ARMENIAN POETRY PROJECT

Յարվարդ - Սիրտերու միջեւ

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Sat, 22 Oct 2011 04:00:09 PDT

Click here to view a video based on Harvart's poem Between Hearts.

Lara Maldjian: For My Family

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Mon, 24 Oct 2011 18:10:42 PDT

from "For My Family", a zine about being queer and Armenian

I do not see my language in letters.

Though it was my first,

my first thought

my first word

my first laugh

I never learned to write it down

it’s a love story that has never

corresponded with paper

until now.

When I speak,

the words come out letterless

but never shapeless.

I see

The curve of a hip

My mother’s hairclip

My sister’s lipstick

My grandmother’s hands

My father’s bright smile.

I was taught

only

to read

family.

***

I imagine brown limbs,

my legs wrapped around a pair of thighs that

understand my own,

know the history of my hips, speak the

language of my lips.

I imagine brown eyes,

With matted lashes,

Mouth thick, voice thick, hair thick,

Everywhere,

Making art on pillow cases,

Building nests,

Entangling.

I imagine our hearts tugging,

Our voices sharing space,

Making the same sounds

our fingers spelling the same words.

Imagine a hand,

large and strong at the base of my neck,

keeping me there,

and for one minute

I do not struggle.

Lara Maldjian

Mark Gavoor: Joni Lansing

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Tue, 25 Oct 2011 05:10:00 PDT

i could write every poem
listening to joni mitchell songs
'a case of you' playing
like a winter long ago
up there in the east of lansing
trying not to fall in love
and trying to be brilliant
failing at both

kicking back...
thinking and writing
sipping a cup of mesmer
icing on the cake of this day
wondering what canada
i might have lived in musing
‘bout trying to live at living

you make everything better
and angstful at the same time
you make poems just ooze
out of my natural self

what can i say but...
thanks

Mark Gavoor

Սայաթ-Նովա։ Աշխարհումըս ա՛խ չիմ քաշի

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Wed, 26 Oct 2011 04:00:12 PDT

Բնագիր

Աշխարհումըս ա՛խ չիմ քաշի, քանի վուր ջա՛ն իս ինձ ամա.

Անմահական ջըրով լիքըն օսկէ փընջան իս ինձ ամա.
Նըստիմ` վըրէս շըվաք անիս` զարբաբ վըրան իս ինձ ամա.
Սուչս իմա՛ցի, է՛նէնց սպանէ` սուլթան ու խան իս ինձ ամա։

Մէջքըդ` սալբու-չինարի պէս, ռանգըդ փըռանգի ատլաս է,
Լիզուդ` շաքար, պըռօշըդ` ղանդ, ակռէքըդ մարգրիտ, ալմաս է.
Օսկու մէջըն մինա արած, աչքիրըդ ակնակապ թաս է.
Պատուական անգին ջավահիր, լալ-բադէշխան իս ինձ ամա։

Յիս էս դարդին վո՞ւնց դիմանամ, մակա՞մ սիրտըս ունիմ քարած.
Արտա՛սունքս արուն շինեցիր, խիլքըն գըլխէս ունիմ տարած,
Նուր բաղ իս` նուր բաղչի մէջըն` բոլորքըդ վարդով չափարած.
Վըրէդ շուռ գամ բըլբուլի պէս` սիրով սէյրան իս ինձ ամա։

Քու էշխըն ինձի մաստ արաւ. յիս զարթուն իմ, սիրտս է քընած.
Աշխարհս աշխարհով կըշտացաւ, իմ սիրտըս քիզնից սով մընաց.
Եա~ր, քիզ ինչո՞վ թարիփ անիմ` աշխարհումըս բա՛ն չըմընաց.
Կրա՛կէ, ծովէմէն դուս էկած ռաշ ու ջէյրան իս ինձ ամա։

Ի՞նչ կու'լի` մէկ հիդըս խօսիս, թէվուր Սայաթ-Նովու եար իս.
Շուղքըդ աշխարհըս բռընիլ է` արեգագի դէմըն փար իս.
Հուտով հիլ, միխակ, դարիչին, վարդ, մանուշակ, սուսանբար իս,
Կարմըրագուն` դաշտի ծաղիկ, հովտաց շուշան իս ինձ ամա։

Աշխարհաբար

Աշխարհումս ա՛խ չեմ քաշի, քանի որ ջա՛ն ես ինձ համար.

Անմահական ջրով լիքը ոսկե փնջան ես ինձ համար.
Նստեմ` վրաս շվաք անես` մետաքս վրան ես ինձ համար.
Մեղքս իմա՛ցիր, հետո սպանիր` սուլթան ու խան ես ինձ համար:

Մեջքդ` նոճի-չինարի պես, գույնդ ֆրանկի ատլաս է.
Լեզուդ` շաքար, շուրթդ` մեղր, ակռեկքդ մարգրիտ-ալմաս է.
Ոսկում արծնապակի արած, աչքերդ ակնակուռ թաս է.
Պատվական անգին ադամանդ, լալ-բադեշխան ես ինձ համար:

Ես էս ցավին ո՞նց դիմանամ, մի՞թե սիրտ ունեմ քարացած,
Արտա՛սուքս արյուն շինիր, խելքս` գլխումս շվարած,
Նոր պարտեզ ես` նոր այգու մեջ, բոլորքդ վարդով շուրջառած.
Ման գամ շուրջդ բլբուլի պես` սքանչելիք ես ինձ համար:

Քո սերը ինձ արբեցրեց, ես արթուն եմ, սիրտս է քնած.
Աշխարհս աշխարհով կշտացավ, իմ սիրտը քեզնից սով մնաց.
Յա~ր, էլ ինչո՞վ քեզ գովերգեմ` աշխարհումս բա՛ն չմնաց.
Ծովից դուրս եկած հրեղե՛ն նժույգ-ջեյրան ես ինձ համար:

Ի՞նչ կլինի հետս խոսես, եթե Սայաթ-Նովի յարն ես.
Շողքդ աշխարհը բռնել է` արեգակից էլ դու վառ ես.
Հոտավետ հիլ, մեխակ, դարչին, վարդ մանուշակ, սուսանբար ես.
Կարմրագույն` դաշտի ծաղիկ, հովտաց շուշան ես ինձ համար։

En el mundo no he de penar...

(Աշխարհում ախ չիմ քաշի...)

En el mundo no he de penar, pues eres vida para mí;

copa de oro plena de agua inmortal eres para mí.

Me sentaré a tu sombra; tienda de tisú eres para mí.

Dime mi culpa y mátame luego; sultán y khan eres para mí.

Fino es tu talle cual ciprés y plátano; raso de Europa es tu piel.

Dulce es tu lengua, azúcar son tus labios, perlas y diamantes tus dientes;

oro esmaltado son tus ojos, copa engastada en pedrería.

¡Oh inapreciable gema, rubí del Badajshán eres para mí!

¿Cómo resistir este dolor? ¿Es de piedra acaso mi corazón?

Sangre has tornado mi llanto, he perdido la cabeza por ti.

Nueva viña eres en nuevo jardín, cercada con setos;

te recorreré cual ruiseñor, pues digna de ver eres para mí.

Me ha embriagado tu amor; despierto estoy, aunque no mi corazón.

El mundo con el mundo se sació; mi corazón está ávido de ti.

¿Cómo alabarte, amor mío? Nada ha quedado en el mundo.

Alado corcel y gacela surgidos del mar eres para mí.

¡Ay, si por una vez me dijeras que la amada de Saiat-Nová eres!

Tu fulgor el mundo colma; eres más ardiente que el sol.

Aromático cardamomo, canela, clavel, rosa, tomillo eres;

roja flor del llano, azucena de los valles eres para mí.

Saiat-Nová (1722-1795)

Traducción de Vartán Matiossián

Krikor Beledian

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Fri, 28 Oct 2011 05:01:12 PDT

VIENT DE PARAÎTRE :

Krikor Beledian

Seuils
Traduit de l’arménien par Sonia Bekmézian

16,5 × 23 cm, 258 p., 2011 / ISBN 978-2-86364-258-0 / 19 €
Éditions Parenthèses / collection diasporales

Premier volet d’une large fresque autobiographique, Seuils retranscrit les atmosphères d’une enfance beyrouthine. Composé en cinq scansions, le récit, d’une écriture résolument contemporaine, se focalise sur la découverte d’une liasse de photos de famille. Sur la sollicitation d’une voix, le narrateur retranscrit ces scènes de vie autour des personnages de trois femmes, Elmone, la tante, Vergine, la grand-mère, et Antika, la voisine. Construit comme une mosaïque, dans une langue ciselée, le texte recrée et réinvente ces vies et ces destins croisés, ces odyssées d’exode vers les pays d’accueil, à travers chaque détail des photographies retrouvées.
Le travail de mémoire du narrateur permet de restituer ces réalités d’enfance, parcourant des périodes, des lieux et des événements qui tous ont contribué à construire les «seuils» de son existence.

Krikor Beledian est né en 1945, à Achrafieh, quartier de Beyrouth.
En France depuis les années soixante-dix, il est maître de conférences à l’Inalco à Paris (Langues orientales).
Écrivain de langue arménienne, tour à tour philosophe, essayiste, poète, romancier, on lui doit de nombreux ouvrages qui en font une figure centrale d’une littérature contemporaine qui a renouvelé la pratique de l’arménien moderne.
Ses œuvres en arménien font actuellement l’objet d’une édition intégrale critique aux éditions Khatchents, à Erevan. Il a publié en français l’ouvrage de référenceCinquante ans de littérature arménienne en France : Du même à l’autre (cnrs Éditions, 2001).

Krikor Beledian sera présent à Beyrouth au Salon du livre francophone:

Mercredi 2 novembre 2011
à partir de 18 h
stand de la librairie El Bourj
(stand B1 — Biel - Centre Ville)

... et pour une série de conférences / signatures:

Lundi 31 octobre 2011 à partir de 19 h
Université Haïgazian, Beyrouth
Jeudi 3 novembre 2011 à partir de 20 h
Hamaskaine, Bourj Hammoud, Beyrouth
Vendredi 2 décembre 2011 à partir de 20 h
Hamaskaïne Marseille
du vendredi 9 décembre au dimanche 11 décembre
Salon du Livre arménien, Armen' Livres, Alfortville
(avec présentation de l'intégralité de la collection Diasporales).

... autres dates et lieux à venir....

………

Éditions Parenthèses
72, cours Julien
13006 Marseille
téléphone : 0 495 081 820
télécopie : 0 495 081 824
info@editionsparentheses.com

Գրիգոր Պըլտեան

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Mon, 14 Nov 2011 15:38:28 PST

Մտածել բանաստեղծիւթիւն մը, քերթուած մը, տող մը, կը նշանակէ ամէնէն առաջ յայտնաբերել, հարցադրութեամբ, գետինը, ուրկէ ան կու գայ։

Կրակէ շրջանակը, Դ. Վարուժանի Շուրջ, Անթիլիաս 1988

Արամ Քէթէնճեան։ Ինչպէ՞ս Գովեմ Քո Աչքերը

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Wed, 16 Nov 2011 04:20:45 PST

Ինչպէ՞ս գովեմ Քո աչքերը,
Որ, անզօրըս, Արարչին դէմ
Չմեղանչեմ...
Ինչպէ՞ս զանոնք նկարագրեմ,
Որ Քո հանդէպ
Մեղք չգործեմ:

Շագանակի գոյնով օծուն,
Գմբէթաւոր յօնքերէդ վար
Ու շուքին տակ
Թարթիչներուդ
Կախարդական ՝
Յար կը ժպտին
Քո աչքերը,
Զուտ հայկական:

Ջինջ ճերմակին մէջ աչքերուդ,
Կը լողայ բիբն
Ինչպէս ուլունք.
Երանգն անոր շախաղուած է
Ընտիր մեղրէն անտառներու
Եւ սուրճովը արեւելեան.
Թէ քաղցրալիր
Եւ թէ՝ ցնցիչ:
Սիրտը բիբին՝
Ուլունք մ’ուրիշ
Մանրիկ ու սեւ,
Ուրկէ շողի անվերջ շողե՜ր
Կը շողշողան.
Կը թափանցեն՝
Մերթ Քո եռուն
Սրտին լոյսը.
Մերթ զուարթուն
Հոգւոյդ կանչը.
Մերթ համբոյրի կարօ՜տն անհուն
Նաեւ՝ Քո սէրն
Անմահական...

Աչուկներըդ խօսուն ու վառ,
Այնքան մօտ են
Իմ աչքերուն՝
Որ ես շշմած ու ապշահար,
Կը նուաղիմ,
Կը քարանամ
Կուռքի նման:

Երբ որ նայիս հայելիին
Ու հանդիպին աչքերդ իրար՝
Իսկոյն որոտ ու
Կայծակներ,
Խորաթափանց ճառագայթներ՝
Հայելիէն դուրս կը ժայթքին
Պայթիւնի պէս
Հիւլէական...
Ու երբ նայիս
Միա՛յն մէկին, մեղանուշ ու
Գորովական՝
Միւսն այնտեղէն խանդո՜վ եռուն
-Կա՛նգ ա՛ռ, - կ’ըսէ
-Ու ի՛նձ գովէ՛,
Ո՜վ արարած եդեմական...

Ինչպէ՞ս գովեմ Քո աչքերը...

Արամ Քէթէնճեան

Նոյեմբեր 2011

Celebration of Leonardo Alishan’s Literary Work

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Wed, 16 Nov 2011 05:01:38 PST

GLENDALE, CA The library invites you to celebrate Leonardo Alishan’s literary work at the Glendale Public Library Auditorium, 222 East Harvard Street, on Sunday, November 20, 2011 at 4pm. Admission is free and the seating is limited. Library visitors receive 3 hours FREE parking across the street at The Market Place parking structure with validation at the loan desk.

Leonardo "Nardo" Paul Alishan was a former University of Utah professor, writer and poet who passed away in 2005. Nardo was born in Iran, to Armenian parents. During his life he published two collections of poetry, Dancing Barefoot on Broken Glass and Through a Dewdrop. His poems and short stories have been published in a variety of anthologies and journals, and he was the recipient of a number of literary awards.

The program will include an in depth discussion of Leonardo Alishan’s literary work through lectures given by Gourgen Arzoumanian, Dr. Rubina Peroomian and Ara Oshagan.

A multimedia presentation will highlight the life of Leonardo ALishan through photos, a radio interview and more.

Poet and writer Gourgen Arzoumanian is the editor of Alishan’s short story collection Free Fall, published after his death, by Mazda Publishers, and the translator of his short stories to Armenian Azad Angum. He is the author of two Armenian books of poetry Apricot Shine and In the Intersections. He is the editor of Bats Namak, a Glendale-based Armenian Literary Journal. He is also editor of Birthmark, a bilingual anthology of Armenian-American Poetry. Arzoumanian’s poetry, short stories, book critiques and translations have appeared in numerous Armenian literary magazines.

Dr. Rubina Peroomian, the author of the article The Restless World of Leonardo Alishan, published in Genocide Studies and Prevention (2006), is a Research Associate at UCLA, where she earned her PhD. in Near Eastern Languages and Cultures. Her publications include,And Those who Continued Living in Turkey after 1915 and Literary Responses to Catastrophe: A Comparison of the Armenian and the Jewish Experience.

Ara Oshagan is a photographer whose work revolves around the intersecting themes of identity, community, and memory. His work is in the permanent collection of the Southeast Museum of Photography, Florida; the Downey Museum of Art, California; and the Museum of Modern Art in Armenia.

For more information please contact Elizabeth Grigorian at egrigorian@ci.glendale.ca.us or call (818) 548-3288

Through a Dewdrop, Birthmark, Azad Angum & Free Fall will be available for purchase during the event.

Գէորգ Մելիտինեցի գրական մրցանակ

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Wed, 16 Nov 2011 05:58:43 PST

ՅԱՅՏԱՐԱՐՈՒԹԻՒՆ

Մեծի Տանն Կիլիկիոյ կաթողիկոսութեան հովանիին ներքեւ գործող «Գէորգ Մելիտինեցի գրական մրցանակ»ի 2011 տարուան հրատարակութիւններն են.

1.- «Ինքնութիւն, որակ, մշակոյթ եւ վերականգնում» – Յակոբ Պալեան, 388 էջ, – Խմբ. տոքթ. Արմենակ Եղիայեան:
2.- «Հայոց ցեղասպանութենէն առաջ եւ ետք» – Զաւէն Մսըրլեան, 280 էջ:
3.- «Իմ ճակատագրի ծովը» – Խաչիկ Խաչեր, 200 էջ – Խմբ. Կարօ Յովհաննէսեան:
4.- «Բեմահարթակ- Պերճուհի Աւետեան, 288 էջ – Խմբ. դոկտ. Ժիրայր Դանիէլեան:
5.- Արուեստի ուղիներով» – Ալեքսան Պէրէճիքլեան, 704 էջ – Խմբ. դոկտ. Ժիրայր Դանիէլեան:

Սոյն հրատարակութիւնները կրնաք գտնել կաթողիկոսարանի գրատան մէջ եւ կամ ապսպրելով օնլայն` կաթողիկոսարանի կայքէջէն:

Մելիտինեցի մրցանակը պատրաստ է ընդունելու գրական նոր գիրքեր հետեւեալ հասցէով.-

Kevork Melidinetsi Literary Fund
Armenian Catholicosate of Cilicia
P. O. Box 70317 – Antelias, Lebanon
chancellor@armenianorthodoxchurch.org

«ԳԷՈՐԳ ՄԵԼԻՏԻՆԵՑԻ ԳՐԱԿԱՆ ՄՐՑԱՆԱԿ»Ի
ՅԱՆՁՆԱԽՈՒՄԲ

ԳԻՐՔ ՄԸ ՀԵՂԻՆԱԿ ՄԸ։ Մուշեղ Իշխան եւ «Տառապանք»

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Thu, 17 Nov 2011 04:00:10 PST

Հրատարակութիւն Գէորգ Մելիտինեցի Գրական Մրցանակի շարքէն, Թիւ 1 հատոր, Անթիլիաս 1968

For more information about the author:
http://en.wikipedia.org/wiki/Moushegh_Ishkhan

Մուշեղ Իշխան: Տառապանք

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Thu, 17 Nov 2011 05:37:10 PST

Ցնորք է գուցե մեր շուրջ ամէն բան,
Աչքերը մարդուն՝ խաբկանքի պաստառ,
Անցքերն աշխարհի՝ լոկ շարժանկար,
8նորք է գուցէ մեր շուրջ ամեն բան։

Կսկիծն է կեանքին միայն իրական,
Տառապանքը խոր ու բազմախորհուրդ,
Ամէն սրտի մէջ եռացող սնունդ,
Կսկիծն է կեանքին միայն իրական։

Յուշ է երազի՝ պահը խնդութեան,
Յոյսի արձագանք՝ ծափ ու ցնծութիւն,
Լուսնկայի ցոլք՝ ժպիտը մարդուն,Յուշ է երազի՝ պահը խնդութեան։
Արցունքն է կեանքին միայն իրական,
Ամէն ժամ քամուող հիւթը այս հողին,
Մեր արբեցութեան հրաշէկ գինին,
Արցունքն է կեանքին միայն իրական։

Մուշեղ Իշխան, «Տառապանք», Անթիլիաս 1968

Մուշեղ Իշխան։ Աշխարհի ցաւով

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Fri, 18 Nov 2011 04:00:11 PST

Սիրտս կ՛արիւնի աշխարհի ցաւով,
Որքա՜ն տառապանք, Աստուա՛ծ իմ, չորս դիս,
Կեանքի դաշտերէն փչող ամէն հով
Հառաչ ու կսկիծ կը զարնէ դէմքիս։

Անմեղ զոհերու արիւնով եռուն,
Հողը ոտքիս տակ կը մնայ միշտ թաց,
Եւ նոր ոճիրներ, իմ շուրջն ու հեռուն
Կը ծնին մարդիկ՝ արիւնով հարբած։

Գլուխս ի՞նչպէս ես դնեմ բարձիս
Եւ ննջեմ խաղաղ, աներազ քունով,
Երբ անդին անքուն մօտիկ դրացիս
Կը հսկէ զաւկին հոգեվարքին քով։

Սուրի ու սովի կը դառնան աւար,
Լոյսի պէս պայծառ մանուկներ սիրուն,
Եւ ոտքի կոխան՝ հասկեր անհամար,
Աշխատաւորի քրտինքով օծուն։

Ես ինչպէ՞ս նստիմ խնջոյքի սեղան
Եւ ըմպեմ ուրախ վայելքի գինին,
Երբ որ կը խլեն մարդիկ անվարան,
Որբի մը բերնէն պատառը հացի։

Աստուա՜ծ իմ, որքան անարդար վճիռ.
-- Ես ինչպէ՞ս կրնամ քար դնել խղճիս…
Կեանքեր թեւաբեկ եւ շղթայակիր.
-- Աշխարհի ցաւով հիւա՜նդ է հոգիս։

Մուշեղ Իշխան, «Տառապանք», Անթիլիաս 1968

Archival Audio Clips: Lola Koundakjian: April 30, 2006

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Fri, 18 Nov 2011 04:33:18 PST

Over the past five years, the Armenian Poetry Project has grown so much that all the older audio archives were no longer accessible to iTunes.

In an effort to remediate this technological issue, the following clips have be reposted.

1. Lola Koundakjian reads her poem April 2006 .

Mon, 1 May 2006 07:00:00 EST

Մօրս պէժ քաշմիր բուրդը

Կեանքս ազատեց երբ հասայ

Ծանր հարբոյխով մը:

Երանի իմ կարգիս կարենայի

Կեանքը ազատել այն ընտանիքին

Որ հիւսեց այդ բուրդը:

Ու՞ր է արդարութիւնը,

Մարդոց խի՞ղճը:

Լօլա Գունտաքճեան (2006)

Here is the translation.

April 30 2006

My mother's beige cashmere sweater

Saved my life when I arrived

with a bad cold

I wish in return I could

save the lives of those

who wove that wool

Where is justice?

Where is morality?

India -- Pakistan -- Kashmir -- Bangladesh.

Archival Audio: Լեւոն Մուրադեան: ՀԱՅՐԴ ՉԿԱՅ

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Fri, 18 Nov 2011 04:34:06 PST

Ու ոչ ոք չի հարձցնում.

-Ինչպես տեղ հասար, որդիս

Մեղուները

Հաւաքեցին յոյսը.

Դու սովորեցիր հաւատալ

Մեղուները

Հաւաքեցին երգը.

Դու սովորեցիր սիրել

Մեղուները

Հաւաքեցին ցաւը.

Դու սովորեցիր ապրել

Հայրդ չկայ.

Ու ոչ ոք չի հարձցնում.

-Ինչպէս հայր դարձար, որդիս

Click the link to hear Levon Muradyan's

Your Father has Vanished, read by Lola Koundakjian.

Your father has vanished

Yet no one asks

"How did you make it, son?

The bees

Took your hope

Yet you learned to hope

The bees

Collected the songs

Yet you learned to love

The bees

Gathered the pain

Yet you learned to live

Your father has vanished

Yet no ones asks

"How did you became a father, my son?"

Translation by Lola Koundakjian

Your Father Is Gone

And no one is asking
“How did you make it, son?”
The bees
Gathered hope --
You learned to believe.
The bees
Gathered song --
You learned to love.
The bees
Gathered pain --
You learned to live.
Your father is gone --
And no one is asking
“How did you become a father,
My son?”

…….…….. Levon Mouradian
Translated by Tatul Sonentz

LORY BEDIKIAN: book presentation

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Sat, 19 Nov 2011 04:00:03 PST

ABRIL BOOKSTORE and the TEKEYAN CULTURAL ASSOCIATION, Los Angeles, invite you to meet

LORY BEDIKIAN
presenting her new book of poetry
THE BOOK OF LAMENTING
Winner of the 2010 Philip Levine Prize for Poetry.

Presentation by SHAHE MANKERIAN
“After All, Who Remembers the Armenian-American Poets?”

Book Introduction by ARAM KOUYOUMDJIAN

TUESDAY, NOVEMBER 22, 2011, - 7:30PM
GLENDALE CENTRAL LIBRARY AUDITORIUM - 222 E. Harvard St., Glendale, CA

Admission is free. Reception to follow. Validated parking available across the street at the Marketplace parking structure.

Lory Bedikian's The Book of Lamenting begins within a foundation of lyricism -- "On the back of every tongue in my family/ there is a dove that lives and dies." Bedikian recognizes the genuine world of the imagination, one we inhabit but often lose sight of -- a world with "floating hieroglyphics of flame," where sometimes one must "[e]mpty your pockets/ of the noise you carry" and "count olives/ in place of coins." Wisdom rises up through the losses in Bedikian's poetry. One poem begins -- "The year 1997 rose like a spiral staircase/ into a ceiling of darkness." The Book of Lamenting ascends into the darkness in a similar way -- bringing us gifts of light and memory, so that the small doves at the back of every tongue might sing. -- 2010 Levine Prize judge Brian Turner

Purchase a signed copy of the book by going to http://www.abrilbooks.com/books/12965.html

Մուշեղ Իշխան։ Ես դեռ կը քալեմ

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Sun, 20 Nov 2011 07:49:15 PST

Ես դեռ կը դիտեմ երկինքը կապոյտ,
Մութ է քու վերեւ.
Ես դեռ կը տեսնեմ շողքն աչուըներուդ,
Դուն չունիս արեւ։

Ես դեռ կը լսեմ ձայնըդ հոգեթով,
Դուն լուրռ ես յաւէտ,
Ես դեռ կը խայտամ քու շէն ծիծաղով,
Դուն գացիր ցաւէդ։

Ես դեռ կը տեսնեմ սիրելիդ ժպտուն,
Դուն չունիս կարօտ,
Ես դեռ կը ժպտիմ հին ընկերներուն,
Ո՛չ ոք կայ քու մօտ։

Ես դեռ կը սպասեմ լուսաշող վաղուան,
Դուն եղար անցեալ.
Ես դեռ կը քալեմ նոյն ծանօթ ճամբան,
Դուն՝ մե՜ծ կորուսեալ…

1967 Յուլիս

Մուշեղ Իշխան, «Տառապանք», Անթիլիաս 1968

Մուշեղ Իշխան։ Մարդ մը կը ծեծեն

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Wed, 23 Nov 2011 04:38:35 PST

Ամառնամուտի խաղա՜ղ իրիկուն.
Ծառերուն վրայ՝ թռչուններ զուարթ…
Ո՞վ գիտէ որ արդ,
այս անուշ պահուն,
Մարդկային ձայնի լարերով բոլոր,
Տառապանքն անհուն, ցաւը մեծազօր
Գայլի պէս կ՛ոռնայ…
Հիմա, օ՜ հիմա,
Երբ դուրսը պայծառ արեւէ է փռուեր,
Բանտի մը մթին նկուղին մէջ խոր,
Բիրերով զինուած մարդկային ձեռքեր
Հեշտանքով վայրագ եւ մոլեգնօրէն
Մարդ մը կը ծեծեն։

Ամառնամուտի խաղա՜ղ իրիկուն,
Անցորդներ ուրախ կ՛երթան դէպի տուն…
Ո՞վ կը կասկածի,
թէ ճիշտ ա՛յս պահուն,
Խոնաւ յատակին մութ բանտախուցի,
Մարդու մը մէջքին, գլխուն, ուսերուն
Հաստ կաղնեփայտի եւ խարազանի
Հարուածներ կ՛իջնեն։
Լպրծուն ու տաք արիւն կը ժայթքի
Կոկորդէն, քիթէն…
Թռչող պարանի սոյլեր ահաւոր
Ակօս առ ակօս իր մերկ կռնակին
Դաշտը կը հերկեն…
Ամէն մէկ զարկին՝
Ոսկորներ ճաթած եւ ճղակտոր
Կը դառնան ցաւի մեծագոռ շեփոր…

Ամառնամուտի խաղա՜ղ իրիկուն,

Միջոցին մէջ լուռ՝ զանգեր աղօթքի…

Ո՞վ կը կասկածի,

թէ այս սուրբ պահուն,

Մարդ մը բանտի մէջ թաղուած կենդանի՝

Քամած է վերջին շիթը արցունքի,

Պարկի մը պէս թոյլ ինկած յատակին՝

Ալ չի մռնչեր…

Մահուան դարպասին հասած է հոգին.

Բայց չորս զոյգ ուժեղ, հոգածու ձեռքեր

Բարերար ջուրի լոգանքով նորէն

Զինք ետ կը խլեն մահուան ճիրանէն…

Եւ ահա կրկին,

Ի սէր օրէնքի եւ գաղափարի,

հարուածներ փայտի

Աւելի թափով, աւելի ուժգին

Կ՛իջնեն ուսերուն, կ՛իջնեն կռնակին…

Ամառնամուտի խաղա՜ղ իրիկուն…

1968 Ապրիլ

Մուշեղ Իշխան, «Տառապանք», Անթիլիաս 1968

Մուշեղ Իշխան։ Նոյն ամուրին

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Sat, 26 Nov 2011 04:32:25 PST

Նոյն թաղը խեղճ, նոյն բանալին, նոյն խուցը մթին,
Նոյն պատը գորշ եւ հնամաշ միշտ նոյն կարասին…

Կեանքի միակ ժպիտն է հոն կէս բաժակ գինի
Եւ սեղանին՝ բաց թերթին քով՝ երկու շերտ հացի։

Նոյն հայելին եւ ծերացող նոյն երեսը կախ,
Նոյն բարձը հին եւ միշտ պարապ նոյն մահիճը պաղ։

Փեղկերէն ներս՝ ո՛չ մէկ տաքուկ սիրոյ ճառագայթ,
Ոչ մէկ մանուկ եւ հոգեբուխ ո՛չ մէկ տաղ զուարթ։

Նոյն ամուրին որ նոյն ժամուն կու գայ գողէ գող
Եւ կը շնչէ նոյն հին փոշին, նոյն հոտը վանող։

Հին յուշերու շատոնց թոռմած նիհար ծաղկեփունջ,
Ո՛չ մէկ գալիք, ո՛չ մէկ գարնան կենսանորոգ շունչ…

Նոյն առօրեան, նոյն ծուխը մեղկ՝ իր լուռ շրթներուն,
Նոյն երթը ծոյլ, նոյն դարձը խոնջ ամէն իրիկուն…

1964 Սեպտեմբեր

Մուշեղ Իշխան, «Տառապանք», Անթիլիաս 1968

Մուշեղ Իշխան։ Այս հացը ճերմակ

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Sat, 26 Nov 2011 04:32:36 PST

Այս հացը ճերմակ, իմ ձեռքէրուս մէջ,
Մերժուած կեանքի կարօտ է անշէջ.
Աչքերուն առջեւ անհամար մարդոց՝
Երազ է անհաս, ճանապարհն անվերջ…

Պատառը հացին, կակուղ ու ճերմակ,
Արեան համ ունի ակռաներուս տակ,
Անօթի մարող, անօթի մեռնող
Աշխատաւորին արիւնով կրակ…

Որքա՜ն մարմիններ՝ մոմի պէս հալած,
Իւղասպառ լոյսով աչքեր կիսաբաց,
Որքա՜ն սովատանջ մանուկներ կմախք,
Որոնք կ՛աղերսեն կտոր մը չոր հաց…

Օ՜, ինչպէ՜ս ծամել վայելքով հեշտին
Այս հանապազորդ պատառը հացին,
Աշխարհէ աշխարհ քաղցը ցաւագին…
Երբ թոյն ու ոճիր կը դիզէ հիմա

Իմ ձեռքերուս մէջ այս հացը ճերմակ
Կը դառնայ սեւ քար ու սեւ տառապանք,
Անօթի մարող, անօթի մեռնող
Անհամար մարդոց անէծքով կրակ…

1964 Օգոստոս

Մուշեղ Իշխան, «Տառապանք», Անթիլիաս 1968

ԳԻՐՔ ՄԸ ՀԵՂԻՆԱԿ ՄԸ Սիամանթօ ու «Կարմիր Լուրեր Բարեկամէս»

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Thu, 01 Dec 2011 04:00:19 PST

ՊԱՐԸ
Նամակ Առաջին

Եւ արցունքներն իրեն կապոյտ աչքերուն մէջը խեղդուելով,
Մոխրադաշտի մը վրայ, ուր հայ կեանքը դեռ կը մեռնէր,
Այսպէս պատմեց մեր սարսաբին ականատես Գերմանուհին.

-- Այս անպատմելի պատմութիւնը, որ ձեզ կ՚ընեմ,
Ես իմ անգութ աչքերովս այս մարդկային,
Իմ անվտանգ տնակիս գեհենադիր լուսամուտէն,
Ակռաներս կրճտելով ու զայրոյթէս զարհուրելի…
Այս աչքերովս անգթօրէն մարդկային, ես տեսայ։
Մոխրակոյտի վերածուած Պարտէզ քաղաքին մէջն էր,
Դիակները դիզուած էին մինչեւ կատարը ծառերուն,
Եւ ջուրերէն, աղբիւրներէն, առուներէն եւ ճամբէն,
Ձեր արիւնին կարկաչիւնն ըմբոստաձայն…
Դեռ ականջիս իր վրէժն ահաւասիկ որ կը խօսի…

Օ՜, չի սոսկաք, երբ անպատմելի պատմութիւնս ձեզի պատմեմ…
Թո՛ղ մարդերը հասկնան, մարդուն ոճիրը մարդուն դէմ,
Երկու օրուան արեւին տակ, գերեզմանին ճամբուն վրայ
Մարդուն չարիքը մարդուն դէմ,
Թո՛ղ աշխարհիս բոլոր սրտերն իմանան…։
Այդ մահաշուք առաւօտը կիրակի էր,
Դիակներուն վրայ ծագող դեռ առաջին եւ անօգուտ կիրակին,
Երբ սենեակիս մէջը, իրիկունէն մինչեւ արշալոյս,
Դաշունահար աղջկան մը հոգեվարքին վրայ ծռած…
Արցունքներովս անոր մահը կը թրջէի…։
Յանկարծ հեռուէն սեւ խուժան մը անասնական
Քսան հարսներ իրենց հետ՝ մոլեգնօրէն մտրակելով,
Շուայտութեան երգերով, այգիի մը մէջ կանգնեցան.
Ես կիսամեռ խեղճ աղջիկն իր խշտեակին վրայ լքած,
Դժոխհայեաց պատուհանիս պատշգամին մօտեցայ…։
Այգիին մէջ սեւ խուժանն անտառացաւ։
Վայրենի մը՝ հարսներուն —Պէտք է պարէ՛ք, որոտաց,
Պէտք է պարէք, երբ մեր թմբուկը հնչէ։

Եւ մտրակներն սկսան մահակարօտ հայ կիներուն՝
Մարմիններուն վրայ կատաղութեամբ մը շառաչել…։
Քսան հարսերն ձեռք ձեռքի, իրենց շուրջպարն սկսան…
Աչուըներէն իրենց արցունքը վէրքերու պէս կը հոսէր,
Ա՜՚հ, ես ո՜րչաբ նախանձեցայ իմ դրացի վիրաւորիս,
Որովհետեւ լսեցի, որ հռնդիւնով մը հանդարտ,
Տիեզերքն անիծելէն, խեղճ հայուհին գեղադէմ,
Իր տատրակի շուշան հոգուն դէպի աստղերը թեւ տուաւ…։

Ունայնօրէն կռուփներս ամբոխին դէմ շարժեցի…
«Պէ՛տք է պարէ՛ք, կ՚ոռնար խուժանը մոլեգին,
Մինչեւ ձեր մահը պէ՛տք է պարէք, դո՛ւք անհաւատ գեղեցիկներ,

Կուրծքերնիդ բաց՝ պէտք է պարէք, մեզ ժպտելով եւ անտրտունջ…
Յոգնութիւնը ձեզ համար չէ, ո՛չ ալ ամօթը ձեզ համար,
Ստրուկներ էք, պէտք է պարէ՛ք եւ մերկանդամ եւ հոլանի,
Մինչեւ ձեր մահը՝ պէտք է պարէ՛ք պագշոտօրէն եւ ցոփութեամբ,
Մեր աչքերը ծարաւի են ձեր ձեւերուն եւ ձեր մահուան…։»
Քսան հարսներն գեղադէմ, գետին ինկան պարտասած…
«Ոտքի՛ ելէք», գոռացին, մերկ սուրերնին օձերու պէս շարժելով,
Յետոյ մէկը սափորով մը քարիւղ բերաւ խուժանին…
Ո՜վ մարդկային արդարութիւն, թո՛ղ ես թքնեմ քու ճակատիդ--
Քսան հարսներն շտապով այդ հեղուկով օծեցին…
«Պէ՛տք է պարէ՛ք, որոտաց, ահաւասի՛կ ձեզի բուրմունք մը,
որ Արաբիան իսկ չունի…»
Յետոյ ջահով մը բռնկեցուցին մերկ մարմինները հարսներուն.
Եւ ածխացած դիակները պարին մէջէն դէպի մահը գլորեցան…
Զարհուրանքէս՝ պատուհանին փեղկերը՝ փոթորիկի մը պէս փակելով՝
Իմ մենաւոր մեռեալիս մօտենալով հարցուցի.
Ի՞նչպէս փորել այս աչքերս, ի՞նչպէս փորել, ըսէ՛ ինձ…։

ՍԻԱՄԱՆԹՕ 1878-1915
(Ատոմ Եարճանեան)
«Կարմիր Լուրեր Բարեկամէս», Հրատակչութիւն Կ. Տօնիկեան եւ Որդիք Պէյրութ 1985

The Dance
by Siamanto (Atom Yarjanian 1878-1915).
(Translated by Peter Balakian and Nevart Yaghlian)

In a field of cinders where Armenian life
was still dying,
a German woman, trying not to cry
told me the horror she witnessed:

"This thing I'm telling you about,
I saw with my own eyes,
Behind my window of hell
I clenched my teeth
and watched the town of Bardez turn
into a heap of ashes.
The corpses were piled high as trees,
and from the springs, from the streams and the road,
the blood was a stubborn murmur,
and still calls revenge in my ear.

Don't be afraid; I must tell you what I saw.
so people will understand
the crimes men do to men.
For two days, by the road to the graveyard …

Let the hearts of the world understand,
It was Sunday morning,
the first useless Sunday dawning on the corpses.
From dawn to dusk I had been in my room
with a stabbed woman —
my tears wetting her death —
when I heard from afar
a dark crowd standing in a vineyard
lashing twenty brides
and singing filthy songs.

Leaving the half-dead girl on the straw mattress,
I went to the balcony of my window
and the crowd seemed to thicken like a clump of trees
An animal of a man shouted, "You must dance,
dance when our drum beats."
With fury whips cracked
on the flesh of these women.
Hand in hand the brides began their circle dance.
Now, I envied my wounded neighbor
because with a calm snore she cursed
the universe and gave up her soul to the stars …

"Dance," they raved,
"dance till you die, infidel beauties
With your flapping tits, dance!
Smile for us. You're abandoned now,
you're naked slaves,
so dance like a bunch of fuckin' sluts.
We're hot for your dead bodies."
Twenty graceful brides collapsed.
"Get up," the crowed screamed,
brandishing their swords.

Then someone brought a jug of kerosene.
Human justice, I spit in your face.
The brides were anointed.
"Dance," they thundered —
"here's a fragrance you can't get in Arabia."

With a torch, they set
the naked brides on fire.
And the charred bodies rolled
and tumbled to their deaths …

I slammed my shutters,
sat down next to my dead girl
and asked: "How can I dig out my eyes?"

Siamanto, Bloody News from My Friend, Wayne State University, 1996.

"El Baile"
Por Siamanto (Atom Yarjanian 1878-1915).
Traduccion de Nicolas Alvarado

En un campo de cenizas donde la vida armenia
seguia muriendo,
una alemana, tratando de no llorar,
me narro el horror que atestiguo:

“Esto que te cuento
lo vi con mis propios ojos.
Tras mi ventana infernal
aprete los dientes
y vi el pueblo de Bardez ser reducido
a un monton de cenizas.
Los cadaveres se alzaban en pilas tan altas como un arbol
y, de los manantiales, de las corrientes y de los caminos,
la sangre emitia un terco murmullo
que aun clama venganza en mis oidos.

No temas; debo contarte lo que vi
para que la gente conozca
los crimenes que el hombre inflige al hombre.
Durante dos dias, junto al camino al cementerio.

Que los corazones del mundo comprendan!
Era una manana de domingo,
del primer domingo inutil que amanecia sobre los cadaveres.
Del crepusculo al ocaso habia estado en mi habitacion
con una mujer apunalada
-su muerte humedecida por mis lagrimas-
cuando escuche a lo lejos,
parada en un vinedo, a una turba oscura
que azotaba a veinte virgenes
y entonaba cantos inmundos.

Deje a la chica medio muerta en el colchon de paja
y sali al balcon de mi ventana.
La turba parecia crecer como una mata.
Un animal humano grito “ Debeis Danzar,
danzar al son de nuestro tambor!”
Con furia chasquearon los latigos
sobre las carnes de estas mujeres.
Tomadas de la mano, las virgenes comenzaron su
danza circular. Envidiaba ahora a mi vecina herida
quien, con un calmo ronquido,
maldecia al universo y entregaba su alma a las estrellas...

“¡Bailen!, clamaban
“¡Bailen hata la muerte, bellezas infieles!
¡Bailen con vuestras tetas batientes!
¡¡Sonreidnos!! ¡Estais perdidas!
¡Sois esclavas desnudas!
¡Bailen, pues, como un racimo de miserables putas!
¡Vuestros cuerpos muertos nos ponen calientes!”
Veinte agraciadas virgenes se desplomaron.
“¡Levantaos!”, gritaba la turba
blandiendo sus espadas.

Alguien trajo entonces un jarro de keroseno.
Justicia humana, escupo tu faz.
Los virgenes fueron ungidas.
“¡Bailen!, rugieron:
“¡He aqui una fragancia que no se encuentra en Arabia!”

Con una antorcha
prendieron fuego a los cuerpos desnudos
y los cuerpos calcinados rodaron
hasta alcanzar la muerte...

Cerre mi ventana,
me sente junto a mi muerta
y pregunte: “¿Como puedo arrancarme los ojos?

ՄԱՐՕ ՄԱՐԳԱՐԵԱՆ: [Ես տէր եմ հողին ու երկնին կապոյտ]

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Fri, 02 Dec 2011 04:00:08 PST

Ես տէր եմ հողին ու երկնին կապոյտ,
Իմն է աշխարհը ափից մինչեւ ափ,
Ես աշխարհն այս մեծ սիրով եմ չափում,
Սրտով ընկալում թռիչք ու տագնապ։

Ես օրէնսդիր եմ եւ ես դատաւոր,
Ես լսում եմ ինձ եւ ինձ հաւատում,
Ծածկում եմ սիրով անդունդները խոր,
Կիրճերը մթին ծաղկունքով պատում։

Ես յոգնած եմ շատ ու վաստակաμեկ
Եւ շատ μան գուցէ կը թողնեմ թերի,
Բայց հոգով երμեք չեմ ընթանայ թեք,
Չեմ դառնայ μնաւ ստուերի գերի։

Երազներն են ջինջ իմ ուղին պատել,
Իմ քոյրերն են եօթ գոյներն արեւի,
Ծիածաններն են իմ ճամμան հատել,
Ես կեանքի համար, աշխարհի, մարդու
Ինչ-որ մի լաւ μան կþանեմ երեւի։

Alan Semerdjian: Letters

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Sat, 03 Dec 2011 04:00:09 PST

Letters
after Saroyan

The War Department is a bucket of rain
we left out on the porch.

Each day the water gradually disappears
like family members

after holiday dinners; one by one
the sleep takes over them

until the bucket is emptied, the soldiers
all returned to Ithaca.

This, of course, can only happen in summer
when the heat simmers

all memories dry. But oh the winters,
heading to and returning from,

the bucket seems forever filled, heavier
from the weight of it all.

This poem has appeared in the online version of ARARAT.

Alan Semerdjian:Two Towers

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Sun, 04 Dec 2011 04:00:04 PST

Bending around the highway
slicing the horizontal still: two towers.

The sun between verticals then later
blinding two towers.

Radio spitting fire, the correspondents
still for two towers.

History and historians, two towers
in and out of focus.

Birds circumnavigating
clouds above two towers.

Not sure if maybe on
a clear day but two towers.

A flag for two towers; a pin
approaching a balloon.

The idea of two sinking
then rising – the towers

out of the sink, the sink
rising up from the towers.

Two dogs, off leash, proud
down avenue C: both towers.

Two memories swaying, window
open revealing towers.

On the way, photoshopping covers
with towers, a plane to catch.

Two lovers shouting their heads off:
two towers.

Two apartments, blocks, trains,
miles to go from two towers.

To build or not, to cry
or always cry for towers.

Forgetting two towers, then one,
then another, then none.

This poem has appeared in the online version of ARARAT.

Alan Semerdjian: Crush

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Mon, 05 Dec 2011 04:00:14 PST

I once had a crush on the word
reconciliation
how it moved in and out of my life
its slippery cil rounding corners

and rubbing up against the hard con
how I misused the word
on more than one occasion
meaning almost clear

at once here and never here
there but never somewhere.
And though the past may sound
a lot like history

it was about love, and it’s always
about love, this forever
balance of stretching and returning
this push and pull

like some sad scavenger hunt or
tug of war for the soldier
never quite back and the object
of his affection

like a word broken at the syllable
the need for more space
her always here, her never left.
This is how it goes.

Time ends up making a postcard
from him to her
and two rooms on either side
of the world

his boots heavy with memory’s lead
in one bed, her need
to reconcile in the other, and me
still in love

with a word, with an idea
all of us
are so desperately
trying to understand.

This poem has appeared in the online version of ARARAT.

After All, Who Remembers the Armenian-American Poets?

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Mon, 05 Dec 2011 12:39:52 PST

by Shahé Mankerian

Last night, I had a long, heartfelt conversation with Ms. Lola Koundakjian, the curator and the producer of The Armenian Poetry Project based in New York, the most substantial online poetry bank committed to perpetuate and celebrate the works of the Armenian poet. The reason for my call was simple. I wanted to know if she was aware of any Armenian-American poet that had penetrated the hub of all literary publications, the Norton Anthology of the English Literature.

Why the Norton Anthology? Because The Norton Anthology of English Literature has remained the sine qua non of college textbooks since it first appeared in 1962, setting the agenda for the study of English Literature in this country and beyond. Its editors, therefore, hold one of the most powerful posts in the world of letters, and are symbolically seen as arbiters of the canon. Simply put, if Norton publishes it, the writer becomes a household name.

I had done my homework before calling Lola. I had checked all the Norton and even Oxford editions that I had kept since my college days and failed to find a single Armenian name in any of the indexes. Let me retract, in the Oxford Book of American Poetry (2006), my eyes were titillated when I saw the name Lyn Hejinian. A name can’t be more Armenian than “Hejinian,” I thought, but this excitement was short lived. I was familiar with Ms. Hejinian’s work. Many years ago, I had purchased all her poetry books from the City Lights Bookstore in San Francisco because her name made my heart beat with pride. Later, much to my dismay, I discovered Ms. Hejinian’s origins were Irish, and she had the fortune or misfortune of borrowing her Armenianess from her first husband.

Let me confess, I so wished to have misread the names of the greats like Daniel Berrigan as Daniel Berrigian or the famous Romanian poet John Balaban as John Balabanian. Lola tells me to breathe. She emails me with a list of noteworthy publications that have included Gregory Djanikian’s poems. The list includes: Best American Poems 2000 (Scribner, 2000), Poetry Daily: 366 Poems (Sourcebooks, 2003), Anthologies: 180 More (Random House, 2005) edited by Billy Collins, Good Poems for Hard Times (Viking, 2005). This is an impressive list, but it’s no Norton Anthology, I am tempted to write back.

This reminds me, I like to discuss the pentagon of the Armenian-American poets of the second half of the 20^th century and the early part of the 21^st. The names of these magnificent five dominate the Armenian-American poetry section of my home library— and libraries and bookstores around the country. The names trickle down as follows: Diana Der Hovanessian, David Kherdian, Aram Saroyan, Peter Balakian, and Gregory Djanikian.

For the last fifty years, these are the names that have squeezed themselves into a predominant position in the American poetry scene. The best poetry journals and magazines have published these names extensively both nationally and internationally. Each poet has published several poetry books by a major publishing house or a major university press. These names carry with them an impressive list of major poetry prizes. Their voices have broadcasted or have been televised; some have cracked the New York Times best-selling list; and some have found their temporary nest in the syllabi of college professors. Time is too short to talk about each poet separately, but remember these names because they have paved the way for a new generation of Armenian-American poets, like Arpine Grenier-Konyalian, Tina Demirdjian, Lola Koundakjian, Armine Iknadossian, Alene Terzian, and today’s top-prize winner Lory Bedikian. By the way, Armenian female poets dominate the Armenian-American poetry scene of the 21^st century.

On my recent visit to Chicago, I made a point of visiting the multi-million dollar library of the Poetry Foundation. In this beautiful structure dedicated solely to the art of poetry, with two stories of wall-to-wall shelves full of verse, I became the typical Diasporan Armenian. I neglected the entire Beat Poets’ section; I overlooked rows dedicated to Byron; I even managed to bypass the Bukowski corner. My mission was to find the pentagon, and much to my relief, they were all there: the aging copies of Der Hovanessian, the slanted Kherdians, minimalistic Saroyan, a noticeable collection of Balakian, and my puny but dear selection of Djanikians. These were my Armenian poets, shoulder to shoulder, with the best of them.

So what if no one remembers the Armenian-American poets of the last fifty years. So what if they never make it to print on the thin sheets of the Norton Anthology. So what if they never get invited to major festivals. So what if they never win the Pulitzer or the Nobel. These are our modern day troubadours, who breathe and speak about our Armenianess in the most trite language in the world, English.

They are marginalized. Their books might be forgotten in a dusty, dark corner of a used bookstore, but they came before us. They tasted, smelled, felt, saw, and witnessed better than most of us. And if no one remembers, then the hell with them. Poets write to stir up the soul for a brief moment, and then like a candlewick burn, burn, burn, until the soul or the poet is put out.

Los Angeles

November 22, 2011

This introduction was written in honor of Lory Bedikian, the winner of the 2010 Philip Levine Prize in Poetry, for her manuscript, The Book of Lamenting. It was read at her book event in Glendale.

ԳԻՐՔ ՄԸ ՀԵՂԻՆԱԿ ՄԸ Կոստան Զարեան ու «ԲԱՌԵՐԻ ՈՍԿԻՆ»

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Tue, 06 Dec 2011 04:00:00 PST

«Սարգիս Խաչենց» - Փրինթինֆո հրատարակչական ծրագիր, (Երեւան)
2009թ.

Armenian Writers support the Occupy Movement

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Wed, 07 Dec 2011 06:06:32 PST

http://occupywriters.com/

Կոստան Զարեան։ Ժամերի Քայլը

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Thu, 08 Dec 2011 15:01:19 PST

Լերան ետեւ ծնծղաաները ԱՐՇԱԼՈՅՍԻ
լուսատափ ձայնեցին

ու ԱՌԱՒՕՏ

եղաւ դաշտերում ոսկեալիք ցորենների
ուր լալազար ու մարեմխոտ
ճաճանչափունջ վառուեցին։

Բլուրից ի բլուր արփիաթոր ադամանդներ
եղան հեղուկ ապառաժներ

ու ԿԷՍ ՕՐ

եղաւ աղուոր -
մարմանդ օդից բոյր ըմպող օր
եղաւ նոր
ու նստեցի լուռ
լռութեան մէջ հուր։

ԵՐԵԿՈՅԻ

պատմուճանի հետ թրթըռեց
սողսող այրւեց
դաշկը լուսեղ։ Յետոյ ձորը, յետոյ լեռը,
յետոյ նորից դաշտը լուսեղ,
ու անտառը հազարկանթեղ
սպասում է, սպասում -

ու՞մ -

մինչ ես լեռն եմ մագլցում։

Այնտեղ բարձրում, լերան գլխին
ԳԻՇԵՐԸ,
գլուխս դրած մի գիսաւոր աստղի սրտին
գիշե՛րը, լսում եմ գիշերը
եւ աստղերի դաշտում դալար
փնտռում ճամբան, ճամբան հիավառ
իմ նոր, ին վեհ աստուածութեան,
իմ լուսաստե՛ղծ լինելութեան։

Կոստան Զարեան, ԲԱՌԵՐԻ ՈՍԿԻՆ, Բանաստեղծութիւններ, ars poetica, Երեւան, 2009

Stride of the Hours

Behind the mountain, the cymbals of DAWN
intone in a shower of light
and MORNING

comes to golden-waved fields of wheat,
where poppies and hemp burst
into a beaming blaze։

From hill to hill, sun-drenched rocks
turn to liquid diamond
and MIDDAY
looks lovely --
imbibing aromas from mild air
day becomes fair
and I sit down mute
in a silence of fire.

With the EVENING’s
tunic ripples
slithers and burns
the bright meadow. Then the valley, then the mountain,
then again the bright meadow,
and the thousand-lanterned forest
waits and awaits --

whom?

While I climb the mountain.

There, in the hights, at the summit,
at NIGHT,
My head resting on the heart of a comet,
the night, I heed the night,
and in the green field of stars
I seek the road, the marvelous road
of my new, majestic divinity,
my entity born of light.

Kostan Zaryan
Translated by Tatul Sonentz

Կոստան Զարեան։ Հիւրը

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Fri, 09 Dec 2011 04:00:00 PST

Մի յուզուիր եթէ կամաց
Մէկը դուռը բաց անի
Մտնի
Սենեակից ներս
Եւ գայ նստի
Հացիդ առջեւը կարծր։

Ուղղիր շուտ սփռրոցը
Եւ ժպտիր
Ամբողջ սիրտդ
Աչքերիդ մէջ առնելով

Եւ թող այն հրեշտակը
Բաժակը
Սանի շրթներին
Եւ գինին օրերիդ
Կում կում խմի
Մինչեւ տակը։

Մի յուզուիր եթէ կամաց

Մէկը դուռը բաց անի

Մտնի

Կոստան Զարեան, ԲԱՌԵՐԻ ՈՍԿԻՆ, Բանաստեղծութիւններ, ars poetica, Երեւան, 2009

Կոստան Զարեան։ Առաւօտ

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Fri, 09 Dec 2011 19:57:53 PST

Մերկ ոտքերիս տակ, առաւօտ
մարմարիոն է պաղ։
Թրթռուն մարմնիս մէջ
զովը ընկղմած
համբոյր է խաղաղ։

Ժա՜մ արեւաքաղ--
առաւօ՜տ…։

Կոստան Զարեան, ԲԱՌԵՐԻ ՈՍԿԻՆ, Բանաստեղծութիւններ, ars poetica, Երեւան, 2009

Morning

Beneath my bare feet, first light
frigid marble.
Within my quivering body
a serene embrace
sinking in coolness.

Hour of sun-reaping --
morning…

Kostan Zaryan
Translated by Tatul Sonentz

Կոստան Զարեան։ [Արշալոյսի շրթունքների թարմը քամին]

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Fri, 09 Dec 2011 20:00:10 PST

Արշալոյսի շրթունքների թարմը քամին
համբուրում է լագունայի ցուրտ ապակին։
Օդը վարդ է գորտի սրտից,
եւ ժամը լուռ՝

ափին կապւած խաղաղ նաւակ՝

Լուսնին նայող գորտի աչքով
յաւէրժի մէջ փոս է բանում
եւ իր սիրտը երկու ձեռքով օրօրում։

Սպասում եմ։ Ի՞նչ իմանամ՝
ծովում բուսնող ալիքների վերին յարկից
ի՞նչ տրտմութիւն պիտի ընկնի։
Նոր երկնքի փողոցներում թափառում է հոգիս մենակ --

Հրեշտակ, հրեշտա՛կ,
մեր հարեւան մեռած տղան
Եկաւ հասա՞ւ,
թէ մոռացաւ իր հաւատքի տւած հասցէն,
թէ կէս ճամբին մնաց շւարած
եւ իր ձռքի պայուսակի մէջը ժողւած
տրտմութիւնը ընդմիշտ լքեց կայարանում
տարածութեան
ու յետ դարձաւ դէպի դագաղ։

Ի՞նչ իմանամ…

Վեն[ետիկ] 30-IX-30

Կոստան Զարեան, ԲԱՌԵՐԻ ՈՍԿԻՆ, Բանաստեղծութիւններ, ars poetica, Երեւան, 2009

The Fresh Wind of Dawn’s Lips

The fresh wind of dawn’s lips

kisses the casement’s cold pane.
The air is a rose of frog’s heart,
and the hour -- a hushed,

becalmed boat moored to the shore --

digs with eyes of a moon-gazing frog
a pit in eternity and rocks its heart

with both its hands.

I hang around, not knowing
what sadness shall descend

from the top story of waves

swelling in the sea.

My soul wanders alone in the streets of New heaven--

Angel, angel,
did our neighbor’s dead boy
reach there safe and sound?
Or did he forget the address given by his faith?
Or got stuck half way adrift
and abandoned forever in the vastness

of the station the melancholy

collected in his handbag

and returned

to his casket…

How can one tell?

………………… Kostan Zaryan

Translated by Tatul Sonentz

Diana Der Hovanessian: Tell the Armenian story

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Sat, 10 Dec 2011 04:00:09 PST

Tell the Armenian story in

black and white please.

We've had enough shades

of blood and red

and purple prose.

We've had enough amber

sunsets, hennaed tufa,

enough golden wheat.

Let's have some rest.

Tell the Armenian story

but not the gory past.

Let it remain buried

with the roots of poppies

on our plains. Let the blue

light of morning and the bright

greens of Karabagh remain

our secret. Keep the orange

flame of Dzidzanapert

and the yellow city sunsets

ours alone. Show the pink

and beige monasteries

and the citrus-shaded birds

all in shades of gray.

Don't show the violet mist

and blue snow of Ararat

nor the aquamarine Sevan

being gilt at sunrise.

Don't tint the apricot trees

with pink evening inks.

No gold or bottled green

in the valleys just silver

cold and bright. We do not

want the heart to break.

We want only light.

This poem has appeared in To Stanley Kunitz, with love from poet friends, for his 96th birthday.
Publisher: Riverdale-on-Hudson, N.Y. : Sheep Meadow Press ; [Hanover, NH] : Distributed by the University Press of New England, ©2002

Peter Balakian: Photosynthesis

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Sun, 11 Dec 2011 04:00:03 PST

The slips of the day-
lilies come off.

The wind blows
in from Vermont,
blows the silk kimonos

off the delphiniums,
blows the satin cowls
off the jack-in-the-pulpits.

Let it blow
the detonated-pollen
green, acid-rubbed,

plumed and rotting day--
blow into the leaves

their silver undersides
wet you at night.

Slide your tongue
into the green dark

so you can see the ultra-
violet scars on the goldfields
where the bees come in the day.

The night air rises
like steam
from a mud-pot,

and you see nothing.
Hear no voice.
See no light.

Just yourself
staring back at you
in middle age,

as if the novocain
of the sea urchin
froze your lids.

You see the window
you built

where you placed your hands
and broke your turquoise jars
and saw the stones

of scalding yellow
where the steam had burned
things back to where your private lust

and your longing for history
were colorless, and the blood
of the dianthus was gone.

You see your life rise
and slide away like steam,

feel a goat-tongue
lost in a mountain
wet you down.

This poem appeared in Balakian's June-Tree: New and Selected Poems, Harper Collins 2001, and in To Stanley Kunitz, with love from poet friends, for his 96th birthday. Publisher: Riverdale-on-Hudson, N.Y. : Sheep Meadow Press ; [Hanover, NH] : Distributed by the University Press of New England, ©2002

Armen Tarpinian: La Poule

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Thu, 15 Dec 2011 05:43:33 PST

Jarrets accordés à l’écorce de la terre,
Jarrets tendus dans l’attente du grain,
Les ailes plus épaisses que l’air,
La poule poursuit son destin.

Sa crête boit la vague sèche,
Le claquement de la faim.
Son impatience un peu rêche
Nous arracherait les mains !

Droite sur ses jarrets taillés pour une bague,
Son œil mâchant le minuscule espace,
Le cou pensant par saccades,
La poule affairée nous regarde.

Tabernacle vorace et pointu,
Son bec martèle le pain !
Poule, fonction élue !
Cycle premier du grain.

Յովհաննէս Ասպետ: ԵԿՈՒՐ

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Fri, 16 Dec 2011 06:13:22 PST

Ձօնուած Ժօաննային

Եկ՜ուր իմ նազենի կոյս,
Քու աչքերուդ հայեացքին տակ,
Թող չմարի տենչանքն սիրոյս:

Եկ՜ուր իմ չքնաղ կոյս,
Այս պահն սպասումի,
Թող չսպառի անյոյս:

Եկ՜ուր իմ գեղանի կոյս,
Թող քու սիրոյ համբոյրին մէջ,
Փարատի ձանձրոյթը հոգւոյս:

Եկ՜ուր այս իրիկուն իմ պարտէզը հսկումի,
Քու ձեռքերուդ խնամքին տակ,
Հոն ո՝չ մի ծաղիկ թող չըթարշամի:

Եկ՜ուր իմ քաղցր հոգիակ,
Թող տուր, որ մոռնամ ցաւ ու տառապանք,
Քու սիրոյդ մէջ յստակ:

1968

Սոյն բանաստեղծութիւնը քաղուած է ՛՛Սիրոյ Քնար՝՝ի էջերէն.

Armen Tarpinian: L’homme est à la guerre

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Fri, 16 Dec 2011 06:15:13 PST

Brisant le soleil vivant
L’aimant obscur régit la terre.
Et le jour qui serait un baiser d’eau pure
Pleure sur l’enfant déchiqueté.

Œil noir de la vipère,
La ténèbre est en nous.
Et le ciel est plus lourd de ne pas exister.

Dans le silence des larmes
Qui cherchons-nous encore ?
Le porteur de promesses
Ne peut vivre qu’en nous.

Un livre et son auteur: Armen Tarpinian et "Le Chant et L'Ombre"

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Fri, 16 Dec 2011 06:16:32 PST

Armen Tarpinian: Compagne du silence

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Sat, 17 Dec 2011 04:00:06 PST

J’ai dévalé les villes de la douleur. Les pavés connaissaient des désespoirs bien clos.
Ce sont les toits d’abord qu’il faudrait regarder et ce pont de fraîcheur qu’ils jettent jusqu’au ciel.
Mais je voyais des portes dilatées de mystère.
Je recherchais la nuit comme un point de lumière. J’oubliais une enfance tout enroulée de plaines, un bonheur traversé de rivières, des visages m’offrant leur jardin pour la vie. Et ce luxe de l’âge où le froid même chauffe.
Mais dans l’ombre du temps, dans l’ombre de moi-même où tant de présages s’éteignirent, ton amour éclairait la chance du malheur.
Donnant sens à ma vie tu éveillais mon âme,
aux fruits de la confiance.
Compagne du silence ton sang coule en mes mains, coule en toute la terre dans les mains ouvertes de la chaleur.

Armen Tarpinian: LA VÉRITÉ DU CYGNE

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Sun, 18 Dec 2011 04:00:11 PST

L’horizon est un mot qui sans cesse s’invente,
Une source où la soif rêve de s’étancher mais qu’elle éloigne.
Cygne, sur la mer libre entraîne la pensée !
Qu’elle apprenne l’amour comme un seuil tracé dans le repos du temps.
Et l’horizon bu, dépassé, les yeux fermés.
Miroir à notre cœur, ta liberté nous engage.

Armen Tarpinian: L’Adieu en rimes

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Tue, 20 Dec 2011 04:00:02 PST

Là où je suis je ne suis plus
Mais c’est à travers ce poème
Qu’une fois encore et à jamais
Je vous dirai que je vous aime.

Ne laissons pas la nostalgie
Rompre la joie souveraine
Et retenons de la peine
Le prix qu’elle donne à la vie :

Quelle autre rime à poésie
Que le grand oui qui nous saisit ?

Christmas break

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Wed, 21 Dec 2011 14:12:46 PST

Շնորհաւոր Նոր Տարի և Սուրբ Ծնունդ

Merry Christmas and Happy New Year

Joyeux Noël et Bonne Année

Sending you all wishes for world peace,

sugarplum fairies and family joy.

I look forward to hearing from you.

Until 2012, happy reading

Լօլա Գունտաքճեան/Lola Koundakjian
ArmenianPoetryProject[at]gmail[dom]com

Aram Saroyan at Columbia Colleage Chicago

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Fri, 23 Dec 2011 18:24:38 PST

ARAM SAROYAN: MY JOURNEY AS A WRITER (PUBLIC LECTURE)

TUESDAY, JANUARY 24, 6PM
STAGE TWO, 618 S. MICHIGAN AVE.
STAGED READING: FOUR MONOLOGUES
WEDNESDAY, JANUARY 25, 7PM
POETRY FOUNDATION, 61 W. SUPERIOR ST.
ARAM SAROYAN is an internationally known poet, novelist, biographer, memoirist and playwright. His poetry has been widely anthologized and appears in many textbooks. Among the collections of his poetry are Aram Saroyan and Pages (both Random House). His largest collection, Day and Night: Bolinas Poems, was published by Black Sparrow Press in 1999. Saroyan's prose books include Genesis Angels: The Saga of Lew Welch and the Beat Generation; Last Rites, a book about the death of his father, the playwright and short story writer William Saroyan; Trio: Portrait of an Intimate Friendship; The Romantic, a novel that was a Los Angeles Times Book Review Critics' Choice selection; a memoir, Friends in the World: The Education of a Writer; and the true crime Literary Guild selection Rancho Mirage: An American Tragedy of Manners, Madness and Murder. Selected essays, Starting Out in the Sixties, appeared in 2001, and Artists in Trouble: New Stories in early 2002. His play At the Beach House, starring Orson Bean and Alana Ubach, was produced in the fall of 2005 in Los Angeles. The recipient of two National Endowment for the Arts poetry awards (one of them for his controversial one-word poem "lighght"), Saroyan is a past president of PEN USA West and a current faculty member of the Masters of Professional Writing Program at USC.

Quote of the Month: ԶՈՒԼԱԼ ԳԱԶԱՆՃԵԱՆ

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Fri, 30 Dec 2011 04:00:11 PST

«Խմենք, ընկեր, եւ մի տրտմիր,
աշխարհն ունի օրէնքը իր:»

ԶՈՒԼԱԼ ԳԱԶԱՆՃԵԱՆ
«Կեանքը, Քոյրս»

Եղիշէ Չարենց : Նոր տարուայ համար

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Mon, 02 Jan 2012 04:55:42 PST

Ես Նոր Տարի եմ մտնում, - բայց նոր ի՞նչ բանի
Ձգտում է սիրտն իմ տրտում...
...Մի հսկայ անիւ,

Անկախ կամքից իմ ու քո կամքից, Ղեկավա՛ր,
Շուռ է գալիս ու դառնում -- յաւիտեան ու յար ...

Ու դառնալու է անվերջ... մինչեւ չմնայ
Ո՛չ մի ձգտում, ո՛չ մի կամք -- աշխարհի վրայ ...

Օ, Նիրվանա տեւական, քե՛զ եմ անրջում, -
Իմ փոթորկոտ, իմ յախուռն օրերի վերջում...

1934, 31.XII գիշեր

For the New Year

I am entering a New Year – but for what new thing
Is my sad heart yearning…?

…An enormous wheel --

Inspite of my or your wishes, oh, Leader --
Keeps turning round – forever and ever…

And its turns shall be endless… it is all preset --
No more yearning, no more commands – on this planet…

O, everlasting Nirvana, of thee I fantasize --
At the close of my tempestuous, reckless days…

Yeghishe Charents
1934, Dec. 31, Night
Translated by Tatul Sonentz

Readership continues to grow

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Tue, 03 Jan 2012 05:05:04 PST

We are celebrating the Fifth Anniversary of the Armenian Poetry Project.

The Armenian Poetry Project has received over 304,000 hits and 28,007 audio downloads since its debut in May 2006. Readership has spread to over 100 countries where the lonely and the curious reach out to poetry.

Heartfelt thanks:

To you, our readers -- you make it all possible. Your constant encouragement motivates the authors, the translators and the teachers.

To Peter Balakian, James Baloian, Sarkis Vahaken, Jean Assadour, Alan Whitehorn, Arpine Konyalian Grenier, Diana Der-Hovanessian, Panos Jeranian and William Michaelian (HG!) who sent their books and notes.

To Aram Saroyan, Michael Casey, Sotère Torregian, Lorne Shirinian, Raffi Setian, Lory Bedikian of Poetry Matters, Nancy Kricorian, Esther Heboyan, Keith Garebian, Nora Nadjarian, Nancy Agabian of GARTAL, Jim Erkiletian, Michael Akillian, Hagop Djelalian, Garo Armenian and other contemporary authors for their permission to post their poems.

To Dr. Levon Avdoyan, of the Library of Congress, for his assistance in researching books.
To Nvair Kadian Beylerian for the use of her grandfather, Anoush Krikorian's library.
To Zachary Jean Chartkoff for his contribution of books to the ever expanding APP library.
To Artsvi Bakhchinyan and Vartan Matiossian for their scholarship and translations.
To Prof. Dora Sakayan for her translations of Paruyr Sevak
To Prof. Valentina Calzonari for her translations published in the series Patrimoine littéraire J.-C. POLET (éd.)
To L.A.'s Zephyr Poets --Tina Demirdjian, Armine Iknadossian, Shahé Mankerian and Alene Terzian); Karen Karslyan and Ara Shirinyan for their support and enthusiasm.
To Albert Kaprielian for his aid in getting documents on Canadian-Armenian poet Sha[u]nt Basmajian
To Sako Arian for the books he has contributed
To Elizabeth Grigorian for her assistance at the Glendale Public Library

To the judges of the first and second annual ASA-APP poetry writing competition: Lisa Whitten, Silva Ajamian, Dr. Rachel Goshgarian, Father Mesrop Lakissian and Alice Movsesian.

To Louise Kiffer of France and Sylvie M. Miller of Monaco for their translations of poems into French, and Tatul Sonentz-Papazian for this translations into Armenian and English.

To the budding poets who sent me emails and who participated in the 1st, 2nd and 3rd anniversary "Poetry Blasts", and APP's poetry writing competition in 2010 and 2011.

To the volunteer readers who contributed their voices to 19th - 21st century authors.

To the staff at Horizon Weekly's Literary Supplement (Montréal); the Aztag Daily's Literary and Arts Supplement (Beirut); the New York Public Library (Humanities Research); the Glendale Public Library; the Zohrab Center (New York); the Armenian Prelacy (New York); the AGBU's Bibliothèque Nubar (Paris); and, the Librairie Samuélian (Paris).

Lola Koundakjian
Curator and Producer of The Armenian Poetry Project
ArmenianPoetryProject[at]gmail[dot]com

Armenian Poetry Project - Հայ Բանաստեղծութեան Համացանցը

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Tue, 03 Jan 2012 05:05:25 PST

We are approaching the Sixth Anniversary of the Armenian Poetry Project.

APP pledges to continue researching and sharing the best Armenian poetry, using state of the art technology. We remain the only website to provide audio and text RSS feeds of poems written by Armenians, as well as contemporary authors on Armenian subject matters. We pledge to continue providing all internet surfers free access to the webpage and audio downloads 24/7/365 via RSS, Twitter and iTunes.

APP has recently found an intern, Garen Kazanc, to help in the project's research. We are also developing a Spanish section.

One thing that won't change will be APP's broad spectrum:
- gems by authors from the 19th century to the present
- an index of authors and countries
- experimental works by contemporary authors
- introduction of budding authors
- different languages of expression, mostly Armenian, English or French, with translations provided whenever possible

This project is curated and produced by Lola Koundakjian in New York. To contact APP, send an email to: ArmenianPoetryProject[at]gmail[dot]com.

Please consider making a donation via Paypal.com by clicking on the button below.

հայերէն՝ To view the Armenian characters, setup your browser to view UNICODE (UTF-8) as the character's encoding.

This is a feedburner validator

We are proud to be ranked on the Hyetopia.com site.

Armen Tarpinian: AINSI COMMENCE

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Thu, 05 Jan 2012 03:01:36 PST

Ainsi commence le bonheur, un silence où les mots s’accordent.
La vie, la mort sont les deux lèvres du soleil,
La terre éclose en nos visages,
O bouche ouverte à la naissance !

D’invisibles oiseaux volent dans nos racines. L’âme est plus grande que son nom.
Mais la peur seule a le sourire du démon, a ses poumons de sable.
La peur qui nous conduit dans la mort sans lumière.

Portons la plaine dans nos jambes, et la montagne en nos épaules.

Donnons la colline à la femme, rendons sa douceur au mystère.

Soyons de terre aimante ! Le malheur est un lion que l’amour apprivoise.

Thus It Starts

Thus starts bliss, a silence where words fuse.
Life, death are the sun’s two lips,
The earth comes to light in our faces,
Oh, gaping mouth to genesis!
Invisible birds soar in our roots. The soul exceeds its brand.
But only fear has the demon’s smile, and its lungs of sand.
Fear, that with no light, leads us onto demise.
Let us carry the plain in our legs, and on our shoulders, the mountain.
Let us give the hill to woman, rendering her appeal to mystery.
Let us treat the earth with love! Misfortune is a lion tamed by love.

Armen Tarpinian
Translated from French by Tatul Sonentz

Ինչպէս Հայերէնը ՀԱՅԱՏԱՌ գրել/Comment taper en arménien/How to type in Armenian

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Sun, 08 Jan 2012 09:39:44 PST

Ահա ինչպէս կրնաք հայերէն այբուբէնով գրել
Voici comment vous pouvez taper en arménien.

1. UNICODE font, Sylfaen, which exists in your XP/Vista but should be added to your Mac's ROOT\Library\FONTS if you have a Macintosh.
Download sylfaen.ttf from this link.

2. The keyboard layout for western Armenian for both operating systems.

For the PC: Follow these steps
http://www.chanitz.org/2007/12/how-to-write-in-armenian-unicode.html

For the Macintosh, go to SYSTEM PREFERENCES, click on INTERNATIONAL, edit the list of LANGUAGES and scroll down to հայերէն and check it. It will appear in the list of languages; then in the tab input menu, select ARMENIAN WESTERN QWERTY.

Յաջողութիւն՝ Լօլա

ԱՐՈՒՍՅԱԿ ՕՀԱՆՅԱՆ։ ՀԵՏԱՄԱՆՈՐՅԱ

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Tue, 10 Jan 2012 06:54:38 PST

Եվ... ավարտվեց.
Գավաթները, որ զնգոցով
Հախճապակյա կենացների
Բաքոսային օրհնության մեջ
Սեղաններին տոն էին
Ու գոռ Ամանոր,
Հանդարտորեն սուրբ
Ձեռքերում տիկինների
Գնում են, որ դասավորվեն
Իրենց տեղում:

Իսկ նոր տարին հին տարին է,
Ինքը` կյանքը,
Սանրվածքն է փոխում մի քիչ,
Գրպաններում լցնում առատ
Սուրբ ծննդյան փլավ-չամիչ
Եվ գալիս է զարմացնելու…

Չէ՜, ես բնավ չեմ ուրանում,
Կյանքն է այսպես
Ծափ-խնդությամբ հատնո՜ւմ, գնո՜ւմ`
Թողնելով մեզ միայն ներկան
Ու մարդկային հոգիների
Պարարտ հողը,
Որ բարության բարկ արևի
Հուռթի շողը
Սրտից սրտեր ճամփա բացի:

08.01.12
ԱՐՈՒՍՅԱԿ ՕՀԱՆՅԱՆ

Գեվորգ Էմին։ Ա՜Խ, ԱՅՍ ՄԱՍԻ՛ՍԸ

ArmenianPoetryProject@gmail.com (Lola Koundakjian) — Sun, 15 Jan 2012 14:42:39 PST

Ա՜խ, այս Մասիսը...

Որից փափկո՜ւմ են սրտերը բոլոր,
Երբ ինքը... քա՛ր է.

Որ ջերմացնո՜ւմ է սրտերը մոլոր,
Երբ ինքը... սա՛ռն է.

Որ աշխարհներից հեռավոր-հեռու,
Բոլոր հայերին այստե՜ղ է բերում,
Երբ ինքն... այստե՜ղ չէ...

Միաբանության քարո՜զ է կարդում
Աշխարհում ցրված հայերին անտուն
Երբ որ... կիսվա՜ծ է.

Որ, մեծ սիրո պես,
Ոչ հեռանո՛ւմ է,
Ոչ էլ գալի՜ս է...

Ախ, այս Մասիսը:

Գեվորգ Էմին, Ա՜Խ, ԱՅՍ ՄԱՍԻ՛ՍԸ, Սովետական Գրող, Երեվան, 1980

ARMENIAN POETRY PROJECT

Յարվարդ - Սիրտերու միջեւ

Lara Maldjian: For My Family

Mark Gavoor: Joni Lansing

Սայաթ-Նովա։ Աշխարհումըս ա՛խ չիմ քաշի

Krikor Beledian

Գրիգոր Պըլտեան

Արամ Քէթէնճեան։ Ինչպէ՞ս Գովեմ Քո Աչքերը

Celebration of Leonardo Alishan’s Literary Work

Գէ­որգ Մե­լի­տի­նե­ցի գրա­կան մրցա­նակ

ՅԱՅ­ՏԱ­ՐԱ­ՐՈՒ­ԹԻՒՆ

ԳԻՐՔ ՄԸ ՀԵՂԻՆԱԿ ՄԸ։ Մուշեղ Իշխան եւ «Տառապանք»

Մուշեղ Իշխան: Տառապանք

Մուշեղ Իշխան։ Աշխարհի ցաւով

Archival Audio Clips: Lola Koundakjian: April 30, 2006

Archival Audio: Լեւոն Մուրադեան: ՀԱՅՐԴ ՉԿԱՅ

LORY BEDIKIAN: book presentation

Մուշեղ Իշխան։ Ես դեռ կը քալեմ

Մուշեղ Իշխան։ Մարդ մը կը ծեծեն

Մուշեղ Իշխան։ Նոյն ամուրին

Մուշեղ Իշխան։ Այս հացը ճերմակ

ԳԻՐՔ ՄԸ ՀԵՂԻՆԱԿ ՄԸ Սիամանթօ ու «Կարմիր Լուրեր Բարեկամէս»

ՄԱՐՕ ՄԱՐԳԱՐԵԱՆ: [Ես տէր եմ հողին ու երկնին կապոյտ]

Alan Semerdjian: Letters

Alan Semerdjian:Two Towers

Alan Semerdjian: Crush

After All, Who Remembers the Armenian-American Poets?

ԳԻՐՔ ՄԸ ՀԵՂԻՆԱԿ ՄԸ Կոստան Զարեան ու «ԲԱՌԵՐԻ ՈՍԿԻՆ»

Armenian Writers support the Occupy Movement

Կոստան Զարեան։ Ժամերի Քայլը

Կոստան Զարեան։ Հիւրը

Կոստան Զարեան։ Առաւօտ

Կոստան Զարեան։ [Արշալոյսի շրթունքների թարմը քամին]

Diana Der Hovanessian: Tell the Armenian story

Peter Balakian: Photosynthesis

Armen Tarpinian: La Poule

Յովհաննէս Ասպետ: ԵԿՈՒՐ

Armen Tarpinian: L’homme est à la guerre

Un livre et son auteur: Armen Tarpinian et "Le Chant et L'Ombre"

Armen Tarpinian: Compagne du silence

Armen Tarpinian: LA VÉRITÉ DU CYGNE

Armen Tarpinian: L’Adieu en rimes

Christmas break

Aram Saroyan at Columbia Colleage Chicago

Quote of the Month: ԶՈՒԼԱԼ ԳԱԶԱՆՃԵԱՆ

Եղիշէ Չարենց : Նոր տարուայ համար

Readership continues to grow

Armenian Poetry Project - Հայ Բանաստեղծութեան Համացանցը

Armen Tarpinian: AINSI COMMENCE

Ինչպէս Հայերէնը ՀԱՅԱՏԱՌ գրել/Comment taper en arménien/How to type in Armenian

ԱՐՈՒՍՅԱԿ ՕՀԱՆՅԱՆ։ ՀԵՏԱՄԱՆՈՐՅԱ

Գեվորգ Էմին։ Ա՜Խ, ԱՅՍ ՄԱՍԻ՛ՍԸ

Գէորգ Մելիտինեցի գրական մրցանակ

ՅԱՅՏԱՐԱՐՈՒԹԻՒՆ