Aakar Post

भारतमा साइट ब्लक गरिँदा, नेपालमा पनि साइट ब्लक [File Sharing Sites Blocked in Nepal]

noreply@blogger.com (Aakar Anil) — Fri, 18 May 2012 18:27:56 PDT

भारतको सर्वोच्च अदालतको आदेश अनुसार भारतका इन्टरनेट प्रदायक संस्थाहरु (ISP) ले फाइल सेयरिङ साइटहरु, टोरेन्ट, भिडियो साइटहरु तथा अन्य उपयोगी साइटहरुलाई ब्लक गरेकाछन् । आइसोहन्ट (Isohunt), पाइरेट वे (thepiratebay), किकएसटोरेन्ट (kickasstorrent) लगायतका टोरेन्ट साइटहरु तथा भिमियो (Vimeo) र डेलिमोसन (DailyMotion) जस्ता भिडियो सेयरिङ साइटका साथै पेस्टविन (Pastebin), एक्समार्क्स (Xmarks) जस्ता साइटहरुले 'पाइरेसी'लाई बढावा दिएको भन्दै उक्त साइटहरुलाई 'ब्लक' गर्न भारतको सर्वोच्च अदालतले 'आइएसपी'हरुलाई आदेश दिएको थियो । आदेश लगत्तै रिलायन्स, एयरटेल लगायत भारतिय इन्टरनेट प्रदायक संस्थाहरुले उक्त साइटहरु भारतमा ब्लक गरेकाछन्, तर त्यसैको असर स्वरुप नेपालका पनि केही आइएसपीहरुका प्रयोगकर्ताहरुले उक्त सेन्सरसिप सहन गर्नु परेको छ ।

भारतीय इन्टरनेट प्रदायक संस्थाहरुले साइट ब्लक गर्दा, नेपालमा पनि ती साइटहरु ब्लक हुन पुगेकाछन् । पेस्टविन, पाइरेट वे जस्ता साइटहरु नेपालका अधिकांश आइएसपीहरुबाट नखुल्ने भएकोछ, त्यसको सट्टा "अदालतको आदेश अनुसार साइट ब्लक गरिएकोछ" (Access to this site has been blocked as per Court Orders) भन्ने व्यहोराको म्यासेज पढ्नुपरेकोछ ।भारतमा लागु गरिएको सेन्सरसिप, हामीले पनि सहनुपरेको छ । भारतको अदालतको आदेश हामीले पालन गर्नुपर्दा र विनाकारण सेन्सरसिप सहनुपर्दा, एउटा स्वतन्त्र देशको नागरिकको लागि यो भन्दा ठूलो दुर्भाग्य अरु के हुन्छ होला? (नेपाल र नेपालीको पहिचान खोज्नुपर्नेबेलामा, जात र जातीको पहिचान खोजेर बसेका छौँ, त्यो अर्कै बहसको विषय होला।)

ट्विटरमा साथीहरु सँग छलफल गर्दा, वेवसर्फर, एनसेल, वल्डलिंक लगायतका ग्राहकहरुले भारतको अघोषित वेव सेन्सरसिप नेपालमा पनि सहनुपरेको छ । भारतले ब्लक गरेका साइटहरु नेपालमा ती आइएसपीहरुबाट खोल्दा "अदालतको आदेश अनुसार साइट ब्लक गरिएकोछ" (Access to this site has been blocked as per Court Orders) भन्ने व्यहोराको म्यासेज देखिन्छ । केही साथीहरुले एनटीसीको एडिएसलमा पनि केही साइटहरु ब्लक भएको गुनासो गर्नुभएकोछ । हाम्रो जानकारी अनुसार ब्रोडलिंक र सुविसुका ग्राहकहरुले सेन्सरसिपको सामना गर्नुपरेको छैन ।

भारतमा साइट ब्लक गरिँदा नेपालमा कसरी ब्लक भयो?

नेपालका प्राय: इन्टरनेट सेवा प्रदायकहरु जस्तो वल्डलिंक, वेवसर्फर, एनसेल आदिले अन्तराष्ट्रिय व्यान्डविथको लागि एयरटेल, रिलायन्स, टाटा लगायतका गेटवे प्रयोग गरेकाछन् । अत जब कसैले नेपालबाट यी माथि भनिएका आइएसपीमार्फत सर्भरमा रिक्वेष्ट पठाउँछन्, त्यो रिक्वेष्ट एयरटेल, रिलायन्स सम्म पुगेपछि ब्लक हुन्छ, अर्थात तोकिएको ठाउँमा रिक्वेष्ट जाँदैन र हामीले साइट ब्लक गरिएको व्यहोराको सूचना पढ्छौँ । जस्तो कि, मैले एनसेल मार्फत पेष्टविन खोल्न खोज्छु भने, मेरो रिक्वेष्ट एनसेल हुँदै, एयरटेलसम्म पुग्छ तर त्यहाँबाट अघि बढ्न सक्दैन । कहिलेकाँही झूक्किएर साइटमा पुगियो भने बुझे हुन्छ, कुनै अर्कै गेटवेबाट हामी भित्र छिरेका छौँ। एनसेल मात्र होइन, भारतिय गेटवे प्रयोग गर्ने अधिकांश नेपाली आइएसपीहरुमा माथि उल्लेख गरिएका साइटहरु ब्लक भएका छन् ।

फेरि पनि भन्छु सबैभन्दा विडम्वना चाँही भारतको कानुन अनुसार हामी पनि चल्नुपर्ने भयो । भारतको सर्वोच्च अदालतको आदेश मान्दै हाम्रोमा पनि अघोषित रुपमा साइट ब्लक भयो । नेपालमा साइट ब्लक भएको २ दिन भइसकेको छ, तर नेपाली आइएसपीहरुले यस विषयमा कुनै कदम चालेको वा नचालेको थाहा हुन सकेको छैन । यो विषयमा नेपाली आइएसपीहरु पनि जिम्मेवारछन् जस्तो लाग्छ । भारतिय आइएसपीहरु सँग, नेपाली कम्पनीहरुको कस्तो सम्झौता छ त थाहा छैन तर उताको आदेशले यता साइट ब्लक हुनु अत्यन्तै लज्जाजनक र आपत्तिजनक छ । यो विषयमा बोल्ने को ? प्रोक्सीबाट साइटहरु खोल्न सकिन्छ, तर यहाँ त प्रोक्सीको कुरा भन्दा पनि हामीहरुको स्वाभिमान र हाम्रो अधिकारको कुरो आयो । नेपाली आइएसपीहरुले यो विषयमा भारतिय कम्पनीहरु सँग छलफल गरेर, चाँडो भन्दा चाँडो निकास निकाल्न जरुरी छ । हैन, इन्टरनेटमा पनि भारतले जे गर्छ, त्यही सहनुपर्ने हो भने, यो हाम्रोलागि साह्रै पिडादायक क्षण हो । यी वल्डलिंक, वेवसर्फर, एनसेल लगायतका आइएसपीहरुले पनि सुविसु आदिका झैँ तेस्रो मुलुकका इन्टरनेट प्रदायक कम्पनीहरुसँगबाट ब्यान्डविथ लिनुपर्ने जरुरी देखिएकोछ । पैसा लिने तर सर्भिस दिन चाँही लापरवाही गर्न पाइँदैन, कम्पनीहरुले आफ्ना ग्राहकका बारेमा सोच्नु जरुरी छ ।

नेप्सेमा सेयर कारोबार हुनसकेन; नेप्सेको साइटमा ह्याकरहरुको आक्रमण [Anonymous Attacks Nepal Stock Exchange Site]

noreply@blogger.com (Aakar Anil) — Thu, 17 May 2012 07:16:48 PDT

केही दिन यता नेपाल स्टक एक्सचेन्ज (नेप्से)को साइटमार्फत सेयर कारोबार हुन सकेको छैन । कान्तिपुरका अनुसार नेप्सले आफ्नो सर्भरमा खराबी आउँदा कारोबार हुन नसकेको जनाएकोछ । समाचार अनुसार, बुधबारको दिन नेपाल स्टक एक्सचेन्ज (नेप्से) को सर्भरमा देखिएको समस्या र सर्किट ब्रेकरका कारण सेयरलगानीकर्ताले २० मिनेट मात्र कारोबार गर्न पाएका थिए ।

नेप्सेले सर्भरमा खराबी आएको बताइरहँदा आफूलाई ‘ह्याक्टिभिष्ट’ (Hacktivist) भनेर चिनाउने अज्ञात ह्याकर (Anonymous Hackers) हरुको समूहले भने, नेप्सेको साइटलाई आफूहरुले आक्रमण गरेको दावी गरेकाछन् । पेस्टविनमा जारी गरिएको विज्ञप्तिमा आफूहरुले ५ दिन देखि निरन्तर नेप्सेको साइटमा ‘DDoS’ (कम्प्युटरबाट एकैपटक सर्भरमा हजारौँ रिक्वेष्ट पठाएर गरिने आक्रमण) गरिरहेको बताएकाछन् । पैसाको लागि पैसाको कारोबार गर्नु जुवा खेल्नु हो र यसले सम्पन्नलाई मात्र पक्षपोषण गर्ने भन्दै, धनि अझै धनि भइरहने र गरिब झनै गरिब भइरहने कारण नेप्सेको साइटमा आक्रमण गरेको जनाएकाछन् ।

नेप्सेको सर्भरमा खराबी नआइ, आफूहरुले नै नेप्सेको साइटमाथि आक्रमण गरेको दावी अज्ञात समूहले गरेको छ । पेस्टविनमा राखिएको म्यासेज यसप्रकार छ ।

Namaste Nepal,

We are Anonymous. We have attacked www.Nepalstock.com numerous times in last 5 days. We are collaborating with Nepalese hackers and hacktivists who claim they want to "DDoS the site because trading money for money is gambling, and is not productive to others except for the winners of the gamble; hence getting rid of such worthless culture of the business elites is very necessary, especially in the under developed country in Nepal. While they enjoy their money, power and 1st world life standards there are people who are dying because they don't have anything to eat in the same country."

We'd like to confirm that its us and not their "server problems" that they are claiming to be the reason behind the interruptions of their tradings and website.

We are Anonymous,

We are legion,

We do not forgive,

We do not forget,

You should've expected us!

पूनश्च: DDoS मार्फत साइट डाउन गराउनु अवैधानिक कार्य हो ।

News Tips: @Anon_Central

Bulbul : Episode - 142

noreply@blogger.com (Aakar Anil) — Wed, 16 May 2012 09:15:00 PDT

Listen to Bulbul Episode-142

शुभ समय, शुभ पल, शुभ क्षण,शुभ सन्ध्या, शुभ रात्री !!! रात्री बसाइ को यो अर्को नयाँ अंक मा केही रात्री गन्थनको साथमा सुमधुर गजलहरु लिएर, सदा झैँ आज पनि प्रस्तोता अच्युत घिमिरे उपस्थित हुनुभएको छ ।

बुलबुल एउटा इरानी चरा हो । रात्रीको समयमा गाउँदै हिंड्‍ने यो चरा गजलको प्रतीक मानिन्छ । इरानदेखि नेपाल सम्मको यात्रा गरेकी बुलबुल, नेपालका लागि नौलो हैन । यो सर्वव्यापी छ । गजलका रागहरु जहाँ जहाँ अलापिन्छन्, त्यहीं त्यहीं यसको उपस्थिति रहन्छ ।

प्रेम, विरह, उत्साह, उमंग अनि थुप्रै मनका संवेगहरु बुलबुलले समेट्‍छ । बुलबुल सुन्न थालेपछि हामी सबै एउटा समूहमा समेटिन्छौं र बुलबुल भित्र आफैंले आफ्‍नो नाम दिन्छौं - बुलबुललियन । हामी यहाँ एकाकार भएर लाग्छौं, गजलको भावनात्मक सहवासमा । " एउटा प्रेमको बिरुवा हामी रोप्छौं.....युग युग सम्म लगाएर यो प्रीतलाई अमर गर्छौँ।"

Bulbul is a Radio Program (a gajal program).

Thanks to BULBUL Team for bringing such a wonderful program.You can directly send your suggestion, comments & even your gajal to:bulbul[at]unn.com.np or to: ghimireachyut[at]gmail.com

Download Bulbul : Episode-142

ट्विटरमा विश्वव्यापीरुपमा नेपाल ट्रेन्ड [Nepal Trends Worldwide on Twitter]

noreply@blogger.com (Aakar Anil) — Mon, 14 May 2012 22:10:32 PDT

पोखराबाट उडेको विमान जोमसोममा दुर्घटना (Agni Air Plane crashed in Jomsom) भएको खबर माइक्रोब्लगिङ साइट ट्विटर (Microblogging site Twitter) मा परालको आगो झैँ फैलियो । अस्ति भर्खर सिन्धुलीमा विमान दूर्घटना भयो भन्ने झुटो खबर फैलिएका कारण खबर झ्वाट्ट सुन्नेले पहिले त पत्याएनन्, तर एकैछिनमा ट्विटर प्रयोगकर्ताहरु र राष्ट्रिय तथा अन्तराष्ट्रिय सञ्चार माध्यमले प्लेन दूर्घटना भएको खबर पुष्टि गर्दै ट्विट गर्न थाले ।

माइक्रो ब्लगिङ साइट ट्विटर समाचार ब्रेक गर्ने तथा समाचार र सूचना छिटो भन्दा छिटो संसारभर फैलाउने टुलको रुपमा परिचित हुँदै आएकोछ । अनि यही शिलशिलाको नियमितता स्वरुप,जोमसोममा भएको विमान दुर्घटनाको खबर पनि क्षणभर मै ट्विटरको माध्यमबाट विश्वभर फैलिएको थियो, यति मात्र होइन नेपाल ट्विटर ट्रेन्डमा पनि केही क्षणका लागि देखिएको थियो । अर्थात भनौँ, नेपाल ट्विटरमा विश्वव्यापी ट्रेन्ड (Nepal Trends Worldwide on Twitter) भएको थियो, यसको अर्थ हुन्छ नेपाली समयअनुसार दिउँसो ११-१२ बजेतिर नेपाल सम्बन्धि हजारौं ट्विटहरु एकैसाथ संसारभरबाट ट्विटरमा ओइरिएको थियो ।

निश्चय पनि विमान दुर्घटना हामीलाई दुखित तुल्याउने खबर थियो, तर यही कुरा संसारभरबाट चासोका साथ हेरिएको थियो । बिबिसी (BBC), सिएनएन (CNN), नेपाली टाइम्स (Nepali Times), एनडिटिभी इन्डिया (NDTV), लगायत साइटले समाचार भन्दा पहिले ट्विटरबाट ब्रेकिङ न्युज दिएका थिए, भने नेपालका सबैजसो वेबपोर्टलहरुले पहिले समाचार प्रकाशित गरेर, त्यस समाचारलाई मात्र ट्विट गरेका थिए । यस घटनाबाट नेपाल र बाहिरका सञ्चारमाध्यमले ट्विटर कसरी चलाइरहेकाछन् भन्ने जान्ने मौका मिल्यो ।

ट्विटरमा कुनै पनि टपिक ट्रेन्ड हुनुलाई ट्विटर जगतमा महत्वपूर्ण घटनाको रुपमा हेर्ने चलन छ । नेपाल सम्बन्धि कुराहरु बेला बेलामा ट्विटर ट्रेन्डको रुपमा देखिने गरेको भएपनि, नेपाल नै विश्वभर ट्रेन्ड भएको भने पहिलो घटना थियो । यस अघि करिब डेढ वर्ष अगाडि एनसेलले थ्रिजी सेवा सगरमाथा वेसक्याम्पमा सुरु गर्दा, सगरमाथा ट्विटरमा विश्वभरि नै ट्रेन्ड भएको थियो । ( Mount Everest is Trending Topic On Twitter यो पनि हेर्नुहोस्)

ट्विटर ट्रेन्ड के हो, कसरी हुन्छ?
ट्विटरमा ट्रेन्ड हुन यति नै ट्विट हुनुपर्छ भनेर कहिँ उल्लेख गरेको पाइँदैन तर पनि केही कुरा ट्रेन्डमा देखिनको लागि त्यस विषयमा एकैपटक, धेरै ठाउँबाट धेरैले एउटै विषय ट्विट गरेको हुनुपर्छ । एउटै विषयमा हजारौँले दिनभरि ट्विट गर्दा त्यो ट्रेन्डिङ टपिकमा देखिन्छ भन्ने हुँदैन । ट्विटरमा ट्रेन्ड हुन, कुनै पनि विषयमा निश्चित समय/अवधिमा उल्लेख्य रुपले ट्विटहरु देखिनुपर्ने हुन्छ ।

जस्तो कि, हिजोको विमान दुर्घटनाको खबर एक्कासी ट्विटरमा फैलिएको थियो, फलस्वरुप ‘नेपाल’ मेन्सन भएका ट्विटहरुको सङ्ख्या एक्कासी ह्वात्तै बढेकोथियो । सयबाट एक्कैपटक हजारको सङ्ख्यामा एकै विषयमा (नेपाल सम्बन्धि) ट्विट गरिएपछि, ट्विटरको ट्रेन्ड लिस्टमा ‘नेपाल’ देखिएको थियो ।

ट्विटरका अनुसार, ट्रेन्डिङ टपिक हुनको लागि कुनै कुरा पपुलर (Popular Tweet) अर्थात धेरै समयसम्म एउटै कुरा निरन्तर रुपमा ट्विट गरिरहेको भन्दा पनि कुनै निश्चित समयमा देखिएको ट्विटको संङ्ख्याले (Tweets Volume) ट्रेन्डिङ टपिक निर्धारण गर्ने गर्छ । जस्तो कि, केही हप्ता पहिले नेपाल ट्रेन्ड गराउने भन्दै २ दिन सम्म लगातार ‘नेपाल’ लेखेर ट्विट गरिएकोथियो, उक्त ट्विटले ‘नेपाल’ पपुलर टपिक त ठहरियो तर ट्रेन्डिङ हुनको लागि आवश्यक मात्रामा ट्विटरमा ‘नेपाल’ मेन्सन गरिएको ट्विट भने देखिएन ।

प्राय ब्रेकिङ न्युजहरु ट्विटरमा छिटो ट्रेन्ड (Local or Global) हुने गरेकाछन् । ट्विटरले समाचार, सूचना ‘रियल टाइम’मा प्रवाह गर्ने भएकोले ट्विटरले ब्रेकिङ न्युजको लागि आफ्नै किसिमले अलगोरिदम डिजाइन गरेकोछ । ट्विटरमा पपुलर (धेरै कुरा गरिएको) मात्र नभइ अहिले के विषयमा कुरा भइरहेको छ भन्ने आधारमा पनि ट्रेन्डिङ टपिक हुनेगर्छ । सायद ट्विटरले नै भनेको यो तलको अनुच्छेदले, ट्रेन्ड कसरी हुन्छ भन्ने कुरा बुझ्न मद्दत गर्ला!

How Twitter Trends?
“Twitter Trends are automatically generated by an algorithm that attempts to identify topics that are being talked about more right now than they were previously. The Trends list is designed to help people discover the 'most breaking' breaking news from across the world, in real-time. The Trends list captures the hottest emerging topics, not just what’s most popular. Put another way, Twitter favors novelty over popularity.
We track the volume of terms mentioned on Twitter on an ongoing basis. Topics break into the Trends list when the volume of Tweets about that topic at a given moment dramatically increases.
Sometimes a topic doesn’t break into the Trends list because its popularity isn’t as widespread as people believe. And, sometimes, popular terms don’t make the Trends list because the velocity of conversation isn’t increasing quickly enough, relative to the baseline level of conversation happening on an average day.” ~ Twitter

Topsy का अनुसार हिजो दिनभरमा करिब २२ हजारको हाराहारीमा ‘नेपाल’ मेन्सन गरिएको ट्विटहरु देखिएको थियो । ‘नेपाल’ उल्लेख गरिएका हजारौं ट्विटहरु करिब ७४ देशबाट एकैसाथ ट्विट गरिएकोथियो । ट्विटरमा थोरै समयमा नै हजारौं ट्विटहरु देखिँदा, केही समयको लागि ट्विटर वल्डवाइड ट्रेन्ड हुन पुगेको थियो ।
नेपाल ट्विटरमा वल्डवाइड ट्रेन्डमा देखिनुभन्दा पहिले, बेङ्लोर लगायतका केही स्थानमा लोकल ट्रेन्डको रुपमा देखिएको थियो ।

Bulbul : Episode - 141

noreply@blogger.com (Aakar Anil) — Wed, 09 May 2012 09:19:02 PDT

Listen to Bulbul Episode-141

Bulbul is a Radio Program (a gajal program).

Thanks to BULBUL Team for bringing such a wonderful program.You can directly send your suggestion, comments & even your gajal to:bulbul[at]unn.com.np or to: ghimireachyut[at]gmail.com

Download Bulbul : Episode-141

आबुई डटकम - अनलाइन नेपाली शब्दकोष [Abui – Nepali Online Dictionary]

noreply@blogger.com (Aakar Anil) — Sat, 05 May 2012 18:13:42 PDT

हामीलाई डरलागेको वा गर्न नसक्ने जस्तो कुरा आफ्नो सामुन्ने आउँदा हामी नेपालीको मुखबाट फुत्कने शब्द हो, आबुई ! आबुई वा आब्बुइ वा अबुइ जे भने’पनि मैले भन्न खोज्या कुरा त बुझ्नु भो होला । म चैँ आबुई (Abui) भन्छु है । त्यही हामीभित्र रहको डर जनाउने शब्द ‘आबुई’लाई समेट्दै र हामी भित्रको शब्दको डर हटाउन ‘आबुई डटकम’ आइपुगेकोछ ।

कुनै नेपाली शब्दको अर्थ आएन वा उखान टुक्काको अर्थ बुझ्न सकिएन भने अब त्यसको समाधान प्राय आबुई डटकममा भेट्न सकिन्छ । गतसाल पुषदेखि सञ्चालनमा आएको ‘आबुई डटकम’ नै ‘अनलाइन नेपाली शब्दकोष’ (Online Nepali Dictionary) हो।

आबुई डटकममा नेपाली शब्दका अर्थका साथै नेपाली उखानहरुका अर्थ भेट्न सकिन्छ । नेपाली ब्लगका ब्लगर नेपालीले निर्माण गरेको आबुई डटकममा दैनिक रुपमा एउटा शब्दलाई “आजको शब्द” भनेर त्यसको अर्थ दिने गरिएकोछ ।

आबुई डटकम कसरी चलाउने?

आबुई डटकमको गृहपृष्ठमा टेक्स्टबक्स रहेकोछ । टेक्स्टबक्स माथि ‘शब्द कोरे कोरे जस्तो गरौँ’ भन्ने वाक्य राखिएकोछ, त्यहाँ भनिएजस्तै टेक्स्टबक्स भित्र गएर शब्द कोरे जस्तो गर्नुस अर्थात कुनै शब्द लेखेजस्तो गर्नुस्, तपाईले रोमनमा लेखेका अक्षरहरु आफैँ नेपाली शब्दमा परिवर्तन हुनेछन् वा भनौँ ‘अटो सजेस्ट’ गरिनेछन् । तपाईले खोजेको शब्द, साइटमा समावेश रहेछ भने, सजेसन (सल्लाह)मा देखाउँछ, त्यस शब्दलाई इन्टर गर्नुहोस्, तपाईले त्यसको अर्थ थाहा पाउन सक्नुहुन्छ ।

हामी माझ नेपाली शब्दहरुको अभाव त छैन तर हामीमाझ अनलाइन नेपाली शब्दकोषहरुको भने अभाव छ । केही हदसम्म आबुइ डटकमले नेपाली अनलाइन शब्दकोषको अभाव हटाउन मद्दत गर्छ जस्तो मलाई लाग्छ । नेपाली ब्लगका अनुसार आबुइ डटकममा अहिले लगभग १ लाख २ हजार बढि नेपाली शब्दहरु रहेकाछन् । साइटमा यो वर्षको अन्त्य सम्ममा १ लाख ४० हजार शब्दहरु संग्रहित गर्ने लक्ष्य राखिएकोछ । वर्षको अन्त्य सम्ममा साइटमा सर्च फिचर पनि राख्ने योजना रहेकोछ ।
आबुई डटकमसँग नजिक रहनचाहनुहुन्छ भने ट्विटर, र फेसबुक मार्फत साइटसँग जोडिन सक्नुहुन्छ ।

आबुइ डटकम (नेपाली अनलाइन शब्दकोष)
ट्विटर: @shabdakosh
फेसबुक: Nepali Dictionary

अखण्ड सुदुरपश्चिम र काठमाडौँ

noreply@blogger.com (Aakar Anil) — Fri, 04 May 2012 19:35:34 PDT

अखण्ड सुदुरपश्चिमको माग गर्दै सुदुरपश्चिममा आन्दोलन चर्केको हप्ता दिन हुनलागिसकेकोछ । अखण्ड सुदुरपश्चिमको माग हुँदै गर्दा, थरुहटको माग गर्दै अर्को समूह थारु संयुक्त संघर्ष समिति पनि आन्दोलनमा उत्रिएकोछ । सुदुरपश्चिम बन्दको चपेटामा परेको, हप्ता दिन भइसक्यो तर खै, अहिलेसम्म कुनै पक्षबाट समाधानको पहल वा वार्ताको पहल गरिएको थाहा छैन । उता जनकपुर लगायतका क्षेत्रमा पनि आमहड्ताल आह्वान गरिएकोछ । साना साना जातीय समूहरुले आफ्ना पकड क्षेत्र मानेका ठाउँहरुमा पनि बन्द र विरोध गरिरहेकाछन्, आजैपनि बाहुन क्षेत्री लगायतका व्यक्रिहरुले पोखरामा जातिय संघियताको विरोधमा ठूलो सङ्ख्यामा सडकमा ओर्लिएर जनप्रदर्शन गरेछन् । सुदुरपश्चिममा आमहड्ताल चलिरहँदा, झडप र मुठभेडको खतरा बढिरहँदा, दिनहुँ विशाल जनप्रदर्शन भइरहँदा, काठमाडौँमा सरकार परिवर्तन गर्ने कुराले नेताहरुलाई तताएकोछ ।

देश संघियतामा जाने भएकोछ, तर राजनैतिक दलहरुको अदुरदर्शिता र सस्तो लोकप्रियताको लागि बाँडेको जातिय संघियताको नाराले जनताहरु विच आपसमा मुठभेडको जोखिम बढ्दै गएकोछ । कैलालीका प्रमुख जिल्ला अधिकारीले त त्यहाँ कुनै पनि बेला जे पनि हुनसक्ने र गाउँमा मुठभेड हुन थालेमा स्थानीय प्रशासनले रोक्न नसक्ने चेतावनी दिइसकेकाछन् । अखण्ड सुदुरपश्चिमको पक्ष र विपक्षमा काठमाडौँमा रहेका सभासदहरु पनि विभाजन भएकाछन्, केही सभासद अखण्ड सुदुरपश्चिमको पक्षमा छन् र केही सभासद विपक्षमा छन् तर समस्या समाधानको लागि कुनै अग्रसरता भने देखाएकाछैनन् । आज त अखण्ड सुदुरपश्चिमका पक्षमा आन्दोलन गर्नेहरुले विपक्षमा रहेका सभासदहरुका पुतला दहन गरेछन् । यसैगरि दुवै पक्षले आफ्नो पक्षमा आन्दोलन चर्काउँदै लाने हो भने, झडप धेरै टाढा छैन, शान्तिपुर्ण आन्दोलन हिंसात्मक बन्ने तरखरमा छ भन्दा फरक नपर्ला ।

काठमाडौँले बाहिरको कुरा सुन्दैन, बुझ्दैन भन्ने कुरा त यही सुदुरपश्चिममा चर्किएको आन्दोलन प्रति सरकार र सम्बन्धित पक्षहरुको उदासिनताले पनि प्रस्ट पारेकोछ । यदि सुदुरपश्चिममा निस्किएको जमात काठमाडौँमा निस्केको भए, अनि हप्तादिन आमहड्ताल गरेको भए, हरेक पार्टि, संघ र संगठनले अहिलेसम्म धेरै चासो दिइसक्थे, सायद समस्या समाधानको पहल पनि गर्थे होलान् तर विडम्वना काठमाडौँ बन्द छैन । उसो त रेडियो, टेलिभिजन र पत्रपत्रिकामा पनि सुदुरपश्चिमको बन्द र हड्तालले प्रमुख स्थान पाउन सकेको छैन, राष्ट्रिय मुलधारका मिडियामा पनि सँधैको झैँ त्यही सरकारको वरिपरि घुमेकोछ । बन्द छ त तराईका भुभागहरु, अनि काठमाडौँमा सरकार र राजनैतिक दलहरु आफ्नो सरकारको नयाँ समिकरण मिलाउन व्यस्त छन् । संविधान तोकिएकै समयमा जारी हुने नहुने भन्न सकिने स्थिति छैन, सरकार कसले बनाउने, कसरी बनाउने, मन्त्रिपरिषद विघटन गर्ने कि पुनर्गठन गर्ने, आदि इत्यादि कुराहरुमै राजनैतिक दलहरु व्यस्तछन् । यदि सुदुरपश्चिममा हिंसा भड्कियो, भने दोषी को? हप्ता दिन बन्द भइसक्दा पनि कसैले समस्या समाधानको पहल नगर्नुले, सम्बन्धित पक्षहरु गैरजिम्मेवार छन् भन्ने देखाउँछ ।

सरकार कसरी बनाउने,पुनर्गठन गर्ने कि विघटन गर्ने भन्दा पनि राज्यहरु कसरी विभाजन गर्ने, संघियता कस्तो हुने भन्ने विषयमा सम्बन्धित पक्षहरु निचोडमा पुग्न जरुरी छ । साता दिनसम्म बन्द र हड्ताल हुँदा कस्तो हुन्छ भन्ने कुरा काठमाडौँले भोगेकोछ तर पनि यो भन्दा नमज्जा लागिरहेकोछ कि, सुदुर पश्चिमको समस्याको समाधानको लागि काठमाडौँले कुनै चासो देखाएकोछैन । सुदुरपश्चिममा केही नराम्रो भइहालेमा विभिन्न जातजाती विच सल्किएको जातिय संघियताको आगोले उग्ररुप लिन र जातिय सद्भाव विथोलिन कुनै समय लाग्नेछैन । अत: दलहरु, नागरिक समाज, सरकार, र अन्य सम्बन्धित पक्षले जातिय सद्भाव खल्बलिन नदिन, सुदुरपश्चिमको समस्या चाँडो भन्दा चाँडो समाधान गर्न जरुरी छ ।

बन्द नगरी कुनै समस्याको समाधान हुँदैन भन्ने कुरा हाम्रो देशमा प्रमाणित भइसकेको कुरा नै हो । तर हप्तौँ दिन बन्द हुँदा पनि सम्बन्धित पक्षले मागको सुनवाइ गरेन भने, स्थिति नियन्त्रण बाहिर जाने अवस्था आउनसक्छ । बन्दले सबैलाई हानी गरिरहेकोछ, अत बन्दको विरोधमा अर्को समूह निस्केर विरोध गर्नथाल्यो भने पनि स्थिति नियन्त्रण बाहिर जानसक्छ । अत: सुदुरपश्चिम लगायत देशभरि उठिरहेका आवाजहरुलाई तत्काल सम्बोधन गरिनुपर्छ ।

Bulbul : Episode - 140

noreply@blogger.com (Aakar Anil) — Wed, 02 May 2012 09:15:00 PDT

Listen to Bulbul Episode-140

Bulbul is a Radio Program (a gajal program).

Thanks to BULBUL Team for bringing such a wonderful program.You can directly send your suggestion, comments & even your gajal to:bulbul[at]unn.com.np or to: ghimireachyut[at]gmail.com

Download Bulbul : Episode-140

पानी बाँच्नका लागि [सन्दर्भ : Nepal Water Expo 2012] #WaterExpo

noreply@blogger.com (Aakar Anil) — Sun, 29 Apr 2012 19:50:56 PDT

समस्या नै समस्याको बिचमा पनि हामी गज्जबसँगले बाँचिरहेकाछौँ । लोडसेडिङ, पेट्रोलियम पदार्थको मुल्यवृद्दि अनि पानीको अभावको बिचपनि हामी आफ्नो जिविका चलाइरहेकाछौँ । हामीलाई बाँच्नको लागि अत्यावश्यक पानीको महत्व कति छ भन्ने कुरा मैले यहाँ लेखिरहनु पर्दैन होला, किनकी हामी सबैलाई थाहा छ, पानीविना हाम्रो जिवन चल्न सक्दैन । हामीलाई यो पनि थाहा छ, काठमाडौँमा पानीको हाहाकार कति छ!

पानी भर्नको लागि लाइनमा घन्टौँ बस्नुपर्ने अनि पानी नदेखिने बाग्मतीको बारेमा, हामीलाई काठमाडौँमा पानी पाइन्थ्यो, बाग्मतीमा पौडि खेल्थ्यौँ, बाग्मतीको माछा खान्थ्यौँ जस्ता कुराहरु भनिँदा परापूर्वकालको कथाहरु जस्तो लाग्ने गर्छ । तर काठमाडौँमा पानी देखेका, बाग्मतीमा पौडि खेल्नेहरु भन्छन्, २० वर्ष अघिसम्म पनि बाग्मती धेरै राम्रो थियो, काठमाडौँमा यति ढुंगेधाराहरु थिए कि, पानीको कुनै समस्या नै हुँदैनथियो । अहिले त खै, न बाग्मतीमा पानी देखिन्छ न ढुंगेधारा नै देखिन्छ । कहिँकतै ढुंगेधारा देखिइहाले पनि पानी भने देखिँदैन ।

काकाकुलको जिवन बाँचिएपनि, कहिले पूराहुने छाँट नदेखिएको मेलम्चीको पानी सम्झिँदै, कुनै बेला त मेलम्ची पनि आउला नि भन्दै फोहोर र प्रदुषित पानी पिउन बाध्य हुनुपरेको छ । सायद १५-२० वर्ष अघिसम्म, नेपालमा पानी किनेर खानुपर्छ भन्दा कसैलाई पत्यार लाग्दैनथियोहोला ! तर अहिले पानी किनेर खानुपर्ने बाध्यता छ तर त्यसरी किनेर खाइएका पानी पनि सुरक्षित छैनन् । पानीका जारमा लेउ भेटिन्छन्, अनि पानीका ट्यांकहरुले जहाँ पायो त्यहीँको पानी वितरण गर्छन् ! काठमाडौँमा पानी वितरण गर्ने जिम्मा लिएकाहरुले आफ्नो पानीको मुहान सफा राख्न सकेका छैनन् । पानीको समाधान निस्किनुको सट्टा झन् झन् समस्या थपिँदैछ ।

एक हिसाबले हेर्नेहो भने, पानीका कारण शान्ती सुव्यवस्थामा पनि खलल परिरहेको छ । लामो लाइन लागेका धाराहरुमा पानी थाप्ने निहुँमा झगडा हुनु सामान्य नै बन्दै गइसकेकोछ । पानी सबैलाई चाहिएकोछ, सबैलाई पुग्दो चाहिएकोछ, चाँडो चाहिएकोछ ।

पानीको अभाव र समस्या नै विच पनि नेपालमा पहिलोपटक ‘नेपाल वाटर एक्सपो २०१२’ [Nepal Water Expo 2012’] नामक कार्यक्रम यही मे ४ देखि ६ सम्म, युनाइटेड वल्ड ट्रेड सेन्टर, त्रिपुरेश्वरमा आयोजना हुँदैछ । शान्ती र सुरक्षाका लागि पानी अर्थात ‘Water Sustainability for Peace and Security’ भन्ने नारा सहित आयोजना हुन लागेको पहिलो पानी प्रदर्शनीमा करिब ५०-६० स्टलहरु हुनेछन् ।

एक्स्पोमा पानीको संरक्षण कसरी गर्ने, भइरहेको पानीलाई कसरी उपयोग गर्ने, पानीबाट कसरी बढिभन्दा बढि फाइदालिने आदि विषयमा स्टलहरु राखिनेभएकाछन् साथै यसै विषयमा सम्बन्धित क्षेत्रका विज्ञहरुले आफ्ना कुराहरु पनि बाँड्नेछन् ।

पानीको सदुपयोग भन्दा याद आयो, हिजो यही वाटर एक्स्पोको छलफल कार्यक्रममा पुग्दा पोखराबाट आउनुभएका विश्वनाथ पराजुलीसँग भेट भएकोथियो ! कार्यक्रममा उहाँले, आफूले तरकारी किनेर खाने नगरेको बताउनुभयो । पराजुलीले भन्नुभयो, “म तरकारी किनेर खान्न, आफूलाई आवश्यक पर्ने तरकारी म आफैँ फलाउने गर्छु । सबैले आफ्नालागि तरकारी आफैँ फलाउनु पर्छ । पानी छैन भनेर, तरकारी नरोप्नेहरु अल्छि हुन् ।” उहाँको तर्क थियो, “पानी छैन भन्नुभन्दा पनि भएको पानीलाई सदुपयोग गर्न जान्नुपर्छ, जति नै पानी छैन भने पनि बिहान मुख धुने त हामी सबै गर्छौँ, खाना खादाँ पनि पानीले नै हात धुन्छौँ, यदि हामी साँच्चै पानीबाट केही गर्ने हिम्मत राख्छौँ भने, त्यही मुख धोएको पानी, हात धोएको पानीलाई पनि प्लाष्टिकमा जम्मा गरेर राख्न सकिन्छ, आफ्नो करेसावारी छैन भने, गमलामै तरकारी रोप्न सकिन्छ, त्यही हात धोएको पानी हाल्न सकिन्छ” । कुरा सुन्दा त हो नै जस्तो लाग्यो, तर पनि अहिलेसम्म यस किसिमको प्रयास आफूले गरिएको छैन । तर पराजुलीले आफूले यही अभियान सुरु गरेको बताउनु भएको थियो ।

हाम्रो प्रमुख समस्या बनेर रहेको ‘पानी’को बारेमा हामीले सोच्नुपर्ने बेला आएकोछ । कसरी, कहाँ, कहिले पानीको प्रयोग गर्ने, कसरी पानी र यसका श्रोतहरुको संरक्षण, संवर्धन गर्ने भन्ने विषयमा नेपाल वाटर एक्स्पोमा छलफल हुने भएको छ ।

पानी मेरो पनि समस्या हो भन्ने लाग्छ भने, तपाईहरु पनि उक्त एक्सपोमा सामेल हुनसक्नुहुन्छ ।

Events: Nepal Water Expo 2012
Date: 4-6th May (बैशाख २२, २३ र २४ गते)
Time: 11am-6pm
Venue: Direction Exhibition & Convention Center, 4th Floor, UWTC Building, Tripureshwor, Kathmandu
For more info: Visit Nepal Water Expo Facebook Page
Entrance: FREE

Highway – Nepali Movie Official Theatrical Trailer Released

noreply@blogger.com (Aakar Anil) — Sat, 28 Apr 2012 11:08:38 PDT

The most awaited Nepali Movie ‘Highway’ which is set to release on 15th June 2012 (असार १, २०६९) has released its official theatrical trailer today on YouTube.

The first crowd funded Nepali movie ‘Highway’, which has been creating a buzz ever since it went into production was screened at one of the most prestigious film festival ‘Berlin Film Festival 2012’ on February. Directed by Deepak Rauniyar and produced by Dr. Sameer Mani Dixit, Dr. Lonim P Dixit. Joslyn Barnes and Danny Glover, the movie is believed to be another milestone in Nepali film industry.

Highway movie trailer was first released on last September in Kathmandu.

Highway – Official Theatrical Trailer

Synopsis:

Set among the breathtaking landscapes of Eastern Nepal, HIGHWAY, the first full-length feature of director Deepak Rauniyar, follows the journey of nine characters whose individual stories become accidentally interconnected during an ill-fated bus journey to the capital Kathmandu. The passengers — each of whom urgently needs to be somewhere else -- find themselves stranded on the only main road due to an improvised and unlawful blockade known as a "bandh". While the passengers work out a resolution to escaping the combustible strike, the film shifts into their psychological and spiritual "bandhs", exploring a situation that many Nepalis are contending with since the end of the bloody 12-year civil conflict.

I’m eagerly waiting for this movie. What about you?

Bulbul : Episode - 139

noreply@blogger.com (Aakar Anil) — Wed, 25 Apr 2012 09:20:55 PDT

Listen to Bulbul Episode-139

Bulbul is a Radio Program (a gajal program).

Thanks to BULBUL Team for bringing such a wonderful program.You can directly send your suggestion, comments & even your gajal to:bulbul[at]unn.com.np or to: ghimireachyut[at]gmail.com

Download Bulbul : Episode-139

नेपालको कृषि क्षेत्रमा नयाँ क्रान्ति - बिजुली र फ्युलविना पानी तानेर सिँचाइ गर्ने प्रविधि विकास गरिदैं

noreply@blogger.com (Aakar Anil) — Tue, 24 Apr 2012 10:10:55 PDT

विश्व खाद्य कार्यक्रम (World Food Program – WFP) को अनुसार भोकमरी (hunger) विश्वको सबैभन्दा ठूलो समाधान गर्न सकिने समस्या हो ! करिब १० करोड मानिसहरु अहिले खाद्यान्नको अभावमा भरपेट खान पाइराखेका छैनन् । क्लाइमेट चेन्ज (Climate Change) र बढ्दै गरेको जनसंख्याको कारणले गर्दा सन् २०५० सम्ममा यो संख्या दोब्बर भएर २० करोड पुग्ने अनुमान गरिएकोछ । यो समस्याको तत्काल समाधानको लागि विभिन्न किसिमका खाद्यान्न सहयोग कार्यक्रमहरु सञ्चालन भएपनि यसको दिर्घकालिन समाधान भने खाद्यान्न उत्पादन वृद्धि गर्नु नै हो । राम्रो सिँचाइ सुविधा उपलब्ध गराउन सके, आकाशे पानीमा भर परेर गरेको खेती भन्दा दुई देखि पाँच गुना सम्म बढि खाद्यान्न उत्पादन गर्न सकिन्छ ! तर धेरै जस्तो विकसित देशमा पानीको समस्या भएकोले सिँचाइ सुविधा उपलब्ध गराउन त्यति सजिलो भने छैन ।

यस्तै खाद्यान्नको समस्या नेपालले पनि भोगिरहेकोछ । नेपाल खाद्यान्न आयात गर्ने देशहरु मध्येमा परे पनि अरु देश जस्तो सुख्खा छैन, नेपालमा प्रशस्त खोलानाला छन्, नेपाल जलश्रोतमा धनि छ । तर नेपालको भौगोलिक वनावटको कारणले गर्दा विशेष गरी पहाडी भूभागमा सिँचाइ सुविधा पुर्याउन गाह्रो छ । अहिले नेपालको करिब २७ प्रतिशत खेतियोग्य जमिन मात्र वर्षभरि सिञ्चित छ। पहाडी र हिमाली क्षेत्रमा यो परिणाम अझ कम भएर ४.५ प्रतिशत मात्र छ। नेपालको कुल आम्दानीको ४० प्रतिशत हिस्सा कृषि क्षेत्रले ओगटेकोछ भने ७६ प्रतिशत परिवार खेती किसानीमा निर्भर छन् । यति हुँदा हुँदै पनि समस्यालाई भिन्न दृष्टिबाट हेर्दा, अवसर त्यहीँ नै लुकेको हुन्छ भने झैँ, नेपालको पहाडी भूभागको लाभ उठाएर सिँचाइ सुविधा राम्रो पार्ने अवसर पनि छ ।

हामीले अहिले विकास गरिरहेको प्रविधिले खोलाको बेगलाई उपयोग गरेर पानी पम्प गरेर सिँचाइ गर्न सकिन्छ । हामीले विकास गरेको यो प्रविधिले करिब ३५ मिटर उचाइ सम्म विना कुनै बिजुली र फ्युल, पानी पम्प (तान्न) सकिन्छ । “वर्षा पम्प” (Barsha Pump) नामाकरण गरिएको यो प्रविधि करिब १५ हजार रुपैयाँमा स्थानियस्तर मै तयार गर्न सकिन्छ । यसको बजार मूल्य भने २० देखि ३० हजार रुपैयाँ सम्म पर्न आउँछ, जुन लगानी किसानहरुले एक वर्षमा नै उठाउन सक्छन् । सिँचाइ सुविधाबाट बढेको खाद्यान्न उत्पादनले किसानहरुको लगानी एक वर्ष भित्र उठ्छ र यस्तो सिस्टम किसानहरुले सेयर गरेर पनि उपयोग गर्नसक्छन् ।

यस्तो प्रविधिमा सञ्चालन खर्च (Operating Cost) नलाग्ने भएकोले, डिजेल पम्पहरु भन्दा सस्तो पर्न आउँछ (डिजेल पम्पको लगानी उठाउन, एक किसानलाई १० वर्ष सम्म लाग्नसक्छ) । त्यसै गरि पहाडी भूभागमा नहर बनाउन र मर्मत सम्भार गरिराख्न निकै खर्च लाग्ने गर्छ । पहाडी क्षेत्रका नहर व्यवस्थापन खर्च, वर्षा पम्पको भन्दा १० गुणा सम्म बढि पर्छ । सन् २०२५ सम्ममा नेपालको जनसङ्ख्या ४ करोड १० लाख पुग्ने अनुमान गरिएकोछ र खाद्यान्न माग अहिलेको भन्दा दोब्बर हुनेछ, यस परिवेशमा खाद्यान्न उत्पादन वृद्धि गर्नको लागि यो प्रविधि लाभदायक मात्र नभइ, नितान्त जरुरी पनि छ ।

स्थानिय जनशक्तिको प्रयोग गरेर देश भित्रै बनाउन सकिने र यसको रेखदेख र मर्मतसम्भार किसानहरुले नै गर्न सक्ने भएकोले यो प्रविधिको थप सामाजिक र आर्थिक महत्व छ । कुनै पनि फ्युलको प्रयोग गर्नु नपर्ने भएकोले, वर्षा पम्प वातावरण मैत्री छ र कार्वन व्यापारको लागि उपयुक्त प्रोजक्ट पनि हुनसक्छ । डिजेल पम्पको सट्टा ‘वर्षा पम्प’को प्रयोग गरेर नेपालको पहाडी भूभागमा सिँचाइ गरेमा वार्षिक रुपमा ४० हजार मेट्रिक टनसम्म कार्वनडाइअक्साइड (CO2) उत्पादन कम गर्न सकिन्छ ।

अक्विष्टा (aQysta) ले के गर्छ?

अहिले नेदरल्याण्डमा रहेर अक्विष्टाले वर्षा पम्पको ‘डिजाइन’ र ‘डेभ्लपमेन्ट’ गरिरहेकोछ । १८ औँ शताब्दी देखि थाहा भएको तर अहिलेसम्म विश्वमा कहिँ पनि व्यवसायिक रुपमा निर्माण नगरिएको ‘स्पाइरल पम्प’मा कही परिवर्तन गरेर ‘वर्षा पम्प’को निर्माण गरिएकोछ । अक्विष्टाले हालसम्म नेदरल्यान्डमा दुईवटा ‘बिजनेस प्लान’ प्रतियोगिता जितिसकेकोछ र अहिले फिलिप्स इनोभेसन अवार्ड (Philips Innovation Award) र बिई प्रोजेक्टको फाइनल राउन्डमा प्रतिस्पर्धा गर्दैछ ।

पुल्चोक क्याम्पसको ‘मास्टर अफ साइन्स इन टेक्नोलोजी एन्ड इनोभेसन म्यानेजमेन्ट’ (Master of Science in Technology and Innovation Management – MSTIM) कार्यक्रमबाट सुरु भएको यो आइडियालाई अक्विष्टाले निरन्तरता दिएकोहो । अक्विष्टाले रोटरी क्लब, ललितपुर सँगको सहकार्यमा आउँदो अगष्टमा भैँसेपाटिमा यो प्रविधि परिक्षणको रुपमा जडान गर्ने भएकोछ ।

‘स्पाइरल पम्प’ प्रविधि बाहेक ‘पिस्टन पम्प’ प्रविधिमा पनि अक्विष्टाले काम गरिरहेकोछ र दोश्रो प्रोडक्टको रुपमा ठूलो क्षमताको सिस्टम बनाउने लक्ष्य राखेकोछ । नेपाल बाहेक लाओस, कम्बोडिया, मेक्सिको जस्ता देशहरुमा पनि यसप्रकारको प्रविधिको खाँचो रहेकोछ ।

Philips Innovation Award को फाइनलमा “वर्षा पम्प”

पहाडी भूभागमा सिँचाइ गर्ने उत्तम प्रविधि मानिएको वर्षा पम्प अहिले Philips Innovation Award को फाइनलमा पुगेको छ । यस प्रतियोगिताबाट जितेको पैसाले रोटरी क्लब सँग मिलेर भैँसिपाटीमा आउँदो अगस्टामा सिस्टम इन्सटल गरिनेछ । तर प्रतियोगिता जित्नको लागि भने प्रतिस्पर्धिहरुको बिचमा भोटको गणना हुने भएकोछ । यदि तपाईलाई यो प्रविधिले नेपालले आफ्नो समस्यालाई आफ्नै अवसर प्रयोग गरेर समाधान गर्न सक्छ भन्ने लाग्छ भने यो लिंकमा गएर यस प्रोजेक्टलाई भोट (लाइक) गर्न सक्नुहुन्छ ।

- प्रताप थापा

(लेखक थापा, वर्षा पम्पको अध्ययन, अनुसन्धानमा संलग्न छन् !)

फिलिप्स इनोभेसन अवार्डको फाइनलमा पुगेको अक्विष्टाको वर्षा पम्पलाई भोट गर्न आग्रह गर्दछु ! http://phia.nl/english/?page_id=259

नर्बिसिने त्यो दिन [सन्दर्भ: लोकतन्त्र दिवस]

noreply@blogger.com (Aakar Anil) — Sun, 22 Apr 2012 20:19:06 PDT

नरेन्द्र रौले

मेरा लागी बैशाख ९ गते एउटा नमिठो अतित बोकेर आइदिन्छ । स्मृतिमा गहिरोसँग बसेको त्यो दिन मनबाट कहिल्यै हराउने छैन । सधैँ सम्झाइरहने चिनो छ म संग । जो कहिल्यै मेटिने छैन । अनि सधैँ याद दिलाइरहने चोट छ म सँग जो कहिल्यै निको हुने छैन ।

यिनै बैशाखि दिनहरुमा पाँच वर्ष अघि सडक बेस्सरी तातेको थियो । स्थायी शान्ति, आशा र परिबर्तनको पक्षमा नेपाली जनताहरु शसक्त रुपले जुर्मुराएका थिए । गाउँ देखी शहर गहिरो निद्राबाट ब्युँझिएको थियो । नयाँ नेपाल बनाउने सपना बोकेर परिबर्तनको पक्षमा मुठ्‍ठिहरु उठेका थिए । सारा नेपालीहरुको आवाज शान्ति र गुमेका आफ्‍ना अधिकारका पक्षमा बुलन्द रुपमा गुञ्जिएको थियो । त्यही आशा, सम्भाबना र परिबर्तनको राजमार्गमा म पनि थपिएको थिएँ।

बैशाखको चर्को गर्मी निकै बढेको छ । सारा जनताहरु सडकमा ओर्इरिएका छन्‍ । एकातिर तत्कालिन बिद्रोहि शक्ति माओबादी र अर्कोतिर राजाको प्रत्यक्ष निरंकुश शासनबाट जनताहरु आजित बनेका छन्‍ । दिनदिनै हत्या, हिंसा, बढ्‍दो छ । उकुसमुकुस हुने यस्तो परिस्थीतिबाट नागरिकहरु मुक्ति खोजिरहेका छन्‍ । त्यसैले मनमा परिबर्तनको बलियो अठोट र चाहनाको हुरी चल्दैछ । भोक, तिर्खा, पानी कुनै चिजको पर्वाह छैन । जनआन्दोलनको भेलमा सडकमा पाइलो राख्ने ठाउ समेत छैन ।

जोशिला नारा लगाउदै, हौसिदै, उफ्रिँदै त्यही हुलमा म अघिअघि सर्दैछु । त्यही जोशमा बैशाख ९ गते त्रिपुरेश्वर पुग्दा स्थिति भिन्नै छ । बानेश्वर र कालीमाटीबाट त्रिपुरेश्वर आइपुगेको विशाल जुलुश रत्नपार्कतिर सोझिन खोज्दैछ । एक्काशि भिड तितरबितर हुन्छ । गोलीको वर्षा सुरु भयो । मेरो बायाँ हातमा तातो भएको महशुष भयो । तर तत्काल हेर्नै सर्किएन । पछाडी गोली र पुलिसका लाठीहरु बर्सिरहे । त्यसलाइ छल्दै आँखा अस्पताल आइपुग्न आधा घण्टा लाग्यो । यस्सो फर्किएर आफ्‍नै हात हेर्छु, रगत बगिरहेको छ । पुरै लुगाहरु रक्ताम्य भर्इसकेका छन्‍ । रेडक्रसको गाडीले अस्पताल पुर्‍याउछँ । दस दिन लामो उपचार पछि म डिस्चार्ज हुन्छु ।

समयले ठूलो कोल्टे फेर्‍यो । मृत्युसँग जितेर आएको पाँच वर्षपछि आज ति दिनहरु आँखा अघि प्रगाढ बनेर आर्इरहेका छन्‍ । संघर्षका अनेक रोमाञ्चकारी क्षणहरु स्मृतिमा आइदिन्छन्‍ । अतिततिर फर्किन्छु, आफू हिंडेको बाटो कति कठोर रहेछ भनेर सम्झिन्छु । एतिहासिक जनआन्दोलनले दिएको घाउ कहिल्यै निको नहुने गरी बल्झिँदैछ । सधैँका लागी नमिठो अतित बनेर पछि सम्म मलार्इ यसले बल्झाइरहनेछ । हामीमाथी बर्सिएका गोली र लाठीहरुले दिएका चोटहरुमाथी आफै मलम लगाउदैछौं । र, आफ्‍नै सुदूरभविष्यका लागी बाटो बनाउदैछौं ।
ऐतिहासिक जनआन्दोलनमा गोली, लाठी, अश्रुग्यास कुनै चिजका सामु जनताहरु झुकेनन्‍ । दिनरात न्याय, शान्ति र परिबर्तनका पक्षमा लडिरहे । आज नेपाली जनताहरुले बगाएको रगत, पसिनाको उचित सम्मान भएन । नेताहरुले जनताकै काँधमा टेकेर सत्ता र शक्ति स्वाद लिए । देश, विदेश सयर गरे । चिल्ला र मीठा आश्वासन बाँडे । सपना र भ्रमको खेती गरे । तर जनआन्दोलनका योद्धाहरुलार्इ अहिले चटक्कै बिर्सिदिए । शहिदहरुको अबमूल्यन भएको छ । बुलन्द रुपमा उठेको नया नेपालको सपनामाथी पूरै कुठाराघात भएको छ । योद्धाहरु यो भीडमा हरार्इसकेका छन्‍ । देशमा अराजकता र दण्डहिनता बढ्‍दो छ । मुलुकमा गणतन्त्र आएपनि लुटतन्त्र र मनपरितन्त्रको राज छ । सिंगो नेपालीहरुको आवाजलार्इ कुल्चिएको अबस्था छ ।

जनआन्दोलनका घाइतेहरुलार्इ पुरै वेवास्ता गरिएको छ । राहत, क्षतिपूर्ति, स्वास्थ्य उपचार लगायत अन्य सुबिधा केवल नारामा मात्र सिमित छन्‍ । नेपाल सरकारको गृह मन्त्रालयले प्रदान गरेको घाइते परिचयपत्रको खासै कुनै उपयोगिता नै छैन । तत्कालिन समयमा नेपाल सरकारको मातहतमा गठन गरिएको 'जनआन्दोलनका घाइतेको उपचार निर्देशन तथा व्यबस्थापन समिति अहिले पूरै निस्कृय बनिसकेको छ । सुरुमा स्वास्थ्य मन्त्रालयले घाइतेहरुको उपचार गर्ने, आर्थिक सहायता प्रदान गर्ने जिम्मेवारी लिएपनि अहिले उनीहरुका लागि काम गर्ने कुनै सरकारी निकाय छैन । शान्ति तथा पुननिमार्ण मन्त्रालय अन्तर्गत राहत तथा पुन स्थापना इकाइ, बबरमहलले घाइतेहरुका लागी काम गर्न चाहे पनि सरकारले यस तफ खासै चासो दिएको छैन । मुलुकले लोकतन्त्र दिबस मनाइरहदा ऐतिहासिक जनआन्दोलनका घाइतेहरुको योगदानलार्इ पनि सम्झिनुपर्छ । मुलुकलार्इ यस स्थिती सम्म ल्याइपुर्‍याउन उनीहरुको ठूलो योगदान रहेकाले उचित सम्मान तथा राहतका कार्यतक्रम ल्याउने तफ सोच्नैपर्छ ।

(लेखक नरेन्द्र रौले, पेशाले पत्रकार हुनुहुन्छ ! उहाँ ६२-६३ को जनआन्दोलनमा घाइते हुनुभएको थियो! उहाँलाई ट्विटरमा (@NRaule) फलो गर्नसक्नुहुन्छ !)
तस्विर: द हिमालयन टाइम्स

पिकोभिको : फोटोहरुबाट भिडियो बनाउने नेपाली सफ्टवेयर ! [Picovico: Create Videos from your Photos]

noreply@blogger.com (Aakar Anil) — Mon, 23 Apr 2012 20:37:09 PDT

फेसबुक, इन्स्टाग्राम, फ्लिकर, पिकासा लगायतका साइटहरुमा दैनिक लाखौँ फोटोहरु अपलोड हुने गर्छन् । यसका अतिरिक्त इन्टरनेटमा अन्य सयौँ फोटो सेयरिङ साइटहरु पनि छन् । भर्खरै पनि फेसबुकले फोटो सेयरिङ मोबाइल एप्स इन्स्टाग्रामलाई महंगो मुल्य तिरेर किनेकोछ । हामीले खिच्ने प्रत्येक फोटोले कुनै न कुनै कथा बोकेको हुन्छ, चाहे त्यो प्रोफेशनल क्यामराले खिचिएको होस् वा साधारण मोबाइलबाट खिचिएको होस् । हामीले ती फोटोका कथाहरु फेसबुक, ट्विटर, फ्लिकर, पिकासा, मुभी मेकर, आईफोटो आदि विभिन्न साइट र विभिन्न टुलहरु मार्फत सेयर गर्ने गरेकाछौँ । यही फोटोहरुको कथा भन्ने भन्ने मेसोमा नेपाली सफ्टवेयर ‘पिकोभिको’ पनि थपिएकोछ ।

मुभी मेकर, पिकासा, आईफोटो आदि चलाइरहेका प्रयोगकर्ताहरुलाई भर्खरै बजारमा आएको नेपाली सफ्टवेयर ‘पिकोभिको’ (Picovico) बारेमा भने खासै जानकारी नहुन सक्छ ! पिकोभिको (Picovico) फोटोहरुलाई भिडियो (Photos to Videos) मा छिटो र छरितो सँग बदल्ने फ्रि “वेब वेस्ड एप्लिकेशन” (Web based Application) हो, जसबाट सजिलोसँग आफूले चाहेको थिम (theme), संगित (Music) र शब्द (Text) राखेर फोटोहरुलाई भिडियोमा बदल्न सकिन्छ । हामीले खिच्ने प्रत्येक फोटोको कथा हुन्छ र खिचिएका ती फोटोहरुलाई अझ परिस्कृत गर्दै भिडियोको रुपमा इन्टरनेटमा सहज र सरल रुपमा प्रस्तुत गर्नु नै ‘पिकोभिको’ को लक्ष्य रहेकोछ ।

फोटो सेयर गर्ने साइटहरु दर्जनौँ भएपनि, फोटोहरु हेर्न मिल्ने सही टुल्सहरुको अभाव देखेर पिकोभिको’को कन्सेप्ट आएको कुरा पिकोभिको’का संस्थापक द्वय मनिष मोदी र सुरज सापकोटा बताउँछन् । हामीसँगको कुराकानीमा उनीहरु अगाडि भन्छन्, “जब कसैले फेसबुकमा फोटो राख्छ भने, ती फोटोहरु हेर्नलाई हामीले ‘नेक्स्ट’ – ‘नेक्स्ट’ क्लिक गर्नुपर्छ, तर त्यसो गर्दा फोटो हेर्ने साथीलाई फोटोहरुले बाँधिरहन सक्दैन । अधिकांशले फेसबुकमा भएका फोटोहरु हेर्न नेक्स्ट - नेक्स्ट गर्दै क्लिक गर्न अल्छि र दिक्क मान्ने गरेकाछन् ! फेसबुक जस्ता साइटमा अपलोड गरिने फोटो एल्बमहरुले फोटो हेर्नेलाई बाँधि-नरहने कारणले गर्दा सजिलो तरिकाले फोटोहरु हेर्न मिल्ने टुल्सको आवश्यकता देखियो ! अनि हामीले पिकोभिको’को कन्सेप्ट ल्यायौँ, जसले फोटोहरुलाई भिडियोमा बदलिदिन्छ र विनारोकतोक सजिलै फोटोहरु हेर्न सकिन्छ । फोटोको अवस्था अनुसारको संगित र शब्दसँगै केही मिनेटमै पिकोभिकोबाट भिडियो बनाउन मिल्छ !”

पिकोभिको सार्वजनिक भएको दुई हप्तामै १० हजार भन्दा धेरै फोटोहरु पिकोभिकोमा अपलोड भइसकेकाछन् ! संस्थापक द्वय मनिष र सुरजको दुईजनाको समूहले करिब १ वर्षको मेहेनत लगाएर ‘पिकोभिको’ को निर्माण गरेकाहुन् । वाइ कम्बिनेटर (Ycombinator) जस्तै, भारतको ‘द मर्फस’ भन्ने स्टार्टअप एसिलेटर’ (startup accelerator - The Morpheus) ले पिकोभिको’लाई आर्थिक सहयोग गरेपछि, मनिष र सुरजको कन्सेप्टले पूर्णता पाएको हो । द मर्फस को सहयोग पाएर, पिकोभिको’को कन्सेप्ट लिएर, ग्लोबल बजारमा आफ्नो उपस्थिति जनाउने लक्ष्य सहित उनीहरु करिब १ वर्ष पहिले काठमाडौँबाट भारतको बेङ्लोर छिरेकाथिए ।

‘सिम्पलिसिटि’ अर्थात जो कसैले पनि सजिलैसँग फोटो, संगित र शब्दहरुको संयोजन गरेर केही मिनेटमै भिडियोहरु बनाउन सक्ने र बनाइएका भिडियोहरुलाई सहज तरिकाले सोसल नेटवर्कमा सेयर गर्ने सकिने कुराले गर्दा आफूहरु अन्य प्रतिस्पर्धी भन्दा राम्रो भएको, पिकोभिको’को ठम्याइ छ । यसका अतिरिक्त पिकोभिको’ले आफ्नो ‘फोटो टु भिडियो इन्जिन’ अन्य प्रतिस्पर्धिको भन्दा शक्तिशाली रहेको दावी गरेकोछ ।

फोटो, शब्द र संगितको संयोजन सहित फोटोहरुलाई क्षणभरमै भिडियो बनाउन सकिने पिकोभिको’मा हाललाई एउटा भिडियोमा ३० वटा फोटोहरु मात्र राख्न सकिन्छ । मार्च २५, २०१२ मा सार्वजनिक गरिएको पिकोभिकोमा दुई हप्ताको अन्तरालमा ५ सय बढि प्रयोकर्ताहरु, ४ सय भन्दा धेरै भिडियोहरु रहेकाछन् भने ३ हजार भन्दा धेरै पटक भिडियोहरु हेरिएकाछन् । र दिनहुँ थपिँदै गएका प्रयोगकर्ता, फोटो र भिडियोहरु र पाएका प्रतिक्रियाहरुबाट हौसिएको पिकोभिको टिम अब स्मार्टफोनको लागि पिकोभिको एप्स बनाउन लागिपरेकोछ । पिकोभिको टिमलाई शुभकामना !

पिकोभिकोबाट फोटोहरुको भिडियो कसरी बनाउने?

पिकोभिको चलाउन निकै सजिलो छ । पिकोभिकोबाट फोटोहरुलाई भिडियो बनाउन पहिले पिकोभिकोमा साइन अप गरेर आफ्नो एकाउन्ट बनाउन सक्नुहुन्छ वा सिधै फेसबुक कनेक्ट मार्फत साइन इन पनि गर्न सक्नुहुन्छ । कम्प्युटरमा भएका फोटोहरुका अतिरिक्त फेसबुक वा फ्लिकरमा भएका फोटोहरुलाई पनि सिधै पिकोभिकोमा ‘इम्पोर्ट’ गरेर भिडियो बनाउन सकिन्छ। भिडियोमा आफ्नो आवश्यकता अनुसार, पिकोभिकोमा उपलब्ध विभिन्न थिमहरुको साथै संगित र फोटो क्याप्सनहरु राख्न मिल्छ । यसरी पिकोभिकोमा अपलोड भएका फोटोहरु केही क्षणमै पिकोभिको’को शक्तिशाली इन्जिनले भिडियोमा परिवर्तन गरिदिन्छ । यसरी तयार भएको भिडियो, पिकोभिकोबाट सिधै फेसबुक, ट्विटर, गुगलप्लस, युट्युब लगायतका सामाजिक सञ्जालहरुमा सजिलै सेयर गर्न सकिन्छ । आफूले बनाएको भिडियो, डाउनलोड पनि गर्न सकिन्छ ।

यदि तपाई यो ब्लग पढ्दै हुनुहुन्छ भने, पिकोभिको प्रयोग गरेर, यसबारेमा प्रतिक्रिया दिन आग्रह गर्दछु ।

Message To My Mother

noreply@blogger.com (Aakar Anil) — Fri, 20 Apr 2012 18:18:16 PDT

Suddenly I have an urge to go back to that place again
To the heavenly darkness i truly never really feared
My own lil' room filled with nothing but candles of love
Back to my "Mother's Womb" which was so mesmerizing n divinely real....

I felt magically Blessed when i was inside of You Mother
Listening to your heartbeat, surrounded by angels from up above
How proud you were to carry me around for nine Tough months
Made me feel bold,extremely safe n very much loved.....

Even though I'm all grown now,settled in my own world
I miss your embrace,kisses on my forehead all the gestures n the care
How you protected me from every Thunderstorm that came my way
I miss you holding me in your arms n saying everything will be okay dear....

How can I ever thank you enough Mom
For my first word,my first step n everything you've done
You're the reason I’m here today breathing and smiling
You r the power in my prayers n the melody to my song.....

They say God lives in Temple,Mosque or in a church
I don't know if any of those stories are fairly true
I never go looking for God in different places
Coz I’ve seen my God all my life n Mommy"My God is YOU"....

(I luv U maa always n ever..i miss U,Can't wait to see U...Happy Mother's Day)

- By Janu Maya Image via bitmorecomplicated.com

Bulbul : Episode - 138

noreply@blogger.com (Aakar Anil) — Wed, 18 Apr 2012 10:14:52 PDT

Listen to Bulbul Episode-138

Bulbul is a Radio Program (a gajal program).

Thanks to BULBUL Team for bringing such a wonderful program.You can directly send your suggestion, comments & even your gajal to:bulbul[at]unn.com.np or to: ghimireachyut[at]gmail.com

Download Bulbul : Episode-138

रामचन्द्र पौडेल फेसबुकमा : जनतामाझ पुग्ने उत्तम विकल्प [Ramchandra Paudel on Facebook]

noreply@blogger.com (Aakar Anil) — Mon, 16 Apr 2012 10:38:49 PDT

अमेरिकी राष्ट्रपति वाराक ओवामाले आफ्नो राष्ट्रपतिको चुनाव प्रचारको लागि सोसलमिडियाको भरपुर उपयोग गरेका थिए । सोसलमिडियामा गरिएको व्यापक ‘क्याम्पिङ’का कारण ओवामालाई राष्ट्रपतिय निर्वाचनमा सफलता मिलेको थियो ! ओवामा त एउटा प्रतिनिधी पात्र मात्रै हुन् ! हिजोआज सोसल मिडियालाई पत्रकार, कलाकार आदिले मात्र होइन राजनितिज्ञले पनि अंगाल्दै गइरहेकाछन् । भेनेजोएलाका राष्ट्रपति ह्युगो चाभेज देखि लिएर क्युवाका फिडेल क्यास्ट्रो, अनि भारतका प्रधानमन्त्री मनमोहन सिंह लगायतहरुले ट्विटरमा आफ्नो उपस्थिति जनाइसकेकाछन् ।

आफ्नो पक्षमा जनमत बनाउन भनौँ वा जनतामाझ पुग्नको लागि राजनितिज्ञहरुले हिजोआज सोसलमिडियाको भरपुर उपयोग गर्न थालेकाछन् ! वर्षदिन अघिको खबरलाई साँचो मान्ने हो भने, भेनेजोएलाका राष्ट्रपति ह्युगो चाभेजले आफ्नो ट्विटर व्यवस्थापनको लागि करिब २०० कर्मचारी खटाएका थिए । संसारभरी फैलिएको सोसलमिडियाको ज्वरो, नेपालमा बिस्तारै छिर्दै गएकोछ । केही नेपाली कलाकारहरु र नेपाली ब्रान्डहरुले सोसलमिडिया विशेषत फेसबुकमा आफ्नो उपस्थिति जनाएका भएपनि नेपाली राजनितिज्ञहरु फेसबुक तथा ट्विटरमा भेट्न मुस्किल नै पर्छ भन्दा फरक पर्दैन । यसो भन्दैमा नेपाली राजनितिज्ञहरु फेसबुकमा हुँदै नभएका भने होइनन् तर भएकाहरु पनि रेगुलर फेसबुक अपडेट गर्दैनन् अनि फेसबुकमा ओरिजिनल भन्दा “फेक” एकाउन्टहरुकै हाली मुहाली रहेकोछ । बाबुराम र प्रचण्डको फेसबुकमा दर्जन बढि पेजहरु होलान् तर दुर्भाग्य सबै “फेक” पेजहरु हुन् ।

सोसल मिडियाको बढ्दो लोकप्रियता र प्रयोग सँगै केही नेपाली नेताहरु फेसबुक प्रति आकर्षित भएकाछन् । गगन थापा, प्रकाश दाहाल आदि नियमित फेसबुकमा आफ्ना अपडेटहरु राख्ने गर्छन् । यसैक्रममा अब नेपाली कांग्रेस पार्टिका उपसभापति रामचन्द्र पौडेल पनि थपिएकाछन् । तनहूँ क्षेत्र नं.२ बाट संविधानसभामा विजयी नेपाली कांग्रेसका नेता रामचन्द्र पौडेलले गत महिना मे ३ देखि आफ्नो फेसबुक पेज सञ्चालनमा ल्याएकाहुन् ।

रामचन्द्र पौडेलको फेसबुक पेजमा, पौडेलका धारणाहरु, फोटोहरु तथा उनीसँग सम्बन्धित समाचारहरु पोष्ट गरिएकाछन् । नियमित रुपमा अपडेट भइरहेको फेसबुक पेजमा, सहयोगीको सहयोगमा आफ्नो फेसबुक पेजमा अन्तरक्रिया गर्ने गरेकाछन् । हाललाई विशेषत: संघियता सम्बन्धि पोष्टहरु नै उनको पेजमा देख्न सकिन्छ । यसका अलवा, देश विकासको लागि युवा जनशक्ति परिचालन हुनुपर्छ भन्ने मान्यता सहितका भनाइहरु राखिएकाछन् । उनले फेसबुक मार्फत नै सल्लाह, सुझाव लिने पनि गरेकाछन् । यो ब्लग तयार पार्दा सम्म १ सय ४९ जनाले पौडेलको पेजलाई लाइक गरेकाछन् ।

सोसलमिडियाको उपयोगिता बुझेर, फेसबुकमा आफ्नो पेज सञ्चालनमा ल्याएका पौडेललाई बधाइ छ ! आशा छ, सोसल मिडियाको माध्यमबाट जनताका धारणाहरु बुझ्न उनलाई सजिलो हुनेछ र जनताका आकांक्षा बुझेर आफ्ना पाइलाहरु चाल्नेछन् । नेपाली कांग्रेसका उपसभापति रामचन्द्र पौडेललाई फेसबुकमा हार्दिक स्वागत छ ! पौडेलका साथ साथै हामीलाई पनि सफलता मिलोस्, साँच्चैको नयाँ नेपालको अनुभुति गर्न पाइयोस्, शुभकामना !

फेसबुकमा रामचन्द्र पौडेललाई लाइक गर्नु्स !

नयाँ वर्ष २०६९ को शुभकामना ! [Happy New Year 2069]

noreply@blogger.com (Aakar Anil) — Thu, 12 Apr 2012 18:01:00 PDT

आज देखि नयाँ वर्ष २०६९ लागेकोछ ! हुन त दिन, हप्ता, महिना उनै हुन् ! बिहान, दिउँसो, बेलुका अनि रातीको आफ्नो ‘टाइमटेवल’ पनि उही नै हो ! तर पनि नयाँ वर्ष भन्ने बित्तिकै, आजको शुक्रबार अन्य शुक्रबार भन्दा पृथक र विशेष छ । यो शुक्रबार नयाँ वर्षको दिनमा परेको छ !

मान्छे उही नै हुन्, सोच उनै हुन् तर पनि नयाँ वर्ष लागेपछि हामी केही राम्रो सोच्ने प्रण गर्छौँ, राम्रो गर्ने प्रण गर्छौँ ! आफ्ना आशा र विश्वासलाई अझ दरिलो पारेर, अघि बढ्ने कुरा नै हुने गर्छन्, वर्षको पहिलो दिनमा ! तर वर्षको अन्त्य सम्म आइपुग्दा, आफूले सोचेका – नसोचेका अनगिन्ती कुराहरु हुन्छन् ! अनि वितेको वर्षलाई नियाल्दा, कुनै कुरा राम्रा लाग्छन्, अनि कुनै कुरा आफैँलाई झुर लाग्छन् ।

सायद नयाँ वर्ष, आफूले गरेका कामहरुलाई फर्किएर हेर्ने स्थान पनि होला, अनि सकरात्मक सोच्ने समय होला । २०६८ मेरा लागि निकै महत्वपूर्ण वर्ष रह्यो ! २०६८ मा इन्जिनियरिङ पास गरियो, पहिलोपटक रेल अनि जेट चढियो, पहिलोपटक नै बेङ्लोर गइयो, इन्टर्नसिपको लागि ! हुन त जिन्दगीमा गरिने सबै कुराहरु पहिलोपटक नै हुन्छन्, तर पनि पहिलोपटक कुनै काम गरियो भने त्यसको बेग्लै खुशी लाग्ने रहेछ ! जिवनमा पहिलोपटक “जागिर” खाने देखि लिएर, पोखरामा हावामा कावा खाँदै प्याराग्लाइडिङ नि गरियो । अनि पहिलोपटक ‘व्यस्तता’ भनेको के रहेछ, भन्ने कुरा पनि अनुभव गर्न पाइएको छ ! धेरै कुरा गर्न मन लाग्छ तर यति व्यस्त भइएकोछ कि, यही ब्लगमा लेख्ने काम पनि निकै पातलिँदै गएको छ !

नयाँ वर्षमा यो नै गर्छु भन्ने योजना बनाइएको छैन ! जे हुन्छ राम्रै को लागि हुन्छ, भन्ने कुरामा प्राय: विश्वास गर्छु ! अन्जानमै गरिएका कुराहरुलाई पनि निरन्तर अभ्यास गर्दै जाँदा, सिक्दै र सुधार गर्दै जाँदा, गरेका प्राय: कुराहरुमा सफल भइने रहेछ भन्ने लाग्छ । आफूले जानेका साना साना कुराहरु अरुलाई पनि बाँड्दै जाँदा आफूमा आत्मविश्वास पनि बढ्दोरहेछ ! धुलिखेलको ४ वर्षे बसाइ पछि, फेरि काठमाडौँ फर्किएको छु ! ४ वर्ष अघि विश्वविद्यालय छिर्दा र गतवर्ष विश्वविद्यालयबाट बाहिर निस्कदाँ आफूमा आकास-पातालको फरक पाएको छु ।

नयाँ वर्ष लागि नै सकेको छ, बितेको समय फर्केर आउँदैन तर त्यस समयमा गरिएका गल्तिहरुलाई सुधार्दै, त्यसै गल्तिबाट सिक्ने प्रयास गर्दै अघि बढ्नेछु । आफ्नो ठाउँ र सामर्थ्यले भ्याएसम्म, अनि आफ्नो ब्रम्हले देखेसम्म सबैको भलो हुने कुरा गर्न नै कोशीस गर्नेछु !

“आकार पोष्ट” ब्लग पढ्नुहुने, “आकार अनिल” भनेर चिन्नुहुने, माया र सहानुभुति दर्शाउनु हुने, देश विदेशमा रहनुभएका सम्पूर्ण साथीहरुलाई नयाँ वर्ष २०६९ को हार्दिक मंगलमय शुभकामना ! तपाईहरुको पल शुभ बितोस् ! “Happy New Year 2069” !

Bulbul : Episode - 137

noreply@blogger.com (Aakar Anil) — Wed, 11 Apr 2012 10:03:58 PDT

Listen to Bulbul Episode-137

Bulbul is a Radio Program (a gajal program).

Thanks to BULBUL Team for bringing such a wonderful program.You can directly send your suggestion, comments & even your gajal to:bulbul[at]unn.com.np or to: ghimireachyut[at]gmail.com

Download Bulbul : Episode-137

कतै धानै नफल्ने पो हो कि !

noreply@blogger.com (Aakar Anil) — Mon, 09 Apr 2012 09:50:22 PDT

बर्खामास तामझामले खेत रोपियो

छाँट देखेर छिमेकी छक्कै परे

अब महिना दिन बाँकी छ बालि भित्र्याउन,

सार्है पिर लागेको छ,

कतै धानै नफल्ने पो हो कि भनेर !!

भर परेर जस्तालाइ नि खेताला पठाइयो

गोड्न छोडेर मुलाहरु हिलो छेप्दैमा भुलेछन

अहिले खेतैभरि जम्मै झार छपक्कै छ

शंकै लागेको छ,

कतै धानै नफल्ने पो हो कि भनेर !!

पल्लो गर्होमा लह लह बाला झुलेका छन्

तल्लो गर्होमा झन् के भन्नु खै, उत्पातै छ

मेरै गर्होमा भने पसाएको पनि छैन

मन सार्है पोल्दै छ,

कतै धानै नफल्ने पो हो कि भनेर !!

त्यत्रो दुखले खेत फिर्ता पाइयो

ऋण धन खर्चेर बालि लाइयो

तर बुद्धि पुर्याउन सकिएन कि मल कुन्नि?

एकदम डर लागेको छ,

कतै धानै नफल्ने पो हो कि भनेर !!

एकदम डर लागेको छ,

संविधानै नबन्ने पो हो कि भनेर !!

-By N®B Image via Keck

इन्स्टाग्राम अब एन्ड्रोइडको लागि #Instagram #Android

noreply@blogger.com (Aakar Anil) — Wed, 04 Apr 2012 18:15:00 PDT

तपाई एन्डोइड फोन प्रयोगकर्ता हुनुहुन्छ भने, तपाईको लागि खुशीको खबर छ ! आईफोनको लागि मात्र उपलब्ध र करोडौँले रुचाएको, ‘पपुलर फोटो सेयरिङ एप’, ‘इन्स्टाग्राम’ अब एन्ड्रोइड फोनको लागि पनि आएको छ। तपाई आईफोनको प्रयोगकर्ता र ट्विटर एडिक्ट हो भने सायद तपाईले ‘इन्स्टाग्राम’ चलाएको हुनुपर्छ तर अहिलेसम्म चलाएको छैन भने पनि केही छैन, अब चलाउँदा हुन्छ !

आइफोन र एन्ड्रोइड दुवैको लागि इन्स्टाग्राम उपलब्ध छ ! तपाई मोबाइलबाट फोटो खिच्न रुचाउनुहुन्छ र अनलाइनमा आफ्नो फोटो सेयर गर्ने गर्नुहुन्छ भने, इन्स्टाग्राम तपाईको लागि उपयुक्त फोटो सेयरिङ एप हुनसक्छ !

के हो इन्स्टाग्राम?

साधारण भाषामा भन्दा ‘इन्स्टाग्राम’ एउटा फोटो सेयरिङ एप्लिकेशन हो, जुन आईफोन र एन्ड्रोइडको लागि उपलब्ध छ ! आफूले मोबाइलबाट खिचेका फोटोहरुलाई, एपको माध्यमबाट अझ कलात्मक बनाइ, यसबाट अनलाइनमा सजिलो सँग आफ्नो फोटोहरु सेयर गर्न सकिन्छ । इन्स्टाग्राम पनि एकप्रकारको मोबाइल सोसल नेटवर्किङ साइट नै हो, जहाँ आफ्ना फोटोहरु अपलोड गर्न सकिन्छ, अनि ट्विटर कै जसरी साथीहरुलाई फलो गर्न सकिन्छ, अनि साथीहरुले तपाईलाई पनि फलो गर्न सक्छन् ! अनि तपाईले अपलोड गरेका फोटोहरुमा कमेन्ट र लाइक गर्न सक्छन् ।

अस्ति सार्वजनिक गरिएको इन्स्टाग्राम एन्ड्रोइड एपमा पनि आइफोन इन्स्टाग्राम एपमा भए जस्तै सेवा र सुविधा रहेकाछन् ! इन्स्टाग्राममा फोटोमा इफेक्ट दिने, फोटो अपलोड गर्ने त भइहाल्यो, यसबाहेक इन्स्टाग्रामबाटै फेसबुक, ट्विटर, फोरस्क्वायर, टम्बलर आदि साइटहरुमा पनि आफ्नो फोटो सिधै सेयर गर्न सकिन्छ ।

आफू एन्ड्रोइड फोन चलाउने कारण, आफूले हिजो देखि इन्स्टाग्राम चलाउन थालियो ! यदि तपाई इन्स्टाग्राममा हुनुहुन्छ भने मलाई (aakapost) खोजेर फलो गर्न सक्नुहुन्छ ।

एन्ड्रोइड २.२ वा यो भन्दा माथिको एन्ड्रोइडमा चल्ने इन्स्टाग्राम गुगल प्लेमा उपलब्ध छ ! आइफोन प्रयोगकर्ताले भने आइट्युन्सबाट यो एप डाउनलोड गर्न सक्नुहुन्छ ।

यो माथिको फोटो मेरो इन्स्टाग्रामबाट लिइएको हो ! :)

Bulbul : Episode - 136

noreply@blogger.com (Aakar Anil) — Mon, 09 Apr 2012 02:51:27 PDT

Listen to Bulbul Episode-136

Bulbul is a Radio Program (a gajal program).

Thanks to BULBUL Team for bringing such a wonderful program.You can directly send your suggestion, comments & even your gajal to:bulbul[at]unn.com.np or to: ghimireachyut[at]gmail.com

Download Bulbul : Episode-136

A Visit To Chaudandi Gadhi [PHOTO]

noreply@blogger.com (Aakar Anil) — Tue, 03 Apr 2012 09:27:51 PDT

करिब अढाइ वर्ष पहिले मकवानपुरमा रहेको अनि भग्नावशेषमा मात्र सिमित रहेको मकवानपुर गढी गइएको थियो ! निकै जिर्ण अवस्थामा रहेको मकवानपुर गढीमा केही ढल्न लागेका दरबारका पर्खालहरु थिए ! केही महिना पहिले उदयपुर जाँदा श्रमिक पार्कको साथै चौदन्डी गढी पनि पुगिएको थियो, तर चौदन्डी गढीमा त झन् केही पनि रहेनछ !

स्कुलमा पढ्दा चौदन्डी गढीको बारेमा नि पढिएको थियो झैँ लाग्छ तर पनि अहिले यहाँ लेखिहाल्नलाई आफूलाई यसबारे धेरै कुरा थाहा छैन ! त्यही पनि चौदन्डी गढीमा रहेको, एतिहासिक दरवारका भग्नावशेषहरुको फोटो भने यहाँ राख्दैछु ! गाईघाटबाट उत्तर पूर्वमा चौदन्डी गढि रहेकोछ । चौदन्डी गढीका बारेमा जानकारी राख्ने साथीहरुले यसबारेमा तल कमेन्टमा लेख्न सक्नुहुन्छ !

Nepali Movie Highway to Release on 15th June from Nepal

noreply@blogger.com (Aakar Anil) — Sat, 31 Mar 2012 12:38:59 PDT

The most awaited Nepali Movie ‘Highway’ is set to release on 15th June 2012, (असार १ गते, २०६९) from Nepal. Before the release, Highway will be premiered on 14th June (जेठ ३२ गते). Distributor and producer Narendra Maharjan, who distributed the ‘Loot’ will be distributing the movie Highway.

A first crowd funded Nepali movie ‘Highway’, which has been creating a buzz ever since it went into production was screened at one of the most prestigious film festival ‘Berlin Film Festival 2012’ on February. Directed by Deepak Rauniyar and produced by Dr. Sameer Mani Dixit, Dr. Lonim P Dixit. Joslyn Barnes and Danny Glover, the movie is believed to be another milestone in Nepali film industry.

Highway movie trailer was first released on last September in Kathmandu.

Synopsis:
Set among the breathtaking landscapes of Eastern Nepal, "HIGHWAY", the first full-length feature of director/producer Deepak Rauniyar, follows the journey of nine characters whose individual stories become accidentally interconnected during an ill-fated bus journey they take to the capital Kathmandu. The passengers - each of whom urgently needs to be somewhere else – find themselves stranded on the only main road due to an improvised and unlawful blockade known as a "bandh". While the journey is thwarted numerous times awaiting a resolution to the combustible strike, the film's story shifts into the characters’ psychological and spiritual "bandhs" that many Nepalis are contending with since the end of the bloody 12-year civil conflict.

Starring:
Karma, Saugat Malla, Reecha Sharma, Binaya Shrestha, Eelum, Dayahang Rai, Rajan Khatiwada, Asha Magarati, Shristi Ghimire, Mamata Rai, Sandip Chhetri, Bhumika Shrestha, Keshav Bhattrai and Rabindra Mishra.

Watch Trailer of Nepali Movie Highway:

म र ऊ - एउटा अनलाइन भेट [कथा]

noreply@blogger.com (Aakar Anil) — Thu, 29 Mar 2012 21:05:15 PDT

“तिमी को हो?” मेरो प्रश्न थियो!

उसले भनी, “खुशी” ।

“को खुशी”, मैले सोधेँ !

“ह्या, कस्तो नचिन्या होला? म खुशी के ! रहर, छायाँ, खुशी जे भने नि म नै हो के”, उसको जवाफ !

“ए, तिमी पो, कता हराकी थियौ? अब के भनौँ त तिमीलाई उसोभए?”

“जे भने नि हुन्छ!”

“उसोभए म खुशी भन्छु है”, मैले भनेँ !

उसले हुन्छ भन्ने जनाउ दिन, आँखा सन्काइ र लेखी “हे हे” ।

कुरा यसरी नै सुरु भएको थियो च्याटमा !

च्याटमा को सँग कुरा गरिरहेछु, आफैँलाई पत्तो छैन, न पहिले च्याट गरिएको थियो, न भेट नै गरिएको थियो । ट्विटरमा नाम परिवर्तन गरिरहने ऊसँग ट्विटरमा आक्कल झुक्कल कुरा गरिने भएपनि उनको ‘म्यासेज’ पहिलोपल्ट च्याटमा अकस्मात आइपुगेको थियो ! म उनको बारेमा प्रस्ट हुन सकिरहेको थिँइन ! अत: फेरि सोधेँ, “यो खुशी को हो?”

मेरो प्रश्नले, उसले आफू दुखित भएको जनाउ दिन लेखी “:(”

“हैन किन यति रिङ्ग्याएको मलाई”, मैले सोधेँ ।

“नाम मे क्या रखा है? ;)”, उसको जवाफ !

“नाममा धेरै कुरा राख्या छ हजुर, चिन्नु त पर्यो नि, आफू कोसँग कुरा गर्दैछु भनेर”, मैले भनेँ !

“पिक द नेम, तिम्लाई जुन मन पर्छ त्यही राख”, उसले मलाई नाम छान्ने अधिकार दिई ।

“किन यस्तो डायलग मारेको हजुर, ल ठिकै छ उसोभए खुशी नै भन्नुपर्ला” मैले उसको नाम राखेँ “खुशी” भनेर ।

“यो खुशी नै हो”, उसले विश्वस्त बनाउने प्रयत्न गरी ! र थपी, “तर कसैलाई नभन है, मेरो ट्विटरको बारेमा” ।

“हस हजुर, तर मलाई चैँ भन्नुपर्यो तिम्रो बारेमा, पहिले मैले त थाहा पाउनु पर्यो, अनि पो भन्नु त”, मेरो खुल्दुली अझै मेटिएको थिएन !

ऊ: “थाहा पायौ त?”

म: “पाइएन”

ऊ: “लु सोध न त? के भनुम?”

अकस्मात के सोध्ने भेउ पाइएन ! अनि याहु च्याटमा ‘एएसएल’ सोधे झैँ, ज्ञानी भएर सोधेँ, “हजुर कहाँबाट बोली बक्सेको हो? के गर्दै होइबक्सिन्छ?”

ऊ: “काँ बोले र म? म त लेखिरा’को, ट्विटि रा’को ! तिम्रो दिमाग खाइरा’को ! नट रियल्ली है, दिमाग त हुनेको पो खानु त!”

म: “त्यही त, मेरो थोरै दिमाग पछि नि किन यस्तो दौडिराको? अनि कहाँबाट ट्विटि रा’को हजुर?”

ऊ: “सिनामंगलबाट, घरकै एड्रेस दिउँ कि?”

मैले नि भनिहालेँ, “देउ न त, भोलि त्यतै आउँदैछु”।

ऊ: “कहाँ आउँछौ? भेटम न त?”

उसको जवाफले ट्वाँ परे तर फेरि भने, “सिनामंगल आउँछु, तिमी आउने हो?”

ऊ: “हो, केएमसी अगाडि आउ !”

म: “केएमसी?”

ऊ: “काठमाडौँ मेडिकल कलेज, केही थाहा छैन, सिनामंगल आउँछु रे” !

म: “आउँछु आउँछु” ।

ऊ: “डिल?”

म: “डिल, तर कसरी चिन्नु मैले?”

ऊ: “म चिनिहाल्छु नि, आफू त तिम्रो फ्यान परियो”

म: “मेरो फ्यान? हैन के अचम्म सुन्नु पर्छ मैले?”

ऊ: “लु फिर्ता लिएँ :(”

म: “केएमसीको अगाडि आउ रे, के गर्छौ तिमी त्याँ?”

ऊ: “स्पट भनेको नि ! कहाँ आउछौँ त?”

म: “अनि कहाँ आउनु त?”

ऊ: “तिमी भन अब, मैले भनेको त तिमीलाई ठिक लागेन!”

म: “एयरपोर्ट गेट।”

ऊ: “डेटिङमा जान ला’को हो र?”

मलाई भोलिपल्ट ‘एयरपोर्ट जानुथियो, एयरपोर्ट सरसफाइ अभियानमा सहभागी हुन ! मैले अनि त्यही अभिप्रायले, भोलि एयरपोर्टमा काम छ, त्यहीँ आउ भनेँ !

ऊ: “के छ त्याँ एयरपोर्टमा?”

म: “सरसफाइ कार्यक्रम”

ऊ: “भेरि स्मार्ट ! म त्यो सरसफाइ गर्दिन ।”

म: “एयरपोर्ट सरसफाइ नगरेर के गर्छौ त, एयरपोर्ट भोलि गएर?”

ऊ: “कफी सफीको कुरा छैन, एयरपोर्ट सफा गर्न हिँड रे !”

म: “अब गर्मी लागिसक्यो, गर्मीको बेला नि कफी खान्छौ र?”

ऊ: “तिमी सँग भए’सी गर्मी त कता कता भागिहाल्छ नि! तिम्लाई कम्प्लिमेन्ट दे’को हैन नि, ‘यु आर कोल्ड पर्सन’ भनेको”

नारायण वाग्लेको पल्पसा क्याफे पढ्दा एकठाउँमा छिरिङले १६ वर्षकी केटी बनेर दृश्यलाई च्याटमा नराम्रो सँग चाटेको याद थियो ! मलाई पनि कसैले दिमाग चाटिरहेझैँ लाग्यो, मेरो दिमाग धेरै नखाउ, को हो तिमी झट्टै भन, भनेँ !

उताबाट झट्ट जवाफ आयो, “ल ल अब देखि तिम्रो दिमाग खान्न, प्रमिस!”

म: “अब भन न त, उसोभए दिमाग नखाइकन”

ऊ: “के भन्नु, सोध न, भनिहाल्छु नि”

कसैको बारेमा केही जान्न मन भए उसको ‘सोसल नेटवर्क’ मा भएका प्रोफाइल हेर्नैपर्छ, अनि त्यसमाथि नि ट्विटरमा अण्डा भा’को र फेसबुकमा एउटा मात्र फोटो भएकोलाई खासै पत्याइहाल्नु हुँदैन रे ।

म: “तिम्रो फेसबुकको लिंक चाहियो”

ऊ: “तिम्लाई प्रपोज गरेको छुइन हौ, के साह्रो डरा’को? फेसबुकको त भएपो दिनु, ट्याग्ड को दिउँ?”

कुन चाँहिले नराम्रो सँग चाट्यो भन्ने सोचेर च्याटमा अफलाइन नै बस्नु ठिक झैँ लाग्यो ! तर आफू अफलाइन हुने बित्तिकै फेरि उताबाट म्यासेज आइहाल्यो, “किन अफलाइन?”

म: “ह्याँ, साइको भइयो”

ऊ: “एउटा केटी सँग नि डिल गर्न नसक्ने!”

म: “एउटी सँग मात्र डिल गरे भएन र? ए हजुर, धेरै दिमाग नखाइस्योस ! हजुरले मलाई कहाँ, कसरी अनलाइनमा भेट्नु भो?”

ऊ: “आकारपोष्ट पढ्छु, तिम्लाई ब्लगरको रुपमा चिन्छु”

उसको कुराले ट्वाँ परे एकछिन, त्यही नि फेरि उही कुरा दोहोर्याएर सोधेँ । ऊ ठुस्किई, ‘भइहाल्यो अब, कुरा गर’म भन्यो, खाली घुमाइ फिराइ उही कुरो’

के गर्छौ भनेर सोध्दा, उसको जवाफ, “अनफर्चुनेट्ली पढ्ने”

म: “एनि वे, त्यो स्पट भएन”

ऊ: “एयरपोर्ट गेट नै आउ न त, सँगै सफा गरौँ एयरपोर्ट”

म: “त्याँ आएर तिमी के गर्छौ?”

ऊ: “म तिम्ले एयरपोर्ट सफा गर्या हेर्छु नि त”

म: “तिमी भित्र छिर्नै पाउँदैन होला, के हेर्छौ?”

ऊ फेरि रिसाएको झैँ गरी र भनि “आफ्नो नाम मात्र सुटुक्क लेखाएर आएछ, तर नि केही छैन एयरपोर्टको मान्छेलाई त यत्तिकै भुल्याएर भित्र छिरि हाल्छु नि!”

कुरा सुन्दा पक्कै चिनेकै मान्छे हो झैँ लाग्यो ! दिमाग घुमिरहेको थियो तर को हो भनेर पत्ता पाउन सकिएको थिएन र फेरि सोधेँ, “तिम्रो ब्लग कहाँ छ?, तिमीलाई म चिन्छु कि चिन्दिन?”

ऊ: “चिन्दैनौ”

मैले हार मानेँ र भनेँ “लाईफमा फस्ट टाइम यति धेरै दिमाग घुम्दैछ”

मेरो कुरालाई बाल नदिइ ऊ बोली, “डोन्ट वरी डियर, आइ एम भेरी ब्युटिफुल, द्याट्स व्हाट पिपल सेड” अनि फेरि थपी, “तिमी किन साइको भाको?”

म: “खै के खै के”

ऊ: “म त डाइरेक्ट कुरा गर्ने मान्छे! बाइ द वे, एउटा कुरा सोधम्?”

म: “सोधम्”

प्रंसग भन्दा एक्कासी बाहिर गएर उसले ट्विटरको कुरा निकाली ।

ऊ: “एउटाले ट्विटरमा मलाई म्यासेज गरेर, आकारको दिमाग किन खाको भनेर सोध्यो, हिजो”

म: “अनि…”

ऊ: “आइ विल टेल हिम, हु आर यु रे”

तिमी “खुशी”, लौ तिमी छौ भनेर मैले पत्याएँ ।

ऊ: “थ्याङ्क्यु ! यु आर नट फ्लिटरिङ विड मि, आर यु?”

म: “नट फ्लिटरिङ”

ऊ: “उसोभए तिम्रो दिमाग अलि अलि खान छुट छ है मलाई”

म: “भोलि भनुँला, भेटेरै”

ऊ: “म त आउन्न”

म: “आउन्न रे?”

ऊ: “नआउने हो आफू त”

म: “म त आउँछु”

ऊ: “तिमी त सफा गर्ने मान्छे आउ न त, म पो आउन्न, म आएपनि तिम्ले चिन्दैनौ, हमम आउनै पर्ला, तिम्रो दर्शन गरेर फर्किनु पर्ला, इन पर्सन देखेको छैन नि त”

म: “उसोभए हामीले नि दर्शन गर्ने भयौँ”

ऊ: “नदिने यति छिट्टै, अलिक छिटो भयो ! मैले नेट बाट चिनेकोलाई अहिले सम्म भेटेको छैन।”

फेरी थपि, “मिल्ने से डर्ता है दिल, एकरार हो ना जाये”

आफूलाई भने, कुन चैँ ले नराम्रो सँग घुमायो भन्ने लाग्न थाल्यो ! खै तिम्रो फोन नम्बर देउ त, मैले उसको फोन नम्बर मागेँ ! तर दिमाग चाटिरहेकाहरु सजिलै कहाँ गल्थे र ! उताबाट जवाफ आयो, “वेट गर न, कस्तो हतार के! हु नोज, भरे फेरि लब सब पर्ला”

म: “यो त साह्रै अनएक्सपेक्टेड कुरो भो”

ऊ: “मेरो त एज एक्सपेक्टेड हो, खोजेर जोडेको तिमीलाई”

म: “तिमीले चिन्ने मैले नचिन्ने, र्याग भो नि यार”

ऊ: “एउटा गित सुन ल, इट विल एन्सर अल, ‘जिस्के आने से रङ्गो मे, डुब रहा है शाम, सोच रहा हुँ, किस से पुछुँ उस लड्कीका नाम…’

उसको गितले हाँसो छुट्यो, मैले भने “मलाई एक्ज्याक्टलि यस्तै भइरका’को छ”

ऊ: “हे हे, सो आइ एम इन योर माइन्ड”

म: “यस, पुरै दिमाग भरी नै तिमी बसेर बर्बाद”

ऊ: “मिसन सक्सेस”

म: “कस्तो मिसन हो यो?”

ऊ: “तिम्रो दिमागमा बस्ने, उप्स मिसन गलत भएछ, दिमाग देखि हार्टको लिंक के होला?”

मेरो दिमाग यति सम्म आएपछि त पुरै घुम्न थालिसकेको थियो !

म: “खै यस्तो के कनेक्सन हुन्छ मलाई के थाहा, तर तिम्लाई त भोलि नभेटि छोड्दिन”

ऊ: “भोलि त हुन्न, केही गरे नि हुन्न । मलाई कस्तो डर लाग्यो, हार्ट बिट नै फास्ट भएर ट्याचिकार्डिया भो!”

म: “कति खाको दिमाग”

ऊ: “दिमागमा बसे’सी दिमाग नि खान नपाउनु ! बाइ द वे, आइ होप आइ एम नट गिभिङ यु एनी ट्रबल ! ल गुडनाइट”

म: “के को गुडनाइट नि, भोलि को भेन्यु फिक्स भा’को खै्”

ऊ: भोलि आउँदिन!

म: “कहिले आउँछौ त?”

ऊ: “भनेँ त मैले, तुम बुलाके देखो, प्यार से”

म: “उफ फेरि सुरु भो”

ऊ: “लेटस मेक अ डिल, लेट्स टक लाइक दिस इयर्स एन्ड इयर्स, एन्ड लेटर वी मिट, हाउज ईट?”

म एकछिन चुप रहेँ, उताबाट फेरि गित आयो, “कभि तो हमसे नजर मिलाके देखो…”

म: “के भन्या हो, केहि बुझ्न सकिएन”

ऊ: “म तिमीलाई भेट्न सक्दिन, अहिले मेरो गाउँमा विन्टर सुरु भएकोछ, मेरो गाउँ तिर को मर्यो रे भन्ने समाचार सुन्दै छु, आजलाई यत्ति नै”

उसको कुराको छेउ टुप्पो केही बुझ्न सकिएन ! मैले हार मानेर भनेँ, “मैले केही बुझिन”

ऊ: “ल साँच्ची नै दिमाग खाएँ कि क्या हो मैले?”

म: “भो कुरा नगर”

ऊ: “बट आइएम सिरियस विड यु, यु आर ब्रेकिङ माइ हार्ट”

म: “कस्तो सिरियस हो?”

ऊ मेरो कुरा रिप्लाइ गर्नु आवश्यक ठान्दिन ! उ भन्छे “गुड नाइट, साउन्ड स्लिप ! भरे आउँछु सपनीमा पर्खी राख है”

मलाई अहिले भने सहनै नसक्ने गरि हाँसो उठ्यो ! मैले, “एच ए, एच ए, हा हा” लेखेर पठाएँ !

ऊ: “यु लाफिङ, लु आउँदिन नि त”

मलाई हासोँ रोक्न गाह्रो परिरा’को थियो, मैले लेख्न छोडेर स्माइलिहरु मात्र पठाउन थालेँ ! उताबाट जवाफ आयो, “लेख्न अल्छि लागेको अवस्था भन्ने हाम्लाई लागि’राको छ”

ऊ: “ल ल, आकारजी, हम चल्ते हैँ, गुडनाइट”

म: “गुडनाइट”

ऊ: “आप भि सो जाओ”

म: “के सुत्नु हो, आज तिम्रो सपनामा आउनु पर्ला”

ऊ: “तिमी आयौ भने त, इटस लाइक भन्छन् नि ड्रिम्स कम्स ट्रु”

मैले रिप्लाइ गरिन, त्यो च्याट त्यति मै सकियो ! म सोच्दै रहेँ, कुन चाँहिले नराम्रो सँग दिमाग खायो, न भोलि फेसबुकमा ट्याग गर्ने हो, यस्तो त्यस्तो भनेर ! तर त्यसो भएन ! केही दिनपछि फेरि उ नै च्याटमा देखिइ, मैले नै कुरा सुरु गरेँ, “हेल्लो”

ऊ: “के हो यस्तो, सुरुमा हेल्लो मात्रै बोल्ने टपिक नै नभएजस्तो ! हाइ, हेल्लो, के छ? ठिक छ! तिम्रो? मेरो नि ठिक छ, के गर्दै? यत्तिकै… तिमी? म नि… सक्यो”

उसले सबैकुरा एकै पटकमा सिध्याइ, बोल्ने कुरा नै अभाव होला जस्तो भयो ! लौ, एउटा कुरा छुटेछ, “खानपिन भयो?” मैले थपेँ !

ऊ: “म बेलुका प्राय: खाना खान्न, बिहान मात्र खान्छ, इनफ्याक्ट म दिउँसो तिर मात्र खान्छु, वान डे अ टाइम ! सेभ गरेको के, नेपालमा कति मान्छे ले वर्षमा आधा छाक मात्र खान्छन्, आइ एम बिइङ नाइस टु देम!”

ऊ ननस्टप बोल्न थाली ! “खाँदै नखाने हैन, आइ सेड नर्मल्ली, नट एभ्रिडे, सबैको लागि सोच्नुपर्छ नि यस्तो कुरामा त”

म: “सबैको लागि सोचेछौ, मेरो लागि मात्र त सोचेनौ नि तिम्ले?”

ऊ: “तिम्रो लागि त सबैभन्दा बढि सोचेकोछु, तिमी बुझ्दैनौ के गरम? तिमी मानुषीको पछि लागेको मान्छे, एकोहोरो भएको छौ, तिम्ले मेरो पिडा बुझ्दैनौ”

ए राता मकै, मेरो ब्लग साँच्चै पढेको मान्छेले नि रिङ्ग्याइरहेको रहेछ अनि आज पनि मेरो दिमाग उसले खाने विचार गरेकी छे झैँ लाग्यो, उसको कुराले ।

ऊ: “बिसाइड गफिङ के गर्दै छौ?”

म: “केही न केही, बरु तिमी के गर्दै छौ?”

ऊ: “तिमीलाई सम्झिँदैछु, सि हेयर्स अ डिफरेन्ट”

म: “मैले नि सम्झिरा’को छु नि, तेत्रो ब्लग नै लेखिसकेँ तिम्लाई सम्झेर” मैले आफ्नो गफ जोतेँ, पा’को बेला ब्लगको विज्ञापन गरिहाल्नुपर्छ !

सायद त्यसबेला म ब्लगमा ‘पाइला सिरिज’ लेख्दैथिँए ! उसले भनी, “खुब लेख्यौ, मेरो बारेमा, त्यो त सिरिज हो, मैले पहिले नै पढेको थिँए” ।

म: “हैन, हिजो को सिरिज त तिम्रै लागि लेख्या हो?” सायद कथानक मिल्न गएर होला उसले पत्याए झैँ गरी र भनि “सो स्विट” ! म नि के कम, “झन् त्यस्तो मेहेनत गरेर लेखेको, पढ्नु पर्छ नि राम्ररी” मैले भनेँ !

ऊ: “पढेँ त, तिम्लाई नजिकको चिनेको मान्छेले जिस्क्याको जस्तो लागिराको’रैछ त्यस्तो हैन है, ट्रष्ट मि”

म: “खै पत्याउनै गाह्रो परिराको छ”

ऊ: “लेट इट बि, द वे वि मेट, मे वि इट उड वि योर न्यु टपिक टु राइट”

प्रसंग बदलेँ ! “तिम्ले चलो दिल्ली” हेर्यौ?

ऊ: “छैन, कस्तो छ?”

म: “ठिकै छ ! लारा दत्त र विनायक पटेल फिल्मभरि सँगै यात्रा गर्छन् अनि गन्तव्यमा पुगेपछि आपसमा चिनापर्चि गर्छन्” मेरो भन्नु को तात्पर्य, उसैलाई थियो, कारण मलाई, म को सँग कुरा गरिरहेकोछु भनेर पत्तो लगाउनु थियो ! तर उसले यो कुरा रियल लाइफमा नि हुन सक्छ भनी, “लेट्स डु इट इन फिल्मी स्टायल, हामी पछि आपसमा चिनापर्ची गरौँ”

अहिलेलाई यस्तै ठिक छ, उसले भनि ! “बाइ द वे, यु नो ह्वाट, यु माइट बि इन प्रोब्लम”

मैले उसको कुरा बुझिन, “प्रोब्लम?”

ऊ: “मे वि यु विल नट फाइन्ड एनी गल”

म: “मैले बुझिन”

ऊ: “तिमी मलाई जिस्काइराको हुन्छौ, पछि कोइ गलफ्रेन नपाउला अर भएको भए नि छोडेर जाला भनेको”

मैले फेरि आफ्नो हाँसो रोक्न सकिन !

अनि जिस्क्याउँ झै लाग्यो !

म: “यहाँ निन्द्राको माया मारेको कति दिन भयो, तिम्लाई त केही वास्ता नै छैन?”

ऊ: “उस, गफ दियो, भर्खर त नौ बज्दै छ”

म: “आजको कुरा कसले गर्यो र? हिजो अस्ति को कुरा पो गरेको, तिम्रै बारेमा सोच्दा सोच्दा यहाँ के के भइसक्यो”

आफूले जतिसुकै जे भने नि उताबाट रेडिमेड जवाफ आउँथ्यो !

ऊ: “अनि मैले मेरो बारेमा सोच्नु भन्या थियो त ! कस्तो के! साँचि नै म सँग पर्या जस्तो कुरा”

म: “के पर्यो भन्या”

ऊ: “कस्तो छुच्चो कुरा गरेको, हो भने हो, हैन भने हैन भने भइहाल्यो नि”

म: “ल भइहाल्यो उसोभए, साँच्ची तिमी कता हो अहिले?”

ऊ: “घरमै, सिनामंगल तिरै । म पुरै लोकेशन चाँहि दिन्न है ! आफूलाई कस्तो फिल्मी बनाउन मन छ, उसलाई चाँहि भेट्नै हतार”

म: “भेट्न हतार छैन है, बाइ द वे”

उसले फेरि अर्को प्रसंग निकाली !

ऊ: “यु आर अल ओभर मी”

म: “जोक नि त्यति सारो नगर्नु नि”

ऊ: “तिम्लाई जोक त हुन्छ नि, अर्काको भावनालाई जोक रे”

म: “अनि कति अर्काको भावनालाई सपना मात्र देखाइरा’को त”

ऊ: “किन? दर्शन पाए’सी के डिसाइड गर्ने विचार छ?”

म एकछिन चुपचाप नै रहेँ !

ऊ: “आइ एम नट आस्किङ यु फर एनिथिङ्ग, तिमी बेकारमा बढि सोचिराको छौ, व्हाट इफ आइ सेड, आइ एम इन लभ विद यु? यु रेडि टु फेस एनिथिङ्?”

उसै त घुमिराको दिमाग, अकस्मात आएको कुराले झनै घुम्न थाल्यो ! आफूले के सोचिरा’को छु, उसको आफ्नै कुरा सुरु भयो !

ऊ: “डन्ट गो, डिप इन रिलेशन! यस, आइ क्यान बि इन लभ विद यु”

मलाई के भन्ने कुरा नै आएन, मेरो जवाफ थियो, “यस यु क्यान”

एकछिन च्याटको बक्समा केही देखिएन, न मैले केही लेखेँ, न उसले केही लेखी ! बोल्ने कुरा सकिएको झैँ भयो र मैले फर्मालिटि पुरा गर्ने नियतले सोधेँ, “कहाँ के पढ्दै हो?”

ऊ: “वेल, पछि भनौँन, अहिलेलाई यत्ति नै बुझ ! झुट बोल्न मन लागेन र भन्न नि मन लागेन, आइ सेड लेट इट बि इन भर्चुअल वल्ड”

उसले यो पनि भन्न भ्याइ, “तिम्रो र मेरो कथा अरुको भन्दा फरक छ ! यत्ति बुझ, यु ह्याब वान फ्रेन्ड द्याट यु नेभर मेट, एन्ड यु डोन्ट नो मच, बट सि इज योर बेस्ट फ्रेन्ड। हाउज इट? बरु यसैबाट तिमी आफ्नो कथा नि लेख्न सक्छौ, तिम्रो ब्लगको लागि एउटा आर्टिकल मै भएँ!”

निकै गम्भिर भए झैँ उसले भन्दै गइ, म सुन्दै गएँ ! ऊ भन्दै थिइ, “तिमी मलाई चिन्दैनौ, तर म केही गरि तिम्रो छेउमा पुगेँ भने, तिम्लाई अवश्य भन्नेछु कि म खुशी हुँ भनेर ! सायद तिम्लाई देख्दा, म चिच्याएर बोलाउँछु होला, आकारररररररररर भन्दै ! अनि अझ नजिक गएर भन्छु होला, साँच्चै तिमी आकार नै हो, जो सँग म च्याट गर्थेँ, जसको दिमाग मैले खाएको थिँए । हे, इट्स मि भन्नेछु, अनि अरु कुरा! वाह कति मज्जा होला है!”

म: “तिम्ले पो चिन्छौ होला, मैले चिनिन भने र्याग हुँदैन? कहिले देखेको भए पो चिन्नु!”

ऊ: “डन्ट वरी ! तिमी जिएफ सँग रैछौ भने बोलाउँदिन, अनि कसरि र्याग हुन्छ? तिमी एक्लै रहेछौ भने बोलाउने के?”

म: “तिम्रो लागि सूचना, मेरो जिएफ छैन”

ऊ: “मेरो लागि बाटो क्लियर हो?”

म: “बाटो त क्लियर नै हो, तर बाटो भनेको जस्तो सजिलो छैन”

ऊ: “म आफू हिँड्ने बाटो आफैँ बनाउने मान्छे हो! सिधा बाटोमा हिँड्दा निन्द्रा लाग्छ, बाटो उकाली ओराली नै हिँड्न रमाइलो ! फेरि पनि तिमी मेरो गन्तव्य हैन, बाटो नि हिँड्न नपाउनु भन्ने के छ र? बाइ द वे तिम्लाई क्लियर गरेको मात्र ! मे वि यु आर थिङ्किङ आइ वन्ट लेट यु गो!”

म: “त्यस्तो कुरा नि केही होइन”

ऊ: “सो, यु डोन्ट ह्याव एनि प्रोब्लम इभन ह्वेन आइ एम बिहाइन्ड यु राइट? वी आर विकमिङ मोर फर्मल एन्ड सिरियस ! कस्तो के, कम्प्लिकेटेड मान्छे सँगको कम्प्लिकेटेड रिलेसन जस्तो भयो”

म कुरालाई अन्तै मोड्ने प्रयास गर्छु ! तिमी ब्लग पढ्छौ मात्रै कि लेख्छौ पनि?

ऊ: “म लेख्छु पनि”

म: “कहाँ लेख्छौ त?”

ऊ: “तिम्रो ब्लगमा छापिदेउ है”

म: “हस्! भैहाल्छ नि”

ऊ: “तिम्रो बारेमा लेखौँ”

म: “मेरो बारेमा?’

ऊ: “तिम्ले मानुषी लेखेको जस्तो, म आकार भनेर टपिक नै निकाल्दिन्छु नि”

म: ‘ओके, लेख न त’

ऊ: “होस्, इफ आइ डिड, आइ क्यान्ट लाइ ! व्हेन यु रिड एन्ड यु विल नो, हाउ आइ फिल एबाउट यु भनेर”

म: “तिमी फेसबुकमा लेख न त, उसोभए”

ऊ: “म फेसबुक चलाउँदिन, पहिले चलाउँथे ! मम, ड्याड, फुपु, सानिमा को को हो को को, सबको एफबी रे, अनि एफबीको काम चाँही फोटो सेयर अनि कमेन्ट इन फोटो रे, अत्ति क्या! फेसबुक सक्स!”

म कफी बनाउनको लागि इलेक्ट्रिक हिटरमा पानी बसाल्छु, राती २-३ बजे सुत्ने बानी लागेको छ, कफी नखाइ कसरी बस्ने?

ऊ: ओहो, ११ बज्न लागेछ ! तिमी सँग कुरा गर्दा टाइम बितेको नि थाहा हुन्न ! सि, हाउ डिप आइ एम इन! द पर्सन, इडिटर अफ आकारपोष्ट, आकार, आइ लाइक हिम !

म: थ्याङ्क यु !

ऊ: ‘मम कलिङ, गट्टा गो, बट हे विल मिस यु! गुडनाइट!

केही हप्ता पछि फेरि च्याटमा भेट भयो, ऊ पहिलेको जस्तो थिइन ! उसका कुराहरु फरक थिए ! मेरो दिमाग खाइरहने उसको बानीमा केही कमी भएको थियो, उसको कुरामा सिरियसनेस ज्यादा थियो ! त्यो साँझ उसले भनी, “म सायद अब नेटमा आउन्न ! अनि यु आर टु स्विट! ओके डियर, टेक केयर अफ योरसेल्फ, ह्याव फन” उसले जाँदा जाँदै भनि, “जाँदा जाँदै, देयर्स अ गल, इन दिस वल्ड समव्हेयर, हु लभ्ड यु सो मच, एन्ड ह्याड भेरि नाइस टाइम विद यु”

म उसको कुरा सुनेर अवाक भएँ, के किन, कारण सोध्ने हिम्मत भएन तर पनि भनेँ, “कुनै दिन भेट होला!”

ऊ अब मेरो च्याट लिस्टमा आउन छोडेकी थिइ, उसले भएको उसको एउटा ट्विटर पनि डिलेट गरेकी थिइ ! म कुनै अन्जान र अमुर्त व्यक्ति सँग केही दिन च्याटमा भुलेको थिँए ! ऊ आउन छोडेपछि, मैले च्याटमा साइन इन गर्न छोडेँ ! म झुक्किएर कहिलेकाँही च्याटमा चियाउने गर्थेँ !

धेरै महिना पछि, खुशीको नामको अफलाइन म्यासेज आएको रहेछ ! उसले लेखेकी थिइ, “हे आकार, हाउ आर यु? बिन लङ्ग टाइम ! एक्चुल्ली आइ गट भिसा फर अष्ट्रेलिया, जुन महिनाको अन्तिममा म अष्ट्रेलियामा हुन्छु, प्रिट्टि एक्साइटेड ! होप, अल इस गोइङ गुड विद यु! टेक केयर!”

मैले बधाइ छ भनेर, अफलाइन म्यासेज पठाएँ र लेखेँ, लौ मलाई ट्रिट चाहियो !

हामी बिच फेरि बोलचाल बन्द भयो ! बोलचाल बन्द भन्नु के नै थियो र, त्यही हो च्याटमा म पनि अनलाइन बसिन ! मैले कहिलेकाँही अफलाइन म्याजेस पठाएपनि उताबाट जवाफ आएन ! करिब ३-४ महिना पछि उनी फेरि ट्विटरमा आइन् । ऊ ट्विटरमा आउने बित्तिकै मैले चिने, उही खुशी नै हो भनेर ! ऊ फेरि पहिलेको जस्तै भएर कुरा गर्न थालेकी थिई ! ट्विटरमा ऊ भन्थी, “युनिभर्सिटि अफ सिड्नी इज सो एक्सपेन्सिभ, अष्ट्रेलियामा बस्न कठिन छ, गधा जसरी काम गरिरहेकीछु, अनि पढिरहेकीछु, नयाँ साथी बनाएँ तर पनि घर चाँही कहिलेकाँही साह्रै मिस हुन्छ” । म सान्तवनाका केही शब्दहरु खर्चन्थे, एउटा फर्मालिटि जस्तो।

अनि फेरि उही कुरा सुरु भयो ! ऊ भन्दै गई, म सुन्दै गएँ ! ऊ भन्दै थिइ, “त्यो बेलामा तिम्लाई भेट्न डर लाग्यो, तर पछि चाँहि एकपल्ट भेट्नु पर्ने रै’छ जस्तो भयो, मिस्ड यु के” । अनि भेट्दा के बिग्रिन्थ्यो त, मैले सोध्दा उसले भनेकी थिइ, “भेट्न नपा’को गुनासो छ मलाई, जब त्यहाँ नेपालमा थिँए भेटिहाल्छु नि जस्तो लाग्यो तर जब यहाँ आए तब तिमीलाई भेट्नु एउटा सपना झैँ लाग्ने थालेकोछ ।” तर फेरि भन्थी, “त्यो बेला तिम्ले बाल नदिएर हो के, कत्तिन! नभए त भेटिहाल्थेँ नि”।

कुरा हुँदै जाँदा ऊ खुल्दै जान्थी ! उसले केही सम्झेको झैँ गरि बोली, “तिम्रो आर्टिकल सँधै पढ्छु है म आकारपोष्टमा” ! म पढिदिएकोमा उसलाई धन्यवाद भन्थेँ । त्यसबेला सम्म पनि न मैले उसको फोटो देखेको थिँए वा अन्य कुनै लिंक नै थियो ! फेक एकाउन्टहरुको बाढि आएकोबेला उसको ट्विटरमा आएका म्यासेजलाई कहिलेकाँही त पत्याउँ कि नपत्याउँ झैँ हुन्थ्यो । एकदिन मैले, साँच्चै तिमी छौ भने तिम्रो फोटो हेर्न पाउँ भने, उसले भनि, “के गर्छौ मेरो फोटो हेरेर ! आइ ह्याव स्ट्रोङ डाउट द्याट यु मे फल इन लभ विद मी” । उसको जवाफले म नाजवाफ रहेँ, उसले भोलि पल्ट फोटो पक्का पठाउँछु भनि ।

ऊ आफ्नो अष्ट्रेलिया बसाइको कुरा नि गर्थी ! भन्दै थिइ, “बस्न धेरै महंगो छ !” ऊ आफूलाई मेडिकल पढ्दैछु भन्थी तर इन्भायरोमेन्ट साइन्स पढ्यो भने अष्ट्रेलियाको पिआर पाइन्छ, ऊ अष्ट्रेलियाको पिआरको लागि भिड्दै थिइ । समाचारमा मात्र सुनेको खबर उसले पनि मलाई सुनाएकी थिई, उसले भनेकी थिइ, “अष्ट्रेलियामा बस्न धेरै गाह्रो छ, र सोचेको भन्दा धेरै फरक छ, धेरै नेपाली केटीहरु प्रोफेसनल प्रोस्टिच्युसनमा छन्, यस्तो त जहाँ नि हुन्छ के कुरा गर्नु हैन र?” फेरि अर्को प्रसंगमा भन्थी, “तिमी त मेरो अनलाइनको बेस्ट फ्रेन्ड, जस्तो कुरा नि गर्न सक्छु”

मेरो काम थियो, ट्विटर चेक गर्ने फुर्सद थिएन ! कोरमंगला बाट सरकारी बस चढेर जयनगर जाँदै थिँए ! ए, मैले भन्न बिर्सेछु म बेङलोरको सडकहरु नाप्दै थिँए । उसले ट्विटरमा म्यासेज पठाइछ, तर मैले रिप्लाइ भने गरिन, बरु आफू यहाँ यहाँ पुगेँ भन्दै ट्विट गर्दै बसेँ ! उसलाई सायद, के लाग्यो कुन्नी ! पक्कै पनि रिप्लाइ गरेन होला भन्ने परेछ कि क्या हो, म्यासेज आयो, “फेरि बाल दियौ हैन?” ! तर मैले म्यासेज हेरुन्जेल सम्म ऊ ट्विटरबाट गायब भइसकेकी थिइ । उसको यो म्यासेज नै अन्तिम म्यासेज बन्न पुग्यो र म्यासेज आएको पनि आज ६-७ महिना भइसकेछ । त्यसपछि न उसको कुनै अफलाइन म्यासेज आएको छ, न ट्विटरमा देखिएकी छ !

तर पनि कता कता लाग्छ, उसले यो ब्लग भने पढिरहेकी छ ! उसैले पहिले भनेजस्तो, उसको बारेमा एउटा कथा नै तयार भयो ! अनि फील्मी शैलीमा उनी हराइन्, सायद कुनै दिन अवश्य पनि भेट होला ! अनि मलाई यो पनि आशा छ, कथामा लेखिएकै त नभनौँ, तर यस्तै यस्तै तरिकाले भेट भएकाहरुलाई, सबैलाई आफ्नै कथा जस्तो लाग्न सक्छ !

यतिञ्जेल म रविको कथा सुन्दै थिँए ! उसको कथा सुन्दै जाँदा अनलाइनका आफ्ना केही तिता मिठा क्षणहरु याद आए ! केहि यस्ता मान्छेहरु सँग पनि भेटिएछ, जो सँग कहिले संगत नगरेकै हुने थियो भन्ने पनि लाग्यो । मान्छे चिन्नु खसी किन्नु भनेजस्तो ! यो कथाकी पात्र कहिँ त होलिन्, सायद उनले म्यासेज पनि गर्लिन । यसरी एउटा अनलाइन च्याटको कथा सकियो । “त्यस्तो लभ सब त केही हैन, तर पनि एउटा रमाइलो साथी चाँही एक्कासी गायब हुनु नपर्ने हो” । उसले यी कुराहरु भनिरहँदा मेरो आँखा अगाडि भने केही मान्छेहरुको चित्र नाचिरहेको थियो ! साँच्ची, ती मान्छेहरु देखि मलाई साह्रै नै रिस उठेको छ ! झुटको साहारा लिएर, साथीको हात बढाउनेहरु देखि मलाई घृणा पनि छ !

गायब भएकी साथी ‘एन’ लाई मेरो (आकार अनिलको) तर्फबाट यो सानो ब्लगपोष्ट उपहार !

(नोट: कथा लेख्दै जाँदा अलि लामो भयो तर उसको आग्रह थियो जति लामो भएपनि एउटै ब्लगमा लेख्नु, टुक्रा टुक्रा लेख्यौ भने, पढ्नेले बिर्सनेछन् ! अत: उसकै आग्रहमा मैले पनि टन्नै समय, लगभग २ हप्ता समय खर्चेर, एकदम ‘लाइभ्ली’ बनाउने कोसिश गरेको छु ! साँच्चै तपाईले तल सम्म नै पढ्नु भएको भए त तपाई पनि धन्यवादको पात्रको हो, सितिमितिले यो कथा पुरै पढ्ने आँट गर्दैनन् :D )

तस्विर: फाल्तुस्टफ