“Ik ben werkzaam op een groep met ernstig verstandelijk beperkte mensen, volwassenenzorg, en vader van een kind van 2.5, ook ernstig beperkt.

Kan ik door ideeën van OK toe te passen in het werk en de thuissituatie eventueel meer, of anders contact maken met deze mensen?

Ik zie dergelijke dingen wel eens terug bij de miMakkus clowns, echter dat is weer totaal iets anders en niet toepasbaar als vaste begeleiding. Ik ben juist op zoek naar manieren om mensen kort maar oprecht en intens aandacht te geven. Helaas hebben we geen halve uren of langer meer over voor uitgebreide activiteiten.”

Beste André,

Ik heb persoonlijk geen enkele ervaring met gehandicapten. Maar ik zou geen onderscheid maken, we zijn allemaal mens. En als aanraken een ingang is om contact te maken is dat goud waard.

OK is wel helemaal gericht op het onderlinge contact tussen kinderen. Ze leren: je kunt het zelf, je kunt iemand een plezier doen, je hebt iets te bieden. Tegelijk leren ze omgaan met grenzen, regels en afspraken, sociale vaardigheden als invoelingsvermogen en dienstbaarheid, maar ook vragen om wat je nodig hebt.

Of dat bij jouw doelgroep kan weet ik natuurlijk niet. Het aanraken als levensbehoeften maar ook als vorm van communicatie is in elk geval belangrijk genoeg om daar serieus onderzoek naar te doen.

Als het onderlinge aanraken niet mogelijk is zouden de begeleiders dat moeten overnemen. Ik denk dat er in mijn boek wel een aantal geschikte werkvormen te vinden zijn die licht, vrolijk en kort zijn toe te passen.

Laat je me nog eens horen wat je ervaringen zijn? Dan kan ik dat doorgeven als deze vraag nog eens gesteld wordt.

Maar eerst even over dit spel. Het is bedacht door een vriendin en ook Educare collega van me, Patricia Ritsema van Eck, die een paar jaar geleden niet goed werd van het tomeloze gegraai van haar eigen kinderen. Ze herkende niets van het ouderwets gezellige Sinterklaas sfeertje waar ze zelf mee opgegroeid was (haar eigen gegraai waarschijnlijk al lang vergeten!).

Vrijwel iedereen die Sinterklaas viert, doet dit met gedichten en surprises die gericht zijn op één persoon uit de groep. Hierbij wordt van jonge kinderen verwacht dat zij geduldig luisteren naar iets wat ze feitelijk niet interesseert totdat ze zelf aan de beurt zijn. En dat krijgen ze niet voor elkaar. Resultaat: een hoop onrust, er doorheen praten en extreme focus op die lokkende stapel pakjes.

Dit gedrag heeft niets met je manier van opvoeden te maken, het is inherent aan de ontwikkelingsfase van het kind. Maar dat wil niet zeggen dat je er niets aan kunt doen!

Je kunt je kind helpen door pakjesavond zo te organiseren dat hij of zij actief aan alle activiteiten meedoet. In het kort komt het erop neer dat je de hele avond kleine spelletjes speelt. Patricia heeft dit concept verwerkt in haar surprisespel door met opdrachtstickers te werken. Op ieder pakje zit zo’n sticker en het mag pas opengemaakt worden nadat de opdracht (met de hele groep) is uitgevoerd.

Er is nog meer te vertellen over dit bijzonder leuke spel. Kijk maar even op www.sinterklaassurprisespel.nl

Terug naar Knuffelpiet en het Sinterklaas weerbericht…

Als Sinterklaas in het land is, kan je alle soorten weer verwachten: wind, regen, hagel, maar ook zonnige herfstdagen. Knuffelpiet vraagt aan iedereen wat voor weer Sinterklaas kan verwachten op de terugreis van Nederland naar Spanje.

Vervolgens voert Knuffelpiet het weer uit op zijn of haar rug: regen is tokkelen met de vingers, hagelen is met losse polsen de vingertoppen laten neerkomen en sneeuwen is vlinderlicht de vingertoppen laten neerdalen.

En zon, wind, bliksem en donder? Verzin het zelf maar!

Deze Knuffelpiet opdracht is mijn bijdrage aan het Sinterklaas surprisespel. Het is een spel dat zowel thuis als in de klas gespeeld kan worden. Ik neem dit pietje zeker mee wanneer ik dit jaar pakjesavond bij Patricia vier. Ik heb er nu al zin in!

Hele fijne Sinttijd toegewenst!

Marijke Sluijter

P.S.
Patricia heeft ook een Sinterklaas aftelkalender gemaakt. Mag je zo van haar hebben! Als je met je muis in het midden van de afbeelding klikt, opent deze in je hele beeldscherm. Bovenin vind je dan een printer icoon - klik hierop om de kalender uit te printen. Leuk voor je kinderen thuis of in de klas…

Je ziet in haar documentaire hoe belangrijk het voor de kinderen is dat ze elkaar écht kennen. Helaas is Challenge Day een kostbare en ingrijpende operatie voor een school. De kans dat alle leerlingen in Nederland een keer zo’n dag mee mogen maken is klein. Ook zijn de leerlingen dan al 15 of 16 jaar en hebben ze al een heel (school)leven achter de rug.

Maar we hoeven niet meteen zo hoog te grijpen. Met hele kleine aanpassingen is het mogelijk elke dag voor een goed onderling contact te zorgen. Een van die middelen is het werken met aanraakspelen en onderlinge kindermassage.

Aanraakspelen en onderlinge kindermassage zijn al vanaf de eerste dag dat een kind de basisschool instapt eenvoudig binnen de kerndoelen in te passen. Op ongedwongen wijze leren de kinderen elkaar beter kennen, gaan ze vriendelijker met elkaar om en is er meer rust in de groep.

Je kunt het inpassen in de taal -en rekenlessen (kinestetisch leren) binnen de lichamelijke vorming (lichaamsbewustzijn) als onderdeel van sova (ervaringsgericht grenzen stellen, leren zorgen), maar vooral als een heerlijke ontspanning midden op een drukke schooldag.

Op woensdag 3 november organiseer ik speciaal voor leerkrachten een studiedag over aanraken en onderlinge kindermassage binnen het curriculum van de school. Je leert hoe je met diverse leeftijdsgroepen werkt, wat kinderen met huidafweer nodig hebben en hoe je kunt zorgen voor een gezonde ontwikkeling.

Voor therapeuten en onderwijsbegeleiders die graag zelf trainingen gaan geven en door mij gecoacht willen worden is dit een verplichte studiedag.

Tijd: 10.00-16.00 uur
Plaats: Culemborg
De kosten zijn €125,- inclusief consumpties, lunch en reader.
Meld je aan door mij een e-mail te sturen met daarin je naam, adres en telefoonnummer. Zet in een paar regels iets over je achtergrond en motivatie. 

Kijk voor meer informatie en andere data elders op deze website.

Wil je meer weten over Challenge Day? Klik voor de documentaire op deze link.

Er zijn heel veel redenen dat een kind niet aangeraakt wil worden.De oorzaken zijn heel divers en het ligt niet altijd binnen de mogelijkheden van de school die te achterhalen en daar iets aan te doen.
(In mijn boek kan je hier meer over lezen.)
Je moet dus per kind overwegen of huidafweer een probleem is en welke aandacht het nodig heeft. Vervolgens kan je kijken of het binnen de mogelijkheden van de school behoort om zelf hulp te bieden of dat het inschakelen van een therapeut noodzakelijk is.

Ik zal je de volgende keer laten zien hoe je tijdens aanraakspelen en massagemomenten met je zo’n kind kunt omgaan.

Onthou in elk geval: smeer nooit iets op de huid dat je niet zou opeten. De huid neemt allerlei stoffen op, en zo kunnen ongezonde stoffen zomaar in de bloedbaan komen.
De volgende keer zal ik je meer tips geven over het gebruik van olie.

Het is daarom belangrijk om een paar dingen te weten:
1 Het gevoel van een kind is leidend. Het kind heeft daarin altijd gelijk. Spreek daarom af dat niemand ooit gedwongen wordt, of overgehaald wordt om zich te laten aanraken. Bevestig het kind in zijn gevoel dat aanraken niet goed is, niet prettig, of te onveilig.

2 Geef het betreffende kind tijdens de aanraakmomentjes een rol. (Ik liet een jongetje uit de middenbouw die niet wilde meedoen de tekst van de massage voorlezen) Een kind dat wel wil masseren maar niet gemasseerd wil worden wil om welke reden dan ook graag de controle houden, geef het dus die kans.

3 Uit onderzoek blijkt dat de fysiologische effecten van aanraken hetzelfde zijn voor de masseur als voor degene die gemasseerd wordt. Vraag zo’n kind dus af en toe een kind te masseren, dan krijgt het toch de nodige tactiele stimulering.

In mijn boek ‘Aanraken, een levensbehoefte’ heb ik een hoofdstuk aan huidafweer gewijd, dus als je meer wilt weten verwijs ik je daar graag naar door.