فصلی میان خواب و ترانه

مهراوه — Tue, 21 Oct 2014 17:33:10 +0000

باران می بارد برای خودم کوهن گذاشته ام و شبیه لوزرهای دلتنگ فکر میکنم به پاییزهای پیش. در دلم میگذرد نفرین کنم که هیچ وقت خوشبخت نباشند همه آنهایی که سنگ به پنجره این دل زدند. بعدترش خیلی راحت میگویم آمین. و متعجبم که دنیا و زخمش از ادم چه می سازد.
همه‌ آدمها خوشحالت می‌کنند اما اگر زمانی اینجا را خواندی به کسیفکر کن که آن را نوشته. او به خاطر تو ، از دنیا متنفر شد.

ای خوش آن خسته که از دوست جوابی دارد

مهراوه — Sat, 18 Oct 2014 17:32:59 +0000

وقتی سر و کله تومور پیدا شد اوضاع چندان بد هم نبود. با خودم میگفتم چیز خاصی نیست.حتی مادرم میگفت وقتی با پای خودت به اتاق عمل رفتی گفتم عجب روحیه ای دارد. همه چیز بعد از عمل شروع شد. وقتی دردها می آمد. وقتی که جز طاق باز نمیشد خوابید و در آن حالت مطلقا هیچ کاری نمیشد کرد. نه میشد فیلم دید نه کتاب خواند نه هیچ چیز دیگر. آن وفتها موبایل را میگرفتم دستم و تمام فضای مجازی را شخم میزدم. بعدتر که خسته شدم موبایل را گرفتم دستم و منتظر نشستم.منتظر اینگه کسی زنگ بزند. کسی حرفی بزند. کسی سراغی بگیرد. برای منی که همیشه پیگیر بوده ام. پیگیر شادی و غم دوستانم. لحظات با نگاه به سقف و انتظار خیلی سخت میگذشت.- آن هم با وسعت این همه برنامه که توی گوشی ها هست و راه های ارتباطی زیادی که وجود دارد و مدت طولانی بستریم که راه هیچ بهانه ای را باز نمیگذاشت-. در آن لحظات دیوارهایی درونم فرو ریخت. احساسی درونم مرد که دیگر هرگز زنده نخواهدشد و این چیزیست که از من آدم دیگری ساخت .
حالا انگار قلب و روحم را هم عمل کرده باشند آدم دیگری شده ام….

مهراوه — Mon, 06 Oct 2014 16:22:46 +0000

مدتی بود که مطالب بقیه را میخواندم و حس میکردم فقط به درد خوانندگی میخورم.این که بقیه میتوانستند یک احساس مشترک را به بهترین وجه بنویسند برایم حسادت همراه می آورد و شرم از نوشتن.
نوشتن برایم یکی از سخت ترین کارهای دنیا شده بود بیان احساسات و انتقال آن به طوری که معنای واقعی را برسانم آن طور که دیگران میتوانستند و از عهده من خارح بود. بدتر از آن تشریح حالی که داشتم جوری که اصل مطلب را بگویم و دیگران ابلهم نینگارند. هر بار که می آمدم اینجا از کنار صفحه سفید افزودن نوشته از ترس میگذشتم .از ترس گفتن ناگفته ها یا از ترس پیدا شدن حقیقت روحم روی میز تشریح.امروز به خودم گفتم چرا اینقدر سخت میگیری مگر تو برای چه مینوشتی به غیر از دل خودت؟ حالا هم به دل خودت باش. بهتر از تو دنیا بسیار دارد اما تو خودت باش و رها .

مهراوه — Fri, 03 Oct 2014 13:02:02 +0000

الهی مرا به آنچه برایم مقدر کرده‌ای دلخوش کن..

سارا محمدی اردهالی

مهراوه — Fri, 19 Sep 2014 15:38:10 +0000

زنی که
دو دقیقه‌ای
خط چشم می‌کشد
بوی عطر جدیدی می‌دهد
و لبخندی می‌گذارد
گوشه‌ی دری که تو می‌زنی

پرسش‌های بسیاری
در ذهنش
بی‌جواب مانده‌اند

چارلز بوکفسکی – عامه پسند

مهراوه — Thu, 11 Sep 2014 13:07:41 +0000

اغلب بهترین قسمت های زندگی اوقاتی بوده اند که هیچ کار نکرده ای و نشسته ای و درباره ی زندگی فکر کرده ای .منظورم این است که مثلا می فهمی که همه چیز بی معناست ، بعد به این نتیجه می رسی که خیلی هم نمی تواند بی معنا باشد ، چون تو می دانی که بی معناست و همین آگاهی تو از بی معنا بودن تقریبا معنایی به آن می دهد .می دانی منظورم چیست؟ بدبینی خوش بینانه

مهراوه — Tue, 09 Sep 2014 13:10:15 +0000

دوست دارم یکی پیداشود شبیه قسمت اول فرار از زندان…با تمام اراده‌ اش توی چشمهایم نگاه کند و بگوید: «من تو رو از اینجا می برم بیرون»

قسمتی از نامه های فروغ به ابرهیم گلستان

مهراوه — Tue, 09 Sep 2014 13:05:19 +0000

خوشحالم که موهایم سفید شده و پیشانیم خط افتاده و میان ابروهایم دو چین بزرگ در پوستم نشسته است.خوشحالم که دیگر خیالباف و رویائی نیستم. از این جا که خوابیده ام دریا پیداست . روی دریا قایقها هستند و انتهای…

بیشتر بخوانید ›

به بهانه تولد شناسنامه ای

مهراوه — Fri, 05 Sep 2014 11:23:27 +0000

هرچند که سی و دو دیگر رقم کمی نیست اما سن و سال ملاک و میزان هیچ چیزی نیست چراکه از اول هم چندان حس کودکی و نوجوانی و جوانی نداشته ام. همیشه بزرگ بوده ام و دیگر برایم عجیب…

بیشتر بخوانید ›

مهراوه — Thu, 04 Sep 2014 16:56:15 +0000

در خفقان مطلق دست و پا میزنم . هر سوراخی که میشد حرف زد یا بود را فامیل و آشنا پیدا کرده اند و انگار قله اورست را فتح کرده باشند پرچم فالوئرشان را تا بیخ فرو کرده اند. بلاکشان هم میکنی جواب نمیدهد.یک جور دیگر سرک میکشند و تو مرتب باید توضیح دهی و درگیر خودتشریحی شوی. لزوم به خود تشریحی هم که عین بدبختیست.چند بار فکر کردم بروم شخصیت جدید درست کنم که دیدم چه فایده این طوری دوستانی که با آنها تعامل دارم را از دست میدهم و بعد دوباره از طریق آنها پیدایم میکنند. برای همین دارم سعی میکنم بزنم به دریا و خودم باشم و خودم. بی هیچ سانسوری و دیگر خودم را پشت هیچ کلمه ای پنهان نکنم و دیگر برای هیچ نوتی خودم را به گنداب توضیح نیندازم و لبخند زنان و مرده شور گویان از کنار همه توضیح خواهان رد شوم.