Abecadło Finansów Osobistych

Podsumowanie kwietnia 2012

2012-05-08T10:00:00.000+02:00

Kwiecień był słabym miesiącem tak na polskiej giełdzie i jeszcze bardziej dla mojego portfela inwestycyjnego. Indeks WIG zmienił się o -2,41%, WIG20 o -2,01% a sWIG80 o -3,34%. Mój portfel odnotował spory spadek -5,8%. Od początku roku wartość portfela wzrosła o 16%.

W kwietniu spadały kursy wszystkich walorów z portfela oprócz Libetu (wzrost o 1,8% od ceny zakupu). Dwucyfrowo spadł kurs Elzabu, Farmacolu i PBG, podczas gdy w pozostałych spółkach było to minus 5-10%. Najbardziej jestem zaskoczony silnym spadkiem Tauronu, który też znacząco zaważył na stopie zwrotu, mając duży udział w portfelu.

Akcje spółek takich jak Elzab, Farmacol, PBG były kupione tanio i liczyłem na odbicie, motywowane siłą wcześniejszej przeceny i niskiej wyceny wskaźnikowej przy ciekawej relacji ceny do aktywów i choć częściową poprawą atmosfery w akcjonariacie jako że trwała w nich restrukturyzacja. Jako że te 3 walory w sumie stanowią w tej chwili tylko 11% portfela, pozostawiam te pozycje w spokoju czekając na poprawę klimatu. Od strony fundamentalnej niestety poprawy jak dotąd nie widać. W Farmacolu stagnacja a w Elzabie i PBG pogorszenie.

W kolejnych miesiącach liczę na silniejsze zachowanie najważniejszych pozycji: Tauronu, Libetu, MW Trade, każda po ok. 20% portfela. Tutaj podtrzymuję dobrą oceną fundamentów tych spółek i liczę na dwucyfrowe zyski w średnim terminie. W przypadku Polnordu trudno mi przewidzieć zachowanie kursu, spółka jest bardzo nisko wyceniana i jeszcze może minąć sporo czasu zanim dojdzie do znaczącej poprawy wyceny. Udział Polnordu to 8% i również będę trzymał tą pozycję.

BOŚ jednak na dłużej

Na przełomie kwietnia/maja nabyłem pakiet akcji nowej emisji Banku Ochrony Środowiska po 35 zł w celu odsprzedaży zaraz po debiucie z ciekawym zyskiem lub potrzymania dłużej by wycena wzrosła do ceny sprzed nowej emisji. Jako że kurs starych akcji spadł do poziomu z emisji nowych, realizuję ten drugi scenariusz (czekam).

Ocena rynku

Moje nastroje inwestycyjne odzwierciedlają stopę zwrotu z portfela i zachowanie indeksów. O ile pierwsze spadki traktowałem jako korektę i okazję do dokupienia, to dalszy marazm i spadek kursów nawet defensywnych spółek dywidendowych traktuję jako wyraz bardzo słabej kondycji rynku. Mam nadzieję, że potencjał spadków jest już niewielki i w końcu przyjdzie odreagowanie bym mógł "przewietrzyć" portfel akcyjny. Czas pokaże co się stanie. Oby minione lutowe wzrosty nie okazały się z perspektywy czasu najlepszą okazją do wyjścia z akcji w tym roku.

BOŚiowanie się z rynkiem

2012-04-26T15:10:00.000+02:00

Pomimo kiepskiej koniunktury na giełdzie a może m.in. z tego powodu, uznałem że ciekawym tematem jest nowa emisja akcji Banku Ochrony Środowiska. Instytucją tą interesowałem się wielokrotnie na zasadzie "wszystko już wzrosło a BOŚ nadal tani, może też urośnie".

Nie nabywałem jednak akcji BOŚia we względu na niską płynność, niewielkie ruchy kursu i brak dywidendy co oznaczało w sumie zamrożenie pieniędzy na długo z niewielkim potencjałem zysku. Jak przyjrzymy się rentowności kapitałów własnych BOŚia to znajdziemy uzasadnienie do niskiej wyceny akcji, obecnie znacznie poniżej wartości księgowej.

Co zatem ciekawego w nowej emisji takiego słabego banku? Otóż cena (dyskonto) jest ciekawa oraz perspektywa wystawienia tego banku za kilka lat na sprzedaż przez głównego właściciela. Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (NFŚiGW) kontroluje 79% akcji, po emisji będzie to około 60%.

Cena emisyjna ustalona została na poziomie 35 zł podczas gdy obecnie wartość księgowa na akcje wynosi prawie 71 zł. Po emisji wartość ta spadnie do ok. 62 zł co oznacza zakup akcji przy przyszłym C/WK=0,56. Pakiety kontrolne banków w Polsce w transakcjach z ostatnich lat były kupowane/sprzedawane przy C/WK od 0,95 (GMAC Bank przez Getin) do ok. 2,40 (BZ WBK przez Santander), z czego większość powyżej 1. Najsłabsze aktywa, do jakich zaliczyć teraz można BOŚ, mogłyby 'zejść' przy C/WK ok. 0,9-1.

Biorąc pod uwagę ambitny plan poprawy rentowności BOŚ i zakładając że przez następne lata wartość księgowa BOŚ nie będzie spadała a rosła, można mieć nadzieje na wyjście z akcjonariatu banku za kilka lat po C/WK>1. Inna opcja to wyjście z dwucyfrowym zyskiem jeśli akcje nowej emisji BOŚ rozpoczną notowania na poziomie bliskim obecnym notowaniom: 45-47 zł. Tak czy inaczej daje to średnioroczny potencjał zysku powyżej 20%.

Giełda niepewności

2012-04-12T10:45:00.002+02:00

Nic tak nie dodaje pewności siebie jak wysoka stopa zwrotu i zamknięte zyskowne transakcje. Można wówczas myśleć, że jesteśmy genialnymi inwestorami lub przynajmniej że konsekwentnie realizujemy naszą strategię a owoce pracy w postaci zysków są naturalnym następstwem.

W rzeczywistości nie jest tak różowo. Sprawdziłeś wszystkie jak się zdaje wiadomości na temat danej spółki, byłeś na walnym, rozmawiałeś z osobami z zarządu które odpowiadały na Twoje dobrze postawione pytania, jesteś pewien perspektyw, bieżące zyski spółki są satysfakcjonujące, bieżąca wycena wydaje się niska a kurs spada? Tak często bywa.

Co wówczas zrobić? Taki nieklarowny obraz sytuacji rodzi wątpliwości. Pierwsza myśl bywa taka, że nie dopisuje koniunktura rynkowa i trafiliśmy na okres kiedy wystarczy cierpliwie czekać na efekt właściwej wyceny rynkowej.

Mogą w głowie inwestora narastać pytania na które trudno odpowiedzieć. Czy aby na pewno zarząd mówi prawdę, właściwie ocenia swoje możliwości? Czy dokonaliśmy prawidłowej oceny sytuacji spółki i rynku na którym działa? Czy odpowiednio oceniliśmy ryzyka makroekonomiczne? Takie wątpliwości trudno rozmyć jako że ryzyka te trudno dokładnie ocenić. Skoro specjaliści od makroekonomii mają tak różne prognozy to jaka jest szansa że będziemy w stanie prawidłowo określić sytuację? Zapewne nasza rola po prostu sprowadzi się do 'obstawienia' pewnego scenariusza, tak jak można obstawiać jaka pogoda będzie za tydzień.

Dlatego myślę, że nawet bardzo skuteczni inwestorzy mają wiele wątpliwości. Swój sukces zawdzięczają konsekwencji w stosowaniu strategii, odpowiedniej mieszance szybkiego działania z cierpliwością. Z reguły wiedzą kiedy czekać i obserwować a kiedy szybko przystąpić do wprowadzania zmian w portfelu.

Obecna koniunktura na giełdzie (czy jej brak) jest przykładem takiej sytuacji. Jest chyba tyle czynników przemawiających za wzrostem ile za spadkiem. Z jednej strony niskie wyceny wielu spółek w relacji do perspektyw a z drugiej osuwanie się rynku pod własnym ciężarem, połączone z ciągle aktualnymi zagrożeniami ze strefy euro.

Kiepskie perspektywy wzrostu zysku banków, jak też pytania o koniunkturę na rynku surowców, rodzi obawy że z tego powodu nie można liczyć na większą dynamikę indeksu WIG20. Czy hossa może się rozpocząć bez tego sztandarowego miernika koniunktury? Być może będzie tylko większe odbicie które zniesie 1/3-2/3 spadków od szczytu do dołka 2011 roku. Możliwym scenariuszem może być też zwykły dalszy marazm.

W takim razie czy przy mało sprzyjającym rynku warto inwestować w ciekawe spółki? Jest to trudne pytanie. W obliczu zmian w ordynacji podatkowej lokowanie środków na depozytach jest już mniej atrakcyjne co wypycha kapitał w kierunku bardziej ryzykownych instrumentów. Sensowne zyski można znaleźć w wybranych akcjach lub w obligacjach korporacyjnych.

Subiektywnie widzę sens takiej strategii: w przypadku dalszego choćby korekcyjnego wzrostu WIG20 i WIG o kilkanaście procent, po wejściu tych indeksów w konsolidację, rozważyć realizację powstałych zysków i przerzucić środki w obligacje korporacyjne. Wybrać te, które oferują około 7-10% odsetek rocznie przy możliwie największym bezpieczeństwie środków. Należy pamiętać o dywersyfikacji ryzyka - w żaden instrument nie lokuję więcej jak 20% kapitału.

Jakie są Wasze pomysły inwestycyjne na ten rok?

Podsumowanie I kwartału w portfelu inwestycyjnym

2012-04-02T10:45:00.000+02:00

W marcu wartość zmian portfela inwestycyjnego wahała się od -0,3% do +3,6% by zamknąć się na +0,4%. W tym czasie WIG20 spadło 1,32% a sWIG80 o 1,21%. Wpływ na stopę zwrotu z portfela miały: spadek kursu Polnordu o 19,5%, PBG o 18,5%, Elzabu o 14,9%, wzrost Farmacolu o 3,1%, MW Trade o 2,3%, Tauronu o 1%, sprzedaż akcji Ronsona 11,5% powyżej kursu z początku miesiąca a Elzabu 3,6% powyżej.

Poza Polnordem, pozostałe spadkowe akcje mają niewielki udział w portfelu. Największy udział mają obecnie Tauron, MW Trade i Farmacol, które wpłynęły stabilizująco na portfel. Oczekuję, że spółki te powinny zyskiwać w II kwartale, co pociągnie stopę zwrotu z portfela.

Stopa zwrotu za cały I kwartał wyniosła w sumie +33,3% z czego 70% to zasługa styczniowego odbicia na rynku MiŚów. Niestety luty i marzec były znacznie słabsze pomimo świetnej koniunktury giełdowej w Niemczech i USA. W dalszej części roku oczekuję jednak lepszego zachowania GPW w ramach odreagowania po marazmie.

O spółkach

Duży udział Taurona w portfelu jest podyktowany niską wyceną wskaźnikową, perspektywą dobrych wyników finansowych w tym roku oraz dywidendą z yieldem ok. 4%. Jest to pozycja defensywna ale mogąca w perspektywie 3-6 miesięcy wygenerować stopę zwrotu 8-10% co daje ciekawą relację zysku do ryzyka.

MW Trade to pozycja zdecydowanie prowzrostowa z już osiągniętym zyskiem na koniec miesiąca 40,8%. Oczekuję dalszego ruchu w górę o co najmniej 20%. Spółka dość dobrze wyszła z korekty i kurs zdaje się rysować formację która może zakończyć się wybiciem w górę. Katalizatorem wzrostów mogą być dobre wyniki za I lub II kwartał połączone ze stabilną lub wzrostową sytuacją na rynku.

W przypadku Farmacola, spółka ta posiada znaczne zasoby gotówkowe. Co prawda nie zapowiadała dywidendy ale liczę, że jednak ją zapowie lub wznowi skup akcji własnych jako że nie wiem na co sensownego mogłaby przeznaczyć składowaną gotówkę. Zadłużenie jak na branżę dystrybucji farmaceutyków ma niewielkie i spada. Dlatego wypłata nawet 2 zł z 2,5 zł zysku na akcję za zeszły rok jest moim zdaniem możliwa i pożądana.

Polnord to wielka niewiadoma. Akcje są notowane z bardzo dużym dyskontem do wartości księgowej która nie wydaje się być istotnie zawyżona. Kiedy akcje były po prawie 20 zł, nie podjąłem sprzedaży widząc perspektywy znacznie wyższej wartości godziwej na poziomie 35-40 zł. Teraz po spadku do 15 zł moje postrzeganie się nie zmieniło. By kurs tej spółki istotnie wzrósł, ponad 20 zł konieczne wydaje się rozwiązanie kwestii zadłużenia w obligacjach, które zapada w II połowie roku. Najlepszym rozwiązaniem zdaje się częściowe spłacenie obligacji z dalszych odszkodowań od Warszawy za grunty przekazane pod drogi i zrolowanie reszty obligacji na kilka lat.

Jakich akcji szukam?

Przyglądam się też innym spółkom. Odbicie na MiŚach myślę że nie będzie już tak dynamiczne i szerokie, będą dalej znacząco rosnąć tylko niektóre spółki płacące dywidendę, o bezpiecznej sytuacji finansowej lub te o perspektywach znaczącego dalszego wzrostu zysków.

Nie patrzę na szczególne sektory, każda spółka może być ciekawa jeśli jest dobrze zarządzana i nisko wyceniana w stosunku do perspektyw. Ważne, by miała przewagę nad konkurencją, by była liderem w swoim segmencie rynku i potrafiła zawsze utrzymywać dodatnie a najlepiej stabilne lub rosnące marże, nawet jeśli się pogorszy ogólny sentyment rynkowy.

Jako akcjonariusz jestem w stanie przeczekać istotny spadek notowań o ile nie idzie w parze za znacznym spadkiem wyników lub trwałymi stratami.

Zapomniany Getin Holding w przebudowie

2012-03-20T10:48:00.000+01:00

Od kiedy udziały Getin Noble Banku zostały oddzielone od Getin Holdingu, ten ostatni wszedł w niełaskę u analityków. Rozwinięty biznes bankowy i ubezpieczeniowy, które byli w stanie i w skłonności wyceniać, zniknęły a raczej znikną z bilansu. O ile TU Europa ze względu na wezwanie na akcje raczej nie będzie interesowała analityków, o tyle Get Bank i przyszły Getin Noble Bank skupiają większość uwagi dotychczas spoczywającej na Getin Holdingu.

Spółki, które pozostają w bilansie holdingu, są bardziej ryzykowne, często we wcześniejszej fazie rozwoju. Zmienia się akcjonariat i szczyt tego zjawiska z przewagą podaży, obserwowaliśmy pod koniec stycznia, kiedy akcje spółki były notowane przy kursie minimalnym 2,01 zł.

Wczoraj spółka podała informację o sposobie zagospodarowania niecałych 200 mln zł gotówki z puli ponad 900 mln jakie uzyska ze sprzedaży większościowego pakietu akcji TU Europa. Odkupi od Getin Noble Banku 37% akcji Idea Banku, zwiększając stan posiadania do 100%. Biorąc pod uwagę, że Idea Bank jest na wczesnym etapie rozwoju i jest wyraźnie promowany w grupie Czarneckiego a że cena zakupu to ok. 1,4-krotność wartości księgowej, powinno to być lekko pozytywnie odebrane przez inwestora.

Do wydania pozostało 700 mln zł, poniżej możliwe opcje na co moim zdaniem mogą pójść środki:

1) zakup Tax Care od Leszka Czarneckiego przez Getin Holding. Jak podał Dziennik Gazeta Prawna, przychody tej spółki mogły wynieść w 2011 roku ok. 100 mln zła zysk ok. 20 mln zł netto. Zakładając że spółka będzie się w najbliższych kilku latach rozwijać w tempie ok. 20% w kwestii zysków i przychodów, można się spodziewać transakcji przy poziomie C/Z= 15 do 20 czyli wydatek rzędu 300-400 mln zł.

2) dokapitalizowanie Idea Banku. W przypadku sukcesów w zakresie akcji kredytowej dla małych przedsiębiorstw, Getin Holding dokapitalizuje spółkę by utrzymać wskaźnik wypłacalności powyżej 10%. Na koniec grudnia wskaźnik wypłacalności wynosił 13,21%, jak podano w raporcie rocznym holdingu. Idea Bank się szybko rozwija i bym się spodziewał że dokapitalizowanie może być potrzebne w II kwartale tego roku. Skala dofinansowania powinna umożliwić bankowi rozwój przez około rok. Teraz kapitały własne to około 400 mln i się spodziewam że dalsza szybka rozbudowa sumy bilansowej będzie wymagała dofinansowania rzędu 200-300 mln by zdobywać rynek równie szybko przez kolejny rok. W dalszej perspektywie jest możliwy debiut Idea Banku na GPW.

3) dokapitalizowanie MW Trade w celu przyspieszenia tempa wzrostu akcji kredytowej do szpitali. Tu alternatywą jest pośrednictwo w sprzedaży kredytów Getin Noble Banku i Idea Banku więc emisja nie jest tak konieczna. Jest też kwestia prezesa MW Trade, który mając 18,5% akcji nie będzie dopuszczał do taniej emisji.

4) dokapitalizowanie banków w Rosji, Ukrainie lub Białorusi. Kwota prawdopodobnie nie większa niż kilkadziesiąt do 100 mln zł ze względu na ryzykowność operacji w tym rejonie i ograniczoną jeszcze skalę działalności. Myślę że dofinansowanie większe jak 20-30 mln jest mało prawdopodobne.

W przypadku dokapitalizowania Idea Banku o 300 mln i kupna Tax Care za 300 mln, pozostaje 100 mln rezerwy na wypadek okazjonalnego kupna mniejszej spółki lub dofinansowanie innych już istniejących.

Tak skonstruowana grupa kapitałowa różni się od wcześniejszego holdingu znacznie mniejszą ekspozycją na runek bancassurance (pozostanie pakiet 16,5% akcji TU Europa warte ok. 300 mln zł po 193 zł / akcję).

Niejako w zamian zyska pakiet w firmie finansowo-księgowej Tax Care którą kupi po w miarę akceptowalnym wskaźniku C/Z jak sądzę ok. 15stu na 2012 rok ale przy bardzo wysokim wskaźniku C/WK pewnie ok. 5-8. Kilkaset milionów złotych z obecnej gotówki w ten sposób zostanie zamienione na tzw. goodwill czyli wartość niematerialną która będzie amortyzowana przez kolejne lata.

Spółki które są lub jak sądzę znajdą się w portfelu holdingu są w fazie silnej ekspansji na ogólnopolski rynek i trudno jest szacować zyski jakie z ich działalności mogą płynąć w najbliższych latach. Nie bez znaczenia jest sytuacja w sektorze finansowym i spadek akcji kredytowej banków do osób fizycznych w zakresie kredytów hipotecznych.

Mimo to szacowanie możliwych zysków tak skonstruowanej grupy może dać ciekawe wnioski. W ostatnich dniach kurs Getin Holdingu spada z okolic 2,60 do 2,40 i jeśli będzie kontynuował ten trend w kierunku minimum na 2 zł, może powstać okazja inwestycyjna nie tylko krótkoterminowa do odbicia ale i na dłużej, po zmaterializowaniu się powyżej opisanych założeń akwizycyjnych.

Nowe Equity już dostępne!

2012-03-13T10:14:00.002+01:00

Właśnie ukazał się nowy, trzynasty numer Equity Magazine a w nim m.in. napisane przeze mnie krótkie podsumowanie Ogólnopolskiego Badania Inwestorów edycja 2011. Wszystkich inwestorów i oszczędzających zapraszam do lektury.

Nowy numer można pobrać bezpośrednio poprzez TEN link lub ze strony TUTAJ.

Festiwal ryzyka

2012-03-12T11:27:00.000+01:00

Początek roku sprzyja klarowaniu się prognoz dla gospodarek i rynków kapitałowych. W każdej takiej prognozie znajduje się wykaz założeń, których błędność sprawia że cała prognoza się nie spełnia.

Jako że sprawdzalność poprawności założeń a nawet powiązania założeń z zachowaniem rynków jest historycznie bardzo niska, coroczne czytanie wypocin analityków coraz bardziej sprowadzam w znaczeniu do beletrystyki inwestycyjnej. Traktując poważnie którąkolwiek z nich można bowiem narazić się na spore straty.

Najbardziej ryzykowne są prognozy zakładające dynamiczne zmiany cen bo takowe skłaniają do jednobiegunowych układów w portfelu.

Ryzyko optymizmu

W przypadku prognozy kontynuacji wzrostów, lepiej założyć jaki poziom jest możliwy do osiągnięcia w takim scenariuszu i jaka jest relacja zysku do ryzyka. Lepiej założyć stopę wolną od ryzyka na poziomie oprocentowania najlepszej osiągalnej dla nas lokaty bankowej, obligacji skarbowej lub obligacji korporacyjnej firmy o bardzo dobrej pozycji finansowej i rynkowej.

Jeśli zakładamy, że rynek urośnie jeszcze o 15% a na lokacie lub obligacji otrzymamy 6% to faktyczny zysk z ponoszonego ryzyka wyniesie 9%. O ile jeszcze na poszczególnych spółkach można zarobić znacznie więcej co usprawiedliwia pozostanie na rynku, o tyle w przypadku całych indeksów, zwłaszcza największych spółek WIG20, oczekiwanie dużych zysków jest bardzo optymistyczne.

Ryzyko pesymizmu

Część osób może agresywniej podejść do pesymistycznych prognoz i grać na krótko lub zainwestować w instrumenty strukturyzowane zarabiające na spadkach. W takim przypadku portfel inwestora może znacznie stracić nie tylko w przypadku wzrostów ale i trendu bocznego (stabilizacji) indeksu.

Stratą na instrumencie strukturyzowanym z nominalną gwarancją kapitału będzie utrata stopy wolnej od ryzyka na zakładanym poziomie 6% rocznie.

Ryzyko 'siedzenia na gotówce'

W przypadku gdy scenariusz wzrostu jak i spadku uznajemy za podobnie możliwe, może się wydawać, że najlepiej poczekać co się stanie trzymając pieniądze w instrumentach dłużnych. Wówczas przy odpowiednim doborze oferty możemy zapewnić sobie zyski pokrywające inflacją a jednocześnie zachować elastyczność przebudowy portfela jeśli nasze prognozy co do przyszłości się zmienią.

Siedząc na gotówce odbieramy sobie możliwość zarobku na wzrostach jak i na spadkach.

Komentarz

Kiedyś starałem się wyczuć moment przechodzenia między akcjami a gotówką i przeorientowania portfela na defensywny/ofensywny. Niestety nie chroniło mnie to przed znacznymi obsunięciami kapitału w czasie bessy. W czasie spadków lepiej akcji nie mieć w ogóle.

Dlatego już się nie łudzę, że będę w każdym roku zarabiał i wyczuję zwroty na rynku. Stawiam natomiast na taką strategię, która zakłada kupowanie tego co niedocenione a sprzedawanie tego co docenione oraz unikanie instrumentów o nieciekawym stosunku zysku do ryzyka.

Kolejny element strategii to nie ufanie historycznym wskaźnikom zmienności oraz temu, które rodzaje aktywów / sektory są ofensywne a które defensywne. Wszystko to sprowadza się do określenia własnej definicji dla słów 'tanio', 'drogo' i 'ryzyko'.

Jak sprzedać na szczycie?

2012-03-08T13:40:00.000+01:00

Była to moja pierwsza transakcja na rynku... Kupiłem akcje pewnej spółki po 0,90 zł po silnych spadkach a o jak sądziłem dość dobrych perspektywach na najbliższe 1-2 lata. Planowałem zarobić kilkadziesiąt procent a może i więcej.

Rynek rozpoczął ładne odbicie i zacząłem szybko zarabiać. Kiedy kurs doszedł do 1,14 po kilkunastoprocentowym wzroście w jeden dzień a wskaźnik RSI zasygnalizował wykupienie, obawiałem się czy nie jest to czas na realizację zysków, przynajmniej w średnim terminie.

Szeroki rynek zaczął korektę, akcje tej spółki również. Postanowiłem sprzedać by zatrzymać zyski rezygnując z potencjału długoterminowego wzrostu. Lepszy gołąb w garści niż sokół na dachu. Ostatecznie sprzedałem po 1,07 po kilkukrotnym przesuwaniu zlecenia jak kurs zaczął się osuwać. Zysk wyniósł 18% w około miesiąca z szansą na odkupienie taniej.

Wszystko byłoby pięknie i przyjemnie gdyby nie to, że po zamknięciu pozycji kurs zaczął rosnąć. Podniósł się o kilka procent jeszcze w dniu sprzedaży. Kolejnego dnia przebił wcześniejszy szczyt i doszedł do 1,20 a więc 10% powyżej ceny sprzedaży... już następnego dnia po sprzedaży...

Byłem zaskoczony, trochę zły, bo nie przewidziałem że tym razem tak będzie. Taki jest rynek. Może plan i był dobry ale plan to jedno a praktyka zaskakuje. Plan raz działa a raz nie. Racji nie miałem ale przynajmniej ściąłem ryzyko utraty zysków. Coś kosztem czegoś.

Tak właściwie to nie była moja pierwsza transakcja. To była wczoraj zawarta transakcja sprzedaży akcji Ronson Development, które kupiłem w styczniu 2012. Zaskakuje mnie to, że o ile zakładam że kurs może odbić po moim wyjściu z akcjonariatu i takie ryzyko akceptuję, to za każdym razem mam wielką nadzieję, że tym razem jednak będę miał rację i wyjdę we właściwym momencie. Niestety to, który moment jest właściwy a który nie wiadomo dopiero po pewnym czasie.

Z okazji wyjścia z akcjonariatu Ronson Development pragnę wszystkim pozostałym i dalej zarabiającym życzyć dużych zysków a sobie by w tej drodze kursu na szczyt zdarzyła się głębsza korekta by syn marnotrawny mógł powrócić na pokład :)

Jak stoją spółki Czarneckiego - sytuacja po roku 2011 i dalsze perspektywy

2012-03-04T18:10:00.006+01:00

Rok 2011 wypadł ładnie pod względem zysku netto dla największej spółki Czarneckiego - Getin Noble Banku, co przełożyło się także na rekordowe wyniki Getin Holdingu. Do tego upłynnienie 50% + 1 akcji TU Europy zapewni około 900 mln gotówki, które Getin Holding prawdopodobnie będzie miał do dyspozycji w II kwartale 2012.

Open Finance

Debiut spółki na GPW wiosną 2011 i sprzedaż sporego pakietu przez Getin Noble Bank, zapewnił temu ostatniemu spory zysk na sprzedaży i rewaluację pozostałego pakietu akcji (zejście poniżej 50% w akcjonariacie to umożliwia). Był to też pokaźny zastrzyk gotówki na poprawę wskaźników wypłacalności i kontynuację akcji kredytowej.

O ile Open Finance przy kursie około 10 zł mogło być jeszcze latem atrakcyjne inwestycyjnie, o tyle w mojej opinii drogie przejęcie innej firmy Czarneckiego - Home Broker, pogorszyło obecną wycenę.

Z Open Finance i Home Brokerem mogę opowiedzieć taką anegdotę. U pewnego pracownika Open Finance brałem kredyt na mieszkanie. Wówczas dość dobrze oceniałem jego doradztwo. Pewnego dnia okazało się, że ta osoba już nie pracuje w OF tylko w Home Broker, która to spółka wówczas rozpoczynała ogólnopolską ekspansję.

Ów doradca poinformował mnie że to było przyjazne przejście jako że nadal pracuje w ramach grupy Getin należącej do Czarneckiego. Nic mu nie odpowiedziałem, ograniczałem się do ironicznego uśmiechu. Jak wiecie Home Broker nie należał do Getin Holdingu a był niepubliczną własnością Czarneckiego i kilku firm inwestycyjnych.

Czarnecki wykreował Home Broker zasilając jego rozwój kadrami i wiedzą m.in. Open Finance a następnie po zmniejszeniu zaangażowania w Open Finance, sprzedał jemu Home Broker.

W moim przekonaniu był to perfidny przykład jak sprzedać spółkę, zgarnąć kasę a później jeszcze raz ją wykorzystać sprzedając jej inne swoje aktywa po wysokiej cenie. Podobny manewr spotkał Noble Bank, do którego Czarnecki wniósł aktywa w postaci Getin Banku, który jak wiemy boryka się z poważnymi problemami z jakością portfela kredytowego.

W ten sposób akcjonariusze Noble Banku ratowali tonący okręt. Wyobraźmy sobie gdzie byłby teraz kurs Noble Bank, gdyby mógł spokojnie, bez fuzji z Getinem, akumulować zyski ze zdrowego portfela kredytowego i aktywność maklersko-inwestycyjną i jeszcze zgarnąć kilkaset milionów zł za należące początkowo do niego Open Finance.

Getin Noble Bank

Bank wykazał prawie 950 mln zysku netto z czego około 2/3 to skutek operacji na akcjach Open Finance. Bez zdarzeń jednorazowych byłoby to więc mniej niż zysk w poprzednim roku (460 mln). Zresztą w 2010 roku wynik też w sporej mierze budowały operacje jednorazowe, jak sprzedaż akcji TU Europa.

Uważam, że podatność wyników banku na wahania kursowe (42% portfela kredytowego to kredyty walutowe) oraz niższy potencjał wzrostu biznesu poprzez osiągnięcie pozycji firmy dojrzałej na nasyconym rynku, nie tworzy atrakcyjnego potencjału w długim terminie.

Polski sektor bankowy w całym 2011 roku odnotował dwucyfrowy wzrost zysku na działalności stricte bankowej a Getin Noble Bank swoją zyskowność w ostatnich latach buduje na powtarzaniu transakcji jednorazowych. Warto o tym pamiętać by nie paść ofiarą pozornie atrakcyjnej wyceny wskaźnikowej.

Wynik roku 2012 będzie również budowany przez operacje jednorazowe jak sprzedaż mniejszościowego pakietu akcji Idea Banku do Getin Holdingu być może już w II kwartale 2012, kiedy ten ostatni dostanie zapłatę za sprzedaż pakietu kontrolnego TU Europy.

MW Trade

Ta spółka jest nadal w cieniu i jakby rozwija się swoim tempem jako gracz drugoplanowy w imperium Czarneckiego. Być może niestabilna sytuacja biznesu finansowania szpitali lub zaangażowanie w inne ważniejsze projekty o których mowa powyżej, sprawiły że na tej spółce żadnych większych 'ciekawych' operacji jak dotąd nie zaobserwowałem.

Przychody odsetkowe wzrosły rok do roku o 100% a zyski o 28% czyli rok był bardzo udany. Marże spadły jako skutek jak sądzę dość agresywnego wygryzania konkurencji (skutkiem np. mega odpis na wartości inwestycji w konkurencyjną spółkę Electus przez jej akcjonariusza - IDM SA).

Tym co wyróżnia MW Trade jest niewielki rozmiar spółki jak na aktywa Czarneckiego oraz że pomimo wczesnej fazy rozwoju, jest ona już na giełdzie. Do tego 18% akcji posiada prezes Rafał Wasilewski a Getin Holding 'tylko' 51% pozostawiając resztę funduszom inwestycyjnym i drobnym akcjonariuszom, włączając mnie.

Dlaczego w ten sposób przedstawiam MW Trade? Myślę że ukształtowanie akcjonariatu tej firmy, z silną pozycją prezesa w akcjonariacie, daje rękojmię że mniejszościowi akcjonariusze nie zostaną z 'ręką w nocniku' na przykład poprzez dokapitalizowanie przez Getin Holding po niskiej cenie akcji co by rozwadniało przyszłe zyski. Dopóki jest przeciwwaga dla dominacji Czarneckiego a spółka wykazuje wysoką dynamikę wzrostu zysków, dopóty akcjonariusze mniejszościowi mogą traktować tą

firmę jako ciekawą pozycję.

LC Corp

Ta firma deweloperska nie jest bezpośrednio związana z innymi giełdowymi inwestycjami Czarneckiego jako że kontroluje ją poprzez spółkę holenderską LC Corp BV. Spółka w moim przekonaniu ciekawie funkcjonuje na rynku inwestycji mieszkaniowych a najem posiadanej przez nią galerii Arkady Wrocławskie zapewnia cashflow na pokrycie kosztów stałych na wypadek wyhamowania koniunktury mieszkaniowej.

Obserwowany wzrost ilości mieszkań w ofercie i trwająca inwestycja w biurowiec na ulicy Przyokopowej w Warszawie, przekonują mnie do perspektyw przychodów i zysków na najbliższe lata. W tej chwili nie ma mnie w akcjonariacie jako że przerzuciłem się na mniej 'nagrzane' pod względem technicznym walory. Przy większej korekcie zamieram wrócić do akcjonariatu.

Wydzielenie Getin Noble Banku ze struktur Getin Holdingu

Operację tą oceniam jako ciekawe rozwiązanie. Oddzielenie dojrzałego biznesu od rozwijających się ułatwia grę na akcjach w myśl inwestowania timingowego.

Wchodzenie w akcje Getin Noble Bank będzie moim zdaniem atrakcyjne w przypadku większego spadku kursu a wyjście z akcjonariatu być może po podrasowaniu wyników transakcjami jednorazowymi. Druga szansa na korzystne wyjście będzie w przypadku sprzedaży pakietu kontrolnego jakiejś znaczącej instytucji polskiej lub zagranicznej do czego moim znaniem Czarnecki może dążyć już w następnym roku.

W przypadku Getin Holdingu wejście w akcje będzie ciekawe po większym spadku kursu ale nie wcześniej niż po wyjaśnieniu kwestii jak zostaną zagospodarowane środki ze sprzedaży TU Europy. Te ponad 900 mln zł to ponad połowa obecnej kapitalizacji holdingu.

Nowy prezes Rafał Juszczak na prezentacji inwestorskiej po publikacji wyników za 2011 rok mówił, że pieniądze prawdopodobnie pójdą na przejęcie od Getin Noble mniejszościowego pakietu akcji Idea Banku oraz dokapitalizowanie tego ostatniego w celu zwiększenia akcji kredytowej. Pozostałe środki pewnie zostaną w spółce jako bufor płynnościowy oraz na wypadek pojawienia się ciekawego obiektu do przejęcia.

Główne ryzyko na akcjach Getin Holdingu to moim zdaniem zakup od Czarneckiego jego prywatnej spółki Tax Care, która już rośnie na współpracy z Idea Bankiem. Wysoka cena w takiej transakcji może skonsumować dla akcjonariusza mniejszościowego zysk z potencjału wzrostu tak Tax Care jak i Idea Banku. Podobna operacja była między Open Finance a Home Broker o czym pisałem powyżej.

Drugie ryzyko mniejszego rzędu to przepłacenie za mniejszościowy pakiet Idea Banku. Tutaj nie spodziewam się aż tak negatywnego efektu jako że w Getin Noble Banku i Getin Holdingu Czarnecki ma podobny udział więc znaczne przepłacenie nie generuje dla niego wartości a jedynie konsumuje potencjał do wzrostu wyceny w przyszłości.

Gdy zmaterializuje się powyższe ryzyko a kurs spadnie to będzie można wchodzić w imię przyszłych wzrostów.

Podsumowanie

Czytając ten przydługi artykuł - burzę moich myśli nt spółek Czarneckiego, można mieć wrażenie, że oceniam go bardzo negatywnie. Tak nie jest. Myślę, że jest znakomitym fachowcem z zakresu finansów i zarządzania oraz wspaniałym inwestorem w perspektywiczne pomysły, które potrafi szybko przekuć na sowite zyski.

Począwszy od początku swojej kariery Czarnecki budował kapitał nie tylko na tworzeniu i rozwoju biznesów ale także (albo przede wszystkim) na ich korzystnej sprzedaży. Tak sprzedał swoją pierwszą spółkę zajmującą się pracami podwodnymi, następnie zarobił krocie na sprzedaży Europejskiego Funduszu Leasingowego do francuskiego Credit Agricole.

Począwszy od 2007 roku Czarnecki zaczął zarabiać krocie na sprzedaży pakietów mniejszościowych zbudowanych spółek poprzez ich debiut na giełdzie. Tak było z Noble Bankiem i LC Corp w 2007 roku, TU Europa w 2010 oraz Open Finance w 2011. Było też wiele transakcji wnoszenia akcji aportem do innych spółek, z których największa dotyczyła wspomnianego przejęcia większego Getin banku przez mniejszy Noble Bank w 2009 roku.

Wszystkie te operacje rodzą wysokie ryzyko dla inwestora mniejszościowego. Jeśli chcesz inwestować z Czarneckim, lepiej poznaj jego reguły i bądź równie cyniczny.

Leszek Czarnecki

Zajmuje 4te miejsce na niedawno opublikowanej przez miesięcznik Forbes liście 100 najbogatszych Polaków z wyceną jego portfela na poziomie 4,3 mld zł. Jest to mniej niż połowa tego, na ile jest wyceniany lider - Jan Kulczyk. Moim zdaniem w perspektywie najbliższych 2 lat sytuacja może się diametralnie zmienić na korzyć Czarneckiego.

Na koniec dodam dla wyjaśnienia, że obecnie posiadam akcje MW Trade oraz posiadałem przejściowo akcje wszystkich z wymienionych spółek oprócz Open Finance.

Podsumowanie lutego

2012-03-01T16:29:00.001+01:00

Miniony miesiąc jako inwestor giełdowy na polskim rynku, zapamiętam przede wszystkim jako czas rozwiania nadziei na wzrosty na indeksie WIG20 oraz zatrzymania wzrostowego trendu na mniejszych spółkach z sWIG80.

WIG20

Jak widać na obrazku, indeks dużych spółek dalej chce poruszać się w trendzie bocznych między 2100 a 2400 pkt a bliskość górnego ograniczenia tego kanału zdołała skłonić do realizacji zysków. Nie bez znaczenia dla zmiany relacji popytu/podaży mogła być transakcji upłynnienia za 2,5 mld zł 7% akcji spółki PGE przez Skarb Państwa i zapowiedź sprzedaży kolejnych pakietów w PZU i PKO BP w kolejnych kwartałach tego roku. OFE muszą odbudować gotówkę na zakupy a bez OFE trudno liczyć na hossę szerokiego rynku.

Mniejsze spółki

Być może małe spółki czekały na duże, jeśli WIG20 by trwale przełamał opór na 2400, byłby to sygnał do dalszych wzrostów na MIŚach a jako że się tak nie stało, w drugiej połowie lutego, mniejsze spółki weszły w wyraźną korektę. Jak dotąd jest ona dość płaska ale ciężko powiedzieć czy wkrótce nie przyspieszy.

Negatywny scenariusz?

Patrząc na pozytywną atmosferę i silne regularne wzrosty w USA (SP500 ustanawia nowe szczyty) czy sąsiednim niemieckim DAXie (znacznie powyżej odbicia z października i zbliża się do szczytów z 2011 r.) to wydaje się że coś jest nie tak z polską giełdą. Dwie podstawowe opcje wchodzą w grę:

1) polska giełda zacznie wkrótce zachowywać się silniej od giełd zachodnich by nadrobić zaległości

2) coś jest z polską giełdą trwale nie tak i obecna słabość nie oznacza siły w przyszłości

Bliżej jest mi do zakładania opcji 1) niż 2) i przypuszczam, że w średnim terminie nasz rynek się ożywi a jeśli dojdzie do spadków na Zachodzie, nasze spółki będą tracić stosunkowo mniej (niska baza). Cele do wzrostów w średnim terminie bym ustawił w okolicach indeksowych szczytów 2011 roku a więc jest o co walczyć.

W przypadku przedłużania się marazmu i korekty wzrostów, myślę że jest ryzyko utraty tegorocznego zarobku na dużych spółkach i spadek do okolic 2100 pkt a na mniejszych z sWIG80 zejście do poziomów szczytu z listopada 2011 a więc wytracenie około połowy wzrostów. W razie realizacji takiego scenariusza zakładam że będzie to okazja do kupna akcji jeśli ktoś tego nie zrobił na przełomie 2011/12 roku.

Mój portfel

W lutym na szczęście obeszło się bez strat ale część potencjalnych zysków w korekcie niestety straciłem. Akcje Elzabu dały zarobić prawie 10%, Farmacol bez zmian kursu, MW Trade prawie +21%, Polnord +11 i Ronson +6%. W sumie portfel urósł o 6,5% na koniec miesiąca a w szczytowym momencie było to +6,9%. Od początku roku na plusie jest 32,7%.

Zawarłem 1 transakcję sprzedaży - upłynniłem walory Instalu Kraków po 16,32 zł który wzrósł prawie pionowo przy niskiej płynności. Za uzyskane środki kupiłem Elzabu po 1,60 zł i Ronsona po 0,90 zł. Uznaję te transakcje za udane. Co prawda trzymając dalej Instal bym zarobił dodatkowe 5-7% ale na Elzabie zarobiłem prawe 10% a na Ronsonie ponad 6% przy mniejszym jak sądzę ryzyku mocnej korekty kursu.

W marcu jak w garncu

W portfelu nie planuję w tej chwili zmian lecz poziom mojego optymizmu co do dalszego szybkiego wzrostu indeksu sWIG80 mocno spadł. Obawiam się czy lutowe szczyty nie będą stanowiły dość silnego oporu w przypadku wielu spółek i w związku z czym czy nie warto przy dojściu do tego poziomu upłynnić niektórych akcji.

Podsumowując, myślę że długookresowo są duże szanse na dalsze wzrosty ale warto się zastanowić jak by tu nie stracić większości tegorocznych zysków w przypadku głębokiej korekty.

Wybrane MIŚie technicznie

2012-02-24T10:52:00.000+01:00

Dzisiaj przyjrzymy się jak technicznie wyglądają spółki z mojego obecnego składu portfela inwestycyjnego. Horyzont portfela średnioterminowy co w moim przypadku i obecnej sytuacji rynkowej oznacza do 3-6 miesięcy. Wykresy spółek są 24-miesięczne z tygodniową kreską.

Elzab ELZ

Kurs od grudniowego dołka na około 1,40 zł wzrósł do 1,75 zł czyli 25%. Dołek był wyznaczony przy dość niskich nawet jak na tą spółkę obrotach. Odbiciu towarzyszył wzrost obrotów. Na wykresie można zobaczyć coś na kształt konsolidacji pod poziomem 1,75 przy rosnących minimach coś na kształt sprzyjający wybiciu ponad dotychczasowy opór.

Cel krótkoterminowy optymistyczny bym ustawił na około 2 zł gdzie jest górna część zakresu z wcześniejszej konsolidacji i blisko linia długoterminowego trendu spadkowego. Jej przebicie może zapowiadać wzrosty do kolejnych oporów na 2,50 3 i 3,50 zł gdzie jest ustanowiony szczyt z poprzedniej hossy. Mój średnioterminowy poziom do realizacji zysków jest na 2,50 lub 3 zł zależnie od rozwoju sytuacji.

Farmacol FCL

Od dołka ustanowionego w grudniu przy poziomie 21 zł kurs wzrósł do prawie 28 zł czyli o 33%. W odróżnieniu od Elzabu, tutaj odbicie jak i większość spadków odbyły się przy małych obrotach. Plusem jest natomiast, że kurs wyszedł już ponad linię trendu spadkowego i to bez trudu.

Jeśli kurs wyjdzie ponad obecny szczyt odbicia na 28 zł, dalej będzie miał do pokonania barierę 30 zł i większy opór na 35 zł. Tu bym wyznaczył pierwszy poziom 'take profit' a jeśli sytuacja by się rozwijała nadzwyczaj dobrze, można liczyć na dojście do przedziału 38-48 zł gdzie kurs poruszał się w dojrzałej fazie ostatniej hossy.

MW Trade MWT

Ciekawie wygląda wykres kursu tej spółki z którą wiązałem wielkie nadzieje i jak do tej pory się nie zawiodłem. Od minimów z grudnia na ciekawym poziomie 6,66 zł, kurs wzrósł do szczytu na 12 zł czyli już o 80% i rozpoczął korektę. Poziomy wsparć, oporów i linii trendu ładnie się rysowały więc mam nadzieję, że dalej będzie ładnie 'chodził' technicznie.

Wzrost był potwierdzony wysokimi obrotami, zwłaszcza w ostatnich 3 tygodniach i wykazał się znaczną siłą względem indeksu sWIG80. Po pokonaniu obecnego oporu na 12 zł, kolejny jest na 14 zł i dalej dopiero 20 zł. Biorąc pod uwagę jak ładnie wygląda wykres, zyski bym realizował gdzieś w przedziale 14-20 zł, zależnie co się jeszcze na wykresie pokaże.

Polnord PND

Jedyna spółka, która dołek (na 11 zł) ustanowiła już w październiku co wskazuje na siłę obecnych wzrostów.Obecny szczyt wzrostów jest tuż pod 20 zł co daje odbicie na poziomie 81%. Wcześniejsze spadki były niestety bardzo dotkliwe i gwałtowne, przez co linia trendu spadkowego jeśli zostanie pokonana w ciągu około miesiąca to znajdzie się na poziomie około 25 zł a więc 25% ponad obecny kurs.

W przypadku wyjścia ponad ten poziom, kolejnych bym upatrywał na 30, 34, 40, 44 i 48 zł, gdzie jest szczyt z ostatniej hossy. Pozycję bym zamykał przy poziomach z zakresu 30-40 zł zależnie od dalszego rozwoju sytuacji techniczno-fundamentalnej.

Ronson RON

Najnowszy nabytek do portfela, po wyjściu z już dość rozgrzanego LC Corp. Kurs od grudniowego dołka na 0,77 zł wzrósł do 1,03 zł co daje +33%. Przy odbiciu odnotowano znaczny wzrost obrotów. Linia długoterminowego trendu spadkowego jest powyżej 1,20 zł i tam można oczekiwać najbliższego większego oporu. Kolejne opory bym rozmieścił co mniej więcej 20 gr aż do poziomu 2,20 zł gdzie odnotowano szczyt z poprzedniej hossy.

Podsumowując, sytuacja techniczna jest dość mało rozwinięta jak na zachowanie kursów innych spółek deweloperskich i jeśli Ronson powtórzy zachowanie walorów branżowych, można oczekiwać dojścia do około 1,20 zł a dalej zależy od przyszłej koniunktury na rynku. Zysk bym realizował jeśli pozycja jest krótkoterminowa to na 1,20 a jeśli średnioterminowa to w przedziale 1,40-1,60 zł.

Ożywienie MiŚów trampoliną do wzrostu

2012-02-22T10:16:00.001+01:00

Ogólna sytuacja

O ile poprzedni rok był bardzo krzywdzący dla inwestorów preferujących spółki o 'drobnej' kapitalizacji, o tyle styczeń i pierwsza połowa lutego 2012 napawają radością. Jak zwykle w sytuacji zmiany trendu (?) pojawiają się pytania, jakie były przyczyny i jak długo nowy trend potrwa, najpierw jednak podsumujmy co się dokładnie stało.

Indeks sWIG80 składający się z walorów 80-ciu mniejszych ale nadal dość płynnych spółek, w 2011 roku stracił 30,5 % wartości a licząc od szczytu z 2 maja 2011 było to -34,3%.

Od początku roku wzrósł o 24 % czyli odrobił większość straty z poprzedniego roku i około połowy licząc od szczytu hossy 2009-2011. Biorąc pod uwagę to, że w 2011 roku nadal było na rynku wiele spółek nisko wycenionych a wartości C/Z i C/WK nie wskazywały na przegrzanie, obecne wzrosty traktuję tylko w kategoriach odbicia po zeszłorocznych bardzo gwałtownych spadkach, które w większości wypadków nie miało uzasadnienia w wynikach danych spółek a raczej w postrzeganiu ogólnych perspektyw gospodarczych.

Sytuacja mojego portfela

Od czasu ostatniego wpisu dokonałem pewnych roszad, realizując zeszłoroczne straty a tegoroczne zyski i w kilku przypadkach "przeskakując" z bardziej przegrzanych ostatnimi wzrostami spółek na te, które z nieznanych mi przyczyn jeszcze nie rozpoczęły szybkiego odrabiania zeszłorocznych strat.

W grudniu zbyłem przed planowanym wezwaniem akcje TU Europy po 185,20 zł i środki przerzuciłem w mocno przecenione akcje MW Trade kupione po 7,63 zł, zwiększając ryzyko i potencjał zysku przy lepszej jak myślałem relacji zysku do ryzyka.

W styczniu zbyłem walory Hydrobudowy po 0,99 zł realizując zysk z akcji nabytych po 0,80 zł. Tutaj relacja zysku do ryzyka nadal była dobra ale ryzyko jakie jest na tej spółce było dla mnie za wysokie bym miał ją dłużej trzymać i wolałem przerzucić środki gdzie indziej.

Sprzedałem również walory LC Corp po 1,14 zł, realizując sporą stratę jako że walory te kupiłem w zeszłym roku po 1,56 zł. Liczyłem na korektę wzrostów i odkupienie większej ilości akcji niżej.

W lutym, jako że się nie doczekałem korekt na LC Corp i Hydrobudowie, zdecydowałem się kupić akcje Ronsona (deweloperka) po 0,90 zł i dokupiłem nieco Elzabu (producent m.in. kas fiskalnych i wag) po 1,60 zł. Liczyłem że kursy tych spółek zaczną także rosnąć razem z sWIG80.

Ze względu na dużą ekspozycję mojego portfela na małe spółki, wyniki inwestycyjne jakie uzyskały falowały razem z indeksem sWIG80, choć ostatecznie udało mi się ten indeks pobić. W 2011 roku mój portfel stracił 9,6%. W styczniu 2012 zyskał 22,9% a w lutym do tej pory 10,6% czyli od początku 2012 roku 37,3% na plusie. Od początku 2011 roku czyli za niecałe 14 miesięcy jest na plusie około 25%.

Co dalej?

Biorąc pod uwagę jak szybko doszło do odrobienia strat z zeszłego roku i wypracowania ciekawego zysku, mógłbym teraz zamykać pozycje. Biorąc pod uwagę, że poziomy cenowe i wskaźniki posiadanych spółek znajdują się nadal znacznie poniżej ubiegłorocznych niewygórowanych szczytów, mógłbym nadal trzymać i czekać na dojście co najmniej do okolic maksimów 2011 roku.

Co zrobię? Będę szukał okazji na rynku i jeśli wpadnę na pomysł mniej oparty na akcjach a dający się zrealizować w ramach IKE i z potencjałem zysku co najmniej 15-20% w skali roku, to zdywersyfikuję portfel. Jeśli nie, będę dalej trzymał posiadane akcje. Co do perspektyw dalszego wzrostu kursów pozostaję optymistyczny, ale widzę istotne ryzyko znaczących spadków, wynikających z pogorszenia postrzegania ogólnej koniunktury gospodarczej.

Posiadane akcje:

Elzab (wejście po 2,10 zł) >> (cena 'po kryzysie' ok. 2,5-3 zł / akcję)

Farmacol (wejście po 30,01 zł) >> (cena 'po kryzysie' ok. 35-40 zł / akcję)

MW Trade (wejście po 7,63 zł) >> (cena 'po kryzysie' ok. 15-17 zł / akcję)

Polnord (wejście po 29,75 zł) >> (cena 'po kryzysie' ok. 35-40 zł / akcję)

Ronson (wejście po 0,90 zł) >> (cena 'po kryzysie' ok. 1,5-1,7 zł / akcję)

Powrót ze snu jesiennego

2011-12-08T11:59:00.000+01:00

W ciągu ostatnich 3 miesięcy nie pisałem na blogu. W sumie nie wydarzyło się nic szczególnego bym mógł to uzasadnić i wymigać się od odpowiedzialności ;) i nie będę tego próbował.

Podsumowanie inwestycyjne będzie zatem za cały okres w którym go nie było: wrzesień, październik i listopad 2011.

Na szczęście dla inwestycji zestawienia miesięczne i operacje na bieżąco notowałem. Nie było ich za wiele i w tym sensie można powiedzieć że moja aktywność inwestycyjna była niska. Po letnich spadkach włączył się w portfelu tryb "kup i trzymaj" i stąd m.in. mniej operacji.

Wrzesień

We wrześniu nie miałem transakcji. Trzymałem portfel inwestycyjny (w ramach IKE w DM BZ WBK), złożony z akcji spółek: Elzab, Enea, Farmacol, Instal Kraków, LC Corp, TU Europa, Polnord.

W stosunku do wyceny z końca sierpnia, wartość portfela spadła o 5,6%. W tym czasie WIG20 spadł o 10,7%, WIG a o 9,36% czyli wynik sporo lepszy od indeksów.

Październik

W kolejnym miesiącu miałem już transakcję - sprzedałem akcje Enei po 18 zł czyli tyle po ile je kupiłem w czerwcu. Dlaczego sprzedałem - uznałem, że potencjał dalszego wzrostu jest niewielki, co najwyżej do 20 zł a na rynku jest mnóstwo tanich akcji. Sprzedając mogę odkupić Eneę taniej np. po 16 zł jeśli powtórzy się okazja, lub zainwestować w coś innego jak się spadki na innych spółkach "uklepią".

Środki leżały do końca miesiąca i czekały na reinwestycję. Zmiana wyceny portfela w październiku to 6,0% na plusie, w tym czasie WIG20 8,36% na plusie a WIG urósł o 7,56% czyli nieco gorzej niż indeksy.

Listopad

Tu już było więcej operacji, prawie jak w dobrych czasach. Po lekturze raportów za III kwartał zdecydowałem się trzymać posiadane akcje spółek, jako że operacyjnie radzą one sobie dobrze, w odróżnieniu do kursów. Potencjał zysku wzrósł przy podobnym ryzyku.

Szkoda wychodzić z inwestycji przez zniechęcenie. Przynajmniej w moim wypadku realizuję stratę jak perspektywy lub wyniki spółki się mocno pogorszą lub jeśli widzę inną lepszą spółkę na horyzoncie. Żadne takie czynniki nie zaszły w wystarczającym stopniu.

Za "zakiszone" w październiku środki z Enei, kupiłem papierów Hydrobudowy Polska po 80 groszy. Od jakiegoś czasu obserwowałem zachowanie akcji, które w moim odczuciu uklepało już dno i rozpoczęło co najmniej większe odbicie. Fundamenty spółki są jeszcze silne, wyniki dobre, natomiast perspektywy - przez rynek ocenione jako skrajnie negatywne. Wiadomo, budownictwo infrastrukturalne i jeszcze ten stadion narodowy... Myślę że skoro perspektywy są tak złe i kurs spadł tak mocno to może wszystko jest w cenach do przesady i poprawa perspektyw może zdziałać na kursie cuda.

Technicznie też wydawało mi się, że jest dobry moment na wejście - wyprzedanie. Inwestycja nie trwała zbyt długo ze względów technicznych. Papiery kupiłem 2 listopada jak weszło mi zlecenie a sprzedałem 7 listopada jak weszło mi zlecenie take profit po 1 zł i się zrealizowało na otwarciu po 1,02 gdy zbliżało się wykupienie. Zysk 26% w tydzień w takich warunkach rynkowych - cudo. Do tego HBP miał duży udział w portfelu - przy sprzedaży około 20%. Portfel całościowo na tej operacji zyskał na wartości 4,6%.

Później jeszcze kombinowałem grać pod odbicie na kursie TU Europy i dokupiłem akcji przed publikacją jak sądziłem dobrych wyników za III kwartał. Wyniki dobre ale kurs nie zareagował. Później było info o tym, że Czarnecki nie ma kupca na spółkę a była ona ponoć wystawiona na sprzedaż.

Na fali pogorszenia nastrojów przegrzana technicznie Hydrobudowa zaczęła spadać. Sprzedałem dokupione akcje TU Europy ze stratą 1,4% i ustawiłem się na Hydrobudowie, gdzie zlecenie weszło ponownie po 80 groszy. Tym razem spadki były kontynuowane, kurs nie odbił tak jak wcześniej od tego poziomu. Obecnie waha się w okolicach 78-82 grosze. Czekam na rozwój sytuacji technicznej i fundamentalnej.

Listopad zakończyłem wzrostem portfela o 0,2% podczas gdy WIG20 spadł o 3,52% a WIG zanurkował o 4,03%. Wynik mojego portfela byłby lepszy, gdyby nie spadki na kursach Polnordu i LC Corp, które dobrze sobie radziły i stabilnie odrabiały spadki od początku jesieni.

Grudzień

Tym sposobem szybko doszliśmy do grudnia czyli ostatniego miesiąca by poprawić roczne wyniki. Od początku roku mój portfel stracił na wycenie 7,3%, podczas gdy WIG 20 spadł o 16,6% a WIG o 16,8%. Na lokacie bym zarobił przez rok około 5% na czysto tak więc w kategoriach kosztu alternatywnego mam w grudniu do odrobienia około 12-13% by wyjść na zero. Czy to będzie możliwe? Raczej nie. Mam nadzieję, że następny, 2012 rok pozwoli odrobić straty z nawiązką i postaram się przygotować portfel na nadchodzący rok.

Na czym polegały moje błędy w tym roku, że jest on prawdopodobnie stratny? Prawdopodobnie na tym, że nie doceniłem potencjału spadku na mniejszych spółkach. Tanie stało się jeszcze tańsze, dużo tańsze.

Bessa 2008 roku i początku 2009 nauczyła mnie, by w takim okresie, jak to oceniam uspokojenia po załamaniu, akumulować papiery stabilnych spółek, które padły ofiarą największej przeceny. Tak też teraz czynię. W nowym roku zamierzam wygospodarować oszczędności i "rzucić" je na rynek w takie właśnie walory.

Podsumowanie sierpnia

2011-09-08T16:14:00.000+02:00

W sierpniu praktycznie nie miałem czynnej aktywności inwestycyjnej, tylko obserwowałem sytuację. Wszystkie spółki których akcje mam w portfelu, jestem przekonany że wyjdą cało z trwającej zawieruchy i być może do końca roku odrobią straty. Dlatego chcąc czy nie kontynuowałem strategię "kup i trzymaj" albo jak z ironią pisał autor bloga APP Funds, "kup i wytrzymaj".

Taka strategia zbiegła się też w czasie z przeprowadzką do nowego lokum, wykończonego na czas przeprowadzki tak w 40% a więc sierpień upłynął głównie pod znakiem dalszego wykańczania, a wykańczane było nietylko mieszkanie ale i ja. Na szczęście wszystko dobiega do szczęśliwego końca i bez większych ubytków na zdrowiu i na portfelu ponad to co było konieczne.

Wynikami portfela absolutnie nie ma co się chwalić, chyba że bym się porównał do Investors FIZ, który stracił w sierpniu 22,6%. Kondolencje dla klientów. Ja straciłem "tylko" 14,8%. Od początku obsuwy portfela czyli od czerwca 2011, straciłem 22,4% a od początku roku jestem na minusie 7,5%. Wymazałem 18,3% zysku które miałem jeszcze na koniec maja za okres styczeń-maj 2011 ale w ogólnej kwalifikacji nie jest jeszcze aż tak źle. Ciągle mam szansę na dodatni i powyżej lokat wynik na koniec roku, wystarczy żebyśmy urośli tak z 15% w 4 miesiące.

Jakie plany na najbliższą przyszłość? Na pewno cieszy mnie decyzja Narodowego Banku Szwajcarii, który zdecydował się na przeznaczenie nieograniczonych środków na obronę poziomu EURCHF na 1,20. Faktycznie będzie oznaczało zafiksowanie kursu franka na poziomie nie wyższym jak 3,3-3,5 do złotówki co powstrzyma narastanie minusa na bilansie mojego kredytu kontra wartości nieruchomości w której do tej pory mieszkałem. Mam nadzieję że z czasem wyjdę na swoje (parę lat myślę minie na pewno) i kiedy będę mógł zbyć mieszkanie bez dopłacania to tak uczynię. Do tej pory idzie ono pod wynajem.

W kwestii inwestycyjnej to nie sprzedaję posiadanych akcji bo na razie nie widzę lepszych spółek do kupna, nie kupuję bo nie mam wolnych środków na ten cel i nie przełączam się na inne aktywa bo myślę że przy obecnych cenach to na akcjach można w średnim i długim terminie najwięcej zarobić.

To by było na tyle, zachęcam do dalszego cierpliwego inwestowania i obserwowania sytuacji, nawet jeśli nasze bieżące wyniki są smętne.

Kapitałowe trzęsienie ziemi

2011-08-11T10:18:00.000+02:00

Od kilku tygodni giełdy się trzęsą w posadach, a frank i złoto drożeją do nieba jako wyraz ucieczki od euro i dolara, których parytet EURUSD w sumie dużo się nie zmienił.

Komentatorzy ekonomiczni mówią że to nieuzasadniona panika a giełdowi gracze wiedzą, że rynku trudno przewidzieć. To, czy panika była czy nie uzasadniona dowiemy się po czasie. Czasem jest ona samospełniającą się przepowiednią, kiedy spadająca wartość aktywów kapitałowych powoduje kryzys w realnej gospodarce w skali makro i mikro.

Przyczyny obecnych spadków istniały od lat, wszyscy wiedzieli, że kraje są zadłużone i że ciężko jest w większości demokracji z utrzymaniem równowagi budżetowej. To nie przeszkadzało, by przez dziesiątki lat giełdy rosły wraz z zadłużeniem. Nawet po kryzysie 2007-2009 przyszła dwuletnia hossa, którą teraz można nazywać, że być może była tylko odreagowaniem silnych spadków.

Cokolwiek zrobimy z naszymi zasobami kapitałowymi czy to są ruchomości, nieruchomości, akcje, obligacje, metale szlachetne, warto sięgnąć do przeszłości, jakie wówczas następowały konsekwencje.

Moim zdaniem świat nie zbankrutuje w potocznym tego słowa znaczeniu. Jedne aktywa spadną a inne wzrosną ale w długim okresie i tak kapitalizm mimo swych wad, jest chyba najlepszą formą na dystrybucję owoców ludzkiej pracy i dlatego nie upadnie.

Na rynkach zdecydowanie brakuje cierpliwości i w takiej sytuacji zwyciężą inwestorzy którzy są cierpliwi i potrafią stawiać na właściwe konie, odpowiednio dywersyfikować portfel oraz tacy, którzy niczym zwinne węże potrafią wykorzystywać trendy krótkoterminowe i zyskiwać na tym lub tracić mniej niż inni.

Warto się zastanowić do której grupy pasujemy najbardziej i nie stawiać sobie zbyt wysoko poprzeczki, aby zadanie inwestycyjne nie przerosło naszej wiedzy, umiejętności, doświadczenia i odporności psychicznej czego sobie i wszystkim inwestorom życzę.

Podsumowanie lipca

2011-08-02T15:39:00.001+02:00

Lipiec to okres intensyfikacji spadku wartości mojego portfela, dodatkowo wzmagany stresem wywołanym umocnieniem franka, w którym mam kredyt mieszkaniowy. W sumie przez 2 ostatnie miesiące wynik z inwestycji giełdowych wyniósł minus 6,8%, co oznacza spadek zysku zanotowanego od początku roku 2011 z +14,9% na +7,9%.

Można powiedzieć, że nie jest źle jeśli się spojrzy w średnim, 7-miesięcznym horyzoncie ale fakt jest taki, że ostatnio takie kiepskie rezultaty miałem w bessie 2008 roku. Czyżby i tym razem była to bessa? Trudno powiedzieć. Wychodzę z założenia, że nie można tego wykluczyć. Dlatego już nie zwiększam stawki i nie dopłacam do portfela giełdowego. W grę wchodzą tylko roszady wewnętrzne.

Jeśli jesteśmy w trakcie silniejszej korekty i po niej przyjdzie silne odbicie, to zadowolę się zyskami z tego co mam ulokowane. Wszelkie bieżące nadwyżki z najbliższych 6 miesięcy przeznaczę na w miarę możliwości rozbudowę poduszki płynnościowej na drożejącego franka i inne losowo-bessowe nieciekawe scenariusze.

Rosnące ceny produktów i usług codziennego użytku (żywność, transport, czynsze, media) plus deprecjacja krajowej waluty i rosnące zadłużenie walutowe w przeliczane na prośmieciową złotówkę, łatwo mogą wpędzić w niedźwiedzi nastrój. Dlatego na wszelki wypadek sprawdzałem już strony o pracy w Szwajcarii - tu choćby w rolnictwie, będzie plan B - można próbować się zatrudnić za 1,5 tys franków miesięcznie i jakoś przeczekać, oby nie za długo.

Żeby się jakoś ratować i żeby nie było że jest tak źle, wybieram się niedługo na tydzień w polskie góry, by spojrzeć na to wszystko z innej perspektywy i podładować morale.

Sezon ogórkowy w portfelu

2011-07-12T14:00:00.001+02:00

Czerwiec zakończyłem pod wyraźną kreską a jej wysokość nie jest aż taka straszna tylko dzięki amortyzacji około połowy spadków przez opcje short call na WIG20 OW20L1300. Tych pozbyłem się na koniec miesiąca, jak się okazało przedwcześnie.

W sumie miesiąc zakończyłem inwestycyjnie na minusie -3,2% miesiąc do miesiąca. W najlepszym momencie byłem na 0% a w najgorszym na -3,2% a więc koniec był bardzo słaby. Pewnym pocieszeniem jest fakt, że od początku roku stopa zwrotu wyniosła +14,7%, już po uwzględnieniu spadku z czerwca.

Transkacje w czerwcu

Zrealizowałem 2 transakcje kupna - zapis na JSW (po 136 zł) plus kupno Enei (po 18 zł) i 1 transakcję sprzedaży/zamknięcia - 22 czerwca zamknąłem pozycję opcyjną na OW20L300 po średnio 60 pkt, z zyskiem 37 pkt. WIG20 był wyprzedany a indeksy zachodnie zaczynały wzrosty więc uznałem że z racji możliwego odbicia i u nas, jest sens zamknąć pozycję a środki wrzucić w upatrzone akcje.

Niestety odreagowania na polskim rynku było dopiero w lipcu i na tyle krótkotrwałe że trudno było mi na nim zarobić.

Transakcje w lipcu

Już na początku lipca sprzedałem większość akcji Instalu Kraków po 18,69 zł (piękny timing) ale za środki kupiłem Farmacol po 30 zł i Elzab po 2,36 zł które to obie spadły i obecnie są notowane po kolejno 29 i 2,18 zł. Dynamika wycen portfela od początku lipca wynosi od +3,2% do -1,7% obecnie. Był więc moment w którym odrobiłem w pełni straty z czerwca ale trwał zbyt krótko i było za słaby bym zamykał pozycje.

Przyczyną sprzedaży akcji Instalu Kraków było mocne pogorszenie sentymentu do deweloperów jak i wypowiedzi osób z branży że negatywnie postrzegają przyszłość co do cen i poziomów rentowności. Instal który deweloperem jest z "doskoku" może sobie radzić na tym rynku słabiej. Pozostał mi niewielki pakiet akcji z 3% udziałem w portfelu.

Oprócz wymienionych operacji, 6 lipca rano sprzedałem świeżo kupione akcje Jastrzębskiej Spółki ("Związkowej") Węglowej po 139 zł kasując skromne 2% zysku.

Obecnie mam pozamykane pozycje jakie miałem w normalnym rachunku inwestycyjnym a środki powędrują na wydatki mieszkaniowe. Operacje giełdowe kontynuuję na posiadanym rachunku IKE. Z racji formy tego rachunku nie mogę w nim posiadać instrumentów pochodnych ani dowolnie wpłacać lub wypłacać środków.

Z tego powodu horyzont inwestycyjny jest długoterminowy. Uważam że kupowanie obligacji skarbowych jest nie najlepszą opcją w tym momencie (symboliczne zyski) więc liczę na akcje posiadanych spółek które wymieniam między sobą w ramach koszyka spółek które obserwuję, zależnie od aktualnej ceny i perspektyw w długim terminie.

Portfel po zmianach

Instalu Kraków zostało około 3%. Zależnie od sytuacji albo dokupię jak kurs mocno spadnie a będę miał wolne środki, albo sprzedam pozostałą część pakietu jeśli będzie korzystny moment.

LC Corp (19% udziału) i Polnord (20% udziału) "deweloperzą" zawodowo i myślę że poradzą sobie lepiej niż Instal Kraków. Potencjał do wzrostów jest większy. Ceny ich akcji są moim zdaniem w długim terminie okazją i w związku z tym je trzymam. Moje ceny docelowe to odpowiednio 2 zł i 40 zł za akcję.

TU Europę (16% udziału) trzymam jako że nic nie zapowiada by dobre wyniki spółki miały w tym i kolejnym roku się skończyć. Spodziewam się że na fali dojścia zysku ponad 20 zł na akcję w tym roku i ponad 20 zł w następnym, dojdzie również do wzrostu kursu w 12-miesięcznej perspektywie co najmniej do poziomu 230 zł.

Elzabu kupiłem niewielki pakiecik ok. 6% udziału w portfelu. Liczę na dalszy wzrost przychodów i wzrostu wyniku z powodu objęcia obowiązkiem instalacji kas fiskalnych kolejnych grup zawodowych. Efekty tego były już widoczne w wynikach za I kwartał 2011. Liczę na ceny akcji w okolicach 3 zł w perspektywie roku i zyski na akcję w tym roku rzędu 30-40 groszy.

Enea (ok 14%) została kupiona po 18 zł za akcję pod dokończenie prywatyzacji. Akcje planuję sprzedać jak negocjacje co do sprzedaży zostaną wznowione a kurs znajdzie się na podobnych poziomach jak z wiosny tego roku - czyli do około 24 zł za walor.

Farmacol trafił do portfela jako że jest to stabilna spółka, która regularnie generuje zyski od wielu lat. Ważne jest też niskie zadłużenie spółki na tle branży. Obecnie wskaźnik C/Z jest nieco poniżej 10 a C/WK nieco poniżej 1. Są to dla tej spółki historycznie niskie poziomy po których przychodziło odreagowanie. W perspektywie 12 miesięcy liczę na odbicie kursu do poziomu ok. 40 zł. Udział spółki w portfelu to 14%.

Najbliższe miesiące to dla mnie okres wykańczania mieszkania i przeprowadzki. Na tym skupiam główną uwagę. Inwestycje zgodnie z planem wrócą na tapetę około września-października, chyba że na giełdzie zajdą kolosalne zmiany, wówczas roszady pojawić się mogą i w portfelu.

Silne spadki na polskim rynku - co robić?

2011-06-22T12:09:00.000+02:00

Od kilku tygodni trwają systematyczne spadki indeksów na GPW. W przypadku wielu spółek, które mają w indeksach mniejszy udział, spadki trwają od jesieni zeszłego roku a więc już około 2-3 kwartały. W przypadku indeksów spółek budowlanych i deweloperskich można mówić o bessie.

Co zatem począć w takiej sytuacji może drobny inwestor? Sam cierpliwie czekam i zamierzam konsekwentnie stosować strategię, jaka się sprawdziła w poprzedniej bessie. Wybieram spółki które są najatrakcyjniejsze pod względem fundamentalnym i najatrakcyjniej wycenione. Po silnych spadkach sprawdzam, czy są na rynku spółki jeszcze tańsze i o dobrych fundamentach niż te które posiadam w portfelu. Jeśli tak jest, staram się w średnim terminie sprzedać posiadane akcje i kupić walory spółek których kursy jeszcze bardziej ucierpiały.

Ta technika nie chroni przed spadkiem wartości portfela. Powinna natomiast sprawić (w moim przypadku tak było) że w sytuacji wzrostów na rynku, nasz portfel będzie rósł znacznie powyżej rynku, przez co straty nadrobimy zdecydowanie szybciej niż rynek. Jeśli rynek dojdzie do poziomu sprzed spadków, my będziemy już zarobieni może dwukrotnie więcej, czego Wam i sobie życzę.

Odnośnie momentów wychodzenia i wchodzenia na rynek, nie znalazłem uniwersalnego sposobu by wchodzić w okolicy dna i sprzedawać w okolicy szczytu. Jestem natomiast przekonany, że kupując tanio wyprzedane akcje stabilnych lub/i perspektywicznych spółek a sprzedając gdy są stosunkowo wysoko wycenione, w długim terminie zarobię ponad rynek i zdecydowanie ponad inflację/lokaty bankowe.

Wspomnienia z Wall Street

2011-06-07T13:50:00.000+02:00

W minionym tygodniu od czwartku do niedzieli miałem przyjemność uczestniczyć po raz pierwszy w corocznym zjeździe inwestorów indywidualnych w Zakopanem które to zdarzenie miało nazwę Konferencji Wall Street 15 jako że działo się po raz 15 z rzędu. Konferencja jest organizowana przez Stowarzyszenie Inwestorów Indywidualnych.

Inwestycja czasu i pewnych środków okazała się znakomita i w wymiarze edukacyjnym w pełni zaspokoiłem swoje oczekiwania. Jeszcze nigdy nie rozmawiałem z tyloma prezesami i dyrektorami finansowymi w ciągu 4 dni. W sumie, jak podał organizator, na miejscu zjawili się przedstawiciele około 100 przedsiębiorstw.

Mnie zaciekawiły następujące:

Ambra - rynek główny GPW, zajmuje się produkcją i dystrybucją win (m.in. El Sol, Fresco), vermutów (Cin Cin), mocnych alkoholi (whisky) i napojów bezalkoholowych (Piccolo itp). Myślę że jest to bardzo ciekawa spółka na długi termin.

Momo - New Connect, tworzy od podstaw ogólnopolską sieć bezobsługowych stacji paliw. W tej chwili mają 1 stację i planują zwiększenie do 4 w tym roku i ponad 20 w kolejnym. Niedawno przegłosowano nową emisję akcji z celem na sfinansowanie ekspansji. Myślę spółka jest ciekawa, lecz znaczną część wzrostu na lata 2011-12 ma już w cenach akcji. Dodaję do listy obserwowanych z możliwością wejścia jeśli średnioterminowo plany będą realizowane a cena akcji spadnie.

NG2 / CCC - rynek główny, sprzedaż obuwia importowanego i krajowego, głównie z niskiej półki cenowej. Świetna organizacja firmy i świetne wyniki. Ostatnia inwestycja w magazyn wysokiego składowania umożliwi spore oszczędności corocznie. Wycena rynkowa spółki jest obecnie dość wysoka, wejście rozważam jeśli dojdzie do większych spadków na giełdzie lub spółce powinie się noga na krótszą metę i kurs wyraźnie spadnie.

Otmuchów ZPC - rynek główny GPW, produkcja wyrobów śniadaniowych, słonych przekąsek, "ptasiego mleczka" i żelek. Ostatnio spółka kupiła właściciela 26% akcji spółki Odra z Brzegu. Planowane jest kupno kolejnych udziałów i emisja dokapitalizowująca Odry, przez co w sumie Otmuchów miałby ponad 50% akcji. Główne plany spółki na najbliższy rok to finalizacja przejęcia Odry oraz prace nad uniezależnieniem się od Biedronki, która jest odpowiedzialna za ponad połowę przychodów spółki. Obecna wycena rynkowa jest dość atrakcyjna, lecz przed spółką są różne niewiadome a cena zdyskontowała jak sądzę to ryzyko. Jeśli się powiedzie przejęcie i wykorzystanie optymalizacji po myśli zarządu to wycena powinna wzrosnąć. Spółkę dodaję na listę obserwacyjną.

Pekaes - rynek główny GPW, branża TSL (Transport, Spedycja, Logistyka). Spółka dobrze zarządzana ale działająca na trudnym rynku, gdzie wyjście na plus jest sukcesem. Jak dotąd przynosi straty na podstawowej działalności. Od 1 lipca wchodzą dodatkowe opłaty dla samochodów ciężarowych w Polsce. Do tego przewoźnicy oczekują coraz wyższych stawek za zlecane przewozy co dla operatora odbija się czkawką. Myślę że jest nadzieja na poprawę ale nie wcześniej jak od 4go kwartału. Póki co można dodać do obserwowanych. Tutaj można pobrać prezentację wyników spółki za ostatni kwartał.

Recykl - New Connect, zajmuje się recyklingiem opon. W tym roku ukończy ważną inwestycję która umożliwi skokowy wzrost wyniku w 2012 roku i wówczas spółka będzie dość atrakcyjnie wyceniona. Jeśli do tego czasu nie wzrośnie kurs to może być wówczas ciekawa inwestycja.

Oprócz spotkań z zarządami, najciekawszy był moim zdaniem piątkowy inauguracyjny wykład Wojciecha Białka nt przyszłości koniunktury w Polsce i na świecie. Zauważyłem, że wiele osób z branży finansowej opiera się na jego analizach i na jego podejściu do badania danych.

Dla osób, które rozważają udział w Wall Street: zdecydowanie warto. Co można oczekiwać to by więcej spółek z rynku głównego brało udział w konferencji, nietylko tych które przeprowadzają emisje akcji lub obligacji i potrzebują wsparcia.

Maj pod znakiem zysku z Pekaesu i straty na Polnordzie

2011-06-01T11:49:00.003+02:00

W maju wykonałem stosunkowo dużo transakcji jak na ten dość spokojny rok.

1) BGŻ - kupiłem w IPO po 60 zł i sprzedałem blisko otwarcia na 1szej sesji po 63 zł. Posiadany pakiet był na tyle mały, że nie było sensu trzymać dłużej, analizować spółkę itp. w oczekiwaniu na kilka(naście) procent dodatkowego zysku w dłuższym terminie. Też nie miałem przekonania do trzymania akcji w dłuższym terminie, licząc że poczekam i ewentualnie odkupię jak zejdzie do 60 zł, co zresztą się teraz dzieje.

2) Enea - chciałem kupić większy pakiet tuż po publikacji wyników za I kwartał ale po cenie 18,11 zł po jakiej złożyłem zlecenie, weszła tylko niewielka ilość. Sprzedałem ją z niewielkim zyskiem po 18,49 zł. Jak się okazało, lepiej było dokupić akcji, które obecnie kosztują ok. 19,60 zł.

3) Instal Kraków - kupiłem docelowy pakiet akcji po 18,73 zł, ze średnioterminowym do długoterminowego horyzontem inwestycyjnym. Oczekuję wzrostu kursu z przyczyn fundamentalnych jak i technicznych - jeden z głównych akcjonariuszy, Legg Mason Skoncentrowany FIZ, moim zdaniem może zorganizować podbitkę ceny tego waloru po zakończeniu emisji nowych certyfikatów funduszu (zapisy były przeprowadzane w maju). Liczę na 20-22 zł do końca roku a dalej... zobaczymy. Przy osiąganiu zysków na akcję rzędu 3 zł (a na takie liczę zwłaszcza z deweloperki), cena co najmniej 30 zł za akcję wydaje się w dłuższym terminie odpowiednia.

4) LC Corp - dokupienie akcji po cenie 1,54 zł. Myślę że w perspektywie 1-2 lat spółka wykaże znaczne zyski z realizowanej inwestycji przy ul. Przyokopowej w Warszawie. Do tego rośnie skala działalności mieszkaniowej spółki w segmencie popularnym, na czym osiąga rentowność netto ok. 20% przy dość szybkim tempie sprzedaży lokali.

5) Libet - kupiłem po 4,61 zł aby trzymać do realizacji prognoz na 2011 rok, ale ostatecznie sprzedałem po 4,65 zł z racji zwiększenie pozycji w Polnordzie, która oferuje moim zdaniem większy potencjał wzrostu w stosunku do ryzyka.

6) Pekaes - sprzedaż akcji po średnio 9,14 zł po publikacji raportu za I kwartał 2011. Najlepsza inwestycja maja i druga co do znaczenia od początku roku (po LC Corp). Zysk 9% po prowizji, przy trzymaniu akcji przez ok. 2 miesiące. Z racji znaczącego udziału w portfelu, była głównym budulcem wyniku miesięcznego.

Sprzedałem z racji tego, że kurs wzrósł z powodów krótkoterminowych jak wysoki zysku netto za I kwartał, osiągnięty na transakcjach jednorazowych, które były już wcześniej znane większym graczom oraz planowana dywidenda 1 zł na akcję do wypłaty w czerwcu 2011. Na działalności podstawowej kolejny kwartał straty - nie widać obiecywanej poprawy rentowności a przy generowaniu ujemnej rentowności trudno mówić że wzrost przychodów to wynik jednoznacznie pozytywny.

Rozważam odkupienie akcji jak kurs spadnie do ok. 6-7 zł. W następnym roku może być znowu wypłacona dywidenda jako że spółka ma za dużo gotówki, Będzie można zagrać pod dywidendową zwyżkę ponownie. Jeśli poprawie ulegną wyniki operacyjne w raporcie za II kwartał, to będzie może warto wejść do akcjonariatu bardziej długoterminowo.

7) Polnord - zwiększenie pozycji na/po spadkach, transakcje po 28,50 zł i 28 zł. Średnia cena zakupu spadła z 31,77 zł do 29,75 zł. Celem dokupienia było wykorzystanie silnej przeceny akcji spółki, która moim zdaniem fundamentalnie całkiem nieźle sobie radzi (w odróżnieniu do np. Ganta, gdzie są niższe marże i chyba niezbyt wydajny zarząd). Oczekuję ceny akcji nawet 40 zł w dłuższym terminie, bo krótkoterminowo się na to nie zanosi (kiepski sentyment do deweloperów).

Na koniec miesiąca wycena portfela z uwzględnieniem transakcji zamkniętych i zmian wycen pozycji otwartych, wzrosła o 3,4% przy zakresie wahań od 0 do +5,3%. Najwyższą wycenę odnotowałem od razu po sprzedaży akcji Pekaesu i przed ich relokowaniem w Instal Kraków i Polnord, na których jak dotąd mam straty. Oprócz transakcji akcyjnych bardzo ważnym elementem była zmiana wyceny pozycji short call na opcjach OW20L300 które handlowano w cenach 60-100 zł, zależnie od koniunktury na rynku, co "wygładzało" stopę zwrotu z akcji, podwyższając ją przy spadkach na szerokim rynku i zaniżając przy wzrostach. Licząc od początku 2011 roku, stopa zwrotu wyniosła 18,3%.

W nadchodzącym okresie wakacyjnym czerwiec - sierpień, spodziewam się trendu bocznego indeksów w przedziale 2700-3000 pkt. Przy spadku do ok. 2700, zakładam zamknięcie pozycji opcyjnej.

Zastanawiam się nad otwarciem pozycji krótkiej na CHFPLN, kiedy ten ponownie podejdzie pod 3,30, lecz myślę że przy scenariuszu spadku WIG20 do ok. 2700 pkt, CHFPLN może być notowany jeszcze wyżej i wówczas będzie bezpieczniejszy/zyskowniejszy moment do otwarcia pozycji. W średnim terminie myślę że kurs przynajmniej na krótko wróci do poziomi 3,00 i wówczas można będzie zamknąć pozycję.

Recenzja książki "Trader VIC II. Zasady profesjonalnej spekulacji" by Victor Sperandeo

2011-05-26T20:30:00.005+02:00

Autor Victor Sperandeo jest żywą legendą Wall Street a zasłynął dzięki osiąganiu niesamowitych wyników inwestycyjnych. Należało do nich wypracowanie w okresie 1978-1987 średniorocznej stopy zwrotu z inwestycji portfelowych na poziomie 70,7%!

W okresie późniejszym na popularności zyskał dzięki częstej obecności jako komentator w programach telewizyjnych nt inwestowania, w prasie, oraz dzięki bestsellerowi Trader Vic. Metody mistrza Wall Street. Udało mi się dotrzeć do drugiej / ulepszonej edycji jego książki i poniżej postaram się uszczknąć rąbka tajemnicy.

Książka jest podzielona na 4 części: podstawy ekonomiczne - co można określić jako odpowiednik analizy makroekonomicznej, analizę techniczną, obrót opcjami i psychologię dealera. Na początku miałem wrażenie, że część pierwsza jest jak mocno przydługi wstęp, lecz po przeczytaniu całości, uznałem, że jest to chyba najciekawsza część.

Spodobało mi się stwierdzenie, że "osiągnięcie choćby najmniejszego sukcesu w handlu papierami wartościowymi wymaga dużego wysiłku i poświęcenia znacznej ilości czasu". Autor miał na myśli zarabianie w długim terminie na poziomie powyżej inflacji i dynamiki indeksów szerokiego rynku. Każdemu może się bowiem trafić zarobić np. kilka razy na akcjach choćby w Polsce na debiucie państwowej spółki.

Kiedy w pozycji nt inwestowania ktoś pisze, że można to wykonywać bardzo skutecznie a do tego bez większego wysiłku, od razu podchodzę do takiego autora z dystansem. Być może lepiej mu idzie sprzedawanie książek niż inwestowanie.... Sperandeo zdecydowanie do tego grona nie zaliczam.

Autor przekonuje, że należy pamiętać iż ekonomia nie jest nauką ścisłą a "każdy kto myśli lub pisze o ekonomii, w pewnym stopniu uwzględnia wpływ osobistych przekonań i wartości". Dlatego zapewne każdy ekonomista może mieć inne prognozy i wnioski.

Trader Vic jest zwolennikiem austriackiej szkoły ekonomicznej, która zakłada, że powstawanie nierównowag i niepewności jest nieodłączną częścią działań człowieka. Zgodnie z definicją, najlepszym mechanizmem koordynującym w długim terminie, jest wolny rynek, w którym po okresie dostosowawczym powraca stan równowagi.

Państwo poprzez swoje działania w gospodarce może więcej zaszkodzić niż pomóc, bo przez szeroki interwencjomizm, decyduje za całe społeczeństwo, mimo że nie posiada wszystkich danych potrzebnych do podjęcia właściwego wyboru. W ten sposób dochodzi do jeszcze większego marnowania zasobów i eskalacji sytuacji nierównowagi w długim terminie.

Autor wskazuje trzy przewodnie zasady, które kierują jego filozofią inwestycyjną. Pierwsza zakłada, że główne ruchy rynku są skutkiem podstawowych sił ekonomicznych, które z kolei są wywoływane decyzjami politycznymi.

Druga zasada zakłada, że aby podjąć właściwą decyzję co do przyszłej inwestycji, dobrze jest spojrzeć w przeszłość w poszukiwaniu analogii. Zaleca by nigdy ślepo nie wierzyć ekspertom. Należy sprawdzać na bazie historycznej wszelkie stanowiska i opinie, jakie mogłyby w danej sytuacji zostać wygłoszone oraz wybrać do naszej strategii inwestycyjnej te, które okazywały się najbardziej skuteczne i zgodne z naszą filozofią.

Podkreśla, że na giełdzie można zarabiać, mimo że się opiera na błędnych przesłankach lub tracić, mimo że przesłanki są prawidłowe. W długim terminie taki stan nie powinien trwać, krótkoterminowe straty są do odrobienia a zyski z przypadku do stracenia z nawiązką.

Ostatnia zasada dotyczy inwestowania kontrariańskiego, czyli naprzeciw rynkowym trendom. Chodzi tu o posiadanie własnych opinii i stosowanie samodzielnych posunięć, które mogą być w sprzeczności z tym, co w danej sytuacji w większości czynią inni. Aby nie błądzic razem z tłumem, kluczem jest rozpoznanie błędnego przekonania i podjęcia decyzji zanim błąd zostanie zauważony i trend się odwróci.

W książce podkreślone jest, że inwestor winien kierować się stałymi zasadami inwestycyjnymi, które "pełnią rolę sita w procesie intelektualnego odsiewu (...) umożliwiając racjonalną analizę rynku oraz prognozowanie'".

Całość opisana jest w ciekawy sposób i bardzo przystępnym językiem do tego stopnia, że czytałem po kilkadziesiąt stron dziennie przed snem, jako książka "na dobranoc".

Książkę można nabyć internetowo m.in. przez ten link.

Autor: Victor Sperandeo

Tytuł: Trader Vic II. Zasady profesjonalnej spekulacji

Tytuł oryginału: Trader Vic II. Principles of Professional Speculation

Przekład: Paweł Homiński

Stron (wersja polska): 283

Wydawnictwo: Dom Wydawniczy ABC

Rok wydania: 1998

Oprawa: twarda

Wyniki za I kwartał 2011, cz. III ostatnia: LC Corp, Polnord

2011-05-20T15:53:00.002+02:00

Poniżej omówienie wyników dwóch ostatnich już spółek z portfela. Tym razem są to "rasowi" deweloperzy, głównie mieszkaniowi ale też w coraz większym stopniu dywersyfikujący działalność o budowę nieruchomości handlowo-biurowych.

LC Corp (kurs 1,51 zł, w portfelu od 1,56 zł)

Spółka pochwaliła się za I kwartał 2011 r. skonsolidowanym zyskiem netto 13 mln zł przy przychodach 53 mln zł. Rok wcześniej było to odpowiednio 14 mln i 54 mln zł. Zysk na akcję wyniósł 0,03 zł a wartość księgowa na akcję wzrosła do 2,14 zł.

Zobowiązania długoterminowe wyniosły 230 mln zł i były na tym samym poziomie jak na koniec 2010 roku, krótkoterminowe spadły z 78 do 58 mln zł. Aktywa spółki spadły kwartał do kwartału o 6 mln zł do 1.273 mln zł przy wzroście kapitałów własnych o 13 mln zł do 985 mln zł. Można więc powiedzieć że pod względem bilansowym był to okres delewarowania i akumulacji zysków.

Pod względem technicznym, kurs LCC cały czas porusza się w długoterminowym i średnioterminowym trendzie bocznym między 1,40 a 1,80 zł. Od 3 miesięcy kurs jest w trendzie spadkowym i znajduje się obecnie w dolnej części nakreślonego zakresu wahań.

Komentarz. W spółce w I kwartale nie stało się w mojej opinii nic szczególnego. Nabywane są dość regularnie stosunkowo tanie działki w celu budowy mieszkań w segmencie popularnym, tak aby kwalifikowały się do programu "Rodzina na Swoim". Budowy są w znacznej części finansowane z wpłat klientów.

Z komunikatów ze spółki zrozumiałem, że przyspieszono wdrażanie nowych projektów deweloperskich na posiadanych już, często drogo kupionych gruntach w 2007 roku, tak aby wyczyścić ten bank ziemi.

Także przyspieszono prace na ul. Przyokopowej w Warszawie, gdzie ma powstać budynek biurowy a w nim prawdopodobnie znaczną część najemców będą stanowiły spółki z grupy Leszka Czarneckiego. Na ten też zapewne cel spółka poinformowała o emisji obligacji na 100 mln zł. Z tego też powodu można oczekiwać w dalszych wynikach wzrostu lewarowania, zadłużenia krótkoterminowego i długoterminowego i wzrostu zapasów, do czasu ukończenia biurowca.

Spółka pod koniec kwietnia poinformowała na swojej stronie www o kupnie gruntu w podwarszawskich Ząbkach, gdzie planuje etapowo zbudować w sumie ok. 880 stosunkowo tanich mieszkań.

Podsumowując, myślę że spółka coraz aktywniej wykorzystuje posiadane grunty i też można liczyć na wzrost zysków. Nawet biorąc pod uwagę że przepłaciła za wiele działek nabytych w 2007 roku, jej obecna wycena nie uwzględnia moim zdaniem potencjału zysku z już uruchomionych i planowanych do uruchomienia projektów w tym i następnym roku. Dlatego zamierzam trzymać akcje spółki w dłuższym terminie.

Polnord (kurs 28 zł, w portfelu od 29,75 zł)

Spółka zaraportowała w I kwartale 2011 16 mln zysku netto przy przychodach 21 mln zł w porównaniu do odpowiednio16 mln zł i 43 mln zł w I kwartale 2010. Słabsze przychody są skutkiem znacznie mniejszej ilości przekazanych mieszkań a zysk jest efektem operacji przeszacowania należności dochodzonych sądownie wobec Miasta Warszawa. Spółka uznała, że ostatnio korzystny dla niej wyrok sądowy zbliża ją do odzyskania kwoty spornej i szacowaną kwotę może stopniowo ujmować w bilansie i w rachunku zysków.

Oprócz transakcji przeszacowania, zwraca uwagę wysoka rentowność na odnotowanej sprzedaży mieszkań. Wyniosła ona 26,7% rentowności na przekazanych w I kwartale 56 mieszkaniach. Dało to kwotę 5,7 mln zysku brutto. Rok wcześniej rentowność na sprzedaży mieszkań wyniosła 16,8%.

Suma aktywów spółki wzrosła w I kwartale w porównaniu do końca 2010 roku o 94 mln. Zobowiązania długoterminowe wzrosły o 17 mln, w tym kredyty o 9 mln. Zobowiązania krótkoterminowe wzrosły o 61 mln,

w tym oprocentowane o 30 mln zł. Wartość księgowa na akcję wzrosła do 52,74 zł w porównaniu do 52,02 kwartał wcześniej.

Komentarz. Spółka miała kwartał z niewielką ilością przekazanych mieszkań, w związku z czym pomimo wysokiej rentowności, na poziomie netto miałaby stratę - przekazanych mieszkań nie starczyło na pokrycie kosztów ogólnych. Dlatego jak mniemam wykazano zysk z wyceny należności wobec Miasta Warszawy.

Skala roszczeń Polnordu wobec Warszawy to ok. 170 mln plus odsetki za grunty przekazane pod drogi. W świetle ostatniego korzystnego wyroku, możliwe jest uzyskanie przynajmniej znacznej części tej kwoty. Dlatego zaraportowanie częściowego jednorazowego zysku pod tym względem nie powinno być traktowane jako kwota wyssana z palca.

Jako że spółki z grupy Krauzego już od dłuższego czasu cieszą się słabnącą popularnością a do tego Polnord korzysta ze znacznego lewara dłużnego, stara się by wyniki na poziomie netto w każdym kwartale wyglądały dobrze.

Odnośnie perspektyw na przyszłość, w 2010 roku spółka sprzedała ok. 800 mieszkań a w okresie I -IV 2011 było to około 100 mieszkań miesięcznie. Jak Polnord zacznie przekazywać te mieszkania w tempie sprzedaży, czyli 200-300 kwartalnie to kwota zysku ze sprzedaży wzrośnie 4-5 - krotnie, co umożliwi odnotowywanie przyzwoitego zysku netto.

Dodam, że spółka prowadzi także inwestycje w obiekty biurowo - handlowe oraz posiada znaczny bank ziemi kupiony jeszcze przed boomem budowlanym i dlatego odnotowuje stosunkowo wysokie rentowności ze sprzedaży. Zadłużenie spółki, w tym z racji emisjii obligacji, jest znaczne ale będzie możliwość ich spłaty po zakończeniu trwających projektów mieszkaniowych.

Znaczna część obligacji jest zamienna na akcje więc jest możliwość że zadłużenie spadnie poprzez rozwodnienie akcjonariatu, co biorąc pod uwagę obecne dyskonto z jakim jest notowana spółka, powinno być już wliczone w cenę.

Podsumowując, myślę że rynek dyskontuje prawie wszystko, co złego może się spółce przytrafić a nie bierze pod uwagę długoterminowych korzyści. Przyczyną tego, oprócz czynników ogólnogospodarczych, mogą być pogłoski jakoby akcje Polnordu były zastawione przez Krauzego jako zabezpieczenie kredytów jakie jego grupa zaciągnęła w bankach, m.in. pod finansowanie działalności Petrolinvestu.

W razie pogorszenia płynności Krauzego i niewywiązania się z płatności kredytowych, banki mogą przejąć akcje Polnordu by zaspokoić należności. Myślę, że Polnord jest w stanie dalej funkcjonować zgodnie z planem, nawet jeśli pakiet Krauzego przejmą banki. Krótkoterminowo mogłoby to oznaczać pogłebienie spadków ale w dłuższym terminie brak niepopularnego inwesotra mógłby Polnordowi znacznie pomóc.

Rzeźnia na debiucie PBO Anioła

2011-05-19T10:56:00.004+02:00

Wczorajszy debiut praw do akcji spółki budowlanej PBO Anioła to dobitny dowód na to, że ostrożności nigdy za wiele. Liczenie na troskę emitenta o dobry wizerunek i chęci, by debiut był udany, to zdecydowanie za mało.

Spółka przyjmowała w kwietniu zapisy na swoje akcje po 10,50 - 12,50 zł a cena emisyjna została ostatecznie ustalona na 11,50 zł. Stało się tak pomimo praktycznie braku zainteresowania ofertą przy tej cenie u inwestorów instytucjonalnych (złożono tylko jeden zapis). Spółka zdecydowała się na przesunięcie prawie całej transzy instytucjonalnej do inwestorów detalicznych.

Jako że przeważnie w IPO występuje znaczna nadsubskrypcja, inwestorzy indywidualni często zapisują się na więcej akcji niż faktycznie chcą kupić, licząc na to że po redukcji otrzymają w przybliżeniu tyle ile planują nabyć. Tym razem okazało się to pułapką. Po informacji o przesunięciu między transzami, redukcja wyniosła 24% i należała do najniższych spośród ofert IPO.

Wczoraj na koniec debiutanckiej sesji kurs praw do akcji spółki spadł o 21,9%. Najwyższy odnotowany kurs 9,75 zł był 15% poniżej ceny z debiutu. Na dzisiejszej sesji kurs spada o 4,2% do 8,60 zł co oznacza stratę od IPO na poziomie 25,2%. Aby ją odrobić, konieczny jest zysk na pozostałym kapitale na poziomie 33,7%.

Ciekawie wypowiedział się w dniu debiutu prezes spółki, Waldemar Anioła: Dzisiejszy spadek notowań to kwestia przypadku. Nasza oferta skierowana jest do cierpliwych inwestorów. Mamy do zrealizowania wiele ciekawych przedsięwzięć, które na pewno będą procentować w przyszłości. (za parkiet.com) Dla inwestorów takie słowa to zapewne niewielkie pocieszenie.

Dla mnie jest to informacja, że kurs IPO był zawyżony a inwestorzy indywidualni dokonali zbyt optymistycznej (powierzchownej?) oceny sytuacji. Gdyby zapisy w transzy indywidualnej odbywały się na takiej samej zasadzie jak instytucjonalnej, można byłoby się wycofać po informacji że zainteresowanie akcjami jest tak słabe i że coś może być ze spółką lub ceną emisyjną nie tak.

Jest to też przykład bardziej spekulacyjnego nastawienia inwestorów indywidualnych w porównaniu od instytucjonalnych. Inwestorzy instytucjonalni nie mogą sobie pozwolić na częste wykonywanie kupna i sprzedaży akcji z racji wielkość posiadanych pakietów. Dlatego na debiucie z ich strony można liczyć na mniejszą podaż a nawet na popyt - starają się utrzymać cenę na debiucie by nie wyjść na idiotów, którzy przepłacili za akcje. Także znaczący jest fakt, że przeważnie pieniądze którymi zarządzają fundusze nie należą do nich tylko do klientów, więc strata ich części boli mniej - co najwyżej zarządzający nie dostaną premii.

Wyniki kwartalne cz. II: Instal Kraków i Libet

2011-05-18T10:25:00.001+02:00

Wyniki za I kwartał 2011 roku z tej grupy spółek portfelowych, budowlano - deweloperskich oceniam dość dobrze. W przypadku Libetu nie wiedziałem jaka może być skala straty sezonowej ale komentarz spółki zamieszczony w raporcie wszystko wyklarował. Z racji wydłużenia się wpisu, komentarze dla spółek LC Corp i Polnord umieszczę oddzielnie.

Instal Kraków (kurs 18,50 zł, w portfelu od 18,73 zł)

Spółka odnotowała wzrost przychodów za I kwartał z 49 do 65 mln rok do roku. Zysk z działalności operacyjnej spadł z 4,4 do 3,2 mln a zysk netto z 3,6 do 2,7 mln. Wartość księgowa na akcję wzrosła do 19,26 zł z 18,82 zł na koniec 2010 roku.

Bezpośrednią przyczyną niższego zysku jest mniejsza liczba przekazanych mieszkań i tym samym niższe przychody i zyski najbardziej dochodowej działalności deweloperskiej. Rok wcześniej przychody deweloperskie wyniosły 14,9 mln zł a zysk ze sprzedaży 4 mln (marża sprzedaży 26,8%) a obecnie przy przychodach 8,4 mln odnotowano zysk 1,6 mln (marża 19%).

Aktywa działalności deweloperskiej wzrosły ze 104 do 109 mln.

Na działalności produkcyjno - montażowo - budowlanej odnotowano 56,9 mln przychodów przy 34,1 mln rok wcześniej (wzrost o 67%).Zysk wyniósł 1,6 mln netto wobec 0,7 mln rok wcześniej.

Aktywa produkcji podstawowej wzrosły z 34 do 54 mln zł.

Stosunkowo najlepiej zachowała się sprzedaż i rentowność na rynek niemiecki, gdzie przy wzroście przychodów z 13,5 mln do 15,5 mln, odnotowano wzrost zysku netto z 0,4 do 0,8 mln.

Komentarz. Wyniki I kwartału w porównaniu rok do roku cechują się słabszą rentownością na głównych działalnościach przy jednoczesnym spadku przychodów deweloperskich. Widać pozytywny wpływ na wynikach działalności w Niemczech.

Odnośnie szacunków na kolejne kwartały, ze wzrostu aktywów produkcyjnych można szacować, że przychody na działalności produkcyjno-budowlano-montażowej będą wysokie w kolejnych kwartałach. Poziom przyszłych marż jest niewiadomą, lecz spodziewam się stabilizacji na obecnym poziomie.

Odnośnie działalności deweloperskiej, jako że jest najbardziej marżowa, spółka ją rozwija co widać po wzroście aktywów tego segmentu. Też w związku z rekomendacją zarządu by pozostawić zysk za 2010 rok w spółce, można szacować że znaczenie tego segmentu będzie rosło.

Podsumowując, Instal rozwija przychody z działalności deweloperskiej, która w perspektywie 12 miesięcy może generować nawet większość zysków spółki. Na działalności produkcyjno-budowlano-montażowej spółka utrzymuje znaczącą pozycję na rynku, wygrywa przetargi, zwiększać przychody ale na razie nie idą za tym sensowne zyski.

W perspektywie kwartalnej trudno powiedzieć jakie będą zyski spółki ale na lata 2011-12 myślę że jest podstawa by sądzić, że wyniki na poziomie 2010 roku (2,38 zł zysku netto na akcję) będą co najmniej utrzymane.

Libet (kurs 4,62 zł, w portfelu od 4,61 zł)

Raport spółki za I kwartał 2011 jest o tyle trudny do interpretacji porównawczej rok do roku, że doszło do znaczących zmian własnościowych. Nastąpiło przejęcie i połączenie Libetu przez Cydię, która następnie stała się Libetem. Cydia w I kwartale 2010 nie konsolidowała jeszcze Libetu i z raportu nie widać jego wyników.

Przydatne są jednak dane pro forma spółki Libet przed przejęciem przez Cydię w porównaniu do Libetu w obecnym kształcie (strona 28. raportu).

Na podstawie danych pro forma, przychody wzrosły rok do roku z 8,5 do 22,5 mln zł a strata operacyjna spadła z 10 do 8 mln. Koszty zarządu spadły z 4,2 do 4 mln. Strata netto wyniosła 7,7 mln zł dzięki pomniejszeniu rezerwy na podatek dochodowy.

Zadłużenie kredytowe spółki wyniosło 87,5 mln podczas gdy rok wcześniej nie było zadłużenia. Zostało ono zaciągnięte przez Cydię na sfinansowanie zakupu Libetu i "odziedziczone" przez Libet po połączeniu. Taki manewr pozwolił Innova Capital na przerzucenie znaczącej części kosztów zakupu Libetu na akcjonariuszy spółki.

Wartość księgowa na akcję wyniosła 3,69 zł podczas gdy na koniec 2010 roku wyniosła 4,56 zł. Spadek jest związany z wypłatą megadywidendy dla głównego akcjonariusza przed debiutem na giełdzie.Wartości niematerialne i prawne (znaki towarowe) są wyceniane na 1,36 zł na akcję a po ich pominięciu wartość księgowa wynosi 2,33 zł.

Komentarz. Wyniki Libetu rok do roku na poziomie działalności operacyjnej są bardzo dobre. W teoretycznie martwym sezonie I kwartału spółka wygenerowała wzrost przychodów o 14 mln zł, dzięki czemu strata na poziomie netto spadła o 2 mln zł. Gdyby nie koszty kredytowania, strata byłaby niższa o 4 mln zł.

Ważne jest, o czym mówił też prezes Napierała, że spółka renegocjowała z bankiem warunki kredytu, co powinno wygenerować oszczędności na odsetkach w kolejnych kwartałach. Skala oszczędności powinna zamortyzować efekt rosnących stóp procentowych.

Spółka w zeszłym roku przejęła kilka zakładów produkcyjnych w północnej Polsce, w tym w okolicy Trójmiasta, co powinno dodatkowo przyczynić się do wzrostu przychodów. Planuje też o kilka procent podnieść ceny wyrobów w związku ze wzrostem kosztów surowców. Spodziewa się, że m.in. dzięki wzroście zapotrzebowania na kostkę od firm budownictwa infrastrukturalnego, przychody powinny rosnąć.

Patrząc od strony aktywów spółki i wartości księgowej, nie wskazują one na niedowartościowanie. Kluczem do utrzymania i wzrostu wyceny rynkowej są więc dobre wyniki operacyjne na sprzedaży kostki, co pozwoli generować gotówkę do obsługi kosztów kredytowych i utrzymania zakładów produkcyjnych.

Spodziewam się, że spółka na tą chwilę jest na dobrej drodze by zrealizować opublikowany plan przychodów na ten rok na poziomie 297 mln zł, natomiast będzie bardzo trudno zrealizować prognozowany zysk netto 32 mln zł. Spodziewam się znacznej konkurencji na nowych rynkach zbytu w północnej Polsce, gdzie aby zachęcić odbiorców do nowej marki, konieczne będą upusty cenowe.

Przy sprzedaży do dużych odbiorców, jak firmy budujące autostrady i obiekty towarzyszące, spodziewam się znacznej konkurencji cenowej co przełoży się także na marżę.

Pomimo powyższych wątpliwości, spodziewam się realizacji prognozy w zakresie zysku netto w zakresie 70-80% co przekłada się na zysk netto 22-26 mln zł. W takim scenariuszu zysk na akcję wyniósłby 0,44-0,52 zł a wskaźnik Ceny do Zysku na koniec 2011 roku byłby na poziomie 9-10.

Ważne są deklaracje spółki co do wypłaty dywidendy na poziomie co najmniej 50% ale ostateczna stopa dywidendy zależy od planowanych inwestycji, zwłaszcza tych planowanych w 2012 roku.

Podsumowując, spodziewam się, że Libet powinien pozostać spółką dobrze zarządzaną i o ile prognozy zysku zostaną zrealizowane w co najmniej 70%, wycena przy sprzyjającej sytuacji giełdowej powinna wzrosnąć. W przypadku pogorszenia wyników spółki, sytuacja może być nieciekawa ze względu na znaczne lewarowanie.

Wyniki kwartalne część I: Pekaes i TU Europa

2011-05-17T09:37:00.003+02:00

Wczoraj wyniki finansowe za I kwartał 2011 opublikowały 3 ostatnie spółki z mojego portfela inwestycyjnego. Wczoraj w nocy zapoznałem się z raportami finansowymi i postanowiłem podsumować sytuację. Poniżej opiszę to, co znalazłem w raportach Pekaesu i TU Europy a w kolejnym wpisie znajdą się wyniki Instalu Kraków, LC Corpu, Libetu i Polnordu jako branża budowlano - deweloperska.

Pekaes (kurs 8,61 zł, akcje już poza portfelem)

Przychody ze sprzedaży wzrosły ze 121 do 211 mln. Za wzrost były odpowiedzialne transakcje sprzedaży nieruchomości na ul. Grzybowskiej i ul. Siedmiogrodzkiej w Warszawie (69,7 mln zł) oraz dwucyfrowy wzrost obrotów na działalności TSL. Wynik netto wyniósł 52,5 mln (1,59 zł / akcję) i był rezultatem sprzedaży w/w nieruchomości. Na podstawowej działalności odnotowano stratę 4 mln zł w porównaniu ze stratą 3,8 mln rok wcześniej i to przy znacznie wyższych przychodach. Wartość środków pieniężnych wzrosła z 66 mln do prawie 120 mln zł. Wskutek zaksięgowania zysku z nieruchomości, wartość księgowa wzrosła kwartał do kwartału z 8,95 zł do 10,59 zł na akcję.

Komentarz. Pomimo obiecywanego przez Zarząd polepszenia zyskowności, na wyniku netto nie widać poprawy. Uzyskanie wysokich zysków na sprzedaży nieruchomości nie jest bez znaczenia, lecz nie przekłada się na atrakcyjność spółki w przyszłości.

Obecnie spółka jest notowana przy wskaźniku C/WK = 0,8, nie posiada zadłużenia, na koncie jest prawie 120 mln gotówki czyli prawie 4 zł na akcję - to są plusy. Z drugiej strony na działalności podstawowej są straty i w kolejnych kwartałach wynik netto bez kolejnych sprzedaży majątku (którego do zbycia nie zostało tak wiele) będzie ujemny, w skali 3-4 mln kwartalnie (ok. 0,10 zł na akcję).

W tym roku wchodzą dodatkowe opłaty za przejazdy po polskich drogach dla samochodów ciężarowych. Dodatkowo, Niemcy otworzyły rynek pracy dla Polaków, w tym polskich kierowców. Jak sama spółka przyznaje w raporcie, do kiepskiej zyskowności operacyjnej przyczyniła się presja przewoźników na ceny, tj. kierowcy biorą więcej za transporty a tego spółka nie jest w stanie w całości przerzucić na klienta końcowego.

Podsumowując, po mini euforii związanej ze skalą zysku netto w I kwartale 2011 i uchwaleniem 13 maja dywidendy 1 zł na akcję, kurs spółki powinien dołować w miarę narastania oczekiwań na stratę w kolejnych kwartałach. Problemem dla kursu będzie też, że na giełdzie jest więcej spółek notowanych poniżej wartości księgowej, które dodatkowo osiągają zyski z działalności podstawowej. Inwestor zanim zdecyduje się na Pekaes ma duży wybór spośród firm w być może lepszej sytuacji.

Dlatego kiedy kurs wzrósł ponad poziom 9 zł, zbyłem wszystkie posiadane akcje (średnio po 9,14 zł). Kurs nabycia wynosił 8,32 zł, co daje 9,2% zysku po prowizji za okres 2,5 miesiąca.

TU Europa (kurs 194,40 zł, w portfelu)

Skonsolidowany zysk netto za I kwartał 2011 wzrósł rok do roku o 29% z 34 mln do 44 mln zł co daje 4,66 zł / akcję w porównaniu do 4,32 zł rok wcześniej. Myślę że w sytuacji rozwodnienia akcjonariatu o 20%, wzrost zysku na akcję o prawie 8% jest znaczącym dokonaniem. Rentowność kapitałów własnych wyniosła 23%.

Spółce zysków przysporzył rozwój akcji kredytów hipotecznych, gdzie oferowane są ubezpieczenia pomostowe i niskiego wkładu własnego. Istotnym segmentem były też Ubezpieczeniowe Fundusze Kapitałowe. Rozwijana jest też aktywność w zakresie ubezpieczeń turystycznych i zdrowotnych.

ERP stara się by do czasu wejścia w życie zasad Solvency II, dokonać rozproszenia usługobiorców w istotniejszym zakresie poza Getin Bank oraz by ograniczyć ilość oferowanych polisolokat, które są stosunkowo mniej marżowym produktem. Podsumowując można powiedzieć, że spółka może ograniczyć w największym stopniu polisolokaty dla Getin Noble Banku na rzecz innych produktów dla innych podmiotów.

13 maja spółka poinformowania o zawiązaniu na Ukrainie przedsiębiorstw, które będą oferować ubezpieczenia majątkowe i na życie.

Komentarz. Spółka osiągnęła bardzo dobry wynik netto i kontynuowała dywersyfikację produktową. Pomimo wzrostu ilości akcji i wielkości kapitału własnego, osiągnęła bardzo wysokie ROE na poziomie 23%. Było to jednak mniej niż rok wcześniej, kiedy wynosiło nieco ponad 30%. Poprzedni poziom był jednak nie do utrzymania w dłuższym terminie, chociażby ze względu na spadek wskaźników wypłacalności i tym samym konieczność ograniczenie skali działalności.

Obecne wyniki biorę za dobrą monetę i oczekuję powtórzenia w kolejnych kwartałach. W skali roku 2011, możliwe jest osiągnięcie 20 zł zysku na akcję co by dało wskaźnik C/Z na poziomie 10. Przy założeniu utrzymania ROE na poziomie 20%, każde 20 zł zysku netto na akcję, może się przełożyć na 4 zł wzrostu zysku netto w kolejnym roku. Jako że jednak spółka będzie wypłacała ok. 50-70% zysku w postaci dywidendy, spodziewam się że sposobem będzie reinwestowanie dywidend w ponowne zakupy akcji o ile poziomy cenowe będą równie atrakcyjne jak obecnie.