Üçüncü Dalga Geliyor

İttihatçılar Öncesi Milliyetçilik

2012-01-25T02:02:00.000-08:00

N. R. Keddie araştırması

İlk bakışta Pan-İslam çoğunlukla geleneksel İslam'dan kaynaklanıyor gibi gözükebilir, çünkü İslam düşünürleri tüm inananların birliğinden bahsetmişlerdir [..] Fakat bu ideolojiye daha yakından bakınca Pan-İslam'ın modern milliyetçi akımlarla daha fazla benzerliği olduğu görülür [..]

[Pan-İslamcı] Cemalettin al-Afghānī adlı düşünürün İslam hakkında yazdıklarına bakınca bu yazıların milliyetçilikle özdeşleştirilen pek çok kavramı aynen taşıdığını görürüz. Çok agresif bir kültürel alınganlık / defansif duruşu vardır, sürekli İslam'ın ve onun parçaları olan insanların Hristiyan Batı'dan daha üstün olduğunu gösterme çabaları vardır, Batı zaten sadece İslam'dan aldıklarıyla ilerlemiştir [vs ..].

Abdülhamid'in yönetiminin yaptıklarına gerçekçi bir şekilde bakılırsa [..] Yıldız Sarayı'nın niye 19. yüzyıl [..] devrimcileri için bir sığınak olduğunu anlarız [..] Pan-İslam içinde sonradan yerel milliyetçiliklere aktarılacak öğeler vardı; Batı'ya düşmanlık, özellikle Batı akınlarına ve istismarlarına karşı tepki mevcuttu, geçmişteki bir "altın çağ" ile kendini özdeşleştirme çabaları görülüyordu. Bu çağ hem "modern[imsi]" bazı kurumların olduğu, hem de askeri başarıların olduğu bir dönem olacak şekilde özel olarak seçilmişti [..]. Ve tüm bu öğeler takip eden milliyetçilik akımlarına aynen aktarılacaktı, ki bu akımlar Ortadoğu'da Pan-İslam düşüşe geçtikten sonra kuvvetlenmeye başladılar. Sadece düşünür Afghānī değil, ilk İranlı, Mısırlı ve Arap milliyetçiler, ve Pan-Türkçülerin büyük çoğunluğu aynı anda hem Pan-İslamcı, hem de milliyetçiydi [..].

Pan-İslam, Afghānī sonrasında da milliyetçilikle bağlantısını kesmedi. Dikkate değer sayılabilecek en son Pan-İslam uygulaması, ki Hintli Pan-İslamcılar tarafından başlatılmıştı ve Osmanlı halifesini sembol kabul ediyordu, aynı zamanda milliyetçi ve İngiltere'ye karşı duran bir anti-emperyal karakter taşıyordu [..].

--

[1] Abdülhamid'in zamanındaki Pan-İslam'ın milliyetçi ögeleri barındırması yanında, İttihatçılar da yönetime geldikten sonra Pan-İslamik icraatlara devam etmiştir. "O gitti bu bitti, o geldi bu başladı" türünde yorumlar yapılmadan önce bu süreçlerin iyi anlaşılması gerekiyor.

Hong Kong ve Hava Kirliliği

2012-01-08T07:13:00.000-08:00

WSJ, Chinadaily, BBC

Hükümet verilerine göre 2010'de Hong Kong, arabaların sebep olduğu hava kirliliğinde tarihteki en kötü yılını yaşadı [..] Verilere göre şehrin karbon monoksit salınımların yüzde 82'si taşıtlardan kaynaklanıyor. 19 Ocak'ta Hong Kong üniversitesinin yayınladığı bir araştırma hava kirliliğinin görüş mesafesine, hatta şehirde yaşayanların ömrünün kısaltmasına yaptığı etkileri ortaya koydu [..]. Yönetim 2020 yılında karbon salınımlarının yüzde 60 oranında düşürülmesini hedefliyor, bu atılımın merkezini elektrikli arabalar oluşturuyor [..] Şehirde 2 milyondan daha fazla haneye elektrik sağlayan CLP şirketi, elektrik arabalara geçişi 2020 stratejisinin temeli olarak kullanacak.

YDB - 7/1

2012-01-07T09:42:00.000-08:00

Ahmet Yıldız

Devlet, Kürt vatandaşlarını da, vicdanını ilkel tarafgirliğin emrine vermemiş tüm vatandaşlarımızı da ikna edecek bir şeffaflık ve hesap verme duygusuyla [Uludere olayina] yaklaşmak ve aydınlatmak zorundadır. Aksi takdirde, karşımıza hiç bitmeyecek bir yas vesilesi daha ortaya çıkacak ve etnik terör kendisi için yeni bir hayat alanı açma imkânı bulurken, devletimizin kirli siciline bir yenisi daha eklenmiş olacaktır [..].

"Devletimizin hata yapamayacağı"nı düşünen her kesimden milliyetçilerin, devlete atfettikleri masumiyetin, devlet bir yana, toplumlara da bireylere de atfedilemeyeceğini iyi bilmeleri gerekir. Başka kişi, toplum ya da devletlerin yanlışları bizim yanlışlarımızın bahanesi olamaz. Bu çerçevede, hükümetin bu büyük acıyı geniş topluma mal ederek kolektif bir taziye atmosferi oluşturmaktan kaçınması, özür dilemeyi bile "mazeret"ler perdesine sararak anlamsızlaştırması yanlış bir tutumdur [..].

Eğer 34 masum insanın öldürülmesi etnik bir niteliğe büründürülür ve Hükümet Kürt toplumunu bu konuda tatmin edecek bir açıklama sunamazsa, hem Kürt, hem de Türk milliyetçileri nezdinde duygusal ve toplumsal bölünme süreci için yeni bir hızlandırıcı sağlamış olacaktır.

Hükümet [..] Kürtlük hamiyetine sahip vatandaşları, "TC devletidir, yapar" çizgisine itmek istemiyorsa, "Devlettir, ne yapsa yeridir" diyen kesimin zalimane duygularını perçinlemekten uzak durmak istiyorsa, Kürt meselesine taalluk eden her konuyu "milliyetçi" değil "demokratik haklar" söylemi üzerinden dillendirmekle yükümlüdür. Hükümetin, bu konuda anılan iki söylemi de eşzamanlı olarak götürmeye çalışmasının maliyeti, toplumsal barışın bizzat kendisidir.

Şu vakıayı unutmamakta yarar var: PKK proaktif değil reaktif bir harekettir. PKK'yı "gündemden silmek isteyenlerin" PKK'ya hayatiyet kazandıran hatalardan kendilerini arındırmaları şarttır; çünkü PKK hayatiyetini kendinden değil, büyük ölçüde devletin söylem ve uygulamalarından alan bir harekettir.

Empati, saygı ve taziye geleneksel kültürümüzün vazgeçilmez nişaneleridir [Osmanlı denen istekli köleler ordusunu degil, halkı kastediyor ..] Demokrasi hatalardan ders çıkarmaya ve öğrenmeye imkân veren bir rejimdir. Hatırlatmaya gerek yok, devlet ve hükümet yetkilileri için "duanın vakti henüz kaza olmadı."

Kürt analarının bedduasına değil duasına çok ihtiyacımız var.

Dogru

YDB - 25/12

2011-12-25T07:15:00.001-08:00

Bir görevli

Biz [..] yapmadık, sözde Ermeni katliamıyla bizim alakamız [..]

Kim bu "biz"?

Kendini yönetici takımıyla niye özdeşleştiriyorsun? Tarihi olarak İslam ülkelerinde halk ağırlıklı olarak kendini yönetici ile özdeşleştirmez, İslam'ın Duvarı yazısında anlattık. Osmanlı bir yönetici tabakasıydı, bir sülaleydi. İttihatçılar bunun devamıydı (Enver "aileye" dahil oldu).

İngiltere'de bile böyle bir özdeşleşme toplumun çoğunluğunda yoktur. Gecende BBC'de haftalık bir söyleşi programında program yöneticisi espri yapıyor, "gelecekte sadece 5 sülale ayakta kalacak" diyor (bu arada iskambil kağıtlarındaki renklere İngilizce sülale denir, "house of [vs]"), sonra sayıyor "bunlar kupa sülalesi, maça sülalesi.." ve en sonunda espriyi patlatıyor, "bir de Windsor sülalesi! (house of Windsor)". Yani adam bırakın 'biz', ya da 'ulu kralice' filan demeyi, 'o aile', "bunlar" mealinde laflar ediyor [1].

TR'nin bazı kesimlerinde görülen acaip özdeşleşme durumu 80 Model MGK Sentezidir, 12 Eylül "modern" darbesi icraatıyla. İslam toplumlarında halk militer merkeze yakın değildir. Zaten o sebeple savaş çoğunlukla kölelere yaptırılır, örnek: Yeniçeriler. Modernite, endüstriyel çağda doğal olarak zorunlu askerlik, endüstriyel savaş makinasının ocağına atılacak daha fazla odun gerekir. "Ben size taarruzu değil ölmeyi emrediyorum" diyor.. Karşı taraftaki makinenin cephanesi tüketilecek. "Arş" ileri.

Ermenilerin basına gelenlere dönersek, feci olaylar olmuş mudur, olmamış mıdır? Roma'nın devamı, gaddar, despot Osmanlı anlayışı ile modernite'nin ucube birleşiminden her şey beklenir. Abdülhamit'ten başlayan ve Dersim'e uzanan süreçte olan oldu, kimse bu rezaletleri milletin sahiplenmesini de bekleyemez. Halk iddialari kendine yakıştıramıyor tepki veriyor bunda da haklı; ama olup bitenin onunla alakası yok zaten.

Fransa'da meclisin gecirdigi kanunun (sacma bir yasa olmakla beraber) reel siyasetle alakalı bir tarafı da var, onu da ekleyelim; Sarkozy ve Fransız eliti TR yönetimine "çakıyorlar". Niye çakıyorlar, neden şimdi çakıyorlar bunu onlar düşünecek.

--

[1] Esprinin temeli "amma dayandılar bunlar" görüşü, hakikaten de Windsor ailesi binbir takla, PR becerisi sayesinde bu kadar zaman yönetimde kalabildi.

YDB - 24/12

2011-12-24T12:31:00.000-08:00

Yorumcu

Milliyetçiliğin tersi olan enternasyonalizm [..]

Tersi olduğunu nereden çıkarttın?

Son 300 yılda ortaya çıkan ideolojilerinin hepsi bir şekilde montaj bantı başındaki adamla alakalıdır; bu ideolojileri anlamak için o anonim, prototip kişiyi anlamanız gerekir. Milliyetçilik, montaj bantındaki adamın, önüne gelen parçanın sadece tek bir vidasını sıkmasına benzer; işçi / vatandaş o tek, monoton işi yapar -- gerisini "sisteme" bırakır. Parça gelir, vidası sıkılır. Bir parça daha, bir vida daha.. Böyle gider. Ürünün tamamı bantın geri kalanında halledilecektir, birleştirilecektir. Bağlantısal kararlar averaj adamın çok, çok üzerinde alınmaktadır.

Modern milliyetçilik te aynen böyledir. Biri bir kimlik / görev yaratır (işçi / vatandaş), o görev / kimlik bağlamında herkesin ufak bir şeyler yapması beklenir "geri kalanını biz bağlarız" demeye getirilir. Kişinin yapması gereken oranı buranı vatan için "siper etmek", sıraya filan girmek, davar gibi bir yerlerde böğürmek olabilir.

Eğer o bağlantısal kararlar ülke değil, bir kıta, dünya çapında alınıyorsa, ve kişinin bu duruma dahil olması bekleniyorsa, bu da bir tür milliyetçiliktir. Yani söylemi bir şekilde "ulus dışına" atmakla otomatik olarak milliyetçi zıttı olunmaz. Bazı Marksistler hala bunu anlamıyorlar.

3. Dalga, bilişim devrimi kararların birey seviyesine inmesiyle alakalıdır. Montaj bantındaki adamın seçeneği yoktur, zamanın teknolojisi onu bant başında köleleşmeye itmiştir; birileri o işi yapacaktır, insanların çoğu o işi yapmıştır. Marx sadece bu kişiler "bir sınıf" haline gelirse, siyasi bir güç sahibi olacaklarını hissetmiştir, o amac icin gerekli o kışkırtıcı sözü üretmiştir, milleti galeyana getirmistir vs.. Bunlar tarihte kaldı artık.. Üretimin çoğunu robotların oldugu / olacağı, insanların cebinde akıllı telefon taşıdığı çağda birey ufak değil, daha büyük işler yapabilir, kendi işini kendi birleştirir ve güç bu insanlara kayar. Onların biraraya gelmek için herhangi bir kolektif, sınıf mesajına ihtiyacı yoktur. Eksiği görür, çat diye mesajı yazar, çat diye biraraya gelir (flash mobs denen kavram), bilgiyi alır, bilgiyi üretir.

Dahası da var tabii; merkezi mesaj pompalayamazsan, vatandaşı standardize edemezsin, beyaz yakalı koyun gibi güdülemez yani zorunlu askerliği istemez, senkron hayat yaşamaz, o zaman hayat karışır, tanzim edilemez, tanımlanamaz bir şey hale gelir, yönetici "konsantre" grup tarafından kontrol edilemez.. Son 50/60 yılın hikayesi.

Yani modern milliyetçilik çökecek, ama sebep "dışarı çıkılması", "enternasyonel olunması" değil, yereldeki merkezin değişime uğraması, bireyin, onun kurduğu yerel ağ yapılarının öne çıkması olacak.

Eğitim Sansürü

2011-12-24T01:24:00.001-08:00

Link

Evrim teorisini anlatan bazı Web sayfaları Türkiye'nin İnternet'i kontrol eden bir kurumu tarafından "çocuklar için uygunsuz" olarak etiketlendi [ve erişimi engellendi ..] Medya ve akademisyenlerden gelen tepkiler üzerine erişim tekrar sağlandı, fakat son raporlara göre bu sitelere erişim okullarda hala yasak.

Ilgili: Ozel Olmayan Insanlik, Salak Tasarım

YDB - 23/11

2011-12-23T04:03:00.000-08:00

Bülent Arınç

Kürtlerin varlığının inkâr edilemeyeceğini söyleyen Arınç, “Bir insanın kimliğini inkâr etmek o insanı inkâr etmek demektir. Kendisini Kürt kimliği ile Arap kimliği ile Boşnak kimliği ile artık ne gelirse aklınıza... Hepsi, kim, ne varsa bu topraklar üzerinde kendi kimliğini rahatlıkla söyleyecektir. O kimliğe saygı duyacağız. O kimliğin bütün kültürel haklarını, Anayasal haklarını vereceğiz, tanıyacağız” diye konuştu.

Bravo

Huseyin Ergun

Sanayi toplumunda (kapitalizmde) [..]

Bu eşitleme nereden çıktı?

Kapitalizm = sanayi toplumu (2. dalga) eşitlemesi doğru değil. Aslında kapitalizm tanımın kendisi bir muğlaktır, ama çoğunlukla bireysel mülkiyet, kar amacıyla üretim yapabilme gibi öğeler icerdigi kabul edilir.

Huseyin Ergun

Marksist kabule göre [..] sosyalizm gelecekti. Öyle olmadı, [..] bilişim toplumu geldi. [..] Marx ve arkadaşları makine teknolojisinin kendi doğrultusunda gelişeceğini varsaydılar. Sosyalizmi, kapitalizmi izleyecek bir toplum biçimi olarak tahayyül ettiler; iddialarını bunun üzerine kurdular. Bir teknolojik devrimle sanayi toplumundan büsbütün başka bir uygarlık doğacağını öngöremediler. Bu arada, aynı çeyrek yüzyıl içinde,bilişim teknolojisi ile sanayi toplumu aşıldı.

Dogru

Yeni dönemin ideolojisi hala belli değil (ama nelerin olmayacağı belli). Fakat hayat hızlanıyor, bilgi temelli üretim, bireylerin ve onların kurduğu ağ yapılarını ön plana çıkartıyor, merkez "standardize, senkronize edici" eylemleri yapamaz hale geliyor.

Tahmin edilirlik hızla kayboluyor. Uzun vadede yeni bir ödüllendirme / kazanç / ödeme sistemi devreye girebilir, mesela sosyal ağlar üzerinden "beğen" tıklaması benzeri, ya da gelir dengelerindeki aşırı asimetri, teknolojinin yarattığı yaygın işsizlik yüzünden devletlerin vergi kazancının bir bölümünü halkına maaş olarak vermeye başlaması [1]. Ama her iki durumda da arz-talep vardır, "sinyaller" piyasada dolaşmaktadır. Not: ikinci tavsiye Marks'dan değil, bazılarının şeytanlaştırdığı "neo-liberal kan emici, vampir herif !" Milton Friedman'dan gelmiştir.

--

[1] Bence bu senaryoda devlet tüm diğer sosyal servisleri kaldırır. Mesela ABD'deki sosyal güvenlik fonu, tıbbi ilaç ve muayene için ödenen paraların tamamı.

Senkronizasyon

2011-12-21T00:41:00.000-08:00

Kuzey Kore

Almanya

19 Mayıs - Türkiye

Ilgili: Endustriyel Ideolojilerin Temelleri

YDB - 19/12

2011-12-19T09:33:00.000-08:00

Ali Bulac

İslam dünyasının durumunun hiç parlak olmadığı aşikâr. Ne tarihi yüceltmeye gerek var, ne bütün sorumluluğu [..] Batı'nın üstüne atmaya. Açık olan şu ki, bizim çok yönlü bir değişim sürecinden geçme zaruretimiz var. Kısaca kendimizi; siyasetimizi, toplumsal yapımızı, ahlaki formasyonumuzu, ekonomik anlayış ve tutumumuzu tepeden tırnağa değiştirmek zorundayız [..].

Hiç kimse Müslüman toplumların "iyi durum"da olduğunu söyleyemez. Böyle bir yüceltme bizi kör eder. Ne İslami referanslar ne tam modern kriterler açısından İslam dünyası iyidir. Sosyo-kültürel yapısı zayıftır; ahlaki bakımdan çöküş yaşamaktadır; aydınları iktibasçı ve tüketicidir; iktisadi, beşeri ve tabii kaynakları heba olmaktadır; adalete ve özgürlüğe uzaktır; toplumsal çözülmeye uğramaktadır; postmodern sömürgeci güçlerin av sahasıdır; otokrat rejimler, monarşiler ve diktatörlükler tarafından yönetilmektedir, en 'demokrat' görüneni bile vesayet rejiminden kurtulmuş değildir; mezhep ve etnik çatışmalara sürüklenmektedir; şehirleri her geçen gün biraz daha patolojik hal almaktadır.

Dogru

Özellikle şehirlerin durumu kötü, ve kötüleşiyor. En "kaliteli" bilinen yerlerde bile kamusal alan batmış durumda; mesela Bebek diye bir yerde, hava atmaya çalışan piç kuruları patlak egsozlu arabalarıyla resmen ralli yapıyorlar, günün her saatinde. "Polis nerede?" diye oradaki esnafa sorunca adamlar cevaben öyle bir kalayı basıyorlar ki duyunca irkilirsiniz.

Anonim

Zavallı köpekler onları koruyalım

Kendi köpeğini koru

TR binbir türlü Dogu / Batı kaynaklı zihinsel tortunun en dandik sentezi; Üsttekiler sozler modernist gamalist birinden. Ülkemize Batı'dan, orada sahibinin kendi hayvanına verebileceği zararı engellemek için koyulmuş "hayvanları koruma" kuralları geliyor -- ama sokak köpekleri için. Sokaklarda görülüyor, kulağa etiket takılmış, "fişlenmiş" hayvan dolaşıyor.. böylece iş halledilmiş güya. Tabii bu hayvanlar birbirine, gelene geçene havlıyor, sürüler oluşturup volta atıyorlar, zaten göt kadar olan kaldırımın üzerine yayılıp siesta yapıyorlar. İnsanların alanını işgal eden bu saçmalığa izin veren yönetim vatandaşını neyle eşdeğer gördüğünü mü belli ediyor acaba? Modernist gamalist belediyeler özellikle izin veriyor bu işlere, herhalde "dincilerin mekruh gördüğünü korursa / tersini yaparsa" otomatik olarak ilerlemiş olacaklarını zannediyorlar. Her taraf salak dolu.

Bu hayvanlar turistik yerlerde de sürekli geziniyor bu arada.. Ortaköy'de bizzat gördüm, hayvan bacağı kaldırıp çat diye tarihi caminin önüne işedi.

Radikal

Hollywood ile ilgili sınanmış tespitlerden birisi de ‘kriz’ anlarında geçmişin dehlizlerinden başarı hikâyelerini, sararmış kâğıtlara sıkışan süper kahramanları bir kez daha göreve çağırıp ‘Amerikan Rüyası’nın hâlâ gerçekleşebilir bir seçenek olduğunu gösterme çabaları [..] Bu hafta sinemalarımıza konuk olan ve bu yazının konusunu oluşturan Brad Pitt’li ‘Moneyball/Kazanma Sanatı [..] ‘Küçük Amerikalı’ya, “En büyük olmak, tepeye çıkmak için çok paraya ihtiyacın yok. Doğru yöntemlere ihtiyacın var” diye sesleniyor film. Ama ‘kapitalizmin ruhu’na sadık olmak koşuluyla. “İnsanları birer metaymış gibi alıp satmaktan, yeri geldiğinde hiç tereddüt göstermeden kapının önüne koymaktan, verimliliği artırmak için iş koşullarını yeniden düzenlemekten imtina etmeyeceksin” diyor.

Yanlış

Filmin konusu olan genel müdür (Pitt) başarıya erişemiyor; yenilikçi teknikleri kısmen yarıyor ama şampiyon olamıyor.. Film sonunda, yazıyla, o teknikleri kullanan başka bir takım Red Sox'ın (ki uzun süre şampiyon olamayan kaybeden bir klüptü) şampiyonluğa eriştiği belirtiliyor. Yani birkaç deneme, birkaç takımı kapsayan bir süreç var ortada. Ayrıca filmde insan faktörü var, sahadaki antrenör kritik bir anda kritik bir kişiyi sahaya sokarak önemli bir maçı kazanıyor. Ezbere bir takım lafları tekrarlayabilmek için film yorumunun içine etmişsin.

Murat Kapkıner

Ez cümle, eski İçişleri Bakanı Sadettin Tantan televizyonda '[vicdani ret] bizim cihad kültürümüze aykırı" diyor [..] Mehmet Baransu [..] 'adam öldürmemek ama adam öldürene yemek yapmak, onun bulaşığını yıkamak öyle mi' [diyor -bravo- ..]

Arap yarımadasının en pehlivanı, yenilmez savaşçısı [..] 'Ya Muhammed! Sana katılıp çarpışmak istiyorum' deyince, Peygamber 'bana inanıyor musun' der 'hayır' cevabını alınca da: 'lazım değilsin' der [..] Adam üç kez teklifini tekrarlamış ve üçünde de 'inanıyorum' deyince 'gel o zaman' denilmiş. Yani ki İslam'da inançları, vicdanı kanattları için nefs-i müdafaa yapmama, yapmayarak ölümü seçme hakkı bulunduğu gibi, davanın hak olduğuna inanmayan kişi savaşmıyor, dahası, anası izin vermeyenler de savaşamıyordu.

Ölmeye veya öldürmeye birey karar vermeli.

Doğru

Etyen Mahcupyan

[R]eformları yapamadığı ölçüde, AKP [..] hüzünlü bir tablo sunuyor. Reformun önünü kesmek üzere kotarılan her direnç adımı, bir bumerang gibi dönüp, iktidarın siyasetini bir farsa dönüştürüyor. Vicdani ret meselesi iyi bir örnek... Önce şunu söyleyelim: Şu anki anayasada bile 'zorunlu vatan hizmeti' bir 'askerlik görevi' olarak tanımlanmıyor. Yani insanların eline silah vermektense, onları başka kamu hizmetlerinde kullanmak mümkün. Bunun için tek bir yasa değişikliği bile gerekmiyor. Ama bu adım atılmıyor, çünkü 'eline silah verme' konusunda bir esnekliğin günümüz dünyasında 'eline silah alma' konusunda da bir esnekliği ima edeceği açık.

Devlet bundan tedirgin. Çünkü toplumun askerlik hizmetine nasıl baktığını gayet iyi biliyor. Hamasi jargonun aksine, giderek çok daha fazla sayıda genç askerlik yapmanın anlamsızlığına, hatta bu deneyimin kendi kişiliğine zarar vereceğine inanıyor. Nitekim orantısız bir cezalandırma uygulaması olduğu halde, şimdiden yüzü aşkın vicdani retçi var... Türkiye'nin bu kişileri ömür boyu hapsetmekten başka çare bulamaması ise AİHM'den tazminat cezaları olarak dönüyor. Şimdi yapılan düzenleme ile bu hapis cezası tek sefere inecek ve böylece suçla orantılı olduğu savunulabilecek 'adil' bir ceza konmuş olacak. Ancak tek seferlik cezanın makul olması için askerlik süresini aşmaması gerekiyor. Çünkü aksi halde zımnen askerliğin mahpusluktan daha beter bir şey olduğunu itiraf etmiş olursunuz. Öte yandan bu cezayı çok da kısa tutamazsınız, yoksa 'maazallah' askerlik yapacak adam bulamama ihtimali var!

Ancak askerlik süresiyle eşit bir hapis cezası bile pek güvenilir olmayabilir... Çünkü toplumun değişim dinamiğine aykırı yönde giden bir tedbirin geri tepeceği, bizzat toplum tarafından kadük hale getirilebileceğini hayal etmek zor değil. Binlerce gencin vicdani retçi olduğunu ve hapisleri doldurduğunu düşünün... Bunların arasında AKP'li gençlerin de olabileceğini, hatta belki de bizzat parti ileri gelenlerini yadırgatan biçimde, bunların azımsanmayacak bir sayıya ulaşabileceğini de öngörebiliriz.

Diğer bir deyişle bu yasa kendisini gülünç durumda bırakan bir tasarrufa dönüşebilir. AKP farkında olmayabilir, ama gençlere 'haydi hepimiz hapse!' türünden bir kampanya açmalarının zeminini de sağlamış oluyor ve muhtemelen bununla nasıl başa çıkılacağı hakkında bir fikre sahip değil. Hüzünlü ama doğrusu keyifli bir süreç olacak... Toplumsal değişim isteğinin ve evrensel taleplerin önünü kesebilecekmiş gibi yapan her iktidar gibi, AKP de utanacağı ve yenik düşeceği bir süreç yaratmak üzere.

Doğru

Cumhurbaşkanlığı süresi

2011-12-17T08:34:00.001-08:00

Cumhurbaşkanlığı süresi 5 mi 7 yıl mı olacak? Konu hakkında kulislerde yapılan bazı yorumlar oldukça ilginç; konuşulanlara göre şu anda yönetim, süre konusu bir yana, Cumhurbaşkanlığı için bedelli sisteme geçmeyi planlıyor.

"Askerlik süresi tartışmalarında bedelli askerliği gündeme sokarak bir şeyler yapmış gibi gözükerek gündemi değiştirmeyi başarmıştık" diyen görevli "aynı şeyi Cumhurbaşkanlığı için de yapmayı planlıyoruz" diyerek devam etti "Cumhurbaşkanlığı'nda bedelli sisteme geçersek Çankaya'yı bir ilgi merkezi, bir odak olmaktan kurtarabiliriz. Kim para vererek Cumhurbaşkanlığı yapmak ister ki?" İsmini gizli tutmak isteyen görevli, eğer tüm bu önemlere karşı hala Cumhurbaşkanlığı isteyenler olursa, Çankaya'yı tamamen Güneydoğu'ya taşımak gibi önlemlerin de gündeme gelebileceğini söyledi, böylece Cumhurbaşkanlığı bir tür Şark hizmeti haline gelecek ve bu makama olan talep azalacak.

Fotoğraflar

2011-12-12T17:31:00.001-08:00

Şike iddianamesini takip eden sürec hızla devam ediyor, biz de blog'umuza ulaşan bilgileri paylaşıyoruz. En son ele geçirdiğimiz fotoğraf "10 Numara" olarak bilinen Alex de Souza'yı net olarak Fenerbahçe Cumhuriyeti'yle bağlantılı bir şekilde gösteriyor. De Souza'nın Cumhuriyet eşbaşkanı ile verdigi pozdaki mutluluk görüntüsü gözlerden kaçmıyor. Bir diğer şüpheli örgütte "14 Numara" olarak bilinen sağda resmi görülen şahıs; fotoğrafta bu kişinin yüzü bulandırıldıgı için kimliği tespit edilemedi, fakat şüphelinin "halklar" gibi kelimeler kullanarak bölücü yorumlar yaptığı ve propaganda, provoke amaçlı sözler sarfettigi belirtiliyor. Şüphelinin İspanya'ya kaçtığı söylentiler arasında, ve kırmızı bülten ile aranıyor.

Gül kabinesi

2011-12-02T12:35:00.000-08:00

Rusya'da Putin-Medvedev arasındaki yer değiştirmenin benzerinin Türkiye'de Erdoğan-Gül arasında olup olmayacağı tartışılırken, Abdullah Gül ileride kabinede yer vereceği bakanları simdiden açıkladı. Kabinede yer alacak bakanlar Yılmaz Morgül, Ferman Akgül, İbrahim Karagül gibi isimler olacak. Gül, "bu baştan aşağı güllü bir kabine" dedi ve devam etti "benim soyadım sebebiyle renksiz bir şahsiyet olduğum düşünülmesin, ben basbakan olarak tüm renklere, tüm bakanlara aynı mesafede olacagim, nötr kalacağımın sinyalini bu şekilde veriyorum".

Bakan adayları arasında şimdiden bazı makamlara talip olanlar var. Yılmaz Morgül aileden sorumlu devlet bakanı, İbrahim Karagül bayındırlıktan sorumlu spor bakanı olmak istediğini söyledi. Ferman Akgül, Mahsun Kırmızıgül, Mustafa Sarıgül şimdilik herhangi bir tercihleri olmadığını söylediler.

Kabinedeki en sürpriz isim George Clooney oldu. Türk vatandaşlığına geçip Gökhan Kuloğlu ismini alacak ünlü aktor hem kültür ve turizm bakanlığı yapacak, hem de tehlikeli gezilerde Abdullah Gül'ün dublörlüğü görevini yerine getirecek.

İslam'ın Duvarı

2011-12-02T12:34:00.000-08:00

Debt, The First 5000 Years, David Graeber

Ortaçağ İslam'ı [..] hukuk kavramini benimsedi, yaşattı çünkü hukuki ilim Peygamber'den kalan bir dini kurum olarak görülüyordu. Ek olarak tarihsel olarak bu cagdaki İslam, devlet kavramını istenmeyen ama "katlanılması gereken bir şey" olarak görmüştür ve dindarların ondan uzak durması gerektiğini vurgulamıştır.

Kısmen bunun sebebi İslami devletlerin kendine has doğasıdır. Hz. Muhammed'in 632'de ölümünden sonraki askeri Arap liderler Sasani imparatorluğunu ele geçirip ve Abbasi Halifeliğini kurmuşlardı, ama hala kendilerini aslen çöl insanları olarak görmeye devam ediyorlardi, ve hiçbir zaman kendilerini yönettikleri şehirlerin bir parçası olarak görmediler. Bu rahatsızlıktan ne yönetilen, ne yöneten de hicbir zaman tam olarak kurtulamadı. Yönetilen topraklardaki insanların yönetenin dinine geçmesi için nesiller geçti, ama bu geçişten sonra bile yönetilenler kendilerini liderlerine yakın hissetmediler. Devlet pür askeri bir güç olarak görüldü, evet halkın inancının korunması için gerekliydi belki de ama temel olarak toplumun dışında olan bir şeydi.

Bir diğer faktör İslam'da halkın ve tüccarın devletin karşısında konumlanmasıdır. Halife al-Ma'mum'un 832'de başarısızlıkla sonuçlanan bir teokrasi kurma denemesinden sonra yeni yönetim dini konulardan uzak durmaya karar verdi. Envai çeşitteki İslami okullar kendi eğitim merkezlerini, kendi yerel yönetim kurallarını tanımlamakta serbest kaldılar. Bu sebeple Mezopotamya, Suriye, Mısır, ve Kuzey Afrika'da İslam'ın yayılmasının öncüleri İslami hukuk ilimcileri olan ulemaydı, [askeri liderler değildi]. Üstüne üstlük ulema, diğer sivil toplum, ticari örgütler, dini cemaatlerle beraber devleti uzak tutmak konusunda bilfiil caba gosterdiler.

Dönemin bir atasözü şöyle der "en iyi prensler dini öğretmenleri ziyaret edenlerdir", ve devam eder "en kötü dini öğretmenler prenslerin kendini ziyaret etmesine izin verenlerdir".

Bu kopukluğun çok önemli ekonomik etkileri olacaktı. Halife bir yandan [eski imparatorluklar] gibi davranmaya devam ediyordu, bir tür "askeri-koleci-para basıcı" kompleks mevcuttur, fakat tüm bu olanlar toplumdan tecrit bir fanus içinde vuku bulmustur.

Mesela genişleme amaçlı savaşlar, Avrupa ve Afrika ile ticaret tutarlı bir köle akışını sağlamaktaydı, fakat kadim diğer toplulukların aksine bu kölelerin çoğu ağır işlerde, üretim merkezlerinde çalıştırılmamıştır. Çoğu köle zenginlerin evinde dekorasyon haline geldiler ve zaman geçtikçe artan bir şekilde orduda asker olarak kullanılmaya başladılar. 750-1258 sürecinde Abbasiler en sonunda tamamen Memlüklere dayanan bir askeri güç haline geldi, ve Memlükler Türk bozkırında yakalanan, satın alınan kölelerden oluşuyordu [1].

Kölelerin asker olarak kullanılması o zamana kadar [..] görülmemiş bir şeydi. Çoğu yerde, zamanda köleler silahların yanına bile yaklaştırılmayacak kimselerdi, kıyasla bu düzende iş sistematik bir haldeydi.. Ama garip bir şekilde, aslında, tüm bu olanlar mantıklıydı. Eğer köleler tanım itibariyle toplumdan kopuk kimseler ise, aynı şekilde toplumdan dışarı itilmiş devlet içinde yer almalarından doğal bir şey olamazdı.

Zamanın İslami liderleri toplum ve devlet arasındaki bu duvarı yükseltmek için ellerinden geleni yapmışlardır. Liderler acısından, orduda kölelerin kullanılmasının bir diğer sebebi bunun dindar kişilere itici gelmesi ve onları askeriyeden uzak tutma gibi ek bir "fayda" sağlamasıydı (çünkü birinin askeriyede bir gün diğer müslümanların üzerine saldırtılma olasılığı her zaman vardı, dindarlar bundan rahatsız olacaktı).

[Ulema tarafında da] hukuki bağlamda sistem öyle ayarlandı ki bir müslümanın (ayrıca hristiyan, yahudilerin de) köle olması imkansız hale geldi. Bu noktada al-Wahid oldukça haklıdır. İslami hukuk İÖ 800-200 arası [kendinden onceki, kadim] yönetimlerin en bozuk taraflarını hedef almış gibidir; rehin, borç, kanuni yollarla kölelik, çocukların sergilenmesi, satılması, hatta kişilerin kendisini isteyerek satması gibi eylemler ya cok zor hale gelmiş, ya da tamamen ortadan kaldırılmıştır.

---

[1] Burada Türk bozkırı derken "Orta Asya merkezli göçebe bir kitle" kastediliyor, şu anda Türkiye'de yaşayan insanların kültürel, genetik olarak ufak bir kısmı bu coğrafyayla ilinti (en fazla yüzde 30).

AİHM bedelli sisteme geçti

2011-11-30T08:09:00.000-08:00

AİHM Türkiye'den gelen başvuruların artması üzerine yeni davalar için bedelli sisteme geçti. Dava açan mağdur vatandaş dava başına 30,000 Euro ödeyecek. Uygulamanın mimarlarından başkan Stefan Hülle "baktık Türkiye'de bazı kurumlar takır takır parayı alıyorlar, bizim başımız kel mi dedik, biz de bedelli sisteme geçtik" dedi. Hülle "zaten Avrupa'da işler kesat, para alsak metelik bulamayız. Neyse ki gelişmekte olan piyasalar var, bu yeni piyasalar içinde en cazip olanı da Türkiye. Yüzde 50 gibi inanılmaz bir artış var, bu gösteriyor ki Türkiye bizim için gelecekte çok önemli bir pazar olacak" dedi.

Hülle ayrıca franchise uygulamasına geçme planlarını açıkladı, her bölgeye mini-AİHM'ler açılacak. Bir diger fikir "gezgin AİHM", otobüs içinde mahkeme kent kent dolaşacak ve mağdur vatandaştan başvuru toplanacak. Hülle "Türkiye'yi genişleme stratejimizin merkezi olarak görüyoruz" yorumunu yaptı.

YDB - 28/11

2011-11-28T05:29:00.000-08:00

Refik Erduran

Açık konuşalım. Günlerdir Dersim konusunda sürdürülen polemiğin konusu Dersim değil aslında. Atatürk tartışılıyor. İyi de oluyor. Her şey ve herkes tartışılabilmeli. Çünkü bir konu için "Tartışmam, tartıştırmam" demenin anlamı onu akılla tartma sınavının dışında tutmak, din kadar dokunulmaz saymaktır. [..]

Belli bir şey: Mustafa Kemal de Dersim'deki isyan potansiyelinin giderilmesini gerekli görmüş, o yönde planlar yapmış, emirler vermiş. Bunu haklı önlem mi, feci hata mı sayacağınız bakış açınıza bağlıdır. "Papa eleştirilemez" diye tepinen Katolik yobaz gibi kriz geçirmek ya da "Atatürk'ün haberi yoktu, etrafı yapmış" özrüne sığınmak komik oluyor. [..]

İnsan canına yeterince değer vermemenin estetik sakıncası da var. Gaddarlık çirkindir. [..] Seçkinciliği, askerciliği, Batı kopyacılığını ilericilik diye yutturma çabasını sürdüren meslektaşlardan biri de geçen hafta "Onuncu Yıl Marşı" nostaljisi ile icra-i zanaat ediyordu. [..] "Sesimizi yer gök su dinlesin; sert adımlarla her yer inlesin, inlesin!" Evet, tek "inlesin" yetmez. Sert adımlar ve tonlarla dile getirilen o sadist temenninin bir keresi hıncımızı doyurmaz; haykırarak tekrarlarız. Ne hıncıdır bu? Neye karşıdır? Yere, göğe, suya, "her yere" mi?

Birbirimize olmasın?

Dogru

Vicdani ret

2011-11-27T12:10:00.000-08:00

Bedelli askerlik kararına gelen tepkiler sebebiyle devlet yeni bir formül ortaya attı. Yeni çözüme göre tüm askeri şubelerin önünde kumarhanedeki slot makinalarına benzeyen kollu makinalar olacak. Askerliği yaklaşan vatandaş kendine en yakın subeye giderek makinanın kolunu çekecek ve nasıl askerlik yapacağını öğrenecek. Makinada Las Vegas'taki makinalarda bulunan 7, bar, üzüm sembolleri yerine, "tabanca", "tüfek", ve "arazi" sembolleri bulunuyor.

Eger makinada üç tane arazi sembolü yanyana gelirse, bu "vicdani ret" anlamına geliyor. Vatandaş askerlik yapmıyor, onun sonucu olarak dayak yiyor ve ceza alıyor, fakat kazandığı ödül sayesinde ikinci kez ceza almıyor. Yani devlet dayak, ceza sonrası ikinci defa ceza vermeyi vicdanen reddediyor.

1 arazi, 1 tabanca, 1 tüfek yanyana gelirse, vatandaş 20,000 TL verip 10 ay askerlik yapıyor. 2 tabanca, 1 tüfek için 10,000 TL verip 20 ay askerlik yapılıyor, 3 tane tüfek yanyana gelince bu en büyük ödül "jackpot" sayılıyor ve 20 TL verilip 55 ay komando olarak askerlik yapılıyor.

Tabanca, tüfek gibi sembollerin arazi sembolünden daha fazla olması, askerlik olasılığının daha yüksek oldugu eleştirisine yetkililer şöyle cevap verdi: "Eh olacak o kadar... Kumarhane her zaman kazanır".

YDB - 25/11

2011-11-25T11:40:00.000-08:00

Namık Çınar

465 binlik zorunlu askerine nazaran, şiştikçe şişmiş bulunan bu profesyonel kadrolar, kurumun sadece ve sadece bürokratikleşmiş devasa yapısını temsil eder, o kadar. [.. B]u 200 bin personelin acaba kaç tanesi, sabahları postallarını giyip de eğitim ve tatbikat alanlarına çıkıyor; kaç tanesi de kırmızı biyeli pantolonlarının altına iskarpinlerini giyerek askerlik yapıyor? [..]

Denizi olmayan Ankara’da, karargâhlardaki denizci subay ve astsubayların sayısı, sanki gemilerdekilerden daha fazla gibidir. Üslere gidin, kışlalara gidin; hep karşılaşacağınız manzara, eratın başına koyacak subay ve astsubayın bulanamayıp, eksik personelle çalışılıyor olduğudur.

TSK’nın profesyonelleşmesinin önündeki en büyük engel, ilkin kendi profesyonelleridir [..].

Gerçekte, Genel Savunma Planı’nın ihtiva ettiği “asıl muharebe hattı”ndaki savunma mevzilerine, ya da “taarruz çıkış hattı”na yakın olarak seçilen “toplanma bölgeleri”nde tertiplenilip, sorumluluk sahasının eğitim ve tatbikatlarına yoğunlaşılacak yerde, şirazesinden çıkıp, âdetâ sivil halkı denetim altında tutmak üzere, il il, ilçe ilçe, durağanlığı esas alan kışlalar yaratılmıştır. Hele hele karargâhlar, koca koca kentlerin en merkezdeki meydanlarında, beş yıldızlı otellerle yarışır hâle gelmişlerdir.

TSK’nın, darbeler sürecinde geliştirerek bugünkü noktaya getirdiği ve izlediği “askerî anafikir”, siyasallaşmasının bir neticesi olarak, çağımızın savaşlarına karşı alınacak önlemleri içermekten çok, kendi halkının toplumsal yaşamına ve onun siyasal kurumlarına çekidüzen vermek üzere biçimlenmişliği ve yapılanmışlığı simgeler.

Ilginc

Emre Akoz

[B]izim devlet halka karşı fevkalade uyanıktır. Zorunlu askerliği kaldırıp profesyonel orduya doğru adım atmak yerine... İnsanların askere gitmek istememelerini, ordunun da onları artık askere almama arzusunu paraya çeviriyor.

Zorunlu askerlik zaten düpedüz bir "angarya" (asgari ücreti bile vermiyorlar)... Yani "kullanılan emeğin karşılığını vermeme" mekanizmasıyken... Bu kez de "haraç" alma yolunu seçiyor devlet.

Er statüsü üzerinden hesaplarsak... 15 ay askerlik yapmamanın bedeli 30 bin liraymış. Yani bir aya 2 bin lira düşüyor [..].

Halbuki değil 2 bin lira, değil asgari ücret... Ayda sadece 20 lira (görev tipine göre değişiyor) veriyor. Sömürü çıplak yakalandı! [..] Bence "insan hakları" konusunda çalışan hukukçular, bizim devletin erkek vatandaşları askerlik yoluyla çok ağır biçimde sömürmesini "ulusal" ve "uluslararası" mahkemelere taşımalı.

Dogru

Bir Lojistik Destek Mekanizması Olarak Piyasa

2011-11-25T07:48:00.000-08:00

Link ve Graeber kitabindan

Yönetimler niye vergi toplarlar? Bu sorulması pek alışık olunmayan bir sorudur [..] Diyelim ki bir kralın aktif 50,000 kişilik bir orduyu beslemesi, desteklemesi gerekiyor. Eğer hareket halinde değillerse, kadim, ortaçağ şartlarında böyle büyük bir insan grubunu beslemek çok zordur, onları desteklemek için neredeyse ordudaki asker sayısı kadar hayvan ve çalışan insan olması gerekir. Fakat bu problemin kolay bir çözümü vardır. Eğer kral askerlere bastığı paraları verirse, sonra kraliyetteki tüm ailelerin ona vergi vermesini ve bu vergiyi verirken askerlere dağıtılan paraları kullanmasını şart koşarsa, tek bir kalemde tüm ulusal ekonomi bir askeri lojistik destek makinesi haline döner, çünkü o noktadan sonra krallıktaki her aile bir şekilde askerlere verilen paraları elde etmek zorundadır, ve bunu için onlara yiyecek, içecek satmak için yarışacaktır. [Sadece] bir yan etki olarak piyasa ortaya çıkar [..].

Bu çok detaylı bir tarif olarak görülmeyebilir, fakat tarihi kayıtlara göre piyasanın, pazarların eski ordular etrafında birden bire peydahlandığı bir gerçektir. Kautilya'nın Arthasasatra'sı, Sasanilerin "egemenlik halkası", ya da Çinlilerin "Tuz ve Demir Hakkında Düşünceler" eserleri / kavramlarına bir göz atmak bunu anlamak için yeterlidir. Bu eserlere bakınca anlarız ki kadim yöneticiler maden ocakları, askerler, vergiler, yiyecek konuları hakkında çok kafa patlatmışlardır [..] Demek ki Adam Smith'e dayanan ve güya "devlet ve piyasanın birbirine ters olduğunu" düşünen pür serbest piyasacı görüşün aksine, tarihi kayıtlara göre aslında tam tersi vuku bulmuştur.

Benzer şekilde modern banka sistemi Avrupa savaşlarını finanse etmek için kurulmuştur. Sonra Merkez Bankaları bu sistemi kurumsallaştırdılar çünkü idare ettikleri borç devletin savaş borcuydu. Bu hep böyle olmuştur. Hatta işin ucu ta 1694' uzanıyor, o zaman Kral William II ona Fransa'yla savaş için £1.2 milyon borç vermiş bazı Londralı tüccarlara kendilerine "İngiliz Bankası" deme hakkını tanıdı, ve kralın tüccarlara olan borcunu resmi kağıt para olarak başkalarına borç verebilmesi imkanını tanıdı. Bu sayede mevcut para sistemi doğdu. Modern para sistemi aslında devletin savaş borcudur.

Flaş.. flaş..

2011-11-23T12:41:00.000-08:00

Van'daki artçı deprem sonrası Japon ülkücü derneği ile bağlantıya geçtik. Aşağıda röportajın metni:

---

UDG: Alo? Merhaba.. Japon Ülkücü Derneği mi?

JD: Evet. Ben dernek başkanı Takanoda Sokanomu.

UDG: Röportaj için Türkiye'den arıyoruz. Van'da artçı deprem oldu, düşüncelerinizi alalım. Acı var mı?

JD: Haberi sizden alıyoruz biz de.. Oraya dernekten iki arkadaş gönderdik, Otaboka Karishi, ve Aganigi Koyanobe arkadaşlarımız yardım icin gitmişlerdi. Wasabi, bedava kömür filan dağıtıyorlardi.

UDG: Bu arkadaşlardan haber yok mu?

JD: Merak etmeye gerek yok.. Onlara bir sey olmaz. Eğer bir bina üzerlerine yıkıldıysa ben o binaya acırım. Türk'e zarar gelmesi mümkün değildir. Arkadaşlara seyahat sigortası bile yaptırmıyoruz.

UDG: Öyle mi?

JD: Tabii; boşuna masraf, Ulu Ulus, Ulu Türk Ululuğu bizi korur. [..] Bir dakika.. simdi haber geldi. Abe Ito'yu aramışlar, sağ salimler. Ama birinin kafası kırılmış.

UDG: O nasıl oldu?

JD: Mümkün değil tabii ki, ama olmus.. Bir gariplik var bu iste. Herhalde bu arkadaşlar yuzde 100 Japon, yani Ada Türk'ü değillerdi. Derneğe alırken de şüphelerimiz vardı. Dernekteki herkesin soyu binlerce yıl geriye gidiyor, hatta ondan da once Sirius Galaksi'sine uzanıyor. Bu iki arkadas dönünce bir kurultay yaparız, durum netleşir. Yamukluk varsa, bir kaset maset isi hallederiz.

UDG: Pekala. Röportaj için teşekkürler.

JD: Ben teşekkür ederim. Domaarigato Mister Robatto. Hepiniz Türk'e emanet olun.

UDG: Amin.

YDB - 14/11

2011-11-14T04:17:00.000-08:00

Eser Karakas

Türkiye’nin çok ilginç bir yanlış iş yapma, gerekeni bile bile erteleme geleneği var.

Kürt meselesinde de yaklaşık herkes ne yapılması gerektiğini biliyordu ama adım atmada çok geciktik.

2001 krizine giderken de yanlışlar biliniyordu, bu kadar büyük bütçe açıkları ile duvara toslanacağı açık idi, ama gerekeni yapmak için ancak 2001 tokadını yemeyi bekledik.

Mustafa Muğlalı Kışlası adı yanlış dedik, “Güçlü Ordu, Güçlü Türkiye” sloganı yanlış dedik ama bile bile bu yanlışları değiştirmek için, illaki de yanlışların tahribatı beklendi.

Başka yanlışları da söylüyoruz, TCK 301, Anayasa dibace, ilk üç madde, 66, 117, 136, vs., bunları görmek için de medyum ya da harika çocuk olmaya gerek yok, bakalım anayasa sürecinde yanlışlarla ne kadar yüzleşebileceğiz.

Şimdi de gündemde bedelli askerlik konusu var.

Bedelli askerliğin, bu yapı içinde, çıkması ileri bir adım ama esas yanlış zorunlu askerlik kavramında, bunun düzeltilmesi, değiştirilmesi gerekiyor, aslında herkes bunun da farkında ama nedense bu adım için de daha uzun süre beklenecek.

Ve bu bekleme sürecinde de büyük maliyetler üstleneceğiz.

Ta ki, doğru ve cesur adım atılana kadar.

Askerlik bir vergidir.

Bu bir Osmanlı geleneğidir, Osmanlı’nın en büyük vergisi askerliktir [..]

Son senelerde yaşanan acı olaylar, en son verdiğimiz 24 şehit, profesyonel orduya geçişin elzem olduğunu bir kez daha ortaya koymuştur.

AİHM’in ürettiği “vicdani ret” kararları da bu süreci hızlandırmalıdır.

Yapılması gereken geçici ve çok hakkaniyetli olmayan “bedelli askerlik” çözümü (!) değil, profesyonel orduya geçiş için ciddi çalışmaların başlatılmasıdır.

Dogru

Van

2011-10-25T09:09:00.001-07:00

USGS deprem verilerine gore son bir hafta icinde Turkiye'nin etrafinda Richter olcegide 1 uzeri olan depremler sadece guney Iran'da. Ekim 19,20 ve 23'unde orasi da "titremis". Nukleer test mi yapiliyor nedir? 2008 yilinda Iran'da Richter 5 civari sarsintilarin nukleer test oldugu iddia edilmisti. Neyse komsuyu daha fazla somut bilgi olmadan suclamayalim, veriler altta (kolonlar sirasiyla siddet, derinlik, zaman, bolge)

7.2 20.00 Sunday, October 23, 2011 10:41:21 UTC eastern Turkey
4.3 10.00 Sunday, October 23, 2011 00:31:19 UTC southern Iran
4.5 10.00 Thursday, October 20, 2011 06:57:25 UTC southern Iran
5.2 7.00 Wednesday, October 19, 2011 02:52:44 UTC southern Iran
4.5 38.90 Wednesday, October 19, 2011 00:58:07 UTC southern Iran

Harita uzerinde tum 1 haftalik veriyi grafikleyince soyle cikiyor

Fay hatlari haritalarinda guney Iran ve Turkiye'nin dogusunu baglayan bir hat gozukuyor.

Paylasalim dedik.

Ürdün

2011-10-22T03:54:00.000-07:00

The Second World, Parag Khanna

Coğrafi olarak pek çok diğer ülke tarafından çevirilmiş, hapsolmuş Ürdün gibi bir ülke için çöküş her zaman ufakta bekler. Bu ülke neredeyse sürekli bir mevcudiyet savaşı vermektedir. Eger Ürdün bir gün çökmeye başlasa, komşularının hiçbiri parmağını bile kıpırdatmayacaktır, İsrail, Filistinliler, Suudi Arabistan, Suriye hepsi ellerine geçen parçaları kendilerine dahil etmeye uğraşacaktır, ve hayat devam edecektir.

Ürdün Arap jeopolitikasının tüm çetrefilliğinin bir temsili sayılabilir. Bu ülkenin doğuş hikayesi bile sömürgeci devletlerin verdiği sözler ile Arap saltanatlarının birbiriyle rekabetinin karışımıdır ve bu saltanatların rekabeti "çöl Araplarının" Suudi Arabistan ve Ürdün bazlı Haşemi saltanatı olarak ayrı kamplarda yer almaları sonucunu vermiştir. Ürdün, bugün bile, ayakta, bağımsız kalabilmek, hem de onlardan yatırım çekebilmek için Körfez soylu aileleri ve kendi soyluları arasında ayarladığı evlilikleri kullanmaktadır.

Diğer yandan Soğuk Savaş sırasında bir "tampon ülke" görevi görmüştür, Batı tarafından Sovyet yayılmasını durdurmak için kullanılmıştır. Her ne kadar topraklarındaki İngiliz subaylarını yarım yüzyıl önce evlerine yollamış olsa da, bugün ne söyleyip, ne yapacağı Amerika tarafından dikte edilmektedir. Bu ABD baskısı, onu Arap ülkeleri içinde İsrail'i ilk tanıyanlardan biri yapmış, ve bu icraatına karşılık olarak ne topraklarındaki Filistinlilerin evine dönmesi, ne de kendisi için su doğal kaynaklarına erişim hakkı gibi hediyeler elde edebilmiştir.

Filistin ne zaman karışsa zengin, fakir her türlü Filistinli Ürdün'e akmakta, ve bu göçmenler para ile birlikte sosyal rahatsızlıklarını da beraberlerinde getirmektedirler. Beyaz kireçli evlerle süslü ve caddeleri çöp dolu mahallelerden arabayla geçerken Ammanlı bir entellektüelin bana "biz bir ülke değiliz, biz kim isterse onun kiraladığı başka bir şeyiz" diye şikayet etmesinin sebebi buydu herhalde.

Keçi değil inek yedi

2011-10-15T13:57:00.001-07:00

Blog'umuza ulaştırılan fotoğraflar M. Yazıcıoğlu'nun kaza geçirdiği bölgede aracın önemli yerlerini yemesi için bir ineğin görevlendirildiğini gösteriyor. Bu inek herkesin tanıdığı, sabıkalı, bölücü, Soroscu, büst karşıtı Gülsüm İnek'ten başkası değil.

Fakat Gülsüm acaba orada ne arıyor? Bilindiği gibi bu sabıkalı hayvan daha önce büyük bir operasyon sonrası Güneydoğu'da yakalanmıştı. Acaba Gülsüm taraf mı değiştirdi, itirafçı mı oldu? Nasıl serbest kaldı? Bu eylem PKK-Ergenekon bağlantısının mı bir ispatı acaba?

Çok gizemli bir sürece girdiğimiz anlaşılıyor.

Üçüncü Dalga Geliyor Blog.

"İlk bilen siz olun"

İsrail'in Blöfü

2011-09-23T11:34:00.000-07:00

Financial Times yazısı

Filistinlilerin devlet olarak tanınma çabasının Birleşmiş Milletler'de tetiklediği kriz Filistinlilerin adalet ve kendi kendini yönetme arayışına belki de hiç yardımcı olmayacak. Ama bu çabanın kesin olarak başardığı bir şey var ki, o da barış süreci denen o iki yüzlülük ve samimiyetsizlik abidesinin maskesini yavaş yavaş düşürmesidir.

Bu diplomatik kumarı yargılamadan önce anlamamız gereken ilk nokta büyük umutlarla başlatılan 1993-95 Oslo görüşmelerinin Filistin topraklarındaki İsrail işgalini sonlandırmakta hiçbir sonuç alamamış olmasıdır. Merhum Yasser Arafat'tan sonra işbaşına gelen Mahmut Abbas, şiddeti kabul etmemiş ve herşeyi anlaşmalarla elde etmeye çalışan bir kişilik olmuştur. Bu çabasının karşılığında hiçbir şey elde edememiş, tersine, itibarının yerle bir olmasına şahit olmuştur. Abbas ve onun başbakanı Salam Fayyad kendilerinden önce iş başında olan ve şiddet seçeneğini hep tehlikeli bir sekilde devrede tutan çakal görüşmeci Arafat'ın aksine diplomasiyi ve devlet inşasını tercih etmişlerdi halbuki... Fakat İsrail'in işgali bir türlü bitmek bilmedi.

Ta Oslo'dan bugüne varıncaya dek barış görüşmeleri denen şey İsrail'in Filistin toprakları üzerindeki amansız genişlemesinin önünde yaratılmış bir sis perdesinden başka bir şey değildi. İsrail'in yerleşim yerlerinin en büyük genişlemesinin Yitzhak Rabin ve Shimon Peres'in kontrolündeki barış görüşmelerinin zirve yaptığı yıllar 1992-96 aralığına denk gelmesinin "garipliğine" ne kadar vurgu yapsak az gelir. Bu yıllarda yerleşimciler yüzde 50 oranında arttı ki bu sayı o zamanki İsrail'in nüfus artışının dört katına eşitti.

O günden bu güne artık Batı Şeria ve Arap Doğu Kudüs'teki işgal öyle boyutlara varmıştır ki, bu oluşum bir şekilde geri çevirilmezse, artık hiçbir Filistin devletinin oluşumu mümkün değildir. Ama bu yerleşimler ta baştan beri kalıcı olmak üzere planlanmıştı... El Cezireye sızdırılan "Filistin Kayıtları"na göre Abbas'ın neredeyse tüm doğu Kudüs'ü vermeye hazır olmasına rağmen bir önceki güya ılımlı İsrail hükümeti tarafından terslenmesi, bu gerçeği apaçık göz önüne sermiştir. Partisi kutsal hak ve "Büyük İsrail" hayali peşinde koşanlarla dolu bugünkü Likud partisi lideri ve İsrail başbakanı Netenyahu da zaten Filistinlilere 1967 Arap-İsrail savaşında ele geçirilmiş toprakların kabaca yarısında olacak "belediye tarzı" bir oluşum ötesinde bir şey vermeye niyetli değildi.

Demek ki buradaki esas hikaye olası bir BM tanınmasının, sikletleri bile birbirine uymayan iki tarafın arasındaki muhtemel bir barış anlaşmasını dinamitlenmesiyle alakalı değil. Böyle bir barışın olması zaten mümkün değil. Esas olacak olan Filistin devletinin uluslararası meydanda tanınmasının İsrail'in blöfünü ve Amerika'nın dürüstlükten uzak aracı pozisyonunun foyasını ortaya çıkartmasıdır.

--

Filistinliler'in tanınma talepleri aslında Arap Baharı ile bağlantılı. "Bir sürü Arap halkı diktörlerinden kurtuluyorken, biz niye kendi diktatörümüzden kurtulmayalım" mesajı veriyorlar, ki onların bölgesel diktatörü de İsrail. Zamanlamayı iyi yaptıklarını söyleyebiliriz.

YDB - 22/9

2011-09-22T06:39:00.000-07:00

Haber

Türkiye böyle büyümeye devam ederse [ve diğer ülkeler büyümezse] 2023'te ilk ona girer.

Belki

Çekinmedik hesabını yaptık [suradaki veriyi kullanarak]. Eğer Türkiye her sene yüzde 8 buyurse, ve mesela Fransa ekonomisini (ki onlar da büyümezse) 10 sene içinde yakalayabilir, TR GDP 960 milyar $ FR GDP 2145 milyar $ alındı. Altta büyüme bir diferansiyel denklem ile gösterildi, ekonomistler büyümeyi yıllık yüzde GDP olarak veriyorlar, yani anlık büyüme üstel (exponential) olur, nüfus artışına benzer. Hesaplar

Sonuc t = 10. Eger TR her sene yuzde 8 yerine yuzde 5 buyurse, ve Fransa hic buyumezse, yetismek icin 16 sene gerekir. TR icin yuzde yılda 5 buyume daha gerçekçi bir rakam. Tabii önümüzdeki 10 sene içinde Fransa'nın, ya da ilk 10'daki ekonomilerin hiç büyümeyeceğini düşünmek hayal olur. Ayrıca ilk 10'da olanlar aşağı düşebilir, fakat onların yerlerini mesela 11. ya da 12. ekonominin doldurulması daha muhtemeldir (Meksika ve Güney Kore). GDP ölçümü ne kadar yeterlidir, bu da önemli bir soru. Bilgi çağında eğitim seviyesi de zenginlik kadar önemli. PİSA sonuçları ortada, hala yerlerde sürünüyoruz.

Cok basit bir karşılaştırma daha var. Fransa GDP'sinin Türkiye ile eşit olduğu gecmise göre durum nedir? İki şehri ele alalım: İstanbul ve Paris. Geriye gidersek, Fransa ve Türkiye'nin GDP olarak eşit olduğu zaman 1980 ortasidir.

Şimdi şu soruyu soralım: 2012 yılında İstanbul'da mı yoksa 1985'te Paris'te mi yaşamak istersiniz? Hangi şehrin hayat kalitesi, bu senelere göre, daha iyidir? Cevap tabii ki Paris. Sokaklarında yürünebilen, it köpek dolaşmayan, sanatçının, alimin, her türlü insanın güzelce, rahatca dolaşabileceği bir yer. Demek ki (ve ne yazık ki) bugünün Türkiye'si Fransa'nın eski halinden daha geri.

Daha yapacak çok iş var.