แน่นอนว่าผมชอบ iPod Nano เพราะ click wheel ครับ และที่ใช้อยู่จนทุกวันนี้ (แม้จะไม่มี 4th Gen แล้ว) ก็เพราะมันเล็กเนี่ยแหละ แต่เพราะแบตมันมีปัญหา แล้วมีข่าวเรื่องเคลมเพราะแบตมีปัญหา ซึ่งมันนานมาก ถ้า Apple ปล่อยผ่านไปก็ยังได้ แต่ไม่ปล่อยผ่าน ก็โอเค ผมถือว่าอยากได้ไอ้เจ้าตัวนี้ตัวใหม่ก็น่าจะดี (ความจุเดิมผมก็ยังไหวนะ)

ใช้เวลาในการเคลมประมาณ 1 เดือนกว่าๆ นับจากปลายปีที่แล้ว (ประมาณเดือน ธันวาคม) ถือว่าช้าไหมก็ช้านะสำหรับการเคลมของ Apple โดยปรกติ (ส่วนใหญ่ผมเคลมใช้เวลา 2 อาทิตย์โดยประมาณ) แต่อันนี้ทาง MCC ได้แจ้งผมไว้แล้วอาจจะนานหน่อย 1-2 เดือนโดยประมาณ ผมก็ไม่ได้อะไร เพราะหลังๆ ไม่ได้ใช้อะไร ได้เคลมก็เป็นบุญหัวเท่าไหร่แล้ว (ความรู้สึกลูกค้าคนไทยคงประมาณนี้) ทาง MCC บริการดีครับ โทรแจ้งว่าได้ของและให้ผมเข้าไปรับ ตลอดการส่งและรับเคลมไม่มีปัญหาใดๆ สอบผ่านผมตลอดเวลาเคลมของยี่ห้อ Apple ผ่าน MCC

แต่แล้วมันก็โดนแปลงร่างมาเป็น iPod Nano 6th Gen 8GB ตัวนี้

ตอนแรกที่ไปรับก็ดูสวยดีนะ แต่หลังจากได้ลองใช้ได้ลองพก ยอมรับเรื่องความเล็กว่าโอเคมันเล็กดีนะ แต่ข้อเสียมันเยอะมาก

• มันหนาขึ้น เพราะคลิปหนีบ ><” (คิดว่าถอดได้แหละ มั้ง)
• รุ่นนี้มันเล่นวิดีโอไม่ได้ (รุ่นเก่ามันเล่นได้)
• ไม่มีกล้อง (รุ่น 5th Gen มีกล้อง)
• การควบคุมใช้การสัมผัสจอภาพซึ่งนิ้วมันไปบังทับ icon มิดเลย มองไม่ออกว่ากำลังเลือกอะไรอยู่ (click wheel เหมาะกว่า)
• มันเล็กเกินไป เอา Shuffle มาแทนและใช้ body กลับมาเป็นแบบรุ่น 5th Gen จะดีมากๆ
• การเลื่อนเพลงใดๆ ต้องจับมันขึ้นมามองตลอดเวลา มันน่าเบื่อมากๆ ไม่ได้ต่างจาก iPod Touch ตัวที่ใช้อยู่เลย แค่มันเล็กกว่า แล้วงี้จะมีไว้ทำไม!!!
• จริงๆ ตัวปุ่มกดด้านบนขวามันทำเรื่อง next song ได้นะ แต่แน่นอนว่ามันปุ่มเดียว มันเลยต้องเลือกระหว่าง next song หรือ play/pause ซึ่งแน่นอนว่าผมเลือกอย่างหลัง
• ผมคิดว่าเค้าพยายามทำให้มันเล็กเพื่อเอาไปใช้ร่วมกับ Nike+ หรือตอนออกกำลังกายมากกว่า (มัน build-in Nike+ และ FM มาให้) ซึ่งโอเคยอมรับได้ แต่น่าจะเป็นรุ่นเล็กหรือรุ่นใหม่ไปเลยน่าจะดีกว่า บอกตรงๆ เสียความรู้สึก ><”

สรุปรวมๆ แค่ control มันก็ไม่ใช่แล้ว ลองคิดถึงมันอยู่ในกระเป๋ากางเกงแล้วกดเลื่อนเพลงไปๆ มาๆ ลด-เพิ่มความดังของเสียงได้ โดยไม่ต้องเอาออกมาจากกระเป๋าก็แตกต่างกับตัวนี้แค่ไหนแล้ว ><” เฮ้ออออ

ตัวเครื่องนั้นให้ CPU ที่มีความเร็วถึง 1.2Ghz แบบ Dual core รุ่น ARM Cortex A9 (TI OMAP 4460) และ GPU PowerVR SGX 540 ซึ่งมี RAM 1GB และรุ่นที่ผมได้มานั้นมี Storage 16GB สำหรับส่วนของจอภาพนั้น เหมาะมากสำหรับการแสดงผลรูปภาพ เพราะเป็นจอภาพ Capacitive Touchscreen แบบโค้ง (Curved Display) ขนาด 4.65 " ที่มี resolution จอภาพสูงมากที่ 1280×720 pixel (315dpi) ชนิด Super AMOLED HD ที่ให้สีสันสวยงาม (และบางคนอาจจะบอกว่าสีนั้นจัดจ้านดุดัน)

ระบบของกล้อง Samsung Galaxy Nexus นั้นใช้ชุดเลนส์และ CMOS Sensor รุ่น S5K4E5YA ของ Samsung เอง ซึ่งในชุดกล้องนี้มี Image Sensor ของ Samsung Galaxy Nexus ที่เป็น CMOS Backside illumination sensor รุ่นแรกที่ Samsung ทำออกมาในตลาดแข่งกับยี่ห้ออื่นเลยทีเดียว

โดยที่ขนาดของ Sensor นั้นมีขนาด 1 ใน 4 นิ้ว (1/4") ให้ขนาดของภาพที่ 5Mpx (2608 x 1960 pixel) โดย Backside illumination (BSI) นั้นเป็นการให้ Photodiode สลับมาอยู่ด้านบน ทำให้แสงสามารถตกลงบน Photodiode ได้ดีกว่าเดิม ซึ่งมีขนาด pixel อยู่ที่ 1.4µm

ส่วนเลนส์ของ Samsung Galaxy Nexus มีทางยาวโฟกัส (Focal length) ที่ 3.37mm และรูรับแสง (F stop) ที่ 2.8 มีจำนวนชิ้นเลนส์ 4 ชิ้น และองศารับภาพที่ 68 องศา ด้วยขนาดของ Sensor ของกล้องนั้นอยู่ที่ 6.35mm diagonal (1/4”) หรือมี crop factor ที่ประมาณ 5.51x ดูแล้วก็มีขนาด sensor ใหญ่พอใช้ได้เลยทีเดียวครับ

ส่วนอื่นๆ ที่เป็นคุณสมบัติเพิ่มเติม อย่างเช่น Zero Shutter Lag ที่ทำให้เราถ่ายภาพต่อเนื่องได้รวดเร็วมากขึ้น จากที่ลองถ่ายๆ แล้ว 3-4 frame per second ก็ทำได้ดีทีเดียวครับ (ผลการทดสอบที่อื่นๆ ทำได้เกือบๆ 20fps) รวมทั้งรองรับการถ่ายวิดีโอ Full HD Video (1080p 30fps) และถ่ายภาพแบบ Panorama ได้อีกด้วย

เอาหล่ะ พวกข้อมูลตัวคุณสมบัติของเลนส์และกล้องถือว่าทำได้ดีครับ เรามาดูผลของภาพกันบ้างดีกว่า

ก่อนอื่นเราก็ต้องเข้าเมนูกล้องถ่ายรูปโดยง่ายๆ เพียงแต่ลากวงกลมที่ใช้สำหรับปลดล็อคเครื่องไปยังเมนู App ถ่ายรูปด้านซ้ายแทนเข้าการเข้าเมนูปลอดล็อคเครื่องที่มีอยู่แล้วแทนครับ

ภาพด้านล่าผมถ่ายในส่วนของภาพที่มีเส้นต่างๆ เพื่อให้ดูความบิดเบี้ยวของภาพที่บริเวณขอบภาพและความคมชัดว่าทำได้ดีแค่ไหนครับ ส่วนต่อมาคือกล้องสามารถปรับให้ใช้ speed shutter ได้เท่าไหร่ โดยจากที่ดูใน Exif แล้วใช้ไปที่ 1/549s เลยทีเดียวในสภาพแสงดีๆ ครับ ทำให้เราถ่ายย้ำๆ เร็วๆ ซึ่งเป็นผลดีจากการมี Zero Shutter Lag ในที่ที่แสงสว่างๆ ได้สบายๆ ครับ

ถ่ายเพื่อให้ทราบว่าเมื่อนำกล้องไปถ่ายในอาคารภายใตแสงจากไฟนีออนปรกติให้ผลเป็นอย่างไร โดยรวมเป็นที่น่าพอใจครับ แสงและสีเที่ยงตรงดี และจากที่ได้ถ่ายไปเดินไป ก็จับโฟกัสได้เร็วและใช้ความเร็วในการถ่ายต่อแฟรมเร็วมากๆ

ลองถ่ายภาพเพื่อทดสอบความเปรียบต่างระหว่างส่วนความสว่างของภาพมากที่สุด และส่วนที่มืดที่สุด ทดสอบเพื่อเอามาดูว่าสามารถที่จะเก็บรายละเอียดทั้งส่วนมืดและสว่างได้ดีเพียงใดในสภาพวิธีการใช้งานแบบยกกล้องขึ้นมาแล้วให้กล้องโฟกัสสักแป็บ เสร็จแล้วกดถ่ายภาพทันที

ภาพนี้ออกแนวถ่ายเล่นๆ ครับ คือเดินผ่าน แล้วลองถ่ายในสภาพแสงตอนเกือบๆ 18:30 แล้วแหละ ภาพนี้ลองถ่ายเพื่อให้ดูว่ากล้องสามารถจับความเคลื่อนไหวเร็วๆ ของรถได้ดีเพียงไหน และทดสอบระบบ Autofocus ของกล้องว่าสับสนกับการโฟกัสของการวิ่งของรถมากแค่ไหน โดยรวมนั้นต้องค่อยๆ ตั้งใจถ่ายเลยหล่ะครับ เพราะระบบ Autofocus จะวืดวาดมาก เพราะตัวแบบไม่หยุดนิ่งอยู่กับที่ ประกอบกับสภาพแสงตอนนั้นเย็นมากๆ แล้วด้วย ตัวกล้องก็ยิ่งเร่งทำให้ค่า ISO พุ่งสูงไปถึง 640 เห็นจะได้ และภาพที่เห็นนี้ใช้ speed shutter ที่ 1/17s เพื่อให้ได้ภาพที่สว่างดังที่เห็นครับ (ทำให้ภาพรถต่างๆ นั้นเบลอไปด้วย)

มาดูภาพที่ไปเดินถ่ายเล่นๆ กันบ้าง เป็นภาพที่ไปงานแสดงรถงานนึงครับ สภาพแสงภายในงานก็สว่างบ้าง ไม่สว่างบ้าง เวลาถ่ายก็ไม่ยากครับ พยายามหามุมที่แสงมันตกกระทบดีๆ หน่อยก็ได้ภาพที่สวยงามมาแล้ว โดยสิ่งที่ต้องค่อยๆ ทำคือเล็งกล้องให้ดีครับ เพราะในสภาพแสงประมาณนี้ตัวกล้องจะปรับให้ใช้ speed shutter ที่ 1/17s ตลอดเลย เพราะฉะนั้น มือต้องนิ่งๆ ครับ อาจจะใช้เรื่องของ Zero Shutter Lag ให้เป็นประโยชน์ครับ คือเน้นถ่ายย้ำๆ แต่ก่อนถ่ายย้ำๆ ก็ต้องเล็งให้โฟกัสเข้าก่อนนะครับ

ส่วนต่อมาเป็นเรื่องของ Adjust และ Process ตัวภาพแล้วหล่ะครับ โดยตัว App ของกล้องนั้นสามารถปรับแต่ภาพได้หลากหลายมากๆ ได้แก่ Crop, Rotate, Flip, Straighten, Red Eye remover และ Sharpen สำหรับคนชอบเล่นอะไรแปลกๆ ก็การแก้ไขภาพแบบ Adjust อื่นๆ เช่นการทำ  cross-process, การใส่ filter ภาพสำเร็จรูปเบื้องต้น และการปรับแต่งภาพแบบพื้นฐานเช่น Fill-light, Hightlight, Shadow, Satuation หรือ Warmth (wb) เป็นต้น

ซึ่งการปรับแต่งภาพบนโทรศัพท์มือถือแบบนี้นั้น ทำให้เราได้ภาพแปลกๆ โดยที่เราไม่จำเป็นต้องต่อตัวอุปกรณ์เข้าคอมพิวเตอร์เพื่อปรับแต่งแต่อย่างใด ดูตัวอย่าง UI และภาพต่างๆ ได้จากด้านล่าง

ภาพต้นฉบับ

ภาพที่ปรับแต่งแล้ว

ลอง Crop ภาพและปรับแต่งเล่นๆ อีกหน่อย

กล่าวโดยสรุปสำหรับเรื่องการถ่ายรูปของกล้องจาก Samsung Galaxy Nexus นั้นค่อนข้างดีในที่แสงดีๆ จ้าๆ ระบบกล้องสามารถปรับสมดุลของภาพให้กลับมาพอดีได้อย่างน่าทึ่ง ระบบ Zero Shutter Lag ทำงานได้ดีมากๆ ในเหตุการณ์ที่อยากได้ภาพที่ทันทีทันใด และประกอบกับมีเมนูที่สามารถเข้าถึงการถ่ายรูปด้วยกล้องได้ง่ายและรวดเร็วมากๆ เมื่อรวมทั้งสองอย่างเข้าไป ก็ทำให้การถ่ายรูปของเรานั้นง่ายขึ้นมากๆ ครับ

พูดตรงๆ นะ เนื้อหาที่ใส่ใน Tablet สำหรับเด็กที่รัฐบาลจัดซื้อเนี่ย PDF ผมก็แทบจะกราบแล้ว เพราะเราสามารถทำได้เกือบจะทันทีครับ ส่วนในอนาคตจะมีรูปแบบอื่นๆ หรือไม่ ผมมองว่าขึ้นอยู่กับคนใช้และคนที่จะผลิตเนื้อหา จะมองเห็นช่องทางในการทำธุรกิจแล้วหล่ะ

ส่วนตัวนั้นผมมองว่าการทำธุรกิจด้านการศึกษาไม่ใช่สิ่งที่ผิด (หนังสือที่เรียนๆ กันมันก็ธุรกิจหนึ่ง) เพราะงั้น การเพิ่มตัวเลือกและช่องทางเข้ามา ทำให้เกิดการแข่งขันในการผลิตเนื้อหาให้ดีขึ้น เข้าถึงง่าย การใช้ Tablet ในการปูทางแทนที่ Computer Desktop/Notebook ในอดีตที่หลายๆ รัฐบาลหรือแม้แต่ภาคเอกชนพยายามทำมาเกือบ 10 ปีและล้มเหลวอยู่ตลอดเวลานั้นอาจจะเป็นเพราะ Computer Desktop/Notebook นั้นยากในด้านการพกพาและยากต่อการใช้งานมากเกินไปสำหรับคนที่เริ่มต้นใช้งาน (แม้แต่ตอนนี้ก็ยังคงยากสำหรับบุคคลทั่วไป) และผมเคยมีข้อโต้แย้งในเรื่องการจัดซื้อ Notebook เพื่อการศึกษาไปเมื่อหลายปีก่อนในยุคของรัฐบาลคุณทักษิณ ซึ่งเขียนลง Blog ไปแล้ว เพราะเรื่องความง่ายในการใช้ การดูแลรักษา และความไม่เหมาะสมของช่วงอายุ

แต่ในตอนนี้การมี Tablet เข้ามาช่วยให้การเข้าถึงเนื้อหาที่เป็นดิจิตอลนั้นทำให้ทุกอย่างง่ายขึ้น เมื่อการเข้าถึงนั้นเปลี่ยนไป และตลาดคนเมืองที่มีกำลังซื้อนั้นได้พิสุจน์ตัวเองในระดับที่จับต้องได้ว่าเด็กอายุไม่มากก็สามารถใช้งานได้จริง ทั้งที่ประสบพบกับตัวเอง และคนอื่นๆ เล่าให้ฟัง เมื่อคนเข้าถึงง่ายขึ้น คนผลิตเนื้อหาย่อมกระโดดเข้ามาในตลาดนี้เช่นกัน ดังที่จะเห็นในตัวอย่างหลายๆ ประเทศ และสื่อเหล่านี้ในตลาดเมืองไทยนั้นก็เยอะขึ้น แม้จะอยู่บน App Store ของ Apple แต่สื่อเหล่านั้นเป็นลักษณะพร้อมที่จะแปลงและปรับเข้าสู่ OS ตัวอื่นๆ ได้ ด้วยความต้องการมี มีหรือจะไม่มีคนผลิต รอดูกันไปว่าจะเป็นเช่นไรครับ

ซึ่งผมก็รู้จักกับ Build.PhoneGap.com มาได้สักพักใหญ่ๆ แล้ว แต่ไม่ทราบว่ามัน Compile in the Cloud ได้ เพราะจำได้ตอนที่ได้ลอง PhoneGap ตอนแรกผิดหวังมารอบแล้ว เพราะว่ามันไม่สามารถ build บน Windows ให้เป็น ipa ได้ เพราะขาด SDK ของ iOS นั้นเอง

แต่เมื่อวันเสาร์พอทราบ ผมก็นั่งๆ ลองๆ หาข้อมูลต่อไป ซึ่งสุดท้ายแล้วการจะ Build ตัว iOS App บน Build.PhoneGap.com ต้องใช้ Signature Certificates ของ Apple ด้วย สุดท้ายวันอาทิตย์ตอนดึกๆ ก็เลยสมัคร Apple iOS Developer ไปซะเลย หมดไป $99 ซะอย่างงั้น (นี่มันลองของจริง เสียเงินแพงมาก!!!)

พอสมัครเสร็จรอ confirm อีเมล ตอนเช้ามาก็ได้ลองของ สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น ขั้นตอนการสร้าง Certificates บางตัว ต้องใช้ Keychain Access บนเครื่อง Mac …. T_T

ผมก็เลยไปยืมเครื่องพี่ที่ทำงานเค้าทำให้แทน ขั้นตอนมันก็มีประมาณนี้

• ไป generate ตัว Certificate Signing Request จาก Keychain Access บนเครื่อง Mac ก่อน เสร็จแล้วไป submit ในเว็บ Apple ที่ iOS Provisioning Portal เมนู Certificates
• รอสักพักจะได้ developer_identity.cer ออกมา แล้วให้ import cert ตอนนี้เข้าเข้า Keychain Access แล้ว Export เป็น Certificates .P12
• เสร็จแล้วกลับไปที่ เว็บ Apple ที่ iOS Provisioning Portal ก่อนหน้านี้
• สร้าง Profile ของ Devices
• สร้าง App ID จาก App IDs
• สุดท้ายสร้าง Provisioning Profiles เพื่อให้ได้ mobileprovision ออกมา
• แล้วเอาทั้ง Certificates .P12 และ mobileprovision จากเว็บ Apple ที่ iOS Provisioning Portal มา submit ที่ Build.Phonegap.com

พอได้ Certificates .P12 และ mobileprovision แล้วอะไรก็ไม่ยากแล้วครับ ^^/

เดี่ยวขอเวลาไปลองเล่นสักแป็บ ^^

จาก Red LED Tracking ในสมัยก่อนนั้น จะเน้นเรื่องความแม่นยำบนพื้นฐานเดิมๆ จาก Ball Tracking มากกว่าการทำงานบนพื้นผิวที่มีสภาพแย่ๆ หรือไม่ใช้แผ่นรองเมาส์ แม้ว่าจะมีการพูดถึงว่ามันทำงานได้เกือบทุกสภาพพื้นผิว แต่พออยู่บนพื้นผิวมันๆ ก็ทำงานได้แย่เอามากๆ เพราะมันจับพื้นผิวว่าทำงานบนตำแหน่งใดๆ ไม่ได้เลย เพราะแสงมันกระเจิงหลุดออกจาก sensor ไม่เป็นระเบียบ

ประกอบกับด้วย Red LED Tracking นั้นประสิทธิภาพนั้นจำกัดอยู่ที่ 3,000 dpi แต่ความต้องการของมนุษย์นั้นไม่เคยพอ จึงได้พัฒนามาเป็น Laser Tracking ใช้การยิงแสง Laser แทนแสง Red LED และอาศัยการสะท้อนของพื้นผิวให้วิ่งเข้า CMOS Sensor ทำให้เราได้ Mouse ที่ละเอียดขึ้นถึง 6,000dpi แต่ข้อเสียก็คือต้องอาศัยการสะท้อนแสงที่ต่อเนื่องตลอดเวลา ทำให้ยังคงมีปัญหากับพื้นผิวที่แย่ๆ และสกปรก เพราะแสง Laser มันสะท้อนกลับมาได้ไม่หมดและไม่ต่อเนื่อง ทำให้ความสามารถในการทำงานลดลง แม้จะทำงานได้บนพื้นผิวต่างๆ นอกจากแผ่นรองเมาส์ได้ดีขึ้นมากก็ตาม

จึงความคิดในการขจัดความไม่ต่อเนื่องของการรับภาพที่ได้จากแสง Laser ออกไปด้วยการแก้ปัญหาจากการใส่แสงต่อเนื่องลงไปเพื่อให้เกิดการสะท้อนภาพกลับมาแทนเพื่อชดเชยความไม่ต่อเนื่องของ Laser แต่ด้วยข้อจำกัดในการทำงานที่ละเอียดของ  Red LED ทำให้มีความคิดที่จะใช้แสงที่มีความเสถียรในการจับภาพที่ดีกว่าเข้ามา จึงเอาแนวคิดทั้งสองอย่างมาทำงานร่วมกัน คือนำเอา Blue LED (LED สีน้ำเงิน) ทำงานร่วมกับ Laser Tracking (Diffuse Beam) บน Specular Optics ที่จะยิงแสงทั้งสองรูปแบบสะท้อนพื้นผิวเพื่อให้ CMOS sensor รับภาพด้วยแสงสีน้ำเงินที่สะท้อนพื้นผิวได้ดีกว่า ทำงานร่วมกับแสง Laser เป็นแบบไม่ต่อเนื่องมาผสม ทำให้ทำงานได้บนพื้นผิวที่สกปรกและที่มีแสงสะท้อนได้ดีมากขึ้น

รูปจาก What you need to know about Microsoft’s BlueTrack mouse

รูปภาพจาก Microsoft BLUETRACK Mouse: Microsoft Explorer Mouse and Mini Mouse

จากการแก้ไขปัญหาต่างๆ ทำให้เราได้ Mouse ที่มีเทคโนโลยีที่ดีขึ้นมากๆ ทำงานได้แม่นยำมากขึ้นทีเดียว บนพื้นผิวที่หลากหลายเพิ่มขึ้น เพราะฉะนั้นวันนี้เลยเอา Targus Wireless Mouse Blue Trace มาใช้งานและนำมาแนะนำว่าดีและทำงานได้เท่ากับต้นตำหรับอย่าง Microsoft หรือไม่

ตัวเมาส์ออกแบบเป็น Dualpurpose และ Ergonomic Design เท่าที่ลองจับจะดูแบนๆ หน่อย ไม่สูงมากนั้น ทำให้เหมาะกับใช้ทำงานบนคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะทั่วไป หรือพกพาทำงานนอกสถานที่ได้สบายๆ ด้วยคุณลักษณะที่ไม่เล็กและไม่ใหญ่เกินไป เหมาะมือพอดีๆ เนี่ยแหละ

ในส่วนของการคลิ๊กปุ่มนั้น ต้องบอกว่าต้องปรับตัวสักหน่อย เพราะต้องใช้แรงกดมาสักนิด อาจจะเพราะการออกแบบที่ให้ฝาหลังของเมาส์นั้นถอดเปลี่ยนได้เลยทำให้กดได้ไม่หนักแน่นเพียงพอก็ได้

โดยเจ้าตัว USB Wireless Micro receiver นั้นมีขนาดเล็กดีมาก ทำงานบนคลื่นความถี่ RF 2.4GHZ รองรับการทำงานได้ไกลถึง 33 ฟุต จากการออกแบบแบบนี้ผมบอกเลยว่าชอบมากๆ มีขนาดเล็กไม่รำคาญเวลาใช้งานกับ Notebook

ตัวแบตเตอร์รี่ใช้ AA จำนวน 2 ก้อนด้วยกัน มีสลักยึดไว้ให้มั่นคงไม่หลุดออกมาได้ง่ายๆ โดยที่เจ้าตัว Mouse ตัวนี้ไม่กินไฟจากแบตเตอร์รี่มากนักครับ ในเสปคเขียนไว้ 12 เดือน แต่ก็ต้องรอดูว่าจะอยู่ได้ถึงเท่าไหร่ หลายๆ คนอาจจะบอกว่าใช้ AA ทำให้เมาส์หนักขึ้น ซึ่งผมก็มองว่าจริง แต่ถ้าชินกับเมาส์รุ่นก่อนๆ ที่ใช้แบบเดียวกันแล้วจะเฉยๆ มากกับน้ำหนักประมาณนี้

ที่ด้านล่างนั้นมีตัว Sensor ที่เป็น Blue Trace ครับ จะไว้อยู่ด้านขวาของตัวเมาส์ จากการใช้งานแล้วนั้นเทียบกับ Microsoft นั้น ต้องบอกว่ามันเร็วกว่าครับ ด้วย Setting Profile ใน Control Panel เดียวกัน บนเครื่องเดียวกัน ในระยะทางในการลากเมาส์เท่าๆ กัน Targus ให้ระยะที่เยอะกว่า ซึ่งผมใช้เวลาปรับตัวอยู่หลายวันกว่าจะชิน เพราะมันเร็วเกินไป เหมือนมาขับรถที่มีแรงม้าเยอะๆ มันจะเร่งๆ ให้เราออกตัวไปเร็วๆ แทนที่จะออกตัวช้าๆ แบบเมาส์ตัวเก่าครับ ส่วนตัว Microsoft นั้นให้ความนุ่มนวลในการลากมากกว่าครับ อาจจะเพราะขนาดของเมาส์นั้นใหญ่กว่า ฐานของเมาส์กว้างกว่าของ Targus เลยทำให้มันนุ่มนวลกว่าในการลาดไปบนพื้นผิวต่างๆ ส่วน Targus นั้นดูกระชากกระด่างกว่าครับ แต่ที่แน่ๆ ความแม่นยำนั้นไม่ต่างกัน คือบทจะลากให้ไปก็คือไปเลย ไม่มีอาการกระตุก หรือลักเลจะไปดีไม่ไปดีครับ ตรงนี้ต้องแยกให้ออกระหว่างความแม่นยำกับความนุ่มนวลในการลาก ความหมายไม่เหมือนกันนะครับ

ที่ด้านล่างถัดจาก Sensor ก็จะมีที่เสียบแบบแม่เหล็กสำหรับดูดเจ้าตัว USB Wireless Micro receiver ไว้กับตัว Mouse ซึ่งจากที่ได้ใช้งานและเคลื่อนย้ายก็ไม่เกิดอาการหลุดหรือทำตกหล่นแต่อย่างใดครับ

ส่วนตัวแล้วใช้งานพึงพอใจพอสมควรในเรื่องความเล็กและการเก็บตัว receiver ที่พกกาง่าย ได้ความแม่นยำที่คุ้นเคยในราคาที่ไม่แพงมากนัก เหมาะสำหรับคนที่ต้องการทำงานนอกสถานที่และพกพาไปกับ Notebook มากๆ ครับ

สำหรับราคา Targus Wireless Mouse Blue Trace (AMW50AP) นั้นขายอยู่ที่ 810 บาท (ราคา ณ.วันที่ 25 มกราคม 2555)
จัดจำหน่ายโดย SiS Distribution มีขายตามร้านขายอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ทั่วไปครับ

RAW .. ไม่ใช่คำย่อ แต่เป็นคำศัพท์ตรงๆ ที่แปลว่า "ดิบ" File RAW ไม่ใช่ไฟล์ภาพ แต่เป็นไฟล์ข้อมูล (data) ที่ใช้สร้างภาพ คำพูดต่างกันเล็กน้อย ถ้าไม่ดูให้ดีๆ ก็จะเข้าใจผิดกันแบบนี้เสมอ

ภาษาไทยเราที่ใช้ในชีวิตประจำวัน ไม่ได้แยกคำว่า ข้อมูล (data), ข่าวสาร (information) ออกจากกัน แถมยังใช้สลับกัน ทำให้เกิดความสับสนบ่อยๆ ตั้งแต่ระดับตากล้องมือสมัครเล่น จนถึงการบริหารน้ำท่วมห้าหมื่นล้านลูกบาศก์เมตร ..

ข้อมูล (datum) คือ ข้อเท็จจริงชิ้นหนึ่ง (a single piece of FACT) โดยตัวมันเอง .. ไม่มีความหมาย (meaningless) และใช้ประโยชน์อะไรไม่ได้ (useless)

ข่าวสาร (information) คือ ข้อมูลมากกว่าสองข้อมูลขึ้นไป (data = พหูพจน์ของ datum) ที่ถูกรวบรวม และผ่านกระบวนการ (data processing) เพื่อให้มีความหมาย และนำไปใช้ประโยชน์ได้

เห็นที่ผมทำตัวใหญ่ให้กับคำว่า FACT ไหม ผมไม่รู้ว่า ใครเป็นคนแปลคำนี้เป็นภาษาไทย แต่ต้องขอคารวะ

FACT คือ ข้อเท็จจริง มีทั้ง ความเท็จ และความจริง

กระบวนการจัดการข้อมูล (ให้เป็น) ข่าวสาร data processing  .. จะทำการแยกความเท็จทิ้งออกไป เก็บเอาแต่ความจริง แต่ ….

1. รู้ได้อย่างไร ว่า ความเท็จ คือ ความเท็จ
2. มั่นใจอย่างไร ว่า ความเท็จ มิใช่ ความจริง
3. มั่นใจอย่างไร ว่า ความจริง มิใช่ ความเท็จ
4. มั่นใจอย่างไร ว่า ทิ้งความเท็จอย่างเดียว มิได้ทิ้งความจริงไปด้วย
5. มั่นใจอย่างไร ว่า เก็บความจริงอย่างเดียว มิได้เก็บความเท็จมาด้วย

กระบวนการ JPEG ก็คล้ายๆกับกระบวนการ data processing นี่แหละ ข้อมูลที่เก็บไว้ใน RAW .. มันมีข้อมูลที่จำเป็นและไม่จำเป็น และมันเป็นข้อมูล (data) ที่ไม่มีความหมาย ใช้ประโยชน์อะไรไม่ได้

กระบวนการ RAW processing จะแยกแยะ และ ทิ้งข้อมูลที่ไม่จำเป็นสร้างเป็น แต่ …

กระบวนการ RAW processing

1. รู้ได้อย่างไร ว่า ข้อมูลที่ทิ้งไป คือ ข้อมูลไม่จำเป็น/ไม่สำคัญ
2. มั่นใจอย่างไร ว่า ข้อมูลที่ทิ้งไป คือ ข้อมูลไม่จำเป็น/ไม่สำคัญ มิใช่ ข้อมูลที่ทิ้งไป คือ ข้อมูลจำเป็น/สำคัญ
3. มั่นใจอย่างไร ว่า ข้อมูลจำเป็น/สำคัญ มิใช่ ข้อมูลไม่จำเป็น/ไม่สำคัญ
4. มั่นใจอย่างไร ว่า ทิ้งข้อมูลไม่จำเป็น/ไม่สำคัญ อย่างเดียว มิได้ทิ้งข้อมูลจำเป็น/สำคัญ ไปด้วย
5. มั่นใจอย่างไร ว่า เก็บข้อมูลจำเป็น/สำคัญอย่างเดียว มิได้เก็บข้อมูลไม่จำเป็น/ไม่สำคัญมาด้วย

เพื่อให้ในภาพ JPEG มีแต่ข้อมูลที่จำเป็น/สำคัญ

กระบวนการจัดการ RAW ที่คิดค้นโดยวิศวกรและมากับกล้อง ตั้งอยู่บนพื้นฐานที่ว่า คนใช้กล้อง และคนดูภาพ ส่วนใหญ่ (99%) ไม่สนใจความผิดพลาดเล็กๆน้อยๆ ที่เกิดขึ้น (อาทิ WB เพี้ยน) และความผิดพลาดต่างๆ ที่เกิดขึ้นระหว่างกระบวนการแปลงข้อมูล RAW เป็นข่าวสารภาพ JPEG .. ยอมรับได้

จากคำถามที่ว่า

“คือถ้าถ่ายรูปมาเป็น JPEG มันจะไม่สามารถแก้ WB ได้ตรงเหมือนกับ Flie Raw หรอคะ เพราะว่าอะไรคะ”

ทั้งหมดที่ว่ามา คือ คำตอบของคำถามนี้ เราเอาไฟล์ JPEG มาแก้ WB แต่ เราเอาไฟล์ RAW มาผ่านกระบวนการสร้าง JPEG โดยนำ WB ที่เหมาะสมใส่เข้าไปจัดการ

การแก้ไข WB ใน JPEG คือ การแก้ไขปัญหา, ข้อผิดพลาด หลังจากที่งานเสร็จ

แต่การแก้ไข RAW มันคือ กระบวนการปรับแต่ง WB ระหว่างผลิตผลงาน ให้มันถูกต้องตรงตามที่เราต้องการ

ต่างกันเยอะไหมหละ?

กูรูถ่ายภาพหลายๆ คน จึงพยายามผลักดันแนวคิด (concept) เรื่องการ "จบหลังกล้อง" ให้กับมือใหม่ แต่ไม่ได้อธิบายเหตุผลชัดเจน หรือครบถ้วน เลยมีกระแสค้าน มากพอสมควร

การทำงานให้เสร็จสิ้น ครบถ้วน ไม่ต้องแก้ไข มันดีกว่าการมาแก้ไขงานภายหลังมากมาย แต่ถ้าสถานการณ์บีบบังคับ ให้ไม่สามารถทำอย่างนั้นได้ มีความจำเป็นต้องแก้ไขงานภายหลัง .. "RAW file" หน่วยกู้ชีพแห่งดิจิทัลอิมเมจไฟล์ ตามที่น้าตู้เอกสารว่าไว้ใน ทุกประการ

RAW File ทำให้การกู้ชีพ "ง่ายขึ้น" แต่ถ้าไม่กู้เลย .. จบหลังกล้อง .. มันง่ายกว่าหลายพันเท่า

แมวเหมียวพุงป่อง (20 ม.ค. 55)

http://www.pantip.com/cafe/camera/topic/O11600260/O11600260.html

ผมตื่นแต่เช้า เมื่อถึง MRT พระราม 9 ผมเจอกลุ่มคนต่อแถวที่ทางเข้าเซ็นทรัลแกรนด์พระราม 9 อยู่ตรงประตูเหล็กที่ปิดอยู่ของทางเชื่อมเซ็นทรัล-MRT เห็นจำนวณคนขนาดนี้ ผมเลยขึ้นไปที่ Frotune แทน โดยผมไปถึง Fortune เวลาประมาณ 9:30 น. เดินผ่าน Shop ชั้น 1 ไปเห็นคนต่อแถวอยู่พอสมควร ก็เลยพุ่งตัวสู่ชั้น 3 ทันทีเพื่อต่อแถวด้านบนแทน เพื่อหวังว่าคนจะน้อยกว่า แต่ก็ไม่ได้น้อยกว่ากัน ออกแนวกระจายตัวกันมากกว่า

ปกติเนี่ยจองบัตรคอนเสิร์ตศิลปินต่างประเทศที่มาเล่นในไทย ไม่หมดไวอยู่แล้ว คือการจองผ่าน Shop หรือเว็บเนี่ยถ้าไปลำดับหลักสิบ (ผมได้ 31 ของ True Shop สามารถ Fortune ชั้น 3) ยังไงก็ต้องได้ อย่างน้อยๆ ก็ได้ที่ราคาถูกสุดแหละ

ก็ได้เวลาลุ้นกัน ….

11:00 พนักงาน True Shop ขานให้คิวที่ 1-5 เข้าไปซื้อ

11:03 ผมเช็ค twitter สิ่งที่เกิดขึ้นคือบัตร 5,000 และ 4,500 หมดแล้ว!!!!

11:05 มีการยืนยันออกมาตลอดว่า 5,000 และ 4,500 หมดแล้ว!!!! และบัตรที่นั่งอื่นๆ เริ่มหมด พนักงาน True Shop ขานให้คิวที่ 6-10 เข้าไปซื้อ

11:15 ยังมีกระแสใน twitter แจ้งว่า 3,000 เหลือหลักร้อยและ 4,000 (บัตรยืน) ก็เหลือไม่ต่างกัน!!! พนักงาน True Shop ขานให้คิวที่ 11-15 เข้าไปซื้อ

11:20 กระแสข่าวบอกใน twitter อย่างไม่ยืนยันว่าบัตรหมดทุกที่นั่ง!!!! พนักงาน True Shop ขานให้คิวที่ 16-20 เข้าไปซื้อ

11:25 ทางพนักงาน True Shop เดินออกมาแจ้งว่าบัตรทั้งหมดได้ถูกซื้อไปหมดแล้ว ขอให้รอบัตรหลุดการจองผ่านหน้าเว็บในอีก 1 ชั่วโมง!!!

หมดหวัง!!! มีคนได้บัตรไปก่อนในกลุ่มเราคือ @imfai ส่วนผมและ @plynoi หมดหวังไปแล้วในตอนนั้น ….

เราก็ยืนๆ เบลอๆ อยู่หน้า Shop กันสักพักใหญ่ๆ จนเลยเที่ยงสักนิดก็ไม่มีวี้แววว่าจะได้บัตรหรือมีการขานเข้าไปซื้อบัตรหรือรายละเอียดอะไรจากใน Shop

ระหว่างนั้นความหมดหวังก็ได้ความหวังเมื่อใน twitter เริ่มมีการขายบัตรส่วนที่จองเกินจากแผน A, B, C ของเหล่าสาวกทั้งหลายที่ต้องการบัตร แต่เน้นกองทัพมดออกมา ระหว่างนั้นทาง @plynoi ก็ได้ข้อมูลจาก @PattaramonK หรือน้องนกว่าเค้ามีบัตรที่ซื้อเกินอยู่ 2 ใบ เป็นบัตรราคา 4,000 บาทอยู่โซน BA สนใจไหม แน่นอนว่าวินาทีนั้นผมพูดออกไปแบบไม่คิดว่า “เอา” โดยทันที แน่นอนว่า @plynoi คงไม่มีทางเลือกและผมก็ไม่อยากมานั่งลุ้นอีกต่อไป เราตกลงขอรหัสยืนยันและรหัสบัตรประจำตัวประชาชนเพื่อทำเรื่องจ่ายเงินที่ Shop ทันที ทุกอย่างจบลง เราได้ใบเสร็จรับเงินพร้อมชำระเงินว่าเราได้บัตรแล้วแน่นอน …

เราถือใบเสร็จออกมาแบบเหมือนฝัน ออกแนวลงไปในเหวแล้ว แต่ตะกายกันขึ้นมาได้ ….

สุดท้าย…. มันเป็นการจองบัตรคอนเสิร์ตที่น่าสะพรึงที่สุด ลุ้นทุกวินาที มีเงินอย่างเดียวซื้อไม่ได้ ต้องอาศัยความอึด ดวง และเครือข่ายคนรู้จัก…

นี่ตูจะได้ยิน "Bangkok, Put it back on" แล้วใช่ไหมมมม (><)/

มาช่วงอาทิตย์นี้ โดนยุอีกว่าไม่ลองเปิดเว็บแนวถ่ายรูปดูบ้างหล่ะ ก็เลย เออ น่าสนใจดีนะ แต่ …. กลายเปิดเว็บถ่ายรูปมันไม่ง่ายแบบเมื่อก่อนแล้ว เพราะเว็บแนวๆ ที่ ThaiThinkPad.com ทำและจะนำมาปรับใช้กับเว็บถ่ายรูปนั้น “ไม่ง่าย” และไม่ใช่เราเป็นคนเก่งและมีประสบการณ์ด้านนี้มากเท่ากับ ThinkPad แบบเดียวกับ  ThaiThinkPad.com เพราะฉะนั้นการเปิดเป็น Forum แบบเดิมๆ จะไม่เติบโต เพราะการเปิดแนว Forum นั้นต้องมีกลุ่มคนมากพอที่จะขับเคลื่อนได้ เพราะฉะนั้นต้องเปลี่ยนแนวออกไป

เว็บ http://www.nixpx.com จึงแตกต่างจากที่เคยทำมาเพราะตลาด Forum เริ่มอยู่ตัว คนถ่ายรูปไม่ได้ต้องการที่แสดงผลงานที่มากกว่าที่ตัวเองต้องการ แต่สิ่งที่ขาดคือเว็บที่นำเสนอความรู้และข่าวสารมากกว่า เพราะในไทยยังไม่มีเว็บแนวนี้เท่าไหร่นัก จึงเป็นจุดที่น่าสนใจลงมาทำ ซึ่งการอ่าน “NIXPX” ให้อ่านว่า NICEPIX หรือ ไนส์พิก

ที่มาของ X ตัวอักษรลำดับที่ 3 เป็นการนำมารวมกันของ C (Create) + E (Emotion) = X (สร้างสรรค์งานบนความรู้สึก)

การตัด I ออกไปเพื่อบ่งบอกว่าเราจะไม่ยึดมั่นในแนวคิดของเราแต่เพียงคนเดียว

NIXPX เป็นเว็บที่รวบรวมเรื่องราวของการถ่ายรูปที่ทุกคนสามารถสนุกไปกับมัน เพื่อสร้างสรรค์ภาพที่สวยงามและน่าดึงดูดใจ และยังนำเสนอข้อมูล-ข่าวสารในวงการถ่ายภาพต่างๆ ที่รวดเร็วและเข้าใจง่ายที่สุด

ช่างเป็นอะไรที่ลึกลับดีกับที่มาของชื่อแฮะ ….

ที่มาของชื่อใช้เวลาคิดสักพัก กับการนั่งเคาะๆ whois บน commandline เสร็จแล้วก็จดเลยในคืนวันที่ 10 มกราคม 2555 แล้วก็ setup WordPress ตัวใหม่และลง plugins ที่จำเป็นแล้วนั่งหา themes ที่คิดว่า ok มาใช้ ปรับอยู่สัก 1-2 ชั่วโมงก็พร้อมใช้งาน

ช่วงแรกตอนนี้เอาเนื้อหาที่เคยเขียนใน blog เก่าๆ มาโพสใส่ลงไปเพื่อเพิ่มเนื้อหาให้ไม่ดูโล่งไป ตอนนี้อยู่ในช่วงหาแหล่งข่าวต่างๆ และในช่วงอาทิตย์ต่อไปคงได้ลุยเนื้อหาเต็มที่

ต่อมาคือ IARTWRK by Ford AntiTrust เข้าได้ที่ http://www.iartwrk.com ได้แนวคิดจาก thesartorialist.com (แต่ความเทพของอารมณ์ยังไม่เท่า นี่เราคิดเทียบกับระดับโลก ช่างกล้า ><”) ในเวลา setup ประมาณ 1-2 ชั่วโมง เพราะชื่อเว็บมีอยู่แล้ว จดมานานมาก แต่ไม่ได้ใช้เลย แล้วไม่รู้จะเอาไปใช้ทำอะไรจริงๆ ในตอนแรก แต่พอคิดว่าจะทำชื่อนี้ก็โผล่มาในหัว เพราะสื่อกับสิ่งที่ตัวเองต้องการนำเสนอมากๆ

IARTWRK อ่านเป็น I + ART + WORK ตอนแรกนั้นเว็บนี้กะใช้เป็นที่รวม Music Artwork ของตัวเพลงต่างๆ ที่ใส่ลงในเพลงที่อัพเข้า iPod จึงมีเหตุที่มันมีตัว I อยู่ด้านหน้า แต่สุดท้ายก็ไม่มีเวลาทำ มารอบนี้เลยเปลี่ยนและปรับแนวใหม่ เป็น Individual Artwork แทน จริงๆ ไม่ได้ซีเรียสกับชื่อเท่าไหร่แฮะ เพราะความหมายตรงๆ ของ Artwork มันก็ไม่ใช่แค่เรื่องรูปภาพอย่างเดียว มันเป็นเรื่องของ printed publication เลยนั่งคิดๆ ต่อว่าควรจะมีความหมายอะไรยังไงดี สุดท้ายก็ได้เป็น Individual Art without Work แทน ออกแนวหาที่ลงมากกว่า ฮา …. แต่เอาเหอะ คิดมากไปเรื่องชื่อ ไม่ได้เริ่มกันพอดี

โดยเว็บ IARTWRK นั้นไม่เชิงว่าเอาแนวคิดแนวการถ่ายรูปมาจาก  thesartorialist.com เท่าไหร่นัก แต่ออกแนวโพสรูปที่ตัวเองชอบจากใน Gallery ของตัวเอง มาโพสเรื่อยๆ ไม่เป็นเซ็ตหรืออัลบั้ม แต่เป็นแนว Photo Stream มากกว่า คล้ายๆ กับ Flickr ที่ตัวเองใช้อยู่ แต่อันนี้คัดมาวันละ 3-5 รูปต่อวัน ออกแนวเน้นคุณภาพ (ที่ตัวเองคิดว่าโอเค)

ก็ลองดูสักตั้งนึง….

คุณสมบัติของกล้อง Nikon D4 คือ

• CMOS image sensor 16.2 megapixel format FX (24x36mm Full-Frame)
• ความเร็วในการถ่ายรูปต่อเนื่องที่ full-resolution (16.2 megapixel) ที่ 10 frame per second (fps) เมื่อเปิด AE/AF และไม่เปิด AE/AF ที่ 11 frame per second (fps)
• Startup time 0.12 seconds และ Shutter Lag 0.042 seconds
• ปรับปรุงการถ่ายรูปในที่แสงน้อยโดยตั้งแต่ ISO 100 ถึง 12,800 และลดและเร่งได้ตั้งแต่ ISO 50 ถึง 204,800 ทั้งในโหมดถ่ายภาพปรกติและวิดีโอ
• Image Processor EXPEED3 รุ่นใหม่
• ปรับปรุงระบบวัดแสงจาก D3 เป็นรุ่นที่ 3 (Third generation color matrix metering system) ที่ 91,000 pixel RGB metering sensor และ 3D Color Matrix III เน้นความสว่างที่ใบหน้าของคน
• Advanced Multi-CAM 3500FX ระบบโฟกัสปรกติทัั้งหมด 51 จุด และระบบโฟกัสแบบ cross-type ทั้งหมด 15 จุด ที่ f/5.6 หรือกว้างกว่า และระบบโฟกัสสามารถโฟกัสได้ช่วงสว่างน้อยลงไปได้อีก 2 stop จากความสว่างปรกติ
• มีระบบ Focus Point Switching ระหว่าง Portrait/Landscape
• เพิ่มปุ่มย้าย Focus อีกปุ่มเพื่อความสะดวกตอนใช้ถ่ายแนวตั้ง
• Viewfinder แบบ Full Pentaprism 100%
• บันทึกวิดีโอแบบ Full HD 1080p ได้ที่ 30 และ 24 fps และ HD 720p ที่ 60 fps ในโหมด slow-motion โดยรอบรับการบันทึกแบบบีบอัดด้วย H.264 B frame compression ด้วย ถ่ายได้สูงสุด 29 นาที 59 วินาทีต่อคลิป
• ระบบบันทึกวิดีโอมี Auto Flicker Reduction (50/60Hz)
• ระบบวิดีโอสามารถเลือก FX (x1), DX (x1.5) และ CX (x2.7) Format บนวิดีโอแบบ Full HD โดยไม่ลดคุณภาพใดๆ
• สนับสนุน WTSA wireless control บน Nikon WT-5 wireless tramsmitter และมี Ethernet port
• HDMI ouput สำหรับบันทึกวิดีโอแบบไม่บีบอัดบน Apple ProRess 422 Series
• มี Function ทำงานผ่าน HTTP Mode ในการควบคุมและเข้าถึงไฟล์ต่างๆ ในกล้องได้ทันที
• เพิ่มระบบ face detection/recognition เพื่อสะดวกต่อการใช้งานมากขึ้น
• ตัวกล้องนั้นเป็นกล้องตัวแรกที่สนับสนุน XQD Compact Flash memory card (125MB/s) และ CF UDMA7 (100MB/s)
• Thermal Shield พื้นผิวตัวกล้องเพื่อป้องกันความร้อนจากภายนอกเข้าภายในกล้องได้ดีมากขึ้น
• ตัว Shutter นั้นออกแบบใหม่ทั้งหมด โดยทดสอบแล้วทำงานได้ถึง 400,000 ครั้ง
• เพื่อขนาดจอ LCD ด้านหลังเป็น 3.2" 921,000 pixel Gapless และมีเซ็นเซอร์ปรับความสว่างหน้าจออัตโนมัติ
• น้ำหนัก 1.180kg (ไม่รวมแบตฯ)

ราคาขายอยู่ที่ 200,000 บาท (ถามตอน Q/A ราคาอาจมีการเปลี่ยนแปลงได้ในอนาคต)

ปิดท้ายด้วย เปิดตัว AF-S Nikkor 85mm f/1.8G เลนส์รุ่นใหม่ในงานนี้ด้วยราคาประมาณ 16,000-17,000 บาท (ถามตอน Q/A ราคาอาจมีการเปลี่ยนแปลงได้ในอนาคต)

ราคาทั้งสองตัวยังไม่มีออกมาอย่างเป็นทางการ

เครื่องโน๊ตบุ๊ค Lenovo/IBM ThinkPad ที่ผมใช้มา 3 เครื่องนั้นสามารถตั้งรหัสผ่านก่อนที่จะเข้าสู่ OS Mode อยู่ 3 ส่วนคือ

Power On Password (POP)

Hard Disk Password (HDP)

Supervisor Password (SVP)

โดยทั้ง 3 ส่วนนั้นรหัสผ่านถูกเก็บรักษาและหรือ Encrytion Key อยู่บน Trusted Platform Module (TPM) โดยในปัจจุบัน เครื่องที่ผมใช้คือ ThinkPad T420 นั้นมาตรฐาน TCG Ver.1.2 Compliant chip (ผมไม่รู้ขั้นตอนแน่ชัดในการเก็บว่ามันเก็บแค่ Key หรือเก็บ Passphrase ทั้งหมด)

รูปจาก tabletkiosk.com

เพราะฉะนั้นถ้าผมดันไปลืมรหัสผ่านทั้ง 3 ตัวด้านบน หรือมีคนพยายามเข้าสู่เครื่องผมจะไม่สามารถใช้การ reset ด้วยวิธีเอา Backup Battery บน M/B ออกและใส่กลับไปใหม่ได้ เพราะรหัสนั้นอยู่บน Trusted Platform Module (TPM) โดยเป็น chip ที่สามารถคงสภาพรหัสไว้ได้แม้จะไม่มีไฟฟ้าเลี้ยงอยู่เลย ถ้าลืมก็มีอย่างเดียวคือเปลี่ยน M/B ในกรณีที่ลืม Power On Password (POP) หรือ Supervisor Password (SVP) และเปลี่ยน HDD ในกรณีที่ลืม Hard Disk Password (HDP) กันไปเลย

ส่วนวิธีใต้ดินในการ Hard Reset ตัว Trusted Platform Module (TPM) ก็มีให้เห็นอยู่บ้าง แต่ใช้ไม่ได้กับทุกๆ System เพราะฉะนั้นก็ต้องเสี่ยงดวงเอากันเอง (มีคนทำได้แต่รุ่นเก่าๆ เมื่อ 3-4 ปีก่อน ยังไม่เห็นรุ่นใหม่ๆ ทำได้ แต่ในอนาคตไม่แน่)

เมื่อผ่าน 2 รหัสผ่านด้านบนได้ (อีก 1 ตัวคือ SVP เป็นรหัสจัดการ BIOS และระบบอื่นๆ เป็นหลัก ไม่ค่อยได้ใช้) ก็มาถึงตอนเข้า OS กัน ส่วนตัวแล้วใช้ Windows 7 และใช้ Biometric Device ในส่วนของ Fringerprint ในการเข้าระบบ โดยผมตั้งให้มัน override ตัวรหัสผ่าน 2 ตัวก่อนหน้านี้ทั้งหมด ถ้าผมเปิดเครื่องผ่านการแสกนลายนิ้วมือผมได้ และเมื่อเข้าถึง Windows 7 ก็ให้ login เข้าตัว Windows ผ่านไปได้เลย ไม่งั้นผมต้องใส่รหัสผ่านทั้งหมด 3 ครั้ง Power On Password, Hard Disk Password และ Windows Authentication

เข้าใช้งานได้ ตัวที่รักษาความปลอดภัยระหว่างทำงานตลอดเวลาป้องกัน การติด Malware ก็คือ Norton AntiVirus 2012 ตัวนี้ เมื่อก่อนผมว่าใช้ ESET NOD32 แต่เพิ่งเปลี่ยนมาใช้ได้ไม่นาน เพราะเบากว่า กินทรัพยากรน้อยกว่า และมีระบบตรวจจับรุ่นใหม่ที่ทันสมัยกว่า รวมไปถึงมี Feature ที่คุ้มค่าตัวอีกด้วย

เมื่อป้องกัน Realtime ในส่วนของ Process แล้ว ก็มีป้องกันส่วนของ Network กัน ส่วนตัวแล้วใช้ COMODO Firewall เป็นหลักในการป้องกัน เมื่อช่วงแรกๆ ที่ใช้ Windows 7 ผมจะใช้ Windows Firewall with Advanced Security แต่มาตอนหลังผมกลับมาใช้ COMODO Firewall อีกครั้ง เพราะชินกับตัวนี้มากกว่า และก็ป้องกันได้ดีในระดับที่น่าพอใจอีกด้วย

สุดท้าย ก็เป็นระบบ AutoLock ของ ThinkPad เอง

เป็นการใช้ Webcam ที่มีอยู่ในทุกๆ เครื่อของ ThinkPad ในปัจจุบันมาทำการตรวจสอบว่ามีผู้ใช้งานอยู่ที่หน้าเครื่องตามเวลาที่กำหนดหรือไม่ โดยมันจะเปิด Webcam แอบมองโดยใช้ Face Detection ในการตรวจสอบ ถ้าในระยะเวลาที่ตั้ง Keyboard/Mouse ไม่ได้ถูกใช้งาน จะเปิด Webcam ตรวจสอบ ถ้ามีคนอยู่มันจะไม่ Lock เครื่อง แต่ถ้าไม่มีคนอยู่ ก็จะทำการ Lock เครื่องให้ทันที แทนที่จะรอให้ Screensaver Password ทำงานตามเวลาที่กำหนดไว้ตายตั ก็ทำงานตัดหน้าก่อนไปเลยนั้นเอง

ดูเหมือนเยอะ แต่ถ้าข้อมูลคุณสำคัญก็แนะนำให้ทำไว้ครับ จริงๆ ถ้าทำ Full Encrytion จะเยอะกว่านี้อีกนะ แต่นี่ยังไม่ได้ทำทั้งหมด เหลืออีกหลายส่วน และคิดว่าคงไม่ทำ เพราะมันทำให้ OS/HW ช้าลงไปอีก เอาแค่นี้ก็เพียงพอสำหรับผมแล้ว