Genealogia Polska - Polish Genealogy

Zielonacki

noreply@blogger.com (baryan) — Sat, 28 Jan 2012 19:13:00 +0000

Zielonacki h. Leszczyc, pisali się z Zielonczyna w pow. sieradzkim (AGZ Kalisz). Byli właścicielami m. in. dóbr Radliczyce, Grabia, Sowina, Kurczewo i Strzydzewo w pow. kaliskim, Kłunów w pow. sieradzkim, Sławsk w pow. konińskim, Goniczki in. Guniczki w pow. pyzdrskim.
Z nich: Maciej, proboszcz kościelecki, oficjał kaliski 1679. Michał, chorąży bielski 1736. Tadeusz, podsędek kaliski 1778. Maksymilian, komornik graniczny wschowski. Józefat (1818-28 IV 1884), prawnik, profesor Uniw. Jagiellońskiego i Lwowskiego, członek czynny krakowskiej Akademii Umiejętności, ziemianin.
Niesiecki mylnie daje Zielonackim herb Podkowa.
Genealogia.

• STEFAN Leszczyc Zielonacki (ok. 1720-po 1788), s. Macieja i Petroneli Walknowskiej, podkomorzy kaliski, kawaler orderu św. Stanisława; podsędek ziemski kaliski 1770, sędzia ziemski kaliski 1777, podkomorzy kaliski 1784; dziedzic dóbr Sławsk w pow. konińskim 1770, Grabia w pow. kaliskim 1782, Koziegóry, sprzedane 1783, Konarzewko, Radwaniec 1784 (AGZ Pyzdry), Cienin Kościelny, ½ Cienina Zabornego, części w Wilcznie, Pępocin, Kamień, Nowa Wieś, Junopole i Konarzewko, sprzedane 1786 (AGZ Konin); ż. Eufrozyna Cielecka h. Zaremba (ok. 1730-po 1776), c. Józefa, kasztelana lędzkiego i Marianny Miaskowskiej; dzieci: Maksymilian, Stanisław.

Źródła: Dw. Teki; Nies. X 167.

Girtler

noreply@blogger.com (baryan) — Tue, 24 Jan 2012 21:02:00 +0000

Girtler, rodzina wywodząca się z terenu Austrii i Niemiec. Protoplasta jednej linii polskiej, Jan Ewangelista Girtler, przybył do Krakowa z miejscowości Storzing w Tyrolu ok. 1748 i zamieszkał u swego wuja Józefa Antoniego Hallera. Z nich: Sebastian (1767-1833), lekarz, profesor Uniwersytetu Krakowskiego, w latach 1818 i 1822 dziekan wydziału lekarskiego, od 1820 zastępca rektora, w latach 1826-1831 rektor i prezes Towarzystwa Naukowego Krakowskiego.
Obecnie Girtlerowie zamieszkują w Polsce w 30 różnych powiatach i miastach. Najwięcej osób noszących to nazwisko mieszka w Gołdapi, Warszawie, Bielsku-Białej, Garwolinie, Drawsku Pomorskim, Prudniku, Piotrkowie Trybunalskim, Toruniu, Inowrocławiu i Olecku.
Genealogia.

• BOLESŁAW Julian Girtler (1845-1914), s. Kazimierza i Eleonory Janowskiej, dzierżawca dóbr Kalina Mała w Krakowskiem 1870-1884; dzierżawę tę przejął od ojca, następnie objął posadę w administracji młyna w Krzesławicach; ż. (1869) Dorota Wysocka (1848-1911), c. Floriana z Hrehorowa i Wandy Szopowicz; dzieci: Wanda, Eleonora, Kazimierz.

Źródła: 1) Kazimierz Girtler, Pamiętniki z lat 1832-1857, Kraków 1971; 2) Moikrewni; 3) SBTP.

Buszczyński

noreply@blogger.com (baryan) — Sat, 14 Jan 2012 17:13:00 +0000

Buszczyński h. Strzemię (in. Strzemieńczyk), rodzina nobilitowana w XVI wieku. Jej protoplasta niejaki Buszcza odznaczył się na polu bitwy, za co otrzymał szlachectwo i herb. Jego potomkowie posiadali majątek ziemski w woj. sandomierskim. Różne linie tej rozrodzonej rodziny osiedliły się na Litwie, w pow. poniewieskim, w woj. grodzieńskim, na Białej Rusi, w woj. mohylowskim, na Wołyniu, Podolu i w Lubelskiem.

• STEFAN Buszczyński (26 XII 1821-20 X 1892), s. Wincentego i Pelagii Borowieckiej, ziemianin, publicysta i pisarz polityczny, ps. Tadeusz Strzemieniec, działacz Rządu Narodowego w powstaniu styczniowym, emigrant w Szwajcarii od 1864; ur. w majątku rodzinnym Młodkowce na Podolu, zm. w Krakowie, poch. na Cm. Rakowickim, kw. Rb; ż. (p. 1856) Helena Józefowicz-Hlebicka h. Leliwa (ok. 1830-1864); zm. w Montreaux, w Szwajcarii; dzieci: Ofelia, Konstanty.

Źródło: Żych. II 48-49.

Dębski

noreply@blogger.com (baryan) — Sat, 14 Jan 2012 16:31:00 +0000

Dębski h. Prawdzic, v. Dembski, rodzina małopolska, wymieniona przez Paprockiego w 1584. Jej rodzinnym gniazdem była wieś Dębska Wola w woj. krakowskim. W połowie XVI wieku przenieśli się w Płockie, gdzie nabywszy dobra ziemskie, założyli osadę Dębsk. Pierwszym znanym Dębskim w woj. płockim jest Paweł, poborca generalny woj. płockiego 1550, dziedzic na Dębsku w dawnej ziemi zawkrzeńskiej, dzisiaj pow. mławskim. Dębscy byli właścicielami m. in. dóbr Bolewo i Sławogóra w pow. mławskim, Humięcin i Marchwat w ziemi ciechanowskiej, Opatowiec w ziemi bielskiej.

• APOLINARY Dębski (1799-31 XII 1877), s. Feliksa i NI. Trzcińskiej, leśnik, urzędnik, ziemianin; początkowo nadleśny leśnictwa rządowego Augustów, później inspektor objazdowy wszystkich leśnictw rządowych w gubernii augustowskiej; mieszkał w Białobrzegach k/ Augustowa; po śmierci żony nabył w 1849 dobra Przybojewo w dawnej ziemi wyszogrodzkiej; ż. Róża Haberman (ok. 1800-p. 1849), c. sędziego pokoju powiatu mariampolskiego; dzieci: Bronisław, Mieczysław, Wacław, Władysława, Walentyna.

Źródła: Nies.; Żych. II 64-74.

Kalkstein

noreply@blogger.com (baryan) — Sat, 14 Jan 2012 15:00:00 +0000

Kalkstein h. własnego (in. Koss odm.) v. Kalksztein, Kalksztyn, rodzina pruska, według dawnych heraldyków wywodząca się z Włoch lub włoskiego Tyrolu, skąd mieli przenieść się do Brandenburgii i dalej do Prus. Nowsze badania wskazują, że wywodzą się od pruskiej rodziny Thessym, której jedna gałąź nazwała się Wapel i założyła osadę Waplewo. Ci Waplowie rozdzielili się na kilka linii, które przybrały nazwiska von Rossen, von Rabe i von Kalkstein. Z kolei Kalsteinowie od dóbr Stolno przyjęli nazwisko Stolińscy, a od Osłowa Osłowscy.

• FRANCISZEK Kalkstein (31 XII 1789-5 V 1856), s. Ignacego i Marianny Nostitz-Jackowskiej, ziemianin, radca Towarzystwa Kredytowego ziemskiego w Płocku, kapitan wojsk polskich, uczestnik wojen napoleońskich; przerwał studia na uniwersytecie w Królewcu i wstąpił do armii Ks. Warszawskiego 4 V 1809, awansowany na porucznika 19 V 1809, na kapitana 5 VI 1811; z powodu prześladowań ze strony rządu pruskiego, osiedlił się w Królestwie Polskim 1820; pochodził z linii na Nogacie; ur. w Nogacie, poch. w Skępem, gr. rodz.; ż. Krystyna Łempicka h. Junosza (ur. ok. 1790); dzieci: Leokadia, Marianna, Władysław, Józefa, Eugeniusz, Ksawera, Joanna, Aleksander, Bronisław, Franciszka, Antoni.

Źródła: Nies.; Żych. II 93-104.

Koszarski

noreply@blogger.com (baryan) — Sat, 14 Jan 2012 12:57:00 +0000

Koszarski h. Wąż, gałąź rodu Wężów, pisząca się z Dobrzankowa i Bogatego, wzięła nazwisko od Koszarska in. Koziarska na Mazowszu. Osiadła pierwotnie w Krakowskiem i na Mazowszu, gdzie otrzymała nadania od książąt mazowieckich. Po unii z Litwą jedna gałąź przeniosła się na Ruś Czerwoną, a z czasem w Latyczowskie. Założyła tam kilka osad od swego nazwiska, m. in. Koszarów i Koszarówka. Z nich: Grzegorz z Żarnowca, właśc. Koszarski (ur. ok. 1528), znany w swoim czasie kaznodzieja kalwiński; ur. w Żarnowcu w woj. krakowskim. Stefan (1769-1824), generał wojsk polskich.

• PRZEMYSŁAW Kazimierz Koszarski (ur. 1842), s. Sylweriusza i Stefanii Bobrownickiej, magister prawa, ziemianin; właściciel dóbr Wierzchowina w Lubelskiem; ż. Alicja Wasiłowska h. Korwin (ur. ok. 1850); dzieci: Janina.

Źródło: Żych. II 127-132.

Pągowski

noreply@blogger.com (baryan) — Sat, 07 Jan 2012 23:34:00 +0000

Pągowski h. Pobóg, licznie rozrodzona rodzina małopolska, pisząca się z Rokszyc w pow. piotrkowskim. Nazwisko wzięła od wsi Pągów k/ Radomska, obecnie gmina Żytno. Rozdzieliła się na wiele gałęzi, z których jedna osiedliła się w Wielkopolsce. Protoplastami rodu i założycielami jego głównych gałęzi są bracia Mściwój i Stanisław z Rokszyc Pągowscy, którzy w 1503 robią działy majątkowe w Radomsku. Pągowscy są jednego pochodzenia z Rokszyckimi, Ruszkowskimi i Zapolskimi, którzy także pisali się z Rokszyc.

• WŁADYSŁAW Pągowski (1821-1913), s. Jana Nepomucena i Julianny Drwęskiej, dziedzic Chabska; 1ż. (p. 1867) Emilia Korytowska h. Mora (ok. 1820-1871), c. Józefa i Katarzyny Pytlewskiej; bezdzietna; 1v. żona Antoniego Trzebińskiego; 2ż. Anna Sawicka h. Cholewa (ok. 1840- 1885); dzieci: Władysław, Kazimierz (Zygmunt).

Źródła: Dw. Teki; Nies.; Żych. II 247-249.

Radwan

noreply@blogger.com (baryan) — Sat, 07 Jan 2012 22:43:00 +0000

Radwan h. Radwan, rodzina małopolska, gałąź średniowiecznego rodu rycerskiego, którego gniazdem jest ziemia oświęcimska. Radwanowie wylegitymowali się ze szlachectwa w Królestwie Polskim i Galicji w XIX wieku. Protoplastą tej linii był Jan Radwan zapisany w aktach grodzkich Nowego Miasta Korczyna w 1703, dziedzic wsi Żarniki w woj. sandomierskim 1692.

• JÓZEF Joachim Radwan (20 III 1787-po 1831), s. Sebastiana i Salomei Koryckiej, żołnierz 1831 r.; po powrocie z zesłania, otrzymał posadę w komorze celnej n/ Wisłą, nieopodal miasteczka Pokrzywnica (obecnie Koprzywnica), a następnie w Sandomierzu; zm. w Sandomierzu; ż. Marianna Zawadzka (ur. ok. 1790); dzieci: Agnieszka, Franciszek.

Źródło: Żych. II 247-249.

Waryński

noreply@blogger.com (baryan) — Wed, 28 Dec 2011 16:52:00 +0000

Waryński h. Abdank (in. Habdank), wywodzą się zapewne z Wielkopolski, gdzie w XVII i XVIII stuleciu są notowani w aktach urzędowych (AGZ Kalisz, Kcynia, Poznań). Jedna linia osiedliła się na Litwie, inna na Podolu. Według Kuriera Polskiego (nr 100/1731), w kościele św. Ducha w Wilnie 11 listopada 1731 został pochowany NI. Waryński herbu Abdank, ciwun wieszwiański.

Ludwik Waryński
(1856-1889)

• LUDWIK Tadeusz Waryński (24 IX 1856-2 III 1889), s. Seweryna i Pelagii Barzyckiej, działacz i ideolog polskiego ruchu socjalistycznego; proletariatczyk, jeden z głównych założycieli pierwszej polskiej partii robotniczej „Pierwszy Proletariat” w Warszawie 1882; uczeń gimnazjum w Białej Cerkwi od 1865, następnie student petersburskiego Instytutu Technologicznego 1874-1875, usunięty za propagowanie socjalizmu wśród studentów, aresztowany 1883 i skazany na katorgę; ur. w Martynówce k/ Kaniowa, na Podolu, zm. w Szlisselburgu; ż. (ok. 1880) Anna Sieroszewska h. Nabram (ur. 1861), c. Leopolda i Walerii Ciemniewskiej; dzieci: Tadeusz.

Źródła: Dw. Teki; Wikipedia.

Rożnowski

noreply@blogger.com (baryan) — Thu, 22 Dec 2011 21:31:00 +0000

Nowina

Jastrzębiec

Rożnowski h. Nowina, rodzina wielkopolska, pisząca się ze Skoków i Rożnowa. Jej protoplastą był Jan ze Skoków Rożnowski (zm. ok. 1428). Niektórzy nosili przydomek Świnka. Należały do nich m. in. majątki Grodziszczko, Runowo, Radłowo, Słomowo i Sarbinowo. Z nich: Jan, pisarz grodzki poznański 1561. Wymieniana przez heraldyków odrębna rodzina Rożnowskich z Rożnowa h. Jastrzębiec być może nie istniała.

• ANTONI z Rożnowa i ze Skoków Nowina-Rożnowski (ok. 1742-6 XII 1805), s. Aleksandra i Marianny Sawczyńskiej, podsędek ziemski gnieźnieński; pisarz grodzki gnieźnieński 1780, pisarz ziemski 1786, następnie podsędek ziemski tamże 1791, sędzia prezydialny w Pyzdrach po 1792; poseł na Sejm 4-letni z woj. gnieźnieńskiego, odstąpił od funkcji poselskiej 10 IX 1792; kawaler Orderu Św. Stanisława; dziedzic wsi Węgierki, Soleczno, Karczewo w pow. pyzdrskim, Bochlewo i Tokarki w pow. konińskim; mieszkał w latach 1802-1805 w Kossewie, gdzie zmarł (AGZ Konin, Poznań; Metrykalia katolickie: Giewartowo); ż. (p. 1773) Jadwiga Poleska v. Polewska (ok. 1750-po 1805), c. Kazimierza i Zofii Rożnowskiej; 1v. wdowa po Jakubie Sarnowskim; dzieci: Katarzyna, Magdalena, Tadeusz, Michał, Florian.

Źródła: Dw. Teki; Żych. II 270-273.

Sypniewski

noreply@blogger.com (baryan) — Thu, 22 Dec 2011 20:01:00 +0000

Sypniewski h. Odrowąż, v. Runge-Sypniewski, wywodzą się ze wsi Sypniewo w pow. nakielskim. W 1540 Jakub Sypniewski sprzedaje całą wieś Sypniewo w pow. nakielskim synowi swemu Wojciechowi za 1.000 grzywien (AGZ Nakło).
Używany przydomek świadczyć może o ich pochodzeniu od znanej śląskiej rodziny Runge, która później rozgałęziła się w Brandenburgii, na Pomorzu i w Prusach. Protoplastą wielkopolskiej gałęzi na Sypniewie był żyjący na początku XVI wieku Jakub, żonaty z Ćwiklińską herbu Nałęcz. Sypniewscy rozdzielili się na kilka linii, które osiedliły się m. in. na Litwie, w woj. brześciańskim, w Prusach Zachodnich, na dobrach Żmijewo, w Podgórzu i innych prowincjach dawnej Rzeczypospolitej.

Felicjan Sypniewski
(1822-1877)

• FELICJAN Stanisław Sypniewski (1822-1877), s. Stanisława i 2ż. Anny Barbary Powelskiej, przyrodnik, botanik, twórca polskiej algologii, rolnik, działacz społeczny; właściciel dóbr Piotrowo w pow. poznańskim; ur. i zm. w majątku rodzinnym Piotrowo k/ Poznania (WSB); 1ż. (22 VI 1849 Bagrowo) Marianna Waleria Dobrogojska h. Grabie (1829-1850), c. Józefa i Michaliny Nieżychowskiej, dziedziców Bagrowa; dzieci: Józef; 2ż. (p. 1866) Walentyna Radońska h. Jasieńczyk (ur. ok. 1840), c. Józefa i Ludwiki Kierskiej h. Jastrzębiec; dzieci: Teodor, Franciszek, Karol, Emilia.

Źródła: Dw. Teki; Żych. II 318-319.

Topiński

noreply@blogger.com (baryan) — Thu, 22 Dec 2011 17:05:00 +0000

Topiński h. Tojpin (in. Abdank odm.), v. Topirybka-Topiński, rodzina wielkopolska, wywodząca się z mieszczan poznańskich. Otrzymała nobilitację za panowania króla Jana Kazimierza. Uszlachcony Grzegorz Ignacy Topirybka przyjął nazwisko Topiński p. 1659 (AGZ Poznań).
Z tej rodziny: Jan, wiceregent grodzki poznański, dziedzic Strzeszyna, otrzymał potwierdzenie szlachectwa 1773. Antoni, major wojsk napoleońskich, adiutant gen. Zajączka; kawaler krzyża Virtuti Militari; osiadł w dobrach Liberadz w Płockiem.

• FELIKS Topiński (ok. 1830-po 1877), s. Antoniego i 2ż. Franciszki Objezierskiej, właściciel dóbr Russocin w pow. śremskim ok. 1870; ż. (p. 1863) Kazimiera hr. Rozdrażewska h. Doliwa (ok. 1840-po 1877), c. Aleksego i Ludwiki Nasierowskiej; dzieci: Ludwika Maria, Antoni, Zofia, Kazimiera, Stanisław, Aleksy, Anna Maria.

Źródła: Dw. Teki; Żych. II 328-329.

Piotrowski

noreply@blogger.com (baryan) — Tue, 20 Dec 2011 21:23:00 +0000

Piotrowski h. Junosza, v. Trojan-Piotrowski, rodzina mazowiecka, osiedlona głównie na Podlasiu, w ziemi drohickiej, i na Litwie. Używali przydomku Trojan (dawniej z Trojan), od posiadanego niegdyś majątku. Jedna gałąź przeniosła się w XIX wieku do Galicji, gdzie też zostali wylegitymowani ze szlachectwa. Z nich: Aleksander, pisarz oszmiański, wyznaczony poborcą na sejmie 1618 r. Stanisław, pisarz skarbowy w Podlaskiem 1632.

• FELIKS Trojan Junosza Piotrowski (ok. 1830-po 1873), s. Ludwika i Kunegundy Znamirowskiej, zamieszkały w Galicji, w Ciężkowicach k/ Tarnowa ok. 1870; ż. (p. 1861) Maria Antonina Armatowicz (ok. 1840-po 1873); dzieci: Mieczysława, Kamilla, Feliks, Helena.

Źródła: Nies.; Papr.; Żych. II 242-243.

Gyurkovich

noreply@blogger.com (baryan) — Sun, 11 Dec 2011 20:06:00 +0000

Gyurkovich v. Gyurkovics, Gyurkowich, rodzina pochodzenia węgierskiego. Protoplasta linii polskiej Nandelli Gyurkovics wywodził się z miejscowości Pernek na Węgrzech. Mieszkali początkowo w Stanisławowie i Lwowie. Obecnie w Polsce najwięcej Gyurkovichów i Gyurkowichów mieszka w powiatach i miastach – Ustrzyki Dolne, Poznań, Legnica, Wałbrzych, Gdańsk i Kraków. Z nich: Ludomił Gyurkovich (1899-1980), architekt, autor wielu realizacji na terenie woj. lwowskiego, a po wojnie, świętokrzyskiego i podkarpackiego, wykładowca Politechniki Lwowskiej, obrońca Lwowa. Adam Gyurkovich (1897-1933), ksiądz, nauczyciel akademicki i katecheta we Lwowie.
Genealogia.

• FELIKS Gyurkovich (14 I 1903-1941), s. Stefana i 2ż. Michaliny Jabłońskiej, sekretarz urzędu wojewódzkiego w Tarnopolu; w VII 1941 został wywieziony w głąb Rosji i słuch po nim zaginął; ur. w Borszczowie w woj. tarnopolskim; ż. (p. 1929) Władysława Józefa Staudt (ur. ok. 1910); dzieci: Ryszard, Barbara.

Źródła: 1) Materiały genealogiczne Andrzeja Ludomiła Pfeiffera;
2) Moikrewni.pl - Gyurkovich oraz Gyurkowich.

Ruszczewski

noreply@blogger.com (baryan) — Sat, 05 Nov 2011 23:38:00 +0000

Ruszczewski h. Junosza i Lubicz, v. Rószczewski, Roszczewski, rodzina wywodząca się z Mazowsza. Jedna linia przeniosła się na Litwę, gdzie są notowani już w XVII wieku (Pocz.). W Wielkopolsce byli w pow. rawickim 1727. Z nich: Wojciech podpisał elekcję króla Augusta II w 1697 z ziemią zakroczymską, a Grzegorz z województwem mazowieckim elekcję 1733. Paweł podpisał konwokację generalną na Litwie w 1764. Obecnie (2011) osoby z tym nazwiskiem zamieszkują w powiatach i miastach: Opolu, Piasecznie, Warszawie, Sejnach, Braniewie, Gdańsku i Pruszkowie.
Genealogia.

• ADAM Franciszek Ruszczewski (11 XI 1860-1930), s. Józefa i Emilii Zakrzewskiej; ur. Małęczyn parafia Radom, zm. Modrzewie; ż. Maria Franciszka Majewska (21 IX 1862-10 I 1923), c. Klemensa i 1ż. Klotyldy NN.; ur. Ustanów pow. Góra Kalwaria, zm. Modrzewie; dzieci: Piotra, Józefa, Ryszard, Maria.

Źródła: Urus. XV 266, 316; Poczobut, Pamiętniki; Dw. Teki; My Heritage; Moikrewni.pl.

Fankidejski

noreply@blogger.com (baryan) — Sat, 05 Nov 2011 17:18:00 +0000

Fankidejski v. Fankideyski, Fankidej, Fankidey, Fankidy, Fan Kidey, van Kidey (van Kidden?), von Kidey, rodzina pomorska, w woj. gdańskim. Nazwisko pochodzi od holenderskiego van Kiedey lub van Kidden, które uległo spolszczeniu. Ich przodkowie, jako fachowcy od melioracji, zostali sprowadzeni na Żuławy. Później osiedlili się głównie w okolicy Skórcza (Lipia Góra, Barłóżno, Wielbrandowo, itd.).
Obecnie Fankidejscy zamieszkują w Polsce w 15 różnych powiatach i miastach. Najwięcej osób z tym nazwiskiem mieszka w Starogardzie Gdańskim, Chojnicach, Wyszkowie, Poznaniu, Kaliszu, Grudziądzu i Świeciu. Z nich: Jakub Fankidejski (1844-1883), ksiądz, historyk regionalny.
Genealogia.

• JAN Fankidejski (18 XI 1866-7 VI 1934), ur. Wielbrandowo, zm. Barłóżno; ż. (22 XI 1892 Barłóżno) Katarzyna Gęcza (24 IX 1859-23 I 1925), c. Mikołaja i Anny Franciszki Kozłowskiej; ur. Barłóżno, zm. tamże; 1v. żona (8 II 1881 Barłożno) Józefa Wojciechowskiego, 2v. (31 VII 1888 Barłóżno) Jana Komorowskiego; dzieci: Maksymilian, Jan, Wanda.

Źródła: 1) J. St. Bystroń, Dzieje obyczajów w dawnej Polsce; 2) Moikrewni.pl; 3) www.cwiklinski.pl.

UWAGA: W przypadku rodzin pochodzenia nieszlacheckiego oraz tych szlacheckich, których herb jest nieznany, dołączamy herb (godło) kraju z którego te rodziny się wywodzą.

Dziećmiarowski

noreply@blogger.com (baryan) — Tue, 11 Oct 2011 16:23:00 +0000

Dziećmiarowski h. Białynia (in. Bielina, Bylina) v. Dzieczmiarowski, Dzieczmarowski, Dziećmierowski, Dziećmirowski, pochodzą zapewne ze wsi Dziećmiarowo in. Dziećmierowo w pow. pyzdrskim. Posiadacze tejże wsi prowadzili w XV wieku spory o wieś Bylin, co nasuwa przypuszczenie, że byli oni herbu Bylina in. Białynia.
Używanie przez niektórych Dziećmiarowskich przydomku Bolesta wskazywałoby na ich przynależność do herbu Jastrzębiec.

Źródła: Dw. Teki; Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w Sredniowieczu (edycja elektroniczna).

Dziećmiarowski h. Nałęcz, v. Dzieczmiarowski, Dzieczmarowski, Dziećmierowski, Dziećmirowski, pochodzą zapewne ze wsi Dziećmiarowice i Dziećmiarki w pow. gnieźnieńskim, na obu dziedziczyli w XVI wieku. Wśród dziedziców tych wsi w XV i XVI wieku mogła być szlachta różnych herbów. Wojciech Dziećmiarowski zw. Glicza, dziedzic części wsi Wielkie Dziećmiarowice w pow. gnieżnieńskim w 1534. Andrzej Dzieczmarowski, dziedzic na ½ części wsi Małe Dzieczmarki w pow. gnieżnieńskim 1531 (AGZ Gniezno). Prawdopodobnie gałąź tych samych Dziećmiarowskich, która wcześniej utraciła szlachectwo, otrzymała powtórną nobilitację w 1590 z herbem Nałęcz.

Źródła: Dw. Teki; Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w Sredniowieczu (edycja elektroniczna).

Ćwikliński

noreply@blogger.com (baryan) — Sat, 08 Oct 2011 13:47:00 +0000

Ćwikliński h. Nałęcz v. Nałęcz-Ćwikliński, Czwikliński, Cwikliński, rodzina wywodząca się najpewniej z Mazowsza, być może ze wsi Ćwiklin in. Czwiklin Duży i Mały (Ćwiklinek) w pow. płońskim, tych samych z których pochodzą Ćwiklińscy herbu Prawdzic.
Jedna linia zamieszkiwała w XIX i XX wieku w ziemi lwowskiej – we Lwowie, Brodach, Starym Siole, Białokiernicy. Z nich: Zefiryn (1835-1891), uczestnik powstania styczniowego 1863; po upadku powstania przeniósł się z zaboru rosyjskiego do Galicji. – Seweryn (1863-1945), burmistrz w Horodence w woj. stanisławowskim.
Genealogia.

• FELIKS Nikodem Ćwikliński (30 V 1865-6 X 1918), s. Zefiryna i Julianny Zarzyckiej, urzędnik Urzędu Skarbowego w Brodach na Kresach; członek Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Brodach od 1907, od 1912 członek jego zarządu; ur. w Białokiernicy, zm. we Lwowie, poch. na cm. w Kulparkowie; ż. (2 II 1892 Kolbuszowa) Helena Romańska (6 VII 1871-2 IV 1937), c. Michała Wacława i Bronisławy Piątkowskiej; ur. w Spryni w woj. lwowskim, zm. w Sandomierzu, poch. na Cm. Katedralnym; dzieci: Maria, Janina, Artur, Irena.

Źródła: Materiały genealogiczne Andrzeja Ludomiła Pfeiffera; Bon. III 235; Urus. II 336.

Genealogie rodzin Rzeczypospolitej

noreply@blogger.com (baryan) — Mon, 03 Oct 2011 16:58:00 +0000

English

GENEALOGIE rodzin Rzeczypospolitej w formacie plików PDF

Opracowane genealogie są częścią projektu, mającego na celu stworzenie Polskiego Słownika Biograficzno-Genealogicznego — zbioru uporządkowanych informacji biograficzno-genealogicznych dotyczących rodzin Rzeczpospolitej — czegoś w rodzaju współczesnego herbarza.
Genealogie poszczególnych rodzin poprzedzone są wstępem dotyczącym nazwiska, jego odmian, pochodzenia, rozsiedlenia rodzin, posiadanych przez nie majątków, piastowanych urzędów, itd.
Krótkie biogramy zawierają dane pozwalające na szybką identyfikację osoby. Posegregowane są według pokoleń i ułożone alfabetycznie. Autorzy korzystają z licznych źródeł publikowanych i niepublikowanych, współcześnie dostępnych, zaczynając od dawnych opracowań, zapisów urzędowych i metrykaliów, a kończąc na nekrologach, rodzinnych stronach internetowych i informacjach uzyskanych bezpośrednio od członków rodzin.

Pliki w formacie PDF są aktualizowane na bieżąco — dodawane są opracowania kolejnych nazwisk, uzupełniane wpisy rodzin już opracowanych.
W przygotowaniu artykuły-genealogie:
DOLINIAŃSKI, DROHOJOWSKI, DULSKI, DUNAJEWSKI, GIEDROIĆ, OGIŃSKI, OLEWIŃSKI, OLIZAR, OLSZEWSKI, ORŁOWSKI, OSKIERKA, OSSOLIŃSKI, OSTASZEWSKI, OSTRORÓG, OSTROWSKI, PLATER.
Przykładowe genealogie rodzin — pliki pdf i doc:

ABAKANOWICZ , ; ROMER , .

W pracach nad Słownikiem udział może wziąć każdy. Zapraszamy do współpracy, która wiąże się z możliwością nieodpłatnego dostępu do części PSBG. W rezultacie otrzymujecie Państwo genealogię własnej rodziny w dokumencie, który łatwo można wydrukować i uzupełniać. Dane zastrzeżone - dotyczące osób żyjących - nie będą publikowane. Prosimy o nadsyłanie własnych materiałów.
Pytania i uwagi kierować na adres e-mail.
___________________________________________________________________________

Polski Słownik Biograficzno-Genealogiczny (Materiały) online

19ta Edycja, Styczeń 2012
ponad 2250 stron
292 rodziny
ponad 33 300 biogramów
( dostępny tylko PDF )

Vol. 1: A - D | 2.36 MB | 215 stron | 30 rodziny
Vol. 2: E - K | 4.94 MB | 604 stron | 65 rodziny
Vol. 3: L - R | 5.90 MB | 682 stron | 74 rodziny
Vol. 4: S - Ż | 7.84 MB | 752 stron | 123 rodziny

pobierz plik tutaj ↓

Pliki zostały zabezpieczone hasłem. Hasło dostępu wysyłamy mailem — można je uzyskać po dokonaniu wpłaty za dostęp do Słownika.
Co miesiąc wprowadzane są uzupełnienia do poszczególnych części. Wpłaty należy dokonywać na podany niżej numer konta.

Wpłata na rachunek:
• mBank eKONTO 42 1140 2004 0000 3902 7008 0146
lub
• PayPal - konto: baryan@wp.pl

Dokonując wpłaty bierzesz udział w tworzeniu funduszu na rzecz wydania Słownika w wersji książkowej. Istnieje możliwość zamówienia powyższych materiałów na płycie CD.
___________________________________________________________________________

ARCHIWUM
Poprzednie edycje

A - Ż:
2010.12.01 - zabezpieczony hasłem

A - D
2011.12 - zabezpieczony hasłem

E - K
2011.12 - zabezpieczony hasłem

L - R
2011.12 - zabezpieczony hasłem

S - Ż
2011.12 - zabezpieczony hasłem
____________________________________________________________

Pfeiffer

noreply@blogger.com (baryan) — Wed, 28 Sep 2011 17:45:00 +0000

Pfeiffer, nazwisko zapewne kilku różnych rodzin, pochodzących z terenu Austrii i Niemiec – występowało w różnych wersjach, m. in. Pfeifer, Pfeyfer, Pfeyffer, Feifer, Fayfer.
Pfeifferowie mieszkali w Polsce przynajmniej od połowy XVIII stulecia, początkowo związani głównie z Krakowem, później też z Poznaniem i Warszawą. Protoplasta linii warszawskiej, miał przyjechać do Warszawy w 1750 z Wirtembergii. Z tej rodziny: Ferdynand (ur. ok. 1750), kupiec krakowski. Jan Nepomucen (ok. 1783-1814), artysta malarz. Juliusz (1809-1866), aktor, reżyser, dyrektor teatrów.
Genealogia.

• STANISŁAW Leopold Pfeiffer (15 XI 1856-13 I 1929), s. Stanisława i Zuzanny Anatolii Temler, przemysłowiec, właściciel fabryki garbarskiej na warszawskim Muranowie, przy ul. Okopowej; ur. Warszawa, zm. Konstancin; ż. Maria Emilia Temler (6 IX 1862-12 X 1956); dzieci: Stanisław, Józef.

Źródła: 1) Stanisław Łoza, Rodziny polskie pochodzenia cudoziemskiego osiadłe w Warszawie i okolicach, t. 1-3, Warszawa 1932-1935; 2) Eugeniusz Szulc, Cmentarz Ewangelicko-Augsburski w Warszawie, Warszawa 1989; 3) PSB T. 25; 4) Materiały genealogiczne Andrzeja Ludomiła Pfeiffera.

Lilpop

noreply@blogger.com (baryan) — Sat, 24 Sep 2011 12:05:00 +0000

Lilpop, rodzina pochodzenia austriackiego, wywodząca się z Grazu w Styrii. Założycielem linii warszawskiej był Antoni Augustyn Lilpop (1742-1815), zegarmistrz, który osiedlił się w Warszawie ok. 1765. Lilpopowie to głównie artyści i przemysłowcy, byli wśród nich zegarmistrzowie, złotnicy i aptekarze. Najbardziej znaną firmą Lilpopów była fabryka przemysłu maszynowego „Lilpop, Rau i Loewenstein", Towarzystwo Przemysłowe Zakładów Mechanicznych w Warszawie S.A., jedne z największych zakładów przemysłowych Królestwa Polskiego i międzywojennej Warszawy. W 1944 majątek przedsiębiorstwa został prawie całkowicie zniszczony.
Genealogia.

• FRANCISZEK Bogusław Lilpop (30 X 1870-20 X 1937), s. Edwarda i Marii Karoliny Werner, architekt, wykładowca Politechniki Warszawskiej od 1924; absolwent szkoły średniej w Rydze 1886, oraz wydziału architektury tamtejszej Politechniki 1894, członek polskiej korporacji akademickiej Welecja; w 1895 rozpoczął pracę zawodową w Warszawie u architekta J. Dziekońskiego, później założył własną pracownię; w 1903 zawiązał spółkę z architektem K. Jankowskim pod nazwą „Biuro Architektoniczne Franciszek Lilpop i Karol Jankowski”; współzałożyciel Koła Architektów w Warszawie oraz pisma „Architektura i Budownictwo” 1925; ur. w Warszawie, zm. tamże, poch. na Cm. Wojskowym; ż. (p. 1900) Halina Zenobia Wieniawska (ur. ok. 1880); dzieci: Aniela, Halina, Felicja, Maria.

Źródła: 1) St. Łoza, Rodziny polskie obcego pochodzenia osiadłe w Warszawie i okolicach, I-III, Warszawa 1932-1935; 2) Cmentarz Powązkowski w Warszawie, praca zbiorowa, Warszawa 1984; 3) Wikipedia.

Ponikiewski

noreply@blogger.com (baryan) — Sun, 11 Sep 2011 19:09:00 +0000

Ponikiewski h. Trzaska, v. Ponikowski, Punikowski, rodzina mazowiecka, wzięła nazwisko od wsi Ponikwy w ziemi nurskiej (dziś Ponikiew). Pierwotnym ich majątkiem był jednak Tarchomin k/ Warszawy. Cibor z Tarchomina i Ponikwy wymieniony jest w przywileju Jana ks. mazowieckiego w 1387. Ponikowscy vel Ponikiewscy rozdzielili się na wiele linii, które osiedliły się w różnych częściach kraju. Linia bydgoska posiadała m. in. majątki Rudnica i Michalcza w pow. wągrowieckim. Z tej rodziny: Andrzej, dziedzic Ponikwy, podstarości i sędzia grodzki różański 1579-1585. Stanisław, wojski i poborca ziemi nurskiej 1686. Jan, miecznik nurski 1681, wojski 1687, chorąży pancerny, podstoli 1691, elektor 1697, stolnik nurski 1702, podsędek różański 1711.

• WŁADYSŁAW Ponikiewski (1802-po 1827), s. Józefa i Tekli Grabowskiej, podporucznik wojsk polskich; wstąpił w 1820 jako kadet do grenadierów gwardii, w 1827 został podporucznikiem; ur. we wsi Zarudzie w woj. augustowskim (Ks. Wojskowe).

Źródło: Urus. XIV 231-233.

Pląskowski

noreply@blogger.com (baryan) — Tue, 23 Aug 2011 12:00:00 +0000

Pląskowski h. Oksza, na początku XVIII stulecia rodzina rozrodzona i zamożna w Prusach Zachodnich i ziemi dobrzyńskiej. Wywodzą się ze wsi Pląskowo w pow. gnieźnieńskim, gdzie dziedziczyli w XV i XVI wieku (Akta Gnieźnieńskie). Później byli właścicielami różnych dóbr w woj. poznańskim i kaliskim, posiadali tam m.in. wieś Złotniki i Jankowo Kościelne (Akta Poznańskie). Jedna gałąź przeniosła się już w XV wieku na Kujawy i Pomorze, a druga w XVII stuleciu na Ukrainę. Pląskowscy podpisali elekcje królów polskich – w 1669 z woj. poznańskim i pomorskim, a w 1674 z ziemią wyszogrodzką. Czasem przypisywano im herb Topór, ze względu na podobieństwo obu herbów. Z nich: Franciszek Kazimierz, podczaszy trembowelski, pisarz skarbu koronnego i sekretarz królewski. Jakub, burgrabia poznański 1684, pisarz grodzki pomorski, deputat na Trybunał koronny 1689. Maciej, sędzia ziemski czchowski 1666.

Źródła: Dw. Teki; Nies.; Urus. XIV 70-73.

Nadratowski

noreply@blogger.com (baryan) — Fri, 29 Jul 2011 23:22:00 +0000

Nadratowski h. Nabram, licznie rozrodzeni w woj. płockim. Według Wittyga byli herbu Rawicz. Bartłomiej otrzymał w 1531 prawo chełmińskie dla swych dóbr. Podpisali elekcje w 1697 z woj. płockim i sandomierskim, a w 1764 z woj. płockim. Właściciele wsi Koziejaty w pow. włocławskim 1858.

Źródło: Urus. XII 7.

Nadrowski

noreply@blogger.com (baryan) — Fri, 29 Jul 2011 23:10:00 +0000

Nadrowski h. Ogończyk, w ziemi dobrzyńskiej, wzięli nazwisko od wsi Nadroża w pow. lipnowskim. Niesiecki daje im herb Nabram, tymczasem według świadectwa Wojciecha, dziedzica Krupa-Dyblino z 1577 (Zap. Tryb. Piotrk.), byli herbu Ogończyk. Elektorowie w latach 1648, 1697 i 1764 z ziemi dobrzyńskiej i woj. płockiego. Wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie 1839 i 1842.

• ANTONI Nadrowski (ok. 1810-po 1842), s. Jana i Rozalii Chalińskiej, wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie 1842.

Źródło: Urus. XII 7-8.