AfsharM

‫Authentication با استفاده Windows

noreply@blogger.com (Afshar Mohebbi) — Wed, 02 May 2012 06:59:00 +0000

در پروژه‌های ASP.NET وقتی که نیاز به Authentication/Authorization (ورود و خروج به سایت و سطح دسترسی‌ها) هست معمولاً از Form Authentication استفاده می‌شود. در این روش یا از Provider توکار ASP.NET استفاده می‌شود یا یک Provider سفارشی مثل SqliteProvider ساخته می‌شود.

اما گاهی اوقات هست که هم عجله داریم و هم این که کاربران سایت در حد دو سه نفر بوده و اتفاقاً آن دو سه نفر هم در سیستم کاربری ویندوز سرور کاربر تعریف شده دارند. این طور وقت‌ها می‌توان از یک راه خیلی سریع رفت. در این راه خیلی سریع نیاز به اضافه کردن صفحات login به سیستم و تعریف دسترسی‌ها در Controllerها یا web.configهای فرعی وجود ندارد. فقط فایل web.config است که تغییراتی می‌کند.

تغییرات web.config عبارتند از:

۱- استفاده از حالت Windows در authentication
۲- اضافه کردن نود کامل location به طوری که مسیرها و نام کاربری‌های دلخواه در آن تعریف شده باشد.
۳- اضافه کردن locationهای دیگر برای کنترل دسترسی به urlها مختلف سایت.

افشای اطلاعات بانکی و قصورات ما

noreply@blogger.com (Afshar Mohebbi) — Mon, 16 Apr 2012 06:38:00 +0000

در شرایطی که بیش از پیش نیاز به اعتماد سازی کاربران و جلب اطمینان عموم مردم داریم (به عنوان دست اندرکاران و مبلغان کامپیوتر، نرم‌افزار و اینترنت)، رمز سه میلیون کارت بانکی افشا می‌شود. حالا چطور می‌توان به مردم کوچه و خیابان و چه بسا هر آدم غیر کامپیوتری دیگری اثبات کرد که استفاده از خدمات اینترنتی و الکترونیکی باعث سهولت در زندگی، صرفه جویی در وقت، دقت بالا در انجام کارها، کاهش هزینه‌های جانبی، کاهش ترافیک، حفظ محیط زیست، عدالت اجتماعی و غیره می‌شود؟ چطور می‌توان به همه این آدم‌ها توضیح داد که این کار هک و نفوذ به سیستم نبوده بلکه یک کارمند داخلی که دسترسی قانونی به اطلاعات داشته این کار را کرده و این کار در هر جای غیر کامپیوتری دیگری قابل تکرار است. مثلا کارمند ناراضی ثبت احوال، دفاتر ثبت و حتی کارمند دفتری یک مدرسه هم می‌تواند اطلاعات دم دستش را به سادگی افشا کند حتی اگر اطلاعات صرفا روی کاغذ ثبت شده باشد؟

البته شکی نیست که پشت قضیه افشای اطلاعات توسط این شخص (با هر نیتی که بوده) امنیت پایین اطلاعات هم قرار داشته است. یعنی اگر امنیت به اندازه کافی بود امکان افشای آنها توسط حتی یک کارمند داخلی هم به حداقل می‌رسید. شخص افشا کننده اطلاعات (کارمند یکی از شرکت‌های دست اندرکار امور بانکی) هم به راست یا دروغ مدعی بوده که با قصد اطلاع رسانی به عموم مردم راجع به پایین بودن امنیت اقدام به افشای اطلاعات کرده.

آیا این آخرین باری است که چنین اتفاقی خواهد افتاد؟ اگر همه دنیا فکر کنند که این آخرین بار است که چنین اتفاقی می‌افتد اما ما برنامه‌نویسان، کامپیوتری‌ها، اینترنتی‌ها و خصوصاً کارمندان بخش پشتیبانی شرکت‌ها می‌دانیم که این آخرین بار نیست و حتی این که امکان تکرار آن بسیار هم بالاست. چرا؟ چون که:

۱- طراحان نرم‌افزار خیلی کم به فکر Hash کردن یکطرفه (روشی برای رمز نگاری) اطلاعات مهم خصوصاً کلمه عبور، کد ملی، شماره شناسنامه، کارت بانکی و غیره هستند. این یعنی این که اگر دیتابیس به دست آدم نامربوطی برسد در عرض چند دقیقه تمام اطلاعات افراد به سادگی آب خوردن لو خواهد رفت. دسترسی به دیتابیس هم برای یک کارمند داخلی کار چندان سختی حساب نمی‌شود.

۲- معمولا به خاطر ضعف در روش‌های تست و پشتیبانی، برای آن که یک شرکت پیمانکار بتواند به شرکت کارفرما پشتیبانی نرم‌افزاری بدهد همه بانک اطلاعاتی آنها را درخواست می‌کند. اگر مدتی سابقه حضور در یک واحد پشتیبانی را داشته‌اید حتماً با چشمان خودتان نسخه‌های مختلف اطلاعات مشتری را در جای جای شبکه، سی‌دی‌ها و کامپیوترها بدون هیچ حفاظ و کنترلی دیده‌اید. اصلاً اگر ایمیل کارمندان پشتیبانی و برنامه‌نویسی یک شرکت نوعی کامپیوتری را ببنید پر است از اطلاعات حساس مشتریان.

۳- بین کاربران ایرانی، چه امور بانکی چه امور غیر بانکی ساده انگاری وحشتناکی در استفاده از رمز عبور وجود دارد. همه رمز همدیگر را می‌دانند، رمزها سه سال یکبار هم عوض نمی‌شوند، رمزها بیش از حد ساده و کوتاه هستند و…

۴- استفاده ار پروتکل‌های امن مثل https در بانکداری الکترونیک و تجارت الکترونیک بنا به دلایلی مثل ممنوعیت‌های داخلی و تحریم‌های خارجی بسیار سخت شده است. اگر در حال login به یک وب‌سایت بدون https هستید، اگر در حال وارد کردن رمز و اطلاعات بانکی خود از تلفن بانک هستید، اگر کلمه عبور یک نرم‌افزار را از طریق SMS برای کسی می‌فرستید و… مطمئن باشید که هر کس دیگری که در فاصله بین شما تا مقصد قرار دارد از جمله همکاران شما در شرکت یا اداره، کارمندان واحد IT، کارمندان شرکت ارائه دهنده اینترنت، کارمندان شرکت تامین کننده فضای اینترنتی و غیره و غیره به اطلاعات شما دسترسی کامل و ساده دارند. فکر نکنید که برای سرقت اطلاعات نیاز به نخبه بودن هست. بلکه ابزارهای زیادی برای این طور کارها وجود دارند که یک فرد اول دبیرستان هم می‌تواند با کمک آنها هر کاری بکند.

۵- استخدام‌ها و واگذاری پروژه‌ها به شرکت‌ها گاهی اوقات بر اساس روابط پسرخالگی، همشهری‌گری، رفاقتی، همسو بودن گرایشات (...) و غیره انجام می‌شود. اثر این موضوع خیلی واضح است.

‫دانلود برنامه‌های اندروید از Android Market

noreply@blogger.com (Afshar Mohebbi) — Mon, 02 Apr 2012 06:39:00 +0000

برای دریافت یک نرم‌افزار اندرویدی باید از Android Market که جدیداً به Google Play منتقل شده است استفاده کرد. انجام این کار بایستی از طریق خود گوشی یا Device انجام پذیرد. اما متاسفانه به دلیل تحریم‌های آمریکایی و محدودیت‌های اینترنت ایران، انجام این کار به سادگی امکان پذیر نیست.

دو تا از راه‌های جایگزین می‌توانند خرید DVDهای نرم‌افزارهای اندروید از فروشندگان موبایل مثل پاساژ علا الدین یا استفاده از نرم‌افزار و سایت ایرانی «بازار» باشد. مشکل این دو راه حل این است که همیشه به روز نیستند و نمی‌شود همه چیز را هم در آنها پیدا کرد. به سایت‌های خارجی هم خیلی نمی‌شود امیدوار بود. برنامه‌های اندروید را تقریباً از هیچ جایی به جز Android Market (جدیداً Google Play) نمی‌توان دریافت کرد. اما برای غلبه بر این مشکلات می‌توان از یک افزونه Chrome به نام APK Downloader استفاده کرد. بعد از نصب و کمی دستکاری می‌توان به سایت Google Play رفته و همه Applicationهای رایگان را دانلود کرد.

‫سعی در فهم VoIP

noreply@blogger.com (Afshar Mohebbi) — Sat, 31 Mar 2012 18:41:00 +0000

POTS
سیستم‌های تلفنی سنتی. گاهی اوقات هم PSTN نامیده می‌شود.

FXS
در سیستم‌های تلفن سنتی (POTS) به پریز دیواری گفته می‌شود.

FXO
در سیستم‌های تلفن سنتی (POTS) به سوکتی گفته می‌شود که روی تلفن وجود دارد و خط تلفن به آن وصل می‌شود.

PBX
در ایران به آن سانترال یا تلفن داخلی گفته می‌شود. یک PBX هم FXS دارد هم FXO.

FXO Gateway
به Gateway گفته می‌شود که خطوط تلفن سنتی را به سیستم تلفنی مبتنی بر IP متصل می‌کند. مودم‌های معمولی کامپیوترها که برای اینترنت Dial Up استفاده می‌شدند را با شرط و شروطی می‌توان به جای یک FXO استفاده کرد. اما به دردسر آن نمی‌ارزد.

FXS Gateway
به Gateway گفته می‌شود که تلفن‌های سنتی را به به سیستم تلفنی مبتنی بر IP متصل می‌کند.

FXS Adapter
مشابه FXS Gateway است اما برای فقط یک خط استفاده می‌شود در حالی که Gateway در مقیاس بزرگتری استفاده می‌شود و برای اتصال همه خطوط یک سانترال عمل می‌کند. نام دیگر FXS Adapter همان ATA است.

SIP
نام یکی از پروتکل‌های مهم VoIP است.

IVR
در ایران به آن تلفن گویا گفته می‌شود. مشابه تلفن بانک است.

VoIP Provider
در برخی کشورهای دیگر مثل آمریکا به شرکت‌هایی گفته می‌شود که به مردم سرویس VoIP می‌دهند. به نظر می‌رسد که آنها یک شماره VoIP به مشترک خود اختصاص می‌دهند و مشترک هم می‌توانند با دیگران مشترکین حتی در فواصل بسیار دور هم با هزینه کم صحبت نماید.

Asterisk و 3CX
نام دو تا از VoIP Serverهای معروف است. اولی کد باز و رایگان است و مخصوص لینوکس. دومی پولی است و مخصوص ویندوز

VoIP در بعضی کشورها مثل امارات ممنوع است. نمی‌دانم وضعیت در ایران چطور است. مثلا آیا پروتکل‌های مربوطه باز است یا بسته.

منابع:

http://www.3cx.com/PBX/FXS-FXO.html
http://en.wikipedia.org/wiki/Comparison_of_VoIP_software
http://en.wikipedia.org/wiki/Voice_over_IP

چرا از فناپ استعفا دادم؟

noreply@blogger.com (Afshar Mohebbi) — Wed, 28 Mar 2012 20:28:00 +0000

با خودم قرار گذاشته بودم هر وقت که از هر شرکتی بیرون آمدم نقدی منصفانه از آنجا داشته باشم تا بلکه به درد بقیه دوستان هم بخورد. این کار را قبلاً در مورد فراکنش و پرشیا شبکه انجام داده بودم و حالا می‌خواهم نقدی داشته باشم بر ۸ ماه کار تمام وقت در فناپ و مسائلی که منجر به استعفای من شد. قبل از هر چیز باید ذکر کنم که اواخر کار من در فناپ و نحوه قطع همکاری با فناپ و حتی مسائل بعد از آن به صورت ناخوشایندی اتفاق افتادند و این قطعاً موجب شده نتوانم در این نقادی آنقدر که باید منصف و بیطرف باشم. از طرف دیگر فناپ و زیر مجموعه‌های آن خیلی بزرگ هستند و این درست نیست که کسی صرفاً با تکیه به نظرات من راجع به کلیت فناپ قضاوت مثبت یا منفی داشته باشد. پس سعی می‌کنم حتی‌المقدور سربسته و کمرنگ بنویسم. اگر کسی واقعاً نیاز به اطلاعات دقیق‌تری نیاز داشت با ایمیل من تماس بگیرد.

فناپ یک شرکت بزرگ در زمینه نرم‌افزارهای بانکی و غیر بانکی، شبکه و دیگر امور فنی است. عمده معروفیت فناپ در دنیای تجاری به خاطر توان انجام پروژه آن در حوزه ICT و در دنیای برنامه‌نویس‌ها به خاطر تیم جاوایی Core Banking آن (تیمی که وظیفه نوشتن و نگهداری از معروف‌ترین نرم‌افزار فناپ یعنی نرم‌افزار بانکی آن را بر عهده دارد) و غلظت آکادمیک مدیران و کارمندان آن است (بسیاری از مدیران و کارمندان فناپ فارغ‌التحصیلان ممتاز دانشگاه‌های برتر کشور از جمله شریف و تهران هستند). فناپ متعلق به بانک پاسارگاد است و در دو ساختمان اصلی مطهری و میرداماد مستقر است. فناپ دارای واحدهای داخلی و شرکت‌های اقماری متعددی است. فناپ را (در زمینه Business) با همین سابقه کم می‌توان رقیب و هم تراز شرکت‌های معروفی مثل خدمات انفورماتیک، داده پردازی و کیش ویر دانست.

اواخر کار در شرکت قبلی پیشنهاد همکاری با فناپ را از یکی از دوستان قدیمی دریافت کرده بودم. اهدافم از کار در فناپ عبارت بودند از:

۱- همکاری در پروژه‌های خیلی بزرگ (Enterprise) و هیجان ناشی از آن.
۲- ارتقا شغلی و افزایش قدرت مدیریتی چه در سطوح انتخاب و چینش تیم، چه در سطوح انتخاب روش و فناوری و چه در بقیه سطوح.
۳- ماندگاری چند ساله، تمرکز طولانی مدت بر روی یک نوع کار مشخص و مزایای شغلی بهتر.
۴- افزایش رضایت شغلی ناشی از کار با افراد حرفه‌ای، با تجربه و به روز در زمینه توسعه نرم‌افزار.
۵- خوش رزومه بودن فناپ

در اثر همین تصورات، اوایل شروع کار در فناپ انگیزه خیلی شدیدی برای کار داشتم اما به دلایلی که در ادامه به آنها خواهم پرداخت این انگیزه‌ها آرام آرام از بین رفتند و کم کم جایشان را به ضد انگیزه‌هایی دادند که تحمل هر ساعت حضور در فناپ را برای من عذاب‌آور کرده بود.

از مهم‌ترین عواملی که باعث نارضایتی من از فناپ شده بود می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

۱- بی‌نظمی و کم تعهدی در امور قرارداد، پرداخت‌ها، بیمه و…
۲- عدم برداشت یکسان از مفاهیم اصلی مثل برنامه‌نویسی، فناوری، تست و…
۳- عدم امکان استفاده صحیح از تجارب شخصی در برنامه‌نویسی و مدیریت پروژه.
۴- محیط بسیار پر نویز و نا آرام که به شدت کارایی تیم برنامه‌نویسی را پایین آورده بود.
۵- جو نیروی انسانی بیشتر گرایش داشت به رفتارهای رایج در ادارات دولتی تا شرکت‌های خصوصی.
۶- نوسانات در اولویت کارها.
۷- مدیرانی که همیشه در جلسه بودند و امکان صحبت با آنها به سختی فراهم می‌شد.
۸- فشار غیر معمول در ساعات شروع و پایان کار و موارد مشابه.
۹- میل شخصی خودم نسبت به راه اندازی Business جدیدی که گرداننده و مالک آن خودم باشم.

مسلماً مدیران فناپ هم توضیحاتی برای این مسائل داشتند. اول این که تیمی که من با آنها کار می‌کردم علیرغم استقرار در ساختمان فناپ، یک شرکت زیر مجموعه فناپ محسوب می‌شد. به عبارت دیگر از لحاظ حقوقی من کارمند یکی از شرکت‌های اقماری فناپ بودم نه کارمند خود فناپ. به نظر مدیران فناپ، عمده شکایات من مربوط می‌شد به این که شرکت اقماری فوق‌الذکر در حال انحلال و جذب در خود فناپ بود و کارهای اداری و بوروکراسی ناشی از آن باعث این همه تاخیر، بی‌نظمی و نارضایتی شده بود. دوم این که فناپی‌ها همیشه مدعی بودند که شرایط بد مورد ذکر من دائمی نیست و باید به چشم یک دوره گذار به آن نگاه کرد.

حالا (فروردین ۱۳۹۱) که این مطلب را می‌نویسم بیش از سه ماه از خروج من از فناپ گذشته است. طی این مدت منتظر تسویه حساب کامل بودم تا بتوانم نظری کلی راجع به روند همکاری با فناپ داشته باشم. همکاری با فناپ با همه مشکلاتی که برای شخص من و طبیعتاً مدیران من داشت، اما تجارب جالب و دوستان خوبی هم به همراه داشت. همینجا از همه دوستانم در فناپ، از جمله مجید، امیر علی (عباس)، مسعود، خانم قیصری، رضا، کیکاووس (علیرضا)، مهدی، داوود، آرش و بقیه به خاطر تحمل رفتارهای شاکیانه من در چند هفته آخر عذرخواهی کرده و روزهای خوبی را برای آنها آرزو دارم.

بعد از فناپ در هیچ شرکت دیگری استخدام نشدم بلکه کار جدید خودم را با همکاری تعدادی از دوستان جدید و پر انگیزه و راه اندازی «فردا پرداز» شروع کردم. برای کسب اطلاعات بیشتر به وب‌سایت فردا پرداز، وبلاگ رسمی آن یا دیگر وبلاگ‌های آن از جمله وبلاگ پلیکان مراجعه کنید.

وبلاگ جدید در زمینه برنامه‌نویسی

noreply@blogger.com (Afshar Mohebbi) — Fri, 24 Feb 2012 21:59:00 +0000

پس از راه اندازی «مجموعه فردا پرداز» که به زودی به یک شخصیت حقوقی تبدیل خواهد شد تصمیم گرفتم سیستم وبلاگ‌های آن را راه‌اندازی کنم تا همکاران «فردا پرداز» بتوانند در آنجا از تجارب خود در «فردا پرداز» بنویسند. از آنجا که خودم هم از همکاران «فردا پرداز» محسوب می‌شوم یک وبلاگ فنی در آنجا راه انداخته‌ام به نام «محبی | نوشته‌های فنی افشار محبی در فردا پرداز». وبلاگ فردا پرداز من از نظر محتوا با این وبلاگ هم راستا است. یعنی هر دو راجع به برنامه‌نویسی و مسائل مرتبط هستند ولی هر دو وبلاگ کاملاً از هم مستقل بوده و قرار نیست فعالیت یکی، آن یکی دیگر را تعطیل کند. فعلاً به نوشتن در هر دوی این وبلاگ‌ها ادامه می‌دهم.

آدرس وبلاگ فردا پرداز من http://fardapardaz.com/blogs/mohebbi و آدرس فید (خوراک) آن http://fardapardaz.com/blogs/mohebbi/default.aspx/syndication.axd است. در ضمن فهرست کامل وبلاگ‌های فردا پرداز در این آدرس قرار دارد.

جذب همکار برنامه‌نویس در فردا پرداز

noreply@blogger.com (Afshar Mohebbi) — Mon, 20 Feb 2012 21:50:00 +0000

در گروه «فردا پرداز» به تعدادی برنامه‌نویس با انگیزه، به روز، با پشتکار و خلاق در حوزه فناوری‌های نوین دات‌نت نیازمندیم. محل فعالیت تهران - سعادت آباد می‌باشد اما تحت شرایطی امکان همکاری به صورت دور کاری (مقیم در شهری غیر از تهران) هم فراهم می‌باشد. لطفاً جهت ارسال رزومه از ایمیل jobs روی دامنه FardaPardaz.com استفاده کنید. لطفاً قبل از ارسال رزمه اینجا را ببینید.

.
.

‫مشکل Jira و مودم D-Link

noreply@blogger.com (Afshar Mohebbi) — Wed, 15 Feb 2012 06:42:00 +0000

جیرا را در سرور نصب کرده بودم و از طریق NAT یک مودم D-Link امکان دسترسی به بیرون را برای آن فراهم کرده بودم. از داخل هیچ مشکلی نداشت اما یکی از کاربران نمی‌توانست از بیرون با جیرا کار کند. مورد را از طریق یک VPS چک کردم، از آنجا هم جیرا دیده نمی‌شد. جیرا یک برنامه جاوایی است که توسط Application Server خودش host می‌شود نه از طریق IIS. بنابراین باید پورت جداگانه‌ای به آن اختصاص داده می‌شد. پورت انتخابی من همان پورت پیش فرض یعنی 8080 بود. برای رفع مشکل مراحل مختلفی را دنبال کردم:

۱- در اولین مرحله به ISP شک کردم. بلافاصله تماس گرفتم و از آنها خواستم که باز بودن پورت 8080 را بررسی کنند. پورت باز بود. NATهای مختلفی را با کمک ISP امتحان کردیم. وقتی که فقط ۸۰۸۰ در NAT تعریف می‌شد مشکلی وجود نداشت. وقتی که همه پورت‌های ۱ تا ۶۵۵۳۵ هم در NAT باز می‌شد باز هم مشکلی وجود نداشت. اما باز کردن پورت‌های ۸۰ و ۸۰۸۰ به طور همزمان امکان پذیر نبود. مودم من که در اینجا نقش Router را بازی می‌کرد یک خاصیت دارد که وقتی در NAT آن پورت ۸۰ باز شود اعلام می‌کند که پورت وب داخلی به ۸۰۸۰ منتقل شد. در مورد FTP هم مورد مشابهی اتفاق می‌‌افتاد. این مورد می‌توانست سر نخی باشد.

۲- در تنطیمات Router قسمتی وجود داشت به نام Acess Control Services. در آنجا اسم تعدادی سرویس فهرست شده بود. همه سرویس‌ها را غیر فعال کردم. دسترسی به Router را برای همیشه از دست دادم ولی مشکل جیرا حل شد.

۳- به نمایندگی D-Link در ایران زنگ زدم گفتند راهی وجود ندارد که Web Server داخلی به پورت دیگری منتقل شود اما بهتر است از telnet استفاده کنید. مودم را مجددا تنظیم کردم و این به بار به جز سرویس telnet بقیه سرویس‌های Acess Control Services را غیر فعال کردم. با telnet می‌توانستم به Router وصل شوم. مقدار زیادی وقت گذاشتم ولی امکانات telnet آنقدر زیاد نبود که بتوانم NAT دیگری را تعریف کنم یا Acess Control Services را تغییر دهم.

۴- به عوض کردن پورت جیرا رضایت دادم. مودم را مجددا تنظیم کردم و در NAT آن گفتم که پورت ۸۰۹۰ بیرون به پورت ۸۰۸۰ داخل وصل شود. مشکل بیرون با استفاده از پورت جدید حل شد. اما از داخل نمی‌توانستم با همان آدرس و پورت بیرون کار کنم. سعی کردم پورت خود جیرا را هم به پورت جدید تغییر دهم اما موفق نشدم.

۵- مجدداً به عدم دسترسی به مودم رضایت دادم. همه سرویس‌ها به جز telnet را غیر فعال کردم. مشکل حل نشد. مودم را برای بار چندم مجددا تنظیم کردم و این بار همه سرویس‌ها را غیر فعال کردم. اما بر خلاف دفعه اول مشکل جیرا حل نشد. اصلا نفهمیدم چرا.

۶- یک بار دیگر مودم را به طور معمولی تنظیم کردم. همه پورت‌های ۱ تا ۶۵۵۳۵ را در NAT تعریف کردم و جیرا کار کرد. اما باز گذاشتن تمام پورت‌ها اصلا راه عاقلانه‌ای نبود. آنها را بستم.

۷- داشتم نا امیدانه به خرید یک Router درست و حسابی فکر می‌کردم اما ضمن آن که می‌‌ترسیدم عین مشکل در آنجا هم وجود داشته باشد به سرم زد یک بار دیگر با تعریف NAT بازی کنم. با چند بار امتحان دیگر به این رسیدم که اول پورت ۸۰۸۰ را تعریف کنم و بعد پورت ۸۰ را. این روش در اولین قدم کار کرد. یعنی از بیرون هم پورت ۸۰ باز بود و هم پورت ۸۰۸۰. ترسیدم که با خاموش و روشن شدن مودم یا سرور دوباره به حالت اول برگردم. دو بار مودم را Boot کردم ولی هیچ چیزی از کار نیفتاد. بالاخره از کابوس ۸ صبح تا ۳ بعد از ظهر نجات پیدا کردم!

نکته: اگر فقط از ابزارهای دات نتی به جای جیرا استفاده می‌کردم مشکلات خیلی کمتری داشتم. حداقلش این بود که نیاز به پورت جدیدی غیر از پورت ۸۰ نبود و با IIS سالهاست که کار می‌کنم. اما جیرا خیلی قدرتمندتر از آن است که بشود آن را به خاطر چنین مشکلاتی کنار گذاشت.

‫راه اندازی FTP با استفاده از Windows Server 2008 R2 و IIS 7.5

noreply@blogger.com (Afshar Mohebbi) — Wed, 08 Feb 2012 13:12:00 +0000

برای راه اندازی FTP در یک سرور معمولاً راهی غیر از IIS پیشنهاد می‌شود به این دلیل که IIS مشکلات زیادی در این راه دارد. اما از آنجا که من به خاصیت Signle Sign On ارائه شده توسط Active Directory نیاز داشتم مجبور بودم راه IIS و ویندوز را انتخاب کنم. راه اندازی FTP با کمک IIS خیلی راحت است اما به شرطی که Firewall ویندوز را خاموش نگه دارید. به محض آن که فایروال روشن شود حتی اگر پورت‌های ۲۰ و ۲۱ مستثنا شده باشند نمی‌توان از FTP استفاده کرد.

برای نصب FTP روی IIS و ویندوز ابتدا با فرض خاموش بودن فایروال جلو می‌رویم و بعد از آن راه اندازی آن کامل شد می‌گوییم که چه کاری باید انجام دهیم تا با روشن بودن فایروال باز هم FTP کار کند.

۱- در ویندوز سرور ۲۰۰۸ آر ۲ همه Roleهای مورد نیاز را فعال می‌کنیم. Role اصلی همان وب سرور یا IIS است. با نگاهی به زیر آیتم‌های آن می‌توان به موارد مورد نیاز دیگر پی برد.

۲- برنامه IIS را باز کرده و روی مورد Sites راست کلیک کنید.

۳- گزینه Add FTP Site را می‌زنید.

۴- گزینه No SSL را در مرحله بعدی انتخاب کنید.

۵- در مرحله بعد نوع Authentication را که قاعدتا Basic خواهد بود انتخاب کنید. Basic یعنی کاربران باید به هنگام استفاده از FTP Server نام کاربری و کلمه عبور تعریف شده خودشان را وارد کنند. این که چه کسی به چه فولدری چه دسترسی دارد چیزی است که برای کل سایت در اینجا و به ازای زیر شاخه‌های آن بعدا به طور جداگانه تعریف می‌شود. تعیین دسترسی‌ها در اینجا با عنوان Authorization شناخته می‌شود.

۶- بعد از این که مراحل نصب تمام شد می‌توانید با کلیک روی هر کدام از شاخه‌ها و سپس انتخاب گزینه FTP Authorization میزان دسترسی به هر کدام از شاخه‌ها را تعیین کنید.

در این مرحله FTP به خوبی کار می‌کند و هیچ مشکل ندارد. اما با روشن شدن فایروال همه چیز از کار خواهد افتاد. در ادامه مراحل مورد نیاز برای تنظیم صحیح فایروال توضیح داده می‌شود.

۷- فایروال را روشن کنید و پورت‌های ۲۰ و ۲۱ را باز کنید. هیچ اتفاق خاصی نمی‌افتد و از بیرون فایروال نمی‌توان به FTP دسترسی داشت.

۸- در IIS روی FTP Server مربوطه کلیک کنید.

۹- گزینه FTP Firewall Support را انتخاب کنید.

۱۰- شما باید پورت‌های دیگری غیر از پورت‌های ۲۰ و ۲۱ را در فایروال باز کنید. اما کدام پورت‌ها؟ گزینه Data Channel Port Range محدوده این پورت‌ها را که به عنوان پورت دیتا معروفند را بر عهده دارد. اما گزینه بیشتر وقت‌ها غیر فعال است و عدد 0-0 را نمایش می‌دهد.

۱۱- عدد 0-0 یعنی از پورت‌های پیش فرض برای عملیات موقتی TCP/IP که اصطلاحاً Ephermeral نامیده می‌شود استفاده خواهد شد. این پورت‌های موقتی در ویندوز سرور ۲۰۰۸ از پورت شماره ۴۹۱۵۲ شروع و تا ۶۵۵۳۵ ادامه دارند. این پورت‌ها را در فایروال باز کرده و با خیال راحت از FTP استفاده کنید. جهت کسب اطلاعات بیشتر راجع به این پورت‌ها به اینجا مراجعه کنید.

GitAspx Authorization

noreply@blogger.com (Afshar Mohebbi) — Tue, 07 Feb 2012 19:28:00 +0000

As a git lover on Windows platform I am always searching for a way to set up a Windows git server. A perfect way is indeed SSH but setting it up on Windows is a really hard task. In addition to it I never succeeded to setup authorization with it. A user could access all git repositories once he has correct user/password.

One of my favorite git servers in Windows is GitAspx. It is over simple HTTP and it has not very secured. It is also a bit slower than native git. But with all disadvantages it is very easy, handy and simple to install. GitAspx can be secured with IIS Basic Authentication. But by default has no obvious authorization. It's a long time that I'm searching for a way to define authorization on GitAspx. Fortunately I have found a way for it inspiring from a question in SO.

The solution is based on URL authorization in IIS 7.5. GitAspx has not physical folder for each git repo so you can not add a web.config to each folder and set authorization there. Here I used location node in web.config to allow/deny access to different git repositories. This is a sample web.config:

‫خطایابی در WCF

noreply@blogger.com (Afshar Mohebbi) — Tue, 31 Jan 2012 15:08:00 +0000

log گیری در بیشتر برنامه‌های می‌تواند خطاهایی را که هیچ کس موفق به کشف آن نشده است را پیدا کند. WCF هم در این مورد استثنا نیست. در WCF اگر بخواهید یک enum را از طریق سرویس‌ها انتقال دهید باید روی تک تک اعضای آن از اتریبیوت [EnumMember] استفاده کنید. من یک جا به جای استفاده از [EnumMember] از [DataMember] که مخصوص اعضای کلاس است استفاده کرده بودم. به چیزهایی خیلی زیادی شک کرده بودم، همه آنها را امتحان کردم، از روش‌های مختلف دیباگ هم استفاده کردم ولی نفهمیدم که علت مشکل An existing connection was forcibly closed by the remote host چیست.

خدا به گردانندگان و کاربران SO خیر بدهد. از طریق یکی از سوالات SO ترغیب شدم که لاگ WCF را فعال کنم. خوشبختانه لاگ تولید شده به من گفت که مشکل از کجاست. فعال کردن لاگ WCF خیلی ساده است، در حد اضافه کردن چند خط به app.config. لطفاً نگاهی به اینجا بیندازید.

‫Templify چیست؟

noreply@blogger.com (Afshar Mohebbi) — Sun, 22 Jan 2012 10:55:00 +0000

آیا شما هم از جمله کسانی هستید که هر چند وقت یک بار در شرکت‌تان یک پروژه جدید را new کرده و کار را با کپی کردن از یک سورس پایه و تغییر قسمت‌های مختلف آن از جمله نام پروژه، namespace، اسامی موجود در web.config و غیره ادامه می‌دهید؟ آیا از انجام این کار تکراری خسته شده‌اید؟ آیا اشتباهات ضمنی این کپی کاری آبروی شما را چندین بار در شرکت برده است؟ اگر جواب همه این سوالات مثبت است بهتر است نگاهی به ابزار Templify بیندازید.

Templify ابزاری است که در نگاه اول کارش شبیه به Templateهای ایجاد پروژه در Visual Studio و ابزار NuPack به نظر می‌رسد. اما سازندگان این ابزار مدعی هستند Templify کارهایی می‌کند که دو ابزار فوق در انجام آن مشکل دارند. کار Templify ایجاد یک پروژه جدید بر اساس Templateهای از پیش تعریف شده است. فرض کنید پروژه‌ی پایه‌ای که هر روز در شرکت با آن سر و کار دارید یک Visual Studio Solution است که از چند Visual Studio Project با نام‌های BaseProj.Core، BaseProj.Web و BaseProj.Test تشکیل شده است. شما می‌توانید این solution را به صورت یک package به Templify معرفی کنید. من بعد می‌توانید با سادگی چند کلیک از Templify بخواهید که instance جدیدی از این پروژه برای شما بسازد. Templify یک نام از شما می‌گیرد و نام پروژه، namespaceها و دیگر موارد مشابه را خودش تغییر می‌دهد. مثلا اگر نام مورد نظر شما MyProj باشد، نام پروژه‌ها و اسمبلی‌ها و غیره به MyProj.Core، MyProj.Web و MyProj.Test تغییر می‌یابد. برای دیدن یک راهنمای خوب به اینجا مراجعه کنید. صفحه اصلی Templify هم در اینجا قرار دارد.

‫راه افتادن در ASP.NET MVC و jQuery

noreply@blogger.com (Afshar Mohebbi) — Wed, 11 Jan 2012 09:57:00 +0000

به خاطر پروژه‌ای که درگیرش هستم باید ASP.NET MVC و jQuery را هم بلد باشم. بخش MVC پروژه خیلی وقت است که شروع شده ولی jQuery آن تازه به جریان افتاده است. اولین استفاده از jQuery مربوط به است به نمایش یک Popup و دریافت اطلاعات از طریق آن. هنوز دستم در MVC و jQuery آنقدر راه نیفتاده که بتوانم در مورد بخشی از آن چیزی بنویسم ولی انتقال اولین تجربه‌های این دو خالی از لطف نیست.

استفاده از MVC برای کسی که مدت‌ها برنامه‌نویس ASP.NET WebForm بوده تجربه دلهره‌آوری است. از روی شنیده‌ها می‌دانستم که MVC بخشی از کارهای خودکار WebForm را که باعث جدایی برنامه‌نویس و ماهیت طبیعی HTML و Web شده بود را حذف کرده است. یعنی در MVC از یک جایی به بعد این خود برنامه‌نویس است که باید ارتباط Server و Client را برقرار کند. هر چقدر که پروژه بیشتر جلو می‌رفت حس می‌کردم که فاصله‌ام با جدایی موعود کمتر و کمتر می‌شود. حسی شبیه به take-off هواپیما از روی زمین، با کمی اغراق.

فکر می‌کنم که دیروز این لحظه جدایی فرا رسید و من یاد گرفتم که چطور یک Form را با کمک Html.BeginForm در MVC بسازم، اطلاعات آن را با کمک ‎$("#FormId").serialize()‎ و ‎$.post()‎ در jQuery به سرور ارسال کنم و در نهایت در سرور با استفاده از متودی در Controllerهای تعریف شده MVC سمت سرور اطلاعات را دریافت کرده و مورد پردازش قرار دهم.

حالا که آن دلهره را پشت سر گذاشته‌ام (اقلاً بخشی از آن را)، آن حس تبدیل به حسی شیرین و ظفرمندانه شده است. علاوه بر این حس می‌کنم بعد از مدت‌ها توانسته‌ام با کد client side آشتی کرده و با احترام با آن برخورد کنم. در این رابطه باید ممنون پروژه و راهنمایی مفید یک سایت باشم.

ارتباطات شبه دو طرفه

noreply@blogger.com (Afshar Mohebbi) — Tue, 10 Jan 2012 14:37:00 +0000

تویتر، فیس‌بوک، گوگل ریدر و بقیه خدمات مشابه چیزهای خیلی خوبی هستند. اما حیف که دو تا بدی دارند. اول این که اینترنتی هستند و به محض وقوع مشکل در اینترنت دچار مشکل می‌شوند. دوم این که به علت تعاملی بودن ممکن است مقدار زیادی از وقت کاربر را ببلعند. یعنی این که کاربر خود را دقایق طولانی به خود مشغول داشته و باعث پایین آمدن شدید «بهره‌وری» شخص گردند. اصلاً شاید به همین دلیل است که خیلی از شرکت‌ها استفاده از امکاناتی مثل تویتر را در داخل شرکت ممنوع اعلام می‌کنند.

از طرف دیگر مزایای تویتر و… بیش از آن است که بتواند به سادگی اجازه قطع آنها را بدهد. شخصاً:

* دوستان زیادی را از طریق شبکه‌های ارتباطی و به طور کلی اینترنت پیدا کرده‌ام،
* جواب خیلی از سوالاتم را از طریق همین شبکه‌ها پیدا کرده‌ام،
* این شبکه‌ها همیشه کمک بسیار خوبی برای شناساندن من به دیگران بوده است
* کمک کرده‌اند که از تنهایی دربیایم و چندین مزیت دیگر.

پس چه باید کرد که هم مزیت‌ها را داشت و هم از معایب آن دور بود؟ قدیم‌ترها که مشکل مشابهی با ایمیل‌های فراوان روزانه داشتم به روش «یک بار اول وقت، یک بار آخر وقت عمل» می‌کردم. یعنی ایمیل‌هایم را فقط در اول روز و آخر روز نگاه می‌کردم و به این ترتیب مقدار زیادی از وقتم صرفه‌جویی می‌شد. اما در مورد چیزی مثل تویتر نمی‌شود از چنین روشی استفاده کرد. چون یک موضوع خاص در یک لحظه خاص است که به ذهن آدم خطور می‌کند و همان لحظه باید تویت شود. اگر چنین چیزی به آخر وقت منتقل شود حتی ممکن است در اثر فراموشی از ذهن انسان خارج شده باشد.

برای رفع این مشکل می‌خواهم از روش ارتباطات شبه دو طرفه (یک و نیم طرفه) استفاده کنم. یعنی هر نوع تویت یا updateی را در همان لحظه تبادر به ذهن ارسال کنم ولی بازخورد (واکنش دوستان، followerها و…) را فقط شب به شب نگاه کرده و جواب می‌دهم. برای ارسال هم صرفا از ابزارهای یک طرفه مثل «ایمیل به تویتر» و «SMS به تویتر» استفاده می‌کنم.

* * *

پ.ن. ۱: همینجا از دوستانی که ممکن است به «بازخوردشان» با زمان طولانی جواب بدهم عذرخواهی می‌کنم.
پ.ن. ۲: حساب تویتر من mohebbi است.

‫مشکل عدم شناخت UpdatePanel توسط ویژوال استودیو

noreply@blogger.com (Afshar Mohebbi) — Sun, 08 Jan 2012 06:39:00 +0000

آنهایی که از اوایل Ajax در ASP.NET که با اسم رمز Atlas آغاز شد کار با آن را شروع کردند خوب می‌دانند که مایکروسافت چندین و چند بار اسم پروژه، Namesapceها، نام dll، شماره version و حتی بود و نبودش را در دل ‎.Net Framework عوض کرده است. ظاهراً هنوز هم مشکلات ویژوال استودیو با مجموعه UpdatePanel/ScriptManager و… حل نشده است.

در یک Class Library چند فایل ascx داشتیم که داخل آنها از UpdatePanel و ScriptManager استفاده شده بود. به دلیل یک تغییر اسم کلی همه این فایل‌ها را یک بار باز و بسته کرده بودم و دقیقاً از همان لحظه دچار مشکل شده بودم. چون ویژوال استودیو نمی‌توانست پروژه را Build کند. عنوان خطا این بود که ویژوال استودیو نمی‌تواند System.Web.UI.WebControls.UpdatePanel را در dllهای موجود پیدا کند. چندین و چند بار رفرنس‌های System.Web و System.Web.Extensions را پاک کرده و دوباره اضافه کردم ولی مشکل حل نشد.

نهایتاً گره این مشکل با راهنمایی یکی از دوستان خوب و دقیق ما یعنی سامان باز شد. این مشکل یک باگ شناخته شده ویژوال استودیو ۲۰۱۰ است. وقتی که فایل ascx (یا aspx) در ویژوال استودیو باز می‌شود، خود ویژوال استودیو به اشتباه namespace مربوط به UpdatePanel و بقیه را به System.Web.UI.WebControls.UpdatePanel تغییر می‌دهد در حالی که درست آن System.Web.UI.UpdatePanel است. یعنی تیکه WebControls اضافی بوده است. من این مشکل را در designer مشاهده کرده‌ام.

‫‫View به عنوان یک Domain Entity در Castle ActiveRecord

noreply@blogger.com (Afshar Mohebbi) — Sun, 08 Jan 2012 05:22:00 +0000

گاهی اوقات تلفیقی از چند جدول با شرایط خاص داریم که می‌خواهیم آن را به چشم یک Domain Entity نگاه کنیم. در حالت عادی انجام این کار خیلی ساده است. کافی است یک View از تلفیق آن جداول بسازیم و View را مطابق نمونه زیر به عنوان یک Domain Entity تعریف کنیم:

[ActiveRecord("SampleView")]
    public class SampleDomain : ActiveRecordBase<SampleDomain>
    {
        [Property]
        public virtual string Prop1 { set; get; }

        [Property]
        public virtual string Prop2 { set; get; }
    }

در اینجا SampleView نام View دیتابیسی است و Prop1 و Prop2 نام دو تا از ستون‌های آن است.

اما اگر ما یک Entity پایه داشتیم و حتماً باید همه Entityها از آن Entity پایه ارث‌بری می‌کردند چه باید می‌کردیم؟ Entityهای پایه معمولا دارای Propertyهای مشترکی مثل Id و LastModifyDate هستند. فرض کنید اسم آن Entity پایه EntityBase بود. آن وقت Domain Entity مورد نظر به شکل زیر در می‌آمد:

[ActiveRecord("SampleView")]
    public class SampleDomain : BaseEntity<SampleDomain>
    {
        [Property]
        public virtual string Prop1 { set; get; }

        [Property]
        public virtual string Prop2 { set; get; }
    }

تنها تفاوتی که به وجود آمد ارث‌بری از BaseEntity به جای خود ActiveRecordBase بود. البته View دیتابیسی مورد نظر باید شامل همه Propertyهای مشترک تعریف شده در BaseEntity هم باشد مثل Id و LastModifyDate.

بی‌شعوری

noreply@blogger.com (Afshar Mohebbi) — Sat, 31 Dec 2011 03:30:00 +0000

شاید جای این نوشته در این وبلاگ نباشد ولی مگر نه این که معضلات اجتماعی در محل کار نیز آزار دهنده است؟

تازگی‌ها به طور اتفاقی از طریق یکی از خوانندگان همین وبلاگ کتابی به دستم رسیده است به نام «بی‌شعوری» نوشته خاویر کرمنت ترجمه محمود فرجامی. این کتاب به خاطر لحن تند و بی‌پرده‌اش هرگز موفق به اخذ مجوز از وزارت فرهنگ و ارشاد نشده است ولی در عوض به صورت یک کتاب الکترونیکی منتشر شده و از خیلی از سایت‌های اینترنتی قابل دریافت است.

این کتاب راجع به آدم‌هایی است که خودشان را دانای مطلق و صاحب همیشگی حق می‌دانند و از این راه آزار و اذیت زیادی به دیگران و به جامعه اطرافشان می‌رسانند. «بی‌شعور» اسمی است که نویسنده کتاب به این دست آدم‌ها داده است.

آیا شما هم در شرکت یا تیم‌تان با چنین افرادی برخورد داشته‌اید؟ برنامه‌نویسی که به غلط موفقیت یک پروژه را با حماقتش در کدنویسی، همکاری تیمی افتضاح و انگیزش انفعالی به چالش می‌کشد؟ طراح و تحلیل‌گری که تمام توانش را در تولید یک documentation بی‌ارزش و به درد نخور مصرف می‌کند؟ گرافیستی که همه هنرش فقط کپی ناشیانه و بلامصرفش از جستجوهای ناشیانه‌تر اینترنتی است؟ مدیر پروژه یا مدیر فنی که با نادانی تمام همه اصول ضروری را زیر پا گذاشته و فقط بر اساس تجربیات و حدسیات غلط خودش کار را جلو می‌برد؟ مدیر عاملی که تمام هم و غمش زرنگ‌بازی در امور قراردادها، کاهش مزایا و سو استفاده از حق و حقوق کارمندانش است؟ اگر فکر می‌کنید برخورد نداشته‌اید کمی بیشتر دقت کنید…

پ.ن.: نگاهی هم به این لینک بیندازید.

‫کتاب Pro ASP.NET MVC 3

noreply@blogger.com (Afshar Mohebbi) — Fri, 30 Dec 2011 03:30:00 +0000

3هر وقت که مجبور شوم یک چیز جدید یاد بگیرم یکی از اولین کارهایی که انجام می‌دهم پیدا کردن یک منبع یا کتاب خوب برای یاد گرفتن آن است. برای کار روی یک پروژه ASP.NET MVC باید مقداری اطلاعات MVC خودم را به روز می‌کردم و چند مثال عملی می‌دیدم. به همین خاطر از چند جا پرس و جو کردم و به کتاب Apress Pro ASP.NET MVC 3 Framework by Adam Freeman and Steven Sanderson رسیدم.

اولین نکته‌ای که با خواندن این کتاب به ذهن می‌رسد این است که نویسندگان فرض کرده‌اند خواننده هیچ اطلاعات قبلی راجع به MVC ندارد. به همین خاطر کلی راجع به MVC توضیح داده‌اند. علاوه بر این مقدار زیادی هم راجع به C#‎ و Visual Studio توضیحات مفصل داده‌اند. به همین خاطر این کتاب برای کسانی که می‌خواهند از ASP.NET WebForm به ASP.NET MVC سویچ کنند و ضمناً مدت‌ها با C#‎ برنامه‌نویسی کرده‌اند کمی نامناسب شده است.

در کل این کتاب مخصوص مبتدی‌ها نوشته شده است. برای کسانی که می‌خواهند برنامه‌نویسی و برنامه‌نویسی وب را تازه با ASP.NET MVC شروع کنند. خوانندگان حرفه‌ای‌تر کتاب باید بعضی فصول را جا بگذارند و خیلی فصول دیگر را هم سرسری ورق بزنند. در یک کلام نباید گول حجم ۸۴۰ صفحه‌ای آن را بخورند.

‫امکانات جانبی برای TFS

noreply@blogger.com (Afshar Mohebbi) — Thu, 29 Dec 2011 03:30:00 +0000

از زمانی که کار با TFS 2010 را شروع کرده بودم به تدریج کمبود بعضی امکانات را حس کردم. مثلاً Policy اجباری بودن comment به هنگام check-in یا تعیین کل buildهای در حال اجرا یا ابزارهایی برای ساده شدن مکانیزم backup/restore.

قرار بود یک سری از این ابزارها را خودمان بسازیم. مثلاً با API مربوطه در TFS کار کرده و تیکه کدی برای اعمال یک سری Policyهای خاص در زمان check-in بنویسیم. خوشبختانه این بار کمبود وقت و تنبلی به نفع ما تمام شد. چون طی مدت این یک سال خود مایکروسافت مجموعه‌ای از این ابزارهای کوچک و به در بخور را ایجاد، در کنار هم گذاشته و تحت عنوان TFS Power Tools منتشر کرده است.

این مجموعه علاوه بر این کار بیشتر درخواست‌های ما را پوشش داده بلکه تعدادی امکان مفید دیگر را هم اضافه کرده است. برای کسب اطلاعات بیشتر به لینک دریافت آن یعنی Team Foundation Server Power Tools December 2011 مراجعه کنید.

Experiences with NuGet, Autofac and Autofac WCF

noreply@blogger.com (Afshar Mohebbi) — Wed, 28 Dec 2011 03:30:00 +0000

Days ago I started to work on a new multi-tenant WCF,EF,MVC project. A Visual Studio solution consisted of some projects. Data layer was handled by EF, communication between pieces of software was handled with WCF and front end was baked with ASP.NET MVC. Additionally all references were made via NuGet.

During this project I faced several problems. First of them was Autofac. Autofac is a nice .Net IoC library but I had some problems with it. I never knew that Autofac WCF is a separate assembly. One reason was that I thought NuGet will download all references for me. I spent many time to configuring Autofac WCF but because I had no reference to Autofac WCF I thought it is because my version of Autofac is old. So tried to compile it.

Another problem with Autofac was that documentations has a lot content on hosting a WCF service via Autofac but many poor content on how to consume a WCF service via Autofac. Because of this I was confused how to consume a WCF service via Autofac.

Initializing Autofac with MVC was not so problematic. Just using sample codes. ASP.NET MVC is great on receiving instances on constructors.

NuGet bothered a little. It was because I was not very familiar with it. I was using it incorrectly.

Entity Framework was not very problematic in first steps. Hope to not have no problems with it as a NHibernate fun.

‫قانون SOPA

noreply@blogger.com (Afshar Mohebbi) — Tue, 27 Dec 2011 06:43:00 +0000

سوپا قانونی است که در کنگره آمریکا در حال تصویب است. تصویب این قانون اعتراضات بسیار زیادی را در آمریکا و اروپا بر انگیخته است. ظاهراً سوپا برای حفاظت از کپی رایت نوشته شده ولی خیلی‌ها معتقدند این قانون به کنگره و دولت آمریکا توانایی حذف هر گونه صدای مخالف را می‌دهد.

سوپا افراد، شرکت‌ها و حتی موتورهای جستجو را ملزم می‌کند که اگر سایتی قوانین کپی‌رایت را رعایت نکرده بود آن را از لیست سرویس‌ها حذف کنند. مثلاً اگر شرکت مورد بحث گوگل است، آن سایت را در فهرست نتایج نیاورد، اگر ISP است، آن سایت را باز نکند. اگر facebook است آن سایت یا صفحه را پاک کند.

این قانون فقط در آمریکا اجرا می‌شود. به همین علت خیلی از آمریکایی‌ها معتقدند این قانون باعث می‌شود بسیاری از آمریکایی‌ها برای فرار از این قانون اطلاعاتشان را در کشورهای اروپایی و آسیایی host کنند که این موضوع خود به خود باعث کاهش امنیت اطلاعات آمریکا خواهد شد.

برای کسب اطلاعات بیشتر به اینجا، اینجا و اینجا نگاه کنید.

نمی‌دانم قانون سوپا روی ما ایرانی‌ها چه تاثیری خواهد داشت.

‫کمی درباره NuGet

noreply@blogger.com (Afshar Mohebbi) — Mon, 26 Dec 2011 10:32:00 +0000

از بازار داغ شدن NuGet خیلی وقت است که می‌گذرد. طبق یک اصل احمقانه مبتنی بر ترس و بی‌اعتمادی به چیزهای جدید من هم مثل خیلی‌های دیگر چندان سراغی از NuGet نگرفته بودم. اما طی مدت اخیر مجبور شدم با NuGet کار کنم. بلد نبودن نحوه کار NuGet هم باعث شد وقتم تلف شود و هم بعد از این که کار با NuGet را یاد گرفتم فهمیدم که انجام کارها با NuGet می‌توانسته سرعت پیشرفت تعدادی از پروژه‌های قدیمی را افزایش دهد.

NuGet ابزاری کمکی است که با نصب در Visual Studio به شما کمک می‌کند تا dllهای پروژه‌های Open Source یا رایگان را راحت‌تر به دست بیاورید. NuGet مدیریت updateهای شما را به عهده می‌گیرد یعنی می‌تواند نسخه‌های جدید dllها را به صورت خودکار یا دستی به روز رسانی کند. ظاهراً NuGet یک سری کارهای configuration مربوط به dll را هم انجام می‌دهد. NuGet شامل مجموعه‌ای از کتابخانه‌های مختلف است. این کتابخانه‌ها توسط سازندگانشان در مجموعه NuGet به روز رسانی می‌شوند. کتابخانه‌های بسیار زیادی در NuGet وجود دارند از مایکروسافتی‌ها بگیر تا مواردی مثل NHibernate و Castle.

به نظر من دو تا از موانع مهم رواج NuGet در ایران یکی عدم دسترسی خوب به اینترنت برای همه developerهاست و دیگری تشویق developerها به استفاده از آخرین نسخه کتابخانه‌هاست که به مذاق خیلی‌ها در تیم‌های تولید نرم‌افزار ایرانی خوش نمی‌آید.

جهت کسب اطلاعات بیشتر به سایت رسمی «نیو گت» یا به نوشته «وحید نصیری» در همین رابطه مراجعه فرمایید.

Wrong problem with Autofac WCF Integration

noreply@blogger.com (Afshar Mohebbi) — Tue, 20 Dec 2011 13:04:00 +0000

Autofac is a brand new .Net Dependency Injection / IoC just like Castle Windsor, etc. Autofac like Castle has a nice WCF integration facility. I was trying hard to establish a self hosted WCF server using Autofac. But was not successful at all. I guessed that is because of IP, Windows Firewall, Administration rights, version incompatibility and everything you say.

I tried Autofac samples but couldn't get them running. After all I tried Alex's solution for second or third time and realized that his sample works very fine. By watching error messages from Microsoft WcfTestClient more carefully that was clear that an internal error was occurring. But how an internal error could be viewed by WcfTestClient? Yes you are right, by using IncludeExceptionDetailInFaults. I found that in a question on SO here. So my modified version of Alex's sample goes as here:

private static void StartServerOriginal()
{
    ContainerBuilder builder = new ContainerBuilder();
    builder.Register(c => new MySecurityManager()).As<IMySecurityManager>();

    using (IContainer container = builder.Build())
    {
        Uri address = new Uri("http://localhost:8046/MySecurityManager");
        ServiceHost host = new ServiceHost(typeof(MySecurityManager), address);
        host.AddServiceEndpoint(typeof(IMySecurityManager), new BasicHttpBinding(), string.Empty);

        IComponentRegistration registration;
        if (!container.ComponentRegistry.TryGetRegistration(new TypedService(typeof(IMySecurityManager)), out registration))
        {
            Console.WriteLine("The service contract has not been registered in the container.");
            Console.ReadLine();
            Environment.Exit(-1);
        }

        (host.Description.Behaviors[typeof(ServiceDebugBehavior)] as ServiceDebugBehavior).IncludeExceptionDetailInFaults = true;
        host.Description.Behaviors.Add(new AutofacDependencyInjectionServiceBehavior(
            container, typeof(MySecurityManager), registration));
        host.Description.Behaviors.Add(new ServiceMetadataBehavior { HttpGetEnabled = true, HttpGetUrl = address });

        host.Open();

        Console.WriteLine("The host has been opened.");
        Console.ReadLine();

        host.Close();
        Environment.Exit(0);
    }
}

By running WcfTestClient again I found that some of my own service contract's exceptions were not marked as Serializable!

Oh Autofac, please forgive me, as I am a former user of Castle WCF Facility, I was thinking root cause of problem was you! Sorry, the problem was in my own code.

ادامه اولین تجربه با برنامه‌نویسی موبایل

noreply@blogger.com (Afshar Mohebbi) — Mon, 19 Dec 2011 12:38:00 +0000

مدتی بود که روی برنامه‌نویسی موبایل با جاوا مانور می‌دادم. اینجا، اینجا و اینجا را ببینید. طی این مدت به عنوان نمونه روی یک نرم‌افزار جاوایی کار می‌کردم. چند روز پیش این نرم‌افزار در قالب برنامه‌های فردا پرداز به طور رسمی در سایت download.com به این آدرس قرار گرفت و آماده دریافت شد. اطلاعات بیشتر در وبلاگ فردا پرداز موجود است.

ترجمه کتاب اصول برنامه‌نویسی

noreply@blogger.com (Afshar Mohebbi) — Wed, 14 Dec 2011 09:22:00 +0000

کتاب «اصول برنامه‌نویسی» همان طور که از اسمش پیداست، کتابی است راجع به اصول برنامه‌نویسی (مهندسی نرم‌افزار)، اما بر خلاف دیگر کتاب‌ها بیشتر یک کتاب عملی است تا یک کتاب تئوری. حدود چهار ماه پیش ترجمه این کتاب به صورت یک کار گروهی داوطلبانه شروع شد.قرار بود ترجمه‌ها ۴ هفته‌ای تمام شوند که البته تمام شد. ولی مدت زمان زیادی صرف ویراستاری و تا اندازه‌ای هم صفحه‌بندی کتاب شد که آن هم خیلی غیر طبیعی نبود. به هر صورت ترجمه، ویراستاری و صفحه‌بندی کتاب هم اکنون به پایان رسیده و به صورت یک کتاب الکترونیکی منتشر شده و از این آدرس قابل دریافت است. فهرست دوستانی که در این کار همکاری داشته‌اند به شرح ذیل است:

ایلیا وکیلی: ویراستار
معمار نرم‌افزار
reticent at@sign gmail.com

محمد صاحب: مقدمه
برنامه‌نویس
dotnetdev.info

افشار محبی: فصل یک و دو
طراح و برنامه‌نویس دات‌نت
afsharm.com

علیرضا ارومند: فصل سه
برنامه‌نویس دات‌نت
oroumand.com

فاطمه علیمردانی: فصل چهار
برنامه‌نویس
alimardani.kh at@sign gmail.com

صابر سلیمانی: فصل پنج و صفحه‌بندی
توسعه‌دهنده نرم‌افزار
abugslife.ir

امیر حسین رهنما: فصل شش
برنامه نویس دات نت و اندروید
amirrahnama at@sign gmail.com

ابراهیم بیاگوی: فصل هفت
آزاد کار
ebrahim at@sign byagowi.com

نادر مینایی: فصل هشت
برنامه‌نویس دات‌نت
nader.mineh at@sign gmail.com

مهدی پرهیزی: فصل نه
برنامه‌نویس و توسعه‌دهنده، نویسنده برنامه "با ما به‌روز باشید" شبکه ۳
parhizi.ir

مصطفی ستاری: موخره
برنامه نویس
hacking4fun.com

از تک تک دوستانی که در این کار شراکت داشتند صمیمانه تشکر می‌کنم به خصوص ایلیا وکیلی که زحمات زیادی را در رابطه با ویراستاری متحمل شدند.

لینک‌های مرتبط: