خواهم راهی را برای محدود کرد تعداد کاربران همزمان به برنامه نویس ها نشان بدهم.

—————————————————————-

این مطلب زیر نظر مجوز GFDL منتشر می‌شود. و کلیه حقوق آن برای همگان آزاد است، بدین شرط که به کلیه شرایط موجود در مجوز GFDL ( که یک نسخه از متن انگلیسی مجوز GFDL در این محل و یک ترجمه غیر رسمی (فارسی) از متن مجوز GFDL که در مرداد ۱۳۸۳ توسط کاوه رنجبر تهیه شده است در این محل ) قرار دارد پایبند باشد.

GNU Logo

عنوان و لینک مطلب اصلی : Tip #88: Did you know… To not stress your server, limit the number of concurrent requests

عنوان مطلب بازنویسی شده : محدود کردن تعداد کاربران همزمان یک برنامه تحت وب

بخش ثانی : ندارد

تاریخ انتشار : 19/04/1388 مطابق با 10/07/2009

تاریخ بازنویسی : 23/04/1388 مطابق با 14/07/2009

شماره نسخه اصلی : نسخه یک

شماره نسخه بازنویسی : نسخه دو

نویسنده : Carlos Aguilar Mares

بازنویس : ناصر حاجلو

ای-میل بازنویس : n.hajloo@gmail.com

Copyright (c) 2009 Carlos Aguilar Mares & Nasser Hajloo.

Permission is granted to copy, distribute and/or modify this document under the terms of the GNU Free Documentation License, Version 1.2 or any later version published by the Free Software Foundation;

with no Invariant Sections, no Front-Cover Texts, and no Back-Cover Texts. A copy of the license is included in the section entitled “GNU Free Documentation License”.

—————————————————————-

راه‌های زیادی برای محدود کردن تعداد کاربران وجود دارد که هر کدام مزیتها ومعایب خودشان را دارند. چندی پیش مایکروسافت، یک add-on برای IIS با نام IIS SEO  ارائه کرد که استفاده آن برای وبسایت‌ها توصیه می‌شود. این add-on یک امکان برای محدود کردن تعداد کاربران دراختیار شما می‌گذارد که در زیر با آن آشنا می‌شویم.

پیش از ادامه باید متذکر شوم که این مطلب را  کارلوس آگویلار مارس در وب‌سایت Tips & Tricks for ASP.NET, IIS, and Visual Web Developer نوشته و می‌توانید اصل مطلب را به زبان انگلیسی اینجا مطالعه کنید. ( در اصل مطلب توضیحاتی در ارتباط با مزایای محدود کردن تعداد کاربران و نیز قابلیت‌هایی که در آینده به نسخه اصلی اضافه خواهد شد هم نوشته شده که من از ذکر آنها خودداری کردم.)

برای محدود کردن تعداد (درخواست) کاربران همزمان به روش زیر عمل کنید:

به صفحه Site Analysis Reports بروید. ( نیاز به نصب add-onی با نام IIS SEO دارد )

بر روی Edit Feature Settings  کلیک کنید.

انتخاب Edit Feature Settings ( عکس از منبع اصلی مطلب )

از پنجره باز شده در قسمت Maximum Number of Concurrent Requests  تعداد مورد نظرتان را بین یک تا شانزده مشخص کنید ( مقدار پیش فرض هشت است )

محدود کردن تعداد کاربران همزمان ( عکس از منبع اصلی مطلب )

اگر شما راه دیگری می‌شناسید آن را با ما قسمت کنید. تا با مقایسه روش‌های متفاوت ، آن را که مناسب تر است انتخاب کنیم.

Microsoft SQL Azure

چند وقتی هست که در ارتباط با محاسبات ابری خبرهای زیادی پخش میشه و چند وقت یکبار بعضی ها رو می‌خونم (بسته به جذابیت عنوان خبر) تا اینکه امروز با دیدن یک عنوان خبر کل هوای اطرافم ابری ابری شد !!! عنوان خبر این بود : Microsoft SQL Services is now Microsoft SQL Azure

—————————————————————-

این مطلب زیر نظر مجوز GFDL منتشر می‌شود. و کلیه حقوق آن برای همگان آزاد است، بدین شرط که به کلیه شرایط موجود در مجوز GFDL ( که یک نسخه از متن انگلیسی مجوز GFDL در این محل و یک ترجمه غیر رسمی (فارسی) از متن مجوز GFDL که در مرداد ۱۳۸۳ توسط کاوه رنجبر تهیه شده است در این محل ) قرار دارد پایبند باشد.

GNU Logo

عنوان مطلب : محاسبات ابری – هوای ابری دنیا و هوای پس ایران

بخش ثانی : ندارد

تاریخ انتشار : 21/04/1388 مطابق با 12/07/2009

شماره نسخه : نسخه یک

نویسنده : ناصر حاجلو

ای-میل نویسنده : n.hajloo@gmail.com

Copyright (c) 2009 Nasser Hajloo.

Permission is granted to copy, distribute and/or modify this document under the terms of the GNU Free Documentation License, Version 1.2 or any later version published by the Free Software Foundation;

with no Invariant Sections, no Front-Cover Texts, and no Back-Cover Texts. A copy of the license is included in the section entitled “GNU Free Documentation License”.

—————————————————————-

همونطور که حتما متوجه داستان شدید با این خبر دیگه نمیشه براحتی از کنار محاسبات ابری گذشت. تا بحال با توجه به نوع معادلات بازار نرم افزار ایران کاملا بعید می دونستم که جایی برای محاسبات ابری در ایران باشه ، اما رفته رفته اخبار خیلی جالب تر شدن مثلا مایکروسافت صرفا یک سیستم عامل برای دنیای برنامه نویسی ایجاد میکنه (Windows Azure) که در کنار سایر برنامه های محاسبات ابری قرار بگیره، از اون طرف گوگل بصورت وحشتناکی روی این محاسبات ابری سرمایه گذاری کرده ( برای مثال gmail – google doc و برنامه های مشابه ) ‌حتی قراره سریعا یک سیستم عامل بر همین اساس ایجاد کنه (Google Chrome OS) که خیلی قضیه رو جدی تر می کنه.

نکته دیگه اینکه با توجه به اینکه معادلات بازار برنامه های ایران داره به سمت فروش بر مبنا تعداد کاربر پیش میره ( مثلا برنامه با ۱۰ کاربر یا ۵۰ کاربر یا کاربر نامحدود ) و اینکه مشتری ها ا همه امکانات ربنامه استفاده نمیکنن و همیشه تمایل به هزینه کمتر دارن. و از اونجا که مهمترین مشتری برنامه های ایرانی دولت هست و دولت همیشه در پی کم کردن هزینه هاشه میشه این امید رو داشت که در ۵ یا ۱۰ سالهآینده این موج امروز محاسبات ابری به ایران برسه. گرچه خود برنامه نویس ها مطمئنا زودتر متوجه این موج خواهند شد. چون با توجه به متن خبر فوق دیگه از SQL Services خبری نیست و اون تبدیل میشه به SQL Azure.

این تغییر نام ممکن است در ابتدای امر ( بخصوص در نسخه اول ) صرفا تغییرات بنیادی ایجاد نکند، اما مسلما از دید وسیع مایکروسافت از آینده نکته های زیادی را بیان می کند. در حالی که مایکروسافت و سایر غول های تولید نرم افزار جهان در تولید برنامه های محاسبات ابری گوی سبقت را از همدیگر می ربایند، در ایران ما شرکت ها بر سر تغییر بنامه های فاکس پرو به نسخه visual basic و یا غیره بحث و جدل می کنند. به همین دلیل هوای ایرن را در هیچ شرایطی ابری نمی بینم و از ۱۰ سال آینده که این موج وارد ایران می شود هراسانم.  فکر می کنم که برای ما هوا واقعا پس است.

به نظر شما این محاسبات ابری چقدر می تواند بر روند تولید نرم افزار درایران و حتی خود بازار نرم افزار تاثیر گذر باشد؟ آیا برای محاسبات ابری جایگاهی قایل هستید؟

من اصل خبر را اینجا (یکی از وبلاگ‌های تک-نت) مطالعه کردم.

این هم یک لینک برای Microsoft .NET Services Datasheet

یک مشکلی که در Report های کلاینتی Reporting Services وجود دارد آن است که اگر شما بخواهید از یک 3rd party dll در گزارش استفاده کنید  ( مثلا برای تبدیل تاریخ یا غیره ) به یک پیغام خطای The report references the code Module ‘Hajloo.Localization, Version=1.0.0.0, Culture=neutral, Publickey Token=b77a5XXXXXXXX’, which is not a trusted assembly برخورد می‌کنید. در زیر نحوه برطرف کردن این خطا را آورده‌ام.

—————————————————————-

این مطلب زیر نظر مجوز GFDL منتشر می‌شود. و کلیه حقوق آن برای همگان آزاد است، بدین شرط که به کلیه شرایط موجود در مجوز GFDL ( که یک نسخه از متن انگلیسی مجوز GFDL در این محل و یک ترجمه غیر رسمی (فارسی) از متن مجوز GFDL که در مرداد ۱۳۸۳ توسط کاوه رنجبر تهیه شده است در این محل ) قرار دارد پایبند باشد.

GNU Logo

عنوان مطلب : رفع مشکل Trusted Assembly در Reporing Services

بخش ثانی : ندارد

تاریخ انتشار : 20/04/1388 مطابق با 11/07/2009

شماره نسخه : نسخه یک

نویسنده : ناصر حاجلو

ای-میل نویسنده : n.hajloo@gmail.com

Copyright (c) 2009 Nasser Hajloo.

Permission is granted to copy, distribute and/or modify this document under the terms of the GNU Free Documentation License, Version 1.2 or any later version published by the Free Software Foundation;

with no Invariant Sections, no Front-Cover Texts, and no Back-Cover Texts. A copy of the license is included in the section entitled “GNU Free Documentation License”.

—————————————————————-

این خطا به آن علت است که چون گزارش‌های کلاینتی باید بصورت Open Format ایجاد شوند ( یعنی به صورتی که بدون نیاز به هیچ چیز خارجی و یا بدون به خطر انداختن سیستم کلاینت اجر شود ) بنابراین تولید کننده گزارش باید dll ی را که از آن ر تولی گزارش استفاده کرده، تضمین کند و عواقب بعدی آن را ( که ممکن است به در معرض خطر قرار گرفتن سیستم کلاینت شود را ) بپذیرد.

به همین دلیل پیغام زیر ( که در بالا هم آوردم ) نمایش داده می‌شود.

برای رفع این مشکل تنها کاری که باید اجام دهید آن است که بروید و در صفحه‌ای که Report Viewer را برای نمایش گزارش قراردهاید قطعه کد زیر را جهت تضمینdll خودتان بنویسید.

نهایتا با قراردادن قطعه کد بالا مشکل برطرف می‌شود.

خود من جواب این سوال را در وبلاگ محمد شرف پیدا کردم که این بخش که من اشاره کردم صرفا قسمت کوتاهی از نوشته محمد است. توصیه می کنم مطلب کامل او را مطالعه نمایید.

همچنین یک مطلب مرتبط دیگر هم اینجا هست.

خیلی وقت‌ها از من پرسیده شده که چرا خیلی ها توصیه می‌کنند که بجای table از div برای طراحی قالب سایت ( برنامه و یا … ) استفاده کنیم. امروز به تشریح این موضوع می پردازم.

—————————————————————-

این مطلب زیر نظر مجوز GFDL منتشر می‌شود. و کلیه حقوق آن برای همگان آزاد است، بدین شرط که به کلیه شرایط موجود در مجوز GFDL ( که یک نسخه از متن انگلیسی مجوز GFDL در این محل و یک ترجمه غیر رسمی (فارسی) از متن مجوز GFDL که در مرداد ۱۳۸۳ توسط کاوه رنجبر تهیه شده است در این محل ) قرار دارد پایبند باشد.

GNU Logo

عنوان مطلب : چرا بجای Table باید از Div استفاده کرد

بخش ثانی : ندارد

تاریخ انتشار : 16/04/1388 مطابق با 07/07/2009

شماره نسخه : نسخه یک

نویسنده : ناصر حاجلو

ای-میل نویسنده : n.hajloo@gmail.com

Copyright (c) 2009 Nasser Hajloo.

Permission is granted to copy, distribute and/or modify this document under the terms of the GNU Free Documentation License, Version 1.2 or any later version published by the Free Software Foundation;

with no Invariant Sections, no Front-Cover Texts, and no Back-Cover Texts. A copy of the license is included in the section entitled “GNU Free Documentation License”.

—————————————————————-

روزی که HTML ایجاد شد، ایده طراحان آن این بود که شما بتوانید یک کتاب را همانگونه که وجود دارد بر روی اینترنت منتشر کنید ( همان کدنویسی معنایی که قبلا هم در داخل یک مطلب، به آن اشاره کرده بودم ) و برای این کار هم ابزارهای کافی و مورد نیاز را فراهم کردند. از آنجا که معمولا (همکان) از ابزارها نسبت به دانشی که دارد به روش های متفاوتی استفاد می کنند به همین دلیل طراحان ( بی دانش تر ) در استفاده از ابزارهای Html دچار سردرگمی شدند و این ابزارها را ( بدلیل شباهت کار و بعضا بدلیل راحتی کار ) بجای هم استفاده کردند. یکی از مهمترین این ابزارها کنترلهای div و table هستند که معمولا بجای هم استفاده می‌شوند.

وظیفه اصلی تگ div در واقع چیدمان صفحه و طراحی قالب صفحه است و به همین دلیل است که نسبت به table فوق العاده انعطاف پذیرتر است. شما براحتی می توانید یک div را در هر مکانی از صفحه بدون کمترین هزینه ( ی زمانی ) قرار بدهید. حالا به این انعطاف پذیری قابلیت حرکنت ( انتقال ) را که با کمک تکنولوژی آژاکس اضافه شده نیز بی افزایید.

از طرف دیگر، div کد کمتر و بهینه‌تری (<div> </div>) نسبت به یک table (که معادل <table><tr><td></td></tr></table>) ایجاد می‌کند. که این هم باعث کاهش حجم صفحه تولیدی می‌شود و هم باعث لود شدن سریعتر صفحه .

نکته دیگری که وجود دارد آن است که crawler ها که وظیفه جستجوی و ذخیره کردن صفحات را برای موتورهای جستجو ( مثل گوگل ) بازی می کنند. چون بصورت معنایی صفحات را crawl می کنند بنابراین اگر صفحه شما بهتر و معنایی تر ایجاد شده باشد ، از Page rank بالاتری هم برخوردار خواهد بود.

نکته دیگی که یک div را در قالب بندی دردرجه بالاتری قرار می دهد، انعطاف پذیری آن در CSS هاست. به این معنی که شما می توانید یک قالب چندین منظوره ایجاد کنید و بعد با تغییر مکان div ها که با css انجام می‌دهید . کل قالب صفحه تغییر شکل پیدا می‌کند.

حالا با این همه برتری div نسبت به table ممکن است برای شما این سوال ایجاد شود که table برای چه مواردی باید استفاده شود. طراحان html همانطور که div را برای قالب بندی وقرار دادن متن و تصویر پیاده‌سازی کردند. table را هم برای ایجاد صفحات به شکل Tab و ایجاد جداول (‌لیست های موجود در صفحه) بوجود آوردند. در اکثر مواقع توصیه می‌شود که برای پیاده‌سازی Tab ها از table استفاده کنید. همانطور که مسلما خود شما هم متوجه شدید با استفاده از یک table براحتی می‌توان یک tab را پیاده‌سازی کرد. درصورتی که اگر بخواهید همان tab را با div پیاده‌سازی کنید باید هزینه ( ی زمانی و انرژی ) بیشتری صرف کنید.

با توجه به موارد فوق که در زیر مجددا یادآور می‌شوم :

•      حجم کمتر صفحه تولید شده
•      Page rank بالاتر در گوگل و سایر search engine ها
•      قالب انعطاف پذیرتر
•      برای قراردادن متن و تصویر در وب توصیه شده که از div استفاده شود
•      کنترل بیشتر بوسیله css
•      جدول صرفا برای ساختار tabی مناسب است

به شما اکیدا توصیه می‌کنم که بجای استفاده از table در قالب‌بندی صفحات از div استفاده کنید و از قدرت آن لذت ببرید. اگر کسی نظر دیگری هم داردو یا مزیت دیگری به نظرش می‌رسد ، لطفا آن را در زیر همین مطلب بنویسد تا من هم استفاده کنم.
در نهایت هم شما را به شماهده سایت http://www.csszengarden.com/ دعوت می‌کنم و توصیه می‌کنم که این سایت را که با div طراحی شده کاملا بررسی کنید ( سمت راست سایت که ظاهر بسیار ساده‌ای دارد یکسری لینک هست که وقتی روی هر کدام کلیک کنید ظاهر سایت کاملا متغیر می‌کند  )

تا بحال پیش نیامده بود که برای آیتم‌هایی که در یک DropDownList قرار دارند ToolTip بگذارم (‌یعنی نیازی نبود) بجز موارد اندکی که برای خود DropDownList یک ToolTip می‌گذاشتم.

—————————————————————-

این مطلب زیر نظر مجوز GFDL منتشر می‌شود. و کلیه حقوق آن برای همگان آزاد است، بدین شرط که به کلیه شرایط موجود در مجوز GFDL ( که یک نسخه از متن انگلیسی مجوز GFDL در این محل و یک ترجمه غیر رسمی (فارسی) از متن مجوز GFDL که در مرداد ۱۳۸۳ توسط کاوه رنجبر تهیه شده است در این محل ) قرار دارد پایبند باشد.

GNU Logo

عنوان مطلب : اضافه کردن ToolTip به آیتم‌های Dropdownlist

بخش ثانی : ندارد

تاریخ انتشار : 14/04/1388 مطابق با 05/07/2009

شماره نسخه : نسخه یک

نویسنده : ناصر حاجلو

ای-میل نویسنده : n.hajloo@gmail.com

Copyright (c) 2009 Nasser Hajloo.

Permission is granted to copy, distribute and/or modify this document under the terms of the GNU Free Documentation License, Version 1.2 or any later version published by the Free Software Foundation;

with no Invariant Sections, no Front-Cover Texts, and no Back-Cover Texts. A copy of the license is included in the section entitled “GNU Free Documentation License”.

—————————————————————-

وقتی نیاز شد که برای آیتم‌ها بصورت جداگانه ToolTip بگذارم با مشکلات جالبی روبرو شدم. اول اینکه چون IE و سایر مرورگرها صرفا برای مواردی که روی لایه اول اجرا می شوند گزینه ToolTip را فراهم کرده ( یعنی فقط برای آنها ToolTip را نشان می دهد ) و چون DropDownList در لایه بالایی اجرا می شود ( برای امتحان کافی است که بدون هیچ تنظیم خاصی یک DropDownList را روی یک عکس بیاندازید ) لذا امکان قراردادن ToolTip برای آیتم‌های آن وجود ندارد.

یکی از راه حل ها این است که یک List با HTML ایجاد کنیم که هر آیتم را در یک Div قرار بدهیم و برای آنها یک Title (معادل htmlی ToolTip) قرار بدهیم. که این کار اصلا کار جالبی نیست.

راه حل دیگر آن است که بطور کل قید ToolTip برای هر آیتم را و دردسرهای بعد آن را بزنیم ( که در بعضی موارد امکان ندارد )

و اما راه حل نهایی آنکه، از آنجا که هر آیتم در HTML می تواند یک Title داشته باشد، بیاییم و برای هر آیتم یک خصوصیت Title را اضافه کنیم. که با متد زیر قابل انجام است. ( توجه کنید که نام DropDown در اینجا DropDownList1 است که جهت خوانایی بیشتر آورده شده.

پس از نوشتن کد بالا باید مجددا صفحه را refresh کنید که تغییرات اعمال شود.

UML

بعد از گذشت این چند مدت که اصلا حس و حال کار کردن نداشتم. با ساکت شدن اوضاع تهران کمی بهتر شدم و خدا رو شکر وضعیت کارم بهتر شده. بهرحال از این اوضاع که بگذریم، در این مدت برای طراحی یک سیستم دنبال ابزار طراحی UML می‌گشتم که به نتایج جالبی رسیدم.

—————————————————————-

این مطلب زیر نظر مجوز GFDL منتشر می‌شود. و کلیه حقوق آن برای همگان آزاد است، بدین شرط که به کلیه شرایط موجود در مجوز GFDL ( که یک نسخه از متن انگلیسی مجوز GFDL در این محل و یک ترجمه غیر رسمی (فارسی) از متن مجوز GFDL که در مرداد ۱۳۸۳ توسط کاوه رنجبر تهیه شده است در این محل ) قرار دارد پایبند باشد.

GNU Logo

عنوان مطلب : Enterprise Architecture ابزاری برای حرفه‌ای‌ها

بخش ثانی : ندارد

تاریخ انتشار : 07/04/1388 مطابق با 28/06/2009

شماره نسخه : نسخه یک

نویسنده : ناصر حاجلو

ای-میل نویسنده : n.hajloo@gmail.com

Copyright (c) 2009 Nasser Hajloo.

Permission is granted to copy, distribute and/or modify this document under the terms of the GNU Free Documentation License, Version 1.2 or any later version published by the Free Software Foundation;

with no Invariant Sections, no Front-Cover Texts, and no Back-Cover Texts. A copy of the license is included in the section entitled “GNU Free Documentation License”.

—————————————————————-

پیش از اینها همیشه با rational Rose کار می کردم ( نسخه ۲۰۰۳ به گمانم ) و در این مدت که تحقیق می کردم هم به دنبال همین ابزار بودم که به نسخه ۲۰۰۶ رسیدم. نسخه‌ای که با  اون ابزار قبلی تفاوت‌های شگرفی داشت. این برنامه اون قدر بزرگ شده که به نظر من صرفا برای طراحی سیستم‌های فوق Enterprise مناسب هست ( کار با اون به نسبت سایر ابزارها سخت هست ) و از UML 2.1 پشتیبانی نمی کنه. ( نمودارهای اضافه شده رو نداره و نمودارهای حذف شده رو در اختیار میزاره )  برنامه‌ای که واقعا میشه حس کرد که از وقتی IBM اون رو خریداری کرده ( برای خودش )‌و هم رده های خودش اون رو سفارشی کرده تا جوابگوی کار اونها باشه.

به دلایل گفته شده دنبال ابزارهای دیگه گشتم. ابزارهای سبک تر – در صورت امکان کدباز – و ساده تر که از UML 2.1 هم پشتیبانی کنه. تعداد ۵ – ۶ تا از ابزارهای معروف رو که بررسی کردم به یک نمونه فوق العاده مناسب رسیدم با نام Enterprise Architecture که نسخه ۷.۵ اون رو استفاده کردم. این ابزار فوق العاده بطور کامل از UML 2.1 پشتیبانی می کنه و بطور وحشتناکی کار با اون ساده است. از اینها بهتر اینکه کدهای دات نت رو بخوبی Generate می کنه و در اختیار می‌زاره. این ابزار که واقعا بعد از خریداری Rose توسط IBM بشدت رشد کرده در حال تبدیل شدن به یک غول در زمینه طراحی سیستم هست.

نمایی از برنامه Enterprise Architect 7.5

شما از همون برنامه که فقط ۳۵ مگابایت حجم داره می تونید در قالب‌های آماده یا سفارشی خودتون اقدام به مستند کردن Usecase ها و یا هر چیز دیگری کنید. این ابزار یک قابلیت منحصر بفرد داره که واقعا من رو مجذوب خودش کرده و اون اینکه با یک سری پارامترهای خاص که موقع تعریف usecase ( یا زیر آیتم‌ها ) انجام میدید و خیلی هم راحت هست. این برنامه  به شما قیمت پیشنهادی برای انجام پروژه میده!!!! البته این که شما در قیمت گذاری چقدر دقیق عمل کنید هم مهمه. ولی یک لیست پیشنهادی هم داره که با قیمت شما متفاوته (‌توجه کنید که قیمت ها به دلار هست ).

نکته خیلی جالب دیگه این ابزار اینه که بصورت فوق العاده‌ای با زبان فارسی سازگاری داره. و شما براحتی می‌تونید در اون فارسی تایپ کنید. یکی از نکات دیگر این برنامه پشتیبانی از نمودارهای خاص دیگری است که برای کارهای مختلفی کاربرد دارد. مثلا در مهندسی صنایع و غیره.

در هر صورت امتحان این برنامه را اکیدا به شما توصیه می کنم. در زیر صفحات مرتبط با این برنامه را می‌آورم. و همچنین از دوستانی که با این برنامه یا برنامه دیگری کار کردند درخواست می کنم نظرشون رو در ارتباط با برنامه در زیر بنویسن. با سپاس.

صفحه اختصاصی برنامه در شرکت تولید کننده

لیست کامل قابلیت‌های برنامه

دانلود نسخه آزمایشی

تصاویری از صفحات مختلف برنامه