ElaN Languages BLOG

Protect your chickens from…goblins?

*Tim* — Mon, 25 Mar 2013 19:57:00 +0200

Admit it, this article’s title made you curious and you decided to read further because you wanted to know what it was all about. A good, intriguing title can play a vital part in an article, text, essay or novel’s success and fame. That’s why a certain Bruce Robinson invented the Diagram Prize in 1978, an award that celebrates the oddest book title of the year.

If you’re still wondering why we mentioned chickens and goblins, the winner of this year’s Diagram Prize is a publication called Goblinproofing One’s Chicken Coop. By doing so, this extremely odd title won from rivals such as How Tea Cosies Changed The World and God’s Doodle: The Life and Times of the Penis.

What is the strangest book title that you have ever encountered? Let us now, we’re in desperate need of new books with fascinating titles.

ElaN Languages zet schouders onder Cambodjaans onderwijsproject

*Stijn* — Tue, 12 Feb 2013 13:49:00 +0200

Het goede doel ligt ons nauw aan het hart. Vandaar dat we beslist hebben om onze klanten dit jaar geen relatiegeschenk te geven. In plaats daarvan storten we 2500 euro aan ons onderwijsproject in het Pong Sena Weeshuis in het Bakong District in Siem Reap, Cambodja.

Met dit bedrag kunnen we gedurende een gans jaar een voltijdse leerkracht aan het werk zetten.

Onze medewerker Philippe Requin ging zich nog vorige maand persoonlijk vergewissen van de toestand in het weeshuis en kon met eigen ogen vaststellen welke de belangrijkste noden zijn en hoe het onderwijs verloopt.

“Directie en personeel zorgen zo goed als het kan voor ongeveer 300 arme kinderen uit de omliggende dorpen: een minimaal lesaanbod en één eetmaal per dag. Er worden voornamelijk taallessen georganiseerd, met voorrang de Khmerse taal, gevolgd door Engels, Chinees en Japans. Opvallend én tevens ontroerend was de dringende roep en de motivatie van die jonge mensen om onderwijs te krijgen. Ook ik kreeg uitdrukkelijk de vraag om er zelf taallessen te komen geven, omdat er een groot tekort is aan beschikbare leerkrachten én aan didactisch materiaal. Een voltijdse leerkracht op jaarbasis kost het weeshuis ongeveer 2500 euro …”.

En dat is dus precies het bedrag dat we in naam van onze klanten hebben overgemaakt. We kregen al heel wat positieve respons op onze actie. En daar zijn we blij om. We willen dan ook iedereen bedanken die dit project een warm hart toedraagt.

Meer info: www.pongsenaorphanage.org

Verandert Belfius binnenkort van naam?

Kim — Tue, 15 Jan 2013 17:05:00 +0200

Een studentengrapje natuurlijk...

ElaN Filmavonden: de beste films van 2012

*Stijn* — Mon, 24 Dec 2012 09:56:00 +0200

Wat we onthouden hebben van 2012? Syrië, Sandy, Sierre en het schielijke heengaan van Ford Genk. Weinig reden dus voor een rondedansje. Tenzij bij het buitengaan van volgende films die ElaN Filmavonden de afgelopen 12 maanden zijn publiek voorschotelde. Onze top 10.

Met als eerste vaststelling: het waren de 70-plussers die in 2012 bijzonder goed op dreef waren. Polanski, om te beginnen. Op zijn 78ste vuurde de misantropische Meester nog maar eens een gifpijl af die ons rechtstreeks in het hart trof. In Carnage komen twee koppels samen om een dispuut te regelen. Bloed valt er niet, het masker der beschaving wel. Zeker als de fles whiskey op tafel wordt gezet. "I am glád our son kicked the shit out of yours!", tiert Kate Winslet die dan al het tafeltje met kunstboeken van Jodie Foster heeft ondergekotst. Voor ons de scène van het jaar.

Beschaving is ook ver te zoeken in de gloeiende thriller Killer Joe van William Friedkin (78) met Matthew McConaughey in de hoofdrol. Jarenlang de golden boy uithangend in onderling verwisselbare romcoms om dan de stroop van zijn mond te vegen en te schitteren in het iets serieuzere werk (The Lincoln Lawyer, Magic Mike, Mud). McConaughey speelt Joe Cooper, een sardonisch grijnzende satan met cowboyhoed die vanachter donkere zonnebrilglazen zijn oogje laat vallen op een jonge deerne. Een moord zou hij voor haar begaan, wat ook gebeurt. Killer Joe ontziet werkelijk niets of niemand en gebruikt alle middelen om zijn doel te bereiken, tot aan een gefrituurd kippenboutje toe... Friedkin laat het verhaal alle kanten uitwaaieren: nu eens bloedstollend dan weer knotsgek maar altijd beklijvend. En dan te weten dat Friedkin tussendoor opera's regisseert, nét als Michael Haneke trouwens.

Het Oostenrijkse ijskonijn, intussen ook de 70 gepasseerd, leverde met Amour een wonderschoon maar schrijnend portret van Georges en Anne, een gelukkig echtpaar op jaren dat plots voor de afgrond van het graf staat als Anne erg ziek wordt. Vanuit zijn achterzak haalt Haneke nog maar eens zijn fileermes boven en toont in zijn typisch meedogenloze stijl aan wat onze grootmoeder ons al eerder wist te vertellen: oud worden willen we allemaal, het zijn is een ander paar mouwen. Prachtprent.

Oudje nummer 4 dat ons wist te bekoren, was Martin Scorsese. Klein van gestalte - Marty meet 1.55 m - maar misschien wel de grootste aller regisseurs. Met de 3D-familiefilm Hugo, wisselt de Koning van het gangstergenre het geweer van schouder. Tegelijk is Hugo Marty's ode aan datgene wat hem het dierbaarst is: film, die machtige kunstvorm die zoals Hugo's vader het zegt 'de kracht heeft om dromen te vangen'.

Nog zo'n dromenvanger vinden wij Wes Anderson. Voor weirdo Wes lijkt de wereld één groot poppenhuis, bevolkt met rare snuiters die - tegen beter weten in - er het beste van proberen te maken. Zo ook in Moonrise Kingdom, een clever coming-of-age verhaal over het stelletje verliefde pubers Sam en Suzy. Ontroering was ons lot (het slowdansje op het strand op muziek van Françoise Hardy!) om dan weer te gieren van het lachen (Edward Norton in korte scoutsbroek en Bruce Willis' toupetje).

Het personage van het jaar liepen wij tegen het lijf in Aki Kaurismäki's immigrantenfabel Le Havre. Schoenenpoetser Marcel Marx (de naam van het jaar-trofee is ook meteen voor de man) ontfermt zich over de Afrikaanse jongen Idrissa die in een scheepscontainer aanspoelt in de havenstad Le Havre. "Is dit Londen?", vraagt Idrissa waarop Marcel kurkdroog: "Da's aan de andere kant". Als gewoonlijk stouwt Kaurismaki zijn film vol met spaarzaam met woorden omspringende figuren die een stil verdriet in zich meedragen. 't Is wat het is, zié je de bakker, kruidenier en cafébazin denken. Rijden op de autoweg doen ze nog wel maar de afslag naar Het Grote Geluk? Die hebben ze allang gemist. Gelukkig biedt Little Bob - een Johnny Hallyday in lompen - een bakje troost middels een fijn accordeondeuntje.

Helemaal ondersteboven waren wij ook van Once upon a time in Anatolia, van het Turkse filmwonder Nuri Bilge Ceylan. Na het prachtige onheilsdrama Three Monkeys in 2009 hadden we Ceylan al gekroond tot de Tarkovski van de Bosporus - of Turkovski, zo u wil. Met Anatolia doet hij die titel alle eer aan.

Net als in de Dogma-mijlpaal Festen 14 jaar geleden, laat de Thomas Vinterberg, de duisterste der Denen, een kindermisbruiker zijn omgeving op stelten zetten. Hoewel, kindermisbruiker? De hoofdfiguur in Jagten treft geen schuld. Toch wijst heel het dorp hem met de vinger om hem zonder verpinken aan de schandpaal te nagelen. En dat levenslang, zo blijkt uit het einds(c)hot. Met Jagten neemt Vinterberg ons bij de hand richting de donkerste spelonken van de menselijke psyche. Niet moeilijk dat we na afloop even op ons effen moesten komen. Wat ook het geval was tijdens Beyond The Hills van Christian Mungiu. 2,5 uur lang slaagt de Roemeen erin om de beklemmende beslotenheid van een slotklooster tastbaar te maken. Maar zijn verdiensten gaan nog verder. Geen idee waar ze exact vandaan kwamen of het moet de aaneenschakeling van de tableau vivant-achtige shots van een zustergemeenschap zijn, maar Beyond the Hills bezorgde ons kouwe rillingen tot in het ruggenmerg.

Hoog tijd voor de absolute nummer 1, Holy Motors van Leos Carax. Voor velen een pompeus filosofisch traktaat waar je kop noch staart aan krijgt. Wij, daarentegen, gingen helemaal overstag voor Monsieur Oscar (Denis Lavant) die in een witte stretch limo doorheen de Parijse straten schrijdt om zich te hullen in de rol van 9 personages. We zien hem in opdracht van de firma Holy Motors als zakenman, bedelaarster, accordeonspeler, huurmoordenaar, … de meest vreemde avonturen beleven. Nog het meest lol beleefden we aan de rol als trol die Lavant (met Eva Mendes!) neerzette. Wat Carax ons exact wilde meegeven, was ons niet altijd geheel duidelijk. Niet dat wij er wakker van lagen. Daarvoor is dit multi-interpreteerbare pareltje ons te dierbaar. Tegelijk kropen er in ons hoofd bespiegelingen over de materialistische maatschappij van vandaag die de verbeelding als een stoute jongen in de hoek heeft gezet. Daar waar de klappen vallen. Het is goed dat enfant terrible Carax met Holy Motors toch eventjes weerwerk bood.

Top-10 van ElaN Filmavonden in 2012

10. Le Havre (Aki Kaurismäki)
9. Carnage (Roman Polanski)
8. Moonrise Kingdom (Wes Anderson)
7. Jagten (Thomas Vinterberg)
6. Killer Joe (William Friedkin)
5. Beyond The Hills (Christian Mungiu)
4. Hugo (Martin Scorsese)
3. Once upon a time in Anatolia (Nuri Bilge Ceylan)
2. Amour (Michael Haneke)
1. Holy Motors (Leos Carax)

Haalden het net niet: Les géants, Tinker Tailor Soldier Spy, Marley, Le grand soir, A perdre la raison en Dans la maison.

Zo, ook in 2013 presenteert ElaN Filmavonden elke maandagavond in TheRoxyTheatre in Koersel een film uit het niet-commerciële circuit. Elke prent wordt van een inleiding voorzien. Na afloop kunt u gezellig napraten in de Roxy-bar.
ElaN Filmavonden, uw wekelijkse afspraak met de zevende kunst.

E-MaN
www.elanfilmavonden.be

ElaN Filmavonden op Facebook

Kerstmis? De ballen!

*Stijn* — Mon, 24 Dec 2012 09:37:00 +0200

Van Adinkerke tot Aarlen: in heel België kunt u tussen de kunstig versierde kerstbomen aan glühwein nippen. Op de Brusselse markt staan 240 houten chalets klaar: vol kerstartikelen. Oder … steekt u liever de grens over richting Weihnachtsmärkte in Köln? Ou … aan de andere kant van de taalgrens vindt u le Village de Noël op de Luikse Place Saint-Lambert. En dan hebben we het nog niet eens gehad over Christmas shopping bij Harrods in Londen. Kerstmis overstijgt elke (taal)grens!

Gezelligheid en wollen truien
Ah … geeft u maar eerlijk toe: zo een knapperige Bratwurst doorspoelen met een hartverwarmend glaasje glühwein? Het heeft wel iets. En ja, u moet er de zoveelste uitvoering van Jingle Bells wel bijnemen. Maar van onder uw dikke wollen trui is het toch ook best genieten van die feeërieke lichtjes en (valse) sneeuw.

Over het Kanaal
Met de trein staat u vanuit Brussel zo in het hartje van Londen. En daar … spoelt de kerstsfeer u enthousiast tegemoet. Zeker in de buurt van Harrods in Londen: dé place to be voor kerstadepten. Maak dankbaar gebruik van elke passage onder een maretak – mistletoe zoals ze hem daar noemen: elke doortocht betekent een free ticket voor een teder kusje van uw geliefde. En bent u ook nog op 26 december in Engeland? Geniet dan van de gezellige drukte tijdens Boxing Day. Die naam verwijst naar de dag waarop traditioneel elke Brit zijn kerstpakje opent. Intussen is hij ook uitgegroeid tot de startdag van de winterkoopjes én de dag van de jaarlijkse vossenjacht. Bruisende drukte gegarandeerd!

Dood aan sokken en dassen!
Amerikaanse bevrijders introduceerden de kalkoen op het kerstmenu. Niet exact wat ze thuis deden, want in Amerika komt die op tafel tijdens de vierde zondag van november. Dan vieren ze Thanksgiving. Mét de onmisbare stuffed turkey. Sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog verscheen die almaar vaker op Europese feesttafels. En ook voor de inhoud van de kerstcadeaus laten uw naasten zich vaak inspireren door Angelsaksische voorbeelden. Of zouden matching sokken en dassen een universele oplossing zijn als ‘veilige’ cadeaukeuze? Altijd prijs, altijd gewonnen. Maar echt origineel? Neen, dat zijn ze intussen niet meer. Daarop hebben digitale drukkers tegenwoordig wat gevonden: laat uw eigen foto's printen op portefeuilles, ondergoed, T-shirts of zelfs kerstballen. Zo kunt ook u iemand – welgemeend én vanuit de grond van uw hart – toewensen: “Ge kunt de boom in!”

“Er is geen bal op de tv”
De kerstperiode is voor veel tv-programmamakers hét moment om nog eens met een hoop klassiekers op de proppen te komen. Kent u alle Sissi-films intussen helemaal van buiten? Zet uw lachspieren dan in overdrive met een exquise selectie YouTube-aanraders. We beginnen met een 'Alles kan beter'-voorgerechtje op basis van de 3 Suisses-wintercatalogus. Als hoofdgerecht serveren we u Mr. Bean in zijn onnavolgbare kalkoengevecht. En als dessert staat er nog een collectieve zangstonde op het menu met Bob Dylan die in ware polkastijl de stoelen aan de kant schuift.
Zin in nog een digestiefje? We presenteren u Little Drummer Boy van The Dandy Warhols. Als slaapmutsje tot slot, kunt u rustig meewiegen op de lazy bossanova-tonen van Lisa Ono.

Rij geen rendier plat en geniet ervan! Merry Weihnachten und a happy année!

Doomsday Dictionary

*Tim* — Wed, 19 Dec 2012 15:01:00 +0200

The end of the world is nigh. Unless you’ve been living under a rock (which, ironically, is where some of the people who believe the world is going to end are actually living) for the past year you’ve undoubtedly heard the rumours that the world could/will end on 21 December 2012. Newspaper articles, documentaries, Facebook updates, tweets, TV reports... all of this leads to a lot of uncommon or unfamiliar vocabulary being used. So that’s why we’ve made a small list of some of the keywords and names, ensuring that you will be perceived as a true apocalypse connoisseur. Your fame and reputation will, of course, only last for two more days but hey, it’s better than nothing, isn’t it?

Bugarach: a small Pyrenean village that is currently being flooded with people because, according to an old prophecy, it will be the only place on earth left standing after 21 December. It is also rumoured that there are spaceships inside the oddly-shaped mountain that looms over the village.

Doomsday destination: see Bugarach.

Doomsday party: Any excuse for a party! Doomsday parties are popping up everywhere and on the 21st of December, many people will be facing the apocalypse in their dancing shoes. ‘If the world does end, we might as well go down dancing and if not, well, then we still had a good time’, seems to be the general idea.

Doomsday prepper: Someone who is meticulously preparing him or herself in order to survive the apocalypse. Stocking up on dried foods, canned goods, water supplies; a prepper is ready to live in a customized shelter for a few months.

Mayan calendar: The main instigator of all this apocalyptic frenzy. Apparently, their 5,125-year spanning calendar ends on 21 December 2012, which has been interpreted by some people as the inevitable end of the world. But then again, every calendar has to stop at one point, doesn't it?

Nasa video: The space agency is so confident in its prediction that the world will not end in 2012 that it posted a Youtube video to reassure everyone. The video was originally intended to be published on 22 December (the day after) but instead, they choose to upload it a couple of days ago in an attempt to counter outbursts of fear and panic.

Nibiru: a ‘supposed planet’, rapidly making its way to earth, which will lead to a fatal collision on, yep, you guessed it, 21 December 2012. Nibiru was actually meant to hit our planet in 2003 but since this, for some strange and mysterious reason, didn’t happen the date of impact was postponed to 21 December 2012, linking nicely with the end of the Mayan calendar.

So, tell us what you'll be doing on 21 December? If you're planning on a last-minute trip to Bugarach, don't forget to contact ElaN for a quick French language session.

Tim Cunningham

Kandidates Miss België @ElaN

*Stijn* — Thu, 13 Dec 2012 19:40:00 +0200

Sois-belle et tais-toi? Niet bij ElaN! Gisteren volgden de twintig finalistes van Miss België taalles (Nederlands of Frans) in onze kantoren. Eens uit het taalbad, vonden ze nog de tijd om hun beste beentje voor te zetten. Zie ook onze Facebook-pagina.

Liefste rijziger, in deze trein mag je niet instappen!

Kim — Wed, 12 Dec 2012 17:00:00 +0200

Hoe rijziger, hoe beter, zegt mijn moeder altijd. Maar bij de NMBS kennen ze duidelijk heel wat van de Nederlandse taal, of ze het nu op het scherm tonen of door de luidsprekers laten galmen. Zelfs Peeters en Pichal verzamelden begin dit jaar al de beste boodschappen die bij de NMBS te horen waren. Die lees je hier.

Laat u niet overkoken!

*Stijn* — Thu, 06 Dec 2012 12:14:00 +0200

De cuisson is perfect: een zin die u tot vijf jaar geleden waarschijnlijk nog nooit had gehoord. Net zomin als trancheren, frapperen en poleren. Of misschien wel, maar dan bij hoge uitzondering. Terwijl die woorden nu zo goed als bij uw alledaagse taal horen – met dank aan de tientallen kookprogramma’s op televisie. Wie is trouwens uw favoriete tv-kok: Jeroen Meus, Piet Huysentruyt, Peter Goossens of Sergio ‘Wat een geil sausje’-Herman? Misschien Jamie Oliver, Nigella Lawson of toch maar Gordon Ramsay?

Op een bedje van verkleinwoordjes

Dirk De Prins sprak in Mijn Restaurant de deelnemers geregeld vaderlijk toe: “Pas ervoor op dat je niet alles met verkleinwoorden presenteert. Daarin verslikt een klant zich sneller dan je denkt.” En terecht. Want hoe vaak gaat het niet over krielpatatjes en een stukje duif op een bedje van lentegroentjes met een sausje van bouillon en verse tuinkruidjes? Misschien daarom dat haute cuisine zulke kleine porties serveert: de recepten staan vol met verkleinwoorden! J

Zelf aan de slag

Kijken naar de televisieprogramma’s is een. Maar veel kijkers puren daaruit de inspiratie om zelf aan de slag te gaan. En dat is een goede zaak. Want aandachtig omgaan met voeding is belangrijk. Bewust kiezen voor kwaliteitsproducten en daarmee een voedzame maaltijd bereiden die tegelijk heerlijk smaakt: dat is genieten geblazen! Al zijn er ook kijkers die zich op restaurant ontpoppen tot zelfverklaard culinair recensent. Inclusief: ik zou graag een woordje tot de chef richten. En daarvan worden de collega-restaurantbezoekers misschien niet altijd even vrolijk.

Smullen van taal

“Een goed boek … dat is eten en drinken in één.” Helemaal mee eens. Sterker nog, een goed kookboek is een verrijking voor al je zintuigen en je taalgevoel. Want goed geschreven en suggestief geïllustreerd is zo een boek dé toegangspoort tot een nieuwe wereld van bewust omgaan met eten en dus … van puur genot. Daarbij horen termen om al die nieuwe gewaarwordingen te benoemen. Doe u daarom zelf een plezier en zoek het boek – eventueel een afgeleide van een televisieprogramma – waarvan u taalkundig watertandt. Lekker kokkerellen en spelenderwijs keukenwoordenschat leren: uw taal uitbreiden en verfijnen was nog nooit zo lekker!

Evolutie in televisie-kok-land

Nu lijkt een televisiestation niet zonder zijn eigen kookprogramma te kunnen. En de meeste zijn dan ook nog eens bijzonder briljant gemaakt. Maar het is niet altijd een voltreffer. Kijk even – niet te lang! – naar Delia Smith, een tv-kok van de BBC en merk hoe saai het kan zijn. Dan brengt Nigella Lawson meer Schwung in haar presenteerwerk. Maar de allerbeste kooktelevisie blijft veruit gebaseerd op een Zweedse kok!

To do a 'Letermeken'

*Tim* — Fri, 26 Oct 2012 08:32:00 +0200

Yves Leterme, Belgium's former prime minister, and twitter have a very difficult relationship. On numerous occasions, he tweeted what appeared to be private messages to all of his followers (he has more than 50,000 of them). In Belgium this is known as 'een Letermeken doen', thus meaning that you're blundering while using social media. And it seems that this coined phrase is becoming famous abroad. Yesterday, the Wall Street Journal posted an article about Leterme's twitter gaffes and they even mentioned 'to do a Letermeken'. What are the odds that the whole world will be talking about 'doing a Letermeken' in a couple of years from now? With the ever-growing popularity and importance of social media, we wouldn't be surprised if it became part of our general vocabulary.