Doric's blog

Bali 2014

noreply@blogger.com (Doric) — Fri, 02 Jan 2015 14:34:00 +0000

Geloof

noreply@blogger.com (Doric) — Sat, 23 Jul 2011 13:37:00 +0000

In de Volkskrant van vandaag (23 juli 2011) schrijft Kars Hazelaar aan het einde van zijn ingezonden stuk 'Geloven of niet geloven: wat is het probleem?': 'mijn vraag is: wat is het probleem? Waarom willen ze het geloof van anderen in de hoek drukken?'.

Ik zal u zeggen, heer Hazelaar, wat het probleem is. Altijd maar weer willen gelovigen anderen de wil opleggen over de wijze waarop je je moet gedragen. Van de ene gelovige mag je niet fietsen op zondag, van de andere moeten vrouwen een hoofddoek om. En ga zo maar door.

Dat is het probleem met het geloof. En ik noem ook maar eens de perversiteit van de rooms katholieke kerk die niet wil erkennen dat priesters jarenlang kinderen seksueel hebben misbruikt.

Transparantie van de rechterlijke macht

noreply@blogger.com (Doric) — Wed, 20 Apr 2011 05:45:00 +0000

Het urenlange verhoor van rechter Tom Schalken, afgelopen woensdag tijdens het Wildersproces, had iets van een marteling. Zijn mompelende stem, het paars kleurende gezicht en de vermoeide houding verraadden een ongemak dat hij niet voor mogelijk hield. Wat doe ik hier? Waarom ik? Het was toch Wilders die we te grazen zouden nemen?

Wat een vergissing: de illusie van onschendbaarheid. Hoe is het mogelijk dat een machtige magistraat en hoogleraar in de rechten zich niet bewust is van de consequenties van zijn tendentieuze, in feite al veroordelende beschikking voor het Wildersproces en zijn loslippigheid daarover in privétijd? Dacht Schalken eventjes Wilders voor het gerecht te slepen, nu zat hij zelf in de rechtszaal: ter verantwoording geroepen in dezelfde zaak die hij afdwong, tegen de wil van het Openbaar Ministerie in. Dacht hij te koop te kunnen lopen met zijn mening over ‘het mannetje Wilders’, nu werd hij op het matje geroepen. Wilders stond er triomfantelijk bij.

Lees verder ...

Mijn promotieonderzoek

noreply@blogger.com (Doric) — Tue, 11 Jan 2011 21:52:00 +0000

Het onderwerp van mijn promotieonderzoek betreft de leiderschapskwaliteiten die verpleegkundig managers in een academisch ziekenhuis nodig hebben om nu en in de toekomst organisatorisch en vakinhoudelijk een antwoord te kunnen geven op de veranderende eisen aan de verpleegkundige zorg.
Schematisch gaat het om het volgende. De maatschappij, de politiek, de overheid en de samenstelling van de bevolking stellen nieuwe eisen aan de zorgsector en de academische ziekenhuizen. Deze zullen om aan die eisen te kunnen voldoen, hun interne organisatie (structuren, werkprocessen, strategie, etc.) moeten aanpassen en verbeteren. Uit de literatuur is bekend dat een belangrijke factor voor succesvolle veranderingen binnen organisaties, de kwaliteit is van het management en het leiderschap.
In mijn promotieonderzoek zal ik mij beperken tot het verpleegkundig management/leiderschap en de aanpassingen/veranderingen binnen de verpleegkundige zorg.
Doel van het onderzoek is het opstellen van een leiderschapsprofiel voor verpleegkundigen en het aanleveren van bouwstenen voor het inrichten van een voor deze groep bestemde leiderschapsontwikkelingsprogramma.
Op dit moment verkeer ik in de fase van het opstellen van een onderzoeksvoorstel.
Het is een fase van veel lezen, veel nadenken en van het kiezen van theorieën, modellen en onderzoeksmethoden. Veel werk, maar boeiend.

Update 13 juni 2011: Zie Leiderschapsstudies

Durian Chips

noreply@blogger.com (Doric) — Fri, 15 Oct 2010 20:51:00 +0000

De durian (spreek uit: doerian) is een buitengewone en heerlijke vrucht. Je vindt de durian in Zuid Oost Azië en is bekend om zijn penetrante geur. Een vriendin van ons vond durian chips (een Thais product) bij de Hanos. Chips met de echte durian smaak en overheerlijk. Voor de liefhebber.

De scheiding tussen moskee en staat

noreply@blogger.com (Doric) — Fri, 15 Oct 2010 16:45:00 +0000

Islamisten menen dat er geen scheiding bestaat tussen religie en politiek. Volgens antropoloog Ahmad ligt de oorsprong van dit denken niet in de islam als godsdienst, maar in de groeiende macht en invloed van de staat in de vroege twintigste eeuw. Dat blijkt uit onderzoek naar de ideologie van Abul Ala Maududi, inspirator van verschillende islamistische bewegingen en grondlegger van de Indiase Jamaat-e-Islami. Lees verder ...

Rouvoet over godsdienst

noreply@blogger.com (Doric) — Fri, 15 Oct 2010 15:53:00 +0000

In dit artikel stelt ex-minister Rouvoet dat uit het gegeven dat godsdienstvrijheid een individueel recht is, niet geconcludeerd mag worden dat godsdienst niet vrij is als deze gepaard gaat met een groot aantal leefregels en voorschriften die moeten worden nageleefd. Letterlijk: "" ... het zit Halsema en andere progressieve politici dwars dat er kennelijk vrouwen zijn die zich een verbod op actieve politieke participatie laten welgevallen. ... Dat de betreffende vrouwen daar zelf helemaal niet mee zitten in hun gebruikmaking van hun individuele grondrecht van vereniging en vergadering, lijkt daarbij niet relevant".
Rouvoet doet voorkomen alsof die vrouwen volledig uit eigen vrije wil de voorschriften en leefregels van de SGP naleven. En dat is om twee redenen onjuist. Allereerst omdat er zoiets is als indoctrinatie: het is geen toeval dat je het geloof aanhangt waarin je als kind bent opgevoed. In christelijke gezinnen ontstaan spontaan geen 18-jarige moslims of joden.
De tweede reden is dat het heel goed mogelijk is dat vrouwen in de SGP gemeenschap zich conformeren aan de leefregels en voorschriften van hun omgeving om door diezelfde omgeving als deelnemer geaccepteerd te worden en om in die omgeving een 'normaal' leven te kunnen leiden.
Of je nu André Rouvoet heet of Fawaz Jneid: bij hen hebben vrouwen minder rechten.

Bron van de foto: http://www.schoolbieb.nl

Fashion on Gossip Girl

noreply@blogger.com (Doric) — Sat, 01 May 2010 18:16:00 +0000

Click on photo to enlarge.

Source: http://www.chicagonow.com/blogs/show-patrol/assets_c/2009/11/Blair-Chuck-thumb-572xauto-32743.jpg

A few pictures of Thailand

noreply@blogger.com (Doric) — Sat, 20 Feb 2010 08:10:00 +0000

I have been visiting a friend in Thailand. I stayed mainly in Hua Hin (and a few days in Bangkok).
Here is the link to some of the pictures I took (just for an impression): Impression of Thailand

Politiek bedrijven

noreply@blogger.com (Doric) — Sun, 13 Sep 2009 05:15:00 +0000

Ik heb wel eens op deze blog geschreven dat als je politiek bedrijft je daar transparant in moet zijn. Dat men dat niet doet komt helaas maar al te vaak voor. Erger is het als iemand zich als wetenschapper of filosoof presenteert maar met zijn spreken en schrijven politiek bedrijft. Hieronder geef ik twee voorbeelden.

[1] Lizzy van Leeuwen
Lizzy is antropologe en heeft een 5 pagina's tellend artikel in de Groene Amsterdammer van 4 september 2009 geschreven onder de titel "De politieke roots van Geert Wilders: wreker van zijn Indische grootouders".
Een paar kopjes om de teneur van haar schrijven te illustreren:
- "Het haar van Wilders is een politiek symptoom dat ten onrechte niet serieus wordt genomen";
- "Wilders is te plaatsen als een postkoloniale revanchist geobsedeerd door het rechtzetten van historische fouten";
- "Thans, Excellentie, heerscht in mijn gezin broodnood, schreef Wilders grootvader aan minister Colijn";
- "Er was uit Oost-Java gerapporteerd dat Ording evenals zijn echtgenoote gewend is ver boven zijn stand te leven"
- "De islam terugdringen en andere neokoloniale drijfveren lijkt Wilders van de Indische NSB te hebben gekopieerd".
Lizzy wordt in het artikel gepresenteerd als bestuurskundige en antropologe. In het Nationaal Archief heeft zij stukken gevonden over de grootvader van Wilders, de heer Ording. Deze man had veel schulden en was niet altijd even betrouwbaar.
Mijn punt hier is: Lizzy heeft veel ruimte ingenomen om wel en wee van Ording te beschrijven. Het doel is duidelijk: door veel aandacht te schenken aan grootvader Ording (een boef) leidt het principe van "zo grootvader zo kleinzoon" vanzelf naar het idee dat Wilders ook abject is.
Nou kan ik me goed indenken dat Lizzy de politiek van Wilders niet deelt maar ik wil niet dat zij als wetenschapper (antropologe) trucjes gebruikt om haar politieke tegenstander zwart te maken. Want wetenschappelijk houdt de uitspraak "zo (groot)vader, zo (klein)zoon" geen stand. Dat weet Lizzy ook wel.
Het hele artikel van Lizzy is een aanval op de politiek van Wilders. Niet door een inhoudelijk debat te voeren maar door te proberen aan te tonen dat zijn motieven niet deugen. Met dit artikel heeft Lizzy laten zien dat zij het wetenschappelijke ethos niet serieus neemt.
Nogmaals: zij mag alles vinden van de politiek van Wilders maar zij mag niet doen alsof het wetenschappelijk is bewezen dat die politiek niet deugt. Het wetenschappelijk kaliber van haar artikel is zwaar onder de maat.

[2] Tariq Ramadan
De filosoof wordt in de kranten wel eens een wolf in schaapskleren genoemd.
Ik was dan ook benieuwd hoe hij op mij zou overkomen op de Nexus conferentie van 2009 (16 september gehouden in de Stopera Nexus Instituut).
Tariq heeft op mij geen goede indruk gemaakt omdat ook hij politiek bedrijft onder het mom een cultuurfilosofisch debat te voeren.
Allereerst: hij zet steeds de westerling tegenover de moslim e niet de westerling tegenover de Arabier of de Turk. Hij negeert hiermee het feit dat vele Arabieren en Turken seculier zijn. En wie feiten negeert in een betoog bedrijft propaganda of politiek (in ieder geval geen cultuurfilosofie).
Maar wat mij het meeste trof aan zijn optreden was dat hij op een gegeven moment zei (het is geen letterlijke citaat): westerlingen moeten maar eens accepteren dat moslims een blijvende factor zijn in het westen; het is blijvend over (de oude situatie zonder moslims). Terwijl hij dat zei kwam er een glimlach/grijns op zijn gezicht, alsof hij de boodschap meegaf: lekker puh.
Dezelfde gelaatsuitdrukking toonde hij ook toen hij meldde dat in Iran er geen onderscheid is tussen kerk en staat.
Nu zijn dergelijke indrukken vrij subjectief maar er zijn genoeg specialisten aan de psychologische faculteiten die non-verbaal gedrag feilloos weten te analyseren. Wellicht dat er opnames zijn gemaakt, dan kunnen de psychologen aan de slag. Mooi afstudeer onderwerp wellicht: de semantiek van het non-verbaal gedrag van Tariq Ramadan.
Nee, volgens mij is Tariq geen bruggenbouwer.

Twitter, tweets, blogger, blogs, web2.0, web3.0

noreply@blogger.com (Doric) — Fri, 24 Jul 2009 07:52:00 +0000

Internet is behoorlijk aan het veranderen. Niet alleen hebben we te maken met de democratisering van de beschikbaarheid van informatie, maar ook met sociale netwerken, de laatste tijd in de vorm van Twitter. Het is het tijperk van Web 2.0 waarin mensen elkaar zeer snel op de hoogte kunnen brengen van wat ze vinden en wat er aan de hand is. Dit over de hele wereld. Een mooi voorbeeld zijn de verkiezingen in Iran. De web- community was eerder op de hoogte van wat zich in dat land afspeelde dan de journalisten van de gevestigde kranten. De techniek die dit mogelijk maakte is de integratie van gsm (de mobiele telefoon) en het Twitter-internet. "To twitter" in het Engels betekent kwetteren, tjilpen. En een "tweet" betekent een tjilp (ik zal hier verder de vernederlandse woorden 'twiet' en 'twieter' gebruiken).

Op Twitter (een website) kan je per keer informatie versturen van hooguit 140 tekens (inclusief leestekens). Het is verbazingwekkend hoeveel info je met zo weinig tekens kunt versturen naar de Twitter gemeenschap. Een belangrijk gevolg is ook dat je leert op een zeer efficiënte manier je boodschap te verwoorden (wat is de kern van mijn boodschap; welke woorden zijn overbodig; etc.) want je hebt maar weinig tekens tot je beschikking. Sommige twieters gebruiken meer dan 1 twiet om iets te melden. Voor mijn gevoel zijn twee twiets het maximum, maar sommigen kunnen het niet nalaten om meerdere twiets te gebruiken voor hetzelfde onderwerp. Ze zouden die boodschap eigenlijk moeten bloggen.
Ijzersterk is de combinatie blog - twitter. Want met je twiets kun je lezers laten linken naar websites en blogs. Is het nodig om achtergrondinformatie te verstrekken m.b.t. het onderwerp van je twiet dan hoef je die alleen op een blog te plaatsen en die te koppelen aan je twiet.
Volg mij op Twitter hier.

In opkomst is nu 'Web 3.0'.
Bij deze nieuwe toepassing van internet gaat het om "Real-time web" en "Internet of things". Het gaat om het volgen van objecten in de reële wereld via het internet. IBM (geen voorloper als het om het internet gebeuren gaat) heeft zich enthousiast in deze innovatieve ontwikkeling gestort. Het ontwikkelt sensoren, RFID (Radio Frequency IDentification) etiketten en real-time communicatie software zodat objecten (vooralsnog commerciële objecten) via sensoren aan het internet worden gekoppeld. Zie de website van IBM hierover hier.
Inmiddels heeft IBM met Matiq (een 'food supplier') een samenwerkingsovereenkomst getekend om het volgen van vlees en vleeswaren mogelijk te maken: van boederderij, door de hele distributieketen heen, naar supermarkt. Doel: het vlees in optimale conditie houden van begin tot eind.

Bestuurders en verantwoording

noreply@blogger.com (Doric) — Sat, 18 Jul 2009 08:09:00 +0000

Vanochtend (18 juli 2009) opent de Volkskrant met o.a. “Wolfsen: genoeg van ‘bashen’ bestuurders”. Wofsen, burgemeester van Utrecht, vindt dat de media zich teveel bezig houden met affaires ten koste van belangrijker nieuws. Een opvallende mening, voor een burgemeester die publicatie van een artikel over zijn huisvestingvergoeding in het huis-aan-huis blad “Ons Utrecht” heeft tegengehouden. Wolfsen, voormalig PvdA kamerlid, is van mening dat journalisten geen onderzoek hadden mogen doen naar zijn huisvestingskosten en hij vindt de ophef over de declaratie van een zonnebril door minister Wouter Bos niets anders dan het ‘bashen’ van bestuurders.

Om verschillende redenen zijn de uitspraken van Wolfsen interessant (doch af te keuren).
Allereerst: het is niet aan Wolfsen om aan te geven wat wel of niet door journalisten moet worden onderzocht. Afgezien van het feit dat Wolfsen dit dondersgoed weet, is het ook nog eens zo dat de ‘checks and balances’ (= het geheel van controlemechanismen) van het financiële beheer niet altijd goed functioneren. Talloze affaires (ook binnen de Europese Unie) hebben de kranten gehaald en dit ruimschoots aangetoond. Mijn stelling: macht corrumpeert iedereen, altijd en overal. Laten we dus blij met de journalisten (en klokkenluiders) die de mazen van deze ‘checks and balances’ onderzoeken.

Ten tweede: Wolfsen heeft laten zien dat hij niet terugdeinst voor het opleggen van censuur. Ook al zou hij gelijk hebben met de constatering dat zijn huisvestingsvergoeding van alle kanten deugt: hijzelf als bestuurder deugt m.b.t. dit onderwerp niet. Immers als hij voor iets dat deugt een krant dwingt een artikel niet te plaatsen, wat zal hij dan niet doen om zaakjes die het licht niet verdragen in de doofpot te stoppen? Niet dat ik denk dat hij in de toekomst zijn handen vuil gaat maken aan vieze zaakjes, maar wel denk ik dat zijn bestuurlijke kwaliteiten m.b.t. dit onderwerp zwaar te wensen overlaat.

Ten derde: bestuurders zijn verantwoordelijk voor bestaande regelgeving. Waarom houden zij onduidelijke regelingen in stand die keer op keer tot misverstanden en misbruik leiden? Mijn hypothese: omdat zij daar voordeel bij hebben. Vage en onduidelijke regelingen zijn zo te vervangen door eenduidige, maar dat doet men niet. Dat geeft te denken.

Ten vierde: bestuurders worden betaald door de burgers via de belastingen. Als belastingbetaler wil ik dat bestuurders hun inkomsten tot op de cent nauwkeurig verantwoorden. Dat hoort bij de functie. Als het niet bevalt dan is daar de deur. Een gewone werknemer (die veel minder verdient dan een burgemeester of een minister) wordt niet eens in de gelegenheid gesteld om een zonnebril te declareren. Alsof de zon alleen maar voor bestuurders en ministers schittert.

In zijn boek “The tipping point” beschrijft Malcolm Gladwell in hoofdstuk 4 (The power of context (part one) : Bernie Goetz and the rise and fall of New York crime) hoe bestuurders in New York de geweldsproblemen hebben teruggedrongen. Zij gingen uit van de (werkzame) theorie dat de semantische context van permissiviteit die in New York heerste de oorzaak was van de steeds groter wordende verloedering en van de toenemende criminaliteit. Door te zorgen dat de pakkans van zelfs maar de kleinste overtredingen ruim werd vergroot en de overtredingen direct werden bestraft (zero tolerance) is het uiteindelijk gelukt om de negatieve spiraal te doorbreken en de criminaliteit structureel te doen verminderen.

Het zelfde zouden we moeten doen met betrekking tot onze bestuurders. Want hoeveel noten ze ook op hun zang hebben: het blijven mensen. We moeten er voor zorgen dat bestuurders opereren in een klimaat van heldere spelregels, eenduidige regelgeving en openheid van zaken. We moeten dankbaar zijn dat er klokkenluiders zijn en dat journalisten nog steeds in staat worden gesteld om onderzoek te doen naar mogelijke misstanden.
Wel moeten we ervoor zorgen dat mensen niet zonder reden zwart worden gemaakt. Het is niet makkelijk om een redelijk functionerend systeem van ‘check and balances’ op de been te houden. Maar het is een plicht en een democratische verworvenheid. Waar een wil is, is een weg. Dat weten we.

Democratie Italië in gevaar

noreply@blogger.com (Doric) — Fri, 10 Jul 2009 11:00:00 +0000

Terwijl Silvio Berlusconi glimmend van genoegen de gastheer speelt in een nog steeds verwoest L'Aquila, waar duizenden bewoners van tentenkampen in de hitte van midden Italië met argwaan kijken wat zich net buiten hun gezichtsveld afspeelt, besloot de linkse oppositie van Italië een kleine plensbui over het warme hoofd van de premier uit te storten. Lees verder [.....]

Straks ook twitteren uit Italië?
Berichten over censuur en bemoeienis van de regering met wat er in kranten en op televisie staat, komen meestal uit verre landen met een matig ‘track-record’ als het gaat over democratie. Landen als China, Rusland en de laatste dagen vooral Iran vanwaaruit we vooral via Twitter weten wat er gaande is. vorige maand staat ook Italië op de lijst van landen waar de media niet volledig vrij meer is, zo beweert de organisatie Freedom House. Dit zegt de club die knokt voor vrijheid voor de media over Italië: ‘limited by courts and libel laws, increased intimidation of journalists by organized crime and far-right groups, and concerns over the concentration of media ownership.’ Lees verder [.....]

Organisatieontwerp

noreply@blogger.com (Doric) — Wed, 08 Jul 2009 12:09:00 +0000

Inleiding
Het verschijnsel organisatie bestaat al heel lang. Je zou dus kunnen veronderstellen dat met deze eeuwenlange ervaring managers toch wel in staat moeten zijn om organisaties (instellingen, bedrijven) goed te laten functioneren. Niets is echter minder waar: organisaties komen en gaan en veranderingen blijken telkens weer heel moeilijk te managen en te realiseren. Er zijn boeken vol geschreven over de mogelijke redenen. Top managementadviseurs houden regelmatig voordrachten en seminars, maar het wil maar niet goed lukken. Succesvolle veranderingen of succesvolle organisatieontwerpen zijn echter wel te vinden, maar het is niet goed mogelijk gebleken om de factoren die aan dit succes hebben bijgedragen te ontrafelen dan wel in een andere setting opnieuw tot leven te wekken.

In deze blog zal ik kort beschrijven hoe ik binnen een academisch ziekenhuis op succesvolle wijze een intern uitzendbureau heb ingericht. Ik zal het achtereenvolgend hebben over (zaken die zich hebben afgespeeld in 1999/2000):
▫ de inhoudelijke componenten en de gebeurtenissen die hebben geleid tot de opdracht om een intern uitzendbureau te exploiteren (voorfase)
▫ het ontwerp van het bureau
▫ de implementatie
▫ de exploitatie (uitvoering)
▫ de evaluatie.

Voorfase
Als voorzitter van de commissie uitzendkrachten had ik de leiding over het contracteren van uitzendbureaus voor het leveren van tijdelijk (vervangende) personeel.
Als commissie verbaasden wij ons over de omvang van de uitgaven aan uitzendkrachten die in de miljoenen beliep. Na wat discussies, waarbij ervaringen en kennis openlijk met elkaar werden gedeeld, ontstond binnen de commissie al snel het idee dat het de moeite waard kon zijn om een intern uitzendbureau in te richten. Ik toog aan het werk, deed wat literatuuronderzoek, bezocht andere ziekenhuizen die reeds met interne pools bezig waren en - heel belangrijk – ik bezocht de leverende uitzendbureaus die mij een kijkje gunden in de keuken.

Ik stelde een startnotitie op, die door de commissie werd gedragen en die naar de beslissers werd gestuurd (de directeuren bedrijfsvoering van de divisies). De startnotitie had een aantal belangrijke pijlers: een inhoudelijke, een financiële en een relationele.
Inhoudelijk ging het om zaken als de noodzaak om de uitstroom aan verpleegkundigen in te dammen, de mogelijkheid om verpleegkundigen op verschillende afdelingen te laten werken, enz.
Voor wat betreft de financiën is in de startnotie een financieel groeimodel opgenomen met als uitgangspunt dat bij de start zou worden begonnen met het uitsluitend leveren van verpleegkundigen. Het financieel groeimodel liet zien dat na een aantal jaren de investeringen zouden zijn terugverdiend en dat men daarna nog uitsluitend met ‘winst’ te maken had. Zelf denk ik dat dit financiële model dat het een belangrijke factor is geweest in het succes van het interen uitzendbureau. Het model zat goed in elkaar, was realistisch en was wat groei betreft in ‘fase’ met de verwachtingen van het management. Het groeimodel zat goed in elkaar en beloofde een ROI na drie jaar.
Het relationeel gezichtspunt (stakeholders management) had in dit geval te maken met de Ondernemingsraad. Daar zijn afspraken mee gemaakt m.b.t. het aanbieden van nuluren contracten aan de flexmedewerkers: deze zouden alleen worden afgegeven als de Flexmedewerker daar zelf om vroegen.

Nadat het advies van de directeuren om een intern uitzendbureau in te richten door de Raad van Bestuur werd opgevolgd, kreeg ik de opdracht zo’n intern uitzendbureau in te richten.
Belangrijk daarbij was de opdracht vanuit de Raad van Bestuur dat het flexbureau zijn eigen broek moest ophouden: indien dat niet lukte dan zou het bureau worden opgeheven.

Ontwerp
Het eerste wat je doet bij zo’n opdracht is het opstellen van een ondernemingsplan. Zo’n plan heb ik uitgewerkt tot in de kleinste details op basis van voorbeelden buiten het ziekenhuis: de uitzendbureaus. Belangrijk was om een aansprekende naam te kiezen; deze is gevonden in ”Flexbureau” - niet een bijzondere naam maar inmiddels is ‘het flexbureau’ een begrip in het ziekenhuis. Ook was de locatie belangrijk; het moest een plek zijn met veel toeloop; vlak bij de hoofdingang van het ziekenhuis, in de in- en uitlooproute van het ziekenhuis, waren een aantal ruimtes die voor het flexbureau geschikt konden worden gemaakt. Deze zijn uiteindelijk aan het flexbureau toegewezen en verbouwd conform de eisen van het ondernemingsplan.

Naast de fysieke zaken speelde de administratieve organisatie een grote rol. Deze is ingericht en beschreven en alle administratieve taken werden middels automatisering ondersteund.
Één belangrijk onderwerp dat speelde was dat ik vanaf het begin het standpunt heb ingenomen (en er steeds aan vastgehouden) dat het project geen problemen zou oplossen die niet bij de doelstelling hoorde; dit zolang de exploitatie maar goed kon worden uitgevoerd. Het idee was dat er een perfecte fit moest zijn tussen het flexbureau en de rest van het ziekenhuis voor wat betreft de workflow en de informatiestromen. Het was af en toe behelpen aangezien het ziekenhuis niet op alle voor het flexbureau relevante fronten voldoende goed was geautomatiseerd. Het flexbureau heeft zich overigens volledig aangepast aan de omstandigheden en de vigerende context.

Zoals reeds geschreven is het ondernemingsplan uitgewerkt tot in de details. Naast zaken als aantal en type kantoorartikelen speelden zaken mee als de arbeidsvoorwaarden van de flexmedewerkers. Deze laatste werden gelijkgesteld aan die van de ‘vaste’ medewerkers van het ziekenhuis. Daarvoor was het nodig om wat aanpassingen in de bestaande systematiek te brengen aangezien de flexmedewerkers bijvoorbeeld hun vakantiegeld direct kregen uitbetaald. Dit was één van de weinige zaken die ‘buiten’ het flexbureau werd veranderd.

In bovenstaande schema zijn de relevante elementen van de drie fasen van de inrichting van het flexbureau in kaart gebracht:
- in blauw: de voorfase en de implementatie
- in groen: de exploitatie
- in oranje: de evaluatie.

Implementatie
De implementatie gaf geen problemen in de zin dat afgeweken moest worden van het ondernemingsplan. Wel waren er verwachte ‘remmende’ factoren, maar deze zijn één voor één opgepakt.

Het flexbureau werd feestelijk geopend; daarbij zijn alle stakeholders uitgenodigd evenals de potentiële toekomstige klanten (de leidinggevenden in het ziekenhuis), de flexmedewerkers die reeds waren ingeschreven en allen die hebben bijgedragen aan de totstandkoming van het flexbureau: ICT, HR, Huisvesting, etc..

Wat geconcludeerd kan worden is dat een goede voorbereiding zorgt voor een onproblematische implementatie. En volgens mij zit in die voorbereiding toch een heel groot deel van het succes van een verandertraject.
Dit project laat dat in ieder geval zien.

Exploitatie
Een zorgeloze exploitatie komt voort uit duidelijk gedefinieerde werkprocessen, een juist aantal capabele mensen, een volledig op het doel afgestemde automatisering en een perfecte fit met de omgeving (zowel de werkomgeving als de politieke context). Dus ook een excellente uitvoering is de uitkomst van een goede voorbereiding.

Evaluatie
Een flexbureau is een dynamisch organisatieonderdeel. Er zijn invloeden van de interne en externe arbeidsmarkt, van wet- en regelgeving, van prioriteitswijzigingen aangaande flexpersoneel, van discussies over de procentuele omvang van een vast contigent medewerkers en die van de flex-schil.
Het is daarom belangrijk om regelmatig, zo niet continu te blijven monitoren of men nog steeds de goede dingen doet. Daarnaast spelen continue verbeteringen ook een belangrijke rol binnen de bedrijfsvoering.

Tot slot
Ik wil hier eindigen met een stelling: kennis van zaken en een zeer goede voorbereiding op detailniveau op alle gebieden van de bedrijfsvoering is de sleutel tot succesvolle verandering.
Zaken moeten goed doordacht worden; op het niveau van de ‘harde’ componenten (zoals strategie, structuur, systemen, etc.), het niveau van de ‘zachte componenten (mensen, competenties, cultuur, etc.) en het niveau van de stakeholders en de politiek.
Daarbij geeft de opdracht aan een afdeling om zijn ‘eigen broek op te houden’ een belangrijke stimulans om te blijven concentreren op de klant en een excellente uitvoering.

Reizen na je eindexamen: Australië en Nieuw Zeeland

noreply@blogger.com (Doric) — Wed, 17 Jun 2009 19:26:00 +0000

Het boek "De wereld in" is voor en door jongeren geschreven. Mirko van Ingen en ik (Sophie Steevensz) werkten samen met journalist Reggie Naus om al onze informatie bij elkaar te krijgen. We hopen dat dit boek een inspiratie voor je kan zijn als je net eindexamen hebt gedaan en een tussenjaar wilt nemen. Of als je tijdelijk je studie op een lager pitje wilt zetten en wilt gaan reizen. Of misschien weet je nog wel helemaal niet wat je wilt gaan doen?
De keuze om na je eindexamen meteen verder te studeren of te werken ligt vaak voor de hand, maar een jaar de wereld verkennen is volgens ons altijd een goede beslissing!

Ook ik zat aan het einde van mijn middelbareschooltijd te twijfelen over wat ik zou gaan doen. Maartje, een vriendin van mij, had al langere tijd reisplannen. En zo nam ik, tegen het einde van het eindexamenjaar, plotseling de beslissing om met haar mee te gaan.

In dit boek hebben we ons beperkt tot twee landen: Australië en Nieuw-Zeeland, omdat we hier zelf het langst zijn geweest. Maar onze reiservaringen zijn natuurlijk van toepassing op iedere reiziger,overal!
Het is dan ook geen reisgids met een uitvoerige lijst van bezienswaardigheden
en hosteladressen geworden, maar een boek vol tips en persoonlijke verhalen. Zo ga je goed voorbereid op reis en kun je vast wat leuke ideeën opdoen.

In dit boek behandelen we alleen OZ en NZ, maar op http://dewereldin.hyves.nl kun je reisverhalen van over de hele wereld vinden, en natuurlijk de jouwe eraan toevoegen.
Let’s go!

Steevensz (1988) wilde zangeres en beroemd worden toen ze een klein meisje was. Toen ze op haar zesde haar eerste turnles meemaakte, kreeg ze een nieuwe droom: topturnen. Ze geeft les en turnt nog steeds met veel plezier. Na zes jaar vwo wist Sophie even niet meer wat ze wilde. Daarom besloot ze zeven maanden door Australië, Nieuw-Zeeland en Bali te reizen. Weer terug in Nederland besloot ze communicatiewetenschappen te gaan studeren. Als ze haar bachelordiploma heeft gehaald, is er nog maar één ding dat ze wil: de wereld in!

Van Ingen (1987) was als kind altijd rennend, springend en voetballend op straat te vinden. Hij is nog steeds sportief en speelt met veel plezier handbal.
Na zeven jaar vwo stapte hij in het vliegtuig om zijn grootste droom uit te laten komen: rondreizen in Australië en Nieuw-Zeeland. Zeven geweldige maanden later besloot hij om sociologie te gaan studeren. Maar stiekem dwalen zijn gedachten af en toe af naar een van de verre en onbekende landen die hij in de toekomst nog wil verkennen.

Als je het boek wilt kopen, klik hier.

Doric's science blog

noreply@blogger.com (Doric) — Sun, 07 Jun 2009 08:25:00 +0000

Ik ben met mijn wetenschapsblog begonnen omdat ik het leuk vind om over wetenschap te schrijven en omdat ik heel erg geïnteresseerd ben in wat anderen vinden van allerlei onderwerpen op dit terrein, zoals kennis, grondslagen van de wetenschap, wiskundige concepten, taal, de mens met zijn interacties.

Ik begon te studeren in 1972. Ik koos toen op aanraden van mijn vader voor de studie Natuurkunde, maar het werd mij al snel duidelijk dat mijn interesse lag in het begrijpen van hoe mensen denken, hoe ze met elkaar omgaan en wat ze met de wereld doen. Ik verliet Groningen en ging in Amsterdam Psychologie studeren. Psychologie was in die tijd (1973) nog een subfaculteit van de faculteit van de Sociale Wetenschappen. Aan het roer stond een dagelijks bestuur met dhr J. Elshout als voorzitter (overige leden: mw M. Geensen, dhr J. Hardeman, dhr S. Wiegersma, en dhr B. Ruland als adviserend lid). Dhr H. ter Haar was studie-mentor en dhr H. Vorst was studiecoördinator.

De subfaculteit bestond uit een aantal vakgroep te weten:
- Arbeidspsychologie (met prof. S. Wiegersma als hoogleraar voorzitter)
- Functieleer (prof. N. Frijda)
- Gedragsleer (prof. H. Duijker)
- Groepspsychologie (prof. S. Rose)
- Methodeleer en statistiek (prof. A. de Groot)
- Ontwikkelingspsychologie (prof. R. Vuyk)
- Persoonlijkheidsleer (prof. J. Barendregt)
- Psychofysiologie (prof. P. Visser)
- Prekandidaats-opleiding (dr B. Nieuwenhuijse en drs J. Spitz).

Er waren ook zelfstandige instituten verbonden aan de subfaculteit:
- Instituut voor sociale en bedrijfspsychologie
- Research instituut voor Toegepaste Psychologie
- Instituut voor Cognitieonderzoek
- Technisch Centrum Faculteit der Sociale Wetenschappen
- Instituut voor massapsychologie en Openbare Mening.

Je kon de volgende bijvakken kiezen die door andere (sub)faculteiten werden gegeven (sommige bijvakken waren verplicht zoals filosofie):
- Psychologie en ethologie der dieren
- Psychopathologie en dieptepsychologie
- Psychopathologie
- Psychoanalytische theorie
- Sociologie
- Filosofie
- Logica e kentheorie.

Je had er ook de VSPA: de Vereniging van Studenten in de Psychologie te Amsterdam. De VSPA was toen bekend om de geweldige feesten die ze gaven in de Brakke Grond.

Het psychologiegebouw bevond zich aan de Weesperplein 8. In de wandelgangen ‘De zwarte doos’ genoemd. Het gebouw bestaat nog steeds maar heeft een gehele andere functie gekregen.

Voor de propedeuse moesten we leren:
- Introduction to psychology van Hilgard, Atkinson & Atkinson
- Methodologie van De Groot
- Studietoetsen van De Groot & Van Naerssen
- Statistiek voor psychologen, pedagogen en sociologen van Spitz
- A brief history of psychology van Wertheimer.

Daarnaast moesten we nog een scriptie schrijven. Mijn scriptie heette: Informatie en geheugen: verklaring volgens een fysisch model.

Andere boeken die je moest bestuderen:
- Sociale psychologie in drie dimensies van Van Leent
- Physiological psychology van Milner
- Inleiding toegepaste psychologie van S. Wiegersma.

Deze boeken kon je toen verkrijgen bij een aantal boekhandels die zich allemaal in het centrum van de stad bevonden:
- De academische boekhandel op de Grimburgwal
- Atheneum Boekhandel op het Spui
- Lankamp & Brinkman op de Spiegelgracht
- Swets & Zeitlinger op de keizersgracht
- Scheltema & Holkema op het Rokin en
- Tummers ook op het Rokin.

Verder moest je nog als eerstejaars zo’n 25 uur verplicht als proefpersoon deelnemen aan de experimenten van de subfaculteit en ook nog eens deelnemen aan de testweek (een systeem van collectief testonderzoek).

Gedichten: Poesjkin, Södergran, Alberti (4)

noreply@blogger.com (Doric) — Sat, 06 Jun 2009 14:59:00 +0000

Gedichten hebben voor mij een bijzondere aantrekkingskracht, net als one-liners, een bijzonder woord of een eenvoudige doch diepe gedachte.
Uitgeverij Lannoo heeft een prachtige serie dichtbundels uitgegeven die begin juni 2009 in vezamelbox opnieuw worden uitgegeven. Bekende en minder bekende dichters, maar allemaal dichters die prachtige gedichten hebben geschreven. Hieronder drie gedichten van verschillende dichters uit verschillende tijden.

Aleksandr Poesjkin (1799 – 1837, Russische dichter)
Drie bronnen
---
In de bedroefde steppe van het leven
Welt op drie plaatsen een geheime bron:
De bron der jeugd, door overmeod gedreven,
Kolkend en bruisend, fonkelt in de zon.
Kastalia, de bron van de poëten,
Stilt met haar stroom der bannelingen smart
De laatste, koele bron van het vergeten,
Lenigt het zoetst het branden van het hart.

Edith Södergran (1892-1923, Finse dichteres die in het Zweeds schreef)
Zonder titel
---
De maan weet … dat hier bloed zal vloeien vannacht.
Langs koperen stroken boven het meer komt het stellige weten:
Tussen de elzen zullen lijken liggen op het prachtige strand.
De maan strooit haar mooiste licht op het mysterieuze starnd,
De wind is een klaroen tussen de dennen
Wat is de wereld mooi op dit verlaten uur.

Rafael Alberti (1902-1999, Spaanse dichter)
De kinderen van Extremadura
---
De kinderen van Extremadura
lopen blootsvoets.
Wie heeft hun schoenen gestolen?
Warmte en kou verwonden ze.
Wie heeft hun kleren verscheurd?
De regen
maakt hun slaap en hun bed nat.
Wie heeft hun huis neergehaald?
Ze kennen
de namen van de sterren niet.
Wie heeft de scholen voor ze gesloten?
De kinderen van Extramadura
zijn ernstig.
Wie was de dief van hun spelletjes?

Rio Ligonha

noreply@blogger.com (Doric) — Thu, 28 May 2009 21:00:00 +0000

Ik gaf de rijzige man een hand en voelde een diep respect voor hem. De eerste keer dat ik hem zag, zat hij op de muur van de boulevard in de schaduw van een palmboom. Hij keek naar mijn metgezel en vroeg hem of hij het boek had meegenomen. “Ja, het is een roman over uw land. Over de lotgevallen van een man en een vrouw die op zoek zijn naar hun identiteit nadat hun dorp tijdens de oorlog door woestelingen werd vernietigd”.
Voor ik iets kon zeggen bedankte de man mijn vriend en liep weer naar de bank waar hij gezeten had. We volgden hem. Hij ging zitten en inspecteerde voorzichtig bladerend het boek. Hij legde het boek op zijn schoot en omklemde het met beide handen. “Ik ben blij dat jullie gekomen zijn”, zei hij. “Dit boek heb ik al zo lang willen lezen. Mijn ouders komen uit een dorpje gelegen bij de Rio Ligonha. Zij hebben de oorlog niet overleefd. Ik heb aan de wreedheden kunnen ontsnappen, maar wie ben ik nu?”
We bleven een poos stil en keken naar de zee. “Ik voel me aangetrokken tot deze plek” zei hij. “Hier, in deze baai ben ik aangemeerd”. “Daar”, en hij wees met zijn vinger, “waar het hotel nu staat, begon mijn nieuwe leven. Het verleden dat mij zoveel leed had gebracht is daar tot stilstand gekomen”. Hij pakte het boek op en las de achterkant aandachtig. Een traan liep over zijn wang. “’s Nachts als ik slaap gaan de luiken van mijn onderbewuste open en droom ik van mijn ouders; dan zie ik opnieuw hoe ze zijn gemarteld en vermoord, terwijl ik vanuit een hoek van de hut toekeek, verbaasd, doodsbang, huilend en rillerig. Soms zie ik mijzelf op de schoot van mijn moeder met mijn hoofd tegen haar boezem, tevreden en gelukkig”.
Het werd drukker op het strand, hier en daar begon men kampvuren te maken en in de verte begon men trommels te horen. De man stond op; “ik moet nu gaan” zei hij “Ik dank jullie voor de gesprekken en voor het boek. Of ik besluit te sterven, weet ik niet... Het gaat jullie goed” en langzaam doch gedecideerd liep hij weg.

Geïnspireerd door “Slaapwandelend land” van Mia Couto

Zen

noreply@blogger.com (Doric) — Fri, 22 May 2009 09:25:00 +0000

Bij avondwind
kabbelt het water
tegen de poten van de reiger
Buson

Politiek in Italië

noreply@blogger.com (Doric) — Fri, 22 May 2009 07:15:00 +0000

De toren van de kathedraal van Pisa is een ieder wel bekend: 56 meter hoog en 4 meter uit het lood. De toren was zo'n 12 jaar (tot 2002) gesloten voor het publiek aangezien er reëel gevaar was dat de toren zou omvallen (inmiddels is de toren gestabiliseerd).
De toren van Pisa is lange tijd een symbool geweest van het wankele evenwicht van de door corruptie geteisterde Italiaanse politiek. Maar dat is hij niet meer. De politiek is met de komst van Silvio Berlusconi 15 jaar geleden definitief omgevallen.

U kunt zich nog herinneren de ophef over het vulgaire gedrag van Berlusconi bij de laatste Europese top in Duitsland toen hij Angela Merkel al telefonerend tientallen minuten liet wachten.
Maar veel ernstiger dan zijn onwelvoeglijk gedrag is zijn neerbuigende houding jegens de waarheid, de democratie, het recht en de vrije informatie. Wat kon men anders verwachten van een ondernemer die (met veel succes) de politiek is ingegaan om niet in de gevangenis te belanden en die zo vaak de wet heeft overtreden. Zie de laatste berichtgeving hierover in de NRC van 20 mei 2009.

Vanaf de eerste keer dat Berlusconi minister president is geworden, heeft hij stelselmatig wetten in zijn voordeel laten wijzigen en heeft hij censuur toegepast op journalisten en de Italiaanse televisie (RAI). En dit alles om zich niet failliet te laten verklaren en om niet in het cachot te hoeven verdwijnen. Zijn 'oorlog' tegen de vrije informatie is begonnen met zijn meerderheidsbelang in Il Giornale in 1994. De toenmalige directeur heeft hij middels allerlei machinaties weggejaagd (Indro Montanelli, één van de betere journalisten in Europa) en heeft vervolgens zijn kruistocht tegen de objectieve verslaggeving voortvarend voortgezet.

Maar Berlusconi is in mijn ogen slechts een symptoom van een ziek sociaalpolitiek klimaat. De Italianen hebben in iets meer dan 15 jaar hun waardigheid volledig verloren door toedoen van een boef die hen inmiddels de mogelijkheid heeft ontnomen om zich effectief in te zetten voor democratie, scheiding der machten en vrije nieuwsgaring.

Update 25-05-2009, voor wie Italiaans leest: L'impunità di Berlusconi

Consultants

noreply@blogger.com (Doric) — Sun, 17 May 2009 07:07:00 +0000

Managers hebben goeroes en goeroes hebben één goeroe: Peter Ferdinand Drucker (Wenen, 19 november 1909 - Claremont (Californië), 11 november 2005).
Als we het over goeroes hebben dan hebben wij het over consultants die managers met raad (en soms daad) bijstaan bij hun (soms) moeilijke werk. Consultants heb je in allerlei soorten en maten. Een aantal van hen zijn gefortuneerd geraakt door hun succes en werken vanuit luxueuze panden. Consultancy is big business. Consultancy is een industrie op zich geworden. Reden voor dit succes is gelegen in de opvatting van managers dat als je een consultant inhuurt je de kansen op een probleem op te lossen of een doel te realiseren aanmerkelijk vergroot. En om dit idee in stand te houden, publiceren consultants er op los en houden lezingen waarvoor ze heel veel geld vragen (de toppers dan, want sommige éénpitters weten vaak nog maar net hun hoofd boven water te houden - kwestie van acquisitie en marketing?).
Wie meer wil weten over de consulting industrie kan bij Google terecht. In mijn boekenkast heb ik twee aardige boeken over management consultants staan (al wat van oudere datum):
- Gids van management goeroes van Carol Kennedy uit 1992 en
- The witch doctors van John Micklethwait & Adrian Woolridge uit 1997.
"Een goed product verkoopt zichzelf" hoor ik iemand nog zeggen. Maar wat is 'goed'?
Is datgene wat consultants aanbieden 'goed'? Het antwoord is positief als consultants in staat zijn een probleem op te lossen of een organisatie koers te laten houden. Maar dit is vaak niet het geval. Bekend is bijvoorbeeld dat zo'n 70% van de doorgevoerde veranderingen op niets uitlopen: de gepleegde interventies bleken niet effectief of zelfs averechts te werken. Blijkbaar is er geen valide kennis beschikbaar die consultants in staat stellen om effectief in organisaties veranderingen door te voeren. Maar denkt u maar niet dat het elders, in de economie bijvoorbeeld, er beter aan toe gaat.
Zomaar één van de vele teksten inzake de crisis waarin we verkeren (veroorzaakt door ongebreidelde kredietverstrekking door de financiële instellingen): "Het agressieve optreden van de Amerikaanse federale bank zal mogelijk al tegen het einde van 2009 leiden tot het begin van het herstel van de Amerikaanse economie". Wie verder wil lezen klikke hier.
En al die boeken dan? zult u zich wellicht afvragen. Die overstijgen veelal niet de mening van de schrijver zelf.

Eric Barends en Steven ten Have hebben vorig jaar in het Holland Management Review (nummmer 120 - 2008) een artikel geschreven met als titel: 'Op weg naar evidence-based verandermanagement'. In dit overzichtsartikel wijzen ze op de problemen van het vakgebied verandermanagement. Ze zijn van mening dat het vak zich begint te ontworstelen aan de gewoonte om theorieën op te stellen en te verkondigen die niet op wetenschappelijke bevindingen zijn gestoeld. Ze hopen dat interventies steeds meer gestoeld gaan worden op evidence (feiten, valide kennis) en verwijzen naar de medische praktijk waar interventies steeds beter aansluiten op de bestaande medisch wetenschappelijke kennis.
Zo optimistisch ben ik zelf niet. En dat heeft te maken met het vraagstuk van hoe en welk type kennis in de sociale wetenschappen wordt verworven. Want wie kijkt naar de talloze verschillende stromingen in de sociale wetenschappen moet welhaast concluderen dat er iets is dat niet helemaal klopt in die sociale wetenschappen. Toen ik nog psychologie studeerde had men het over de 'methdologiestrijd' in de sociale wetenschappen en de laatste tijd lees ik over 'Science Wars'. Een adagium bij verandermanagement is: de basis eerst op orde hebben. Welnu het is hoog tijd om dat ook in eigen huis te doen.

Joan Baez

noreply@blogger.com (Doric) — Sat, 09 May 2009 21:04:00 +0000

Joan Chandos Báez (New York, 9 januari 1941) is een Amerikaanse folk zangeres en liedjesschrijfster, die momenteel woont in het Californische Woodside.

Spitstijd

noreply@blogger.com (Doric) — Fri, 08 May 2009 11:01:00 +0000

In de Sp!ts van vandaag staat een artikel over Wolfram|Alpha, een webmachine die antwoorden op vragen geeft. Het is een serieuze concurrent van Google, maar toch ook weer niet. Google is echt een zoekmachine van pagina's op het web. Wolfram|Alpha daarentegen is een machine die antwoorden geeft op vragen met behulp van informatie die is opgeslagen in een database die geheel losstaat van het web. Wat de maker van deze machine wil bereiken is dat men een direct antwoord krijgt op een vraag. Want Google geeft dat nooit. Google zoekt pagina's op het web waarin de opgegeven sleutelwoorden voorkomen. In die pagina's dien je dan zelf het antwoord te vinden. Of het Wolfram|Alpha ooit zal lukken om een serieuze concurrent te zijn van Google is een lastig te beantwoorden vraag. De vraag-en-antwoord-machine is echter door Stephen Wolfram ontwikkeld, een man die zijn eerste wetenschappelijke publicatie al op zijn 16e heeft uitgebracht en reeds op zijn 22ste de MacArthur Fellowship (een 'genius award') heeft gewonnen. Met zijn software Mathematica heeft hij al eerder van zich doen spreken. Met die software heeft hij namelijk een revolutie teweeg gebracht in ondersteunende systemen op het gebied van de wiskunde.
Voor wie een overzicht wil van wat dit fantastisch product kan hier terecht.
Een interview met Stephen uit 1988 over de softwarewereld en de wiskunde kunt u hier lezen. Wolfram|Alpha is binnenkort beschikbaar. Zie: Wolfram|Alpha.

De titel van dit blog wijst naar een passage in het artikel van Sp!ts over mogelijke antwoorden uit het systeem van Stephen: "'Wat is tijd?' zou mogelijk meerdere en complexe theorieën opleveren, aangezien niemand het zeker weet". Wel in mijn blog met de titel 'Het begrip tijd' van 1 juni 2008 heb ik fijntjes uitgelegd wat we met dat begrip eigenlijk bedoelen. Jammer dat de auteur van het artikel mijn blog niet heeft gelezen.

Cultuur

noreply@blogger.com (Doric) — Wed, 06 May 2009 06:46:00 +0000

Over cultuur heb ik altijd beweerd dat het gaat over hoe men iets doet en niet zozeer over wat men doet. Want mensen over de hele aardbol doen dezelfde dingen: ze eten, ze hebben sex, ze praten (soms teveel), ze kijken naar dingen, luisteren naar muziek etc. Cultuur is de manier waarop we die dingen doen en welke dingen we graag doen. Je hebt de hoofdcultuur en de subculturen daarbinnen. De subculturen zijn de uitingen in het dagelijks leven van bepaalde groepen binnen onze samenleving.
Toen de politiek besefte dat autochtonen en de nieuwe burgers uit andere landen te weinig van de geschiedenis en de cultuur van Nederland afwisten, heeft zij een aantal geleerden gevraagd de canon van Nederland te schrijven. Het product hiervan kunt u in het boek lezen en op de website opzoeken: http://entoen.nu/. Een degelijk maar saai product.

In Californië (USA) heeft Christian Lander in januari 2008 een weblog gestart dat inmiddels heel veel lezers heeft: Stuff white people like http://stuffwhitepeoplelike.com/.
Het is geen rassistische of haatzaaiende blog maar een humoristiche blog die de hedendaagse (jongere) ‘upper middle class’ in de USA (die overwegend blank is) goed weet te typeren. Wie kennis wil maken met een bepaald deel van de heersende subculturen in de USA wordt aangeraden het blog van Lander te bezoeken. Leuk, verfrissend en leerzaam.

Ecce homo (2)

noreply@blogger.com (Doric) — Tue, 05 May 2009 05:19:00 +0000

Elsevier meldt op 4 mei 2009:
Celstraf voor ouders na wrede mishandeling dochter

De rechtbank in Groningen heeft een vrouw en een man veroordeeld tot jarenlange celstraffen plus tbs met dwangverpleging voor een poging om hun (stief)dochter te vermoorden. Het meisje werd op een beestachtige manier mishandeld door haar moeder en stiefvader.
Lees verder ...

Voor details zie hier en hier.