Στο Zero Parades δεν είστε ένας ντετέκτιβ με αμνησία, αλλά μια κατάσκοπος με το κωδικό όνομα Cascade, σε έναν κόσμο που είναι εξίσου σκοτεινός και δυσλειτουργικός με εκείνον του Disco. Η Cascade επιστρέφει στη δράση χρόνια μετά από μια αποτυχημένη αποστολή που άλλαξε όχι μόνο τη δική της ζωή, αλλά και εκείνη των συνεργατών της, που ήταν ό,τι πιο κοντά σε οικογένεια γνώριζε. Όταν φτάνει στο σημείο συνάντησης, διαπιστώνει ότι ο συνεργάτης της έχει ελάχιστη επαφή με το περιβάλλον. Θέλοντας και μη, η Cascade αναλαμβάνει να φέρει εις πέρας την αποστολή με όποιον τρόπο μπορεί και έρχεται αντιμέτωπη με ένα δύσκολο παρελθόν που θα προτιμούσε να ξεχάσει.

Ο δυστοπικός κόσμος του Portofiro είναι βρώμικος και εγκαταλελειμμένος στην παρακμή του, γεμάτος άτομα που δεν εμπιστεύονται τους άλλους και έχουν πολύ καλό λόγο για να το κάνουν. Τα παιδιά πηγαίνουν σχολείο ανά δύο εβδομάδες, με πολλά από αυτά να περνούν τον χρόνο τους βλέποντας βίαια καρτούν, ακούγοντας τη μητέρα τους που τους λέει να περνούν περισσότερο χρόνο έξω (απλά βλέπουν… έξω). Όσο για τους μεγάλους, είτε περνούν τον χρόνο τους κολλημένοι σε δημόσια τηλέφωνα που προσφέρουν δωρεάν τηλεφωνικό σεξ, είτε ασχολούνται με ακριβά ρούχα για να εντυπωσιάσουν. Γιατροί στους οποίους έχει ανακληθεί η ιατρική άδεια λειτουργούν κανονικά ιατρεία, όμως οι συμβουλές τους κάθε άλλο παρά λογικές ή επιστημονικές είναι.

Ως κατάσκοπος, η βασική σας δουλειά είναι η συλλογή πληροφοριών με κάθε κόστος. Δεν πρόκειται για κάποιον γοητευτικό και αποτελεσματικό James Bond ή πανέξυπνο George Smiley ήπιων τόνων. Η Cascade λέει ψέματα, είναι χειριστική και απειλεί όταν χρειάζεται, προσπαθώντας να πάρει ό,τι χρειάζεται από κάθε συζήτηση. Από την κυρία δίπλα στο σταντ με τα βιβλία μέχρι τον πωλητή μουσικών CD στο Bootleg Bazaar, ο οποίος απεχθάνεται τους ίδιους του τους πελάτες του αλλά και ολόκληρη τη σύγχρονη μουσική βιομηχανία της ποπ κουλτούρας. Οι επιλογές δεν είναι πάντα εύκολες ή αυτονόητες και τις περισσότερες φορές μπορείτε να διαμορφώσετε το πώς θα δράσετε και τί χαρακτήρα θα έχει η πρωταγωνίστρια. Βέβαια, το χιούμορ και η παραδοξότητα δεν λείπουν από το παιχνίδι, όπως η κατάσταση του «φρεσκοξεκολλημένου πλαστικού» που αποκτάτε αν αφαιρέσετε προστατευτικό φιλμ από ένα κουδούνι ή μια σημαντική πόρτα που παραμένει ανοιχτή με μια… μπάλα. Το παιχνίδι είναι γεμάτο στιγμές που μπορεί να οδηγήσουν από σοβαρές αποφάσεις μέχρι πιο παράξενες αλληλεπιδράσεις.

Ακολουθώντας τα βήματα του Disco Elysium, το gameplay του παιχνιδιού βασίζεται στους διαλόγους. Πριν ξεκινήσετε, επιλέγετε ή χτίζετε τον χαρακτήρα σας μέσα από τρεις βασικές κατηγορίες: σωματικές δεξιότητες, κοινωνικές ικανότητες και διανόηση. Αυτές, με τη σειρά τους, μεταφράζονται σε διαφορετικά skills, τα οποία επηρεάζουν το πώς αντιμετωπίζετε τις καταστάσεις. Έτσι μπορείτε να έχετε εσωτερική δύναμη και αντοχή στην πίεση, να αντιλαμβάνεστε το περιβάλλον, να προσέχετε λεπτομέρειες ή να εκφράζεστε καλύτερα από τους άλλους. Σε σημαντικές στιγμές ρίχνετε ζάρια, τα οποία καθορίζουν το αποτέλεσμα. Μπορείτε να κερδίσετε με πιθανότητα 27% ή να χάσετε με 91%, αν και συνήθως όταν χάνετε με τόσο υψηλά ποσοστά αυτό οφείλεται στο ότι σας λείπει κάτι από την κεντρική ιστορία. Όσο υψηλότερο είναι το επίπεδο κάθε απαιτούμενου skill, τόσο καλύτερα είναι τα ποσοστά. Μπορείτε επίσης να αγοράσετε ρούχα ή να “ενεργοποιήσετε” κάποια ιδέα ώστε να ανεβάσετε κάποιο skill.

Αντί για health bar, υπάρχουν τρεις βασικές καταστάσεις που πρέπει να διαχειρίζεστε: η κόπωση, το άγχος και το ντελίριο. Όταν μία από αυτές περάσει το όριο, χάνετε ένα skill. Αρχικά αυτό ξενίζει ως λειτουργία, κανείς δεν θέλει να χάνει skills από μια δύσκολη συζήτηση ξαφνικά, όμως σύντομα βλέπετε πως πρόκειται για κάτι διαχειρίσιμο και ένα σημαντικό κομμάτι του gameplay (ή απλά σώζετε συχνά το παιχνίδι και δοκιμάζετε την τύχη σας). Επίσης, αντικείμενα όπως αλκοόλ, τσιγάρα και άλλες ουσίες μειώνουν τις αρνητικές αυτές επιδράσεις, ενώ ο ύπνος σχεδόν τις μηδενίζει. Πολλές αποστολές λύνονται με διάφορους τρόπους, επηρεάζοντας εν μέρει το φινάλε.

Τα γραφικά ακολουθούν την αισθητική του Disco Elysium. Το Portofiro είναι σκοτεινό, βρώμικο και παρακμιακό, αλλά όχι άδειο. Έχει ζωή, με χαρακτήρες που ξεχωρίζουν είτε λόγω συμπεριφοράς είτε λόγω του τρόπου που αντιδρούν στον κόσμο γύρω τους. Περιοχές και άτομα είναι προσβάσιμα μόνο συγκεκριμένες ώρες, όμως σχεδόν πάντα υπάρχει κάτι που πρέπει να γίνει. Ο χάρτης είναι αρκετά χρήσιμος, με τη δυνατότητα fast travel σε κεντρικά σημεία να κάνει την περιπέτεια πιο ξεκούραστη. Ορισμένα σημεία είναι γνώριμα, όπως το πρώτο δωμάτιο στο οποίο ξεκινά η περιπέτεια και το δέντρο της πλατείας. Κάθε χαρακτήρας έχει το δικό του στιλ, ενώ ορισμένοι ξεχωρίζουν κυρίως λόγω της παράλογης συμπεριφοράς ή των ιδεών τους. Ο ήχος συμβάλλει στην ατμόσφαιρα, με την μουσική να είναι «χαμηλή» και μελαγχολική. Το voice acting όμως διχάζει, με την πρωταγωνίστρια να έχει μια βαριά, κουρασμένη φωνή που της ταιριάζει, όμως γίνεται κουραστική μετά από λίγο (ευτυχώς μπορεί να απενεργοποιηθεί). Άλλοι χαρακτήρες ακούγονται ευχάριστα, ενώ άλλοι μιλούν υπερβολικά αργά ή βαριεστημένα για τον ρόλο τους. Τα δε skills κάνουν την εμφάνισή τους «ζωντανά» κατά τη διάρκεια των διαλόγων, όμως δεν ακούγονται τόσο διαφορετικά στο μυαλό της πρωταγωνίστριας όσο θα έπρεπε.

Με διάρκεια άνω των 15 ωρών, το Zero Parades for Dead Spies θυμίζει αρκετά Disco Elysium στην αρχή, όμως σταδιακά αποκτά και δείχνει τη δική του ταυτότητα. Αν σας άρεσε το DE, σίγουρα θα περάσετε πολύ ωραία με το Zero Parades.

8^/10

8^/10

• Ποικιλία αποστολών με διαφορετικές προσεγγίσεις
• Ενδιαφέρουσα ιστορία και επιλογές που την επηρεάζουν
• Κόσμος και ατμόσφαιρα που κρατάνε το ενδιαφέρον
• Δεν ωραιοποιεί καταστάσεις…

• …αλλά επικεντρώνεται υπερβολικά στις ασχήμιες του πραγματικού κόσμου
• Αργή αφήγηση και κουραστικοί διάλογοι σε σημεία
• Η αρχική πολυπλοκότητα ορισμένων συστημάτων μπορεί να ξενίσει
• Αδύναμο voice acting
• Στιγμές όπου θα μπορούσε να είναι πιο συνοπτικό