وبلاگ های موفق زیادی در اینترنت وجود دارند که از راههای مختلف موفقیت شان را بدست آورده اند. هر کدام هم در وبلاگشان در این زمینه توضیحاتی داده اند. ولی به نظر من توضیحاتی که در وبلاگ Problogger داده است با بقیه فرق دارد. مطلبی که در زیر می خوانید ترجمه ای است از نوشته ای فوق العاده که توسط نویسنده ی مهمان در این وبلاگ نوشته شده است. نویسنده ی وبلاگ قول داده است که با کمک این روش در عرض ۱۲ ماه چیزی حدود ۴۰۰۰ مشترک را بدست خواهید آورد!

۱-جذب ۵۰۰ نفر مشترک سخت تر از ۱۰۰۰ نفر مشترک است

دقیقآ این حرف را قبول دارم، به این ترتیب که کسب اولین افراد برای اشتراک سخت ترین کاری است که یک وبلاگ نویس برای افزایش اشتراک کاربران باید انجام دهد. چون در روز های اول شما که می نویسید مشترکی ندارید ولی بعد از مدت زمانی می بینید که همان مشترکین اولیه ای که کسب کرده اید، با لینک دادن به شما باعث افزایش تعداد مشترکین شما می شوند. دقیقآ مثل همان مثل قدیمی که می گوید:”پول پول می آورد!” است و مشترک مشترک می آورد!

لذا در صورتی که فعالیت مداوم اینترنتی دارید و تازه هم دست به کار شده اید و مشترکین زیادی هم ندارید، نگران نباشید چرا که این مسیر تنها اولش سخت است! و بعد ساده می شود. فقط فراموش نباید کنید که تا می توانید مطالب عالی بنویسید!

۲-به عنوان نویسنده ی مهمان زیاد فعالیت کنید

شما با نوشتن مطالب عالی در وبلاگ های موفق هم باعث بهتر شدن وبلاگ میزبان می شوید و هم اینکه با نوشتن به عنوان مهمان در دیگر وبلاگ ها خود را به مشترکان آن وبلاک هم معرفی می کنید. براستی این روش یکی از بهترین روش ها برای افزایش تعداد مشترکین است. پس سعی کنید تا می توانید مطالب عالی بنویسید و به عنوان مهمان در دیگر وبلاگ ها منتشر کنید. به نظرم زیاد توضیح ندهم بهتر است چون “شروین فتحی” عزیز مقاله ی کاملی در این زمینه نوشته است که دیگر جایی برای سخن گفتن نگذاشته است.

۳-راههایی برای ارتباط بیشتر با دیگران پیدا کنید

به عبارتی درصورتی که بتوانید اجتماعی تر عمل کنید، مطمئنآ موفق تر خواهید بود. شما می توانید با مناظره کردن با دیگر وبلاگ ها، ایجاد مسابقه های وبلاگی و کامنت گذاری های زیاد در وبلاگ های مختلف، لینک کردن دیگر وبلاگ ها و استفاده ی زیاد از سرویس های اجتماعی مثل فیس بوک و تویتر می تواند برایتان موفید واقع شود. به نظر داشتن شبکه های مختلف اجتماعی با سایت های مختلف و البته کوچک و کمتر مشهور بهتر باشد تا اینکه بخواهید با سایت های بزرگ ارتباط برقرار کنید( البته منکر خوب بودنش نیستم ولی خوب اگر بتوانید! چون خیلی از وبلاگ های بزرگ علاقه ای کانکت شدن با وبلاگ های کوچک تر ندارند!)

علم آنچنان در حال پیشرفت است اصلآ قابل تصور نیست . شاید اگر روزگاری گفته می شد که می توان فردی را از آن سر دنیا مورد عمل جراحی قرار دهند، نه تنها باور نمی کرد که ما را دیوانه فرض می کرد! حال با پذیرفتن این مسئله به نظر غیر عادی نمی آید که با کمک اینترنت به نوع بیکاری خود پی ببریم. به عبارتی دیگر شما می توانید با کمک سایت هایی که در ادامه معرفی می شوند با ارائه ی علایمی که به آنها داده می شود، بیمازی شما را به شما می گویند.

البته قبل از پرداختن به اصل مطلب لازم به ذکر است که حتمآ دقت شود که موارد ذکر شده در زیر، به هیچ وجه جایگزین تشخیص تخصصی پزشک نمی شود! لذا به هیچ وجه به نتایجی که در زیر ارائه می شود اکتفا نکنید و اگر بیماری خاصی دارید، حتمآ برای معالجه به پزشک مراجعه کنید.

۱-سرویس Symptom Sheker سایت معتبر و مشهور WebMD:

شاید بتوان گفت که مشورترین سایت پزشکی در حال حاضر در دنیای وب و اینترنت سایت WebMD است . این سایت با داشتن بخش های مختلف، حجم عظیمی از اطلاعات مختلف پزشکی و سلامت را در اختیار کاربران قرار می دهد.این سایت برای تعیین نوع بیماری شما از سه مرحله ی ساده استفاده می کند:

البته قبل از اینکه وارد مراحل شویم، شما سن و جنسیت خود را مشخص می کنید و سپس وارد مرحله ی بعد می شوید.

۱-در تصویری که از بدن انسان به شما نشان داده می شود، محلی را که درد می کند را مشخص می کنید.

۲-بعد از تعیین محل کلی درد، روی تصویر زوم می کنید و محل دقیق درد را تعیین می کنید، سپس لیستی از بیماری های که با نشانه های ارائه شده توسط شما همخوانی دارد معرفی می شود

۳-در صورتی که علایم دیگری نیز دارید می توانید در ماکت بدن انسان که روبرویتان است، مشخص کنید( در همان محل یا محل دیگر از بدنتان).

درصورتی که نیاز به اطلاعات بیشتری داشته باشید، WebMD ویدئوها و عکس هایی برای درک بهتر نوع بیماری به شما نشان می دهد.

۲- سرویس Mayo Clinic Symptom Checker

این سرویس به صورت دیگری عمل می کند. در ابتدا شما با دو سری اطلاعات روبرو هستید. اینکه فرد مورد نظر کودک است یا بزرگ سال. سپس با مسخص کردن علایم در دو مرحله انواع بیماری هایی که می توانند به علایم شما بخورند! را به شما معرفی می کند که با کلیک برروی هر کدام می توانید توضیحاتش را بخوانید!

برای مایی که الان درجامعه ی مدرنی زندگی  می کنیم که وبلاگ نویسی بسیار اهمیت یافته است شاید دانستن تاریخچه ی وبلاگ نویسی جذاب باشد. وبلاگ نویسی ای که الان در ایران حکم رسانه ی چهارم را دارد.قبل از اینکه وبلاگ نویسی شیوه ای مرسوم برای انتشار مطلب در دنیای اینترنت باشد، انجمن های مختلفی با شیوه ها و قوانین مختلفی برای این کار رایج بودند. وجود سیستم های راه اندازی انجمن های خبری مختلف از جمله Usenet و سرویس های مختلف آنلاین تبلیغاتی چون Genie از ابزارآلات رایج برای انتشار مطالب در اینترنت بودند.

۱۹۹۰-۱۹۸۳

Usenet بزرگترین سیستم راه اندازی انجمن خبری تا آن زمان بود که کاربران می توانستند با استفاده از آن گروههای مختلفی را راه اندازی کنند و اقدام به درج و انتشار خبر کنند. شاید بتوان گفت که مهم ترین سیستم برای انتشار اخباردر اینترنت همین Usenet بود.

۲۰۰۱-۱۹۹۴

شاید بتوان گفت که آغاز وبلاگ نویسی مدرن با پدید آمدن سیستم مدیریت محتوی online diary به وجود آمد. این سرویس که برای نوشتن خاطرات روزانه ساخته شد در سال ۱۹۹۴ توانست عنوان اولین سیتم مدیریت محتوی مدرن را ازآن خود کند.اولین صفحه ی اینترنتی ساخته شده توسط این سیستم، صفحه ای بود تحت عنوان Claudio Pinhanez’s “Open Diary” که برروی سایت دانشگاه MIT از سال ۱۹۹۴ تا۱۹۹۶ قرار گرفته بود. دیگر سرویس Online Diary شده بود مرکز توجه افراد مختلف برای نوشتن خاطرات روزانه شان . بیشتر افرادی که اقدام به انتشار خاطراتشان از طریق دنیای اینترنت می کردند روزنامه نگاران و نویسندگان مشهور بودند. در ابتدا به افرادی که در دنیای مجازی اقدام به “وبلاگ نویسی” می کردند، ژورنالیست می گفتند که بعدآ به Escribitionists (به همان معنی وبلاگ نویس و کسی که نوشته هایش را در فضای نت منتشر می کند) تغییر پیدا کرد.

اولین فردی که اقدام به وبلاگ نویسی مدرن برای درج خاطرات خود در فضای اینترنت کرد شخصی تحت عنوان Jastin Hall بود که در سال ۱۹۹۴ اقدام به درج خاطرات روزانه اش و همچنین گزارشات متعدد از کنفرانس های مختلف که در آن شرکت می کرد،  می کرد.

همچنین در سال ۲۰۰۴ مجله ی نیویرک تایمز جاستین هال را به عنوان” پدروبلاگ نویسی شخصی” معرفی کرد.
از طرفی در همان سال فرد دیگری با نام Jerry pournelle با داشتن اینترنت پر سرعت! اقدام به انتشار خاطرات روزانه اش به فرمت های مالتی میدیا( علاوه بر فرمت نوشتاری) کرد. جری پورنل برای اولین بار در دنیای اینترنت اقدام به قرار دادن ویدئوها و عکس هایی از خود و زندگی اش و در دنیای وب کرد. اما نکته ی جالب در مورد این آقا این است که او از دستگاهی تحت عنوان Eye Tap برای انتشار زنده ی تصاویر به وبلاگش می کرد! این دستگاه که شکلش را در زیر می بینید وسیله ای است که مثل عینک آن را در چشم قرار می دهند، و دستگاه قادر است که تصاویر را چون چشم شما ضبط کند، و با امکاناتی که این آقا داشته است این تصاویر مستقیمآ به روی نت می رفته ! گویی کاربران به صورت آنلاین آنچه را که این آقا می دیده است را می دیده اند!

شاید بتوان گفت که آقای پورنرل بنیان گذار سبک نوینی از سایت ها بود که به صورت آنلاین خدمات ارائه می کردند. حتی هستند تعداد زیادی از سایت ها که با کمک دوربین های قابل اتصال به Wireless  اقدام به راه اندازی شبکه ی آنلاین تلویزیونی می کنند.

از آن پس سایت هایی که وابسته به نهاد ها و یا کمپانی هایی بودند بخشی به وبلاگ ها اختصاص می دادند که جدیدترین اخبار را به وسیله ی آن منتشر کنند.

در آن زمان وبلاگ ها به وسیله ی ابزارهای ساده ای آپدیت می شدند یا اینکه مستقیمآ روی خود سایت مطالب نوشته می شد. با پیشرفت زمان نیاز به ابزاری ساده و در عین حال قدرتمند پدید آمد تا کاربران بتوانند به راحتی و به سرعت نوشته هایشان را به دنیای مجازی منتقل کنند. از آن پس بود که وبلاگ نویسی به معنای امروزی اش تعریف شد و با به وجود آمدن سایت های سرویس دهنده ی وبلاگ نویسی(چون بلاگر و یا بلاگفا!) و نرم افزارهای وبلاگ نویسی(چون وردپرس، مویبل تایپ و …) عملآ به دنیای وجازی پا گذاشت.

اصطلاح “Weblog” برای اولین بار در ۱۷ دسامبر ۱۹۹۷ توسط “John Barger” تعریف شد. همچنین اصطلاح “Blog”  برای اولین بار توسط Peter Merholz، زمانی که “همینطوری”! کلمه ی Weblog را به دو کلمه ی We Blog! در سایدبار وبلاگش در آوریل ۱۹۹۹ تفکیک کرد، ایجاد شد.مدت کوتاهی بعد Evan Williams و Pyra Labs کلمه ی “blog” را هم به صورت اسم و هم فعل بکار بردند.(Blogging به معنی وبلاگ نویسی و ادیت نوشته ها در وبلاگ است دیگر!) و این شد که کلمه ی “blogger” را به کاربران سرویس وبلاگ نویسی که توسط پیر لب ساخته شده بود(blogger.com)  نسبت داد.

با وجود شروع کند پدیده ی وبلاگ نویسی، از آن پس رشد وبلاگ ها بسیار سریع شد و سرویس های وبلاگ نویسی پس از اولین سرویس وبلاگ نویسی پشت سرهم راه اندازی شدند .ابتدا اجازه بدهید که نگاهی به اولبن ها در زمینه ی وبلاگ نویسی نوین بیاندازیم!

Open Diary: که برای اولین بار در سال ۱۹۹۸ راه اندازی شد و هزاران وبلاگ نویس از آن به عنوان سکوی انتشار خاطرات روزانه شان استفاده کردند. Open Diary اجازه ی کامنت گذاری به کاربران را می داد و به عبارت دیگر اولین سرویس وبلاگ نویسی بود که کاربران به وسیله ی آن قادر بودند در وبلاگ میزبانشان کامنت بگذارند.

Williams و Meg Hourihan که برای خالق سرویس وبلاگ نویسی بلاگربودند(بعدها در سال ۲۰۰۳ توسط گوگل خریداری شد).

۲۰۰۱-۲۰۰۴

شاید بتوان گفت این دوره دوره ای بود که وبلاگ نویسی بیشتر به عنوان یک فرهنگ شناخته شد و در میان مردن نفوذ زیادی کرد. یکی از اتفاقات جالب در این دوره تاسیس مدارس مختلف روزنامه نگاری بود که در آن به تفاوت های وبلاگ نویسی و روزنامه نگاری می پرداختند. کتاب های زیادی در این زمان در مورد وبلاگ نویسی منتشرشد که با استقبال زیادی نیز روبرو شد.

در این دوره بود که برای اولین بار وبلاگ نویسی به دنیای مجازی فارسی زبانان راه یافت. در سال ۲۰۰۱ اولین سرویس وبلاگ نویسس فارسی زبان به نام پرشین بلاگ راه اندازی شد و امسال جشن هشتمین سالگر راه اندازی این سرویس خوب  در ۲۳ خرداد برگزار شد. البته باید بگویم از وبلاگ هایی که قبل از پرشین بلاگ به صورت شخصی راه اندازی شده بودند خبر ندارم، ولی مطمئنآ هر چه باشند در این دوره راه اندازی شده اند.

در همین دوره بود که سرویس های خوب دیگر وبلاگ نویسی فارسی زبان چون بلاگفا و بلاگ اسکای راه اندازی شد، و باعث که ایرانیان بازهم مثل همیشه از قافله عقب نمانند.

همچنین چون این دوران مصادف با اتفاق ۱۱ سپتامبر بود، فرکانس وبلاگ های سیاسی در ایالات متحده افزایش یافت و از آن پس وبلاگ ها به یار همیشگی و جدا ناشندی خبرگزاری ها برای روشن تر شدن و شفاف تر شدن اخبار تبدیل شد. دوران بلوغ وبلاگ نویسی در غرب داشت طی می شد و وبلاگ نویسی در ایران همچنان نوپا بود وبه عبارت بهتری تعداد وبلاگ های زرد بسیار بالا بود، از طرفی در این زمان وبلاگ های خوب زیادی هم راه اندازی شده اند که شاید مشهور ترین شان وبلاگ دوست داشنتی “دکتر مجیدی” با نام ” یک پزشک” بوده باشد که الان هم گل سر سبد وبلاگستان فارسی محسوب می شود. وبلاگ های قوی دیگری نیز در این زمان راه اندازی شدند که نویسنده به خاطر حافظه ی ضعیفش به خاطر نمی آوردشان(با عرض پوزش خدمت آن بزرگان).!

در این دوره بود که وبلاگ نویسی که شاید تحت عنوان Liveblogging  شناخته شود در فرهنگ وبلاگنویسی غرب رواج یافت و وبلاگ نویسان زیادی اقدام به انتشار سریع وقایع در بلاگشان می کردند. ( که این خود مقدمه ی ایجاد سرویس های مکمل وبلاگ نویسی چون تویتر و … شد).

در هر صورت به طور خلاصه می توان گفت که این دوران، دوران رشد سریع وبلاگ نویسی در غرب بود.

از ۲۰۰۴ تا زمان حاضر

در این دوره وبلاگ ها به سرعت بر قدرت خود به عنوان یک رسانه ی قدرتمند افزودند و بسیاری از بزرگان سیاسی در وبلاگ ها اقدام به درج و انتشار نوشته های وبلاگشان می کردند.حتی در این زمان بود که رادیو مینه سوتا اقدام به پخش برنامه ای تحت عنوان ” وبلاگ نویسی در باره ی رئیس جمهور” کرد که در آن به بررسی تحلیل های وبلاگ نویسان در مورد رئیس جمهور می پرداخت.

در این دوران بود که وبلاگ های تخصصی تر پدید آمد و منابع عظیم اینترنت هر روز بزرگ تر می شد. دیگر وبلاگ ها آنقدر قوی شده بودند که روزنامه ها مطالب آنها را چاپ می کردند و با نویسندگان  آنها مصاحبه می کردند. مجلات  و روزنامه های معتبری چون تایم و گاردین و … هر سال به بررسی و معرفی برترین وبلاگ های سال می کردند. این سال ها مصادف با راه اندازی سایت های بزرگ و مشهوری شدند که نقش مهمی در انتقال اطلاعات واخبار در دنیای مجازی شدند سایت هایی چون “تک کرانچ” و ” هافینگتون پست” که یکی از مهمترین منابع اطلاعاتی بسیاری از کاربران دنیای مجازی هستند.

همچنین این دوران مصادف با دوران بلوغ بسیار سریع وبلاگستان پارسی زبان بود. رشد بسیار سریع وبلاگ های با محوریت آی تی در اوایل این دوره به چشم می خورد. از طرفی با نمایان شدن قابلیت های بالای وبلاگ ها بسیاری از روزنامه نگاران و سیاست مداران اقدام به راه اندازی وبلاگ های مختلف کردند . با تغییر فضای سیاسی ایران فضای وبلاگ نویسی در ایران نیز پیشرفت قابل ملاحظه ای کرد و رشد وبلاگ های سیاسی بیش از پیش نمایان شد.

تا جایی این پیشرفت نمایان شد که دیگر به کاربردن ” هر وبلاگ نویس، یک خبرنگار” حرف گزافی نمی نمایاند.

با آرزوی پیشرفت هرچه بیشتر دنیای مجازی فارسی

منبع: ویکی پدیا

به اشتراک بگذارید!

به قول یکی از اساتیدمان  این روزها همه برای خودشان یک تحلیلگر درست و حسابی سیاسی شده‌اند! شاید فرکانس سایت‌های مختلف خبری باعث این مسئله شده باشد. نمی‌خواهم زیاد در این زمینه صحبت کنم، بلکه هدفم بررسی نوع سایت‌های خبری است که در حال حاضر در ایران فعالیت می‌کنند.

بگذارید از سایت‌های مطرح خارجی شروع کنیم. سایت روزنامه‌ی نیویورک‌تایمز، دیلی تلگراف و …  را ببینید. ویژگی زیبای این سایت‌ها این است که می‌توانید انواع خبرها را به راحتی در میان انبوه خبرها پیدا کنید.نمونه‌ی فارسی اش را می‌توان همین بی‌بی‌سی فارسی دانست، که طراحانش یا خارجی‌اند یا ایرانی‌هایی هستند که از سایت‌های خارجی ایده گرفته اند.مثلآ در سایت تلگراف اگر دقت کنیم می‌بینیم که می‌توان خبرهای مختلف را با دسته بندی‌های مختلف مشاهده کرد: اخبار سیاسی، اخبار ورزشی، اخبار اقتصادی،اخبار تکنولوژی، اخبار اتومبیل، و خواننده‌ها و موسیقی و … .

از طرف دیگر مسائل مربوط به استاندارهای وب۲‌ایی را هم اگر در نظر بگیریم سایت‌های ایرانی نمره‌ی خوبی کسب نمی‌کنند:

از نظر کامل بودن فید سایت‌ها شاید تنها چندتا سایت باشند که خوب عمل کرده اند از جمله: بی‌بی‌سی فارسی(فیید کامل) و الف(من همین ها را سراغ دارم)، حال اگر سایت‌های خارجی را نگاه کنیم می‌بینیم که نه تقریبآ همه‌شان ولی اکثرآ فید کامل را در اختیا رکاربران قرار می‌دهند. از طرفی سایت‌هایی مثل تایم، نیویرک‌تایمز، سی‌ان ان، از سیستم وردپرس استفاده می‌کنند.که از این میان CNNو Time از سرویس VIP وردپرس دات کام استفاده می‌کنند. چیزی که در خبر گزاری‌ها و سایت‌های ایرانی واقعآ زیاد جایگاهی ندارد نیز همین است. این روزنامه‌ها بخش‌هایی را به صورت وبلاگ‌هایی در اختبار ادیتورهایشان قرار داده‌اندکه آن هم از سرویس وردپرس دات کام استفاده می‌کند.لذا باید مطمئن باشیم که این سایت‌ها از سرویسی کاملآ مبتنی بر وب۲ استفاده می‌کنند.

شاید بتوان گفت که مشهورترین وبلاگ سیاسی غربی ، سایت هافینگتون پست باشد . اجازه دهید نگاهی به بخش‌های مختلف این سایت داشته باشیم:

در قسمت بالای این سایت تقریبآ کاربر می‌تواند به همه‌ی بخش‌های مهم سایت دسترسی داشته باشد:‌ در بالاترین قسمت سایت موضوعات مختلف سایت را می‌بینید که کاربر می‌تواند به راحتی به بخش‌های مختلف سایت دسترسی پیدا کند، از طرفی اگر کمی پایین تر برویم به بخش بسیار جالبی می‌رسیم. در ستون سمت راست سایت یک باکس را می‌بینیم که در آنجا لیست اکانت‌های مختلف هافینگتون پست را در سرویس های مختلف می‌بینیم: RSS سایت، اکانت سایت در فیس‌بوک، ویدجت سایت در igoogle، و از همه جالب تر نرم‌افزار مخصوص سایت برای گوشی‌های آی‌فون، و بلک‌بری برای دیدن آخرین نوشته‌های سایت و استفاده‌ی کامل از انها با استفاده از گوشی‌های موبایل(این ویژگی تقریبآ در همه‌ی سایت‌های مطرح وجود دارد).از طرفی این سایت اخیرآ بخش جذابی را در سایتش قرار داده است تحت عنوان  Huffington post Socialnews است که کاربران با کمک هر اکانتی که دارند می‌توانند در سایت عضو شوندو از امکانات سایت بهره بگیرند.

حال بیایید نگاهی به سایت‌های خبری و روزنامه‌های ایرانی بکنیم:‌

تقریبآ همه از یک راهکار و ایده استفاده می‌کنند: سایت در سه ستون ارائه می‌شود: در یک ستون همه‌ی خبرها را بدون هیچ دسته بندی می‌بینیم، در ستون دیگر اخبار مهم را به همراه یک عکس بند انگشتی از خبر و در ستون دیگر هم مقالات مختلف از جاهای مختلف را می‌بینید که نوشته شده اند.

واقعیت این است که چون اساسآ طراحی سایت‌های خبری ایران از یکی دو سرکت بیشتر نیست به همین دلیل تنوع در آنها وجود ندارد. تا آنجایی که من دیده‌ام طراحی سایت‌های تابناک و آینده نیوز و … توسط شرکت ایران سامانه انجام می‌شود و طراحی دسته‌ی دیگری از سایت‌ها مثل فرارو و … توسط نرم‌افزار جامع استودیو خبر انجام می‌شود. متاسفانه این مسئله باعث شده است که هیچ گونه تنوعی در سایت‌ها به وجود نیاید.

امیدواریم که در آینده باتوج به بازدید بالای این سایت‌ها و پتانسیل بالایی که دارند طراحی بهتری را ارئه کنندو به کاربرانشان بیشتر احترام بگذارند

همچنین بخوانید:

در رسانه های خبری زیاد وب ۲ معنی ندارد

سازمان ملل حرکت جدیدی را برای کمک به کودکان فقیر و گرسنه جهان شروع کرده است که بر اساس آن به ازای هرکلیک روی یک سایت معرفی شده، به یک کودک گرسنه در جهان غذای رایگان می‌رسد
در این برنامه ، کاربران با مراجعه به سایت اینترنتی http://thehungersite.comبر روی دکمه زرد رنگ بالای صفحه کلیک کرده و به این ترتیب به ازای هرکلیک، کمپانیهای اسپانسر هزینه یک وعده غذای رایگان را برای کودکان تقبلمی کنند.
این سیستم بر اساس اینکه شما مدتی را در سایت آن اسپانسر ها بوده اید و از سایت آنها دیدن کرده اید کار می کند.
در دنیای تکنولوژی و بیرحم امروزی شاید یک کلیک تنها کاریست که ما می توانیم برای کمک به کودکان معصوم وگرسنه سرتاسر دنیا انجام دهیم.

لینک در بالاترین

سیزده آبان یعنی روزی که باید قید هرچیزی که HTTPS دارد را زد!

امروز برای اولین بار اومدم و سرویس جدید یاهو رو که به قول خودش برای میکروبلاگینگ در همه‌ی انواع فرمت‌ها ساخته شده است را تست کردم. چیز بدی نیست ولی خوب فعلآ در فاز بتا است و باگ‌هایی خواهد داشت که باید رفع بشن. در هر صورت اگر مایل بودید من را می‌توانید در اکانتم در این سرویس جدید یاهو  دنبال کنید.

اکانت من در سرویس میکروبلاگینگ یاهو

این روزها، سرویس‌های مختلف کوتاه کننده‌ی آدرس‌های اینترنتی طرفداران زیادی را به خود اختصاص داده‌اند. قبلآ سرویس‌های مختلفی را در این‌زمینه به شما معرفی کرده‌ام، منتها امروز می‌خواهم راهکاری را برای راه‌اندازی سایتی اختصاصی برای کوتاه کردن آدرس‌های اینترنتی معرفی کنم.مطمئنم که برای‌تان بسیار جذاب خواهد بود.

برای انجام این‌کار شما باید ابتدا یک‌ دامنه و یک‌هاست داشته باشید. هاست شما باید از MYSql و PHP پشتیبانی کند. هم می‌توانید از هاست‌های رایگان برای انجام این کار استفاده کنید که با یک جستجوی ساده در اینترنت پیدا خواهد شد و هم یک هاست و دامنه‌ی واقعی( زمانی توصیه می‌شود که واقعآ می‌خواهید چنین سرویسی را برای خودتان راه‌اندازی کنید). هاستینگ‌های مختلفی در این زمینه وجود دارد که می توانید از آنها استفاده کنید.  به عنوان مثال از سرویس‌های معتبر خارجی می‌توانید از media template وDreamHost استفاده کنید. از سرویس‌های ایرانی هم می‌توانید از سرویس‌های پرشین‌تولز، وب‌رمز(سرویسی که من الان از آن استفاده میکنم) و کلی سرویس‌های رنگارنگ دیگری که در این زمینه وجود دارد استفاده کنید. با این مقدمه‌ی نسبتآ طولانی، سر اصل مطلب می‌رویم!

ابتدا باید نرم‌افزار مورد نظر برای راه‌اندازی یک‌همچین سایتی را از اینجا دانلود کنید.(متاسفانه لینک مورد نظر در ایران کار نمی‌کند، کاربران ایرانی می‌توانند فایل مورد نظر را از اینجا دانلود کنند).مانند نصب هر نرم‌افزار دیگری، شما ابتدا باید یک دیتا بیس بسازید. برای این کار باید به کنترل پنل‌تان بروید و آنجا برروی لینک”New Database” کلیک کنید و یک دیتابیس بسازید و بعد یک نام کاربری ، سپس کاری که باید بکنید این است که این دو را به هم متصل کنید.

حال فایل‌های دانلود شده را باز کنید، در پوشه‌ی includes فایل config-sample.php را با یک برنامه‌ی ادیتور متنی(مثل note pad++) باز کنید. حال در آنجا مثل شکل زیر نام دیتا بیس و یوزر نیم و پسورد را وارد کنید

تا اینجا نصف مسیر را رفته اید. مرحله‌ی بعدی تنظیمات سایت مورد نظر است. در همان فایل Config-sample.php در زیر بخشی که نام کاربری و … را نوشتید، بخشی تحت عنوان Site options وجود دارد. در زیر بخش Site options بخشی وجود دارد تحت عنوان “Short domain URL” .در صورتی که سایت کوتاه‌کننده‌ای که می‌خواهید بسازید ، سایت اصلی‌تان باشد(به عبارتی در صورتی که می‌خواهید یک سایت جداگانه‌ی کوتاه کننده‌ی لینک بسازید) ،فایل‌های موردنظر را باید در پوشه‌ی اصلی(Root) سایت آپلود کنید.من برای آزمایش فایل مورد نظر را در لوکال هاستی که با نظرم‌افزار easy php ساختم قرار دادم. چون می‌خواهم سایت را فعلآ در لوکال هاست نصب کنم. خوب در هر صورت(اینکه نرم‌افزار را در چه پوشه‌ای آپلود می‌کنید، باید آدرس را در  خط اول روبروی جایی که نوشته است’YOURLS_SITE’ ، بنویسید. مثلآ الان من چون در لوکال هاست  نصب کرده ام آدرس را به Http://127.0.0.1 تغییر دادم.(درصورتی که برروی ساب دومین نصب کرده اید، نکته‌ای که در آخر مطلب عرض می‌کنم را باید حتمآ توجه کنید)

در مرحله‌ی بعد شما انتخاب می‌کنید که آیا سایت مورد نظرتان را در دسترس عموم قراردهید یا نه؟ به عبارتی آیا این اجازه را می‌دهید که دیگران آدرس‌های مورد نظرشان را با کمک سایت شما کوتاه کنند یا خیر؛ برای تنظیم این بخش در پایین ، کافی است که درجه‌‌ی ‘YOURLS_PRIVATE’ را به true تغییر دهید(در صورتی که False کنید  سرویس کوتاه کننده‌ی آدرس عمومی خواهد شد). حال اگر شما درجه‌ی True را به این عبارت داده‌اید ، در قسمت زیرین جایی که نوشته استyourls_user_passwords = array در قسمت زیرش باید کلمات عبورتان و یوزر نیم را تعیین کنید(در غیر این صورت کلمه‌ی عبور شما کلمات نوشته شده به صورت پیش‌فرض خواهد بود)

وقتی که تمام کارهای فوق ‌را انجام دادید، فایل را دوباره با نام config.php ذخیره کنید.

نکته‌ی مهم:  اون دوستانی که  سایت را برروی ساب دومین نصب کرده‌اند باید یک مرحله را بیشتر انجام دهند. و آن این است که در میان فایل‌ها به دنبال فایلhtaccess.  . حال این فایل را با یک برنامه‌‌ی ادیتور متنی مثل نوت‌پد++ باز کنید و # را در خط اول پاک کنید. کار بعدی‌ایکه باید انجام دهید این است که هرچه بعد از RewriteBase قرار دارد را پاک کنید و بعد از قرار دادن / نام پوشه‌ی مورد نظرتان که فایل‌ها را در آنجا آپلود کرده‌اید قرار دهید. مثلآ اگر فایل‌هایتان را در پوشه‌ای تحت نام Reza (!) آپلود کرده‌اید عبارت شما به صورت RewriteBase /Reza/درخواهد آمد

خوب دیگر کار تقریبآ تمام شده است. حال باید به آدرسhttp://YourSite/admin/install.php بروید، درصورتی که همه‌ی کار ها را درست انجام داده باشید، برنامه نصب میشود و با تصویری مثل زیر مواجه می‌شوید.

حال برای کوتاه کردن یک آدرس اینترنتی به آدرس http://YourSite/admin بروید. و آدرس موردنظرتان را وارد کنید و کوتاه شده‌اش را ببینید!.

البته این نرم‌افزار پلاگینی برای وردپرس هم دارد که با کمک آن می‌توانید آدرس های نوشته‌هایتان را کوتاه کنید.سایت‌های زیادی برای کوتاه کردن آدرس‌ها وجود دارند که البته قبلآ مهم‌ترین‌های آنها را  معرفی کرده بودم حضورتان.

منبع: LifeHacker

نمی خواهم زیاده گویی کنم. همه‌مان دیگر الان سرویس ضد هرزه نگاری وردپرس موسوم به آکسیمت را می‌شناسیم. مدتی پیش در دامین تک نویس یک ساب دومین برای روزانه‌هایم راه انداختم به آدرس daily.1nevis.com. فعلآ چیز خاصی در آن نوشته نشده است.  امروز صبح که بلاگ رو باز کردم دیدم که ۱۴۱ کامنت در آخرین نوشته اش نوشته شده است!  خداییش اولش کلی ذوق کردم ولی بعد که دقت کردم، دیدم که همه‌اش اسپمه!

تازه یادم اومد که آکسیمت رو فعال نکردم! رفتم و فعالش کردم!

یکی از مشکلات همیشگی من این بوده است که خیلی از کتاب‌هایی که می‌خواستم را نمی‌توانستم  در اینترنت پیدا کنم. نمی دانم چرا ولی کلآ خیلی از کتاب‌هایی که به صورت رایگان در اینترنت به صورت فرمت pdf  و دیگر فرمت‌ها قرار می‌گرفت (با عرض معذرت چرت و پرت) هستند!  یکی از دوستانم که پزشکی می خواند این اواخر که وارد دوره‌ی فیزیوپاتولوژی شده است، در به در دنبال تکست کتاب اصول طب داخلی هاریسون می گشت. آخرش هم نتوانست در اینترنت آن را پیدا کند و رفت تکستش را خرید به قیمت ۹۰ هزار تومان!. بعد روزی که در خوابگاه به اتاقش رفتم گفت رضا ببین هاریسون خریدم ! منم که کتاب فوق قطور هاریسون را دیدم اولش هنگ کردم!  بعدش که گفت کلی پول بابتش داده است ، کمی  بیشتر جا خوردم.

به او قول دادم که در اینترنت  فایل کتاب را به صورت رایگان پیدا کنم برایش ببرم. می‌گفت که مشتری برای کتابش دارد و اگر بتوانم کتاب الکترونیکش را پیدا کنم ۹۰ هزار تومن کاسب می‌شود! من هم رفتم و در اینترنت گشتم. دیگر به این نتیجه رسیده بودم که این کتاب به صورت رایگان در اینترنت وجود ندارد!  تا اینکه اتفاقی  به سایت Gigapedia.org رسیدم و کلی ذوق کردم! باور کنید این سایت بزرگ‌ترین سایت دانلود کتاب‌های الکترونیکی است که دیده‌ام . تقریبآ همه چیز در این سایت وجود دارد و همه‌ی کتاب‌ها هم به صورت رایگان .

ویژگی این سایت این است که از ویژگی سایت‌های ویکی وار تبعیت می‌کند. به عبارتی این سایت به وسیله‌ی کاربران است که کامل می‌شود به همین دلیل هم هست که خیلی خیلی کامل است. برای هر کتابی که بخواهید چندین لینک وجود دارد که حتمآ می‌توانید دانلود کنید. دریای بزرگی از کتاب‌های مختلف با فرمت‌های مختلف از جمله فرمت عالی chm که خواندن  و پپدا کردن مطلب مورد نظرتان درکتاب‌های چندهزار صفحه‌ای را بسیار بسیار ساده می‌کند. در هر زمینه‌ای در این سایت می‌توانید  کتاب پیدا کنید. من در اینجا مثالش را کتاب اصول طب داخلی هاریسون که یک رفرانس معتبر پزشکی است  ذکر کردم. علاوه بر کتب نایاب پزشکی انواع و اقسام کتاب‌های مهندسی و … در این سایت‌ها وجود دارد که توصیه می‌کنم از دست ندهید.

در پیایان هم بگویم که قبل از استفاده از سایت حتمآ در آن عضو شوید!