Circulus Latinus Xerensis

noreply@blogger.com (Iohannes Cienfuegos) — Fri, 17 May 2013 04:48:00 -0700

Olim truncus eram ficulnus, inutile lignum, cum faber, incertus scamnum faceretne Priapum, maluit esse deum. deus inde ego, furum aviumque maxima formido; nam fures dextra coercet obscaenoque ruber porrectus ab inguine palus, ast inportunas volucres in vertice harundo terret fixa vetatque novis considere in hortis. huc prius angustis eiecta cadavera cellis conservus vili portanda locabat in arca; hoc miserae plebi stabat commune sepulcrum; Pantolabo scurrae Nomentanoque nepoti mille pedes in fronte, trecentos cippus in agrum hic dabat, heredes monumentum ne sequeretur. nunc licet Esquiliis habitare salubribus atque aggere in aprico spatiari, quo modo tristes albis informem spectabant ossibus agrum, cum mihi non tantum furesque feraeque suetae hunc vexare locum curae sunt atque labori quantum carminibus quae versant atque venenis humanos animos: has nullo perdere possum nec prohibere modo, simul ac vaga luna decorum protulit os, quin ossa legant herbasque nocentis. vidi egomet nigra succinctam vadere palla Canidiam pedibus nudis passoque capillo,cum Sagana maiore ululantem: pallor utrasque fecerat horrendas adspectu. scalpere terram unguibus et pullam divellere mordicus agnam coeperunt; cruor in fossam confusus, ut inde manis elicerent animas responsa daturas. lanea et effigies erat altera cerea: maior lanea, quae poenis conpesceret inferiorem; cerea suppliciter stabat, servilibus ut quae iam peritura modis. Hecaten vocat altera, saevam altera Tisiphonen: serpentes atque videres infernas errare canes Lunamque rubentem,  ne foret his testis, post magna latere sepulcra. mentior at siquid, merdis caput inquiner albis corvorum atque in me veniat mictum atque cacatum ÄIulius et fragilis Pediatia furque Voranus singula quid memorem, quo pacto alterna loquentes umbrae cum Sagana resonarint triste et acutum utque lupi barbam variae cum dente colubrae abdiderint furtim terris et imagine cerea largior arserit ignis et ut non testis inultus horruerim voces furiarum et facta duarum? nam, displosa sonat quantum vesica, pepedi diffissa nate ficus; at illae currere in urbem. Canidiae dentis, altum Saganae caliendrum excidere atque herbas atque incantata lacertis vincula cum magno risuque iocoque videres.

Quondam fici pars eram, minime utilis quam opifex quidam nescius quid faceret in Priapum reddidit. Ut numen quidem me posthac timent et fures et volucres. manu enim atque palo rubro protento praedones cohibeo. Harundinem in capite fixam reformidant intempestivae volucres quae in agro commorari desistunt. Hunc in sepulchrum ante multos annos e minimis cubiculis servi morti a sodalibus vehebantur. Hic pauperes terrae mandabantur. Mille passuum longus et trecentos latus Pantolabi scurrae et Nomentani nepotis bustum (tumulus) patebat, ut cippus nuntiabat dum heredibus negabatur. Hodie Esquiliae salubres incoli possunt et cuipiam homini licet calidum agrum percurrere/ metiri quo nuper maestis candidae calvariae spectaculo erant. Potius mihi nunc sunt eiciendae quae veneficiis et cantiunculis hominum animos mutare volunt quam praedones bestiaeque quibus est mos locum meum populari. Frustra eas, proferente pulcherrimum vultum Luna, pellere et impedire conor quin ossa et veneficas herbas carpere possint. Canidiam nudis pedibus passoque capillo nigram vestem indutam procedere vidi una cum Sagana clamantem. Pallebant ambae visu terribiles. Prius parvulam agnam voraverunt quam cruore et sanguine terram effosam complerent, quo faciliores ad responsa Inferos relinquerent mortui. Duo signa ferebant, quarum altera maior, cera facta, alteram laneam querentem ut verberibus perituram varie puniebat. Hecatem et Tisiphonem crudelem alternis vocibus arcessebant. Adesse et serpentes et canes Averni crederes, et Lunam post sepulchra abscondi quippe quae ea videre noluerit. Vos autem si decipio, supra me ventrem exonerent corvi atque mingant etiam Iulius et leves Pediatia et Voranus. Quare singulatim narrem quae vidi? Larvae cum Sagana collocutae maestas voces acerrime proferebant, dum sagae mentum et villos lupi cum serpentis dente in terra occultabant. Igne magno arsit cerea statua et tandem etiam ipse, omnibus ignotus, vocibus et factis lamiarum territus sum. Etenim qualis est sonus vesicae displosae talem ventris crepitum natibus emisi. Quam cellerrime in urbem se conferunt. Ludibrio omnibus fuerunt Sagana et Canidia, nam alteri dentes ceciderunt, alteri caliendrum, herbae et incantata vincula.

noreply@blogger.com (Iohannes Cienfuegos) — Fri, 17 May 2013 04:01:00 -0700

De sagis apud Horatii Sermonum librum I. 8

Quomodo Canidia et Sagana venenum parent

noreply@blogger.com (Iohannes Cienfuegos) — Thu, 9 May 2013 01:56:00 -0700

(Qaue Priapus non narraverit apud Hor. Satira I, 8-3)

(Canidia Loquitur)

Non omnia hic dicemus, ut res maneat inopinata. Nam quae paramus venena singularia praestantissimaque sunt, et in uno solo libro De rebus magicis inveniuntur. Attamen nonnulla furtim vobis hic proferemus.

Quibus instrumentis utamur? fortasse inquies. Primum foco egemus (ossa puerorum virginumque modo e sepulcris extracta alimenta igni afferamus) ut additamenta condimentaque calefaciamus. Deinde caldario et mortario, cultro atque lígula opus nobis est. Si ligula caremus, indice nostro maxime ungulato admodum utendum erit. Cultro pariter atque morsu nostro utemur ad additamenta secanda, secundum in arcano libello invenitur.

An iam interroges: Quae additamenta sint? Quae condimenta addantur? Qui apponantur? Audias bene:

Additamenta ad malum venenum facere: dimidium caldarium agnae sanguinis; 100 g capillorum Gorgonae iam antea adipisci debes; 1 ligula pulveris mandragorae; oculi vespertilionis ad libitum; 1 cochlear felis damnati;

Sic facito: In caldario coques sanguinem agnae et capillos Gorgonae; In mortuario teres oculos vespertilionis atque iuxta cum pulvere mandragorae in aceto infundes. Cum capilli Gorgonae cocti in sanguine agnae fuerint, adicies quod in mortuario manet. Tandem felem damnati asparges, sed non inferes, sed priusquam in ampullam sacratam fundas, noli oblivisci carmen veneficii recitare! Si recte facis, potio tua validissima erit ad humanam vicem convertendam!

noreply@blogger.com (Iohannes Cienfuegos) — Sat, 23 Feb 2013 02:54:00 -0800

Hoc modo, ut nostra fert opinio, scribi possent Summi Pontificis, scilicet Benedicti XVI , verba.

Expositio

Fratres carissimi

Non solum propter tres canonizationes ad hoc Consistorium vos convocavi sed etiam ut vobiscum consilium magni momenti pro Ecclesiae vita communicarem. Animo meo iterum atque iterum coram Deo perscrutato ad conscientiam certam perveni vires meas ingravescente aetate non iam aptas esse ad munus Petrinum aeque fungendum.

Bene mihi conscius sum hoc munus secundum naturam spiritualem non solum agendo et loquendo exsequi debere, sed etiam maxime precibus ac patientiâ. Attamen in mundo nostri temporis celeribus immutationibus submisso et maximis dubiis de fide inductis (=cum hoc tempore vita celeribus immutationibus submittatur et magnis in angustiis versentur ea quae ad fidem pertinent), ad Sancti Petri navem gubernandam et ad Evangelium vulgandum permagna vis et animi et corporis necessaria est), quae superioribus mensibus in me eo modo minuitur, ut in officio commisso gerendo imperitum me factum esse confiteri debeam. Quapropter bene conscius ponderis huius facti sponte declaro me ministerio Episcopi Romae, Successoris Sancti Petri, mihi per manus Cardinalium die 19 aprilis MMV commisso abdicaturum esse ita ut pridie Kalendas Martias a. MMXIII, hora vicesima, sedes Romae, sedes Sancti Petri vacua sit et Conclave ad eligendum novum Summum Pontificem illis quibus pertinet convocandum sit.

Fratres carissimi, ex toto corde vobis gratias ago pro omni amore et labore quo mecum ministerii onus sustulistis, pro omnibus vitiis meis veniam peto. Nunc autem Sanctam Dei Ecclesiam curae Summi eius Pastoris, Domini nostri Iesu Christi confidimus sanctamque eius Matrem Mariam imploramus, ut patribus Cardinalibus in eligendo novo Summo Pontifice materna sua bonitate assistat. Quod ad me attinet etiam in futurum vita orationi dicata Sanctae Ecclesiae Dei toto ex corde servire velim.

Ex Aedibus Vaticanis, ante diem IV^um Idus Februarias anni MMXIIIⁱ

Benedictus PP. XVI

Haec fuerunt Pontificis verba

Declaratio

Fratres carissimi

Non solum propter tres canonizationes ad hoc Consistorium vos convocavi, sed etiam ut vobis decisionem magni momenti pro Ecclesiae vita communicem. Conscientia mea iterum atque iterum coram Deo explorata ad cognitionem certam perveni vires meas ingravescente aetate non iam aptas esse ad munus Petrinum aeque administrandum.

Bene conscius sum hoc munus secundum suam essentiam spiritualem non solum agendo et loquendo exsequi debere, sed non minus patiendo et orando. Attamen in mundo nostri temporis rapidis mutationibus subiecto et quaestionibus magni ponderis pro vita fidei perturbato ad navem Sancti Petri gubernandam et ad annuntiandum Evangelium etiam vigor quidam corporis et animae necessarius est, qui ultimis mensibus in me modo tali minuitur, ut incapacitatem meam ad ministerium mihi commissum bene administrandum agnoscere debeam. Quapropter bene conscius ponderis huius actus plena libertate declaro me ministerio Episcopi Romae, Successoris Sancti Petri, mihi per manus Cardinalium die 19 aprilis MMV commisso renuntiare ita ut a die 28 februarii MMXIII, hora 20, sedes Romae, sedes Sancti Petri vacet et Conclave ad eligendum novum Summum Pontificem ab his quibus competit convocandum esse.

Fratres carissimi, ex toto corde gratias ago vobis pro omni amore et labore, quo mecum pondus ministerii mei portastis et veniam peto pro omnibus defectibus meis. Nunc autem Sanctam Dei Ecclesiam curae Summi eius Pastoris, Domini nostri Iesu Christi confidimus sanctamque eius Matrem Mariam imploramus, ut patribus Cardinalibus in eligendo novo Summo Pontifice materna sua bonitate assistat. Quod ad me attinet etiam in futuro vita orationi dedicata Sanctae Ecclesiae Dei toto ex corde servire velim.

Ex Aedibus Vaticanis, die 10 mensis februarii MMXIII

BENEDICTUS PP. XVI

De phantasmate colloquium

noreply@blogger.com (Iohannes Cienfuegos) — Mon, 26 Nov 2012 14:53:00 -0800

Athenodorus et phantasma

Athenis ante amplae et pulchrae domus fores philosophus nomine Athenodorus proscriptionis vel conductionis eius titulum inspiciens cum venditore et servo suo Grumione hunc sermonem confert.

At. Valde suspecta huius domus vilitas mihi videtur, venditor!

Ve. Non magno pretio profecto haec venditur, dicenda enim mihi est vilitatis causa.

G. Aures arrigamus, domine! Audiendi fabula mihi digna videtur! Attente venditorem audiamus!

Ve. Si tam audiendae fabulae cupidi estis, incipiam: Deserta est nuper haec pulcherrima domus …

At. A quibus?

Ve. A superioribus inhabitantibus.

G. Capax autem et spatiosa quoque est illa.

Ve. Intus vero phantasma, strepitum vinculorum acrius reddens, per noctis silentium …

G. Possuntne simulacra die apparere?

At. Tace, stulte serve et comiter audi! Ni fallor, umbrae semper nocte apparere solent.

( Ad venditorem versus)

Oro ut meum servum ignoscas, quaeso, et noli narrationem intermittere!

Ve. Pergam quo coepi: erat idolon senex macie et squalore confectus, promissa barba, horrenti capillo, qui cruribus compedes manibusque catenas gerebat et quatiebat.

G. Fortasse ille luce adeo semper esuriebat ut fame mortuus esset.

At. Venditor hoc melius explanare potest, Grumio; ergo tace et noli nugas dicere!

Ve. Nescio utrum vivus ille homo esuriverit necne, hic autem senex noctivagus inhabitantibus vigiliam, morbos, denique formidinis causa mortem attulit.

At. Non dubito quin simulacrum hac domo potitus sit, nihilominus valde mihi placet domus, eam conducere cupio et tibi de pretio consentio.

Domo conducta, Athenodorus servos mensam, pugilares, stilos et lucem in primam domus partem sibi apportare iubet. Omnibus in interiora dimissis, opperiundae umbrae consilium capit dum scribere conatur. Initio, ubique silentium noctis, tum strepitus vinculorum longius, dein e proximo redditur; fragor crebrescit et iam intra limen auditur: Ecce, stat effigies!

Ef. (Rauca voce) Scisne quis sim, philosophe? Cur hanc domum conduxisti? Quin times?

At. Paululum exspecta, quicumque sis, dum epistulam perficio; nullo modo alicuius rei oblivisci velim.

Ef. Audaciam tuam maxime laudo, Athenodore! Ea causa tibi dicam quis sim et cur sic me habeam.

At. Opperire, quaeso! Epistula conclusa te melius audire potero!

Ef. Servus in familia viri divitis et notissimi serviebam. A domino magni aestimabar, vitam paene dulcem agebam. At servus quidam qui mihi male volebat, falce caput pulsavit. Sine anima areae solum percussi unde saevus servus corpus laesum catenis vinctum latronum ritu sepelivit. Ea de causa nocte vagor illum, qui rite me sepelire possit. quaerens. Operam tuam mox desine et sine mora me sequere!

At. Iam te sequor. At, quo adire vis?

Ef. Quin taces! Loquacior quam psitacus es. Veni mecum in aream, noli loqui!

Athenodorus iam tacitus in domus aream umbram gravem vinculis lento gradu comitatur. Subito illa gradum deflexit et dilapsa comitem deserit. Athenodorus eodem loco quo dilapsa est umbra foliis herbisque signum ponit. Postero die magistratus adit.

At. Salve, magistratus! Athenodorus philosophus sum et heri domum pestilentem et infamem, quae ab superioribus dominis simulacri causa deserta erat, conduxi.

Ma. Salve etiam tu, Athenodore! Miramur quod domum conducere velis quippe qui eam terrificum phantasma inhabitat. Fortasse fabulam ignorabas.

At. Immo sciebam, etiam ei phantasmati occurrere volebam, id quod nocte fit. Quam ob rem te moneo ut locum huius domus certum effodi iubeatis.

Ma. Cur id facere debeamus?

At. Quod eo loco ubi umbra evanuit eius ossa inveniri posse censeo.

Effosso loco ossa catenis inserta inventa sunt. Postquam ea collecta puplice sepeliuntur, domus rite conditis manibus posthac caruit.

noreply@blogger.com (Iohannes Cienfuegos) — Sat, 6 Oct 2012 03:01:00 -0700

Admodum mihi placuit et revera hac delectatus sum pellicula in qua discipulus Harvardianus ceteros alios eius condiscipulos salvere et alios valere iussit.

Nuntii Latini Xerenses mensis Martii a. MMXII

noreply@blogger.com (Iohannes Cienfuegos) — Wed, 21 Mar 2012 13:46:00 -0700

De suffragiis in Baetica habendis

Proximo dominico die Hispani ii qui Baeticam incolunt convocati sunt ad suffragia ferenda, ut legatos in Senatu Baetico deligant. Plus quam sexagies centena milia hominum ad comitia magistratibus creandis vocantur. Praecipuae factiones policiae sive partes quae in suffragii latione Baeticos ambeunt (honores petunt) sunt PSOE, PP, IU; UPyD, PA. Reliquis autem factionibus excellunt duae, socialista popularisque, ut aiunt, neque utrique manebit victoria haud anceps, etsi peritissimi viri necnon demoscopiîs studiis experti non desunt qui factioni populari victoriam praenuntient et coniectent. Annos triginta in Baetica regione potestatem habuit et rexit factio socialista ita ut haud paucis videtur viribus carere ut gentem Baeticam ex annonae et munerum caritate, angustiis ad oeconomiam meliorem revocet. Etiam accedit quod de pecunia repetunda accusantur complures illius socialistae factionis magistratus vel potius ad iudices et carcerem missi sunt.

Vocabula.

Videas, sodes, Morgan ad pag. 69, ubi inter alias haec leguntur verba: comtia habere, dies comitialis, collegium electorum, factio politica, magistratus, demoscopia, demoscopicus, a um, suffragium i, suffragium ferre, elector oris, suffragii latio. Itemque alia multa apud Meissnerum inveniri possunt. (Iohannes scrips.)

DE LUDIS

Heri Barcinonis certamen maxima exspectatione accidit inter gregem huius oppidi et gregem Granatensem, quae hoc anno ad primam rationem pedifollii Hispanici attigit.
Licuit spectatoribus illustrem pugnam videre nam lusores magno robore omni tempore contenderunt, et vicina grex tandem consuetam vim monstravit.
Primo certamen haud acre Barcinonensibus apparebat quia paulo tempore retiarius Granatensis bis follem e porta sua receperat. Attamen, nimis confisis animis eorum qui se ipsos victores putabant, grex humilis se refecit atque certamen aequavit prius quam arbiter signum quiescendi dederit.
Postea coram praesentibus apparuit ille parvus sed mirificus lusor nomine Leonelius Messius qui more suo atque incredibili peritia rursus fautores suos splendidis donis delectavit.
Eo modo grex Barcinonensis magis magisque appropinquat ad Matritensem, quae iam ob timorem pallet vestigia noti hostis sentiens.
(Iesus Romero et Antonius Hernández scrips.)
Circuli sessio diei XXI m.Martii MMXII

SEXALESCENTIA

Oritur his temporibus novum hominum genus quod ”SEXALESCENTIA” nominari coepit. Hoc genus homines et mulieres qui sexaginta aut septuaginta annos habent amplectitur. “Sexagenarium” et vetulum” verba lexico eiecerunt quod senescendi factum in sua mente non accessum habet.
Eorum altera pars sunt homines et mulieres non obnoxii qui laborem non abnuentes opus quod sibi placet diu faciunt, vitam tutam et festivam agunt et aliqui emeriti fieri non cogitant.
Altera autem homines et mulieres emeriti iam sunt qui vitam diem ex die plenam vivent atque otium solitudinemque non timent et, postquam multos annos laborarent, non accommodati sunt sed nova consilia et eventus quaerunt, ad alias terras cognoscendum iter faciunt aut omnino palomas volare prospiciendo nulla cogitatione frui possunt.
Mulieres his omnibus praestant quod libertatem quam earum matres non habuerunt assecutae sunt. Aliquae solitariae vivere constituerunt et ad cuncta et obvia curricula quae antea a viris omnino fieri possunt devenerunt.
Omnes iuventutem mirati sunt sed receptui signum non accipiunt.
Verbum huic hominum generi necesse est. SEXALESCENTIA hoc verbum potest esse sicut ADOLESCENTIA s. XX fuit. (Laureanus scripsit).

Cicerón - Primera Catilinaria

noreply@blogger.com (Iohannes Cienfuegos) — Sat, 18 Feb 2012 04:21:00 -0800

De positivismo locutus est A. Fontán

noreply@blogger.com (Iohannes Cienfuegos) — Mon, 3 Oct 2011 13:37:00 -0700

Ecce Fontán_Humanidades

Nos visit Eduardus Fernández

noreply@blogger.com (Iohannes Cienfuegos) — Sun, 6 Mar 2011 10:01:00 -0800

Proximo Iovis die 3 m. Martii nostro coetui interfuit Eduardus Fernández, spectatissimus et humanissimus iuvenis qui adhuc manet primus necnon unus Hispanus qui, domo amicisque relictis, Romam petere et unum annum degere in laribus Academiae Vivarium Novum ausus est. Huius igitur Circuli Latini Xerensis sodales omnes cum eo sermocinari potuimus ita ut immodice permulta interrogamus, (nobis ignoscas, care Eduarde) de vita in Academia, de litteris Latinis Graecisque quomodo illic discantur, et de praestantissimo magistro Aloisio Miraglia. Qui dilectus Aloisius ut iuvenes erudire scit, ita humanitatis verae expertus ipse est. Praeterea una cum eo operam dedimus ad nostros locos Erasmianos legendos. Operae pretium est meminisse nos colloquium Diluculum nuncupatum evolvere in quo versantur haec personae, Nephalius et Philypnus. Ecce quod duce Iohanne legimus:

Ne. Hodie te conventum volebam, Philypne, sed negabaris esse domi.
Ph. Non omnino mentiti sunt: tibi quidem non eram, sed mihi tum eram maxime.
Ne. Quid istuc aenigmatis est?
Ph. Nosti illud vetus proverbium:Non omnibus dormio. Nec te fugit ille Nasicae iocus, cui cum, Ennium familiarem invisere volenti, ancilla iussu heri negasset esse domi, sensit Nasica et discessit. Ceterum ubi vicissim Ennius Nasicae domum ingressus rogaret puerum, num esset intus, Nasica de conclavi clamavit,Non, inquiens,sum domi. Quumque Ennius agnita voce dixisset,Impudens, non te loquentem agnosco? Imo tu, inquit Nasica,impudentior, qui mihi ipsi fidem non habeas, cum ego crediderim ancillae tuae.

Hic in memoriam revocamus illud, quod Baeticus auctor, nomine Juan Valera, hunc locum suo pacto in opere Cuentos y chascarrillos andaluces narrat

Ne. Eras fortassis occupatior.
Ph. Imo suaviter otiosus.
Ne. Rursum aenigmate torques.
Ph. Dicam igitur explanate, nec aliud dicam ficum, quam ficum.
Ne. Dic.
Ph. Altum dormiebam.
Ne. Quid ais? Atqui iam praeterierat octava, cum sol hoc mense surgat ante quartam.
Ph. Per me quidem soli liberum est vel media nocte surgere, modo mihi liceat ad satietatem usque dormire.
Ne. Verum istuc utrum casu accidit, an consuetudo est?
Ph. Consuetudo prorsus.
Ne. Atqui rei non bonae consuetudo pessima est.
Ph. Imo nullus est somnus suavior, quam post exortum solem.
Ne. Qua tandem hora soles lectum relinquere?
Ph. Inter quartam et nonam.
Ne. Satis amplum spatium: vix tot horis comuntur reginae. Sed unde venisti in istam consuetudinem?
Ph. Quia solemus convivia, lusus et iocos in multam proferre noctem; id dispendii matutino somno pensamus.
Ne. Vix unquam vidi hominem te perditius prodigum.
Ph. Mihi parsimonia videtur magis, quam profusio. Interim nec candelas absumo, nec vestes detero.

Eo tempore sodales omnes risum tenere non potuimus.

Ne. Praepostera sane parsimonia, servare vitrum, ut perdas gemmas. Aliter sapuit ille Philosophus, qui rogatus, quid esset pretiosissimum, respondet,Tempus. Porro cum constet, diluculum esse totius diei partem optimam, tu quod in re pretiosissima pretiosissimum est, gaudes perdere.
Ph. An hoc perit, quod datur corpusculo?
Ne. Imo detrahitur corpusculo, quod tum suavissime afficitur, maximeque vegetatur, cum tempestivo moderatoque somno reficitur, et matutina vigilia corroboratur.
Ph. Sed dulce est dormire.
Ne. Quid esse potest dulce nihil sentienti?
Ph. Hoc ipsum dulce est, nihil sentire molestiae.
Ne. Atqui isto nomine feliciores sunt, qui dormiunt in sepulcris. Nam dormienti nonnunquam insomnia molesta sunt.
Ph. Aiunt, eo somno maxime saginari corpus.
Ne. Ista glirium sagina est, non hominum. Recte saginantur animalia quae parantur epulis: homini quorsum attinet accersere obesitatem, nisi graviore sarcina onustus incedat? Dic mihi, si famulum haberes, utrum obesum mallem an vegetum, et ad omnia munia habilem?

De vocabulis saginare et sagina Laureanus et Iesus nobis explanant Hispanicum verbum saína et sainar, quibus est significatio quae apud Erasmum, efficere ut crassiores animalia fiant.

Ph. Atqui non sum famulus.
Ne. Mihi sat est, quod ministrum officiis aptum malles, quam bene saginatum.
Ph. Plane mallem.
Ne. At Plato dixit, animum hominis hominem esse, corpus nihil aliud esse quam domicilium aut instrumentum. Tu certe fateberis, opinor, animum esse principalem hominis portionem, corpus animi ministrum.
Ph. Esto, si vis.
Ne. Cum tibi nolles ministrum abdomine tardum, sed agilem malles et alacrem, cur animo paras ministrum ignavum et obesum?
Ph. Vincor veris.
Ne. Iam aliud dispendium accipe: ut animus longe praestat corpori, ita fateris, opes animi longe praecellere bona corporis.
Ph. Probabile dicis.
Ne. Sed inter animi bona, primas tenet sapientia.

Chria. Meruitne mortem Laoocons?

noreply@blogger.com (Iohannes Cienfuegos) — Tue, 1 Mar 2011 10:06:00 -0800

Credo eum mortem non meruisse quia recte Troianos monuit ne Graecorum dono confiderent. Sacerdos Danais diffidebat suspiciens equum ligneum dolum occultare, id quod tum plane patuit, cum homines armati qui inclusi erant de ventre eius per funem demiserunt.

Eduardum Fernández, iucundum Academiae Vivarium Novum discipulum accipimus

noreply@blogger.com (Iohannes Cienfuegos) — Mon, 28 Feb 2011 13:37:00 -0800

Proximo Iovis die, III m. Mart. hora 17:45 Eduardus Fernández Hispanus, doctissimus et humanissimus Academiae V.Novum discipulus in Circulo nostro Xerensi versabitur ut variis de rebus ad Humanitatem Latinam pertinentibus nos alloquatur. Coetus, ut est mos, in aedibus Colomae futurus est et libentissime te, Latinitatis cultorem, invitamus.

Chria: Qua de causa Troiani Graecos latentes non animadverterunt?

noreply@blogger.com (Iohannes Cienfuegos) — Tue, 22 Feb 2011 07:45:00 -0800

De somnio Aeneae. (H. Orbergii Roma Aeterna cap. XXXVII, vs LXXII ad C)

Troiani Graecos latentes non animadverterunt primum quia magna pompa, etiam carminibus equum derrupto muro induxerant, deinde quod fessi dormiebant festo die celebrato.
Potuitne Minerva dea per ministrum illius Laocontis dominum suum vindicantem somniferum papaverum potationibus Troianorum miscere? Fortasse Venere dea iuvante, tali modo ut filio suo Aeneae liceret in somnio Hectorem mortuum apparere atque eum monere ut ex urbe incensa fugeret? Incertus sum.
Orbergius usurpat paragraphum Vergilii maxima simplicitate, tali modo ut nobis paucis verbis illa terribilia vel funesta Troianis facta celeriter narret sicut ante oculos nostrum tria delineamenta tenens: Primum equum inductum et pueros puellasque manu funem tangentes; alterum, Cassandra suos interpellat; denique sole occisso, milites ex equo elabuntur dum Troiani sine cura dormiunt, in iis Aeneas.

Priamus invitus Troiam delevit

noreply@blogger.com (Iohannes Cienfuegos) — Thu, 17 Feb 2011 11:19:00 -0800

Romae Aeternae caput XXXVII ansam ad chriam conscribendam nobis praebet

Rex Priamus sibi Troiaeque congeriem ingentem malorum comparavit et verus auctor beatissimi atque ditissimi oppidi exitus factus est cum Helenam Troiam recepisset. Num hoc conficere ab aliquo coactus erat? Minime, facile enim tot funera et cladem vitavisset, si regnum suum servare pluris ei fuisset quam effrenata cupido aut amor Paridis. Secum quidem de ea re cogitabat senex et mente volvebat dum frustra, gladio indutus, pilum coniecit quod inutile et sine damno in clipeo Pyrrhi tremens haeaesit.

Romam Aeternam dum legimus

noreply@blogger.com (Iohannes Cienfuegos) — Sun, 13 Feb 2011 09:29:00 -0800

In coetu Circuli die 10 acto operam dedimus ut in scripta redderemus sonos qui libris clausis auscultabamus. Haec sunt audibilia. Sodales nostri Circuli Latini Xerensis die XI m. Februarii operam dedimus ad capitulum Romae Aeternae libri legendum ubi praestantissimus Iohannes Oerberg noctem exitialem Troiae pulcherrime descripsit. Post lectionem factam Iohannes Cienfuegos, Circuli moderator, postulavit ut Circulani (veniam verbo date) tantummodo auscultarent ita ut proponere quaestiones aut responsa dare valerent.

De audibilibus plicis: in salutatione

noreply@blogger.com (Iohannes Cienfuegos) — Thu, 20 Jan 2011 11:33:00 -0800

Simulacri causa hic plicam adtuli qua formulae salutandi spero fore ut auscultentur. Auditur de rebus cotidianis sive multo mane peractis.

Iterum Nonnullae variationes in H. Orbergis paragraphum “Urbs marmorea”

noreply@blogger.com (Iohannes Cienfuegos) — Wed, 8 Dec 2010 09:05:00 -0800

Ad meorum sodalium labores addo varietates singillatim excerptas:

Variationes oblatae:

Extra forum Romanum= Foro Romano praeterito sive neglecto
Veteres reges= Reges antiqui
Quae inter Palatium et Aventinum interiecta est= Quae a Palatio ad Aventinum pertinet
Qui a Caesare renovatus= qem cum postea Caesar renovaret
Octoginta milia spectatorum capit= caveam offert usque ad octoginta milia spectatorum
Alter circus postea…= Novus circus annis sequentibus
Apellatus a nomine C. Flamini= qui nomen accepit a C. Flaminio
Eodem tempore= illa aetate quoque
Trans Tiberim= a contrario Tiberis latere
Non procul a circo Flaminio= Non magno spatio interiecto a circo Flaminio
Aedificandum curavit= mandavit aedificari
Ad cuius pedes= iuxta quam
Id factum est= ea res evenit
Quarto anno postquam Caesar exercitum Pompeii superavit= post quattuor annos Pompeianae caedis Caesare debellatore.
Ad oppidum Pharsalum= prope urbem Pharsaliam
Post necem Caesaris= Caesare necato, interfecto Caesare
Curia Pompeia a populo irato incensa est: populus iratus curiam Pompeiam incensit.

Et nunc legamus novum textum:

Foro Romano praeterito sunt alia multa aedificia publica. Iam antiqui reges Romani in valle Murcia, quae a Palatio ad Aventinum pertinet, circum maximum constituerunt, quem cum postea Caesar renovaret plus quam trecentos passus longus est et caveam offert usque ad octoginta milia spectatorum. Novus circus annis sequentibus in campo Martio aedificatus est qui nomen circum Flaminium accepit a C. Flaminio, qui illa aetate quoque viam Flaminiam munivit. Tertius circus a contrario Tiberis latere in agro Vaticano constitutus a principe C. Caligula. Non magno spatio interiecto a circo Flaminio Cn. Pompeius consul amplissimum theatrum marmoreum aedificari mandavit, cun portico et nova curia. In curia Pompeia statua Pompei locata erat, iuxta quam Iulius Caesar a M. Bruto, C. Cassio aliisque senatoribus necatus est. Ea res evenit Idibus Martiis, post quattuor annos Pompeianae caedis Caesare debellatore in Thessalia prope urbem Pharsaliam. Interfecto Caesare populus iratus curiam Pompeiam incensit.

De Desiderii Erasmi Roterodami colloquio Diluculum

noreply@blogger.com (Iohannes Cienfuegos) — Wed, 8 Dec 2010 08:24:00 -0800

Hoc in colloquio agit Erasmus de tempore quam optime sumendo, praesertim primis horis diei, tali modo ut nobis vigilantibus superveniat ortus solis. Nephalius atque Philypnius disputant cum is dormire soleat usque ad sacietatem, ille tamen reperiat hanc pessimam consuetudinem.
Philypnius convivia, lusus et iocos in multam noctem proferens, somnio matutino se tradit atque nihil dulcius esse profitetur; tum etiam ait nihil perdi potest, quod corpori datur. Nephalius tamen variis argumentis sive auctoribus –exempli gratia Platone, Plinio, Hesiodo, Homero- utitur ad ea refutanda. Corpus tantum domicilium mentis esse atque instrumentum animi meminit Platonem dixisse: nullam esse partem diei ad parandam sapientiam quam diluculum, cum sol exoriens vigorem at alacritatem adfert omnibus rebus.
Somnum aliam imaginem mortis esse Nephalius memorat atque noctem naturam somno tribuere, Philypnio non repugnante. Addit quod diluculum hoc est diei, quod adulescentia vitae, atque idem est somno matutino nos ipsos tradere ac si vitam ad aliquot annos decurtaremus. Quamobrem porro admonuit Nephalius impudentem esse quaerimoniam eorum qui naturam accusantes ipsi tempus vitae suae amputant.
Tandem monstrat Nephalius quomodo homo tantum homo totus sit primis horis diei, priusquam corpus peraggravet cibis onustum et animus alacer sit. Ad ea nonnulla exempla etiam Philypnio profert, quae grave pondus apud eum habent ad retrahendum a tam nocentis solitis.

Nonnullae iuncturae sive phrases inventa:
Altum dormire
Venire in aliquam consuetudinem
In multam noctem proferre
Aliquid dispendii alicui rei pensare
Aliter sapere
Dare corpora (corpusculo)
Primas tenere
Angustiis spatiis finire
Vigere animus
Leve/grave pondus habere apud aliquem
Aliquem sui iuris facere aliquid
Annos egredi

Nonnulla synonyma sive proxima verba
Consuetudo – solitum
Diluculum – exortus solis – primis horis
Famulum – ministrum
Obesus – onustus – saginatus – abdomine tardus
Vigor – alacritas
Iactura – somnus

Verba ad consentiendum
Esto, si vis – vincor, veris – fateor – non repugno – audivi – verisimile narras – belle declamas – profecto sic est – sic apparet – bona verba – ita videtur omnino – vera praedicas – verum – bene mones

De urbe marmorea

noreply@blogger.com (Iohannes Cienfuegos) — Thu, 2 Dec 2010 11:18:00 -0800

Postridie Calendas Decembres. Xeri datum. Huic conventiculo praeter veterani intersunt sodales novi tironicidium ineuntes: Iosephus M. Ruiz et Ioannes Pérez, Xerenses, Hispani. Litteris humanioribus studentes nostram linguam Graecamque in Un. Studiorum Gaditana discunt.

Hodie in nostro Circulo actum est de varietate cuiuslibet generis qua quidam textus mutari possit, sicut 'urbs marmorea', qui in Roma Aeterna legitur:

Extra forum Ròmànum sunt alia multa aedificia pùblica. Iam veterès règès Ròmàni in valle Murcià, quae inter Palàtium et Aventìnum interiecta est, circum Màximum cònstituèrunt, qUI aCaesare renovàtus plùs quam trecentòs passùs longus est et octògintà milia spectàtòrum capit. Alter circus posteà in campo Màrtiò aedificàtus est et circus Flàminius appellàtus a nomine C. Flàminii, qUI eòdem tempore viam Flàminiam mùnivit; tertius circus tràns Tiberim in agro Vaticano constitùtus a principe C. Caligulà, Non procul a circo Flàminiò Cn. Pompèius consul amplissimum theàtrum marmoreum aedificandum cùràvit cum porticù et nova curia. In curia Pompèià statua Pompèii locàta erat, ad cuius pedés C.Il11ius Caesar a M. Bruto, C. Cassio aliisque senàtòribus necàtus est. Id factum est Idibus Martiìs quarto anno postquam Caesar exercitum Pompei! superàvit in Thessalià ad oppidum Pharsàlum, Post necem Caesaris curia Pompèia a populò Irato incensa est

Ecce aliter modo:

Sub foro Romano plurima aedificia publica sunt. Antea antiqui reges Romani in valle Murcia inter Palatium et Aventinum interiectâ, circum Maximum struxerunt, a Caesare postea renovatum, plus quam trescentos passus longum et octoginta milia spectatorum capiens. Alterum circum deinde Romani constituerunt in campô Martiô cui nomen Flaminius est, a C Flaminiô, tunc viae Flaminiae munitore; princeps C.Caligula tertium circum constituit in ripâ Tiberis oppositâ, ubi ager Vaticanus patet. Prope circum Flaminium Cn. Pompeius consul curavit ut latissimum theatrum e marmore factum cum porticu aedificatum esset et nova curia quae signô ipsius consulis ornabatur; in eô ipsô locô ad pedes statuae Pompeii, M. Brutus, C. Cassius et alii senatores Caesarem Idibus Martiis interfecerunt, exercitu Pompeii abhinc quattuor annos apud Pharsalum in regione Tessaliae a Caesare superatô. Postquam Caesar necatus est, populus irâ motus curiam Pompeiam incendit.

Iterum:

Aedificia plurima Forum Romanum cingunt. Olim reges iuxta vallem Murciam Circum Maximum exstruxerunt quem postea Caesar novavit quo plures spectatores reciperet. Muniente viam consule C. Flaminio, eius nomine appellatus est circus alter qui in campo Martio exstructus est. Postquam vero C. Caligula tertium in agro Vaticano trans Tiberim aedificavit, marmoreum theatrum amplum et satis capax perfici iussit Pompeius praeditum et porticu et nova curia quam ornabat ipsius statua a Caesare visa cum mortem obiit a Bruto aliisque vulneratus. Periit enim anno quarto post victoriam in Thessalia adeptam. Curiam autem post Caesaris necem ira populi incendit.

Iterum

Alia multa aedificia publica non in foro Romano sunt. Veteres reges Romani in valle Veneria, quae inter Palatinum et Aventinum est, antea constituerunt circum Maximum quem Caesar plus quam trecentos passus longus augescit et quo octoginta spectatorum milia advenire possunt. In campo Martio postea aedificatus est alter circus, Flaminius appellatus in memoriam C. Flaminii qui eodem tempore viam Flaminiam fecit; princeps C. Caligula trans Tiberim in agro Vaticano tertium circum constituit. Cn. Pompeius consul propius circum Flaminium in amplissimum theatrum marmoreum aedificando versatus est cum porticu et nova curia. M. Brutus, C. Cassius et alii senatores ad pedes Pompeii statuae, quae in hac curia locata erat, C. Iulium Caesarem necaverunt. Id accidit Idibus Martiis quarto anno postquam Caesar Pompeii exercitum in Thesalia iuxta Fharsalum oppidum vicit. Caesare occiso, populus iratus Pompeii curiam cremavit.

Dimidiam alteram sessionis partem dicamus ad Erasmi colloquium 'Diluculum' intitulatum legendum et agendum. Praetera sodalis alius nostri Circuli compendium, breviarium exaravit, Hoc est:

Ecce colloquii pellicula:

Prima sessio huiuisce anni 2010-2011

noreply@blogger.com (Iohannes Cienfuegos) — Thu, 14 Oct 2010 14:07:00 -0700

Raptim tantummodo vos certiores facere velimus nostrum Circulum primum in coetum ire hodie ut Romae Aeterna cap. primum legatur. Auxilio Phareseologiae Meissner necnon utilissimae Wagner collectae sunt aliquae phrases, ut flumen transire, patet (adverbiis inlatis late latissime; Diogenês ope repertae sunt similes iuncturae ut flumen trascendere (apud Columelam et Tacitum). Synonyma verborum quaesita sunt. Adhibita est 'operae pretium est', 'prae ceteris' contulimus cum 'satis pulchra' et similia. praeponere+ dativo nobis visa est idem significare quam praeficere, prope alicui praeesse.
Hodie vero cafea nobis afuit, pro dolor. Speramus (Carmen, Iohannes, Iesus, Inmaculada..et Laureanus)fore ut proximo die non modo cafeam verum etiam dulciola sumamus.
Multo diuque valeatis, amici.

Quae in sessione XIII diei Iovis a nobis acta sunt

noreply@blogger.com (Iohannes Cienfuegos) — Tue, 18 May 2010 13:18:00 -0700

Tempus huius diei tribus muneribus dedimus:

Primum Iohannes monstrabat quomodo Caesaris quilibet textus in simplicissimas constructiones dictionum reduci possit, ita ut eum perfacilem ad legendum faciamus sermone latino tantum uti vel iuncturis vel locutionibus consuetis. Exempli gratia:

Nullam partem noctis itinere intermisso in fines Lingonum die quarto pervenerunt, cum et proter vulnera militum et propter sepulturam occisorum nostri triduum morati eos sequi non potuissent. (Caesar Gal I.26.5)

Sententia facilis: (quando?) nullam partem noctis (quid?) itinere intermisso: Ii iter facere totam noctem non cesaverunt: ii totam noctem progressi sunt

Iunctura: In fines Lingonum= in terram Lingonum pervenerunt

Sententia facilis: Cur Helvetii effugere potuerunt? Quia/quod/propterea quod Romani (nostri) dum milites vulneratos sanabant et mortuos susos sepeliebant, triduum morati sunt.

Pariter dedimus operam in nonnulla paragrapha e Cornelii Nepotis libro De Excellentibus ducibus exterarum gentium:

Si verum est –quod nemo dubitat- ut populus Romanus omnes gentes virtute superarit, non est infitiandum Hannibalem tanto praestitisse ceteros imperatores prudentia quanto populous Romanus antecedat fortitudine cunctas nationes.

omnes gentes superat/superavit. certum est populum Romanum omnes gentes superavisse
populus Romanus ceteras nationes VIRTUTE superat = fortitudine superat
Hannibal ceteros imperatores PRUDENTIA superat

Iuncturae:

virtute superare
fortitudine antecedere
cunctas nationes
omnes gentes
verum est, non est infitiandum

Quotienscumque: semper, cunctis occasionibus, omni tempore
Hannibal acerrime proelium commisit cum populo Romano,
congressus est=
semper fuit superior, victor fuit
semper vicit
Hannibal in patria sua (domi) debilitatus est
civium suorum invidia
In opinione Nepotis H. superare Romanos potuit= videtur sup. potuisse
cur non potuit?
devicit: vicit, superavit
multi eum invidiâ devicerunt.

Postremo Catulli Carmen XIII in sermonem solutum quisque sodalis conversit:

Cenabis bene, mi Fabulle, apud me
paucis, si tibi di favent, diebus
–si tecum attuleris bonam atque magnam
cenam, non sine candida puella
et vino et sale et omnibus cachinnis.
Haec si, inquam, attuleris, venuste noster,

cenabis bene - nam tui Catulli
plenus sacculus est aranearum!

Hoc in carmine Catullus narrat de suo amico Fabullo. Invitat eum ad cenam apud se in dies futuros, deis iuvantibus, ope deorum. Sed, proh dolor, Catullo nulla pecunia est! Quare, quopropter comis lepidusque Fabullus et cenam et puellam et vinum et sal et risus portabit, feret. Aliter non cenabit propterea quod in sacculo Catulli tantummodo araeneae insunt.

Post paucos dies Fabullus domi meae cenabit et dei ei favebunt. Is certe bonam cenam et candidam puellam et vinum salque (salemque) et omnes cachinnos antea ferre debet. Fabullus noster venustus haec afferens bene cenabit. Domi Catulli tantum sacculus plenus aranearum est.

(Iohannes et Carmen scripserunt)

Catullus in hoc carmine narrat quomodo amicus suus Fabullus cenare poterit apud se paucis post diebus. Fabullus ipse afferre debet cenam bonam atque magnam, vinum, sale atque etiam candidam puellam et iocos. Id Catullus postulat amico ut cena optima fiat, quia ipse sacculum vacuum habet, tali modo ut eum tantum araneae compleant.

(Antonius H. scripsit)

Quae in Circulo nostro sunt acta

noreply@blogger.com (Iohannes Cienfuegos) — Thu, 29 Apr 2010 13:14:00 -0700

Cum discipuli comitantibus eos Lycei JM Caballero ac Coloma magistris oppidum Baelonem paucis diebus ante lustravisent, nobis qui in Circulo hodie fuimus usui esse visum est narrare necnon illustrare diei photographemata. Carmen Belmonte, Antonius Hernández et Iohannes Cienfuegos ceteris sodalibus de oppido, de eius historia, de operibus ad pisces pertinentibus, de thermis, de ludis scaenicis et de templis enarrarunt. De vento validissimo Euro loqui non decet.

Insuper de aliis rebus dictum est, sicut de enarratione, de libris Caesaris Nepotisque evolvendis, ita ut methodo legendi adhibito efficere possimus ut coram discipulis magister quispiam Caesarem Nepotemque Latine legat explanetque. Auxilio actque exemplo Milenae Minkovae libri, magistro sunt exarandi textus similia significantes atque ipsa Caesaris Nepotisque pagina et ita porro.

Xeri pridie Kalendas Maias.

Ioh. Cienfuegos scr.

DE CIBO ET POTU

noreply@blogger.com (Iohannes Cienfuegos) — Thu, 22 Apr 2010 10:07:00 -0700

I. De mensis

Quid est mensa?
1. supellex, plerumque lignea, composita ex una tabula, uno vel puribus pedibus sustenta, ad plures usus inserviens. Escaria mensa, Varr., mesa de comedor; dapes apponere mensis, Virg., servir la viandas en las mesas.
2. dapes quibus ad mensam vescimur. Parciore mensa uti, Tac., tener una comida bastante frugal. Hoc altero sensu verbo mensa hic utimur.

Quot sunt mensae in die?
1. mensa matutina, quam ientaculum dicimus (< iento) Plaut., Suet., Mart.
2. mensa meridiana dicitur prandium (< prandeo). Calidum prandisti prandium, Plaut., tomaste un almuerzo caliente.
3. mensa levis post meridianam, quam merendam vocamus (> merendo, Isid.) Non., Plaut.
4. mensa vespertina dicitur cena (< cenare), praecipua mensa inter Romanos.

Quot sunt genera mensarum?
1. mensa quotidiana
2. epulae, arum, f. pl. (cont. ex edipulae < edo). Est mensa lautissima qua plures concurrunt celebrationis causa. Hispanica lingua "banquete" significat. Verbum epulae etiam significat conquisitas dapes, ut in Cic.: mensis conquisitissimis epulis struebantur, las mesas estaban cargadas con las más exquisitas viandas.
3. convivium, ii (< cum + vivo). Est mensa cui tantum convivae (ii qui vocati sunt) adsunt. Hispanica lingua "convite" dicimus. Sed etiam hoc verbum significat conventum convivarum. Repente convivium conticescere, Plin., cállanse de repente los convidados.
4. mensa dapifera* (< dapes + fero). Est mensa ubi dapes tam frigidae quam calidae uno tempore apponuntur. Hispanica lingua dicimus "bufé".
5. barbacoa*; cenula subdivalis (< sub + divum). Est mensa subdivalis quae praesertim assis in craticula constat.

Sequetur>>>>>
A.A. scripsit

In tonstrina

noreply@blogger.com (Iohannes Cienfuegos) — Mon, 19 Apr 2010 12:40:00 -0700

Ecce sodales iucundissime tronstrinam agentes.

Pro pace

noreply@blogger.com (Iohannes Cienfuegos) — Mon, 19 Apr 2010 12:28:00 -0700

Post artos annos quidam homines maximae auctoritatis quos inter eminet ipse rex Hispanorum, et nonnullae factiones quibus honori maximo est locum praestantissimum in libertate redimenda obtinuisse, ad firmandam apud cives pacem constituerunt legem ferri quâ in oblivione quiescerent scelera omnia in discordia civili exorta. Bis terve hoc argumentum pacis et oblivionis sanxerunt aliae leges ne posthac huiusce generis foedissima proelia inter fratres exorirentur. Hoc omnium consensu hactenus in pace Hispani viximus ita ut, comitiis factis, alia post aliam factio potestatem obtinere poterat. Cum factionis socialistae locum principem occupavisset subdolus vir qui his diebus adhuc Moncloae aedes incolat, res variae fiunt atque sub Philippi González moderamine acta sunt, ubi nemo umquam dubitavit quin illud inter factiones foedus pro pace et salute civium factum esset. Utilitati autem maximae Monclae incolae est ducem Franco a mortis pulvere suscitare ne Moncloam ipse Sutor amittat, ut, iactato ducis Franco phantasma et populo sic sollicitato, socialistarum consilium (complures sane cum eo unanimi sunt, sed plurimi alii socialistae prudentiores ab eo magnopere dissentiunt) Hispaniae mutandae irritum fieret. Quare multum oportet causam de genocidio agere et huic incepto operam dat inter alios paucissimos iste Garzon, quoniam alia via illius revera pessimi ducis vincendi etiam mortui et regiminis novis condicionibus rursus incohandi eis atque iudici suo non patet. Nos vero qui Hispaniam sub legum imperio regendam putamus, vehementer ab eis inceptis dissentimus, quippe quibus maximi momenti pax sit, eo magis quod facilius esse bellum movere quam pacem servare ex rerum experientia novimus. Maneat igitur apud peritos nostros iudices legisque imperio Garzonis causa!

Iohannes Cienfuegos et Carmen Belmonte conscripserunt.